(ADVERTENTIE) SLANK 'Dat de TFM-af flank methode *, j, goed eiyv eilig werkt, is , wetenschappelijk bewezen. \ De persberichten van de Universiteit limbürg liggen in on| instituut ter inzage en zijp uw betrouwbare houvast om nu met rrjevr. Extra een telefonische afspraak te maken voor eefi gratis en vrijblijvende figuuraimlyse in haar instituut Voortaar '92 slank: dan nubeginnen. La Belle Helene TFM-fjghurkorrektie-instituut 045-311490 --- Videoclip Negenentwintig jaar nu zyn de Dubliners byeen en andermaal zün de heren op tournee door Europa. Afgelopen weekend begonnen Barney McKenna, John Sheahan, Eamonn 'Clapton' Campbell, Scan Cannon en Ronnie Drew in een verre uithoek van Europa aan hun nieuwe rondgang: op de Far Öer-eilanden. Begin er niet over, want de vliegreis er naartoe en dan met name de landing, is voor eeuwig in hun geheugen bijgezet. Rukwinden, regen, een te korte landingsbaan. Blij dat hy aan de grond stond, zette Scan Cannon het meteen de eerste avond al op een zuipen. lets waar hij zich normaliter maar zon twee avonden per tournee aan overgeeft. Scan Cannon is de nieuwste Dubliner. Hy speelt nu negen jaar bij de folkgroep en is feitelyk de opvolger van Luke Kelly, de legendarische oprichter en leider die begin jaren tachtig overleed. In het halve uurtje tussen soundcheck en optreden zit hij, rusteloos draaiend aan de poten van zijn bril, aan een tafel in de gewelven van de Saga, die als kleedkamer dienst doen. „De mensen willen gewoon iedere keer weer dezelfde muziek van ons horen. Deze muziek is er al honderden jaren en het is toch mooi in deze tijd van massamedia, en van mensen die denken dat het nodig is om hits te scoren en video's te maken, dat er een groep is die dit soort muziek speelt. Geen plaat kan tegenwoordig zonder videocüp, maar deze groep is sterk genoeg om het zonder te doen." De volgende ochtend in het vliegtuig bevestigt John Sheahan, een van de drie oprichters die nog in The Dubliners spelen, de woorden van de jongste bediende. „Wij hebben niet de druk zoals popgroepen die hebben, dat ze iedere keer weer een hit moeten scoren en albums moeten maken. We hebben zelfs helemaal geen contract, ook niet onderling. Als iemand uit The Dubliners wil, kan hij rustig gaan. Geen probleem. We hebben nergens getekend dat we zo en zo lang bij elkaar moeten blijven. Volgend jaar bestaan we dertig jaar, maar we tellen de jaren eigenlijk niet." In de drie decennia zijn er eigenlijk meer personele wisselingen geweest dan muzikale. The Dubliners spelen lerse volksmuziek van eeuwen her en worden niet moe oude favorieten als 'Whiskey In The Jar' en 'The Wild Rover' te spelen. Diep in zijn hart zou Scan Cannon wel eens iets anders willen. „Vervelend is het woord niet, maar het is wel eens vermoeiend altijd diezelfde nummers te spelen. Misschien zouden we ook door de jaren heen ons programma wat moeten aanpassen, al was het maar een klein beetje. Maar ja, ik ben de baas niet." Al heeft Cannon wel degelijk een grote inbreng op het podium, zo blijkt 's avonds als de Saga vol zit, met een opvallend jeugdig publiek trouwens. De klassieken als Town I Loved So Well' en Waltzing Mathilda' worden met open doekjes ontvangen. Minutenlang applaus tussen de nummers is schering en inslag. Na de pauze is Cannon alweer begonnen als Eamonn Campbell en Ronny Drew hun gitaren nog moeten inpluggen. Het tekent de honderd procent ongedwongen sfeer tussen de Dubliners onderling. --- Ouder Bauke Algera en Dick Jaarsma zyn nu al voor het vijftiende jaar met The Dubliners op stap. De beide directeuren van Diba Concerts verzorgen persoonlijk de Europese tournees van de lerse barden. Ze hebben de muzikanten door en door leren kennen, wat ze vooral 's morgens vroeg goed van pas komt als het vliegtuig gehaald moet worden. Want alleen Ronny Drew heeft enige haast. Hij lag er dan ook 's avonds na het concert vroeg in. Eamonn Campbell is de laatste die zich bij de bus meldt. Hij kwam niet alleen een oude vriendin tegen, maar' toog na de knuffelséance ook nog eens naar de nabijgelegen nachtclub. „Ze worden een dagje ouder natuurlijk. Soms balen de Dubliners zelf ook wel eens van een concert of van het verre reizen, maar over het algemeen doen ze het met veel plezier", vertelt Algera, die na de tournee met Ray Charles en Fats Domino door Europa trekt. Opvallend aan de muziek van The Dubliners is afwezigheid van enig modern politiek engagement, terwijl er wel oude strijdliederen op het repertoire staan. „Als de groep als groep ergens een mening over heeft, is het geen probleem daar over te zingen, piaar de Dubliners zijn geen politieke groep. We brengen amusement. Wy zijn trouwens ook nog geen goede protestsongs over de Golfoorlog tegen gekomen. In het algemeen is het trouwens zo dat als je politiek wilt bedryven, je beter bij een partij kunt aansluiten. Natuurlijk had de hele folk-revival in zowel Groot-Brittannië als de Verenigde Staten zijn wortels in de linkse beweging. Folk is gebaseerd op problemen van de mens, op zyn vrijheidsstrijd." Cannon geeft toe dat de afzijdigheid van The Dubliners ook te maken heeft met de lerse kwestie. „Tot in 1968 waren lerse vrijheidsliederen juist in Engeland heel populair. Totdat de problemen in Noord-lerland begonnen." stelt hij met opgetrokken wenkbrauwen vast. --- Rijk de Gooyer na 15 jaar wachten in nu ’ongezellige serie’ VARA start tweede tv-reeks 'In voor- en tegenspoed' Van onze rtv-redactie HEERLEN - „Gezellige dramaof comedy-series vind ik vreselijk. En de ellende is, dat het op tv stikt van de gezellige series," zegt Rijk de Gooyer (65+). Vanaf vanavond (Nederland 2 °rn 21.35 uur) speelt hij voorloog twaalf afleveringen lang de hoofdrol in de 'ongezellige' serie In voor- en tegenspoed', vervaardigd op basis van de scripts van de BBC-serie „In sickness and in health" van de befaamde engelse auteur Johnny Speight. "Uk is in deze serie een reactionaire aartskankeraar en beroepsquerulant: In lange monologen tnt hij zijn ultra-rechtse kritiek op tal van bekende Nederlanders en verschijnselen in het Nederlandse maatschappelijke gebeu- Vyftien jaar lang hebben Rijk de -rooyer en zijn manager Gerard van Lennep vergeefs getracht de scripts van Speight via Hilversum op tv te krijgen. Vijftien jaar geleden leek het te lukken toen de KRO-tv in de regie van Berend Boudewijn zes afleveringen liet vervaardigen onder de titel 'Met goed fatsoen. Speight had deze afleveringen speciaal voor de KRO-tv geschreven. Van deze serie is nooit één beeld op tv verschenen. De Gooyer: „Warry van Kampen, __n, verantwoordelijk voor de afdeling Drama van de KRO, bleek zelfs na de opnamen de scripts nooit te hebben gelezen. Een artikel van ex-Telegraafjournalist Hans Knoop in Nieuwe Revue onder de kop De rechtse praatjes van Rijk "de Gooyer", maakte de KRO plotseling kopschuw. Vlak voor de uitzending van de eerste afevering werd toen een bijeenkomst belegd met rabbijn Soetendorp en vertegenwoordigers van tal van geestelijke stromingen in Nederland. Op grond van het kwetsgevaar werd de vertoning toen verboden. Waar die afleveringen zijn gebleven weet niemand in Hilversum. De VPRO heeft nog geprobeerd ze voor de helft van de prijs te kopen." --- Phil Bloom Zal de nu vervaardigde serie voor heftige reacties zorgen? De Gooyer: „Ach, we zijn nu zoveel verder dan vijftien jaar geleden. We hebben Fred Haché gehad, Phil Bloom, Allo', Allo. We zullen zien. Ik weet 't niet." Wat Rijk wel weet is, dat auteur Speight zelf in de loop der jaren meer van de satire in de richting van de slapstick is opgeschoven. Al 25 jaar levert Speight ieder jaar tegen Kerstmis een zestal afleveringen voor de serie aan de BBC. De Gooyer: „Ik ken Speight goed omdat Johnny Kraaykamp en ik voor de Johnny- en Rijkshows jaren lang teksten van hem kochten. Als hij in Nederland is logeert hij bij mij en als ik in Engeland ben bel ik hem op". Na het KRO-verbod probeerden Rijk en zijn manager de scripts aan de AVRO te slijten, „maar ook de AVRO durfde het niet aan." Vorig jaar is Van Lennep, samen met regisseur Mare Nelissen bewerker van de serie, naar de produktie-maatchappij Belbo gestapt en de proefaflevering, die vervolgens werd gemaakt werd met succes getoond aan Varavoorzitter Marcel van Dam. „Voor 99 procent" is het nu al zeker, dat de Vara ook voor volgend jaar een nieuwe serie van twaalf afleveringen zal bestellen. De Gooyer: „In de oorspronkelijke scripts zijn de monologen voor de hoofdrolspeler nog langer dan in die van onze bewerking. Wij laten de mensen in de omgeving van de centrale figuur een grotere rol spelen." Rijk kankert als de gepensioneerde ex-portier van een grote fabriek Fred Schuit heel wat af. Zijn met haar gezondheid ernstig kwakkelende vrouw Dora (gespeeld door Ingeborg Elzevier) hoort zijn gekanker op het leven, de politiek, de godsdienst, buitenlanders, het verzet, vrouwen, economie en alles wat hem verder als een soort Archie Bunker nog te binnen schiet, niet eens meer. Het gekanker neemt uiteraard nog reactionairdere vormen aan als hij een huishulp krijgt toegewezen, die Surinamer en ook nog homoseksueel is. --- Vrouw De eerste serie is tussen februari en juni opgenomen. Regisseur Nelissen: „We hebben dus ook nog tamelijk actueel kunnen zijn met onze teksten. Onze grootste zorg was, dat het kabinet-Lubbers zou vallen." Fred Schuit sneert op minister Hirsch-Ballin, May-Weggen krijgt er van langs en len Dales? „Ik stem niet op een vrouw. Vrouwen horen thuis. Een vrouw van een politicus of een moeder van een politicus, dat kan." Specialisten in ziekenhuizen „oefenen" volgens Schuit op fondspatiënten en het rookverbod in de wachtkamer roept als reactie op: „Nou ja, waar zijn we hier? In Hitler-Duitsland?" Dominees, priesters en dokters 'zijn allemaal op geld uit' en als de vraag aan de orde komt of Lubbers joods is luidt Freds reactie: „Hij had het kunnen zijn. We zouden er beter aan doen de hele Japanse regering te huren om hier een beetje orde op zaken te stellen." Aanvankelijk hadden De Gooyer, Van Lennep en Nelissen de serie 'In Goede en Kwade Dagen' willen noemen. Rijk: „Maar toen kwam RTL 4 met dat vreselyke 'Goede Tijden, Slechte Tijden. En toen moesten we wel naar een andere titel gaan zoeken." • Rijk de Gooyer is in deze serie, die vanavond opnieuw van start gaat, een reactionaire aartskankeraar en beroepsquerulant. --- Slaap De mafste Dubliner is en blijft de vissende banjoër Barry McKenna. Hy is de lieveling van het publiek. De vorige keer in Kopenhagen viel hij tijdens het concert in slaap, maar deze avond blijft hn bij zijn positieven. In de aankondigingen van de nummers is hij al even onnavolgbaar als tijdens de supersnelle solo's op zijn aftandse banjo. Tijdens een nummer hoort hij vanuit de zaal een kreetje van een heel jong kind. Een grote glimlach trekt zijn rommelbaard uiteen en hij zegt: „Kinderen, bejaarden, babysitters en psychiaters, dat is nou folkmuziek." Na afloop vertelt McKenna moppen in de lounge van de bar. Over Green Adair en vliegende chimpansees. Hij is echter nog niet zo ver als Scan Cannon, die inmiddels al een aardige mondje Nederlands spreekt, wat hem bij de jaarlijkse tournee door Nederland goed van pas komt. Het is in de pauze van het concert. Hier en daar lurkt een Dubliner aan een fles. ledereen kijkt op als Cannon op serieuze toon het woord vraagt. „Mag ik mijn broek terug?. Ik vind dit geen leuk feestje." Hij pakt zijn gitaar en loopt met ernstig gezicht het podium weer op. Theo hakkert --- show 'Kinderen, bejaarden, babysitters en psychiaters, dat is pas folk' The Dubliners zwerven uit naar Maastricht KOPENHAGEN - Het is een merkwaardig gezelschap dat zich op deze vroege herfstavond door de rosse buurt van Kopenhagen beweegt. Vier mannen op leeftijd, omringd door bodyguards, zijn alleen van de zwervers te onderscheiden omdat ze een instrumentenkoffer bij zich dragen. The Dubliners bewegen zich richting concertzaal. Ze zijn weer op tournee door Europa en komen op morgen, woensdag 2 oktober, óók naar het MECC in Maastricht. Op de hoek van het Mariarjesnesten in Kopenhagen verdringen de junks zich rond het afgiftepunt voor methadon. Twee doktoren doen wanhopig pogingen leven te spuiten in een gevelde junk. Het gaat in ieder geval aan gitarist Eamonn Campbell voorbij. Hij bestudeert net op dat moment de inhoud van een etalage met laarzen. Wijkende haargrenzen, volle baarden. The Dubliners in Danish Harlem. De vijfde Dubliner, blikvanger en banjospeler Barney McKenna, is in geen velden of wegen te zien. Doel van de wandeling is de Saga, een oude bioscoop die al jaren dienst doet als muziektheater. David Bowie stond er ooit, maar het Pand is vervallen. De gemeente Kopenhagen heeft vage plannen voor de omgeving en niemand die weet wat de toekomst voor de Saga gaat brengen. Vooralsnog is niemand bereid er geld in te steken. Mooi dat Barney McKenna er al is als de andere Dubliners arriveren. Hij zit zelfs al op de stoel waarop hij ook tndens het concert zal zitten. Alsof hy er nog zat van vorig jaar, maar omdat de Dubliners toen niet in Saga speelden, moet ruj er door de crew met stoel en al zijn neergezet. • The Dubliners: Ze hoeven niet, zoals popgroepen, iedere keer een hit te scoren en nieuwe albums te maken. --- Astrid Joosten pas in maart weer op tv Van onze rtv-redactie HEERLEN - Astrid Joosten, vorig seizoen nog wekelijks met Paul Witteman op tv in een praatshow, keert pas vanaf 17 maart 1992 terug met een eigen programma. De titel is er al: Astrid. Volgens Astrid zal de inhoud het best te omschrijven zijn als „infotainment", een combinatie tussen informatie en entertainment dus. „Als we per 1 oktober op Nederland 3 waren gekomen was Astrid al bij de start van het winterprogramma te zien geweest," aldus Vara-voorzitter Marcel van Dam: „Maar nu zitten we op Nederland 2, met minder zendtijd. Er moesten programma's uitgesteld worden." Astrid's voormalige tv-partner Paul Witteman zal vanaf oktober niet alleen twee maal Achter het Nieuws presenteren, hij komt ook vanaf 8 oktober eens in de veertien dagen op de Vara-schermen met een nieuw informatief praatprogramma. Onder de titel „Met Witteman" praat Witteman met deskundigen in de studio en met opbellende kijkers over politieke en maatschappelijke onderwerpen. Witteman: „Het voordeel is, dat er dan vragen kunnen komen waaraan je als journalist helemaal niet denkt." Op de late dinsdagavond blijft de documentaire-rubriek Impact gehandhaafd. Nieuw is de serie Hartslag, vier dramaprodukties, waarin steeds een medischethisch vraagstuk aan de orde wordt gesteld. In de hoofdrollen zijn Gerard Thoolen en Marjol Flore te zien. In de eerste aflevering van de serie van vier draait het 21 december in de donatie en transplantatie van organen. • Astrid Joosten: een combinatie van informatie en entertainment. --- Finale Limburgs Leedjes-konkoer Van onze rtv-redactie GULPEN - Op vrijdag 15 november wordt in 'De Timpaan' te Gulpen de eerder uitgestelde finale van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer 1991 gehouden. Tussen 17.30 en 21.15 uur zal Omroep Limburg dit gebeuren met dertien finalisten rechtstreeks uitzenden. In vijf café's, verspreid over heel Limburg, zullen publieksjury's bestaande uit telkens dertien personen, bepalen wie zich winnaar van het Limburgs Vasteloavesleedjes Konkoer (LVK) mag noemen. Door de Golfoorlog werd deze finale op 1 februari jongstleden uitgesteld. Voor het Vasteloavesleedjes Konkoer 1992 kan men vanaf vandaag opnieuw inschrijven tot uiterlijk 1 december aanstaande. Op 14 en 21 december worden de liedjes geselecteerd voor de voorronden, die op de vrijdagavonden 10, 17, 24 en 31 januari door Omroep Limburg worden uitgezonden. De finale van dit LVK 1992 vindt op 7 februari in de harmoniezaal van Linne plaats. Voor meer informatie en voor het opvragen van het regiement kan men terecht bij Omroep Limburg, postbus 94, 6200 AB Maastricht (telefoon 043-467777) of bij de Stichting Kunst en Cultuur Limburg, Hoogbrugstraat 72a, 6222 CS Maastricht (telefoon 043-256767). ---