De schrijfster Nannie Kuiper Nannie Kuiper is haar naam. Ze is geboren en getogen Winterswijkse en woont nu, op haar 43e, in het Westen, in Leiderdorp. Ze volgde de Ntwintig-opleiding en Kinderverzorging en -opvoeding. Via deze opleiding en haar werk hierna had ze veel te maken met kinderboeken. Haar eerste eigen werk was een aantal liedjes, bij muziek van Joop Stokkermans. Het bleken niet zomaar probeersels te zijn, want dit begin kreeg een enthousiast vervolg, dat zelfs in een bekroning resulteerde. Het is haar bedoeling dat kinderen meer met haar boekjes kunnen dan alleen maar er uit horen vertellen of te lezen. "Mijn gedichtjes zijn op het kind gericht. Kinderen moeten er zélf iets mee kunnen in hun eigen leven. Je moet als je jong bent tot je recht kunnen komen. Kinderen moeten de mogelijkheden hebben de wereld te ontdekken." Barend (uit haar peuterboekje "Barend") is voor Nannie het voorbeeld van hoe het haar voor ogen staat. Hij is de box ontgroeid en vindt het op schoot niet zo leuk meer. Het boekje beschrijft nauwgezet zijn onderzoekingstocht door huis en tuin. Alles ontdekt hij met ogen, oren, handen en voeten. De mogelijkheden zijn legio en alles probeert hij uit, zonder dat iemand hem een strobreed in de weg legt. Hij heeft het rijk alleen. Barend ontdekt zijn wereld. --- Illustraties "Je boeken zijn voor jonge kinderen (± 2-5 jaar) en zijn geïllustreerd. Hoe kies je je illustraties en waarom?" "Illustraties zijn belangrijk in een kinderboek. Wat de kinderen horen, willen ze ook graag afgebeeld zien. Zo leren ze ook bij woorden beelden te vormen. Reintje Venema heeft in mijn bundel "Zo kan het ook" zelfs bij elk gedichtje een tekening gemaakt waarop alles staat wat er in voorkomt. Woord en beeld dekken elkaar zo volledig. Ik stel geen eisen aan mijn illustrator, maar ik kies een illustrator waar ik vertrouwen in heb, op grond van het werk dat ik al van hem of haar ken. De illustrator krijgt mijn teksten en we praten er eens over. Daarna werkt hij volledig onafhankelijk verder. Welke illustraties er dan tenslotte uitkomen is voor mij een verrassing, die tot nu toe altijd positief uitgevallen is." --- De Gouden Griffel "Nu natuurtijk nog even over je bekroonde boek ' 'De eend op de pot. Wat is je eigen mening over dit boek?" "Dat is erg moeilijk om te zeggen, je over één van je boeken uit te spreken. Ik was erg blij met dit boek toen het af was. Maar ook wel wat onzeker. Het was nogal nieuw voor me: het was nl. de eerste keer dat ik een uitgewerkt verhaal in poëzievorm bracht. De rijmvorm wijkt ook wat af van mijn vorige gedichtjes. Ze is wat moeilijker, wat vrijer. Door zo nu en dan geen eindrijm te gebruiken kon ik de functie van het rijm in het verhaal benadrukken. Het is een eenheid van verhaal en rijmvorm geworden." "En wat was de aanleiding om nou juist voor een éénd op die pot te kiezen ?'' "Ja, daar is echt een aanleiding voor geweest. Het kind van mijn vriendin had een pot met een eend erop. Daar komt nog bij dat een eend een dier is dat bijna alle kleine kinderen kennen: uit boekjes, of in het bad of om brood aan te voeren ga zo maar door. En verder vind ik gewoon dat een eend zon lekkere, lieve kop heeft." --- Kinderboekenweekgeschenk: boek/kalender Retourtje ver weg door Els de Jong-van Gurp Evenals het vorige jaar is het kinderboekenweekgeschenk weer een combinatie van een boek en een kalender. De zijkanten van de bladzijden vormen het kalendergedeelte dat wekelijks afgescheurd kan worden. Een boekje blijft over. Wat staat er zoal in dat boekje? Het thema van de kinderboekenweek is "Reizen". Daarom draait dan ook alles in "Retourtje ver weg". Een strip langs elke pagina, een vervolgverhaal over een zéér merkwaardige treinreis, reizen in boeken, reizende dieren (de trek), ontdekkingsreizen, wat heb je bij reizen allemaal nodig, hoe maak je je eigen vervoermiddel of vlot, toepasselijke spelletjes en ga zo maar door. Variatie te over, het thema biedt genoeg mogelijkheden in een mengeling van informatie en ontspanning. Veel prominente jeugdboekenschrijvers en -illustratoren hebben hun medewerking verleend. Veel verschillende stijlen zijn dan ook te vinden. De Bijbel komt ook nog enkele malen ter sprake: als heel oud boek waarin veel verhalen van reizen staan en als hulpmiddel om Nederlands mee te leren. Een schamele rol. Over 't algemeen genomen is "Retourtje ver weg" een leuk, afwisselend boekje, waarin alle soorten kinderen wel iets van hun gading kunnen vinden. Tijdens de Kinderboekenweek kost "Retourtje ver weg" ƒ 3,75 bij aankoop van een kinderof jeugdboek in de boekhandel. Prijs na de kinderboekenweek is ƒ 8,95. N.a.v. Retourtje ver weg; een kinderhoekenweekkalender. Onder redactie van Thera Coppens. Martine Schaap en Gerda de Visser. Uitgegeven door de commissie voor de Collectieve Propaganda van nel Nederlandse Boek voor de kinderboekenweek 1982. 60 blz., ringband. --- Nannie Kuiper, voor 't eerst een Gouden Griffel door Els de Jong-van Gurp "Het is allemaal nieuw voor me, ik heb nog nooit een bekroning gekregen. Het is allemaal erg fijn." Nannie Kuiper heeft al zon negen boekjes geschreven, bijna allemaal voor heel jonge kinderen. Altijd in dichtvorm, versjes, rijmpjes: kinderpoëzie. En dan dit jaar de Gouden Griffel. De hoogste onderscheiding voor het beste kinderboek van eigen bodem dit jaar. Het boekje heet "De eend op de pot" en vertelt een verhaal, in dichtvorm. Marijke is dol op de eend op haar pot. Hem heeft ze 't liefst van allemaal. En de grote-mensenwc is maar griezelig. Je zou eens kunnen wegspoelen. Nee, hoor, Marijke heeft haar pot. Tenminste op een dag is ie zoek. Spoorloos. En dan wordt het moeilijk. Maar het valt toch wel mee en als de pot weer gevonden is, durft Marijke ook wel een plas op de wc. Met de eend erbij. Tot zover haar boekje. Maar nu zij zelf. Kijk eens wat ik heb: een emmer en een schep, een blote buik, een zonnehoed, een gieter die het heel goed doet, een tuin vol zand - de sproeier aan - ik blijf hier echt niet langer staan! (Uit: Dag hobbelpaard) Als je oud bent en versleten, kun je alles niet meer weten, zegt mijn oma tegen mij, "één ding zal ik nooit vergeten: toen ik jong was zoals jij, wou ik alles beter weten, maar dat hoort er denk ik bij!" (Uit: Zo kan het ook) Barend mag nu uit de box Barend wordt al groot en hij zit niet meer zo graag op zijn moeders school (Uit: Barend) KUIPER Illustratie uit: „ Zo kan het ook' --- Dichtvorm Nannie Kuiper schrijft voor kinderen, maar gebruikt daarbij (bijna) altijd de poëzie. Heeft zij bewust voor poëzie gekozen in plaats van proza? "Ja, dat was een bewuste keuze. Maar het is een keuze voor mijzelf geweest. In poëzie kan ik mij het beste uitdrukken. Wel merk je dat kinderen gedichtjes enig vinden. Vooral de speelse elementen van poëzie vinden ze heel leuk. Dat is eigen aan hun leeftijdsperiode (2-5 jaar), waarin speelsheid een grote rol speelt. Ook heeft poëzie een duidelijke functie in de taalontwikkeling. Deze kinderen kunnen zelf nog niet lezen. Maar met behulp van rijm en ritme kunnen ze zich dat gedichtje, dat stukje taal, helemaal eigen maken. Ze kunnen het zelf weer reproduceren en zijn baas over dat stukje taal geworden. Kinderen leren (mede) daardoor tot aktief taalgebruik te komen." "Bijna al je gedichtjes zijn in de rijmvorm. Waarom? Wat is er zo leuk of belangrijk aan rijm?" "Ik heb ook weer zelf voor rijm gekozen. ledere schrijver heeft zijn eigen kracht, maar ook zijn eigen beperkingen. Rijm ineen versje brengt voor kinderen een hoopt spannning mee. Ze weten: het moet gaan rijmen, het moet een bepaalde klank gaan worden bij deze zin. Maar wat? Welk woord zal het zijn? Met rijm geeft je kinderen een soort verpakte verrassing." "Bij de Zilveren Griffels is dit jaar de verzamelbundel poëzie voor kinderen "Nou hoor je het eens van een ander" van Kees Fens. Deze bundel bevat ook veel literaire poëzie in een heel vrije vorm. Wat vind je van deze bundel?" "Ik ben er heel blij mee. Zelf sta ik er trouwens ook in, wat ik erg leuk vind. Maar ik ben vooral blij om de aandacht die door deze bekroning aan de kinderpoëzie gegeven wordt en het verband dat de samensteller Fens legt tussen kinder- en volwassenenpoëzie. Eerst moeten kinderen de werkelijkheid van de taal leren kennen. Daarna kunnen ze gaan genieten van nonsensversjes, woordspelingen en vrije vormen. De schrijvers die vrije poëzievorm gebruiken laten zien dat je ook heel andere dingen met taal kan doen. Ook dit spelelement in de taal, wat vooral in die poëzie tot uiting komt, spreekt kinderen erg aan." ---