De meest gesorteerde| zaak van Friesland in SS DAMESHOEDEN 'lil , SJAALS en HAND- I^leÏÏe" Kruizebroodar.tr. 40-42 - SNEEK, tal. 12619 schuin 11' o Cen A --- Burgerlij ke stand Leeuwarden, 10 februari 1978 Geboren: Geertje, d. v. S. G. Tijsma en IJ. G. Ploegstra te Bergum; Atje, d. v. VV. van der Veen en T. R. Ytsma te Zwaagwesteinde; Marianne Elisabeth, d. v. M. Reitsma en A. M. Doornbos te Grouw. Ondertrouwd: H. Hoen en G. Schollen; R. Leegstra en P. de Vries. Overleden: K. Douwenga, 81 jaar, wedn. v. N. Speerstra; A. Veldwiesch, 77 jaar. m. v. D. Kerker; A. Hoogeste-7 jaar, m.v. F. Brouwer; P. Hoekstra, 61 jaar, m. v. A. Dijkstra te Augustinusga; S. J. T. Bosma, 46 jaar, m. v. J. Koopmans te Dokkum; P. Boelens, 64 jaar. m. v. J. M. Flutsma te Nes, Ameland; A. van Zwol, 87 jaar, m. v. M. Spanjer te Cinnum, Terschelling; W. Siksma, 50 jaar, vr. v. J. Mebius; B. van der Veen, 74 jaar, m. v. H. Deelstra te Zwaagwesteinde; F. Zijlstra, 82 jaar, wed. v. H. Hoogerbeets; F. van der Veen, 62 jaar, vr. v. G. Postma. --- Bouwkundige Keegstra: „Vertrouwen winnen" Woningverbetering in de binnenstad komt op gang LEEUWARDEN - Ongeveer 400 woningen in de binnenstad zijn toe aan een ferme verbetering. Dat wil zeggen, dat de helft van alle woningen binnen de grachtengordel op min of meer ingrijpende manier onder handen moet worden genomen. Een begin hiermee is gemaakt, in de omgeving van de Grote Kerk. Dat was dan ook een gebied, dat trotse Leeuwarders hun gasten tot voor enkele jaren niet lieten zien. Een schande voor de stad, een wijkje dat gemeden werd. Nu begint het een paradepaardje te worden: de Grote Kerk als centrum en eromheen een serie gerenoveerde of nieuwe woningen. Het gebied „noordelijk van de Grote Rerk", zoals dit stadsdeel in de volksmond genoemd wordt, begint attractief te worden. Even belangrijk is de uitstraling van dit vernieuwde stukje stad. De burger krijgt weer moed en hij wil weer investeren in panden, die nog geen vijf jaar geleden leken te zijn afgeschreven. „Je moet de mensen vertrouwen geven, ze moeten er zeker van zijn dat hun plannen een kans maken". Dat zegt Dirk Keeastra, die per 1 januari is aangesteld als bouwkundige bij de initiatiefgroep Wonen in de binnenstad. Deze groep is weer aangesloten bii het Oude Stadswijken Overleg, terwijl de Stadsvernieuwingskorporatie eveneens bij de werkzaamheden betrokken is. Dirk Keegstra heeft veel ervaring met renovatie. Hij was vier jaar lang bouwkundige in de Transvaalwijk. Werken in de binnenstad is anders, zegt hij. De centrumbewoner kent hem (nog) niet zo goed maar dat zal over enige tijd ongetwijfeld veranderen als de woningverbetering zich ook hier zal manifesteren. „Je moet naar de mensen toegaan. Dat is wel bewezen. Vooral zakenmensen hebben of gunnen zich geen tijd om zich met deze dingen bezig te houden. Maar als je even gaat praten blijkt dat de belangstelling er wel is en dat de mensen er ook wel geld voor over hebben. Je moet natuurlijk wel vertrouwen hebben in de toekomst van ie wijk. .. ". Dat zegt bouwkundige Keegstra. Hij signaleert een toenemende belangstelling voor het wonen in de binnenstad. De aanvragen voor woonruimte in een appartementenpand aan de Nieuweburen, een veelvoud van de mogelijkheden, duidt daar al op. DIRK KEEGSTRA --- Woonfunctie In het noordelijk deel van het centrum, ruwweg de lijn Voorstreek- Nieuwestad, bevinden zich 80 panden met een opslagfunctie, 77 panden zijn in de loop der jaren getransformeerd van woonhuis tot garage. Het terugbrengen van de woonfunctie in deze panden rekent Jim Schuyt zich tot een van zijn belangrijkste taken. Wat het beleid betreft is er geen vuiltje aan de lucht: de gemeente(raad) wil ook niets liever dan een herbevolking van de binnenstad, met de toevoeging dat de kenmerkende bedrijvigheid van een stadscentrum behouden moet blijven. Een aantal voor opslag gebruikte panden bezit een niet gebruikte boyenwoning. Daar zou je best iemand een plezier mee kunnen doen, aldus de heren van de stadsvernieuwing. Ze verzuchten dat er nog veel meer kan gebeuren als iedereen op de hoogte zou zijn van de subsidiemogelijkheden. „Soms zou je ze er bij de oren bij trekken", aldus de heer Johannes van der Beek, lid van de werkgroep woningverbetering. De werkgroepen zijn in eigen omgeving werkzaam en dat is ook alweer zon voordeel: de werkgroepsleden gaan op bezoek bij de buurman en das is de vertrouwensbasis, waarop menige woningverbetering haar beslag kreeg. --- „Interessant" Een bouwkundige die zich uitsluitend bezighoudt met renovatie moet veel meer doen dan tekeningen maken. Hij moet de financiële regelingen kennen en die zijn niet mis. Hij moet ook oog hebben voor ruimtelijke indeling van de panden, die verbeterd moeten worden. Derhalve: „Interessant werk". Een groot deel van de tijd ben je aan 't praten. Vooral hier in het centrum zeggen de mensen vaak: als jij dat nou es voor ons'deed... Kijk, de mensen moeten hulp hebben. Ze gaan niet zo gauw naar de gemeente. Ambtenaren kunnen nu eenmaal niet zoveel tijd aan één projekt besteden als ik doe... ". Drempelvrees is onnodig voor wie het pand van de groep in de Vijzelstraat bezoekt. Zelf zegt Dirk Keegstra: ..Je kent alle diensten, die je nodig hebt voor je werk. Dat is gemakkelijk, dat wérkt ook gemakkelijk". De Leeuwarder binnenstad is een werkterrein voor jaren. De vierhonderd woningen, waarop een bouwkundige zich kan uitleven. zijn al eens kwalitatief beoordeeld maar alleen volgens de „fietsmethode": van de buitenkant. Medewerker Jim Schuyt van het Centraal Orgaan Leeuwarden zou daar graag een intern technisch onderzoek op laten volgen. Met behulp van een kaartsysteem zou op eenvoudige wijze kunnen worden bekeken welke voorzieningen per pand moeten worden getroffen. Jim Scnuyt: ~Een externe beoordeling is niet genoeg. Je moet een technische beoordeling bij de hand hebben om de eigenaars of huurders te overtuigen". --- LEEUWARDER Saturdagse Courant. Vallaats-Fenne 200 jaar geleden Uit de advertentiekolommen van de Leeuwarder Saturdagse Courant van 14 februari 1778. Men zal binnen weinige dagen publycq by Strykgeld ren aan de Meestbiedende te Stuk allerkostelykst Greidlandt, gelean de Stads-Cingel van Leeuwarde Vatlaats-Fenne genaamt, na Faam groot 15 Pondematen, ari mei 10 Jloreen Lands-Schattinge en verdere Lasten daar op leggen„n de dag der Verhuunnge In/ de Leeuwarder Courant zal n bekend! gemaakt; konnende inmiddels ook uit de handt werden ge- I by de Raadsheer H. U. Hamerster X op de Weerdi te Leeuwarden, als oan het Burger-Weeshuis aldaar. --- Struikelblok in gemeenteraden? Bedenkingen tegen samenwerking PPD Schoonheidscommisie LEEUWARDEN - Er leven in de Friese gemeenten nogal wat bedenkingen tegen een toekomstige samenwerking tussen de Provinciale Friese Schoonheidscommissie en de Provinciale Planologische Dienst. Een en ander bleek gistermiddag op de algemene vergadering van deze commissie in het PPD-gebouw. De voorzitter, de commissaris der koningin mr. Hedzer Rijpstra zei aan het eind van de discussie over dit punt te beluisteren, dat deze samenwerking in de gemeenteraden nog wel eens een struikelblok zou kunnen vormen. Er werd daarom geen uitspraak gedaan. Uit de reacties bleek, dat de aanwezige burgemeesters nog niet staan te springen om deze samenwerking, waar het gaat om de combinatie van een gemeentelijke taak met het werk van de PPD. De adviescommissie onder voorzitterschap van burgemeester mr. Philip Houben van Haskerland, die een achttal aanbevelingen had opgesteld, meende, dat door het samenwerken van welstandszorg en PPD kosten en tijd zouden worden bespaard, tot wederzijds voordeel. Met name burgemeester Jaap Maris van Kollumerland wierp zich op als pleitbezorger voor een welstandstoezicht op gemeentelijk vlak. Een advies van de welstandszorg krijgt door de voorgestelde procedure, zó zei hij, een veel te bindend karakter voor de gemeentebesturen. Wethouder Jan Schurer van Smallingerland, eveneens lid van de adviescommissie, wees er daarentegen op, dat uitgangspunt bij het opstellen van de aanbevelingen was geweest: hoe kunnen burgemeester en wethouders een goed advies krijgen. Dit bleek de kortste en meest doorzichtige procedure te zijn, zo zei hij. De aanwezige leden van de commissie gingen er echter op voorstel van de heer Houben mee aceoord, dat de bezwaarden hun punten van kritiek nog eens op papoer zetten en doen toekonen aan de adviescommissie. Dat is, aldus de heer Houben, beter dan het uitspreken ervan in een grote vergadering waar elk woord toch weer anders wordt geïnterpreteerd dan de bedoeling is. De aanbeveling om de Provinciale Friese Schoonheidscommissie om te zetten in een stichting, ontmoette toch nogal wat bezwaren. Enkelen prefereerden de vorm van een gemeenschappelijke regeling, en adviescommissie voorzitter Houben erkende, dat de stichtingsvorm niet de meest populaire democratische rechtsvorm is. Men zal zich hierover nader beraden. Een punt dat zonder discussie werd aanvaard, was de aanbeveling, de naam van de commissie te wijzigen in „Hüs en hiem". Van Stellingwerfse zijde was in de schriftelijke discussie van te voren de vraag opgeworpen of deze naam voor dit Saksische deel van Friesland eveneens gebruikt zou kunnen worden. Na diepgaand onderzoek, zo stond er in de nota van de adviescommissie, „zijn wij tot de conclusie gekomen dat de naam geschreven met kleine letters, ..hüs en hiem" met kapitale letters geschreven moet worden om aan het taaleigene van de Stellingwervers tegemoet te komen. Wij stellen derhalve voor: stichting HIJS EN HIEM, Welstandszorg in Friesland". --- Vrouw (63) levenloos in keuken gevonden LEEUWARDEN - In de Vegelindwarsstraat heeft de politie gisteren een 63-jarige weduwe levenloos in de keuken aangetroffen. De politie werd gewaarschuwd door omwonenden in de straat die de vrouw al sedert veertien dagen niet hadden gezien. De vrouw woonde alleen. Een arts heeft geconstateerd dat de vrouw een natuurlijke dood is gestorven. • --- Reprise van Boeing Boeing Rijk de Gooyer „ster" maar hele cast prima LEEUWARDEN - Het zal wel voornamelijk de naam van Rijk de Gooyer zijn geweest die vrijdagavond de Harmonie deed volstromen. Zelfs met bussen werd het publiek aangevoerd. De meeste bezoekers zullen ~Boeing Boeing" wel niet eerder hebben gezien, maar zij met wie dat wel het geval was zullen zich met veel genoegen de opvoering, al weer jaren geleden, herinneren door het Rotterdams Toneel, dat toen ook met dit blijspel met zijn vliegtuignaam in deze dreven heeft vertoefd. Wel, beide categorieën hebben zich, getuige de reacties en het applaus, ook ditmaal uitstekend vermaakt en dat is geen wonder, want naar verluidt loopt „Boeing Boeing" al vijftien jaar in Parijs. En in Londen haalde het.meer dan 2000 voorstellingen. Het is niet zo moeilijk dit succes te verklaren. Mare Camoletti schreef namelijk geen platte klucht van dik hout zaagt men planken, maar een grappige komedie, die wel vol dwaze situaties zit, maar die tegelijk veel denkwerk heeft gevraagd om een op zichzelf vrij onaannemelijk gegeven zodanig uit te werken dat net allemaal loopt als een trein. Die onaannemelijkheid bleek al in het eerste van de drie bedrijven, als de jonge architect Paul (in de vertaling van Luc Lutz, die bij het Rotterdams Toneel de Freek was die ditmaal door Rijk de Gooyer gespeeld werd) die hoog opgeeft van zijn ingenieus systeem om afwisselend drie internationale stewardessen in zijn verbouwde hoeve te Ouderkerk te ontvangen (met alle geneugten van dien) en in de nesten raakt. Hij baseert zich op een nauwgezet bijgehouden vluchtplan, maar iedereen kan op zijn vingers uitrekenen, dat vliegtuigen niet altijd volgens de plannen zich verplaatsen... De mop berust dan ook op de ellende die Paul zich - hoezeer ter zijde gestaan door zijn Vlaams factotum Bertje die beurtelings Frans, Amerikaans en Russisch moet koken - in huis haalt als niet alleen een oude vriend hem opzoekt, maar achtereenvolgens een, twee en in het derde bedrijf zelfs drie van deze jongedames tegelijk onder zijn dak vertoeven. Uiteraard zonder van elkaar af te weten en ook te mogen weten. Het succes van de schrijver schuilt voornamelijk in de handigheid waarmee Bertje, vriend Freek („van Kampen") en Paul kans zien steeds op tijd de juiste deuren te openen en te sluiten en zo met name in het derde bedrijf niet alleen voor grote vrolijkheid, maar ook voor schalkse spanning te zorgen. Het zou niet aardig zijn riu het stuk binnenkort ook in Drachten draait, de oplossing te verklappen noch het einde, al blijft Paul tenslotte wel aan een van de fraaie dames hangen, belooft Freek (werkzaam op de hum-hum-bank in Kampen: deze duidelijke reclame was meesterlijk in de dialogen verwerkt!) een van de anderen trouw en vindt nummer drie een eigen oplossing. Onder regie van de Brit Robert Chetwyn die met Gerard van Lennep het oude beestje zodanig had bewerkt dat het er weer lustig op los draafde, kreeg dit „Boeing Boeing" een opvoering waarbij alle overdrijving, vette lach-etfecten en banaliteiten werden vermeden. Natuurlijk was Rijk de Gooyer de ster, maar ook hij wist het mooi en vooral geestig te houden en zijn aanstekelijk teruggrijpen naar het Kamper dialect zorgde voor een typisch-Nederlandse noot in dit internationale milieu van Air France, PanAm en Aeroflot plus nog de ex-Antwerpse Doris van Caneghem, die vorig seizoen zon groot aandeel had in „Ik slaap wel op de bank", waarvoor ze de Johan Kaartprijs kreeg als de beste blijspelactrice van 1975-76. Rijk de Gooyer mocht dan ook voor uitbundige pret zorgen, hij overtuigde niet minder als de wat oudere, niet-getrouwde en niet in het wereldje van Paul passende man van die bank in Kampen. De wijze waarop hij probeerde zijn vriend uit de moeilijkheden te halen - tot vertwijfelens toe - onderstreepte opnieuw zijn veelzijdig talent als acteur. In Manfred de Graaf vond hij een waardige tegenspeler, terwijl Doris uit de Sinjorenstad deze driehoek guitig en luchtig in evenwicht hield. Voor de drie stewardessen waren weliswaar geen bekende, maar wel de juiste actrices uitgekozen. Alleen al het Nederlands praten met een Franse, Amerikaanse en Russische mond ging hun moeiteloos af. Dat het meubilair op de gewezen deel (met de vele deuren links en rechts), van een Noordwoldiger industrie en naar het nieuwste ontwerp van Jan de Bouvrie, functioneel en tegelijkertijd fraai van vorm was, mag hier wel even worden vermeld. SYTSE JAN VAN DER MOLEN --- gehoord & gezien telefoon 05100 41111 Laatste weken rijden in Leeuwarden twee politie-motoren rond met blauw bord en witte L. Zes jonge agenten van Leeuwarder politiekorps zijn bezig met rij-opleiding voor motor-surveillance. Men wil een motorsurveillancedienst in het leven roepen om verkeersovertreders doeltreffender te controleren. De leiding van de dienst krijgt brigadier B. van Houten, die nu de motorrijders opleidt. Ook voor het uitvoeren van spoedopdrachten zullen de motoren worden ingezet, aangezien de surveillance-auto's nogal eens komen vast te zitten in het drukke stadsverkeer. .f-r-. Vandaag geeft brassband Soli Deo Gloria onder leiding van Jan de Haan een concert in samenwerking met mannenkoor Veendam in Groninger Onstwedde. Maandag is Soli te beluisteren op de radio. In NCRV-programma „Muziek in vrije tijd" (Hilversum 2, 18.40 uur) worden drie werken uitgevoerd. Wordt wel eens beweerd, dat Friese voornamen in Randstad nogal gewild zijn. Ze worden echter niet altijd goed begrepen, getuige ervaring van in Rotterdam wonende Leeuwarders. Die gaven hun zoontje namen Yde Gabe en werden prompt door vrienden en kennissen gefeliciteerd met de geboorte van hun dochter... Gehandicaptenbond Friesland kan voor contactmiddagen niet meer terecht in dienstencentrum Vliet, maar men heeft al nieuw onderdak gevonden. Dat is in zaaltje van Baptistenkerk, ook aan het Vliet, op nummer 11, Dinsdagmiddag twee uur is daar de eerste bijeenkomst. „Wil ieder die van plan is per auto te komen een paar dames meenemen? Want alle dames vinden het vervelend om 's avonds laat door de binnenstad te lopen." Dit verzoek was toegevoegd aan aankondiging van vergadering inwijkcentrum Heer Ivostraatje vanjj Hervormde gemeente. Ij <&> Het nieuwe onderkomen van het Frysk Orkest in de Vredeman de Vriesstraat kan men bereiken via dit clowneske hekje, hoewel men er na- = tuurlijk ook omheen kan lopen. Niet- § temin verzoekt een groot papier: hek- = je sluiten svp. --- Winkeldiefstallen als handwerk met systeem LEEUWARDEN - „Het was niet zo nu en dan een winkeldiefstal maar het ging op georganiseerde schaal," zei gisteren de officier van justitie op de zitting van de Leeuwarder politierechter in de zaken tegen drie jonge Surinamers, die met een groepje anderen tussen april en juli van het vorig jaar aan de lopende band in heel Friesland winkeldiefstallen hebben gepleegd. De verdachten waren de 19-jariee scholier Humphry D. N., de even oude Roedradath G. en de 21-jarige fabrieksarbeider Marcel H. G., allen uit Leeuwarden, wier dagvaardingen met de opsomming van gestolen kledingstukken en nog wat andere artikelen, slechts een flauwe afspiegeling vormden van de totale buit, geofferd door legio winkels in o.a. Leeuwarden, Dokkum, Franeker en Kollum. Marcel was bovendien nog met enkele kraakjes annex en mede door zijn groeiend strafblad was hij wel het zwaarst wegende geval. Zoals de rechter, mr. Bruckman, hen voorhield - en zij niet weerspraken - was het systeem geweest er met een ploegje in een of twee auto's op uit te trekken en ergens in een plaats een winkel binnen té gaan om dan door enkelen van de club de aandacht van het personeel vast te laten houden waardoor anderen de kans kregen ongezien wat weg te pikken. De officier, mr. De Hoogh, zei in zijn requisitoir, dat wel duidelijk blijkt, dat het stel er een handwerk van maakte om op deze wijze aan de kost te komen. Hij eiste tegen N. twee weken gevangenisstraf, tegen G. een maand en tegen Marcel G. drie maanden detentie. Mr. Koster, pleitend voor Marcel, zei, dat deze van de waarde van de totale buit, rond de twee mille, maar een fractie voordeel heeft genoten. Hij schetste zijn cliënt als een kind uit een thans moederloos gezin van negen spruiten, dat enkele jaren geleden uit de West herwaarts is gekomen waarna Marcel maar moest zien zich hier aan te passen. Dit is met vallen en opstaan gebeurd maar thans heeft de jongeman vast werk op een fabriek in Bergum en zou een vrijheidsstraf deze opgaande lijn lelijk doorsnijden. De raadsman hekelde de lakse manier van vele winkeliers om soms zelfs geen aangifte te doen van diefstallen in hun zaken, zoals ook in deze gevallen weer was gebleken. Hij concludeerde tenslotte dat het het beste was zijn cliënt een boete op te leggen en de cel te besparen. Het pleidooi, waarin mr. Koster tevens, maar zijdelings, een lans brak voor meer rechtsbijstand voor verdachten dan tot nu wordt gegeven en hij ook een korte beschouwing wijdde aan de z.i. aanvechtbare stelling, dat wie niet werkt ook niet zal eten en wie niet arbeidt minderwaardig zou zijn, ontlokte de officier desgevraagd geen repliek. „Nee, ik wil niet repliceren" zei hij, kort opstaande, „Ik wil wel zeggen, dat ik het een heel mooi pleidooi vond." Het mocht Marcel niet baten. De politierechter herhaalde in zijn vonniswijzing, dat deze manier van stelen - zien als sprinkhanen verspreiden over het hele gewest - een schandalige manier van doen is en dat het onwezenlijk zou zijn zulke deraillementen met boetes af te doen. Dat het gros van de buit bij de eigenaren is teruggekeerd bracht de rechter tot de opmerking, dat daarom de kledingstukken nog niet weer verkoopbaar zijn, als ze al gedragen of gewassen waren. Hij merkte voorts op, dat er in ons land nauwelijks meer gestraft wordt en alles uit de sociale hoek bekeken moet worden maar dat de strafrechter toch nog wel een functie heeft. Tenslotte vonniste hij conform de eisen. --- "Rechercheur is terecht ontslagen" UTRECHT - Burgemeester Brandsma van Leeuwarden is volgens de Centrale Raad van Beroep op goede gronden tot zijn standpunt gekomen, dat de 42-jarige rechercheur S. V. ongeschikt is voor de functie van politie-ambtenaar. V. is in oktober 1976 ontslagen. Weliswaar „eervol", maar zonder toekenning van wachtgeld omdat hij het ontslag aan eigen schuld te wijten had. Zijn gedrag had al vele malen disciplinaire straffen uitgelokt en nadat hij in 1971 was overgeplaatst naar de recherche kwam hij regelmatig in bars en cafés, dronk er veel en raakte betrokken bij ruzies. Het Ambtenarengerecht in Groningen heeft uitgesproken dat het ontslag terecht was en daartegen was V. in beroep gegaan bij de Centrale Raad van Beroep. Tijdens de behandeling van zijn zaak, drie weken geleden, schitterde zowel hij als zijn raadsman echter door afwezigheid. Ook vijf collega's die mee zouden komen, lieten op het nippertje weten dat zij hun bereidheid tot getuigen weer introkken. De Centrale Raad zei gisteren in zijn overwegingen bij de uitspraak, dat daardoor de eenzijdige en belastende verklaringen tegen de rechercheur niet weersproken konden worden. Op grond van alle stukken is de raad toch tot de conclusie gekomen, dat V. weinig neiging vertoont om zijn leven te beteren. „Ter vermijding van misverstanden" voegt de raad daaraan toe: „Noch het enkele feit van een buitenechtelijke verhouding, noch het feit dat V. een bar bezoekt, noch het enkele feit dat hij in openbare gelegenheden alcoholhoudende dranken nuttigt behoeft toereikend te zijn voor een ongeschiktheidsontslag". De raad vindt wel. dat de manier waarop de rechercheur „een en ander presenteerde" en de veelvuldigheid ervan, het te grote risico met zich meebracht dat hij in een positie terecht zou komen waarin hij zijn functie niet meer naar behoren en in volledige onafhankelijkheid zou kunnen uitoefenen. ---