(ADVERTENTIE 1.M.) &s_k_ %É£s Greate forhalen? % ,_ ----._. Nou né' dat is Paulus Akkerman syn styl net. _„<è__-i-P^*lk " ■ Sterke stikken en bjusterbaerlike fiten sille jo yn de ?Ë_S_§2_^JiBisK_.i bondel „Lytse optocht" dan ek net folie fine. Mar wol smoute teltsjes en oandwaenlike koarte forha- len oer gewoane minsken. Har lytse freugden en iSfgr: En dat allegear biskreaun mei *M f% QQ de mV'de iroanV' dêrt allinne M jj^ - ffijSCKÉSiWÊ,I '* d'ZZe skriuwer il geheim fan wit. I __■■ • Paulus Akkerman - LYTSE OPTOCHT, Ynj^boekhannel to keap en by de kantoaren fan de Ljouwter Krante. M --- Met de trein mee Vele tienduizenden toeschouwers kwamen te laat binnen in het Feyenoordstadion. Files waren daar de grootste schuld aan. inclusief de kettingbotsingen langs de weg, maar die heb ik alleen maar van horen zeggen, want ik was zo verstandig geweest om met de trein te gaan. Van Amsterdam Centraal naar Rotterdam Centraal, en dan overstappen op de Feyenoord-trein. Ik was bijtijds uit Amsterdam weggegaan, want ik ken mijn pappenheimers, bovendien begon de wedstrijd al om acht uur in plaats van kwart over acht of half negen, om het voor al diegenen die op woensdag tot vijf uur of half zes moeten werken nog een tikkeltje moeilijker te maken op tijd aanwezig te zijn. In dit samenspel van tegenkrachten droegen ook de Spoorwegen een steentje bij. De eerste extra trein van het Centraal Station in Rotterdam naar het Fevenoordstadion vertrok officieel pas om' 19.02 uur. Nou, dan ben je dus ruimschoots op tijd in het stadion, want dit boemeltreintje doet er tien minuten over. Maar op perron 1 A kwam de trein van 19.02 pas vijf minuten later aan het perron, en toen bleek hij bovendien al half vol te zitten - vraag me niet hoe dit kon! De duizenden die op het perron samendromden, konden er dus maar ten dele in en'ik spurtte, met vele anderen, naar perron 13 A, waar de volgende extra trein om 19.09 uur zou vertrekken. Ik kon me nog in de goederenwagon wringen, we vertrokken om 19.15, arriveerden om 19.25 uur, om 19.30 was ik het station uit en stond ik voor loket inlichtingen om mijn perskaart op te halen, om 19.35 had ik die te pakken en om 19.40 was ik in het stadion, maar dat gold natuurlijk niet voor „de gewone man", die nog een kaartje wilde kopen bij een der loketten waar lange rijen voor stonden. Hoe de Spoorwegen dachten hun passagiers met de nog later ingebette extra treinen op tijd bij het stadion te krijgen, was mij een raadsel, dat echter *'erd opgelost door een collega die ik op de terugreis sprak. Hij zat in een van die latere extra treinen, die ook weer te laat vertrok en bovendien halverwege de rit nog een kwartiertje stil bleef staan. Een goed deel van de eerste helft had hij daardoor gemist! --- Stopper Goederenwagon .Ik ga nu even voorbij aan het feit dat 'k, na lang geaarzeld te hebben of ik niet toch maar met de auto zou gaan (muziekje aan, comfortabel zitten in een niet-roken-coupé, en geen dronkemansgelal aan je kop van bierdrinkende medepassagiers), de trein nam, maar dan eerste klas. in de hoop op de terugweg in alle rust vast wat te kunnen werken aan dit stukje. Nou vergeet het maar! Op de heenreis was er een conducteur die de kaartjes controleerde, op de terugreis ontbrak die, waardoor die ene le klas-coupé in de hele trein voor 12 personen stampvol stond met passagiers van beiderlei klasse, want wat bleek de familie Spoor te hebben bedacht Dat de treinen naar Amsterdam die aansloten op de extra Feyenoordtreinen de grootte van trams zouden hebben! De eerste trein naar Amsterdam, om 22.22 uur of daaromtrent, bestond uit vier wagons, had niet eens een le klaswagon, en afgezien daarvan lukte het me niet er nog in te komen. Aan de andere kant van het perron stond een even klein treintje, over welks bestemming grote verwarring bestond (mensen stapten in en weer uit), want dat stond niet aangegeven, maar gelukkig, hij ging inderdaad naar Amsterdam, alleen had ik natuurlijk net zo goed een staanplaats bij de Spoorwegen kunnen kopen in plaats van een kaartje (tegenwoordig kassabonnetje) Eerste Klas dus van werken was geen sprake. Ik til daar niet al te zwaar aan. Het was van de conducteur ook heel verstandig om geen kaartjes te gaan controleren, want hij had van alle Tweede Klassers die nu op de leuningen van de banken in de Eerste Klasse meereisden meteen een klap op zijn kanis kunnen krijgen. Het is wel eens nuttig wanneer je als sportjournalist, die gewend is zijn natie, droogje, perskaartje en parkeerkaart gratis uitgereikt te krijgen zonder dat daar ais tegenprestatie voor verlangd wordt dat hij alles prachtigmooi vond op het veld, aan den lijve ondervindt hoe „het grote publiek", waarvan het voetbal het toch moet hebben, en dat een modaler salaris geniet dan de journalist, zich voor moeite moet getroosten om zon interland te bezoeken. Het gevolg van deze ervaringen is natuurlijk dat ik de volgende keer toch maar weer met de auto ga, en zo zullen er meer mensen denken, waardoor de kettingbotsingen en het aantal doden en gewonden weer zal toenemen. --- Luxe trein? Dat is punt 1. En punt 2 is, dat de agressiviteit van de mensen op die manier nodeloos wordt opgeladen. Dat kleine treintje dat ik op de terugweg had, was naar het schijnt een Intercitytrein. Ik zat me af te vragen of ik dan ondanks mijn le-klaskaartje een toeslag moest betalen, want Intercity klinkt even deftig als D-trein. En ik nam mij al bij voorbaat voor om dat te weigeren en er ruzie over te maken, terwijl ik toch een buitengewoon gemoedelijk, rustig type ben dat al gauw geneigd is de betrekkelijkheid van de dingen in te zien. Maar niettemin. Maar hoe moet een en ander dan inwerken op minder gemoedelijke types, die al wat bier achter de kiezen hebben, zich in groepsverband sterker en joliger voelen dan in hun eentje, en dan merken dat de extra trein naar het Fevenoord stadion, waarin zij werkelijk als vee staan opgepropt (in die goederenwagon met een draagkracht van 3000 kilo en een bodemoppervlak van 15.5 vierkante meter stonden minstens honderd mensen, ik heb ze zo goed en zo kwaad als het kon proberen te tellen) hen te laat bij het stadion afzet, zodat zij van de zes kwartier er eentje moeten missen? Dan vraag je om supportersterreur! Tenzij je. zoals meneer Spoor en meneer Westerterp. de mazzel nebt dat er te midden van de buik aan buik staande menigte een humorist van dezelfde klasse als André van Duin staat ingeklemd, die tussen alle seksuele grappen door de Rotterdammers aanried in plaats van naar Feyenoord naar Sparta te gaan kijken. „Dat kan nog net twee dagen, daarna is het te laat. want zondag spelen ze tegen FC Utrecht!" Het was een Utrechtenaar. Niet alles was even leuk wat hij zei, maar het leidde je gedachten wel af van de vervoersomstandigheden. In Engeland hebben ze een tijdje geleden een proef genomen om het treitvvandalisme van de voetbalsupporters tegen te gaan, die gewend waren elke trein volledig te ontmantelen. Ze werden in de meest luxe wagons die er waren vervoerd, met tv-toestellen aan boord, pluche zetels en wat dies meer zij, en zie: er werd geen wanklank gehoord, alles bleef heel, misschien meer uit verbouwereerdheid dan uit zin voor orde en net. heid, maar in ieder geval werd de sluimerende agressie er niet door aangewakkerd. Een tip voor de familie Spoor. . . --- Blinkers Tenslotte ook nog even iets over voetbal. Ik ging naar Nederland-Noordlerland om het duel Cruijff-Best te zien, of beter gezegd: de scalp van George Best aan mijn verzameling van „beroemde spelers die ik met eigen ogen heb zien spelen" toe-te voegen. Ik had hem natuurlijk wel eens op tv bezig gezien, maar dat is even ongezond Sis ingeblikt voedsel. Hij ontbrak nog in mijn prijzenkast, waarin Johan Cruijff, Piet Keizer, Coen Moulijn en hun tijdgenoten natuurlijk een ereplaatsje innemen, met daarachter Abc Lenstra. Kees Rijvers. Faas Wilkes en zelfs Kick Smit en Bertus Caldenhove. Op de buitenlandse plank „met eigen ogen geziene vedetten" pronken Di Stefano. Pele en Puskas. Bobek, Zebec, Milutinovic, Dzajic en Sekularac (de laatste vijf allemaal Joegoslaven van het hoogste kaliber), Jasjin. Beckenbauer, Seeler. Van Himst, Rivelino, Rivera. Netzer. Happel, Netto, en nog wel zon handjevol van de grootsten uit de voetbalgeschiedenis. Het rijtje van Ad van Emmenes zal overigens nog wel iets groter zijn. Ik betreurde het sterk dat George Best eraan ontbrak, maar nu heb ik hem gezien en ik weet nu precies wat voor soort speler hij is. Inderdaad uniek. Niet alleen dat hij briljanter dingen deed dan Cruijff, hij overvleugelde hem ook in nuttigheid en dadendrang. Ik heb het oude handwerk van het turven weer even opgenomen en kwam tot de volgende cijfers. Cruijff was in totaal 46 keer aan de bal, hij deed er 28 keer iets goeds mee, 16 keer iets fouts, en er zaten 2 vraagtekens tussen (vrije schop tegen, bijvoorbeeld, omdat hij voor de keeper ging staan om hem het uittrappen te bemoeilijken). Cruijff had anderhalve „blinker", dat is een actie die uitzonderlijk was. George Best was in totaal 59 keer aan de bal. hij deed er 43 keer iets goeds mee, 16 keer iets fouts, en hij had drie „blinkers". Tot ziin verontschuldiging moet gezegd worden dat hij pas sinds kort weer in het echte Engelse profvoetbal speelt (zij het in een tweedeklasser) en dat hij minder kwaliteit om zich heen had dan Cruijff in deze wedstrijd. . . --- Brantgum in het zonnetje BRANTGUM - Zo ziet Brantgum er op een zonnige dag vanuit de lucht uit. Van boven gezien vallen de „ringwegen" rond de terp des te meer op. De weg Dokkum-Holwerd loopt dwars over de terp en dus door het dorp. Wie deze weg naar boven, dat is naar het noorden i'olgt, ontwaart in de verte ook nog het kerkje van Waaxens. Van Brantgum en Waaxens is al sprake in de registers van het klooster Fulda, dat in 744 door Bonifatius werd aesticht. De door geboomte omgeven kerk van Brantgum is in 1972-1973 gerestaureerd. (Luchtfoto Aerophoto, Eelde) ---