50% kans dat u een koopje vindt. Grootse prijsverlaging op bijna alle kleding BURMcNN LADIES SHOP NIEUWESTAD 120 LEEUWARDEN --- Minister Terlouw: Hogere prijzen eilanden rechtvaardig DEN HAAG - Minister dr. Jan Terlouw (Economische Zaken) vindt het gerechtvaardigd dat de prijzen van levensmiddelen op de Waddeneilanden gemiddeld zes procent hoger zijn dan op het vasteland. Hij antwoordt dit op schriftelijke vragen van het PvdA-Kamerlid dr. Kees Zijlstra. Het prijsverschil zit volgens de minister vooral in de hogere transportkosten en het hogere risico van bederf bij kort houdbare waren, die op de eilanden niet zo vaak worden aangevoerd. Terlouw ziet geen aanleiding voor een onderzoek naar de prijsverschillen, zoals Zijlstra vroeg. De bewindsman baseert zich op cijfers van het Economisch Technolo?isch Instituut Fri«_sland uit oktober 979. Sindsdien heeft zich volgens hem geen wezenlijke verschuiving voorgedaan in de prijsverhoudingen tussen eilanden en vasteland. Overigens wijst Terlouw er op, dat het landelijk gemiddelde, ten opzichte waarvan de Waddeneilanden zes procent duurder ziin, wordt berekend op basis van de prijzen in gemeenten met meer dan 10.000 inwoners. Vergeleken met kleine plattelandsgemeenten is het prijsverschil vermoedelijk geringer. --- Verkopingen JELSUM - Notaris mr. D. W. van Terwisga, veilde finaal voor de SBL (Stichting Beheer Landbouwgronden) de boerderij met schuur, erf, grond ca. Dekemawei 1, Jelsum, groot 42.45 aren. De inzet werd verhoogd van ƒBl.OOO tot ƒ 123.000, waarop werd toegeslagen. --- Taalspegel In builsje op 'e tiid is in goede saak. As it dan mar by in buike bliuwt. y --- Uit boek over de „Vrouwen van Haulerwijk" blijkt: Melles wilde faillissement bewust „Als die bezetting er niet was geweest was er allang weer volop gedraaid" HAULERWIJK - Johannes H. Melles heeft het faillissement van Douma en Wolf BV in Haulerwijk bewust gewild. Het faillissement kwam ook - op 20 november 1980 -, maar het „duivels plannetjes" dat directeur Melles had uitgebroed ging daarna de mist in. De meerderheid van het personeel - 55 vrouwen en tien mannen - besloot namelijk het bedrijf te bezetten. Die bezetting duurde tien weken, kreeg grote bekendheid, maar mislukte uiteindelijk jammerlijk. Wat overbleef voor de „vrouwen van Haulerwiik" is de Friese Persprijs 1981 omdat zij het nieuws zochten noch schuwden en nog steeds een sprankje hoop op een nieuwe fabriek in de nog steeds leegstaande gebouwen Af en toe steken die verhalen de kop op, maar de ene na de andere confectionair met plannen in die richting stoot zijn hoofd. Hoe het met Johannes Melles' „duivelse plan: netje" staat is niet bekend. Hij weigert te praten in zijn Harense villa. Een groep studenten van de School voor de Journalistiek in Utrrcht werkt aan een boek over de bezetting van Douma en Wolf. Dat gebeurt in opdracht van de actiegroep, inmiddels niet meer zo groot als tijdens de bezetting, maar nog altijd actief. Het boek is in concept gereed en de schrijvende werkgroep is inmiddels op zoek naar een uitgever. Johannes Melles blijkt niet alleen een „duivels plannetje* te hebben (gehad), hij blijkt ook een opvliegend man met driftbuien die hij bot vierde op zijn personeel. De meeste vrouwen waren bang voor Melles. Zii werkten voor het minimumloon, blij dat ze werk hadden en intussen solde directeur Melles met ziin eigendommen en personeel. Dat kon, zo constateren de schrijfsters en schrijvers, omdat hij voor ziin bedrijven de vorm van BV's had gekozen. Douma en Wolf werd in 1933 in Groningen opgericht als fabriek voor herenbovenkleding. Het bedrijf had filialen in Kollum en Haulerwijk. „Kollum" werd in 1960 opgeheven. „Haulerwijk" werd later de hoofdvestiging. Er werkten ooit meer dan honderd mensen. In 1967 neemt de Groningse confectionair Johannes Melles Douma en Wolf over. Hij is dan al directeur van „Melles Kledingindustrie BV" in Groningen. Hij betaalt drie ton voor Douma en Wolf, verhuist zijn Groninger BV naar Haulerwijk en brengt de fabricage van kleding onder bij Douma en Wolf. „Kledingindustrie BV" is sindsdien een handelsmaatschappij. Beide bedrijven gaan eind 1980 failliet. Maar er is een derde BV en dat maakt de zaak er niet overzichtelijker op. Dat is „Melles Shelter BV" en die gaat niet failliet. Die BV is in 1979 opgericht -toen ging het al niet meer zo best met Douma en Wolf - door Johannes Melles en zijn twee dochters. In naam is het een kledingfabriek, maar, zo concludeert de werkgroep van de School voor de Journalistiek, in feite bestaat die fabriek niet. Gebouwen, machines en auto's van de andere twee BV's worden er in ondergebracht. Op die manier kon Melles bij net faillissement zelf de dans ontspringen. De andere 65 mensen raakten hun baan kwijt, ringen er financieel op achteruit en ac meesten - de getrouwde vrouwen - kwamen na zes maanden WW niet in aanmerking voor WWV. Veel gezinnen zijn daardoor in financiële moeilijkheden geraakt. Slechts enkele vrouwen vonden ander werk. Melles' „duivels plannetje" was ingegeven door de COMAK, de Coöperatie Management Kledingindustrie, die na het faillissement op kosten van het gemeentebestuur van Ooststellingwerf nog eens een plan maakt. De COMAK deed begin 1980 een onderzoek, waaruit onder meer naar voren kwam dat er dertig personeelsleden moesten verdwijnen. Melles bedacht daarop de constructie van het faillissement. Gebouwen, machines en auto's bleven eigendom van „Melles Shelter BV" en daarmee zou hij dan opnieuw aan de slag kunnen. Hij zou alleen dat personeel aannemen waar hij vertrouwen in had. Onwetend van dat alles besloten de vrouwen een dag na het faillissement de fabriek te bezetten. Directie-assistent Jan de Bruine zegt achteraf: „Als die bezetting er niet was geweest was er allang weer volop gedraaid. Alles was al in kannen en kruiken, maar door die bezetting kon het niet doorgaan". De directeur-eigenaar was niet financieel aansprakelijk. De vrouwen, die zich de laatste maanden hadden bezig gehouden met marinejassen en KLMuniformen, stonden op straat en moesten er maar naar raden waar het geld gebleven was. Enige reden voor het faillissement kregen zij niet te horen. Uit de interviews met de betrokken vrouwen blijkt dat Melles op zn zachtst gezegd niet geliefd was bij het personeel. Hij nam alle beslissingen zelf. Eén van hen zegt: „Melles op kantoor en wij in de fabriek. Daar zat een hele dikke muur tussen". Het management bij Douma en Wolf was niet goed, al was Melles een ware meester in het binnenhalen van subsidies. De (lage) lonen werden meer dan eens te laat uitbetaald. Al met al is het een treurig verhaal, het verhaal van hoe één man zonder daar zelf financieel onder te lijden, een hele fabriek ten onder liet gaan, 65 mensen de straat op stuurde en zelf in een keurig pak afreisde naar zijn Harense villa. De vrouwen hebben er veel van geleerd. Eén van hen zegt: „In alle opzichten. Mensenkennis, organiseren, wie kan ik wel en wie niet vertrouwen". En een ander: ,_Je staat nu anders tegenover elkaar. Veel vrijer. Je praat over andere dingen. Ik zal in een nieuwe baan ook beter van me afbijten. Dan zet ik alles op alles om het werk te kunnen houden . Jammergenoeg heeft zij die andere baan (nog) niet. In Haulerwijk en omgeving liggen die nu eenmaal niet voor het oprapen. Tien weken lang leefde er hoop in de harten van de bezetsters van Haulerwijk, hoop op behoud van werk en geld voor alle 65 ontslagenen. En terwijl een groep vrouwen maar weer eens naar een aan hun bezetting gewijde radio-uitzending luisterde zat Johannes Melles thuis met zijn mislukte plannetje waarvan behalve zijn directie-assisstent niemand iets af wist. Personeel, aldus Melles, zo blijkt uit het boek, is er om zo hard mogelijk te werken en niet om mee te denken. Een deel van de bezettende urouu>en luistert in de eerste paar dagen naar het nieuws over de bezetting via de tronststorradio. (Archieffoto). --- Utingeradeel haalde Bennie Odinga binnen AKKRUM - Tijdens een buitengewone raadsvergadering in de recreatiezaal van het verzorgingstehuis Leppehiem in Akkrum is de h«eer Bennie Odinga gistermiddag geïnstalleerd als waarnemend burgemeester van Utingeradeel. Wethouder Aurelius Breeuwsma die sinds het vertrek van burgemeester Jan Schurer als plaatsvervangend burgemeester gefungeerd heeft, overhandigde de heer Odinga de sleutel van het gemeentehuis en hing hem de ambtsketen om. It docht üs sear dat it in waarnimmend boargemaster wurden is, wy hienen leaver in folsleine han. Mar sjoen de weryndielingsplannen moast it sa," aldus de heer Breeuwsma. Hij prees de heer Odinga voor zijn moedige besluit het burgemeesterschap te aanvaarden. „Jo na in leef tiid dat oaren yn de VUT geane, mar jo begjinne nochris oan in folslein nij amt". De heer Odinga ging in zijn installatierede enkele malen in op de op handen zijnde gemeentelijke herindeling. Die zal misschien al op 1 januari 1984 zijn beslag krijgen. Waarnemend burgemeester Odinga zette overigens vraagtekens bij die datum gezien het tempo waarmee in Den Haag aan de plannen gewerkt wordt. Verder meende hij dat de plannen nog niet zover gereed zijn dat een snelle uitvoering waarschijnlijk is. De heer Odinga memoreerde ook dat hij zelf destijds als Statenlid zijn steur. gegeven heelt aan een motie waarin GS werden opgeroepen opnieuw de noodzaak van gemeentelijke herindeling te onderzoeken in gemeenten waarvan de bevolking tegen herindeling was. „Ik wie fan betinken dat it hiel goed moog- BIJ DE FOTO: Onder het toeziend oog van zijn vrouw krijgt de heer Odinga de ambtsketting omgehangen door wethouder Aurelius Breeuwsma. lik wêze soe de organisaasje fan it bestjoer sa op te setten dat gemeenten fan de gruttens fan Utingeradiel dêr goed yn funksjonearje koene", aldus de burge- Namens de gemeenteraad sprak de heer Joop van den Berg het echtpaar Odinga toe. „De weryndieling komt hurd op lis óf. Mar as der yn dat hiele barren iepeningen komme dat gemeenten boppe de f ii?tüzend ynwenners lykas Utingeradiel bestean bliuwe kinne, dan moat dat wêze," aldus de heer Van den Berg, die de waarnemend burgemeester daarom opriep die openingen in de gaten te houden. De mededeling van de heer Odinga dat hij pas na een gesprek met de wethouders zal beslissen of nij zich met zijn echtgenote in de gemeente zal vestigen werd door de heer Van den Berg met instemming begroet Gemeentesecretaris Henk van der Meulen meende dat de raad met gemengde gevoelens bijeen was dit in verbanel met de naderende herindeling. „We hebben er niet om gevraagd, maar we moeten er wel rekening mee nouden," aldus de heer Van der Meulen. Dat het in verband daarmee voor Utingeradeel op een waarnemend burgemeester uitgedraaid was, stemde de gemeentesecretaris bitter. „Maar dat is niet tot u persoonlijk gericht, maar tot degenen die de valbijl boven een aantal Friese gemeenten gehangen hebben, meende de heer Van der Meulen. --- Personalia (Inzendingen voor deze rubriek, die hoogstens 75 woorden tellen, kunnen betrekking hebben op jubilarissen met 25. 40 of 50 dienstjaren m een bedrijf of een organisatie. Voorts op werknemers, die met pensioen gaan of het bedrijf verlaten en op werknemers en bestuurders, die op verantwoordelijke posten zijn benoemd en in die functie naar buiten treden. Aankondigingen van recepties cd. worden niet in deze rubriek opgenomen ) LEEUWARDEN - Bij de CCF vierde vanmiddag de heer Johannes van der Veen (57) zijn 25-jarig dienstjubileum. Een extra surprise daarbij was een onaangekondigd optreden van enige tientallen leden van het Pasveerkorps, waarvan de jubilaris secretaris is. De heer Van der Veen, die in Leeuwarden woont, is assistent-exportmanager voor de weiverkoop. Ook binnen de CCF zelf heeft hij naast zijn dagelijkse werk nog de nodige activiteiten. Zo is hii al sinds 1961 secretaris van de personeelsvereniging (bij een bedrijf met meer dan tweeduizend personeelsleden geen eenvoudige klus) en maakte hij in het verleden deel uit van de redactie van het personeelsblad. --- Promotie Herrius Halbertsma „Frieslands Oudheid" is algemeen geprezen GRONINGEN - „U bent al eens eerder het middelpunt van een manifestatie geweest. Dat was bij de uitreiking van de Friese cultuurprijs in Bolsward op 10 oktober 1958, Ik herinner mij die bijeenkomst heel goed en ook, dat in zijn toespraak een vertegenwoordiger van het ministerie, na een opsomming van uw publicaties te hebben gegeven, u toevoegde: „promoveert u nu toch eens". U kreeg de mogelijkheid te promoveren on een verzameling van uw artikelen, maar dat hebt u versmaad. Uw „Terpen tussen Vlie en Eems" is een standaardwerk geworden, maar ook daarop bent u niet gepromoveerd. Nee, u hebt „stiif koppich" vastgehouden aan uw voornemen en uw wil te promoveren op een nieuwe studie. Wel dat is een machtig boek geworden van een ontzagwekkende rijkdom, waaruit de Friese buitenlucht je tegemoet waait, met als inspiratiebron de liefde voor Friesland en Nederland en met een onderwerp waaraan een jongeman zich niet zou hebben gewaagd." Dit is een deel van de toespraak, die prof. dr. A. G. Jongkees donderdagmiddag in de aula van de Rijksuniversiteit te Groningen hield en waarin hij lovende woorden richtte tot de heer Herrius Halbertsma uit Amersfoort, conservator van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek en afkomstig uit Sneek. Deze verdedigde in het openbaar zijn proefschrift ter verkrijging van het doctoraat in de letteren op gezag van de rector magnificus dr. L. J. EngiHs. Opmerkelijk veel hoogleraren gaven blijk van hun belangstelling, onder wie ook enkelen die niet meer - in een enkel geval al vele jaren - aan de Groninger universiteit zijn verbonden. Toen niemand uit de kring van het publiek gebruik bleek te willen maken van de gelegenheid met de heer Halbertsma van gedachten te wisselen, opende prof. dr. H. P. H. Jansen, co-referent, de rij der hooggeleerde opponenten. Deze prees de dissertatie „Frieslands oudheid" als „een schitterend boek, fascinerend geschreven" en zei: „Ik ben er zeer enthousiast over. Alleen waar u schrijft, dat het „regnum Fresonum" tot op zekere hoogte als de kiem van de Staat der Nederlanden kan worden beschouwd, heb ik een vraagteken geplaatst. De kiem was namelijk Bourgondisch en Frans. Hoe moet ik uw opvatting verklaren?" De promovendus lichtte toe, dat hii het geografische begrip op het oog had gehad en dat het Detreffende gebied door de samenstelling van de bevolking en zijn ligging wel moest uitgroeien tot «sen eerste aanzet van de latere Nederlandse staat. Prof. dr. P. J. van Winter ging, na de dissertatie te hebben geprezen als „een fascinerend, werkelijK boeiend geschied verhaal, waarmee ik grotendeels zeer content ben" in op een detail betreffende de feiten rond Gerulf, de vader van Dirk („van Westfriesland"). Prof. dr. E. H. Waterbolk - ziin naamgenoot prof. dr. H. T. WaterboeK, co-promotor, Kon niet aanwezig ziin wegens verblijf in het buitenland - Dracht de figuren van de 16-de eeuwse geschiedschrijvers Kempius en Ocka Scharlensis ter sprake en wilde eigenlijk wel eens weten hoeveel waarde de promovendus aan hun geschriften toekent. De vragensteller kon een geamuseerde glimlach niet verbergen, toen de heer Halbertsma moest toegeven, dat de bronnen met name van Ocka nog wel eens verdienen te worden opgespoord, dat Ocka gezien zijn abtenlijst van het klooster Lidlum toch wel over belangrijk materiaal moet hebben beschikt, maar dat hij, Halbertsma, de kroniek altijd met veel genoegen had gelezen en dat hij het boek daarom niet als bron versmaad had. De hoogbejaarde prof. dr. J. M. van Winter voelde de aanstaande doctor uitvoerig aan de tand betreffende de planologie van het oude Utrecht en wel naar aanleiding van het aan land brengen van de slachtoffers van de moord op Bonifatius in 754. Hij was met zijn betoog zo omstandig, dat na beëindiging namenshet college van decanen de heer Halbertsma verzocht werd kort - met een srteep er onder - te antwoorden. Deze kleine terechtwijzing oogstte enige vrolijkheid. Trouwens, de sfeer in de aula was steeds vriendelijk en moeilijkheden werden de promovendus ook niet in de weg gelegd door prof. dr. A. N. Zadoks- Josepnus Jitta, die een numismatische vraag stelde, noch door prof. Jongkees, die inging op de aanduidingen koning en hertog in Angelsaksische en Frankische bronnen waar het om Redbad gaat. Nadat het college van decanen zich niet meer dan vijf minuten had beraden, kon prof. Jongkees meedelen, dat de heer Halbertsma het doctoraat in de letteren verleend was, waarna hij uitvoerig de dissertatie besprak. Daarbij gewaagde hij van „een proefschrift met uitzonderlijke kwaliteiten, dat een waardige bekroning vormt van het zeer waardevolle levenswerk van de archeoloog-historicus --- Transportbedrijf De Bruin koopt grond op de Hemrik LEEUWARDEN - De Bruin Internationaal Transport BV in Surhuisterveen wil op het «bedrijventerrein de Hemrik in de Friese hoofdstad 5907 m' grond aankopen voor de bouw van een op- en overslag- en distributiebedrijf. Het terrein, dat aan de Tijnje grenst, was in principe bestemd voor de CCF die bij nader inzien uitbreiding dichtbij de huidige vestigingsplaats verkoos boven nieuwbouw op de Hemrik. --- Bolswarder VVD'ster in Tweede Kamer? BOLSWARD - Het WD-raadslid Armemarie Jorritsma-Lebbink uit Bolsward maakt kans op een zetel in de Tweede Kamer. Door de Friese WD is zij voor dit district op een verkiesbare 27-ste plaats gezet voor de verkiezingen in september. Dat is de eerste „nieuwe" plaats na de 26 huidige Kamerleden van de WD. Zaterdag worden door de landelijke verkiezingsraad van de WD de definitieve lijsten vastgesteld. ---