Tiemen-supporter tegen Stadion-kelner: „As jou achterop sitte, wint Tiemen nog" (Van een speciale verslaggever) „It is vs Tifimen. It is vs T'prr,p,r,'\ I let handjevol Lemster vissers op de tribune, vlak bij de baan, brulde het naar alle kanten, zong liedjes met vage tekst en rammelde met lege bierblikjes, zwaaide met een verschoten Friese vlag en blies op een scheepstoeter. Het kampioenschap van hun Tiemen is ook een eigen kampioenschap geworden. Elke druk op het pedaal van de grootse kampioen schoot hen in de benen. Toen Tiemen na 6.10.4 S minuten over do finish stormde sprongen Teun Boomsma en zijn „maten" als razenden de baan op, beenden wat onvast op Tiemen af en hesen hem op de schouders. Zij poseerden met hun wereldkampioen langdurig voor de eretribune, haalden zich daarmee het ongenoegen op de hals van de voorzitter van de UCI, die welaan de ceremonie protocollaire wilde beginnen en klommen na de rondedans weer terug naar hun zitplaatsen — Tiemen node aan de bloemenmoisjes overlatend. De vissers waren niet alleen naar het Olympisch Stadion gekomen. Met hen kwamen tientallen andere Friezen: met een bus of met de eigen auto, volgeladen met kennissen, die Tiemen kampioen wilden zien worden, 's Morgens om negen uur stopte een ZWHbus voor de poort bij het stadion, waar op dat moment nog geen renner te zien was en alleen officials ronddrentelden. Druppelsgewijs kwamen de eerste toeschouwers kijken, maar alsof zij bang waren iets van de strijd te missen, wilden de passagiers met alle geweld naar binnen. De hoofdportier heeft hemel en aarde moeten bewegen om de poort gesloten te houden voor zoveel enthousiasme. „Straks", zei hij, maar de Zuidwesthoeksters beschouwden zijn teleurstellende houding als een regelrechte aanslag op het Friese kampioenschap en keurden de man geen blik meer waardig. Teun Boomsma, visser op de UK 224, heeft er heel wat voor over gehad, om Tiemen te zien winnen. In de nacht van vrijdag op zaterdag liep de kotter vast bij Kornwerderzand en Teun zat in zak en as over de trip naar Amsterdam. Pogingen van de schipper op eigen kracht vlot te komen mislukten en Teun sprong in arren moede en wanhoop overboord om verbinding tot stand te brengen met een andere kotter. Driemaal driehonderd meter zwemmen tegen een sterke stroom in. .. . Dankzij zijn wanhoop kwam de kotter vlot. Teun stapte in Kornwerderzand van boord, nadat hij via Scheveningen Radio zijn vrienden in Lemmer gevraagd had „een kreas pak kleren én wat geld" mee te brengen. Zaterdagmorgen elf uur arriveerde de auto bij de sluizen en Teun stapte in. Een lange dag op de baan en de rest van de nacht en de morgen stayeren in Amsterdamse bars. „Een joetje het rondje," meesmuilde Teun nu wat bedroefd. Maar in het stadion was het opnieuw prijs. Mensen genoeg om „Tiemen wordt kampioen tegen te schreeuwen en een doos vol blikjes bier tussen de knieën om de schorre kelen te zalven. Jk bin'noch noait sa h'èas weest," bekenden de jongens openhartig. Vindingrijk als ze waren wapperden ze tussen de bedrijven door met de vlag en bliezen de toeter. „Even seinen," zeiden ze dan en ja hoor, aan de overkant giny dan ook een vlag omhoog en werd de stoot op de to?,ter beantwoord, hetgeen een brede grijns op de gezichten teweeg bracht. „Pauze", riep de speaker. „Pauze" loeide ook Teun en stortte zich met enkele getrouwen tussen de mensenmassa die naar de restaurants dromde. Eenmaal binnen zwermden zijn vrienden uit en klampten vooral mooie meisjes aan om te vertellen dat ze helemaal uit Lemmer kwamen om hun Tiemen te zien winnen. Teun zelf stond aan de bar en besprak de kansen met een lichtgewicht ober die zich graag door de tweehonderd pond gewicht van Teun wilde laten overtuigen. „As jou achterop sitte, wint Tiemen nog" zei Teun beslist en de ober was het met hem eens. Intussen blies een maat drie Franse dames weg van een tafeltje en wapperde een ander met de vlag voor de ogen van een gezet heer. „Glory, glory, glory, halleluja" hief een Lemster aan, heel luid en heel vals. „Duo cola cognaccio", bestelde er eentje aan de bar, waar Je kelner bij zoveel vreemde woorden raar met de ogen rolde. Hoe was het met Tiemen, die door coach Jan Derksen ver van het rumoerig stel werd gehouden. Tiemen was zichtbaar nerveus, had niet best geslapen en was wat bang geweest voor zijn ritten tegen de uitgekookte, onberekenbare Faggin en de kersvers tot de rijen der profs toegetreden Engelsman Porter, die evenwel geen schokkende tijden had gemaakt. Zijn vader zei niets tegen hem, maar kneep Tiemen enkel in de arm, toen deze zich gereedmaakte voor de rit tegen Faggin. Tiemen draait stroef, wisten enkele kenners te vertellen. „Ja, het gaat niet lekker," zei ook Jan Derksen en vader Meinte Groen knikte. „Komt misschien door de drukkende atmosfeer in het klamme stadion," probeerde Derksen die later onthulde dat de vermoeiende zaterdag en het feit, dat Tiemen zijn aanwijzingen cm eerst even op de rol te trainen in de wind had geslagen, ook best van invloed konden zijn geweest. Hoe het ook zij, Faggin verloor dik en erkende-lachend, in Tiemen zijn meerdere. „Het was een zware rit geweest", bekende hij. De geweldige prestatie van stayer Piet de Wit had het publiek voor de finale tussen Tiemen en Porter, voorverwarmd. Tiemen startte zo explosief, dat het coverbandje, bij het uitkomen van de eerste bocht met een duidelijk hoorbare sisser leegliep. „Op de band kon je duidelijk een slijtage merken, zo snel was Tiemen gestart", zei mecanicien Piet Aandewiel, die vliegensvlug een ander bandje monteerde. De tweede start liet er geen twijfel over bestaan, dat Tiemen zou winnen. Zijn zege kwam geen moment in gevaar en de Lemster en Follegaaster aanhang uitte reeds luidruchtig zijn vreugde, bijgestaan door dertigduizend andere kelen, die de lucht deden trillen van het lawaai. Tiemen liet Porter dik drie seconden achter zich. Pas toen kon er van de gezichten van Tiemen, zijn vader en coach Derksen een glimlach af, een glimlach die gaandeweg breder werd toen Tiemen na de ceremonie protocollaire overstak naar de tribune, waar zijn moeder en meisje Monica uit Honselersdijk (Westland) zaten. Tiemen nam de gelukwensen van zijn twee grootmoeders en grootvader :n ontvangst, knuffelde de kleine Marco — die eveneens in de wielersport wil en derhalve een toerfiets als oefenfiets kreeg — en drukte de hand van broer TJilke. Meer niet. Het publiek verliet tevreden over zoveel Nederlandse successen het stadion. Enkele Lemsters ontdekten de catacomben en hieven in de onderaardse gewelven een luidruchtig feestgezang aan, dat voorbijpeddelende renners verbaasd stil deed staan. Lang nog klonk het gerammel van lege bierblikjes na, toen trokken ook zij weg. De meesten hebben vandaag een snipperdag De wereldkampioen bij de prof-r achtervolgers. Tiemen Groen, hier op de schouders van zijn enthousiaste bewonderaars. --- Kleine boeken over kunst .Edelsmeedkunst", door dr. D. P. R. A. Bouvy, 72 pag., geïlL, geplast., ƒ6,90. C. A. J. van Dishoeck. Bussurn. Een paar jaar geleden Is Van Dishoeck begonnen met een populaire, maar op noog peil staande serie over kerkelijke kunst Reeds waren verschenen boekjes over schilderkunst en beeld hou wkust. terwijl nog zullen verschijnen deeltjes over weef- en borduurwerk en handschriften en incunabeien. Als deeltje drie behandelt de directeur van het Aartsbisschoppelijk Museum te Utrecht nu ruim honderd metalen voorwerpen, van de vroege middeleeuwen tot rond 1800, zoals deze behalve in de Utrechts museum ook in andere collecties voorhanden zijn. Overigens is het werkje een stuk teamwork want Bouvy kreeg medewerking van onder meer dr. A. M. Janssens en drs. H. L. M. Defoer. De opzet is systematisch en voor de niet in de rk. lithurgie thuis zijnde lezer bijzonder instructief. Achtereenvolgens wijdt de kunsthistoricus aandacht aan de kelk. de pateen de pyxis en de ciborie, de reliekhouder, de monstrans, het chrismatorium en het bedieningsdoosje, het wasbekken en de schenkkan, de ampullen, de kandelaar, het ierookvat en -scheepje, terwijl enige varia de tekst besluiten, die uiteraard de voorwepen behandelt in het raam van de lithurgische historische ontwikkeling. Veel gemak heeft de leek van de alfabetische lijst van termen, terwijl 54 weer zeer fraaie fotoreproducties (naast een reeks gave pentekeningen) een verantwoording en een toelichting kregen. Nu reeds kan worden getuigd, dat deze serie kleine monografieën na voltooiing de belangstellenden in oude religieuze kunst aan de hand van grotendeels Nederlands materiaal een voortreffelijke inleiding geeft, zoals die nog niet eerder geschreven was. ~Deschatten van Egypte" door prof. dr. J. Zande. 200 pag. paperback, geïll. ƒ 10.90. Sijthorf. Leiden. 1967. Prof. Zande, sinds kort hoogleraar in de egyptologie aan de universiteit van Amsterdam, behandelt in dit nummer van de reeks N.C. (Natuur en Cultuur), zoals de ondertitel luidt dertig eeuwen beschaving langs de Nijl en wel in een tiental hoofdstukken en verlucht met 45 reproducties naar foto s terwijl de aan ruimtebeperking gebonden auteur toch en terecht net werkje heeft voorzien van een uitvoerige tekst bij de illustraties, een hoofdstuksgewijze gerangschikte literatuurlijst en een uitvoerig register. Zijn taak was in beknopt bestek een bijzonder uitgebreid onderwerp voor een lekenpubliek op bevattelijke en toch ook boeiende wijze te behandelen en naar onze mening is de hoogleraar daar volledig in geslaagd. Juist nu door de politieke situatie Egypte de laatste tijd sterk in de aandacht staat, is het fascinerend te lezen en te zien welke vele en rijke facetten de beschaving van de oude Egyptenaren vertoonde, o*' het nu bouwkunst of schilderkunst, literatuur of muziek, staatsinrichting of wetenschappen, beroep of familieleven betreft met natuurlijk overal op de achtergrond (soms ook op de voorgrond) de grote betekenis van de gods. dienst, bij dit alles. Een historisch overwicht, dat aanvangt bij de prehistorie Jn eindigt bij de vroege historie (egypte >nder Byzantium 323 tot 668 na Chr.) -■rgemakkelijkt het raadplegen en le•lonografie niet weinig. Tegen de hier ;eschetste historische achtergrond