(ADVERTENTIE LM.) Hafijn... yPv>«^ van n \\n__B\\ fl » Floiyn vpiM \ Oude, jonge genever en vieux uit \ _ B^ de bekende distüleerderij L?!^-- M. Dirkzivdger-Schiedam mmmmmmm2mmmmi --- INGEZONDEN Natuurbescherming? (Over ingezonden stukken kan niet worden' gecorrespondeerd. Ze kunnen ook niet worden teruggezonden. Anonieme inzendingen of stukken zonder duidelijk adres van de inzender worden niet tn behandeling genomen: De redactie behoudt zich altijd het recht voor de stukken in te korten. Red. LC.) Als Je de jagers gelooft, dan schieten -ii louter en alleen om de natuur in evenwicht te houden; er zouden anders te veel konijnen, hazen, herten en fazanten enz. enz. komen. Je zou het dus werk kunnen noemen. Maar de hartstocht en bezetenheid waar dit mee sebeurt, kan ik dan niet volgen. Meestal pachten goed gesitueerden een stuk jachtveld of een bos, en dan is alle wild voor hun. Als je zoals wij in het voorjaar eens door de bossen loopt, zie je nog al eens borden staan, met de mededeling rustig te zijn en de natuur niet te verstoren; Hie van de natuur houdt doet dat wel. Nu zijn mijn man en ik meestal in het voorjaar met vacantie, zo mei-juni; wij gaan dan naar de bossen, wij zijn dan wel eens een jeep tegengekomen, geheel met groene takken bedekt, en daarin een aantal mannen met geweren. Ik zei tegen mijn man, daar gaan weer een stelletje helden. Grote kerels met een groot geweer, schieten op argeloze dieren, en wij maar rustig wezen dn het bos. Ook eens, nu twee jaar geleden, in Doldersum met de Pinksterdagen, of liever er even voor, dus in het voorjaar, liepen wij weer te wandelen in het bos, toen er van zeer dichtbij werd geschoten, het galmde aan een stuk door, en ■wij voldoende ons niet eens veilig. Bij navraag aan een jager, zei deze dat ze zeer waarschijnlijk wat mannetjesherten hadden geschoten. Nou vraag ik je! Over rust gesproken. Ik kan mij zo levendig indenken, dat kinderen, die van beesten en de natuur houden dit een gruwel vinden. Helden met stokken gewapend overal op slaan. Want helden zijn het. Sport kun je dit niet meer noemen. En dan na afloop van zon jacht heerlijk eten en drinken, en sterke verhalen. Ja, ja. Er zal heus wel een goed soort jagers zijn maar laten zij dan bovengenoemde soort er eerst eens uitschieten. Leeuwarden. Hieke. --- Nagele bedreigd? Er zijn in de Noordoostpolder twee belangrijke culturele elementen en wel „Schokland" en „Nagele". Hoewel er zeker ook redenen zijn om bezorgd te zijn voor Schokland, vraag ik dit maal alle aandacht voor Nagele, dat door de culturele barbaren van het inmiddels berucht geworden stedebouwkundige bureau 0.D.205 ernstig wordt bedreigd. Stelt u zich eens voor, dat bijvoorbeeld de directie van het Rijksmuseum officieel toestemming geeft alle schilderijen te voorzien van snorren, baarden, brillen en andere ~versieringen", zo iets dreigt nu met Nagele te gebeuren. In bange oorlogsjaren ontstonden er twee groepen van architecten die zich bezonnen op de opbouw van Nederland en wel „De Acht" in Amsterdam en „De Opbouw" in Rotterdam. Na de oorlog kwam er een contact met architecten in andere landen in het CIAM, het Congres Internationale des Architects Modemes. Het is de grote verdienste van A. D. van Eek, de grote bouwmeester van de Polder, dat de Nederlandse architecten in dit kader in de gelegenheid werden gesteld Nagele niet alleen te ontwerpen, maar ook te bouwen als voorbeeld voor hun collega's over de hele wereld van het Nederland na de oorlog. Zo is Nagele het symbool van „Herrijzend Nederland" geworden voor iedere architect in Japan, Argentinië, Amerika of waar ook ter wereld. In vrijwel elk boek over de moderne architectuur, in welke taal dan ook, kan men over Nagele lezen. Nu Is Nagele gelukkig een zeer levende gemeenschap geworden en heeft men daar ruimte nodig om verder te bouwen. Dat kan zeker gerealiseerd worden. Binnen het huidige concept is er zeker nog plaats voor een vijftig woningen. Daarna is een verantwoorde uitbreiding zeker mogelijk. Maar wat stelt het bureau 0.D.205 voor? Een beroerd flatgebouw in he groene hart van Nagele en een schrikbarende aantasting van de groene gordel naar het beproefde polderrecept, dat bomen er zijn om te kappen. Het bureau 0.D.205 heeft niets begrepen van de „filosofie" van Nagele en zelfs tot dusverre de ontwerpers van Nagele niet geraadpleegd, ofschoon dit inmiddels wel is toegezegd. Toen Nagele werd gebouwd, was Nederland nog geen welvaartsstaat. Elke cent was nog een echte cent en werd geteld, maar de ontwerpers, die thans tot de meest bekende architecten ter wereld gerekend kunnen worden en de bouwers van toen hebben met groot vakmanschap en even grote liefde voor hun werk Nagele gerealiseerd. Natuurlijk had het vandaag aan de dag meer kunnen kosten. Nagele is echter al versteende geschiedenis. Enkele weken geleden was ik nog in Nagele, maar het is een trieste wandeling geworden. De toestand van de groenpolder is meer dan verdrietig. Het bos is op vele plaatsen een grote vernieling en het lijkt wel opzet, dat het vrijwel steeds op die plaatsen een puinhoop is, waar 0.D.205 zijn vandalisme heeft voorgesteld. Er moet onmiddellijk een grote campagne gestart worden bij rijk, provincie en gemeente om Nagele te redden. Dit Nagele moet zo spoedig mogelijk een beschermd stadsgezicht worden, vanzelfsprekend met behoud van alle mogelijkheden voor een verantwoorde uitbreiding, die zonder meer mogelijk is. Ik hoop vooral de bewoners van Nagele overtuigd te hebben van het unieke van hun dorp dat wereldfaam heeft en ik hoop, dat iedereen die maar enig begrip voor cultuur heeft zijn protest zal laten horen. Emmeloord. P. H. W. Hörmann. (Volgens informatie, die wij zowel bij het Delftse stedebouwkundige bureau 0.D.205 als bij het gemeentebestuur van Noordoostpolder verkregen, is deze „noodkreet" wel erg prematuur. 0.D.205 heeft niets aan Nagele „gedaan"; er is nog geen plan gemaakt en zelfs geen opdracht daartoe gegeven. Er is alleen de vraag gesteld of het volgejis het oorpronkelijke plan volgebouwde Nagele moet worden uitgebreid en— al vast vooruitlopend op het antwoord daarop — hoe dat dan zou moeten gebeuren. Over dat laatste heeft het stedebouwkundige bureau een „korte notitie" gemaakt, zoals een woordvoerder van het gemeentebestuur het noemde, waarover binnenskamers nog moet worden overlegd en waarover, voordat het nader zal worden uitgewerkt, in ieder geval met de bevolking van Nagele overleg zal warden gepleegd. Dan pas komt de vraag aan de orde, of Nagele straks inderdaad moet worden uitgebreid. Red.) Meer ingezonden op pagina 13 --- beurtelings sytze van der wal lc-redacteur Niet de overheid maar de abonnee is baas ER IS SINDS enkele weken een merkwaardige discussie aan de gang. Het gaat over de (onzinnige) vraag of noodlijdende landelijke dagbladen al dan niet door de overheid gesubsidieerd moeten worden. Wie die vraag voor het eerst gesteld heeft, weet ik niet. Dat is trouwens ook niet belangrijk meer nu de regering heeft laten weten, er een positief antwoord op te willen geven. Althans cultuur-minister Van Doorn heeft gezegd zon twee miljoen gulden aan het dagblad De Tijd te willen geven. Deze krant verkeert in grote moeilijkheden omdat binnen twee jaar het abonnee-aantal van boven de honderdduizend is gezakt naar ruim zestigduizend. Nogmaals: de vraag is onzinnig. En "et is nóg onzinniger dat ze in het Politieke vlak getrokken is. Dat bleek onlangs duidelijk toen er op de beeldbuis over gediscussieerd werd. Aan de «ie kant stond het liberale Kamerlid Vonhoff, die niets voelt voor een dergelijke subsidie, en tegenover hem stond net socialistische Kamerlid Roethof, die «et duidelijk met de minister eens is. Het is belachelijk dat zon onderwerp e«n politiek ttintje krijgt. Het heeft er immers niets, maar dan ook helemaal mets mee te maken. Bovendien is het nu al wel duidelijk noe er straks in de Tweede Kamer over gedacht wordt. Omwille van het roomse aagblad De Tijd zullen de KVP'ers ongetwijfeld het standpunt van Roet- T** delen. Bovendien is de man die °e zaak aan het rollen heeft gebracht r* minister Van Doorn — van roomsen fjujze, hoewel hij voor de PPR in het Reinet zit. Bij de ARP zal het niet veel nders liggen, nu ook Trouw om steun raagd heeft vanwege haar moeilijke economische positie. Maar in dit geval zou CRM denken aan een renteloze lening en daar heb ik minder moeite mee dan met het subsidie voor de Tijd. De vraag is onzinnig omdat ze eenzijdig gesteld is: er is alleen sprake van de zogenaamde „landelijke" dagbladen, over de regionale kranten wordt niet gerept. Alsof de veel geroemde „optimale pluriformiteit" in ons land alleen bestaat bij de gratie van de „landelijke dagbladen". Het is echter nog veel belachelijker dat de regering wel even zal uitmaken welke verscheidenheid van meningen goed voor ons is. Als alle abonnees van bijvoorbeeld de Telegraaf zouden zeggen: wij moeten die krant niet, dan houdt die krant vanzelf op te verschijnen. Nee, zegt minister Van Doorn, dat kan niet, dan komt de verscheidenheid van meningsuiting in gevaar. Mooie boel kan dat worden. Wie weet komt De Waarheid straks ook om geld vraigen. En allerlei groepjes en secten die hun overvolle gemoed zo nodig moeten luchten staan vervolgens natuurlijk ook binnen de kortste keren bij CRM op de stoep. En gelijk hebben ze. Want volgens de minister maken niet de abonnees, maar maakt de regering uit welke meningen wèl en welke we niet zullen lezen. Elke vergelijking in dit opzicht met de omroepen — die ook met overheidsgeld werken — gaat mank. Dat Hilversum geld uit de staatskas krijgt heeft een heel andere reden en heeft in elk geval niets te maken met een noodlijdend bestaan. Ik vraag me wel af, waarom de overheid nu plotseling tot taak heeft te waken voor een „optimale pluriformiteit in de massamedia". Tot nog toe is daar nooit iets van gebleken. Heel wat kranten, ook landelijke, hebben na de oorlog het loodje gelegd. Nimmer is toen de regering In actie gekomen. Kranten als Ons Noorden en Het Vrije Volk zijn spoorloos uit Friesland verdwenen zonder dat de overheid zelfs maar een vinger uitstak. Nagenoeg alle regionale christelijke dagbladen zijn na de oorlog eveneens geruisloos verdwenen. Toen voelde de overheid zich kennelijk niet geroepen te waken voor de verscheidenheid van meningsuiting. Waarom dan nu plotseling wel In de bres gesprongen? Het is natuurlijk onzin om te zeggen dat het to deze kwestie alleen om „landelijke" dagbladen gaat. Daarmee zou alleen maar tot uitdrukking worden gebracht dat de meningsuiting in een „landelijk" dagblad op ander niveau staat dan die in een regionale krant. Je reinste discriminatie dus. Het punt concurrentievervalsing laat Ik dan gemakshalve maar voor wat het is. Niet omdat het onbelangrijk zou zijn, maar omdat iedereen op zn klompen aanvoelt dat de overheid in dit opzicht helemaal een scheve schaats gaat rijden. Kortom: het idee van meneer Van Doorn is een lachertje. Het is gewoon geld over de balk gooien. Natuurlijk is een krant geen pakje boter, zoals voorstanders van subsidie in die televisieuitzending terecht opmerken. Maar je kunt de krant evenmin vergelijken met het openbaar vervoer, zoals dezelfde voorstanders in diezelfde uitzending deden. Natuurlijk kan iedereen daar in principe van profiteren, maar je moet dan niet al te afgelegen wonen. Voor de mening van het „landelijke" dagblad woont zeker een kwart van de Nederlanders te afgelegen... Moet je er daarom geld in stoppen? Nogmaals: een lachertje. Mogen de abonnees soms zelf ook nog uitmaken of ze de krant wèl of niet kunnen missen, desnoods langer dan een dag? En als ze een bepaalde krant niet meer moeten, dan zal die krant — net als bij het pakje boter, stel ik mij voor — toch wel een paar „smaakmakers" moeten inschakelen om weer een prettig leesbaar produkt te krijgen. Want het hoofdartikel of commentaar in een krant is natuurlijk niet alléén-zaligmakend. Hoe zou het anders komen dat na de oorlog nagenoeg alle uitgesproken richtingbladen verdwenen zijn? De krant dient er zelf voor te zorgen dat zij niet uit de markt geprijsd wordt. Dat kan onmogelijk een taak voor de overheid zijn. Overigens zit er nóg een kant aan deze zaak die tijdens de discussie op de buis niet eens genoemd is en waarover ik van de kant van de minister ook niets vernomen heb: de werkgelegenheid. Een zo groot mogelijke verscheidenheid van meningen is natuurlijk prachtig, maar er Is méér. Wanneer een krant niet meer gelezen wordt en derhalve verdwijnt, verdwijnen er tegelijkertijd enkele honderden mensen in de toch al lange WW-rijen. Maar dat is in de discussie helaas nauwelijks besproken. Een heel andere zaak wordt het wanneer de overheid de hele bedrijfstak wil steunen door bijvoorbeeld aan de PTT-tarieven te sleutelen. Maar daarmee alléén is De Tijd niet geholpen. Die heeft domweg meer abonnees nodig. Daarom maken de abonnees de dienst uit en niet de overheid... --- Echte polityk Dat ia polityk dy't oer écht bilangrike saken giet. Guon sizze dat dat de ynkommensfordeling is en dêroer ha wy nou de forneamde „polarisaesje". Ik sjoch lykwols net dat der op dat gebiet noch folie to forbetterjen fait. Oan ien kant ha wy as öfskrikkend foarbyld de USA. Dat is it rykste lan fan'e wrald en dochs stjerre dêr minsken fan'e honger. En dan oan'e oare kant RuslSn: elk hat dêr yn namme likefolle, mar men kin dêr gjin müle mear iependwaen. It tsjüget neffens myn persoanlike mientng dêrom wol fan In folslein mispleatst optimisme as guon miene dat der in systeem müglik is hwer't de trochsné wurknimimer en boarger it prinsipieel better yn hat as krekt hjir yn West-Europa. Wy kinne noch wol hjir en dêr hwat byslypje yn in minderheit fan getallen dêr't it wier net goed giet. En dan kinne wy noch foarsichtich de ynkommensforskillen hwat lytser meitsje. Hwa't mlent dat wy der troch in revolusionaire maetskippüforoarlng op foarüt gean sille, dy hatTt mis. Op san wize soene wy allinne mar in helebulte weardefolle dingen kwyt reitsje, wierskynlik wolfeart likegoed as frijheit; Ingelan is it foarbyld! As wy de maetskippij forbetterje wolle, dan moat it kalm en mei fordrach en by elke foroaring moet sjoen wurde moatte oan de fortrietlike sitenoch fierder mei troch gean wolle. Dan kinne wy ek rêstich bis jen oft it sa stadichoan net müglik is dat wy hwat mear to sizzen krije yn üs eigen bidriuw, üs eigen doarp en stêd en provinsje en ek yn üs eigen partij. Dan soe der ek echt ris hwat dien wurde moatte oan de fortrietlike sitewaesje dat safolle Friezen foar in passende wurkkring altiitd om utens reizgje moatte. It soe forskaten hiel hwat wurdich wêze as dat foroare. En dan wurdt it ek tiid dat der ris flink hwat dien wurdt oan dy taeldiskriminaesje. It is dochs wol folslein net mear fan dizze tiid dat de iene minske him op taelgebiet sa totael oan de oare oanpasse moat. Guon Friezen tinke dêr oars oer, mar derby moatte wy net forjitte dat üs opfettingen fortroebele binne mei't wy al san 450 jier yn dy twadderangs sitewaesje sitte. Dêrtroch binne alle Friezen geboaren slaven en witte gewoan net hwat in wielde frijheit en gelykweardigens is. Is it faeks dêrom dat wy sa efter hege idealen of in maetskiplike posysje oanjeije ynpleats fan lekker fan it libben to genletsjen? Is it faeks dêrom dat yn Fryslan de measte selsmoardners foarkomme? Sjoch, dat binne nou fan dy dingen dy't spesiael yn Fryslan fan san great bilang binne foar de kwaliteit fan it bistean. Mar yn Den Haech witte se dêr neat fan óf! De Fryske öfdielings fan 'e Hollênske partijen kinne wol opskeppe oer har „kontakten yn Den Haech", mar yn feite hawwe se fierstentomin yn to brlngen; sjoch mar nel desintralisaesje en Fryske TV; allinne fan it ünderwiis is nou hwat op'e hispel kommen! Dat komt om't dy partij-öfdielings gjin macht ha! En dat foroaret earst as d» FNP in soad stimmen krijt. Dan earst wurdt Fryslan polityk fan bilang en wurde dy kontakten yn Den Haech effektyf. Dat witte de Fryske oanhingers fan'e Hollaniske partijen ek wol, mar se kinne har partijen fansels net offalle. Dêrom sille Jo, achte lezer, sels bitinke moatte hwat nou foar Jo echte polityk is! En boppedat bin Ik fan miening dat --- Prijsopdrijving gemeente Deze week ontvingen de staanplaatshouders op de camping Kleine Wielen van de Dienst voor Sport en Recreatie te Leeuwarden een nieuwe prijslijst betreffende de staangelden voor het seizoen april-tot oktober 1974. Voor houders van vaste staanplaatsen van 80 m 2 de prijs voor het seizoen 1973 f 650 inclusief dat men zijn auto bij de caravan mocht stallen. Thans is het staangeld verhoogd van f 650 tot f 725, exclusief het stallen van de auto bij de caravan, waarvoor apart nog eens f 50 dient te worden betaald. Dit houdt dus in een verhoging van plusminus 20 pet. Uit mededelingen van de regering zou per ingaande 1 april een huurverhoging van 7 pet zijn toegestaan ook voor campinghouders, dit om te voorkomen dat er misbruik wordt gemaakt wegens een tekort aan staanplaatsen. Een onderzoek door de economsiche controledienst lijkt mij hier wel op zijn plaats. Leeuwarden Kampeerder --- Na 45 overbodig Hoe haalt A. H. uit Drachten het in , zijn hoofd te beweren dat ik gezegd zou hebben dat onze eigen mensen voor geen geld bepaalde baantjes zouden willen aanvaarden? Ik zou zelfs een voorbeeld hebben genoemd. Dit loopt gewoon de spuigaten uit. Ik heb juist iets heel anders gezegd. Ik heb een voorbeeld genoemd van een man van 51 jaar, die een gewoon fabrieksbaantje zocht doch te oud was. Ik heb u toen gevraagd bij bv. Philips in Drachten te informeren tot hoe oud men daar mannen aanneemt. U hebt dat gewoon genegeerd, want anders had u dat nu in uw stukje geschreven, zoals ik u gevraagd had. Nou, A. H., ik heb het in uw plaats gedaan. Ik heb zonet Philips in Drachten gebeld en ik kan u ook het antwoord geven. Bij personeelszaken werd mij gezegd dat het op het ogenblik helemaal niet kan, er waren in de fabriek geen vacatures. Ik zei: maar als er plaats is, hoe oud mag men dan zijn? Nou A. H, tot 45 Jaar. Wilt u nu nog beweren dat we die buitenlanders liefst met hun heel gezin nog nodig hebben, als onze eigen mensen met bv. 46 al te oud zijn voor een gewoon fabrieksbaantje? Dit zijn feiten, hoor. Ik had u gevraagd er naar te informeren en het antwoord eerlijk in deze krant te schrijven. Nee A. H, we hebben ze niet nodig. Bij Daf in Bom bv. driedaagse werkweek, las ik in de krant. Buitenlandse arbeiders, vooral de vrijgezellen, zitten zon beetje de hele dag voor het raam te kijken in hun verblijf, stond er bij. Waar leidt dat weer toe? Naar precies hetzelfde als waar ik in het eerste stukje over schreef: lastigvallen van onze meisjes en vrouwen. Wilt u nu nog beweren dat we ze nodig hebben? Als zij weg zijn kunnen onze eigen mensen weer de hele week werken. U wilt mij eens naar Friesland laten komen, dat doe ik echt zo nu en dan wel eens, want ik vind het heerlijk in Frieslands schone dreven. Maar nu zou ik het graag doen om u mijn vorige stukje onder de neus te wrijven en uw antwoord erop. Noordwijk. D. J. (Discussie gesloten. Red.) FryslSn as provinsje bistean bliuwe moatj H F-si__________________________P. Kramer --- Licht op het buitenland In Laos speelt strijd zich af op dorpsniveau (Van een speciale verslaggeefster) VIENTIANE — Doordat er wegens de oorlog veel over Laos wordt geschreven, heeft men in het Westen de indruk dat het een echt land is. Dat is een misverstand. Laos is eerder een dorp, waar strijd en verzoening, politieke, economische en sociale problemen zich op dorpsniveau afspelen. Laos is in ieder geval het enige van de landen die bij de Indochinese conflicten betrokken zijn, waar het akkoord van Parijs enigszins vrede heeft gebracht. Sinds een paar maanden zijn de communisten in de hoofdstad. Je kunt ze 's ochtends tegenkomen op de markt in hun groene katoenen pakken met de Chinese baret. Ze hangen uit de ramen van het schoolgebouw waar ze zijn ondergebracht. Ze rijden door de straten in hun overgeschilderde jeeps, een gift van het Amerikaanse leger. De eerste dagen was het nog wat onwennig voor de bevolking van Vientiane, maar al spoedig besteedde niemand er meer speciale aandacht aan dat na 20 jaar oorlog nu soldaten van de Pathet Lao door de stad lopen. „Ik ken dat", roept een oude Franse koloniaal, „guerrilla-tactiek heet dat. In feite zijn ze maar met een handjevol soldaten, maar door iedere keer voor een ander raam te gaan staan doem ze alsof ze heel talrijk zijn". Het preciese aantal is elk 1200 soldaten voor regering en Pathet Lao in Vientane en elk 600 in de koninklijke residentie Luang prabang. Laos is tegen zijn wil In de oorlog meegesleept. Het oostelijke deel van zijn territorium werd door Noord-Vietnam gebruikt voor wapenleveranties en troepenverplaatsingen via de Ho Chi Mlnh-route. Dat was voor Amerika aanleiding het land te dwingen actief deel te nemen aan de kruistocht tegen het communisme. Een logisch gevolg van het feit dat het Laotiaanse leger voor 100 pet door de Verenigde Staten gefinancierd wordt. Natuurlijk, er waren voordien al politieke spanningen. De communistisch georiënteerde Pathet Lao is sinds haar oprichting na de tweede wereldoorlog vrijwel ononderbroken in de illegaliteit geweest, maar het merendeel van de Laotianen heeft nooit erg actief deelgenomen aan de strijd. Een winkelier in Vientiane: „Ik kan u wel vertellen hoe dat ging toen ik nog in dienst was. Als we tijdens een patrouille in het bos de Pathet tegenkwamen, werden er eerst familieberichten uitgewisseld, daarna schoten we een tijdje met veel lawaai In de lucht, waarna leder zijns weegs ging". --- Twee soorten Kip Er is reden tot optimisme, ook al heeft het na het akkoord van Parijs nog acht maanden geduurd voordat de twee partijen het akkoord ondertekenden waarbij ze besloten tot een coalitieregering te komen, waarin de Pathet Lao en de regeringspartij onder leiding van prins Souvanna Phouma ieder vijf zetels krijgen en de neutralisten twee. Ook de hereniging zal nog wel enige tijd in beslag nemen. Tenslotte zijn het sinds de akkoorden van Genève van 1962 praktisch twee landen, met een niet officieel erkende, maar toch zeer reële grens tussen gebieden van de Pathet Lao en van de regering in Vientiane. Er bestaan twee verschillende soorten bankbiljetten: de officiële Kip met het portret van de koning en de Pathet-Kip met een beeltenis van arbeiders. ledere donderdagochtend zijn er twee persconferenties in Vientiane: een van de regering en een van de „Gemengde Commissie voor de uitvoering van het Akkoord". Ze beginnen onvermijdelijk met de verzekering dat beide partijen in de eerste plaats - Laotianen zijn en dat nationalistische belangen boven partijbelangen gaan. Maar ze monden daarna meestal uit in beschuldigingen. Volgens de woordvoerder van het gouverniement van Vientiane traineert de Pathet Lao de zaken, omdat na het tot standkomen van de coalitieregering het gebied dat zij onder controle heeft, opgesteld moet worden voor inspectie door de internationale controlecommissie. Noord-Vietnam heeft echter nog tot aan het begin van het volgende regenseizoen, in maart, de Ho Chi Mlnh-route nodig. Dat zou voor de Pathet Lao reden zijn om geen haast te maken met het bekendmaken van haar lijst van ministers voor het nieuwe kabinet. --- Pathet Lao wacht De Pathet Lao zelf zegt te wachten op het ogenblik dat de neutralisatie van Vientiane en Luang Prabang voltooid is. Het akkooord geeft hun het recht om hun manschappen in beide steden te stationeren, ter bescherming van hun politici. Al eerder namelijk is er een coalitieregering geweest, in 1957 en 1962, maar beide keren Is dat uitgelopen op een échec met moorden en arrestaties van communisten. Dit keer wil de Pathet Lao, of de Nco Lao Haksat zoals de partij officieel heet, niet hetzelfde risico lopen. Hoewel de Pathet Lao-soldaten zich niet erg demonstratief in de straten vertonen, zijn zij buiten de steden begonnen met acties om de bewolking oan hun aanwezigheid te laten wennen. Ze helpen de boeren bij het bewerken van het land en hebben enkele noodhospitalen ingericht in legertenten waar zij gratis medische verzorging en medicamenten geven. Propaganda, roept de regering. Inderdaad, maar in ieder geval nuttige en pacifistische propaganda die de Laotianen wonderlijk snel lijkt te doen vergeten dat ze gisteren nog op elkaar schoten. ---