Achterblijvers op vlucht Beek LEEUWARDEN - De jonge duiven van de afdeling K (Friesland en aangrenzende gebieden) van de Ned. Algemene Bond van Postduivenhouders hebben zaterdag een zware vlucht uit Beek gemaakt. De vogels moesten {egen een krachtige noordoostelijke wind invliegen. De vlucht had aan ook een traag verloop en er moesten nog al wat achterblijvers worden genoteerd. Na de lossing om 8.30 uur kwamen de eerste duiven als volgt bij de verschillende verenigingen aan: Wolvega 10.37 uur J. Koning (117 km); Steenwijk (Postduif) 19.29 A. van Dijk (107); Leeuwarden (Trochsetters) 11.09 Comb. Visser-Delgrosso (152); Boelenslaan 11.16 L. Hiemstra (149); Leeuwarden (Orion) 11.12 F. S. van der Wal (153); Bolsward (Gouden Wieken) 10.46 J. Heittenga (140); Bolsward 10.44 J. Huisman (140); Drachten 10.59 G. Postma (145); Ameland 11.39 G. Visser (180); Franeker 11.03 M. P. Meijer (153); Harlingen 11.00 R. J. Tiggelaar (154); Heerenveen 10.36 Modderman (122); Houtigehage 11.06 J. Pultrum (148); Lemmer 10.14 Geb. Tijseling (115); Leeuwarden (R.E.C.) 11.10 f. Wagenaar (154); Leeuwarden (Oldehove) 11.05 W, Potijk (153); St. Jacobiparochie 11.19 K. de Vries (162); Opeinde (Sm.) 10.59 R. Visser (144); Sneek 10.38 H. Jillins (135); Ureterp 11.00 M. Aardema (142); Vlieland 12.00 Kiewit (173); Tolbert 11.07 Lievering (150); Grouw 11.00 M. Veltman (139); Marum 11.13 S. Nicolaas (148). --- fries mozaiek Korte cursus in oud handwerk Hoe de zeis „beleerd" moet worden HET ADVIES in Fries Mozaïek van vorige week maandag om de rumoerige motorgrasmaaier af te schaffen en weer de ouderwetse geruisloze zeis te gebruiken bij het kortwieken van de grasmat, was natuurlijk niet al te ernstig bedoeld, maar het kan natuurlijk wel, maaien met de zeis. En behalve die geruisloosheid heeft de zeis nog wel een paar voordelen. Voor ruim honderd gulden koopt men al zon kompleet maaiapparaat en de motormaaier is al gauw een paar honderd gulden duurder. Een ander voordeel is, dat men het gras rustig een paar weken kan laten groeien, desnoods tot een meter hoog, want de zeis kan het wel aan. Wat al te lichtzinnig is in het stukje van vorige week echter gestapt over de bezwaren. Maaien met de zeis vereist nogal wat oefening en nog meer problemen levert het onderhoud van zon werktuig op. De enkele enthousiastelingen die meteen met de zeis aan de slag zijn gegaan, zullen ondertussen wel bekoeld zijn. Want hoe gaat dat? Naar de ijzerwinkel om een zeis. Hij ziet er mooi glanzend uit en in de fabriek is hij haarscherp geslepen. Klaar voor gebruik, zegt de verkoper. Weet die man veel. Thuis gekomen wordt de zeis in het lange gras gezet en dan komt de eerste teleurstelling. Het wil niet, het wordt hakselen, trekken en scheuren. Het zweet stroomt en men houdt er rugpijn van over. •* Seinheharje, een geduldwerkje dat bovendien zorgvuldig moet geschieden. Teen onder de bjirk, ünder- en boppetdl in de grond, mes plat op het harspit. ♦ Strikelje: licht der oer hinne. *_ Meane: de seine saeije litte --- Beleren Met welgemeende verontschuldigingen voor het ongerief volgt hier nog gauw een korte cursus over het ecologisch verantwoorde bewerken van de grasmat door middel van de dynamische zeis, samengesteld aan de hand van inlichtingen die verstrekt zijn door een waarachtige „mier", te weten de 78-jarige Bouke Ruurds de Vries van De Wilgen, welke volgens eigen getuigenis in zijn beste jaren een „mêd deis" (dat is een halve hectare) neerlegde. Om te beginnen moet een nieuwe zeis beleerd worden. Hij moet naar de maaier gaan staan en de maaier naar de zeis. Bekijken wij dus eerst de verschillende onderdelen, de kromme stok met de beide dwarsgrepen, die ünder- en boppetSl worden genoemd. Voor het §emak worden in het vervolg de Friese enamingen gebruikt, omdat de Hollandse - voor zover ze tenminste bestaan - in Friesland zo goed als onbekend zijn. Aan het eind van de stok zit de bjirk, het stukje ijzer waarin het mes wordt geklemd en vervolgens vastgedraaid met twee schroeven. Tussen seinestok en mes zit soms ook nog een halfronde ijzerdraad, de rekker, waarmee de geroutineerde maaier het gras op keurige swéen legt. --- Harje ten nieuwe zeis is weliswaar in de fabriek geslepen, maar nog niet scherp genoeg om er moeiteloos mee te kunnen maaien. De scherpe kant moet worden uitgeplet. Dat is het harjen, een geduldwerkje dat de eerste keer zeker een uur tijd vergt. Een nieuwe zeis kan men ook bij de dorpssmid laten behandelen. Het uitpletten gebeurt in dat geval op het aambeeld. De smid brengt dan het harpaed aan en dat harpaed moet later door de gebruiker zorgvuldig worden onderhouden. Hetgeen betekent dat hij een harspit en harhamer moet aanschaffen en zich de moeilijke kunst van het harjen moet eigen maken. Het harspit is een ijzeren spit met een platte bovenkant. Halverwege zit een gaatje waarin men een houten pen aanbrengt. De houten pen voorkomt, dat het harspit, dat in de grond wordt gedreven, dieper wegzakt. De harhamer is een kleine moker met een bek en een korte steel. De maaier die zn zeis wil harje, zit plat op de grond, liefst op een kleine verhoging en duwt het harspit schuin de bodem in. De achterzijde van het mes valt dan met de scherpe kant precies plat op het harspit, de seinestok met de beide tallen geeft steun. Het kost na enige oefening maar een paar minuten om het harpaed bij te werken. Het bijwerken moet elke keer nadat men een steen of een ander hard voorwerp heeft geraakt, gebeuren. De snijkant moet „sa sljocht as in pinne" zijn. --- Strikel Een strikel'behoort ook tot de attributen van de maaier. Het is een stukje hout met daarop aangebracht een laagje slijpsteen. Naar behoefte moet de strikel even lichtjes over de snij kant van de zeis worden gehaald. Aan het strikeljen herkent men de amateur. Hij strijkt er fanatiek, hardhandig en langdurig op los. Dat is helemaal fout. „De measten strikelje de seine stomp," zegt Bouke de Vries. Dan de houding van de maaier. Het begint natuurlijk met krampachtige zwaaibewegingen en rugpijn tot besluit. Dat is helemaal niet nodig. „Jo moatte de seine saeije litte", zegt De Vries met andere woorden: de zeis moet het werk doen, de maaier moet hem sturen. De meningen van de echte mieren lopen uiteen~over de vraag of een amateur de kunst van het maaien ooit onder de knie krijgt. Je moet er mee opgroeien, zegt de één, en minstens een, paar bunder stug gras in aangenomen werk hebben neergelegd. De ander zegt, dat het wel wat meevalt en dat iedereen die een beetje handig is het na verloop van tijd in de macht krijgt. Al blijft hij natuurlijk een stuntelaar als hij naast de echte maaier aan het werk wordt gezet. Tenslotte nog dit: de Fries Mozaïkredaktie kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de eventuele beschadigingen, die de aankomende maaier aan eigen lichaamsdelen toebrengt. Echtgenotes, kinderen, honden en katten kunnen bij de eerste oefeningen ook beter uit de buurt van de leerling-maaier blijven. --- Woordspelingen DE HEER F. P. M. Mentink uit Leiden las tijdens zijn vakantie in Gaasterland de Leeuwarder Courant. Hij vermaakte zich dagelijks met de woordspelingen bij de cartoontjes op de voorpagina en bedacht er zelf ook een rijtje, een elftal om precies te zijn. Hier zijn ze: - Eigenaardig, dat roeiers pas goede vooruitgang boeken, wanneer ze hard achteruitgaan. - Kijken naar het skütsjesilen: oeverturen. - De beste tuurlui staan aan wal. - Strandwandelaar: zandloper. - Strandpaviljoen: loon op zand. - Nachtclub: gebrek-aan-zuurstof tent. - Jongen metnoepel: wielrenner. - Wandelvereniging te Leeuwarden: Friese doorlopers. - De meeste hengelaars zouden het liefst in zeven sloten tegelijk vissen. - Zwembad: onderduikadres. - Bordje bij zwembad: ,Nat. --- Maggiplant: 3.33 meter De maagiplant van Berber de Visser uit het Wartenaaster Leechldn was 2.64 meter hoog en dat kon natuurlijk zo niet blijven. De eerste die zich meldde met een nog hogere was J. van der Werff uit Holwerd. Diens irwggipl"nt meet 2.90. De heer R. van der Wey uit de Gerbrand Bakkingstraat 7/ ie Groningen laat welen, dat zijn P^J11 3.25 meter is. Uit Wijns de tijding dat die tan Hannie Hiddema 3.15 meter is. En dat is nog niet het einde: mevrouw T. Hartkamp, Dorpsstraat oV le Schalsum belde door, dal ze een maggiplant van 3.33 meter in haar tuin heeft. En hij zit stikvol gele bloemen, vertelt ze er nog bij- --- Itllbtwt mar amper. _ _ paparbeck. 1 #1 196sidan | ff 90 --- „Leeszaal op andereplaats dan het Oud Kerkhof bouwen" Bewoners in de bres voor behoud van stukje oud-Sneek SNEEK - De bewoners van het Oud Kerkhof en de Kerkgracht in Sneek zijn verontrust over de plannen van de gemeente op de plaats waar nu hun woningen staan een nieuwe bibliotheek te bouwen. In dat geval zal het moeten komen tot de afbraak van een zestiental panden, die samen een karakteristiek stukje Sneek vormen. De bewoners vinden het dan ook zonde dat hun woningen, in de meeste gevallen uitstekend onderhouden, moeten worden opgeofferd en ze hebben inmiddels een actiecomité gevormd. „Wij willen Oud Kerkhof en Kerkgracht behouwen, daarom de leeszaal elders bouwen", is het motto waaronder de bewoners actie voeren. Die kreet siert ook de raambiljetten, die in de buurt, maar ook op andere plaatsen zijn opgehangen. Verder wordt er een handtekeningenactie gevoerd. Er zijn nu een paar honderd handtekeningen binnen. Die worden aan burgemeester mr. Bernhardus van Haersma Buma aangeboden, zo is de bedoeling. Dat zal gebeuren voor de gemeenteraadsvergadering van 22 augustus, want dan valt de beslissing. Een beslissing, die vorige maand werd aangehouden, toen de stemmen staakten. Punt is dat de meerderheid van het college kiest voor het Oud Kerkhof en de Kerkgracht, omdat voor een eerdere plaats, de Oude Koemarkt, in het kader van de raamnota voor de binnenstad andere mogelijkheden zijn geopend. Zonder overleg met de betrokken bewoners stelde het college de raad voor te kiezen voor het Oud Kerkhof. De bewoners zijn daar bijzonder gepikeerd over. „De manier waarop dit gespeeld is, is onbehoorlijk", zegt de heer Foppe Boersma van het actiecomité. „We moeten in de krant lezen dat onze woningen moeten worden afgebroken om plaats te maken voor ac bibliotheek". Als de Sneker gemeenteraad beslist zoals burgemeester en wethouders het willen, dan zal dit rijtje woningen en de school aan het Oud Kerkhof, in de schaduw van de Martinikerk, worden afgebroken om plaats te maken voor de nieuwe bibliotheek. --- „Te gek" De heer Boersma vindt het „te gek dat ze dit zomaar naar beneden halen". De buurt heeft dan ook vqlgens hem „de grootst mogelijke bezwaren dat dit wordt afgebroken. Een nieuw gebouw op deze plaats staat hier gewoon niet. Dit karakteristieke stukje Sneek hoort gewoon bij de binnenstad, bij de Martinikerk. Ze hebben in de loop der jaren al zoveel afgebroken". Het gaat om zestien kadastrale panden. Daarin zijn een paar bedrijven gevestigd en er wonen een stuk of acht gezinnen. De woningen zijn, op twee na, particulier eigendom. Ze zijn keurig onderhouden en ofschoon de meesten ai een dikke honderd jaar oud zijn, staan ze er zo te zien nog patent bij. „De mensen doen er veel aan", verklaart de heer Boersma, „dit zijn beslist geen afbraakwoningen. Alles ziet er netjes uit, een uitzondering daar gelaten. Er is bijvoorbeeld een huisje van de gemeente bij. Dat ziet er niet goed uit. Er wordt niets aan gedaan en dan is het gauw een rommeltje". --- „Geen belang bij geld" Als de gemeenteraad toch besluit tot nieuwbouw van de bibliotheek in die buurt, dan moeten de woningen tegen de vlakte, na aankoop door de gemeente. „Nu wordt tegen mij wel gezegd: wees blij dat de gemeente het wil kopen. Dan vang je een goede prijs, maar net geld interesseert mij niet", zegt de heer Boersma. „Het gaat er om dat deze woningen blijven staan. Zoek maar eens een zelfde hoekje als dit ergens anders in de binnenstad". Het actiecomité zal, wanneer de gemeenteraad onverhoopt toch voor nieuwbouw aan het Oud Kerkhof en de Kerkgracht kiest, bezwaar aantekenen tegen die beslissing. Dat staat nu al vast. „We laten het er niet bij zitten", aldus de heer Boersma. „Als er nu helemaal geen alternatief was, dan was het wat anders. Maar dat is er wel. Ze wilden toch eerst ook aan de Oude Koemarkt bouwen? Dan krijg je dit wel koud op je dak". --- Gunningen HARLINGEN - Door Rijkswaterstaat is het onderhoud aan de rijkswegen in de dienstkring Heerenveen gegund aan het aannemersbedrijf W. L. Zeelen en Zn. BV te Harlingen voor de som van ƒ 1.795.000,- exclusief BTW. Verder werd door Rijkswaterstaat aan het zelfde aannemersbedrijf gegund, in opdracht van het Waterschap Terschellinger Polder, het verhogen en aanpassen van de steenbedekking van de zeedijk met bijkomende werken op Terschelling voor de som van ƒ 3.313.000,-, eveneens exclusief BTW. --- Ierse jeugd „stal de show" in Sneek Dansfestival Snits werd groot succes SNEEK - Onder het motto „25 jier fan de flier" heeft de jubilerende Sneeker Skotsploech zaterdag met veel succes des avonds in Amicitia een „mini-dansfestival" gehouden, waarvoor grote belangstelling bestond. Voorzitter Feike Nauta, te IJsbrechtum, kon meedelen, dat wat de zaal betreft deze in enkele dagen uitverkocht was; het balkon was bestemd voor genodigden en voor leden, van de dansgroepen voorzover zij niet moesten optreden. Des middags was er een optocht gehouden, die wel met de handicap te maken had, dat er tot in verre omtrek geen korps beschikbaar bleek om de optocht muzikaal te begeleiden, zodat het op een geluidswagen uitdraaide, die uiteraard veel minder de aandacht trok. In zijn openingswoord zei de heer Nauta, dat vele instellingen hun medewerking hadden verleend om het jubileum te doen slagen: de Provincie, B en w van Sneek, idem van Wymbritseradeel, het Prov. Anjerfonds, het 0.8.W. en Sneek Promotion. De geschiedenis leert, dat de Skotsploech haar ontstaan dankt aan een manifestatie van Sneek in 1952, waarbij het tonen van het Fries kostuum nu wijlen burgemeester Rasterhof er op deed aandringen een Skotsploech in net leven te roepen. Het ledental heeft wel eens gewisseld en is soms tot 20 gedaald, maar nu zijn er weer 45. Gemiddeld treedt het gezelschap per jaar een 40-tal keren op, voor allerlei instellingen en bij verschillende gelegenheden. Voor dit minivolksdansfestival, waarvan de technische leiding bij de heer Feitse van der Zwaag berustte, had men vier Nederlandse en twee buitenlandse groepen aangetrokken. Natuurlijk stond de jubilaris die het feest opende en sloot, in het middelpunt, maar zoals wel te verwachten viel stalen de jeugdige, tot zeer jeugdige leerlingen van het „School of Irish Dancing" in Dublik de show, welke Engelse uitdrukking hier wel op zijn plaats is. Al sedert jaren vormen lerse meisjes en jongens het hoogtepunt van Europese festivals doordat lerland een oude en zeer eigen danscultuur bezit, die bovendien door onderricht en studie aan alle kanten bevorderd wordt. Wat de groep - in de traditionele en markante Keltische kostuums, waaronder de jongens in kilts - in Sneek presteerde in de vorm van step- en tapdansen, vlekkeloos uitgevoerd, bracht de zaal terecht tot laaiend enthousiasme. Geen van de andere groepen kon zich met deze danscultuur meten, eenvoudig omdat zowel de Nederlandse groepen als de volksdansgroep uit het Ammerland (Bad Zwiscnenann), hoe verdienstelijk ook, een geheel andere stijl van dansen vertonen. De groep Aald Hielpen met een niet erg sterk repertoire verraste door de klederdracht. De Wurf te Zandvoort muntte ook niet uit door een rijke verscheidenheid aan choreografie, maar viel op door de „kostuumschouw" (met overzicht van verdwenen kleding bij werk en feest). De „Cannenburgher Boerendansers uit Vaassen, moesten het van de klompendansen hebben en zorgden verder met een soort Schnitzelbank voor een olijke stemming. De Ammerlanders hadden hun tekort aan eigen dansnummers opgelost door leentjebuur te spelen bij ondermeer Skandinavië. In het algemeen moeten Nederlandse groepen het teveel hebben van vroegere modedansen, maar als het een echte demonstratie betreft, zoals van de Quadrille des Lanciers door de Sneekers, krijgt zon optreden ook een waardevol documentair element. De muzikale begeleiding was bij alle groepen goed tot zeer verdienstelijk en het geheel liep vlot en oogstte tegen half twaalf met ac opmars der vlaggen en vaandels een langdurig slotapplaus. De Skotsploech kon tevreden zijn. ---