Regen DE ORGANISATIE die dat vergde, op zeer korte termijn! Al die individuele vrijwilligers, of vrijwilligers in groepsverband (leden van het Watersnoodcomité bijvoorbeeld), waren ondervoed, en moesten al die dagen natuurlijk van eten worden voorzien. In een zeer uitvoerig, getikt rapport dat de heer W. Th. ten Bosch uit Maarn mij ter kennisname toestuurde, wordt er aan herinnerd dat al die vrijwilligers de eerste zes dagen in de stromende regen moesten werken, en de laatste drie dagen in grote hitte, waarbij zij meestal nog tot aan de enkels in het water of de modder stonden, en de zware pakketten via de inderhaast neergelegde planken en metalen platen met een totale lengte van 2 kilometer, over een afstand van vaak honderden meters naar de wafens moesten brengen. Het terrein erbregge lag namelijk 6,55 meter onder AP (een poldertie in de polder), werd om de 40 meter doorsneden door sloten, en was door de aanhoudende regenval drassig en doorweekt. Veel pakketten moesten moeizaam uit de sloten worden opgevist en bij al die ellende kwam clan ook nog, dat de eerste dagen het verstrekken van de warme hap te wensen overliet. Er werden kaken uitgedeeld, en de ploegbazen kregen toestemming chocolade uit de pakketten als bijvoeding te verstrekken... --- Markeerbom WAAR IK OOK nooit bij stil heb gestaan is, dat niet alleen de parachuteloze pakketten en zakken bij het neerkomen vaak beschadigd werden, maar dat zij ook zelf mensen en eigendommen konden beschadigen. Negenendertig huizen aan ~ de Terbregscheweg liepen schade op, variërend van vernielde dakpannen en gaten in het dak, via badkamer beschadigd, bad vernield, piano beschadigd, 600 broeiramen vernield, twee koeien door pakketten getroffen, 1 gedood, 1 ernstig gewond (en afgemaakt), tot „omhulsel van markeerbom en eenige lichtkogelS in achter- en voorkamer" en „loods en paardenstal gedeeltelijk door inslaan markeerbom afgebrand". Bovendien werden bij Terbregge een politieagent gedood en verschillende mensen min of meer ernstig gewond. Bij Duindigt werden drie, bij Utrecht werd één persoon ernstig gewond. In feite valt dat nóg mee, als je bedenkt dat veel pakketten en zakken ver buiten de afwerpterreinen terecht kwamen. --- Alternatieve elfstedentocht Het ene ingezonden stuk na het andere over een eventuele elfstedentocht. Hoe het had kunnen zijn en hoe het had moeten gebeuren. Men gaat echter van steeds dezelfde uitgangspunten uit, nl. a. het moet tenminste 10 dagen streng vriezen; b. een eventueel vaarverbod om goed ijs te hebben; c. tijdig schermen in het water om het warme water te keren; d. niet te veel sneeuw en vooral niet als er nog weinig ijs ligt; e. de bereidwilligheid om sneeuw van het ijs te vegen, wanneer 't toch sneeuwt en wanneer het mogelijk is vanwege de sterkte van het ijs; f. en ga zo maar door. Wat mij echter bij deze uitgangspunten steeds weer opvalt is het volgende: de weergoden laten zich niet naar je hand zetten zodat het er steeds meer op lijkt dat we in 1963 de laatste elfstedentocht hebben gehad aangezien bovengenoemde omstandigheden praktisch nooit voorkomen. In deze tijd van minicomputers en raketten naar de maan zou je zo zeggen, moet het toch mogelijk zijn iets te bedenken wat je zelf kan regelen met een kleine kans van mislukken, zodat je laat ik zeggen eenmaal in de twee jaar een elfstedentocht kan organiseren. Ik stel dan ook het volgende voor: a. Neem aan dat de weersvooruitzichten op korte termijn zijn: Vannacht: matige tot strenge vorst, morgenmiddag: lichte vorst, morgenavond: matige tot strenge vorst en de middag daarna nog eens lichte vorst; b. de elfstedencommissie plaatst een advertentie in de dagbladen en opent de dag na de eerste nacht matige tot strenge vorst de inschrijving op een elfstedentocht; c. diezelfde eerste nacht begint men een van te voren vastgestelde route over quartaire wegen en/of fietspaden met wagens geschikt voor het sproeien van teerbitumen, maar nu gevuld met water te besproeien, zodanig dat alles met een laagje ijs van ± 1% tot 2 cm ijs is bedekt. De wegen en/of fietspaden zijn voor twee dagen voor alle rijverkeer afgesloten. De provincie stelt nu niet een vaarverbod maar een rijverbod in voor de bij de route betrokken wegen; d. na twee nachten matige tot strenge vorst start de „echte alternatieve elfstedentocht" vanaf de Nieuwestad te Leeuwarden na het startschot van de een of andere bekende Nederlander; e. na twee tot drie uren, wanneer iedereen inmiddels is gestart, gaan een aantal strooiwagens met zout achter de laatste deelnemer aan om de route weer ijsvrij te maken. Voorop rijdt Theo Koomen op de motor met sneeuwkettingen of spijkerbanden om verslag te doen. Achter de strooiwagens rijden een aantal bezemwagens en ambulances voor het opvangen van uitvallers. Hierachter komt dan weer net als in de Tour de France de reclamekaravaan mede om e.e.a. te financieren. De finish wordt gehouden in het Cambuurstadion, waar 10.000 mensen na betaling van entree de aankomst mogen beleven. De huldiging van de winnaar vindt hier ook plaats. Toch leuk dat dit de manier is om een alternatieve elfstedentocht in Friesland te houden i.p.v. op een Fins meer 1.000 km hiervandaan. Veenwouden K. v.d. K. --- Honden en mensenleed Graag wilde ik ook mijn ongenoegen kwijt over het hondenleed, omdat ook mijn gezin nauw betrokken is geweest bij dit verdriet. Na lang wikken en wegen besloten wij om een hondje in ons gezin op te nemen. Er was eerst goed over nagedacht, maar de warmte en aanhankelijkheid die het je geeft won het van de andere bezwaren. Ook wij gingen op een advertentie van de heer Feenstra in Twijzel af. Wisten wij beter? Hij liet ons twee op de hand zien en wij kozen voor een teefje (Cocker-spaniel). We betaalden ƒ 125 en de kinderen dolgelukkig. Dat was 10-9-1977. Maar dit heeft niet lang geduurd. Ze was vaak ziek; stuipen, darmen enzovoort. Dit is een liidensweg van een jaar geworden en de dierenarts is er alleen maar beter van geworden. Op een gegeven moment moesten we de hond bij de dierenarts achterlaten en deze heeft haar het verlossende spuitje fegeven. Mijn dochter heeft nog een rief naar Twijzel geschreven hoe ze over de handel en wandel dacht. Maar ze heeft geen teken teruggekregen. Hiermee wil ik iedereen die op deze adressen wil afgaan (er zijn er nog al wat) waarschuwen. Informeer eerst bij de kynologenclub, betaal liever wat meer. Want een hondje van zon duister adres komt u ook duur te staan, afgezien van al het leed mens en dier aangedaan. Kan de dierenbescherming of eventuele andere instantie hier nu werkelijk niets aan doen om deze ongezonde handel de kop in te drukken? Het zijn mijns inziens individuen zonder gevoel voor mens en dier, geld is belangrijker. Maar het kwaad straft zichzelf, dat is zeker. Leeuwarden. A. Kooistra. --- Heer Bommel en e Toekomer 731 „Natuurlijk bestaan heer Eerhart en heer Kreukniet," zei heer Bommel. „Ik heb ze toch zelf gezien?" „Dat is geen bewijs," merkte de politiechef op. „Heb je getuigen voor het bestaan van die duistere figuren?" „Torn Poes," zei heer Ollie, na even te hebben nagedacht. „Die heeft ze allemaal ontmoet. Maar wat heeft dat er mee te maken? Gelooft u me soms niet?" Bulle Bas opende de buitendeur en zette zijn pet op, want het was koud. „Geloof heeft niets met misdaad te maken," verklaarde hij. „Als je de waarheid zegt, dan beweegt er zich een grote bende om je huis. Daarom moet ik zekerheid hebben. Kom morgenochtend voor een verklaring op het bureau met de getuige Torn Poes. Weet je waar die is?'p „Nee," zei heer Bommel. „Hij is ineens verdwenen. U weet hoe de jeugd is. Ik geloof, dat hij het over sneeuwballen nad." „Het is te laat voor sneeuwballen," meende de commissaris. „Het dooit." Dat was waar. De wind was geheel naar het zuid-westen gedraaid, en de zwerver, die we al eerder zagen passeren, trok zijn huifkar nu door de modder. Het was zwaar werk, en bij het vallen van de duisternis was hij aan het einde van zijn krachten. Toen hij een afgelegen schuur in het oog kreeg, ademde hij dan ook verlicht op en zeulde zijn voertuig naar het bouwsel. „Een onderkomen voor de nacht," prevelde hij. „Requiescat in pace, zoals wij latinisten zeggen als een werker uitrust." --- Ingezonden Winters veevervoer (Over ingezonden stukken kan niet worden gecorrespondeerd. Ze kunnen ook niet worden teruggezonden. Anonieme inzendingen of stukken zonder duidelijk adres van de inzender worden niet in behandeling genomen. De redactie behoudt zich altijd het recht voor de stukken in te korten. De maximale lengte is als regel 600 woorden. Red. Het verhaal over de barre winter van 1929 in uw krant van 27 januari heb ik met aandacht gelezen. Ik was toen 21 jaar en heb in die winter veel geschaatst. Wij woonden wat achteraf op een boerderij onder Nijhuizum en Gaastmeer aan het vaarwater Kort Vliet. Vart de Kleine Gaastmeer af een klein uur lopen door het land naar de boerderij, waar nu een weg naar toe loopt. Mijn vader H. N. Kooistra, in de volksmond Harmen Kooistra, verkocht begin maart vijf dikke koeien aan veehandelaar Klaas Foeke Kuiper van Gaastmeer, maar hoe moesten die van de boerderij komen? De veerboot „Stad Workum", kapitein Klaas Groenhof, kon dus niet varen. Een uur lang lopen met vijf koeien over de harde grond kon ook niet. Maar Klaas Kuiper wist raad. Wiebe Tjitte de Boer van Gaastmeer had een veewagen en het was een man die voor iedereen klaar stond, ook voor vrachtvervoer. Wiebe en een bijrijder kwamen met de vrachtwagen op 16 maart 1929 over het ijs naar onze boerderij, dus via de Grote Gaastmeer, daar op het ijs, schuin oversteken naar de Sont en de Zandmeer en bij het Kort Vliet er weer af om achter de boerderij de vijf koeien in te laden. Toen ging net weer met de vracht bij de wal neer over het ijs naar Oudega (W.) via de Grons, de Vlakke Brekken, bij de Liespólle langs en vervolgens over de Grote Brekken op de weg aan die van het dorp Oudega naar de spoorwegovergang loopt. Daar lag het ijs op ongeveer zes meter van de weg en mooi vlak met het land, dus kon de veewagen met vijf koeien en twee man behouden weer de weg oprijden naar de nieuwe eigenaar. Wij vonden het nogal een waagstuk. Maar als mannen van Gaastmeer, die wisten dat er nog een dik stuk ijs in lag, zeiden dat het kon, dan kon net ook. Ook al lag er flink wat water op het ijs, want het dooide best. Toch waren ook deze mannen blij weer op de harde weg te zijn gekomen, al was het gezegde van Wiebe de Boer: „In moai putsje yn 'e winter". Ik meende deze bladzijde uit het dagboek van mijn vader even aan u te moeten doorgeven. Heerenveen. D. Kooistra. --- Eenzijdige benadering - Stakingen of de dreiging ervan knagen aan het geweten van FNZ-voorzitter-burgemeester Rinse Zijlstra. Daarom trekt hij nu al op voorhand met het daaruit voortkomende publieke ongerief, de economische schade en een waarschuwing voor Engelse toestanden tegen de vakbonden ten strijde, en pleit voor het instellen van een arbitrage- of bemiddelingscommissie om zulks te voorkomen. Dergelijke commissies zouden zeker bij elke cao-onderhandeling door de werkgevers worden aangewend als hun derde beschermende macht, waarop ze elk geschil zouden afwentelen dat ze in het overleg met de bonden laten stranden. Ze kunnen dan rustig de boot zo lang afhouden als het hun zint wante elke aktie- of stakingsdreiging als pressiemiddel is onder tafel gewerkt. De vakbeweging is totaal vleugellam. Haar opvattingen of eisen, om over ledeninspraak nog maar te zwijgen ligt in handen van een paar wijze mannen. Het is daarom ook dat Zijlstra nadrukkelijk zwijgt over achtergronden of oorzaken, die arbeidsconflicten veroorzaken. Daar is hij ook werkgeversvoorzitter voor natuurlijk, al behoort hij als burgemeester van een toch zeer belangrijke gemeente te weten, dat er nog veel mensen zijn, misschien wel in zijn direkte omgeving, die het heus niet zo breed hebben. Misschien zou hij zijn licht eens moeten opsteken bij de wekenlang uitgevroren bouwarbeiders, wiens vrouwen het gezinsbudget moeten aanpassen, omdat hun mannen minstens ƒ 100 per week minder thuis brengen uit de vorstverletregeling, dan bij normaal werken. Dit door al die dwaze toeslagen, waarmee de lonen in de bouw worden opgekrikt, en die niet worden doorberekend bij vorstverlet of werkloosheiduitkeringen. Ook dit is een onderhandelingspunt voor een nieuwe bouw-cao. De vakbonden willen deze dwaze koopkrachtsverkrachting zoveel mogelijk ongedaan maken, eisen een beter wettig cao-loon, dat zulke enorme inkomensdalingen bij onwerkbaar weer of werkloosheid meer uitsluit. Wat die Engelse toestanden betreft. Via de radio beluisterde ik een stakende verpleegster. Ze zei „Ook ik betreur het dat ik die weerloze zieke in de steek laat, maar als men nu van mij verlangt, dat ik zoveel liefde in mijn werk leg, dat ik van die ruim ƒ 500 per maand, die ik daarmee verdien, stille armoede moet lijden, dan vraag ik wie gedraagt er zich nu onmenselijker ik of die maatschappij, die mij dat wil opleggen." Dat zijn achtergronden waaruit arbeidsconflicten ontstaan, en waarvan meestal, toegegeven, mensen het slachtoffer worden, die daar geen enkele schuld aan hebben. Jammer dat Zijlstra die achtergronden volledig verzwijgt. Hij tracht met de dreigende schade voor onze economie, het publieke ongerief e.d. nu al op voorhand de publieke opinie te mobiliseren tegen mogelijke dreigende vakbondsaktie. Dat mag als je voorzitter bent van een bepaalde werkgeversclub, maar als zo iemand ook nog burgemeester is, dan verwacht je toch wel een meer algemener benadering over alle achtergronden of oorzaken die aanleiding zijn voor het ontstaan van arbeidsconflicten. Stiens. P. Zandstra --- Opschudding in Top Donderdag 1 februari kon men in de krant lezen dat het nieuwe multifunctionele gebouwencentrum in Oppenhuizen op een oranje pitje is gezet. Dit door de uitspraak" van het raadslid M. Nauta uit Oppenhuizen „dat de muzykforiening üs bidden en smeakt hat" om in het hervormde gebouw te mogen repeteren. Bij navraag bleek hier niets van waar te zijn. Heer Nauta, als u iets wilt zeggen in de raadsvergaderingen, komt dan met waarheden naar voren. Dit is een blaam voor u, maar ook de muziekvereniging komt, als men dit leest, in een zwart hoekje, terwijl men volledig ja heeft gezegd straks ook in het nieuwe gebouw te komen repeteren. Daarom, „Euphonia" doet wel terdege mee het nieuwe gebouw van de grond te krijgen. B. en w. en raadsleden, zet zo spoedig mogelijk het licht weer op groen, want praktisch heel Top en Twel wacht op dit gebouw. Oppenhuizen. H. Schraa, ere-voorzitter van Euphonia. (De heer Michiel Nauta wilde desgevraagd geen commentaar leveren. „Ik bin net san man fan ynstjürde stikken en kommentaer", zei hij. Red.) --- Terbregge TRIJFEL door nico scheepmaker WAAR JE NIET zo bij stil staat, althans waar ik nooit bij heb stilgestaan (zei ik tot een tweetal vrienden met wie ik over de voedseldroppings in april-mei 1945 sprak), is het aantal mensen dat elke dag dat er voedsel gedropt werd op zon aangewezen terrein bezig is geweest om al die zakken en pakketten te verzamelen en te verwerken. Doe eens een gok?! Ze wisten dus dat ze een hoog getal moesten noemen, hoger dan ze tot dan toe in gedachten hadden gehad. De een zei: tweehonderd?, de ander gokte op vierhonderd. Ik glimlachte meewarig. Op het afwerpterrein Terbregge, in de Alexanderpolder bij Rotterdam, waren op de dagen dat er voedsel werd gedropt (en dat was elke dag vanaf 30 april tot en. met 8 mei 1945) tussen de vijfendertighonderd en vierduizend vrijwilligers, doorgaans van 8 uur 's morgens tot 18.00 - 21.30 uur 's avonds (dat varieerde), in de weer om de afgeworpen Engelse zakken en Amerikaanse pakketten te verzamelen en naar de paard-en-wagens te brengen. Die brachten ze naar de Rechter Rottekade, waar ze overgeladen werden in de groentenschuitjes (zgn. „westlanders"), beurtschepen, tjalken en bakken van de Gemeentereiniging en andere soorten schepen. Van Terbregge zijn 91 scheepsladingen voedsel in 55 verschillende schepen afgevaren, en 10 autovrachten weggereden, die bij elkaar 265.000 colli (pakketten, zakken) van Terbregge naar Rotterdam hebben vervoerd. --- Drosophileproeven Reagerend op het ingezonden stuk van 1 februari j.l. van Kokkie Feenstra en Marianne van Os, zou ik het volgende willen opmerken. Deze dames blijken nogal erg geschokt te zijn over de proeven die op de Havo-top aan de Julianalaan worden verricht met de Drosophila Melanogaster, oftewel het Bananevliegje. In hun ingezonden stukje proberen zij bij de lezers de indruk te wekken dat deze vliegjes de meest afschuwelijke martelingen ondergaan, alvorens een gruwelijke folterdood te sterven. Slechts zou ik de lezers van de door deze dames geuite nonsens willen adviseren een aantal korrels zout te nemen, welke hun verhaal kan vergezellen, want niet alleen berust hun pennevrucht op sterke overdrijvingen, doch ook op onwaarheden. Zo wordt door Kokkie en Marianne beweerd dat de leerlingen die het vak biologie volgen, door nun leraar drs. Koos Hettinga, als ware hij een of andere feodale despoot, verplicht worden gesteld aan deze experimenten deel te nemen. Bij nader onderzoek bleek dit echter een produkt te zijn van de fantasieën van deze verontruste klasgenootjes. Ik vind het geweldig dat deze meisjes zich het wel en wee van een handvol vliegjes zo aantrekken, maar het lijkt mij ethisch minder verantwoord wanneer zij hun emotionele gevoelens aanwenden om hun docent op zon wijze een schop onder de gordel te geven. Voor mijn gevoel is de „muggezifterij"-grens toch wel heel dicht genaderd. Stiens, Namens 4d biologie, Martin van Iperen. --- Dierenliefde Toen ik die ingezonden stukken las over dierenliefde vroeg ik me af: Houd ik van dieren? Jazeker! Ik heb een hond... gesteriliseerd, want ze wou baas in eigen buik zijn. Ik hou haar steeds aan een riem, omdat hollen zo gevaarlijk is. Meestal wil ze er alleen uit, dan hou ik de deur op een kier en kruip ik in een behaaglijke stoel. Ik heb een gesteriliseerde poes, want ze willen de kinderbijslag afschaffen. Ik heb een gecastreerde kater, omdat hij zon hekel had aan sex. Ik heb een parkiet in een kooi, want hij zit zo graag gevangen. Hij vroeg om een celgenoot en ik neb daarom een plastic soortgenoot aangeschaft. Ze hebben nu samen zon plezier; alleen met de sex wil het maar niet. Ik heb een goudvis in een kom die vindt het prachtig om rondjes te zwemmen. Ik heb een kanarie in een kooi. Maar die is niet wijs; zit te zingen omdat ie levenslang heeft gekregen. Ik heb een papegaai in een kooi; die zoekt ruzie met de katten want hij roept: stoute poes en Lorre zoet! Ik red een zilvermeeuw van een ijsschots; probeerde 'm in leven te houden en hoe verdrietig, hij ging dood. Met veel plezier en trots op mezelf voor deze poging at ik na de begrafenis een soortgenoot van hem... een halve kip. En toch geloof ik in mezelf; ik moet wel van dieren houden want ik ben gek op een zoute haring of een lekkere biefstuk. Tietjerk. Abonnee. --- Sprookjes I.v.m. de demonstratie van het PEL (Platform Een- en Tweepersoonshuishoudens Leeuwarden) op zaterdag a.s. om 14.00 op het Oldehoofsterkerkhof het volgende: Wij geloven niet meer in gemeente-sprookjes! Zoals over de z.g. „doorstroming" die alle woonellende wel even zal oplossen. Want: De beperkte stijging van de lonen en de toename van het aantal mensen dat van een sociale uitkering moet leven, weerhoudt de mensen te verhuizen naar duurdere huur- en koopwoningen, (stijgende bouwprijzen, onbetaalbare nieuwbouw-koopwoningen). Ook heeft de nieuwbouw in Camminghaburen een wervend karakter, hij is erop gericht mensen van buiten de.stad terug te halen. Hij is niet gericht op doorstroming. Verder wordt doorstroming van goedkoop naar duur meestal pas bereikt door een reeks verhuizingen, zodat de goedkoopste woningen, waarvoor bij de kleine huishoudens gezien hun inkomenspositie veel belangstelling bestaat, slechts vertraagd beschikbaar komen. Hierdoor wordt voorrang gegeven aan de mensen met de hogere inkomens. De laagstbetaalden kunnen alleen maar kiezen uit: blijven zitten, of opschuiven van de ene afbraakbuurt naar de andere. Verder leidt beleid, gericht op doorstroming, tot leegstand in de dure nieuwbouw, terwijl de lijst van woningzoekenden maar groeit. (Alleen al in de groep 1- en 2 persoonshuishoudingen zijn er al 3279 wachtenden vóór U!) Ook leidt e.e.a. tot sociale desintegratie en ghettovorming, omdat het uiteindelijke resultaat zal ziin. dat de laagste inkomensgroepen gekoncentreerd worden in wijken met de slechtste woningen. Dan valt medewerking vanuit de wijkbevolking voor stadsvernieuwing niet te verwachten, omdat nieuwbouw voor hen tóch onbereikbaar is. Ook gaat bij het de nadruk leggen op doorstroming de gemeente voorbij aan het feit, dat de voorraad betaalbare woningen snel afneemt door: sloop, verkoop van huurwoningen (land) en de sterke prijsstijgingen van de vroe, ger goedkope koopwoningen. Zelfs al zóu de doorstromings-filosofie opgaan, dan nóg is Camminghaburen niet binnen een paar jaar klaar! De bouw heeft vanwege de winter reeds twee maanden vertraging opgelopen. Het PEL-standpunt: Kiezen voor doorstroming betekent grote groepen mensen extra lang laten wachten. Dit is sociaal onverantwoord! Sprookje 2: „Er is toch huursubsidie?!" Jawel, maar: Des te meer mensen van deze moderne vorm van „armenzorg" gebruik moeten maken, des te eerder deze pot leeg is. O.i. zijn dan beperkende randvoorwaarden te verwachten. Wij durven te voorspellen, dat dan niet de gezinnen, maar de eenen tweepersoonsnuishoudingen over de „rand" zullen vallen! De huursubsidietabellen voor mensen beneden de 30 jaar zijn ongunstiger dan die voor boven de 30. Ook wordt geen rekening gehouden met de minimum-jeugdlonen. Ook wordt geen bijdrage gegeven, als de gemeente van oordeel is, dat op het moment van het aangaan van de huurovereenkomst, andere meer passende woonruimte beschikbaar was (tegen lagere huurprijs). Ook „kijkt" de huursubsidie-regeling steeds naar het belastbaar inkomen van het vorige jaar en telt daar 10% bij op. Wie krijgt er tegenwoordig nog 10% loonsverhoging? Volkomen irrieëel dus. De huursubsidie sukkelt dus steeds een jaar achter op de feiten. De huur echter niet. Deze moet onmiddellijk elke maand voldaan worden. Ook dit sprookje wat huursubsidie heet is dus niet zo fraai als men ons wil voorspiegelen. Het PEL-standpunt: Bouw betaalbare nieuwbouw, zodat mensen niet teveel „verslingerd" raken aan de huursubsidie. Het is per slot een stuk op voorhand ingeleverde inkomensstijging en derhalve lang niet ideaal. Leeuwarden. PEL. --- Dijbeenfractuur BIJ DE AANLEGKADE moest natuurlijk een waterdichte verkeersregeling worden uitgedokterd, veertig man deden doorlopend dienst als controleur („te vermelden is nog dat een der controleurs tijdens het achtervolgen van een individu, dat zich met gedropte levensmiddelen uit de voeten trachtte te maken, getroffen werd door een Engelschen zak met levensmiddelen en daardoor een dubbele dijbeenfractuur opliep"), kortom, mijn simplistische gedachte dat die voedselpakketten probleemloos op een terrein werden gedropt in de buurt van een groot, wit kruis, waarna enige tientallen mensen ze op een kar laadden en te bestemder plaatse brachten, sloeg weer eens nergens op. Uit een ander rapport, mii toegestuurd door ing. A. I. Pathuis uit Haarlem, blijkt trouwens dat er op de tien afwerpplaatsen door 5294 vliegtuigen in totaal 897.170 zakken en 72.868 pakketten werden afgeworpen, en het is duidelijk dat je zon hoeveelheid niet zonder organisatie, hoe geïmproviseerd ook, kunt verwerken ken. --- Strijd in de kern Helaas kan ik niet zoveel schrijven over enkele aktuele zaken als ik wel zou willen, want dan zou ik deze pagina wel kunnen vullen, maar ook anderen moeten hun zegje kunnen doen en dat gebeurt op deze plaats gelukkig toch al veel. Daarom maar even heel in het kort, dus onvoldoende onderbouwd, een handvol probleempjes van de laatste weken. 1. Op de t.v. hebben we enkele avonden achtereen kunnen kijken naar de „popekast" die de paus vertoonde in Latijns-Amerika. Hij liet zich verwelkomen door de onderdrukkers van het volk daar; liet het in zijn toespraken bij enkele algemene, vage stichtelijkheden en liet zich kerkvorstelijk door het zonovergoten land van de armoede rijden, de mensen in hun berusting omtrent ook kerkelijke onderdrukking latend. De KRO had weer een goede katholieke week met voor hun hoogstaande religieuze uitzendingen, zo vlak na al die heilige stoelgangen in Rome met al die recente pauswisselingen. Wanneer gaan katholieken hier nu eens tegen dit Italiaanse bedrog op grote schaal protesteren? 2. Laten protestanten niet te vroeg juichen, want de enige kritiese omroep op dit terrein, het IKON met Kenmerk, gaat vrijwel geruisloos verdwijnen. Omdat ook protestanten de schijn verkiezen boven de werkelijkheid? Het is wel eens anders geweest. 3. Dan straks stemmen voor een Europees parlement. Kunnen ze daar in Brussel en Straatsburg zeggen dat de heren (en een paar dames) daar namens het Europese volk zitten niks te doen dan kapitalen te verdienen, omdat met name de grote landen er in zitten om de eenheid tegen te houden die voor gewone mensen wat zou kunnen betekenen (één taal, één muntstelsel, één rijbewijs, één of geen paspoort, etc). 4. Ook Europa zal het weten, dat de diepste grond van de problemen religieus van aard is en de strijd tussen katholieken en protestanten zal doen toenemen, erger nog dan nu in Nederland (met Gijsen en Van Agt) aan de gang is. 5. Iran heeft het wat dat betreft makkelijker en beter met voor een islamitische republiek te kiezen en alle kapitalistische symbolen te verbranden. Genève (Wereldraad van Kerken) en Rome (Vaticaan) dienen samen hard te werken aan een theokratisch Europa. Dat is een republiek met een godsregering, weg Beatrix en andere toekomstige vorstinnen in Groot-Brittannië en Scandinavische landen. Dan kan de werkelijke strijd in de kern worden gevoerd. Heerenveen. Oene Bergher. --- Ethiek Gelukkig dat dit kabinet onlangs besloten heeft Lance-raketten uit te rusten met atoomkoppen, zodat nu het geboren en ongeboren leven nóg beter beschermd zal worden dan voorheen! Heerenveen. Lotty Funcke-Timmer. --- Woonwijk Oldegalileeën Als reactie op de kreet „Woningnood! Wij ook!" van de Marokkaanse commissie in de LC van 2 februari j.l. het volgende: De commissie moet zich niet met zaken inlaten waarover zij onvoldoende is geïnformeerd. Men stelt dat 1- en 2-persoons huishoudens niet onze buren mogen worden. Lariekoek! Beste mensen van de commissie, als U hu eens de moeite neemt om een wandeling door onze wijk te maken, dan zult U ongetwijfeld merken dat de huizen in de Willem Sprengerstraat, Eigenbrood, Werkmanslust en Oldegalileeën voor een belangrijk deel bewoond worden door 1- en 2-persoons-huishoudens. Bejaarden nota bene! Dit zijn onze buren, waarmee wij plezierig samen in de wijk wonen. Dit willen we ook graag zo houden. U bent bang dat als studenten rond de scholen gaan wonen, dit getto-achtig kan gaan worden. Dit geloof ik niet en hoop ik ook niet, maar zal het ooit zover komen, dan zie liever een getto naast een universiteit dan in een woonwijk. Wij hebben hier complete gezinnen nodig om de zaak leefbaar te houden, scholen te bevolken, middenstanders voor de wijk te behouden en vergrijzing tegen te gaan. Trouwens er zijn nog genoeg gezinnen, zowel binnen- als buiten de wijk, die op huis, c.g. herhuisvesting wachten! Wat dacnt U, Leeuwarden telt ruim 3000 woningzoekenden. En mocht er een Marokkaans of ander van oorsprong buitenlands gezin in onze wijk willen komen wonen, dacht U dat wij dan nee zullen zeggen? Wij hebben gezinnen nodig voor een gezonde en levende wijk. En natuurlijk niet in flats! Dat St. Joseph zo hoog is uitgevallen is menige buurtbewoner al een doorn in het oog. Men zet toch rond de Grote Kerk en Nieuweburen ook geen flats neer? Nee, ik sta volledig achter de Wijkkern! Leeuwarden Wijkbewoner ---