(ADVERTENTIE 1.M.) gegarandeerde cheques voor betalingen zonder contanten Bondsspaarbanken in Friesland --- Directeur van scheepswerf „Welgelegen": Met weinig kosten geeft dok in Harlingen veertig man werk ..Als je een weg wilt laten verdubbelen, moet je eerst zorgen dat het verkeer op die weg toeneemt," is een nitdrukking die we uit de mond van ir. R. H. Bosman, directeur van de Harlinger scheepswerf „Welgelegen", optekenden toen hij ons desgevraagd over zijn plannen voor de vestiging van een droogdok in dc havenstad vertelde. Hij bedoelde vergelijkenderwijs te zeggen, dat Harlingen, dat graag zijn lengte aan aanlegkaden wil vergroten, er baat bij zou vinden als het scheepvaartverkeer naar deze stad zou toenemen. Volgens ir. Bosman en zijn mensen zou een drijvend droogdok daarbij mede een aantrekkende rol kunnen spelen. Reders vinden het altijd belangrijk, dat zü hun schepen kunnen laten onderhouden en repareren in de zogenaamde eindpunthavens, waarvan Rotterdam een goed voorbeeld is. Niet alleen dat men daar de lading kan lossen of innemen, men kan er ook voor allerhande werfbeurten en reparaties terecht. Dat spaart extra varen tussen laad- of loshaven en reparatiehaven uit en daarmee gaan minder dagkosten verloren. Voor een flink schip, bijvoorbeeld de grote coasters, zoals die in Harlingen komen, kunnen de dagkosten zon vier mille bedragen. Geen wonder, dat de kapiteins en de reders altijd haast hebben. Als ze bellen of telegraferen, of ze voor reparatie terecht kunnen, moeten ze eigenlijk niet horen, dat ze twee dagen moeten wachten. Want dan gaan ze door. Naar een ander.... Tegen deze achtergrond bezien, is het duidelijk dat de mensen van de werf gebrand zijn op zon droogdok. De Scheepswerf en Machinefabriek NV „Welgelegen" en het nevenbedrijf Welsec (schilders en classificeerbedrijf) tellen respectievelijk 170 en 30 mensen en de komst van het droogdok zou direct werk betekenen voor minstens veertig, wellicht vijftig meer. Wie weet, dat van de werf ongeveer tien procent van de Harlinger bevolking leeft, kan op zijn vingers uitrekenen, wat een dergelijke uitbreiding alleen al in deze sector kan betekenen. Nu zijn er bedrijven geweest, die zich tegen de komst van een droogdok hebben gekeerd, omdat ze vrezen dat dan personeel bij hen zal worden weggezogen. Het is, zo verzekerden ir. Bosman en zijn personeelchef, de heer R. Hoogeveen, ons, een ongegronde vrees, want nieuwe krachten worden vrijwel steeds van elders aangetrokken. De werknemers voelen zich hecht met de werf verbonden. Een bewijs? Twintig pro* cent van het personeel is al langer dan 25 jaar in dienst. En dat bij een gunstige leeftijdsopbouw. Er zijn eveneens andere bezwaren gerezen tegen het droogdok. Namelijk tegen de plaats: aan het einde van de kade van de Nieuwe Willemshaven, bij de vluchthaven. Er zijn bedrijven, die vinden dat het voor hen hinder oplevert, omdat er een gedeelte van de kade dan niet als ligplaats voor een schip kan dienen en er derhalve niet kan worden geladen en gelost. Daarom is een voorstel van b. en w. van Harlingen om een stuk water in de Nieuwe Willemshaven te bestemmen tot ligplaats van het dok (in feite verhuur van een stuk water) aangehouden, aangezien er raadsleden waren, die nadere informatie wensten omtrent de bezwaren. Een beslissing is dus nog niet gevallen. Dat spijt ir. Bosman wel, want hij hoopte voor het voorjaar het dok in Harlingen te hebben, al is zulks eventueel nog mogelijk. Hij is er van overtuigd, dat onder degenen, die de uitgezochte plaats niet goed vinden, stellig mensen zijn, die indirect profijt van het dok zullen hebben. Schepen, die komen dokken, brengen havengeld in. De bemanningen besteden een deel van hun gage in de stad, en de bevoorrading van zon schip moet niet worden vergeten. In velerlei opzicht is er doorstroming van geld. De aangetrokken nieuwe werknemers en hun gezinnen zullen in het algemeen genomen hun loon eveneens in Harlingen besteden. --- Brief De mogelijkheid van het „torpederen" van het dok heeft de werknemers niet onberoerd gelaten. Dat is gebleken door een brief, die de leden van de ondernemingsraad aan burgemeester en wethouders van Harlingen hebben gericht namens het gehele personeel. Zij komen met allerlei argumenten, waaruit het belang van een drijvend droogdok voor de stad blijkt. Zij trachten ook de tegenargumenten te ontzenuwen. De brief is met de hand geschreven. Het was geen geheim voor de directie, wat de ondernemingsraad deed. Een aanbod om de brief over te typen, sloegen de leden van de ondernemingsraad af. Het was hüv brief en die ging zonder flauwekul zo naar b. •n w. Z\j schrijven in de brieƒ over* »vn enthousiasme toen ze hoorden won *e plannen voor het dok, waarin zij mede een versteviging van hun positie -ien en waardoor zü meer vertrouwen krijgen. Hun bedrijf immers is niet kapot gemaakt door de slechte gang van zaken in de scheepvaart in de laatste jaren en zij zijn er van overtuigd, dat door het dok de werf meer opdrachten zal krijgen. Zij spreken verder hun twijfel uit over de bezwaren van anderen en zij stippen het feit aan, dat in het jaar 1969 door „ingeleend" personeel de hotellerie in Harlingen meer dan duizend (om precies te zijn 1064) overnachtingen had gehad. (Wij vernamen later, dat een hotel in Harlingen door een deel van die personeelsovernachtingen elfduizend gulden extra aan omzet had. Elk jaar kan men van die extra overnachtingen boeken). Verder betogen de leden van de ondernemingsraad, dat het betreffende stuk kade bijna nooit door anderen wordt gebruikt. Deze brief van het personeel was voor ons aanleiding ir. Bosman zijn zienswijze te vragen. Hij vertelde ons, dat de plaats voor het dok was uitgezocht op technische gronden. Voor het afzinken van het dok is grote waterdiepte nodig. Minstens acht meter beneden NAP. De geul langs de kade is al 7.40 meter diep, beneden NAP. En in de Nieuwe Willemshaven bestaat geen gevaar voor verzakkingen van obstakels (huizen of gebouwen) in de omgeving door zon diepe kuil, omdat de kade op ingeheide betonnen palen rust. Er behoeft geen kostbare damwand te worden geslagen. Er kan worden volstaan met het baggeren van een „kuil". Verder moeten er wat voorzieningen voor het vastleggen worden getroffen en er moet toevoer zijn van electriciteit en lucht. --- BENOEMINGEN Aan de binnenkort te openen kleuterschool in Westergeest is tot hoofdleidster benoemd mej. W. Koopmans afkomstig uit Abbega. Tot schoolschoonmaakster is benoemd mej. M. Adema te Westergeest. --- Wisselwerking De hoofdkosten worden gevormd door het dok zelf. Het dok bestaat al. Het ligt bij de Amsterdamsche Droogdok Mij. In Amsterdam is het eigenlijk een verliespost. In Harlingen is het een winstpost. Omdat ADM en „Welgelegen" indertijd zijn samengegaan, kan de ADM het dok zonder meer naar Harlingen „afschuiven voor de schrootprijs". Voor een geringe investering kan dus aanzienlijk meer mensen werk worden geboden. En de huur van het dok kan zo laag zijn, dat heel wat reders aan Harlingen de voorkeur zullen gaan geven, als hun schepen moeten dokken. Dat voordeel vloeit voort uit de wisselwerking tussen ADM en „Welgelegen", die sinds het samengaan al flink werk heeft opgeleverd. Men kan naar elkaar doorsturen, wat beter in Amsterdam, dan wel in Harlingen kan worden gedaan. Bij „Welgelegen" ziet men, als men de beschikking over het dok zou kunnen krijgen, tevens kans oude klanten terug te winnen. Als die overgingen op grote schepen, moesten ze „Weilegen" letterlijk vaarwel zeggen, omdat men op de werf nu eenmaal aan schepen tot een bepaalde maat en van bepaald type is gebonden. De voordelen van het dok — dat 62. meter lang en 22 meter breed is en 1500 ton kan heffen — zijn, dat men grotere schepen kan hebben en ook andere typen, zoals „scherpere" schepen. Men kan meer Urkers van dienst zijn. Die zitten met hun grote kotters nu al aan de grens. Hetzelfde geldt voor verschillende typen coasters. Om uit vele voorbeelden nog een enkele te noemen: zeeslepers van Doeksen op Terschelling zoals de „Holland", en van Wijsmuller in IJmuiden zou men eveneens in het dok kunnen hebben. Door het dok zou het marktgebied aanzienlijk kunnen worden vergroot, aldus de heer Bosman. Nu is het zo, dat er heel wat gegadigden moeten worden doorgezonden. Ook buitenlanders. Meestal zijn ze dan voor altijd verloren. Er is trouwens nog een belangrijk punt. Twee grote schepen kunnen niet langs elkaar op de helling. Indien er een groot schip op de helling ligt en er moet een ander bij, dan moeten ze op elkaar wachten. Vooral als de bodem van een schip „open gegooid" is, zijn er problemen, want dan kan men het niet even (en dit als zeer betrekkelijk begrip) in de haven laten zakeen om een ander, die langer reparatietijd behoeft, hoger op te kunnen brengen. Dan komen de reeds genoemde dagkosten om de hoek kijken. Met het dok zou men vrijer armslag hebben en tegelijkertijd meer schepen kunnen helpen. Ir. Bosman ziet in het dok daarom de mogelijkheid voor de werf om uit de „minimum situatie" te komen, waarin men nu nog verkeert. En voor Harlingen zou het dok werken als een magneet. De scheepvaart op Harlingen zal er — daarvan is hij overtuigd — beslist door toenemen. --- „Besteling" Uit een en ander concludeert de FNP: a. Ondanks alle protesten van kleine gemeenten en van de afd. Friesland Vereniging Ned. Gemeenten blijft een voortgaande bevoordeling van de grote-stadsgemeentei. een feit. Dit komt neer op een besteling van plattelandsgemeenten. b. In de toelichtingen en de nota's behorende bij de K.B.'s en ministeriële beschikkingen worüt steeds gesproken over „schattingen en berekeringen die hebben aangetoond dat". Waar is het exacte bewijs dat de berekeningen en schattingen juist en objectief zijn en niet Randstad-minded? Daar ieder exact bewijs ontbreekt (wij hopen ze van de regering te ontvangen, de bewijzen n.l. van de rechtvaardigheid der verdeling van de middelen uit het gemeentefonds), gaan wij er van uit, dat er „geschat" en „berekend" wordt op grond van wat de gemeenten doen en niet op grond van wat in alle gemeenten noodzakelijk en vereist is. Daardoor worden de kleinere gemeenten, die met een interne, persoonlijke en dus zeer invloedrijke kritiek van de inwoners op het gemeentebestuur te rekenen hebben e. die in de externe bemoeiing van ministers en ambtenaren de bierkaai vinden waartegen niet te vechten valt, in een steeds moeilij ker positie gemanoeuvreerd. c. Nagenoeg alles wordt, wat betreft de financiële verhoudingswet bij K.B. of ministeriële beschikking geregeld. In deze zeer belangrijke zaken herkent men dan ook geen democratie, het is slechts schijndemocratie. Ministeriële financiële verantwoordelijkheid is enerzijds verworden tot toegeeflijke slapheid tegenover de grote stadsgemeenten. anderzijds tot welhaast die tatoriale fnuiking van de kleinere gemeenten. In verband met de funeste uitwerking van K.B.'s en ministeriële beschikkingen dient; 1. Het totaalbedrag, dat de gemeenten uit het gemeentefonds ontvangen, door het rijk aan de provincies te worden uitgekeerd en wel zo, dat de inwoners van alle provinciën gelijkelijk worden behandeld. Daardoor wordt de decentralisatie bevorderd en komen de zaken ook in plattelandsgebieden tot hun recht. Hoewel ook provinciale overheden ondemocratisch kunnen optreden (ook dat is in het verleden gebeurd en waarschijnlijk gebeurt het nog) staat een kleine gemeente sterker tegenover het provinciaal bestuur dan tegenover de rijksregering. Bovendien kan de regionale pers In dezen zorgen voor de openheid die nu in deze zaken zoek is. De schijn van democratie in Nederland zal dan voor een deel kunnen worden geëlimineerd. 2. In ons regeringssysteem met ministeries met duizenden ambtenaren vergen ingrijpende veranderingen als de onder 1 genoemde, tijd. Waarschijnlijk kan deze verandering niet voor het uitkeringsjaar 1970 worden ingevoerd. Wel zijn met ingang van de eerstvolgende begroting realiseerbaar de volgende wijzigingen: a. Het zogenaamde schaalbedrag moet voor iedere Nederlander even groot ïijn. b. Het bedrag voor onderhoud, verlichting, verwarming en schoonhouden voor ieder lesloka: " (bij het basisonderwijs wettelijk in gebruik) moet overal in Nederland even groot zijn. c. Het onder 2-b genoemde moet voor 1970 ook gelden voor gymnastieklokalen. De regeling van 28 juni 1966 dient zo te worden gewijzigd, dat de bijdragen voor exploitatiekosten voor alle vier in de ministeriële schrijvens genoemde soorten gymnastieklokalen even groot zijn door alle gemeenten. d. Het bedrag per leerling dat tot 1969 voor alle leerlingen van het lager onderwijs (c.g. basisonderwijs) even groot was, moet gelijk blijven \oor alle gemeenten. Het mag voor 1970 niet worden: f 66.60 voor leerlingen, in een gemeente met minder van 100.000 inwoners; f 79 80 in gemeenten met 100.000 if ïeer dorH minder dan 250.000 inwoners: f 97.65 voor leerlingen, in gemeenten met 250.000 of meer inwoners. --- Nog geen fusie ki-verenigingen in Zuidwesthoek De fusie tussen de ki-verenigingen Gaasterland, Arum en Sneek heeft gister zijn beslag nog niet gekregen. In Gaasterland en Sneek zal opnieuw vergaderd moeten worden, omdat er ter vergadering niet voldoende leden waren om besluiten te nemen. In Sneek was nog al enig verzet tegen de fusie, die met zich meebrengt, dat de verenigingen in Sneek en Gaasterland opgeheven worden en opgaan in de vereniging te Arum. De nieuwe vereniging zal ongeveer 45.000 koeien hebben. --- Ljeppersboun stelt A-groep in bij mannen 19-30 jaar Het Frysk Ljeppersboun heeft dinsdagavond tijdens een in Winsum gehouden vergadering besloten met ingang van dit seizoen de fierljeppers in de leeftijdsklasse van 19—30 jaar te splitsen in een A- en B-groep. Voor de A-groep — de z.g topgroep — zijn aangewezen: Johan Boersma (Suameer), Roel Bokke Span (Stiens), mers (Drachten). Heine Noordstra orffp Vilkcma (Joure). Tjerk Lam(Kootstertille), Sjirk Fokkers (Akkerwoude), Jouke de Vries (Oenkerk), Rindert Rosier (Dronrijp), Sijbren Rosier (Dronrijp), Henk van der Velde (Joure) en Evert Wilstra (Oudkerk). Het programma voor 1970 luidt: 30 april: IJlst; 9 mei: Leiderdorp; 6 juni: Westergeest; 20 juni: Sebaldeburen; 4 juli: Veenwoudsterwal; 11 juli: Idskenhuizen; 18 juli: Oudkerk; 35 juli: Hemelum; 1 augustus: Vrouwbuurt; 5 augustus: Lemmer; 8 augustus: Akmarijp; 12 augustus: Wildervank; 15 augustus: Winsum (kamp. van Friesland); 29 augustus: Drachten (tweekamp Friesland- Holland); 5 september: Hallurn; 10 september: Grijpskerk; 26 september: Bergum. --- Memorandum over rijksuitkering aan gemeenten FNP: grote-stadsgemeenten in toenemende mate bevoordeeld „Uitkering via provincies en voor elke inwoner gelijk bedrag" „De Raad voor de gemeentefinanciën moet worden opgeheven. De ministeriële beschikkingen, die ieder jaar in juni afkomen, evenals de Koninklijke Besluiten, die voorvloeien uit de Financiële Verhoudingswet 1960 dienen vervangen te worden door regelingen, welke parlementair — evenals een wet — worden vastgesteld. Bij zaken, die van zo verstrekkende betekenis zijn, mag niets voor het Nederlandse volk verborgen blijven. Het is funest, onrechtvaardig en ondemocratisch, dat er door de ministers in dezen beslissingen worden genomen, zonder dat de volksvertegenwoordiging daarvan op de hoogte is". Dit schrijft de Frysk Nasjonale Partij in haar tweede memorandum over de Financiële Verhoudingwet 1960, dat toegezonden is aan de ministers van financiën en binnenlandse de provinciale besturen en aan alle Friese Statenleden, alsmede aan alle gemeenteraadsleden in Friesland. In het memorandum wordt gesteld, dat de verschillen tussen „grote" en „kleine" gemeenten steeds groter worden. „In het K.B. van 10 september 1962 werd in positieve zin rekening gehouden met de kleine gemeenten. Lijnrecht tegenover dit K.B. staat dat van 25 maart 1969, het besluit verfijning snelgroeiende gemeenten. Verder wordt gesteld: „zeer onbillijk is en blijft, dat een gemeente slechts voor een centrumuitkering in aanmerking komt als zijn inwonertal 150.000 of meer is. Dunbevolkte gebieden, zoals Fryslan worden ten gevolge van dat K.B. zeer onrechtvaardig behandeld of — zo men wil — helemaal niet behandeld. Kleinere plaatsen vervullen relatief vaak e^n grotere centrumfunctie dan de grote gemeenten met meer dan 150.000 inwoners." De uitkering per hectare is voor dunbevolkte gemeenten van zeer kleine betekenis voor het in-staat-houden van een groot aantal kilometers wegdek, dat grotendeels wordt gebruikt voor niet-gemeentelijk vervoer. Verder wordt becijferd, dat de schaalbedragen absoluut en procentueel steeds verder uitelkaar groeien ten «oordele van de grote gemeenten. Hetzelfde geldt voor de rijksbijdrage voor het onderhoud, de verlichting, de verwarming en het schoonhouden van schoollokalen en niet anders is het ten aanzien van de bijdrage in de exploitatiekosten van gymnastieklokalen. --- Van het Stedelijk Muziekcorps D. Ch. Kreger 40 jaar dirigent in Franeker Het donateursconcert, dat het Stedelijk Muziekcorps van Franeker morgenavond geeft in de Koornbeurs, is tegelijk een jubileumconcert. En wel, omdat dirigent D. Ch. Kreger uit Franeker dan veertig jaar aan het corps verbonden is. Wie de heer Kreger kent, weet dat hij helemaal geen man is van jubilea en toespraken. En het is zeker niet op zijn initiatief, dat er ter gelegenheid van deze mijlpaal iets rond hem op touw wordt gezet. Maar hij zal daar deze keer niet aan kunnen ontkomen. Indertijd zag hij nog wel kans zijn 25-jarig jubileum als kerkorganist van de Franeker Martini ongemerkt voorbij te laten gaan. Maar toen het dertig jaar was, was het „mis". En nu willen de Franeker corpsleden het — uiteraard — niet nalaten hun dirigent na veertig jaar te huldigen. De banden van het Franeker corps en de heer Kreger zijn eigenlijk al van oudere datum. Het was in 1928, dat de heer Kreger op 23-jarige leeftijd dirigent van het corps werd. En met plezier. In de oorlogsjaren ging het allemaal moeilijk, maar van de naoorlogse jaren had de dirigent zich heel wat voorgesteld. Dat liep eigenlijk op een teleurstelling uit. De oorlog had de mensen en vooral de jongeren zo in hun mogelijkheden belemmert, dat ze na de bevrijding niet goed raad wisten met hun vrijheid. „Ze wilden de kant van het amusement uit", zegt de heer Kreger. „Men was niet voldoende serieus om de muziek mee te beoefenen". Daarom scheidden hij en het corps, als goede vrienden. Slechts voor een periode van twee jaar trouwens. Het ging het corps na 1946 niet al te goed. Men vroeg de heer Kreger of hij de dirigeerstok weer ter hand wilde nemen. Hij liet zich overreden en sinds 1949, nu dus al weer meer dan twintig jaar' lang, werkt hij met bijzonder veel plezier met de leden van het harmoniecorps samen. De muziek is de heer Kreger zijn lust en zijn leven. Toen hij een jaar of twaalf was begon hij fluit te spelen en al op vijftienjarige leeftijd trad hij op als solist. Later volgden viool-, orgelen piano-studie. In Groningen behaalde de heer Kreger, hij was toen 21 d 22 jaar, het einddiploma conservatorium. En later het diploma van het Muziekpaedagogisch Verbond te Amsterdam. Hij speelde als solo-hobotst in het Symphonie-Orkest Leeuwarden en de Friese Orkest Vereniging tot 1934. Grote bekendheid verwierf de heer Kreger zich vooral bij de leden van koren en corpsen donr zijn gewaardeerde recensies van muziek en zangconcoursen, ook in de Leeuwarder Courant. De heer Kreger, die in mei 65 jaar hoopt te worden, gaat er nu praktisch niet meer op uit naar concoursen. Ook met het corps wil hij over enige maanden ophouden. Een deel van zijn lespraktijk heeft hij reeds afgestoten. Aan de huishoudschool geeft hij alleen nog les aan een Inas-klas. Wat hij nog wel graag aan houdt, dat is het bespelen van het kerkorgel in de Martinikerk. En verder hoopt hij veel tijd te kunnen besteden aan studie. Bovendien dirigeert hij nog steeds het hervormde kerkkoor van Franeker. De heer Kreger is een musicus pur sang. Alles wat er omheen geweven wordt aan show en optochten en concoursen mag van hem achterwege blijven. Het gaat hem om de muziekop-zich en als hij zulke mensen treft, dan voelt hij zich in zijn element. De heer Kreger heeft veel orgelconcerten gegeven en dat deed hem veel plezier. Maar veel meer voldoening nog ondervindt hij van een groep goedwillende en muzikale amateurs, die zich inspannen een stuk muziek zo goed te brengen. De animo voor de koren en corpsen neemt gedurig af, zo meent de heer Kreger. En de kwaliteit van de muziek en de zang aok. Wat dat betreft ziet het er voor de toekomst niet al te best uit. Wat de moderne muziek aangaat, er is, zoals dat ook altijd het geval is geweest, rijp en groen, aldus de heer Kreger. De 'ijd maakt vanzelf uit, wat van waarde is. „Maar veel amusementsmuziek van tegenwoordig ligt buiten mijn raakvlak. Het is vaak banaal. Maar hoeveel mensen zijn dat ook niet?" D. CH. KREGER --- Fraize de Vries nog in zijn oude partij De heer Fraize de Vries uit Oldeholtpade deelt ons mee, dat hij geen lid is van „Democraten 2000," de partij die de Noordhollander B. M. Steur met een aantal voormalige Boerenpartij leden heeft opgericht. Ook ds. De Ridder uit Heinekenszand, waarvan wij gister schreven, dat hij zich bij „Democraten 2000" had gevoegd, ontkent zulks. „Ik ben in de Boerenpartij bezig de democratie te herstellen," zei ds. De Ridder. Beide heren zeggen nog Ld te zijn van de Boerenpartij. Zoals bekend staat de naam van de heer De Vries als tweede candidaat op de lijst-Kooiker voor de Statenverkiezingen. --- Jachtbouw in Warns wil naar Staveren Burgemeester en wethouders van Staveren stellen de raad voor '.en terrein van 6.704 vierkante meter op het industrieterrein ten noorden van de Spoorhaven te verkopen aan de heer J. B. Hoogland te Staveren. De heer Hoogland, wiens bedrijf Jachtbouw Noord Nederland te Warns gevestigd is, wil dit terrein gebruiken voor uitbreiding van zijn jachtwerf. Do heer Hoogland heeft het college meegedeeld, dat het niet zijn bedoeling is zijn bedrijf van Warns naar Staveren te verplaatsen. Hij zoi in de vestiging te Staveren alleen de casco's willen bouwen. Deze vestiging aan de Spoorhaven zou voorlopig werk kunnen bieden aan vijftien mensen. --- Opstopping bij Goutum door geslipte auto Omstreeks half negen vanmorgen ontstond op de rijksweg bij Goutum een grote verkeersopstopping, doordat een vrachtauto met aanhanger dwars over de weg was komen te staan. De bestuurder van de combinatie, een werknemer van het expeditiebedrijf M. Dotinga te Sijbrandaburen, had te laat een file opgemerkt. Toen hij remde, slipte het grote voertuig. De enige schade bestond uit een geramd hekje. ---