(Advertentie LM.) Breder uitgewerkt voor meer informatie, zo is de Leeuwarder . Courant. Toch voor hetzelfde geld: ƒ 20,02 per maand; ƒ 60.05 per kwartaal. Bij kwartaal abonnement de. krant 2 weken gratis. Neem ook 'n abonnement. Bel (058) .^ 441 1 1 1, | automatisch via bank of giro. | o Per kwartaal./60.05. De krant de . I eerste 2 weken gratis. Betaling I I automatisch of via accept giro. I Naam: . — I Adres: , r— I I Postcode/Plaats: i ' Bank/gironr: ' I Bon in envelop zonder postzegell I naar antw. nr 123. | ' 8900 VC Leeuwarden. Bellen kan ook : [ (058)44 11 11, tst 124. J --- A. Jolink verlaat de CCLB: Nederlandse belastingwet kan de kritiek doorstaan LEEUWARDEN - De heer Antoon Jolink neemt binnenkort afscheid als directeur van het accountants- en belastingadviesbureau Coöperatieve Centrale Landbouw Boekhouding. Een coöperatie, die in twaalf jaar tijd ondanks de automatisering haar aantal personeelsleden van 140 naar 230 zag groeien, een coöperatie ook, die de heer Jolink omschrijft als „een zaak van georganiseerd vertrouwen met geheimhouding en waarop de leden weinig invloed hebben" en een bestuur heeft - maar dat staat in het jaarverslag te lezen - dat voor een groot deel bestaat uit „vergaderboeren" als Dirk IJ. van der Werf uit Leeuwarden, Leo Vogels uit Firdgum, Dirk Stiksma, Munnekezijl en Tjerk Bottema van Mantgum. De heer Jolink is niet alleen directeur van de CCLB, hij is ook landelijk voorzitter van de Nederlandse Federatie van Belastingconsulenten en zit in het bestuur van de Europese club op dit terrein. Een man met over- en inzicht, een man ook. die daardoor gewicht kan leggen in een uitspraak over de Nederlandse belastingwetgeving: „Doordat-ie verbeterd is, is-ie ingewikkelder geworden, maar hij kan de toets der kritiek doorstaan". Belastingen hebben de heer Jolink in Friesland meer naam gegeven dan boekhoudingen. Wat belastingen betreft kwam hij namelijk nogal eens voor het gerecht in Leeuwarden terecht om voor een cliënt een proces aan te spannen. Hij lacht daar wat om en vindt net minder spectaculair van vele anderen. Inderdaad vragen de belastingen veel aandacht, maar van de achtduizend aangiften eindigden er slechts acht voor net groene hekje in Leeuwarden. „Dat is dus relatief weinig. Ik weet niet hoeveel ik heb gewonnen en verloren. Ik denk dat het elkaar niet veel uit zal maken". De CCLB is een relatief snel-groeiend bedrijf, dat volgens de scheidende directeur „in" is voor overnames. Vandaar dat ondanks het verlies door natuurlijke afvloeiing van landbouwbedrijven net aantal klanten toeneemt. In 1982 was de absolute toename 298. Het aantal landen tuinbouwbedrijven verminderde met dertien, maar het aantal niet-agrarische bedrijven liep met 65 omhoog. Vroeger ging één keer per jaar door „it foarhüs ' de kreet: ~De boekhalder komt moarn" en dan kwam er een werknemer van de CCLB langs, die veelal in de mooie kamer werd gezet om de boeken na te kijken. Uit die tijd stamt volgens de heer Jolink dan ook net verhaal dat de CCLB wat aan de trage kant was en zeker niet goedkoop. Een jaar of zeven geleden is de zaak geautomatiseerd. Boekhouders zitten nu op hun eigen kantoor en klanten, die wat met hen te bespreken hebben, komen daar nu heen. De koffiedrinkerij aan huis is voorbij. De boer is met de CCLB mee veranderd, vindt de heer Jolink. Het bijhouden van de boekhouding was vroeger een noodzakelijk kwaad, dat bij voorkeur werd verschoven naar een regenachtige zondagmiddag. Men was meestal tijden achterop en de boekhouder volgde de gang van zaken op geruime afstand. Dat is nu anders. „De boer wordt administratie-minded", zegt de heer Jolink. Steeds minder gaat hij deze noodzaak als een kwaad Dezien. Dat maakt het voor de boekhouder mogelijk om het bedrijf op de voet te volgen en "begrotingen te maken. En dat is nodig in een tijd, die alleen al door investeringsregelingen wordt gekenmerkt. Bij de CCLB zijn, aldus de heer Jolink, vooral de grotere boeren aangesloten. „Wij willen werken voor de boer die overleeft, daar richten wij ons op". En aan het adres van de geïnteresseerde buitenstaander: „Wie de term .domme' boeren in zijn mond heeft kan het niet over boeren hebben. Die horen zeker niet bij de dommen. Zij hebben hun organisaties voor elkaar en dus is hun invloed goed, zo niet optimaal". De heer Jolink is ruim twintig jaar bij de CCLB in dienst geweest. Hij is officier in de Orde van Oranje-Nassau. Vier jaar geleden is intern al bepaald dat hii opgevolgd wordt door drs. Auke Nolles. Na zijn afscheid gaal de heer Jolink met zijn vrouw terug naar zijn geboorteland: Gelderland. Hij beschikt daar over eert boerderijtje. Bepaalde functies op organisatorisch gebied zal hij dan aanhouden. ANTOON JOLINK De foto toont de jeugd bij de brandweerwagens, die ook van binnen nader konden worden bekeken. --- Flinke buit bij inbraak in woningen te Sneek SNEEK - De heer P. Prins uit Sneek deed vrijdag bij de politie in zijn woonplaats aangifte van inbraak in zijn woning aan de Slenk. Tijdens de afwezigheid van de bewoners sloeg het ongewenste bezoek zijn slag door voor ongeveer 6500 gulden aan sieraden en afspeelapparatuur te stelen. Weggenomen werden ondermeer een radio-cassetterecorder, een gouden armband, drie gouden ringen, eurocheques en een hoeveelheid eerstedagenveloppen. De inbrekers kwamen binnen door aan de achterkant van de bungalow een ruit te vernielen. Eenzelfde tactiek werd enkele uren later toegepast bij de woning van de familie BÏoemsma aan het Barrawier. Hier stal men een aantal rijksdaalders, een gouden ketting, een Engelse tafelklok en een Franse hangklok, die elk ongeveer zeshonderd gulden waard zijn. --- Voorstel om lening te garanderen voor bouw 16 woningen in Hijum en Oude Leije STIENS - Burgemeester en wethouders van Leeuwarderadeel stellen de raad voor, in te stemmen met een voorstel om een garantie te geven voor een lening van ƒ 2,9 miljoen, die de woningstichting Leeuwarden-Leeuwarderadeel heeft aangegaan. De stichting wil dal bedrag gebruiken vooi de bouw van zestien woningen in Hijum en Oude Leije. --- Workum wil aankoop grond fierljepschans in It Heidenskip WORKUM - Burgemeester en wethouders van Workum stellen de raad voor om samen met de gemeente Hemelumer Oldeferd in It Heidenskip een percel grond aan te kopen voor de aanleg van een fierljepscnans. De kosten voor Workum worden geraamd op 18.000 gulden vermeerderamet de kosten van overdracht. Voorts wordt de raad gevraagd een bedrag van 2.215 gulden beschikbaar te stellen als een bijdrage in het tekort in de kosten van de aanleg. Het college verklaart verheugd te zijn dat de zaak thans zover gevorderd is dat er concrete stappen om tot de realisering van het plan te komen kunnen worden genomen. --- Vrouw gewond bij ongeval in Dokkum DOKKUM - De 61-jarige mevrouw Joke de Haan uit Dokkum is vrijdagavond omstreeks kwart over acht gewond bij een verkeersongeval in haar woonplaats. Zij kwam van het Zuiderbolwerk via het bruggetje naar het Oosterbolwerk en wilde de Halvemaanspoort oversteken. Daar keek ze niet goed uit, en werd aangereden door een personenauto, bestuurd door de heer J. D. Scholten uit Dokkum. Mevrouw De Haan is met een wond aan haar achterhoofd naar het ziekenhuis de Sionsberg vervoerd. Zij klaagde ook over pijn aan haar heup. --- Veel variatie op verjaardagsfeest van „De Colle" KOLLUM - Het gemeenschapscentrum „De Colle" te Kollum bestaat tien jaar en in die periode heeft het zich ontwikkeld tot een cultureel centrum van meer dan plaatselijke betekenis in Noord Oost Friesland. Ter gelegenheid van deze tiende verjaardag was er zaterdagmiddag en -avond feest, dat door vele honderden werd meegevierd. De middag was voor de kinderen, die zich kostelijk vermaakten met „Baas boven baas" van Piet Geelhoed, waarin Ger Atsma en Leo Renders spelenderwijs het begrip brandpreventie brachten op een wijze, die de honderden jongelui deed meeleven als gold het een poppekastvoor stelling van de bovenste plank. Aansluitend kon de jeugd op het Maartensplein kennismaken met modern brandweermaterieel in vele uitvoeringe. De zaterdagavond was voor de ouderen, die een grote variatie aan vermaak kregen voorgeschoteld. Dat omvatte zowel eenakters van de Fryske Krile Bütenpost en het Kollumer Amateur Toneel als het optreden van sneltekenaar. Appo, goochelaar Hans Kazan, zanger Doede Veeman, Healwize Hindrik en Rob van Houten en muziek van De New Orleans Syncopators. Ook 's avonds was de belangstelling bijzonder groot. Alle onderdelen waren gratis toegankelijk. --- FRIE SMOZ AIEK fries mozaiek It âldershûs fan Rieke Engelmoer DE LEZERS fan it wykblêd Frysk en Frij dy't niget ha oan de rige artikels „It aldershüs yn 'e bosk" ha hiel wat te goede. De skriuwster fan dizze nijsgjirrige jeugdoantinkens, Rieke Engelmoer-van der Heide üt Goutum, kin noch wol in moanne as twa foarüt, seit se, en se hat spannende stikken yn it fet. Lyk as it aventuer mei de streuper, dy't heit in revolver op it boarst sette. Mar heit syn hun sprong de streuper op 'e rêeh en biet nim fêst yn dy syn nekke. Doe wie it foar heit it oer gear kommen mar. Mefrouw Engelmoer en har man (hy hie yn Ljouwert in izerhannel) wenje yn Goutum oan de Wergeasterdyk. Hja is 72. Har jeugdoantinkens wiene eins ornearre foar de bern en bernsbern, mar fia fia kamen de stikken by Frysk en Frij telane en de redaksje fan dat blêd seach der wol wat yn. Sünt oktober stiet der alle wiken in artikel fan mefrou Engelmoer yn en se hat in protte lezers. Dat komt net allinne troch it nijsgjirrige fermidden dat hja beskriuwt, mar ek troch har skerp each foar typearjende details. * Rieke Engelmoer-van der Heide mei rjochts it skilderij fan il aldershüs oan 'e Beakendyk ünder Duerswdlde. --- Beakendyk Dêr docht üt bliken, dat hja in goed ünthald hat en har bysünderheden yn 't sm bringe kin üt har allerjongste jierren. It is miskien te ferklearjen üt it solmint dêr't hja yn har jeugd yn ferkeard hat. It aldershüs stie ienlik yn 'e bosk, de Van der Heide's wiene alhiel op harsels oanwiisd. Simmerdeis kaam aer noch wolris immen it paad lans, mar winterdeis moasten se harsels rede. Men bakte dêrom sels bóle, heit helle foar de hiele winter branje en jirpels yn 'e hüs. As bern, dat oars net folie öflieding hat, moat soks fansels wol yndruk op jin meitsje en jin lang bybliuwe. It aldershüs stie oan de Beakendyk, krekt even südlik fan it Alddjip, tusken Oerterp en Duerswalde. De Beakendyk is in noard-süd-ferbining dy't al yn de midsiuwen bestie, mar letter net folie mear brükt waard omdat der doe in wei by de Kampagnonsfeart lans lei. Hjoeddedei is de beakendyk in toeristysk fytspaad. It hüs fan de Van der Heide's is yn de jierren fyftich öfbrutsen, mar it stee is noch wol te sjen. Der steane ü.o. in pear manske kearsebeammen en simmerdeis bloeie de rododendron en de hortinsje. It moat in wSldspultsje fan saksysk model west ha. Vn Goutum hinget der in skilderij fan, makke troch de ünderdüker Hans van der Schaaf. Mefrou Engelmoer kaam der as famke fan in jier as twa-trije mei heit en men en de trije bruorren te wenjen. Dat moat yn 1911 west ha. Heit, Jehannes van der Heide, kaam fan Boppe-Haulerwyk. dêr't er turfmakker west hie. Mem, Rinskje van der Ploeg, wie ek fan Haulerwyk. Heit waard yn 1911 boskwachter en jachtopsichter yn tsjinst fan jonkhear Hendrik Maurits van der Goes. Hy hie mear breahearen en dêr wiene ek de Harinxma's by. De jonkhear wie troud mei Johanna Maria barones van Harinxma thoe Slooten, troch heit steefêst it hobbelhynder neamd. Heit hie in hekel oan har, mar de jonkhear wie er o sa wiis mei. Hy fertsjinne ƒ 13 wyks en hie frij wenjen, wylst er sels turf meitsje mocht üt de klyn dy't yn de dobben op de Duerswaldmer heide siet en hout helje üt de bosk. Hy mocht ek frij kninen fange dy't al gau in pear kwartsjes it stik opbrochten en hy krige in preemje as er in murd, foks, weseling of oar skealik wyld fong. In arbeider hie it minder, mar dêr wie 't ek mei sein. En heit moast in protte oer syn kant gean litte. As der by 't hjerst tidens de grutte klopjachten net folie sketten waard, krige heit it op 'e skuld. Hy soe wol net genöch achter de streupers oansitten ha. „Waar is it wild, Van der Heide?" fregen de Harinxma's. „Dat wit ik net," sei heit, „ik ha it net yn 'e büse." Sok sizzen koe net lije, heit waard der oer ünderstien. --- Ticht by de natuer It libben fan al de dei op dat ienlike stee yn 'e bosk wurdt troch mefrou Engelmoer mei ynmoed beskreaun. Hja libben der ticht by de natuer. De brodske hinnen waarden op in stuit wei en kamen letter mei in team pykjes werom. De fret, dy't heit brüke by it kninefangen, krige ferkearing mei in wylde murd en kaam mei seldsume jongen foar it Ijocht. Hja learde it swimmen illegaal (want famkes mochten net swimmelyn it Alddjip en krige de skrik fan har libben doet der in fiskotter opdükte. Der wienen twa dobben op it hiem, de iene hie giel wetter, de oare helder. De pomp joech ek giel wetter, mar dat wetter wie sa lekker, it wie krekt Rivella, seit se der no fan. En dan de fruchten om hüs en hear dy't mem hjerstmis yn lei. Se hat ek noch heugenis oan it boskbrSn, dy't sa nei oan kaam dat men de lytse jonge al yn in tekken hie, klear foar de flecht. Mefrou Engelmoer hat der in lokkige jeugd han, al barden der tragyske dingen. Broer Minne, dy't melkfeint waard yn Dütslan, ferstoar dêr frij ünferwachts. It wie yn de earste wraldoarloch. Heit sei: „Ik wol him thüs ha, oars de ko mar fan 'e stal." Se hienen ien ko. Mem reizge nei Dütslan, in hiele ündernimming. It wie allegear soldaten, sei se letter. Minne kaam werom, yn in leaden kiste, mei dêr wer in houten kiste omhinne. Omdat is sa swier wie, bleau de kiste yn Bakkefean yn it bierhüske stean. De lytse Rike doarste letter net by it hou lans, benammen jüns net. --- De stem van de ambtenaar In ~De Tweebakstrommel", het personeelsblad van de provincie Friesland, kijkt Arme Bakker van de afdeling waterstaat en milieubeheer, na een jaar terug op een trainingscursus „schriftelijk rapporteren". Heeft die cursus vruchten afgeworpen? „Nou. . .nee," vindt Arme Bakker, „althans niet in de zin van een hogere waardering voor mijn hersenspinsels van de kant van hen die tot parafering daarvan zijn geroepen." Na net lezen van Marsmans „Denkend aan Holland" kwam deze ambtenaar tot het volgende gedicht: Denkend aan mijn werk zie ik lange rapporten traag door oneindig veel handen gaan, rijen ondenkbaar ijle woorden als opmerkingen in de kantlijn staan; en in eindeloze ruimte verzonken de correcties, gesteld door menig hand, de punten, de komma's en de vraagtekens in een strak verband; de conclusies komen traag en de intenties worden langzaam in grijze, eentonige woorden gesmoord; en in alle gewesten wordt de stem van de ambtenaar met zijn eeuwige rapporten gevreesd en genoora. --- Stêd-bosk Se hie graach wat leare wold, mar dat is der net fan kommen. Se hat al noch in skoftsje nei de jünsskoalle hün gyng mei, it wie in Dütske ntrdM Vn 'e Bosk kin dy nachts neat oei komme'' sei heit. „It is der feiliger as yn de stèd." Vn 1929 ferstoar heit, hy wie 58. It moat kanker west ha. Mem en sij gyngen werom nei Haulerwyk, letter wurke se op de folkshegeskoalle Allardseach en dêr moete se har man. Hja is Ljouwter wurden en hat it der altiten nei it sm han, benammen yn de binnenstêd dêr't se earst de izerwinkel hiene. Mar as It Fryske Gea in ekskursje hat dan is hja der by, ek no noch. ---