Piter Terpstra 80-.OGO VN IN STÊD In Ljouwetler roman Paperback. Priis ƒ 12,90 --- LCommentaar POLITIEK MADURODAM NAAST MADURODAM is de kabinetsformatie een nieuwe toeristische attractie in Den Haag geworden. Aan buitenlanders is alleen niet uit te leggen wat de rituelen op Binnenhof en Huis ten Bosch precies voorstellen. Nederlanders die kennis van de vaderlandse geschiedenis paren aan een goed geheugen kunnen hun vertellen, dat er sinds de verkiezingen, ruim twee maanden geleden, gewerkt wordt aan een tweede kabinet-Den Uyl, dat het eerste moet vervangen, dat al meer dan vier maanden geleden ten val is gebracht. Tot de nationale folklore behoort, dat dezelfde Van Agt die, hoewel vice-premier, het eerste kabinet deed struikelen, nu samen met dezelfde Den Uyl een nieuw kabinet moet maken. Er is stoer gezegd, dat er nadat de VAD twee weken stagnatie heeft veroorzaakt vaart achter de formatie zal worden gezet. Deze week zullen „er knopen worden doorgehakt" aan de hand van Den Uyls Memo II over het sociaal-economisch beleid. Het draait daarbij om de bezuinigingen, die nodig zijn om werkloosheid en inflatie terug te dringen. De PvdA wil met die bezuinigingen niet verder gaan dan vier miljard, het CDA wil minstens zeven miljard. Deze miljarden-dans wordt hét grote gevecht van de formatie. Zij die voorspellen, dat er over zes weken een nieuw kabinet zal zijn, dus vóór Prinsjesdag, mogen daarom tot de optimisten worden gerekend. De formatie gaat niet alleen zo traag doordat er een gevecht over een meerjarig beleid moet worden uitgevochten, maar tegelijk ook een duel om de macht tussen CDA en PvdA. Het CDA wil zich niet weer laten overspelen zoals in '73, maar met Van Agt als voorvechter is die harde lijn tegenover de PvdA tot dusver zó onhandig gespeeld, dat het alleen maar averechts heeft gewerkt. Daar komt bij, dat in het CDA de tegenstellingen tussen links en rechts, of ARP en KVP, zich toespitsen, terwijl in de PvdA de linkervleugel steeds meer in verzet komt tegen de concessies, die Den Uvl aan het CDA doet. Er zijn lieden, die vinden, dat gezien de politieke verhoudingen in ons land een lange kabinetsformatie niet alleen nodig, maar ook nuttig is: Zon formatie is in feite de belangrijkste fase in ons politieke leven. Zij legt vast, volgens welke beleidslijnen en met welke partijen en mensen dit land vier jaar geregeerd zal worden op basis van de verkiezingsuitslag. Zoiets mag best een maandje langer duren, als er maar een goed doortimmerd beleid en kabinet uit de bus komen. De vraag is echter reëel, of al dit maandenlange politieke madurodammen toch niet tevergeefs zal blijken te zijn. Het is namelijk nog lang niet zeker, of Den Uyls formatie slaagt. Het CDA en de PvdA zijn door de VADaffaire scherper tegenover elkaar komen te staan. Fractieleider Van Thijn heeft gewaarschuwd, dat de PvdA de formatie niet weer door het CDA zal laten blokkeren. Dat dreigement kan het CDA alleen maar stijven in de harde lijn, die het tot dusver heeft gevolgd. Er liggen nog hobbels en valkuilen genoeg in het formatie-veld, dat Den Uyl nog voor zich heeft: Hoe zullen het CDA en de PvdA ooit de miljardenkloof overbruggen, die hen scheidt met de bezuinigingen? Hoe moeten zij het eens worden over de defensie? Hoe kan er ooit een afspraak over de abortus worden gemaakt, als daarbij niet wordt bedongen, dat Van Agt niet terugkeert als minister van Justitie? Het is in ieder geval zeker, dat formateur Den Uyl zijn moeilijkste weken nog krijgt. Een kwalijk punt van deze kabinetsformatie is, dat zij té veel zaken tot in alle onderdelen wil regelen en vastleggen. Het parlement dreigt zo steeds meer buiten spel te worden gezet. Het mag straks alleen nog zijn stempel van goedkeuring zetten op belangrijke besluiten, die binnenskamers door enkele heren zijn uitgedokterd. Het motief, dat er nu vooraf „keiharde afspraken" moeten worden gemaakt, komt neer op zelfbedrog en kiezersbedrog. Een leek kan zien aankomen, dat punten van het sociaal-economisch beleid, waarover men het nu eens wordt, over een half jaar al door de feiten achterhaald zijn. Het kwalijkst is, dat deze formatie is ontaard in een gevecht om politieke machtsposities, centen en procenten en zich bezig houdt met de bestrijding van symptomen in plaats van de oorzaken van de crisis aan te pakken. Er wordt niet een nieuw beleid uitgestippeld. Van een echte socialistische of christelijke visie is bitter weinig te merken. Het draait om grootte en aard van de bezuinigingen. Steekt men een bezuinigende vinger uit naar bepaalde groepen zoals leraren, welzijnswerkers, hogere ambtenaren dan gaat er een gehuil op. Hoe kan men de noodzaak van ingrijpende bezuinigingen geloofwaardig maken in een jaar, waarin nog nooit zoveel plezierboten op het water zijn geweest en nog nooit zoveel auto's zijn verkocht en nog nooit zoveel tijd en energie zijn verdaan aan de details van een kabinetsformatie? N. --- Don Quichot CERVANTES' TERUGKEER naar Spanje werd geen zegetocht. Niemand had belangstelling voor hem, hij kon geen werk krijgen en besloot van zijn pen te gaan leven. Ook in zijn Algerijnse jaren had hij al veel geschreven, maar daar is bijna niets van bewaard gebleven. Hij dichtte dat de stukken er afvlogen, schreef zonder enig succes het ene toneelstuk na het andere, verhuisde naar Sevilla, zat tot twee keer toe een gevangenisstraf uit wegens niet-betaalde schulden en pas in 1605, toen Don Quichot gepubliceerd werd, was er het eerste spoor van succes. Een groot succes, want na de eerste druk in januari of februari moest in juli van datzelfde jaar al een vijfde druk worden gemaakt! Hij was toen al 58 jaar, en aan zijn armoedige omstandigheden veranderde het niets (toen Joost van den Vondel 91 jaar oud in 1679 overleed, woonde hij met zijn dochter op één kleine bovenkamer op het Singel in Amsterdam). Bovendien zweeg hij nu acht jaar, want pas in 1613 verschenen Novelas Ejemplares, twaalf veel geprezen korte verhalen. En het duurde tot 1615, voordat het Tweede Deel van Don Quichot verscheen. Maar over dat Tweede Deel (en het Eerste) vertel ik u morgen, want morgen is er weer een dag. --- Uit andere bladen VERSOBEREN Economisch hebben we de top gehad en de werkloosheid zal hardnekkig blijken te zijn. Dat vertellen ons de economische en sociale vaklieden. Op de een of andere manier zal er een stap terug gedaan moeten worden. Dit probleem speelt bij de kabinetsformatie dan ook een belangrijke rol. Er wordt met de vakbonden onderhandeld over een nul-lijn. Dat betekent wel een inflatiecorrectie voor de komende jaren, maar geen reële inkomensverhoging. En dan staat er in de krant, dat minister Van Kemenade op een internationaal congres van leraren pleit voor bezuinigingen en andere salariëringen in het onderwijs, omdat het teruglopend aantal leerlingen tot gevolg zal hebben dat we in 1990 twaalf- a vijftienduizend onderwijskrachten minder nodig hebben. De minister doet een beroep op de solidariteit van de leraren om de werkgelegenheid te bevorderen via een herwaardering van het werk van leraren van verschillend niveau en via salarisverlaging. Waarbij vrijkomende gelden de aanstelling van meer leerkrachten mogelijk zouden maken. Het antwoord van de voorzitter van het Ned. Genootschap van Leraren was de eis om het aantal lesuren van een leraar of lerares terug te brengen van 26 tot ongeveer 20 per week. Over salarisverlaging praatte die voorzitter niet. In wezen vroeg hij dus een salarisverhoging van 20 procent. Wij adviseren de voorzitter van het NGL eens een uurtje les te nemen bij een economie-collega, om erachter te komen hoe we er in dit land voorstaan. (Friesch Dagblad) --- lt übbet mar amper, — — paperback, 1 n^ 196 siden | *Tr9o --- Heer Bommel en de Gekikkerde Vorst 8878. „Jij weet niet wat er in de wereld omgaat, hè?" riep de kikker honend. „Ik ben prins Krokko van Krokanje, waarover de kranten vol hebben gestaan. Maar om democratische redenen heb ik mijn titel verruild voor die van voorzitter. De een is niet meer dan de ander, al zit de een meer vooraan dan de ander. Papa Krokko; zo werd ik door mijn trouwe achterzitters genoemd. Ach ja, dat was vóór de betovering ..." Hij zuchtte en staarde somber voor zich uit. „Die betovering," hernam hij mompelend. „Het waren zwarte krachten, die ik weiger te beschrijven; ze zijn te ongekikkerd." „Hm," zei Torn Poes. „Ik zal wel eens zien." Hij stond op en terwijl hij peinzend wegliep, sprong de kikvors op de oever om nem na te kijken. „Zien, hè?" riep hij gallig. „Je bent een sufferd. Maar ik heb je in de gaten. Alles wat jij gaat doen is mij uitlachen; achter mijn rug. Lachen is alles wat jullie kunnen." Maar Torn Poes lachte niet. „Een ernstige zaak, net als ik dacht," sprak hij tot zichzelf. „Het geeft me te denken. Ik moet een goeie atlas hebben om dat land op te zoeken, en wat boeken, die er over gaan. Heer Ollie heeft een mooie bibliotheek van zijn goede vader gekregen. Als hij nu nog maar wakker is." Zo denkende kreeg hij slot Bommelstein in het oog, en tot zijn genoegen zag hij, dat een van de vensters in net duistere bouwwerk nog verlicht was. --- Greate Pier As lezer fan niisneamde krante sjoch ik alderearst de ynstjürde stikken yn. Ik moat sizze der wurde faek spikers mei koppen slein, mar ja, der binne we nou ienkear Friezen foar! Mei ik nou efkes in stikje skriuwe omtrint Greate Pier? As ald Makkummer bin ik bliid dat Zwolsman (ek in ald Makkummer) in byld fan Pier op.rjochtsje wol, mar hwerom yn de goedichheit yn Warkum? Pier is yn Wünseradiel berne en hat west „in man van uytnemende groote ende stoutmoedichheit". Vn de Chronique van Vrieslant fan Doet. Pierium Winsemius, wurdt it ien en oar biskreaun. Op side 421 komt in byld fan dizze man foar sa as in tekenaer it him yntocht hat. Faeks witte de skriuwers Japik Jetses en Sjollema dat wol, mar ik miende dochs jimm' op dizze print wize to moaten. Fierders, kin san bvld net better oan 'e kop fan 'e öflsütdyk stean, dat is net fier fan Kimswerd o;ï. Dan hat de stiennen man ek in kameraed al is it dan ek yn 'e fierte. Schiedam. Wiebe Kunst --- Cervantes TRIJFEL door nico scheepmaker MIJN TAAK voor juli zit er weer op: „Don Quichot" van Miguel de Cervantes Saavedra. Die Cervantes (om met hem maar eens te beginnen) heeft niet mogen klagen over een saai leven. Hij werd geboren in 1547, in Alcala de Henares, een stadje niet ver van Madrid, en hij stierf in 1616 in Madrid, bijna 69 jaar oud. Daaruit blijkt de veerkracht van de mens in het algemeen en van Cervantes in het bijzonder, want afgezien van het feit dat hii tot ziin dood in armoede heeft geleefd, kwam hij onderweg nog zoveel calamiteiten tegen dat het bij de toenmalige stand van zaken in de geneeskunde een wonder mag heten dat hij nog zo oud werd. Zijn vader was een heelmeester van blijkbaar beperkte kwaliteiten, die van stad tot stad trok om aan de kost te komen, waarbij Miguel, als een van de zeven kinderen, hem vermoedelijk vaak vergezelde. Miguel zelf trok op zijn 22e ook als een gastarbeider avant la lettre naar Rome, als kamerdienaar van een kardinaal. Een jaar later, in 1570, nam hij dienst in een compagnie infanterie toen de paus samen met Venetië, Genua en Spanje ten strijde trok tegen de Turken. Op 7 oktober 1571 vocht hij mee in de slag bij Loponto, waar de christenen de Turken versloegen. Cervantes werd door twee haakbuskogels in de borst getroffen en zijn linkerhand werd verminkt, wat hem niet belette ook in 1572 en 1573 nog aan gevechten deel te nemen. Voor geen kleintje vervaard dus. Na die militaire periode trok hij zich ruim een jaar in Italië terug, om zich op 20 september 1575 in te schepen voor ziin terugreis naar Spanje. Als oud-oorlogsheld had hij aanbevelingsbrieven bij zich van Don Juan van Oostenrijk, de hertog van Sossa en van de onderkoning van Sicilië, bestemd voor koning Philips van Spanje, dus zijn kostje leek gekocht. Helaas werd de galei waarop hij voer door Barbarij se zeerovers overvallen, en Cervantes werd met de overige opvarenden, onder wie zijn broer Rodrigo. naar Algiers gebracht, waar inmiddels zon 25.000 christenen in moorse slavernij doorbrachten. De Moren maakten uit zijn fraaie aanbevelingsbrieven op dat hij een man van betekenis was, voor wie zij een geduchte losprijs konden bedinten. Maar niemand kende hem in panje, dus. wilde ook niemand een losprijs betalen. Het gevolg was dat Cervantes vijf harde jaren in slavernij doorbracht, waarin hij vier vergeefse pogingen deed te vluchten. Dat hij toch nog vrij kwam, was te danken aan een tekort aan losgeld. In de inleiding bij de Querido-uitgave van Don Quichot melden J. W. F. Werumeus Buning en C. F. A. van Dam dat de missionaris Juan Gil in september 1580 uit Spanje naar Algiers kwam met een bedrag van 500 gouden schilden als losgeld voor de edelman Jerónimo Palafox uit Aragon. De Moren vonden dit bedrag niet voldoende voor een edelman, maar zij speurden nog een keer goed in hun etalage en konden toen voor dat bedrag toch nog een gevangene van minder kwaliteit vinden: Cervantes! Deze bevond zich toen al aan boord van een galei van de Bey, om voorgoed naar Konstantinopel te worden afgevoerd. Recapitulerend komt het er dus op neer dat de wereldliteratuur Don Quichot te danken heeft aan de missionaris Juan Gil, aan de hoge waarde van Jerónimo Palafox en aan de te lage waarde die men Palafox blijkbaar in Spanje toekende. Het doet wat denken,aan die Fiat-directeur, voor wie Fiat weigerde een losgeld te betalen. --- ingezonden Huisvuil Heerenveen {Over ingezonden stukken kan niet worden gecorrespondeerd. Ze kunnen ook niet worden teruggezonden. Anonieme inzendingen of stukken zonder duidelijk adres van de inzender worden niet in behandeling genoemen. De redactie behoudt zich altijd het recht voor de stukken in te korten. De maximale lengte is als regel 600 woorden. Red. De correcte gemeentereiniging van Heerenveen - als inwoner en belastingbetaler vind ik toch dat ik hier maar eens over moet schrijven. Het gaat in dit geval over het afhalen van huisafval. Verleden week de twintigste juli zijn er bij mij twee zakken afval blijven liggen. Waarom? Ja, u raadt het al, er zat geen plasticzak van de gemeente om. „Natuurlijk kon het personeel deze vervangende zakken niet meenemen", want opdracht is opdracht, nietwaar? Dus ze bleven liggen. Ik ben toen vrijdagmiddag de 22ste juli naar de reiniging gegaan om hier eens over te praten. Ook de inhoud kwam ter sprake. Deze bestaat (bestond) uit afval van timmerwerk, zoals hout, board, resten specie en dergelijke, helemaal ongeschikt voor de verplichte gemeentezak. Omdat het nogal scherp afval is (was), had ik het speciaal met sterke zakken voor dit doel gebundeld, met als resultaat bovengenoemd gevolg. Bij mijn gesprek mettie gemeente-employé werd mij toegezegd dat, als er iemand langs kwam, deze het misschien wel mee zou nemen. Dus maar afwachten. Heden, woensdag 27 juli, twee grote reinigingsa-uto's met personeel op route langs de vaart. Wat dacht u? Juist, het blijft ter plaatse, misschien tot volgende week woensdag of Kerstmis. In verschillende zaken gaat deze gemeente voorop: zoals bij de onroerend goedbelasting, de promenade, de kunstijsbaan en wat dies meer zij. Maar wat de plastic zakken betreft, zullen ze wel bij de gemeente Weststellingwerf in de leer moeten. Nieuwehome. G. van der Heide. (Van de zijde van de gemeentereiniging van Heerenveen deelde men mee dat volgens de voorschriften het vuil alleen maar mag worden verpakt in zakken met gemeenteopschrift en andere grijze zakken. Kunstmestzakken en dergelijke vallen daar buiten. De bedoeling van de inzender kan wel goed zijn, maar hij moet zich aan de bepalingen houden, zei men ons. Als de buurt ziet dat ook andere dan de toegestane 'zakken worden meegenomen, beginnen ook anderen ermee en is de orde er bij de huisvuildienst uit. Het door de inzender genoemde vuil kan wel in dozen worden verpakt, maar in verband met regenval is het raadzaam die niet eerder buiten te zetten dan een uur voor de ophaalwagens komen, zo zei men. Red.) --- Pimpelmeesje In de Leeuwarder Courant van vandaag 30 juli, las ik over pimpelmeesjes, die door een mevrouw werden grootgebracht. Hierbij stond vermeld dat men in het Fries een pimpelmees boumantsje wipsturt noemt. Naar ik meen is het fries voor pimpelmees blauwsyske, zie vogelboek „Zien is kennen', en een kwikstaart is in het fries een boumantsje wipsturt. Dit wou ik u even meedelen. Joure. Mevr. Bootsma. (De inzendster heeft volkomen gelijk. Een pimpelmeesje is een „blausyske" of, zoals in het artikel op pagina 11 ook juist was vermeld, een „blaumütske". Een „boumantsje wipsturt" is een kwikstaartie, veel beweeglijker dan een pimpelmees en minder snel bereid om rustig op een bril mee te kijken naar de televisie. Red.) --- Bosbouw-en cultuurgrond In de rubriek „De Veemarkt" van de Leeuwarder Courant van 23 juli jl. wordt iets over bos gezegd dat diegenen wind in de zeilen geeft die vinden dat de zorg voor het bos en daarmee ook de verantwoordelijkheid voor het Staatsbosbeheer aan het ministerie van CRM behoort. Er zijn organisaties (w.o. Bosschap, Kon. Ned. Bosbouw Vereniging, Stichting Industrie-Hout) en personen die, zowel schriftelijk als anderszins, nu juist alle moeite doen om te bevorderen dat deze dienst in zijn geheel bij het ministerie van Landbouw en Visserij blijft met als zwaarwegend argument dat het Staatsbosbeheer bij dat departement hoort waar men zien bij uitstek met het bodemgebruik bezighoudt. Overwegingen daarbij zijn onder meer dat de taken van het Staatsbosbeheer passen in het landinrichtingsbeleid, dat er geen enkele rede is om aan te nemen dat deze dienst elders beter zal funktioneren en ook dat één van haar taken, de produktie van de belangrijke en steeds schaarser wordende grondstof hout, niet losgekoppeld moet worden van het beleid met betrekking tot andere vormen van bodemproduktie. In het eerder vermelde artikel in de Leeuwarder Courant echter wordt, kennelijk vanuit een zeer beperkt landbouwstandpunt en in nogal krijgshaftige termen, geen dienst bewezen aan de noodzakelijke integratie van en dus een foed samenspel tussen landbouw- en osbouwbeleid. Een frase als „een aanslag van bijzondere arbeidsextensieve aard op de cultuurgrond doen de bomenplanters" is typerend. Overigens, waarom geen cijfers vermeld over de arbeidsintensiteit in de Friese landbouw, -zoals die zich in de toekomst zal ontwikkelen en over die in de bosbouw? Welke konsekwenties heeft dat als in Friesland nu eens 1000 ha zou worden bebost? Waarom niets gezegd over de noodzaak van verhoging van de houtproduktie in ons land en over de mogelijkheden om daarbij de landbouw in te schakelen, mede door de subsidies aan de bosbouw iets op te trekken in de richting van die welke aan de landbouw worden gegeven. Ik denk aan wat enkele jaren geleden de heer Beekmans in de Tweede Kamer voorrekende, nl. dat de subsidies aan de landbouw (die via het marktmechanisme nog daargelaten) ƒ 800 per jaar per ha meer bedragen dan die aan de bosbouw. De schrijver in de Leeuwarder Courant stelt: „Er is reeds een aantal hektares in handen van de Stichting Houtindustrie gevallen". Welnu, de Stichting Industrie-Hout (de juiste naam) heeft f een hektare grond in bezit; zij heeft in riesland, zoals ook elders, subsidies verleend aan grondeigenaren die populieren wensen te planten en vooral aan hen die de beplantingen een proefkarakter willen verlenen. Dat is in Friesland gebeurd in Beers (3,4 ha) en in Veenwouden (3,5 ha); in de Lauwerszee is in samenwerking met de Rijksdienst voor de Ijsselmeerpolders een kleine proefbeplanting aangelegd (0,9 ha). Totaal dus 7,8 ha in Friesland. En dat is het dan helemaal. Waartoe dient eigenlijk die nogal enghartige en, vanuit een ruim landbouwstandpunt bezien, niet zo verstandige aanval op „bomenplanters", een antipathie die overigens wel vaker in dezelfde rubriek van de Leeuwarder Courant te signaleren is? Wageningen Ir. H. A. van der Meiden - Stichting Industrie-Hout --- Presentje van waterschap De heer W. Tj. Hoekstra te Hardegarijp stelt in een ingezonden van 28 juli j.l. dat de huiseigenaren in het waterschap „De Walden" als door een donderslag bij heldere hemel geschrokken zijn van de verhoogde heffing op hun huis. Hii verzoekt het bestuur om eens duidelijk een gedetailleerd overzicht te geven van wat er met ons waterschapsgeld gebeurt. Wanneer dat laatste niet het geval is, dan is het waterschapsbestuur wel in hoge mate in gebreke. Immers de agenda van een volmachtenvergadering moet in de pers worden gepubliceerd en iedere ingeland die interesse heeft is gerechtigd de volmachtenvergadering bij te wonen, maar wel mondje dicht. Ondergetekende heeft als verslaggever voor de streekpers alle vergaderingen van het waterschap Noardlik Westergoa bijgewoond en dat zijn al een dertigtal, zodat ook iedere ingeland het verhandelde in de streekpers kan volgen. Er komt of er is al een omslagheffing op de gebouwde eigendommen en een dergelijke heffing wordt zo langzamerhand in het gehele jaar toegepast. De heer Hoekstra vraagt aan het waterschapsbestuur om een duidelijk en gedetailleerd overzicht te geven van wat er met het waterschapsgeld gebeurt, maar dat blijkt immers ieder jaar uit de begroting, die in het najaar voor het komende jaar bekend wordt gemaakt. Wanneer dat jaar is verstreken wordt er een rekening opgemaakt, waaruit men precies kan nagaan, waar de omslagen voor zijn gebruikt. Wanneer men hierover vragen heeft kan men bij de dichtsbij wonende volmacht terecht of bij het secretariaat van het waterschap. Ook in Friesland kennen wij reeds lang een heffing op gebouwde eigendommen door de zeewerende waterschappen. Steeds meer boezemwaterschappen gaan hiertoe ook over en een dergelijke heffing zal zonder meer moeten worden toegepast, zodra de volmachtenboezem waterschappen worden belast met de heffingen voor het waterhuishoudkundig beneer van de Friese boezem en de zeedefensie. Een omslag over de gebouwde eigendommen wordt mogelijk gemaakt door het reeds jaren bestaande artikel 97 van het algemeen reglement voor de boezemwaterschappen in Friesland, dat hierover het volgende bepaalt: le onder goedkeuring van Ged. Staten kan de vergadering van volmachten besluiten de gebouwde eigendommen, die belang hebben bij het waterschap of bij eén of meer zijner taken of werken, in de lasten te betrekken. 2e Daarbij wordt tevens bepaald naar welke maatstaf deze eigendommen zullen worden aangeslagen. Hierbij kan o.m. worden uitgegaan van de kadastrale opbrengst der gebouwde eigendommen. 3e in geval mede de kadastrale opbrengst als maatstaf wordt genomen, wordt van de gebouwde eigendommen, waarvan ter kadaster geen belastbare opbrengst wordt vermeld, die opbrengst bepaald door het bestuur. Het bestuur deelt zijn besluit schriftelijk mede aan de belanghebbende die binnen veertien dagen na ontvangst van deze mededeling bij GS in beroep kan gaan. Van de beslissing van GS staat beroep bij de Koningin open. In het rapport van de Friese Waterschapsbond wordt voorgesteld een belastbare opbrengst van ƒ3OO,- gelijk te stellen met 1 hectare ongebouwd, wat voor het waterschap Noardlik Westergoa neerkomt op ongeveer ƒ 2.000.000. wat neerkomt op 17.2 procent van de totale omslag. De heer Hoekstra stelt voor in ieder dorp voorlichtingsvergaderingen te houden. Deze moeten dan wel in herfst of winter worden gehouden, wanneer men voor praterij tijd kan vinden. De secretaris en het hoofd van de technische dienst moeten dan wel aanwezig zijn om vragen te beantwoorden. Het moet noodzakelijk worden geacht door 'het bestuur alle openheid tebetrachten, zodat het niet voorkomt dat men nog onwetend huiswaarts keert. De omslag zal de eerste jaren nog steeds moeten worden verhoogd. Leeuwarden. S. Vellinga. --- Een politiek spel Een heet hangijzer bij de kabinetsformatie schijnt de bezuiniging op de overheidsuitgaven te worden. De PvdA stelt die op vier, het CDA op zeven milliard gulden. Het Centraal Planbureau gaf een prognose, die een bezuiniging van minstens zeven milliard gulden meer dan noodzakelijk maakt om inflatie en werkloosheid tegen te gaan. Net voor het moment, dat de heer Den Uyl met enkele fractieleiders, de rest van het parlement is uitgeschakeld en blijft dat ook, wil gaan praten, komt het Centraal Planbureau op verzoek van de PvdA met prognoses, die een aanmerkelijk geringere bezuiniging aanvaardbaar zouden maken. Hoe kan dat nu? Tot de eerstgenoemde prognose kwam het Centraal Planbureau met behulp van een nieuwe, zeer secuur werkende computer. De PvdA heeft toen gevraagd die te stellen met behulp van de oudere, minder zuiver werkende computer. En zie, nu bleek de uitkomst economisch gunstiger dan tot dan toe gesteld. Aldus de Nieuwsdienst van de NOS op donderdag, 28 juli j.l. Er hoeft dus minder te worden bezuinigd. Zo worden de kiezers bij de neus genomen. Niet alleen door de PvdA, die daar wel zeer sterk in is, maar ook door het CDA, beide uit op eigen macht en gelijk. Deze twee grote partijen hebben de laatste jaren de politiek doen verworden tot een vaak per consequentie oneerlijk spel, dat dan met bijna veertien miljoen Nederlanders wordt gespeeld. Het betekent slechts voordeel voor de politieke heren. Wat betekent het voor de rest van de bevolking? Appingedam. H. P. v. S. --- NASCHOLING? Van een verontwaardigde lezer uit het noorden des lands ontvingen wij een stencil waarin huisartsen worden uitgenodigd in te schrijven voor een wetenschappelijk congres. Dit congres zal in een bekende wintersportplaats worden gehouden en staat in het teken van zelfwerkzaamheid, 's Ochtends zijn er wetenschappelijke bijeenkomsten. De middagen en avonden kan men naar eigen inzicht besteden. Een aantrekkelijk damesprogramma hoort er ook bij. Een farmaceutische firma zal - zoals dat heet - de congrescommissie bijstaan en voor sprekers van internationale faam zorgdragen. Waar die lezer zich misschien nog het meest aan ergerde was het gebruik in de circulaire van uitdrukkingen als „Warffumcursus" en „Warffumopzet". Bij de nascholing van huisartsen is de Warffumopzet langzamerhand een begrip geworden. In 1968 organiseerden de noordelijke huisartsen een nascholingsweek. De deelnemers logeerden gedurende vijf dagen in een hotel waarvan 's ochtends vroeg tot 's avonds laat aan intensieve nascholing werd gedaan. Medische specialisten en werkers uit andere disciplines, gewoonlijk uit het rayon afkomstig, verleenden hun hulp, vaak belangeloos. Sindsdien zijn op talrijke plaatsen in Nederland dergelijke cursussen, gericht op een zo effectief mogelijke bijscholing, gehouden. De plaats werd gewoonlijk zodanig gekozen dat een maximum aan rust en privacy mogelijk was. Met een dergelijke opzet heeft „een congres in een bekende wintersportplaats" natuurlijk niets te maken. Vorig jaar werd onze redactie benaderd door een medisch tijdschrift uit een naburig land. Ons werd gevraagd medewerking in de vorm van publiciteit te verlenen aan een huisartsencursus. Het onderwerp was nog niet bekend, evenmin als de sprekers. Wel de plaats: de Bermuda-eilanden, evenals net hotel, eerste klas. Dit soort zaken heeft niets te maken met nascholing, maar alles met een bepaalde vorm van belastingontduiking. Nu heeft de gemiddelde Nederlander er niets op tegen op legale wijze zo weinig mogelijk oelasting te betalen. Maar om aan dit soort evenementen het begrip Warffum te verbinden is onjuist. Het komt ons voor dat deze vorm van georganiseerde „belastingontduiking" geen steun van artsen en van onze organisatie verdient. (Medisch Contact) ---