Burgerlijke stand Leeuwarden 4 juli 1975. Geboren: Ineke, d. v. F. Kok en J. Hoeksma te Kootstertille. Jeroen André, z. v. H. Mueller en T. A. Halbesma. Sharon Maria, d. v. W. N. Potijk en A. M. N. Bos. Sacha Nicola, d. v. W. N. Potijk en A. M. N. Bos. Ondertrouwd: W. D. de Vries en M. E. van der Meulen. J. Zondervan te Franeker en M. J. Sijtsma. J. J. Hamstra en R. de Boer. F. Postma en A. de Hoop. Overleden: J. Harmens, 59 jr, m. v. F. Huisman. M. Bos, 68 jr, vr. v. J Kruize, T. Veenstra, 55 jr, vr. v. W. Fierstra te Beetgum. G. W. Ottevanger, z. v. J. C.< Ottevanger en E. Schuhmacher te Wanswerd. F. de Jong, 67 jr, wdn. v. A. Boersma te Stiens. G. van der Wal, 73 jr, wed. v. S. Gras. J. Wijbrands, 57 jr, vr. v. A. de Vries. G. Vermeij, 59 jr, vr. v. G. Rabius. R. M. Gehasse, 81 jr, wed v. J. van der gehasse, 81 jr, wed. v. J. van der Noord. --- Met Bambergen en Pola in „Sherlock Jones" Leeuwarder Broer Sipma (52) voor de derde keer filmster LEEUWARDEN — „De meeste vermoeidheid bij het filmen komt door „het aanwezig moeten zijn". Filmen is 99 procent wachten en één procent actief zijn". Broer Sipma (52) uit de Ferdinand Bolstraat kan het weten. Hij heeft er net twaalf dagen draaien voor de nieuwe Nederlandse speelfilm „De merkwaardige avonturen van Sherlock Jones" opzitten. Naast Piet Bambergen, Alexander Pola en de Noorse Julie Ege speelt de Leeuwarder FBTO-inspecteur er een leuke rol in die door Nicolaï van der Heyde geregisseerde film. Het is de derde keer, dat hij voor een film wordt gevraagd. Zijn debuut maakte hij in „Angela" — „toen speelde ik een heel klein rolletje, dat maar één filmdag vroeg, de kapper namelijk" — en daarna kwam „Help, de dokter verzuipt". In die film was Broer Sipma de badman. Die tweede rol kreeg hij eveneens door Van der Heyde. De heer Sipma: „In Angela had ik maar een heel klein rolletje, maar de regisseur vond het goed. Als je dat dan hoort, denk je: dat is een beleefdheidsfrase. Maar hij belde een poosje later terug om te vragen of ik aan „Help" wilde meedoen. En toen heb ik natuurlijk niet nee gezegd". Wat de heer Sipma bijzonder aantrekt in het filmen? „In de eerste plaats kom je met mensen in aanraking, die je alleen maar kent van de film, de televisie of het toneel. Dan zie je heel anders tegen ze aan dan ze in werkelijkheid zijn. Echt waar, als je met ze werkt, dan ontdek je plotseling de mens achter de acteur. Bovendien vind ik het leuk om in een andere huid te kruipen", zegt hij. Die ervaring had hij al opgedaan op de planken. Bij regisseur Pyt van der Zee speelt hij Fries toneel. De heer Sipma, die zich overigens bij de FBTO, waar hij voorlichtingswerk doet, bepaald niet ongelukkig voelt, is bijzonder gegrepen door het acteervak. Dat hij van zijn bazen de gelegenheid krijgt die hobby uit te oefenen, stelt hij dan ook zeer op prijs. Broer Sipma, die na „Angéla" en „Help" opnieuw in een Nederlandse film meespeelt. Een spelmoment uit „Sherlock Jones". Van links naar rechts René van Vooren, Alexander Pola, Julie Ege (die behalve Noors alleen maar Engels spreekt en haar Nederlandse tekst klakkeloos uitspreekt, omdat de zaak toch .nagesynchroniseerd wordt) en de Leeuwarder Broer Sipma. --- Een mannetje In „Sherlock Jones" speelt hij de assistent van een diamantair (Alexander Pola). Die diamantair roept de hulp van de detective S. Jones in, wanneer uit een gepantserde wagen een dure, uit Afrika afkomstige diamant wordt gestolen. „Een fijn rolletje, waar je echt iets van kan maken", zegt Broer Sipma. Als assistent Sambeek, een opgeblazen mannetje, dat zichzelf bijzonder belangrijk vindt, maar door zijn baas niet zo geweldig wordt gewaardeerd, heeft hij gelegenheid voldoende om zijn spelerstalent uit te leven. Broer Sipma, een amateur in de filmwereld, voeit zich in die omgeving als een vis in het water. „Dat komt geloof ik vooral, omdat zon groep je dadelijk accepteert. Je wordt gewoon bij je voornaam aangesproken en je hoort erbij", zegt hij, daaraan toevoegend, dat „Van der Heyde zijns inziens ook wel „een grootmeester" is, die juist de sfeer in de groep zo goed mogelijk wil hebben. --- Leuk Hij heeft het nu twee keer meegemaakt, maar toch is een première — december aanstaande — een spannend moment. „Tenslotte gaat er zoveel geld in zon produktie zitten, dat je je heus afvraagt „heb ik het nu wel goed gedaan", aldus de heer Sipma, die zich overigens volledig heeft laten leiden door regisseur Van der Heyden, die gezegd heeft, dat hij het goed heeft gedaan. „Dan moet je dat ook wel aannemen", vindt hij. Straks verschijnt zijn naam weer op het filmdoek: „Dan schrik je je dood, maar leuk is het wel". Als het aan Broer Sipma ligt, is dit niet zijn laatste rol geweest- Het plezier van het filmmaken, het hebben van leuke contacten met beroepsacteurs en -actrices heeft hem zo zeer gepakt, dat het helemaal zijn hobby is geworden. „En de kinderen en de vrouw vinden het ook leuk, dus wat dat betreft zijn er geen moeilijkheden", aldus de Leeuwarder. --- beestigheden buitenshuis Berichten voor deze rubriek: tel. 05100-41111 of schriftelijk Al enige weken zwerft in de buurt van de Leeuwarder Offenbachstraat een donkere, cyperse kater rond van naar schatting een jaar oud. Het dier heeft een witte streep op de neus, voor witte tenen, achter dito sokken, zwarte ringen om de staart, zwarte staartpunt en witte vlekken op de buik. De familie Bouma, op 4B in die straat, kan mogelijke eigenaar nader inlichten. Bij de familie Voetberg, De Knipe, Meijerweg 139, logeert een postduif, die uitgeput kon worden opgepakt en een ring draagt met: „NL 75 - 1843533". Van wie? Inlichtingen telefonisch ook: 05130-88345. De familie Fledderus. Sufridusstraat 43, Sneek, tel. 7732, raakte dinsdag j.l. op de camping Het Ooievaarsnest te Lemmer de daarheen meegebrachte rode cyperse kater Tobias kwijt. Hij is wit aan de buik, heeft een witte snuit en is twee jaar oud. Tobias wordt erg gemist. Wie? --- LEEUWARDER COURANT. Koude eetwaren 100 jaar geleden Uit de advertentiekolommen van de Leeuwarder Courant van dinsdag 6 juli 1875. De KASTELEIN van de SOCIËTEIT ZEEBURG te Harlingen maakt bc. kend, dat op 7 Ju- I lij a.s., bij gelegenheid van den Zeil- en Roeiwedstrijd, bij hem verschillende KOUDE EETWAREN verkrijgbaar zullen zijn. Het Societeitslocaal is door de Directie, gedurende den geheelen dag, voor Dames toegankelijk gesteld. --- gehoord&gezien telefoon 05100 41111 Echtpaar Hughes uit Napier (Niéuwe-Zeeland) is deze week vertrokken uit Wirdum waar men ruim twee maanden gastvrijheid genoot van hotel Duhoux. In 1943 was „Sarge" Hughes, nu een vijftiger hekschutter van de Wellingtonbommenwerper die bij dorp een noodlanding maakte na door Flak getroffen te zijn. Vier jaar geleden maakten drie der vijf overlevende bemanningsleden met hun dames een pelgrimage naar Wirdum. Sarge was daar ook bij en zwoer terug te komen. Dat is nu gebeurd. Op eigen gelegenheid en samen met vele vrienden uit Friesland hebben de gasten ons gewest het verdere noorden des lands en veel plekjes in Nederfand verkend en volop genoten. Vriendschapsbanden werden versterkt en geschenken uitgewisseld. Nieuwzeelanders zijn nu in Engeland om familie te bezoeken en keren over enkele maanden naar hun woonplaats terug. m Overigens zullen zij in Engeland ook te gast zijn bij politie-inspecteur Watts, een der Wellingtonmannen, nu wonend in Londen en de bankemployé Prior, uit Durham, de vijfde van het gezelschap. Nummer zes was de jonge Brit Fisher, die bij de landing werd gedood. Hij is op het kerkhof van Wirdum begraven. m Pipes and Drums van Soli Deo Gloria de doedelzakband, verblijft dit weekend in België waar optredens in Gent, Antwerpen en Namen op programma staan. Band heeft het afgelopen maanden erg druk gehad en uitstapje wordt gezien als bekroning van studie en inzet van de zestien muzikanten. Op vrijdagavond 15 augustus speelt band voor eigen publiek op Oldehoofsterkerkhof. Camping in Groene Stergebied is sinds deze week „gezellig vol, maar niet abnormaal druk". Men verwacht dat nog ontbrekende vaste gasten dit weekend arriveren en dat met bouwvak zaak wel helemaal vol is. Aantal trekkers varieert van dag tot dag. Soms zijn het er tien, soms ook vijftig. Hoofdzakelijk Skandinaviërs en Duitsers, maar zitten ook Amerikanen tussen. Ook Israëli en Pakistani deden Groene Stergebied reeds aan. Fransen en Belgen worden later verwacht, omdat daar vakanties anders vallen. Stond PTT'er, die regelmatig 's avonds buslichting verricht in Heechterp dinsdagavond laat wel even raar te kijken, toen hij bus nüet op oude plaats aantrof. Verbaasd keek hij om zich heen, totdat dames Froukje van Dellen en Joke Feddema oplossing brachten. Zij troffen de man, toen zij het flatgebouw verlieten: „Zoekt u om de bus, meneer?". En toen dat het geval bleek te zijn, kwam oplossing. Bus was eindje verplaatst en daarvan was PTT-er niet op de hoogte. Postagentschap Van Asbeckstraat van 7 tot en met 18 juli wegens vakantie gesloten. Een zomers tafereeltje, dat in deze dagen op elke camping aangetroffen kan worden: gezellig rond de koffie, 's morgens om. tien uur in een behaaglijk zonnetje. De foto werd genomen bij de caravan van de familie De Graaf uit Leeuwarden, welke op het terrein van De Kleine Wielen bij deze stad staat, 't Is hier heerlijk, meneer, en we blijven tot september!" --- Hendricus voor de politierechter Als die buren maar niet zo doof waren geweest... LEEUWARDEN — Als de vroegere buren van de 29-jarige Harlinger groentehandelaar Hendricus J. A. S. niet vrijwel stokdoof waren geweest dan zou Hendricus gisteren niet voor het hokje van de Leeuwarder politierechter hebben gestaan, in twee zaken zelfs. Maar helaas — ze waren het wel. En dus was er door S. geslagen en dan krijg je zoiets als dit. Niet dat Hendricus iets tegen dove mensen heeft maar wel tilde hij er immer bitter zwaar aan wanneer die buren dan 's avonds hun televisie keihard aanzetten om toch iets van het moois uit het Gooi op te vangen en met die herrie de kinderen van de verdachte uit hun slaap haalden. Daarover was al het nodige afgekijfd en toen S. en de vrouw op 16 februari in het holst van de nacht huiswaarts keerden na een gezellig avondje vielen hatelijke opmerkingen van een stel jongelui op straat, die het hunne zeiden over de burentwist, helemaal niet lekker bij Hendricus. Speciaal niet omdat hij tien pilsjes presideerde, hetgeen doorgaans de reacties wat vertroebelt. Toen een zekere Jorna, een jonkman van twintig jaar, de echtelieden op een pad langs een sloot ergens in de Friese havenstad inhaalde en per ongeluk S.' schouder raakte concludeerde deze direct, dat hier weer zon pestkop aan de gang was. Zonder zich nader te verwittigen gaf hij de ander een zet waardoor Jorna viel en in de sloot terecht dreigde te komen. Terwijl hij weer naar boven krabbelde kreeg hij van Hendricu» een schop tegen zijn keel en daarna nog een mep in zijn gezicht. De officier Van justitie, mr. Harm Niemeijer, vond dat allemaal allerminst fijn en vroeg f 250 boete. „Dat kan ik echt niet betalen" zei de verdachte geschrokken. „De zaken gaan niet zo best tegenwoordig." De politierechter, mr. Rommerts, kreeg na enig vragen wel de indruk, dat S. onder zon boete inderdaad zwaar gebukt zou gaan en de officier merkte op, dat hij ook tevreden zou zijn wanneer het f 125 boete werd maar dan wel met een voorwaardelijke week als stok achter de deur. En zo werd gevonnist. Hendricus mocht in een moeite door blijven staan want de dove burenvete had op 1 april een zo mogelijk nog hardhandiger vervolg gekregen toen een logé van de belendende hardhorigen, de 45-jarige heer Roelvink uit Amsterdam, zich met de keet bemoeide. Bussurn had weer te driftig staan loeien volgens S. en dus had hij de politie er bij gebeld. Terwijl deze in aantocht was troffen Roelvink en de (inmiddels verhuisde) verdachte elkaar waarbij de eerste riep: „Sekreet, jij bent die mensen altijd aan het treiteren!". Dit was voor S. genoeg: hij rende naar binnen, griste een ouwe tafelpoot tevoorschijn en gaf Roelvink daarmet zon heis tegen diens arm, dat de ellepijp knapte. „Ik heb er nog altijd lait van" kloeg getuige Roelvink. De rechter begreep best dat teveel televisieklanken lastig zijn maar vond die klap toch te ver gaan. Anderzijds noemde hij de kreet van Roelvink ook geen grote bevordering voor de vreds en de officier toonde zich van dezelfde gedachten in zijn requisitoir, dat hij besloot met opnieuw de eis van een week voorwaardelijk en f 125 boete. Het vonnis luidde dienovereenkomstig. --- KWARTET FIETSERS TERUG UIT ROME: „We reden door sneeuw en smeltend asfalt" LEEUWARDEN — „Het was een machtig avontuur, ik had het niet graag willen missen" vond de enige Leeuwarder in dit fietsgezelschap de 38-jarige winkelier Jaap Tigchelaar van de Rome-tocht. HU zat er, net als zijn drie kameraden, gisteravond om kwart voor tien in de kantine van de Spar-supermarkt nog tamelijk fris bij, ondans de vijfduizend kilometers die achter hem lagen. Het initiatief van de reis was genomen door technisch ambtenaar Peter Barendsen (44) uit Sneek, die in het vorig heilig jaar in 1950 te voet de reis naar Rome had gemaakt. Toen al had hij zich voorgenomen de trip in een volgend heilig jaar opneuw te proberen. Ging met niet te voet, dan wel per rijwiel. Als lid van de Sneker rijwieltoerclub Rally, wist hij drie andere leden ook enthousiast te maken. Zijn zoon Ronnie (16), trainer-masseur Willem Visser (42) technisch tekenaar van professie en oud-Sneker Jaap Tigchelaar (38) besloten mee te doen en reden gezamenlijk heel wat tochten door Friesland „om de kilometers in de benen te krijgen". Zaterdag 14 juni was het zover. Er was een route uitgestippeld via Keulen door Oostenrijk naar Rome die 2170 kilometer lang was en waarover het gezelschap acht dagen deed. Jaap Tigchelaar: „Het was een officiële, door de Nederlandse Rijwiel Tour Unie uitgestippelde route. De terugtocht was langer, 2830 kilometer, langs de Cóte Azur, via Cannes, Genève, Grenoble naar Brussel." De heren hebben alle weertypen die denkbaar zijn meegemaakt. „We hebben in de bergpassen door de sneeuw moeten rijden, soms in een sneeuwjacht bij de bergen af. 't Was soms wel wat gevaarlijk", zegt Peter Barendsen, „Op de Hochtannerbergpas is mijn zoon Ronnie bijna in een ravijn gereden. Zijn remmen schoten 105... Gelukkig is het goed afgelopen." De vier fietsers moesten per dag minimaal 250 kilometer rijden, een afstand die iedere dag gehaald werd. Drie begeleiders waren daarom meegegaan, die drie reservefietsen en verscheidene onderdelen in voorraad hadden. Twee van deze fietsen zijn onderweg gebruikt. De groep overnachtte in de meegenomen caravan, maar ondanks de goede begeleiding deden zich toch nog moeilijkheden voor. Willem Visser, die ook schaatstrainer is en Atje Keulen- Deelstra onder zijn hoede heeft gehad, vertelt: „Drie keer zijn we de begeleidingsploeg een dag kwijt geweest. Dat betekende dan: de hele dag geen eten. Maar we hebben de moed erin gehouden." Hoe ging het met de jongste uit het gezelschap, kon Ronnie met zijn zestien jaar de zaak bijhouden? De drie anderen blijken zich best met hem geamuseerd te hebben. „De ene dag ging het fietsen beter dan de andere, maar hij is jong en hij herstelt zich sneL Ronnie bracht wel de fleur erin. Hij kan goed zingen en hij kende alle top-veertig platen uit zijn hoofd, die hij voor ons ten gehore bracht." Wanneer er stijve spieren waren verhielp Willem Visser, die ook kan masseren, de narigheid. Dat fietsen goed voor de lijn is, bleek toen Jaap Tichelaar op de weegschaal was gaan staan: van tachtig was hij teruggelopen naar 75 kilo. De fietsers moesten om de honderd kilometer hun kaarten als bewijs voor hét thuisfront laten afstempelen, in ieder geval moest er een stempel gehaald worden bij de grenzen. „We kunnen in ieder geval bewijzen dat we in Rome geweest zijn," vertelde Jaap Tigchelaar, we hebben bij het Vaticaan een penning opgehaald, speciaal voor pelgrims." Of de heren van plan zijn binnen afzienbare tijd nog eens zon tocht te maken, valt nog niet te zeggen. „Deze ligt nog zo vers in het geheugen,