(ADVERTENTIE 1.M.) BRENG (kIank)KLEUR IN UW HUIS Heeft u er wel eens bij stil gestaan dat u het grootste gedeelte van het jaar binnenshuis doorbrengt? Veel mensen hebben gelukkig 'n hobby om die tijd vol te maken. Een heel fijne hobby is MUZIEK IN HUIS BRENGEN Muziek die je zelf te voorschijn tovert uit één van de vele instrumenten, welke u in een grote verscheidenheid vindt in onze moderne zaak. PIANO'S, VLEUGELS ELEKTRONISCHE- en HAMMONDORGELS leder mens heeft vaak een natuurlijke drang in zich om te spelen. Waarom u niet? KOM EENS KIJKEN EN LUISTEREN! Tien tegen één dat u zelf enthousiast beoefenaar wordt. Vraagt u eens inlichtingen en vakkundig advies bij Ganzeïklrt Nieuwestad 103 NsSSp^ Leeuwarden Sinds 13QB étn muzikaal begrip --- Kantonrechter Heerenveen met pensioen „De mensen staan je niet toe te juichen" Natuurkenner trekt zich terug in Zuid-Frankrijk HEERENVEEN — „De meeste zaken eindigen in een veroordeling. Je hebt dus het meest ontevreden mensen. Bij een afscheid staan de mensen dan ook niet bepaald klaar om je toe te juichen". Mr. F. H. van den Brink heeft in de vijftien jaar, dat hij kantonrechter in Heerenveen was weinig waardering gekregen van de mensen, die bij hem voor het hekje verschenen. Daar was hij trouwens ook helemaal niet op uit. Op 29 september zet hij een punt achter de rechtspraak. Zijn vroegere wens om burgemeester te worden is weliswaar niet uitgekomen, maar niettemin kijkt mr. Van den Brink met voldoening op zijn loopbaan terug. Gemakkelijk is het niet altijd geweest. „Maar men moet niet vergeten, dat er practisch in alle zaken waarmee men bij de rechter komt iets mis is. Of men heeft civiel ruzie of men heeft iets verkeerds gedaan, of althans men wordt er van beschuldigd iets verkeerds te hebben gedaan". «Er Is practisch altijd lets mis met de mensen als ze bij de rechter komen. Ik Moet een voogd benoemen en daar zit *»n achter, dat er iemand is overleden, ta bepaalde gevallen moet ik een voogd benoemen wanneer er een adoptie zal komen. Daar zit dan weer de tragedie whter, dat de mensen zelf geen klnde•"«I» kunnen krijgen." Volgens mr. Van den Brink is het interessante van een kantonrechter, dat hij in deze gevallen het dichtst bij de mensen staat. „Een kantonrechter heeft veel meer met de levende mens te Waken dan de rechter of de rechtbank." Hoewel m<»n over het algemeen de zaak van de rechtspraak te veel als een zaak v»n het strafrecht bekijkt, is volgens mr. Van den Brink de civiele rechtspraak de voornaamste kant van de rechtspraak. „De strafrechtelijke kant eentonig. Vooral omdat je zeer JDeeiaal verkeersrechter geworden be"t. Je moet altijd dezelfde dingen *'eer herhalen tegen de mensen." MR. F. H. VAN DEN BRINK --- FLAUWE MOP Juist vanwege de vele verkeerszaken neemt kantonrechter Van den Brink *en bijzondere p.nats in tussen zijn collegae Hij rijd' zelf namelijk geen «Wo. Toch acht hij zich voldoende c«Pabeï de zaken goed te beoordelen. »*« kan natnurl i üt d egaen oiels kan mij niei overkomen, waar dat is *«« flauwe iin.(i." „Maar ik rij met mijn vrouw mee en ik zie heel goed wat er gebeurt. En ik weet ook, dat je er zelfs moeilijk mee waarneemt. Met getuigenverklaringen moet je dus heel goed oppassen. Want als je iets verkeerds ziet gebeuren dan moet je van allerlei in je opnemen en dan maak je dikwijls mee, dat daarbij fouten worden gemaakt. Wij zijn altijd heel blij als we stille getuigen op de weg hebben." Verkeersovertreders, die alcohol hadden gedronken en daarna achter het stuur gingen zitten, waren bij mr. Van den Brink niet aan zon geschikt adres. „Ja. Ik ben werkelijk geen geheelonthouder, maar ik zie in alcoholgebruik in het verkeer een groot gevaar. Ook het weinige gebruik van alcohol. Men ziet niet in, dat dat veranderingen in je teweer brengt, die men niet beseft, die men niet voelt. Integendeel. Je voelt je heel erg lekker...." --- BURGEMEESTER Het duurde tot 1952 dat mr. Van den Brink een benoeming tot plaatsvervangend kantonrechter in Leiden aanvaardde. Daarvoor zat hij twaalf jaar in de advocatuur, hoewel hij al die jaren vooral het burgemeestersambt ambieerde. Die aspiraties had hij voor een groot deel te danken aan zijn oom, jonkheer Vegelin van Claerbergen, die geruime tijd burgemeester van Haskerland Is geweest en bij wie hij vaak logeerde. Maar de commissaris der koningin achtte het noodzakelijk, dat een burgemeester getrouwd was en aangezien mr. Van den Brink pas laat tot deze stap overging liepen de sollicitaties op niets uit. Toch heeft hij enig tijd de sfeer van het burgemeester-zijn geproefd toen hij na de oorlog waarnemend burgemeester van Utingeradeel was. Daarvoor werkte hij nog als volontair op de secretarie van Weststellingwerf. Overigens leek het er aanvankelijk helemaal niet op, dat hij in het bestuurlijke apparaat zou stappen. Hij studeerde namelijk in Leiden twee jaar medicijnen. Na zijn eerste kandidaats stapte hij over op de rechtenstudie, die hij met succes afsloot. Na eerst een advocatenpraktijk in Leiden te hebben overgenomen werd bij in 1952 benoemd tot plaatsvervangend kantonrechter aldaar. Vijf jaar latei volgde de benoeming voor Heerenveen. ..Ik ben gevlucht uit het drukke Westen," karakteriseert hij zijn vertrek naar Friesland. --- VERSCHRIKKELIJK In zuid-Friesland werd kantonrech..n den Brink al spoedig geconfronteerd met de verre van ideale wegesisituatrie. Daarover vertelt hij: „Dat wordt nog steeds minder. Ze kunnen het niet meer bijbenen. Er moeten natuurlijk vierbaanswegen komen. En we moeten zoveel mogelijk van de gelijkvloerse kruisingen af. En dat zal nog wel een tijdje duren, vrees ik." „In rijkswet 32 zitten stukken, die niet eens autosnelweg zijn. Wel lijn alle bomen gekapt, maar dat doet het natuurlijk ook niet. En dat stuk naar Nieuwebrug is ook niet zo mooi. Ja, die melkwagens, daar tussen Wolvega en Oudeschoot. Dat is iets verschrikkelijks gewoon. Die mensen overtreden ook constant de maximum snelheid. Gelukkig. Daar kun je ook niets van zeggen. Je moet er bü wijze van spreken om vragen." Na zijn pensionering trekt mr. Van den Brink z_ch terug met zijn vrouw in de Cévennes in zuid-Frankrijk, voornamelijk vanwege de fraaie natuur en de rust. „Ik ben goed gezond en vol werklust, ik kan nog het een en ander doen en er staat zelis nog genoeg voor me te doen. Die zoogdiergids, die ik in mijn Leidse tijd heb geschreven moet helemaal opnieuw worden bewerkt. Ja, daar heb ik wel succes mee gehad. Ik geloof, dat ik inmiddels al tien talen heb gehaald. Daarnaast ga ik misschien nog een Frans boek over milieuzaken vertalen." --- KENNER Mr. Van der Brink is een groot kenner van de natuur. Met lede ogen ziet hij dan ook de steeds erger loordende milieuvervuiling om zich heen grijpen. „We zitten duidelijk in een conflictsituatie. De toestand is volgens mij nog erger dan in het rapport van de Club van Rome tot uiting komt. Ik zie dit zeer zwaar in. Het is zelfs een van de redenen, dat ik er voor mijn zeventigste mee ophoud, zodat ik misschien nog een beetje kan doen." „Er zijn enorme wetenschappelijke kortsluitingen. Men kan elkaar niet begrijpen. We weten, dat als de hele wereldvoedselvoorraad gelijk over de mensheid verdeeld zou worden er nog te weinig is. Er is veel te weinig samenwerking, veel te weinig begrip onder de mensen, die er voor moeten zorgen hier uit te komen. Daarom is het goed, dat de mensen van verschillende faculteiten eens de hoofden bij elkaar zouden steken." „Een oplossing? De bevolking zal moeten dalen. Onherroepelijk. Daar is het eigenlijk ai te laat voor, omdat er al te weinig e ten is en de vervuiling steeds toeneemt. Maar omdat de mens zeer vatbaar is voor aanpassing kan het misschien langer goed gaan dan het lijkt. Als de hoofden bij elkaar worden gestoken kan er misschien nog een oplossing worden gevonden, maar het is wel de allerhoogste tijd." De scheidende, nu 67 jaar oude kantonrechter heeft altijd als wens gehad de afscheidszitting in het nieuwe kantongerecht te kunnen houden. De bouwplannen zijn weliswaar rond en de aanbesteding laat waarschijnlijk niet zo lang meer op zich wachten, maar de afscheidszitting moet wel geschieden in de barak aan de Van Kleffenslaan. --- fries mozaiek Bloenien bij bosjes Gitaar en vrouw DE GITAAR en de Vrouw. Beide zijn 'n even lieflijk bezit met dezelfde sierlijke vormen en evenveel gevoelige snaren. Wil je goed kennis met ze maken, dan neem je ze op je schoot en drukt ze stevig tegen je aan. Ze zijn instrumenten, die je moet weten te bespelen. Gooi er nooit mee of naar, je kon wel eens met een gebroken hals komen te zitten. Behalve het uiterlijke stemt de gitaar ook met het verrassend innerlijk van de vrouw overeen: harde en zachte, schrille en lokkende tonen verlaten het klankgat. Als tanden bewegen de snaren om en in de mond. Het materiaal, waarvan beide gemaakt zijn, is met zorg gekozen. Aan de bespeler de taak, dat zij goed gestemd blijven. Voor beide geldt: op tijd ontspanning. 't Toppunt van vrouwlijkheid wordt bereikt als een vrouw de gitaar bespeelt, vooral een vrouw in verwachting. Een van die zeldzame momenten mocht ik eens meemaken, toen ik een mevrouw, haar vierde verwachtend, een allegretto grazioso hoorde vertolken. Ter informatie: de hals van de gitaar is verdeeld in vakjes, posities genaamd. Zo kan men een stuk in eerste positie spelen, of in tweede, vierde enz., of met wisselende posities. Deze vrouw speelde het stuk in vierde positie, grandioos gewoon, in die positie. (De Gong, verzorgingsflat Oranjewoud) * Mevrouw Jeltsje Kramer- Spijker uit de Skoahtrjitte in Tzummarum kocht in Harlingen een paar pakjes zonnebloempitten. Hier en daar in de tuin werd zon pit in de grond gestopt en er kwamen allemaal mooie planten uit. De plant op de joto ontwikkelde zich echter tot een buitenbeentje. Vit die ene dikke steel kwamen acht zijtakken voort en allemaal dragen ze een fraaie bloem. Het is een meerbloemige soort en dus geen wondertje der natuur. Maar natuurlijk niet minder mooi en daarom een foto waard. --- Helpen Ik heb ons vader in het varkshok geholpen, en één keer naar het swembat an in de vakantie één keer gespeelt en verder ons vader gehelpt in het var- keshok in 4 weken hat ik 30 geelden verdient en mijn broertje heeft ons vader niet gehelpt en één dag oom 12 uur op bet gegaan en mijn broetje is 9 gèhelpt. dat vond ons vader leuk. (Lyts Begjin, Jobbegea) --- Oldsjeterhand Oldsjeterhend was een indiaan. Hij had ook een baas die heete Winietoe. En Winietoe hat een héleboel indianen. Op een dag kwam er een boer langs die zei tegen Winietoe. Kan ik ook een paar Indianen meekrijgen want er is gisteren ingebroken en toen hadden ze vijf lammeren gepakt en vijf kippen. Nou dan moet er maar een paar indianen mee. Oldsjeterhend en nog twee indianen gingen met de boer mee met hun 'pijlenboog en hun laso en hun speren en toen ze daar kwamen gingen ze 's nachts op de loer en ja hoor daar kwamen twee mannen met een wagen. Oldsjeterhend zei jullie blijven hier ik loop stiekum naar de auto toe en maak de banden lek en als ze dan uit de auto stappen dan gooi ik de lasso over hun heen en breng ze wel bij de boer. Zo gebeurde het ook allemaal en toen de boefen gevangen waren zei Oldsjeterhend waar zijn de kippen en lammeren. Die zijn thuis, dan móet je eerst links en dan rechts en dan ben je bij ons huis. De boefen gingen de gevangenis in en de boer hat ét kippen en lammeren weer. (De Rabbelskütel, Workum) --- Kampioenschappen slaagden ten volle ONZE PLAATSELIJKE VVV-vereniging laat niet zo vaak van hem horen, hetgeen niet wil zeggen dat deze vereniging niet actief is. integendeel, er wordt geregeld vergaderd en er wordt ook veel gedaan om het toerisme te bevorderen, maar omdat het Gemeentebestuur niets doet voor Bokwerd is liet met de acommendatie niet veel gedaan, zoals wij allen weten. En van de acommendaties en andere vermakelijkheden moet het komen. Toch gaat het aktieve bestuur onder leiding van haar voorzitter, de heer Doeke Vaartjes er niet voor omliggen. De kop er voor houden, zo luidt het devies en daarom had men gemeend eens iets bijzonders te moeten organiseren wat uniek was in ons land en daarin is men volgens ons volkomen geslaagd. Men had namelijk het wereldkampioenschap „krinkjespuijr-n" georganiseerd wat wel een zeer komisch initiatief mag worden genoemd en heel wat oorspronkelijker als bijvoorbeeld het kampioenschap paalzitten of dakzitten of wie het iangst kan tafeltennissen en dat soort kunsten, waar dan ook nog autoriteiten bij komen om de prijzen uit te reiken. --- Veel publiek Het strijdtoneel was natuurlijk de brug over de vaar en er hadden zich vijftien deelnemers gemeld, allemaal dorpsgenoten en de meesten houden avonds wel vaker toe op de brug en zij kunnen dus betoefte kringetje spugers worden genoemd. Zij moesten iedere vijf seconden een keer een krinkje spuien op het water en wie dat het langst kon was de winnaar. Er was veel publiek op de been dat ten zeerste van de wedstrijd heeft genoten. En natuurlijk ontbrak het niet aan commentaar van het publiek dat voor luide aanmoediging zorgde, In het reglement stond dat er tijdens de wedstrijd niet gedronken mocht worden. Er ontstond een klein incident toen één der deelnemers, de heer Jetze Veenstra, een pruimpje tot zich nam en daar stond niets over in het reglement, maar scheidsrechter Vaartjes besliste dat het niet mocht, zodat Jetze Veenstra gediskwalificeerd moest worden. --- Grote prestatie Uiteindelijk werd de 67-jarige Jelle Visser winnaar mei 236 kruikjes welke bij elke keer op tijd ir_ het water deponeerde. Dit mag wel een grote prestatie worden genoemd, hoewel de heer Visser de laatste twintig jaar niet zo veel anders heeft gedaan als op de brug staan te krinkjespuijen, ondanks dat hij goed gezond is. Wij feliciteren Jelle Visser nog vanaf deze plaats met zijn prijs, die bestond uit een waardebon van vijftig gulden. B. en w. die waren uitgenodigd deze avond aanwezig te zijn schitterden natuurlijk door afwezigheid. De grote pers heeft dit gebeuren dood gezwegen, on ook de televisie, hoewel uitgenodigd, liet verstek gaan. Zij hebben het zeker te druk met de Olympische Spelen en hebben geen belangstelling voor wat er in de kleine dorpen gebeurd. Maar daar zijn wij we] aan gewend. (Weekblad Bokwerder Belang) --- Naar 't museum We gingen naar het museum met de klas. Voor de school zei meester De Boer, mogen wij nu vrij? Nee, hoor, zei meester Engbers. Toen gingen we naar het museum. We gingen er in. Dat was wel mooi, die vogels op de nesten en een doodskop boven de deur en de dia's waren ook wel mooi en de aquariums waren vol met vissen en krabben heremieten en kreeft En de Noordzeekrab was wel wat griezelig maar ook wel mooi. En toen gingen we naar de film over zeehonden en we moesten lachen omdat er een zeehond was die schoot zo op de kant en toen heeft de man nog verteld over de film. En toen nog een ijsje en toen weer naar school. (De Skoalapen, Hollum A.) --- Spelen Ik vind dat de Olympische Spelen in onze tijd eigenlijk niet meer kunnen worden gehouden, omdat overal de politiek de hoofdrol speelt. Bijvoorbeeld de kwestie Rhodesië (met de Spelen), meer dan 20 landen zouden de Spelen boycotten als Rhodesië mee zou doen. Verder is het eigenlijk ook flauwe kul dat Nigeria zegt: „Wij als beschaafd land doen niet mee met de Spelen als Rhodesië meedoet." Zelf doen ze veel meer idiote dingen, die een beschaafd land niet zal doen. De amateursporten gaan hard achteruit en daarom zit er geen toekomst meer voor de Olympische Spelen in. (Van Maasdijkkoerier, Heerenveen) --- Vakantie Wij zijn op vakantie in Appelscha geweest. We hadden daar een huisje waar we wel een klein half uurtje naar zochten. En het regende niet zon klein beetje. Eindelijk hadden we het gevonden. Het stonk er niet zon klein beetje naar gas. Toen gingen we naar de bedden waar helaas geen dekens op waren. Toen moest er een terug om dekens en wij gingen alles kant en klaar maken. Eindelijk was alles klaa* en we gingen eten. Na het eten gingen we kaarten. De volgende morgen gingen we het bos wat verkennen. Het was prachtig en 's middags gingen we zwemmen. De dinsdags was het eerst mooi weer. Toen begon het te onweren we waren allemaal drijfnat en we vluchten onder de bomen al was het met nodig, we werden nog nat. In de stromende regen vluchten we het huisie in De familie zag al zo raar. f Lopend Vuurtje, Arum) Bearn Bjinses, koaterboer to Harich Dtj snoarke nachts ailyk in baerch ' Bouk drige 'm mei de bêddestok. Nou slept er by de süch yn it hok En jonge-fa, it went al aerdichf ANDERS BARTSEN --- Spannend avontuur van Oldsjeterhend Uit logeren uit de schoolkrant geklapt Ik heb te logeren geweest. Naar mijn oom en»tante. en die hadden 5 kinderen, 3 meisjes en 2 jongens, de grootste heete Lolkje, de tweede Otte, de derde Fransimon, de vierde Klaasje en de vijfde Marta. Ze wonen in Bakhuizen. We hebben visjes gevangen en salemanders. We hebben een heel eind gefietst naar mijn andere oom en tante en die hadden ook vijf kinderen. (De Pierewaaier, Holwerd) ---