FEUILLETON. HET PORTRET. Novelle, naar het Fransch, VAN A. THEURIET. 8. 111. — >Hoehebik hetnu metje?" zeideJacques eenigazins boos, »die jonge dame drjjft den spot met je! Van morgen nog heb ik haar in goed Fransch hooren babbelen. Je hebt haar onthutst met je vloed van groote woorden. Zg heeft ons voor een paar dwazen of voor commis-voyageurs op marsch gehouden en oub als zoodanig behandeld." — -.Waarom heb jjj dan niet het woord gevoerd ?" antwoordde Le Chautre geraakt; -ik zou wel eens willen weten of ge het er beter afgebracht had." — >Ik zon ten minste geen dwaasheden gezegd hebben!" Een kwartier lang Hepen zjj zwijgend naast elkaar voort, maar toen zg aan bet strand kwamen dat de baai begrenst en waarop het dal van Raz uitkomt, verhelderde het schouwspel, dat zich aan hunne oogen vertoonde, hunne stemming weer en kwamen weer vriendschappelijke woorden over hunne lippen. Links waren de geelachtige kustrotsen, bovenop begroeid nwt gras, ten volle door de zon beechenen; de Méalkom had een stralenkrans van roodblauwe damp, en heel in de verte zag men aan den ingang der baai de grjjze punt der Geitenkaap opdoemen. Rechtskwamen vochtige zwarte rotsen uit het ver lichte water te voorschjjn, terwjjl daarboven de eiken- en kaatanjeboeschen van Ploa-Ré zioh trapsgewijze met hunne groene kruinen verhieven. Voorbg een achermvormig sparrenboach, dat naar voren toog over een rotspunt, was er als het ware een ineenmenging van verschillende kleuren groen, en geheel in de verte schenen de witte huisjes van Douarnenez bjjna ineen te smelten met het Tristaneiland. Men ontwaarde de visschersbootjes op gelgke rgen in de voorhaven, met hunne netten opgehangen tusschen de masten, zoodat zjj er uitzagen ala groote spinnenwebben. Verder zag men niets meer dan een stuk groene zee, onder een zacht blauwe lucht, die eindeljjk samensmolten in melkwitten damp aan den horizon. Langen tgd bleven zjj bewonderend staan i kijken naar dit landschap met zulke fijne en zoo telkene veranderende kleuren en gingen : eerat na zonsondergang naar huis en volgden . het smalle kronkelpad, dat langs de rotsen , loopt in de richting van Plo-Mar. Do acheme■ ring voegde nog iets geheimzinnigs toe aan , dit bekoorlijke pad, vol wilde bloemen en , reusachtige boomen. In oeas ontdekten _jj i onder een groep eiken een bron, die een waschbasain vormde, waar de waschvrouwen zich haastten haar linnen nog uit te wringen voor het geheel donker zou zgn; dan weer kleine bouwvallige hutten verborgen in een hoog beukenboßcb. Toen zg hunne woning te Plömar bereikten waa de avond geheel gevallen. — >Wie ie toch die dame, die de kamer naast de mgne heeft?" vroeg Jacques, thuis komende aan de hötelhoudster. — »Het is geen dame, het ia juffrouw Kerdouarnec " — ïls ze hier voor lang?" — »Ze is al weg, mgnheer." - -Weg." herhaalde Jacques treurig. -— sJa, mgnheer. Ze was gekomen voorden aflaat te Sint-Anna en nu ia ze weer naar huia.' — »En waar is dat, haar huia ?" — »Ja meneer, nu vraagt ge me meer dan ik weet.... Het ia ergens in de vlakte, den kant van Pont-Oroix uit." IV. — -.Pont-Croix t... Woont zg in de buurt van Pont-Croix,:bg het beroemde alot ?" herhaalde Jacques den volgenden morgen. »Eu ze is vertrokken, zonder dat we met haar gesproken hebben I Dat ia jou schuld, Le Chautre, wat behoefde je haar ook bang te maken door een aanval op den publieken weg !" — »Als we maar eena naar Pont-Croi- gingen V" stelde Le Chantre voor. _ »Ala dwaalridder die eene betooverde prinses zoeken ? Ik zie ons al overal aankloppen en vragen: woont hier bg geval juffrouw Kerdouanec ?" — »Neen, maar we konden toch ten minßte zien te weten te komen, waar het kasteel is, dat de Girondjjnen gehuisvest heeft ?" — -.Och kom, wat de plaatselijke geschiedenis betreft zgn de menschen hier zoo dom ala ik weet niet wat; niemand zal ons kunnen inlichten." — -.Integendeel, ik heb er onze hospita al over gesproken en zg heeft mg geantwoord, Gaat u maar eens naar de dames Le Clainche, die verkoopen van alles en weten alles." Dit gesprek werd gevoerd achter Ploa-Ré in de Kruialaan, waar Le Chautre een studie begonnen was, terwgl Jacques op het grgze trapje van den kruieheuvel zat te lezen. De hobbelige, eenigazins sombere populierenlaan verloor zich, met haar dubbele rjj boomen en haar met graa begroeide wagensporen, waarop reeda hier en daar zilverwitte bladeren lagen, in een dicht eikenboach waarboven zich de alanke toren van Ploa-Ré verhief. — «Komaan dan maar, laat ona naar de dames Le Clainche gaan, riep Jacques uit. Zg pakten hun boeltje bjj elkaar, en gingen naar het stadje terug. Douarnenez wordt in tweeen verdeeld door een lange, hellende straat, die slecht geplaveid is, en waar aan weerszijden dondere winkeltjes en huizen met zwarte gevels zgn. Deze hoofdstraat wordt naai* den mond der rivier toe gaandeweg nauwer en vormt als het ware de ruggegraat van de stad. Op de helft van de straat bevindt zich een plein met een fontein, waar zich steeds groepen zeelieden, vrouwen en boeren ophouden en op den hoek van dat plein is de winkel van de dames Le Clainche. Deze tamelgk bejaarde, maar nog zeer levenslustige dames woonden daar met hare moeder ; zooals de hotelhoudster van P!ö-Mar gezegd had, verkochten zg van alles: tabak, kruidenierswaren, manufacturen, vischtuig. In het donkere winkeltje was het een zonderlinge opeenhooping van koopwaar van allerlei aard, opgestapeld op de toonbanken, op de planken, soms zelfs op den grond tot bg den ingang. Er hing een lucht van kruiderjjen, teer en tabak die de keel onaangenaam aandeed. Te midden van deze verwarring van koloniale waren en lappen bewogen de twee vrouwen zich ook bedrijvigheid om de klanten te bedienen en te redetwisten over de pjpzen en zelfs vonden zij nog tgd, om een praatje aan te knoopen met de lediggangera, die tegen den toonbank kwamen leunen, waarachter de oude moeder tusßchen twee pgpenrekken zat, (Wordt vervotydi) --- RECHTSZAKEN Arrondissements-rechtbank te Middelburg. MEINEEN. Voor genoemde rechtbank werd heden behandeld de zaak tegen W. R., oud 30 jaren, landbouwer te Middelburg, beklaagd dat hg ter openbare terechtzitting der voomoe mdc rechtbank, dd. 1 Maart 1895, vonnissende in strafzaken, als getuige onder eede gehoord in de strafzaak tegen L. de K., karoter te Middelburg, appellant van een vonnis van het kantongerecht te Middelburg, dd. 30 Januarj 1895, opzettelijk eene valache verklaring onder eede heeft afgelegd, ten voordeele van genoemden appellant. Hg verklaarde toen: >dat hg, nadat hg op 2 December 1894 des namiddags omstreeks een ure een schot had hooren lossen zonder te kunnen zeggen, wie dat gedaan heeft, gezien heeft dat de beklaagde zich achter in zg'n boomgaard, tevens moesland, bevond en van daar ging in de richting van zgne woning, terwgl hjj toen duidelijk zag, dat de beklaagde in de eene hand een geweer droeg en in de andere hand een voorwerp, doch dat bg niet kon onderscheiden of dit een haas, een kongn of een kat was en dat hg ter terechtzitting van het kantongerecht eene zelfde verklaring als ■ thans heeft afgelegd." In deze zaak waren vanwege het openbaar i ministerie 5 getuigen gedagvaard, terwgl de heer mr M. 3. de Witt Hamer als verdediger . optrad. Van de zjjde der verdediging was een getuige a décharge opgeroepen. Een vrg talrjjk publiek woonde de behandeling dezer zaak bg. In de eerste plaats werd voorlezing gedaan van verschillende stukken, o. a. van de audiëntie-bladen der hiervoren bedoelde zittingen van de rechtbank en het kantongerecht. Uit het laatate bleek dat door den bekl. van thans verklaard was dat de beklaagde van toen {L. de K.) met een geweer in de eene en een haas in de andere hand huiswaarts ging. Gelgke verklaring had de bekl. ook afgelegd voor den betrokken veldwachter en hg beweerde niet beter te weten of hg had voor het kantongerecht hetzelfde verklaard als voor de rechtbank; alleen was het mogelijk dat bg voor het kantongerecht uitsluitend van een haas heeft gesproken. Daarna werd overgegaan tot het hooren der getuigen. In de eerste plaats mr J. P. v. d. Mieden van Opmeer, kantonrechter te Middelburg, die verklaarde zich geheel te refereeren aan hetgeen in het relaas der zitting was opgenomen. Door getuige is voor het kantongerecht van geen kat of een konjjn gesproken. De tweede getuige mr J. Ermerins, griffier bjj het kantongerecht te Middelburg, verklaarde in gelijken geest. De derde getuige mr E. Dull, ambtenaar van het O. M. bij het kantongerecht te Middelburg, verklaarde ook dat door beklaagde positief gezegd is dat De li. een haas in de eene hand had. Er is geen sprake van een kat of konijn geweest. De beklaagde, hierop weder gehoord, bleef bjj zgne eerst geuite bewering. De volgende getuige M. J. Lievenae, rjjksveldwachter te Domburg, verklaarde dat bekl. bg hem indertijd aangifte gedaan had gezien te hebben dat L. de K., op een genoemden dag en nadat een achot gelost was, uit het land kwam, in de eene hand een geweer en in de andere hand een haas hebbende. Beklaagde had aan dezen getuige later, vóór de zaak van De K. voor het kantongerecht was behandeld, verklaard bang te zgn voor De K-, die hem daaga, nadat de aangifte gedaan was, bedreigd had. De beklaagde gaf toe aan den veldwachter alleen van een haas gesproken te hebben; hg waß in de overtuiging dat De K. een haaß in de hand had en in die overtuiging was hg versterkt door hetgeen hem was gezegd door i J. Simpelaar, die bg hem waa, toen hg De K. zag loopen. Op eene vraag van den verdediger werd aan dezen getuige gevraagd, of bekl. niet aan i hem gezegd had dat Vader de beste getuige was. Getuige gaf hierop een toestemmend antwoord. l De laatste getuige a charge A, Jonkheer gemeente-veldwachter te Grg'pskerke, verklaarde in hoofdzaak hetzelfde als de vorige getuige. De arbeider Jan Simpelaar, getuige & décharge, verklaarde dat, toen het schot gelost ■ was, hg met R. gesproken heeft over hetgeen , De K. in de eene hand droeg. Deze was toen niet geheel en al zeker dat dit een haas waa. i Deze getuige verklaarde ook dat den dag na i de aangifte hem door R. is gezegd dat een l broeder van De K. hem had bedreigd. De beklaagde hield vol er niet van te . weten, of hg op het kantongerecht alleen van i een haas gesproken had. : Hg verklaarde ten slotte voor de rechtbank ■ de waarheid verklaard te hebben. De ambtenaar van het openbaar ministerie i begon met te herinneren hoe bekl. voor het i kantongerecht eene duideljjke verklaring had : afgelegd en later voor de rechtbank een gansch ■ tegenstrijdige getuigenis gaf. i Het is toen den ambtenaar reeds opgevallen i dat de getuige van toen niet vrg was en door , zekere angst er toe gebracht werd om anders i te verklaren dan voor het kantongerecht. i Spreker verklaarde van oordeel te zgn dat . door den bekl. voor het kantongerecht de ° waarheid is gesproken. Als de beklaagde ronduit wilde spreken, zou hjj zeggen: >ik heb gehandeld onier hypnotiachen invloed van De K. en uit vreeß voor mgn goed." De ambtenaar wees erop dat R., zelf jager zjjnde, moet gezien hebben dat De K. een haae droeg, terwgl hjj er ook het licht op liet vallen dat, waar men zekere vrees voor De K, koesterde, men niet zonder reden eene aangifte tegen hem doen zou. Spreker herinnerde aan de pertinente verklaringen van de gehoorde drie eerßte getuigen ; en toonde aan hoe het dus niet is aan te nemen dat dezen zich kunnen hebben vergist. Ook het gewezen vonnis sluit dit uit. Bekl. heeft onder den invloed van vrees voor De K. een valsche verklaring voor de rechtbank afgelegd. Spreker achtte de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen en vorderde veroordeeling van beklaagde tot zes maanden gevangenisstraf. De verdediger, de heer mr M. J. de Witt Hamer, begon met erop te wjjzen dat de verklaring, door den beklaagde voor het kantongerecht afgelegd, formeel vast staat. Dit was ook reeds het geval voordat de drie gedagvaarde ambtenaren hier gehoord zgn. Toch heeft de ambtenaar van het O. M. het . noodig geacht die drie ambtenaren te dagvaarden en daaruit is af te leiden dat ook hg de mogelgkheid aanneemt dat deze heeren zich bg het hooren van den bekl. van thans als getuige kunnen vergist hebben in de appreciatie van wat hjj gezegd heeft. De heeren meenen dat bekl. heeft getuigd dat hjj een haas heeft zien dragen, doch bekl. beweert dat hg dit niet zeker weet en vermeent ook van een kat of een kongn gesproken te hebben. Maar stel dat beklaagde zich vergist heeft, is dwalen dan niet menschelgk ? Bekl. is niet gewoon in rechtszaken op te treden, b_ is dus eenigszins timide en spreekt met een zachte stem; kan hij dus niet van een kat of een kongn gesproken hebben, of kan hg, toen hg zgn verklaring vooi de rechtbank aflegde, niet vast overtuigd zgn geweest dat hg op het kantongerecht in dien geest getuigd had? Pleiter trachtte verder aan te toonen hoe de bekl. door de mededeeling van Simpelaar in zgne meening, dat De K. een haas in de hand had, werd versterkt en eindeljjk overtuigd. Spreker wees er ook op dat reeds op 3 Dcc, door een broeder van De K., R. gedreigd is hem te zullen ophangen. Ware R. daurvoor bevreesd geweest, dan had hjj voor het kantongerecht eene andere verklaring afgelegd ; dan hjj nu deed. Het ligt toch voor de hand dat, als R. zooveel vrees koesterde voor DeK., - dat hg zioh daardoor zou laten inHuenceeren, , hjj reeds toen nieta ten diens nadeele zou gezegd hebben. ■ Pleiter wees erop dat beklaagde is een ■ degelijk, braaf, gverig landbouwer, vader van 1 drie kinderen, echtgenoot van een oppassende vrouw, verder de oogappel van zgn vader, in - éen woord iemand waarop in geen enkel opzicht iets te zeggen valt. ' De verdediger vertrouwde dan ook ten volle dat de rechtbank zgn cliënt zal vrg spreken, 1 Na re- en dupliek, waarbjj zoowel de ambtenaar van het openbaar ministerie als de ver' dediger bleven persisteeren bg hunne geno-1 men conclusie, sloot de rechtbank het onder-1 zoek en werd de uitspraak bepaald op heden ■ over 8 dagen. Door dezelfde rechtbank werden heden veroordeeld wegens: mishandeling: J. M. d. K., 21 j., en P. A. d. K., 23 j., arbeiders, Koewacht, ieder tot 2 m., en J. P. M., 23 j., reizend koopman, gedomicilieerd te Bergen op Zoom, tot 7 d. gev, L straf, en J. d. S., 51 j., landbouwer, Honte, nisse, Schaperspolder, tot / 10 b. s. 10 d. h., [ K. P. 8., 26 j., blikslager, Goes, tot /3b... 3 d. h., en W. D., 35 j., landbouwer, Biggekerke, tot f 1 b. s. 1 d. h. ; beschadiging: A. V., 23 j., timmermana. knecht, Terneuzen, tot f 5 b. s. 5 d. h,, en , C. S., 19 j., en J. E., 17 j., arbeiders, Kapelle, ieder tot ƒ 3 b. 8. 3 d. h; diefstal: W. N., 19 j., arbeider Biezelinge, \ gemeente Kapelle, tot 3 m. gev. straf, en F. ' J. 8., 17 j., Th. v. d. S., 19 j., Ch. M. V., 18 j., A. v. R., 19 j., F. F. I.f 18 j., E. A. d. 8., 18 j., allen arbeiders Sas van Gent, ieder tot f 1 b. s. 1 d. h.; vernieling: J. C. d. K., 17 j., fabrieksarbeider Middelburg, tot f 5 b. a. 5 d. h.; beleediging: C. v. d. 8., 55 j., wed. P. v. 0., zonder beroep Hontenisse, tot f 3 b. s. 3d. b.; beleediging van een ambtenaar: J. d. V., 26 j., metaelaarßknecht, Zaamßlag, tot /5 b. s. 5 d. h., en het opzettelijk beletten of verijdelen van handelingen door een ambtenaar: P, C, 32 j., landbouwersknecht, en C. S., 22 j., arbeider, beiden Oostburg, ieder tot 7 d. gev. straf. Allen in de koaten. Vrijgesproken werden; F. H., 25 j., werkman, Hulst, beklaagd van mishandeling, en A. S., 18 j., arbeider, Oostburg, beklaagd van het opzettelijk beletten of verijdelen van handelingen door een ambtenaar. ---