FEUILLETON. De pensionnaires van mevrouw Westberg. Naar het Zweedsch VAN ALFRED VON HEDENSTJERNA. ïb. XI. Herfst en afaclield. • Daar beneden in de grot, onder den grooten beuk, zaten Otto en Jenny. Hg had haar dicht, heel dicht naar zich toe getrokken en ondanks haar dringende waarschuwing dat er iemand komen kon, den arm om haar heen getlageni Johnßon verbleekte. Zoo iets deden beschaafde heeren en dames hier in Zweden toch zeker alleen, wanneer zjj het reeds met elkaar eens waren. Goddam! Daar kuste hg hiar .... — »Zjjt gg niet wel, mgnheer Johnson ?M vroeg metrouw Weßtberg, toen men zich vereenigde voor het middagmaal. •-■ sNeen -~ ja — dank o — neea — ik h«b zeker ko* g«vat,-" — «Maar lieve hemel, mgnheer Jobnßon, gg ziet doodsbleek !" riep Gerda. — »Ja — dank u wel! Ik voel rug bepaald ziek en zal overmorgen vertrekken — om een dokter te gaan spreken — ja het is misschien beter dat ik maar terstond heenga." De douairière fluisterde Gerda in: »Ik wil het hem zelf niet zeggen, want hg is zoo verschrikkelijk onbeschaafd, — zoo boerscb, maar hg is toch een onzer medemenschen. Geef hem wat kamillen-thee !" — *Wel, mgnheer Johnson, hoe staat het met den aankoop ?" vroeg Jenny vriendelgk, Had zg dan in het geheel geen gevoel? Begreep zg dan waarlgk niet, wat er in hem omging. Neen, dat scheen niet! Hg had' het allerkleinste boterhammetje genomen ; maar het schoen hem toch in de keel te blgven steken. Hg slikte, en slikte en zag haar met zgne groote, trouwe oogen aan, — »Ach juffrouw Follin, daar komt niets van." — nKomt er van het geheele plan niets ?" — »Neen! Over acht dagen, als ik alle geregeld heb, vertrek ik weer naar Kaïsacs Daar behoor ik meer thuis, en daar — hier ging hij tot den fluistertoon over — »wordt men als mensch aangezien, zelf* al is men in zijn vaderland slechte een dagloonemoon geweest." Jenny bloosde en boog zich over haar bord heen. Nu begreep zg alles en verweet zich, dat zjj tegenover dit groote, naïeve kind niet voorzichtiger geweest was. De kleine, ontroostbare mevrouw Palmquist had een gedeelte van dit gesprek opgevangen. — »Gjj voelt n hier niet op uw gemak in onze bekrompen maatschappelijke toestanden ; daar kan ik niets tegen zeggen, mgnheer Johnson ! Ik verlang zelf naar bet heerlijke verre Westen, daar zou ik misschien balsem vinden voor mgn bloedend hart." Dit zeggende wierp zg den armen Johnson een aUerliefsten weemoedigen blik toe. ' Een paar uur later Btonden de blessen met hunne blanke hoeven op het voorplein te stampen. De eene koffer na den anderen werd naar buiten gedragen. De heer Jonhson ging rond om afscheid te nemen. Reeds eenmaal had hij Jenny de hand gedrukt en haar voor hare vriendelijkheid bedankt. Nu stond zg beneden bg de deur en het had allen schgn alsof hg haar nog eens vaarwel wilde zeggen ; doch eensklaps keerde hg zich naar den muur, waar zgn overjas hing en het duurde heel lang eer hjj die van den haak kon nemen. — >Hoort eenß, meisjee", zei Frans tot zgne! zusters, toen het rijtuig met den Amerikaan weggereden was. s&ïj hadt hem een paar van mama's opiumdruppela moeten geven; die kamillenthee helpt niet genoeg. Hjj is erg ziek en heeft zeker vreeseljjke maagpgn, want toen hg zich omkeerde zag ik duideljjk dat de arme kerel tranen in de oogen had." Den avond na de partg bg ds Blomgren zou Alma het liefst terstond aan den lessenaar in haar kantoortje te Wexïö hebben gezeten, om haar kasboek als een schild tegen de pglon, die op haar hart gericht werden, te kunnen ophouden. Daar zg, het hoofd der zaak, zoolang afwezig was, hadden zich de werkzaamheden zeer opgehoopt en in den stroom van onverdroten arbeid zou zg zeker leniging gevonden hebben voor haar smart. Maar zjj deed het niet. Men zon er zich over verwonderd hebben, indien zg haar zomeruitstapje vóór den bepaalden tgd afbrak. Hg moest zien, dat zg sterk was en veel verdragen kon — ondanks hare kleine gestalte. En dan — wie kent niet het weemoedige genot? — om den geliefde, die ons niet mag toebehooren, ten minste te zien, zgn stem te hooren, die u nooit het vurig verlangde woord aal toefluisteren. Hartewonden trotaeeren de natuurwetten; het is voor hen een wellust om ■te bloeden en het stelpen kan den dood ten gevolge hebben. O, kleine Alma, gg hebt u prachtig gehouden! Opgewekt en vroolijk! levendig, bevallig als altijd, waart gg de ziel van den geheelen kring. Vaak vroeg Star zich verbaasd af, of zg" hem misachien eigenlijk niet voor den gek gehouden had ; dat vond by echter een zeer onaangenaam denkbeeld ! Doch eenmaal trof hem blikaemsnel' zulk een onbewaakte blik uit de kleine grijze oogen, dat hjj meende in een afgrond van den diepsten weemoed te staren. Slechts een enkele maal ontmoetten zg elkaar alleen, op den straatweg. Het was vlak bij het voetpad, waar zg dien morgen gewandeld hadden, toen hg tot de ont* dekking kwam dat het kleine Floratedtje volstrekt niet zoo ongevaarlijk was als hg gedacht had. Hg bloosde tot achter de ooren en riep: »Almal" — >Mjjnheer Star!" — «Vergeef mjj 1 Ik kon zoo spoedig «iet vergeten." (Wordt Vervolgd), --- Verschillende Berichten. Prof. Sngders te Delft blgft dagelijks _in beterschap toenemen, en lgdt veel minder pijn. De toestand van prof. Ravenek ia eveneens gunstig. — In plaats van mr R. Fruin Th. Azn, thans archivariß der rijks -archieven in Zeeland, te Middelburg, is door Ged. Staten van Utrecht mr J. G. C. Joosting, commies-chartermeester bg 's rgks-archief te Utrecht, aangewezen voor de regeling van oude archieven van besturen van gemeenten, waterschappen en veemderjjen die verlangen gebruik te maken van de sedert eenige jaren door de Staten dier provincie aangeboden gelegenheid om die regeling met behulp def provincie te doen bewerkstelligen. — Het plan om aan de Koninginnen, tijdens haar eventueel bezoek aan Noord-Brabant, te Tilbuig door de Noordbrabantsche muziekgezelschapen eene ovatie te brengen, zal naar men meldt, vermoedelgk wel schipbreuk lgden. De meeste gezelschappen zgn er tegen, dat Tilburg daarvoor gekozen is, en hadden liever 's-Hertogenbosch daartoe aangewezen gezien als hoofdstad der provincie en do daarvoor meest geschikte stad. Ook de willekeurige leiding der vergadering, welke onlangß te Tilburg in het lokaal der Nieuwe Koninklijke Harmonie gehouden werd en waarbg nog geen vierde deel der muziekgezelschappen vertegenwoordigd waren, heeft de meesten doen besluiten aan deze ovatie geen deel te nemen. — Te Rotterdam deden zich weör drie nieuwe gevallen van pokken voor. ' — De rivier voor Rotterdam is vrg van jjs. De zeil vaart is heropend. Reeds kwamen Zaterdag o. a. eenige zeilschepen van Flakkee (Ooltgensplaat) en Zeeland te Rotterdam aan, zonder dat zg' onderweg hinder van het gs hadden ondervonden. De marktschippers worden tegen heden allen weer te Rotterdam verwacht. — De verkoop, wegens belastingschuld, van den inboedel van den bekenden Reene te Amsterdam aal Woensdag niet in diens woning maar, volgens beslissing der Amsterdamsche rechtbank gehouden worden op de binnenplaats van het perceel Heiligen weg 19, zjjnde het voormalig huis van arreßt of bewaring te Amsterdam. ■ Deze beschikking der rechtbank wordt hiermede gemotiveerd, »dat de Nieuwstraat tengevolge van het daar heei-Bchende drukke verkeer en met het oog op de weinige breedte der straat niet geschikt toelaat den verkoop bg executie aldaar to houden.'' Nu deze beschikking zoo gevallen is, zal Reens, de geëxecuteerde, zich door een rechtskundige laten bijstaan. — Toen Zaterdag, in verband met den op zee heerschenden miat, de tijding werd verspreid dat de Conrad met terugkeerende troepen van Lombok, Zaterdag niet te Amsterdam zou arriveeren, kreeg de moeder van een der opvarenden, die met spanning en angst het oogenblik van wederzien van haar eenigen zoon had verbeid, een hevigen aanval van beroerte. Geneeskundige hulp werd ingeroepen doch weinig hoop op behoud kon worden gegeven. — Aan het postkantoor Abcoude was dezer dagen de directeur met verlof, toen de'waarnemende klerk het ongeluk had de deur der brandkast dicht te slaan, terwgl de sleutel in de kast lag. In de kast bevinden zich geldswaarden, aangeteekende brieven, enz. Een smid werd geroepen, doch zonder gevolg. Aan den afwezigen directeur werd per telegraaf het ongeval vermeld, en deze zond 'terstond een tweeden sleutel — en toen bleek bet slot te zjjn verbogen, althans de deur wil niet open. Er moest om een brandkastmaker gezonden worden, die de kast met geweld moest openen. — Uit de gevangenis te Te Weener in Duitschland zgn in den nacht van Vrijdag op Zaterdag drie gevangenen gebroken, die gevlucht zgn naar Nederland. Een hunner is reeds gevangenpmen te Winschoten. — Onder Steenbergen is een landbouwersknecht, die van eene kar sprong, tusschen het wiel bekneld geraakt, zoodat bg verschrikkelijk gewond werd en aan de gevolgen is overleden, — Te Terwissel, in Friesland, doet zich een geval van schijndood voor. Een dertigjarig man aldaar kwam Dinsdag avond goed en wel thuis, en legde zich ter ruste. Ongeveer te middernacht werd hg plotseling ongesteld, zgne kleur werd als die van een lgk, zgn lichaam ijskoud. Algemeen oordeelde men, dat hg den geest gegeven had. In allerjjl werd een geneesheer gehaald, die na onderzoek oordeelde, dat de man schijndood was. Hij verbood dus de volvoering van het plan om den persoon af te leggen en te gaan beluiden. Zaterdag lag de persoon nog als een doode; alleen merkte men op, dat zgne temperatuur iets hooger was, zoodat de geneeskundige goed gezien had. —De burgemeester van IJkt, de heer Huisman, schgnt het nu met iedereen aan den stok te j[rij gen. Men is — naar men van daar aan de N. R. Crt schrjjft -- wéér zeer ontstemd over een zgner handelingen en weet minder dan ooit wat men eigenljjk aan hem heeft. Eene van de redenen, waarom hg bet houden van vergaderingen benioeilgkt, is, dat hij zeer tegen herbergen en localiteiten, waar sterke drank geschonken wordt, is, iets wat niemand hem hier natuurlgk kwaljjk neemt. Voor het houden van vergaderingen of bijeenkomsten ia bier echter weinig anders gelegenheid dan in een of ander koffiehuis, doch in sommige gevallen is hier ook nog een ander lokaal voor vergaderingen beßchikbaar, nl. de consistoriekamer der Ned. hervormde kerk, die, wanneer het geen al te profane doeleinden geldt, wel eens voor het houden van bijeenkomsten verhuurd wordtr. Zoo was b.v. de afdeeling IJlst van bet Ned. werkliedenverbond Patrimonium tot nog toe zoo gelukkig, genoemd lokaal voor hare gewone feestelijke jaarvergadering te mogen gebruiken. Ook nu weer had zg voor dit doel de beschikking over de consistoriekamer aangevraagd, doch ontving van den heer Huisman, als administreerend kerkvoogd, een weigerend antwoord. De heer Huisman is nl. langzamerhand van voorstander tegenstander van Patrimonium geworden, èn wjjl het hem te revolutionnairia, èn ook omdat de leden ervan voor het meerendeel tot de Gereformeerde (doleerende) kerk behooren. In het achrjj ven, waarin de heer Huisman zjjne weigering mededeelt en tracht te motiveeren, komt dit ook duideljjk genoeg uit. »leder", zoo schrjjft deze burgemeester-kerkvoogd, >moet zich maar bg zgne partg houden en er is in de >>do 1-1 e er e nd e"11 kerk ruimte genoeg om te vergaderen." Wat nu de eigenaardige spelling van het woord sdoleerende" betreft, is men hier nog in 't onzekere, of dit als eene hatelijkheid of als eene »grove" taalfout is op te vatten. De afdeeling van Patrimonium heelt nu besloten hare jaarljjksche vergadering a.s. week op de bovenzaal van een koffiehuis te houden, want de verwjjzing naar het kerkgebouw kan zg natuurlgk niet ernatig opvatten. Intusschen begrjjpt men hier niet, hoe de heer Huisman, die zoo tegen de koffiehuizen zegt te zgn, nu op deze wgze, naar het schgnt, uit louter partijzucht, de menschen naar de herberg drg'ft! | Zaterdag werden in het procea-Joniaux verscheidene getuigen gehoord, een notaris, boekhouders, een apotheker, een hoofdofficier enz. Voornamelijk liep het verhoor weer over do ünancieele aangelegenheden van de beschuldigde. Een dame, bekend met de familie Ablay, herhaalde de beschuldiging van valsch spelen, wat een krachtig protest van mw. Joniaux uitlokte. Deze zeide 0.a.: »Ik dacht dat mw. Van Setters mgn vriendin wee en zjj' voegt mjj de grofate beleediging toe." De Antwerpsche bankier Bogaerts, die beiast was geweest met het onderzoek naar den financieelen toestand van het huisgezin Joniaux, legde geen ongunstige getuigenis af voor de beschuldigde. Mw. Van Setters, 's namiddags nogmaals gehoord, hield haar beschuldiging van valsch spelen vol en zeide o.a. dat mw. Joniaux onder valschen naam te Monte Üarlo had gespeeld. Uit haar antwoorden bleek intusßchen dat deze getuige eveneens het spel «beminde", dat haar telkens meer tot mw. Joniau* bracht. Het is een scbndaal; zooals het gepeupel van Antwerpen te werk gaat, als het maar denkt het rijtuig met de beschuldigde te zien. Da politie Bchjjnt niet bg machte dit te voorkomen. Vrjjdag is een persoon aangehouden, die voor de poort der-gevangenis stond te roepen : » Waar is zg nu, de moordenares !" enz. — Donderdagavond is de gedegradeerde kapitein Dreyfus uit Pargs naar hot eiland Ré vervoerd, waar hij het oogenblik moet afwachten tot zgn deportatie. Te La Roehelle, waar hg naar het eiland werd ingescheept, wist het gepeupel, ondanks de voorzorgen der politie, in het station te dringen, waar ten slotte eenige personen op Dreytus afgingen en hem met stokken en vuisten sloegen. De politieagenten en de gendarmen konden hem niet beschermen tegen de woede van het publiek, dat schreeuwde : »Te water ! Dood aan den verrader!" Met veel moeite kon de omnibus, waarin Dreyfus met zijn bewakers had plaats genomen, door de menigte komen tot de haven, waar bij werd ingescheept. — In het huis nn. 16, rue Mazagran te Parijs, heeft de portier Vrijdagavond op de trap een soort bom gevonden, in papier gewikkeld. Veel beteekenis schgnt deze »anarchistische aanslag" niet te hebben. — Er is sprake van »de ontbinding van een nog niet lang geleden gesloten .huwelijk tusschen den zoon van een van Frankrjjk's beroemdste schrgvers met de dochter van den grootsten dichter onzer eeuw." Bedoeld zgn waarschgn- Ijjk Léon Dandet en Jeanne Hugo. — Volgens berichten uit Duitachland zgn de Moezel, de Nahe, de Mam en de Necker zeer gestegen wegens de sterke regens en het smelten der in massa gevallen sneeuw. Men vreest voor overatroomingen, ook aan den Rgn. Overal zgn voorzorgsmaatregelen genomen. — Daar in het universiteitsgebouw te Berljjn studenten meermalen hun overjassen niet terug vinden na afloop der colleges en vermeerdering van het toeziend personeel tegen die diefstallen niet baatte, zullen nu aan de kapstokken kettingjes worden bevestigd, die door de mouwen worden gehaald en dan vastgemaakt met een sleuteltje, dat de rechtmatige eigenaar bg zich houdt totdat hg vertrekt. Zou hetzelfde niet met parapluien kannen gebeuren ? — De Tweede kamer van het groothertogdom Hessen heeft jl. Donderdag met groote meerderheid het voorstel aangenomen, waarbjj lijkverbranding wordt toegestaan. — Vrjjdag nacht ia bg Taxenburg, Salzburg. een personentrein op «en goederentrein geloopen. Verscheidene personen werden gekwetst Zi.— Bg oen schoenmaker te Olmiltz, die wegens beleedigingen van leden der keizerlijke familie werd in hechtenis genomen, werden verscheidene anarchistische geschriften gevonden. Men gelooft dat aldaar een geheime anarchistische bond bestaat. — Te Milaan is in de aristocratische wjjk Borgonovo Vrjjdagavond een dynamiet-aanslag beproefd. Een op den knal toegeloopen portier vond in een hoek van den ingang, in de onmiddelgke nabgheid van de woning van vorst Palcone d'Adda, een groote gzeren vierkantige bom. Deze, oogenschjjnlgk oen gevaarlek soort, werd naar het artillerie-magazjjn gebracht om onderzocht te worden. — In de vorige week werd de bouw voltooid van de prachtige woning, een paleis gelijk, die Cornelïua Vanderbilt voor zich heeft laten bouwen aan het Central Park te New-York. Vier jaren zyn beßteed aan den bouw van dit huis, dat een copie is van het kasteel te Blois. De balzaal iB versierd in den stijl Louis XIV, 80 voet lang en 50 voet breed. De bouwsom moet 5 millioen dollars bedragen, — wat op zich zelf een reden is voor de bewoners van het land, waar de dollar almachtig is, om met eerbied naar dit gewrocht der bouwkunst om te zien. ■ - Aangeplakt in een hotel te Schwarza, Thüringen : >Ten onrechte heb ik verklaard dat F ... W ... de gemeenste schurk van de wereld is. Hjj is niet de gemeenste schurk." F. W. was hiermede tevreden. — Corot en Daumier waren warme vrienden. De eerste verkocht veel, maar de doeken van Daumier bleven in zgn atelier en bij elk kwartal zat Daumier in den brand om de huur te betalen. Eens toen Daumier weer geducht om geld verlegen was, -verscheen Corot bij Daumier. Hij snauwde hem toe: «Als men de huur niet betalen kan, dan koopt men een huis", stopte hem het eigendomsbewijs van een huis in de hand en snelde heen. En het is in dat huis, dat Corot voor Daumier kocht, dat de weduwe van Daumier dezer dagen Btierf. ---