Middelburg 6 November. De ziekenfondsen In Nederland. Een der belangrgkste hoofdstukken uit het dezer dagen verschenen rapport over bovengenoemd onderwerp uitgebracht door de commissie, die zich op verzoek van bet hoofdbestuur der Maatschappij tot nut van 7 algemeen met een onderzoek daarvan belastte, is wel het zesde. Daarin worden behandeld de gebreken der bestaande ziekenfondsen en voorstellen tot verbetering. Na eene uitzetting van de geschiedenis en het karakter dier fondsen, de misbruiken, die daarbg heerschen,en de gebieken, welke hen aankleven, komt de commissie tot de grondslagen, waarop een doeltreffend ziekenfonds moet steunen. Volgens het gevoelen der meerderheid van die commissie behoeft een ziekenfonds om volledig aan zgn doel te beantwoorden, geen onderling fonds te zgn. »Ligt — zoo schrgft zg — bij een onderling fonds een groot voordeel in de opvoedende kracht, die van het gezamenlgk behartigen van gemeenschappelijke belangen nitgaat, daartegenover staan dikwgls niet onaanzienlijke nadeelen, wanneer zgn bestuur, nit weinig ontwikkelden bestaande, niet geneigd is aan medische en pharmacëutische controle in zgn midden plaats in te ruimen. Onder de uitnemende ziekenfondsen in het land wordt dan ook een eerste plaats ingenomen door niet onderlinge fondsen.: De vorm is bijzaak, indien slechts wordt gezorgd voor erkenning van , elks rechten, samenwerking van aller belangen, zoo bg bestuur als bg' leden en deskundigen. Maar de vruchten, door de ziekenfondsen afgeworpen, behooren ten goede te komen aan hare zieke leden, want zg zgn opgericht om op de' best mogelijke wjjze in hun vele en velerlei behoeften te voorzien." / Volgens de commissie dienen de zieken- en onderßteuningsfondsen voornamelijk op de volgende beginselen te berusten: A. Ziekenfondsen. 1". Een ziekenfonds ia een instelling van voorzorg, ten doel hebbend hulpverleening bg ziekte. Daarbg' staat het beginsel van wedeikeerige overeenkomst Op den voorgrond en valt dus ieder denkbeeld van bedeeling weg. 2°. De vorm van ondernemersfonds is, zjj bet op verschillende gronden, zoowel voor eigenlijke ziekenfondsen als voor ondersteuningßfondsen af te k&uren. 3*. Eenige bemoeiing van overheidswege, ter vermgding van misbruiken en ter bevestiging van het algemeen vertrouwen, op de wg'ze als dit bg het Algemeen Ziekenfonds voor Amsterdam geschiedt, is zeer gewenscht. 4. Waar het particulier initiatief onvoldoende blgkt, verdient de opwekking tot het oprichten van fondsen van overheidswege aanbeveling. SU. Geldelijke ondersteuning van een fonds door derden is iv het belang van het fonds zelf af te keuren. 6° Alleen gezonde personen mogen ep de gewone voorwaarden als leden worden aangenomen. 7° Het recht op hulp (behalve bij verlossing) behoort in te gaan terstond na de inschrijving ala lid althans voor hen, die zich, op hunne kosten, aan een geneeskundig onderzoek willen onderwerpen. 8" Waar een fonds meerdere uitkeeringen verzekert, is splitsing der administratie in afzonderlijk beheerde afdeelingen met zelfstandige premiën noodzakelg'k. B. Eigenlijke ziekenfondsen. 1° Eigenlijke ziekenfondsen zgn in zoover philanthropisch.) instellingen, als daarbg door deskundigen rekening moet worden gehouden met de draagkracht der leden. Winstbejag ia in strijd met het karakter van zulk een fonds. 2° Tot leden behooren alleen zg te worden aangenomen, dit. door hun geringen welstand niet in ataat zgn zich op de gewone wjjze de noodige geneeskundig e hulp en geneesmiddelen bjj ziekte te verschaffen. 3° Zoo mogeljjk moeten ook Ijjders aan slepende ziekten worden aangenomen ; en wel tegen verhoogde contributie, ter beoordeeling van eene commissie van deskundigen. 4». De hulp behoort te bestaan in genees-, heel- en verloskundige hulp, geneesmiddelen en kleine verbaiadmiddelen. Verdere verband- Btofien en instrumenten tegen den koßtenden prgs of met slechts geringe verhooging. s*. Geen enkele ziekte mag aanleiding geven tot hnlpweigering. 6*. De premie moet zoo laag mogeljjk worden gesteld ; nochtans niet te laag om alle uitgaven behoorlijk te kunnen waarborgen. Wenschelgk ia bet haar e enigszins met den leeftgd te doten eenenmale afgekeurd" en de uiteenzetting ervan in ons gemeenschappelijk rapport «absoluut onmogeljjk" verklaard. Ik daarentegen was volkomen overtuigd dat deze uitspraak voor 't minst al te apodictisch luidde, dit besluit al te gestreng moest heeten; dat inderdaad de bevordering eener algemeene volledige bekendheid van de hier bedoelde theorie nuttig en wenscheljjk was en onafwijsbaar op den weg onzer commissie lag. Toen nu op onze laatste vergadering — 13 April 1895 — bg de beslissende stemming over hoofdstuk VI, onß derde medelid zich aan de zjjde der beide anderen schaarde, bleef mg niets over dan mgn ontwerp tot een partieel rapport der minderheid om te werken en aldus het hoofdbestuur aan te bieden. Zulks werd eenstemmig door de vergadering goedgekeurd en onzen secretaris de verzending der beide rapporten tijdig voor de algemeene vergadering opgedragen. Daar echter, enkele dagen na den hiertoe uitdrukkelijk vastgestelden datum (20 April), mg 't collectief rapport onzer commissie nog niet ter vooraf noodzakelijke mede-onderteekening was aangeboden, beb ik alstoen gemeend niet langer met de toezending van het mgne aan 't hoofdbestuur te moeten wachten. De schrijver behandelt in zgn brochure: a de eigenlgke ziekenfondsen, b de doctorsbus- Ben, c de ondersteunings- of zieken ge Idsfondsen. Alb voornaamste eischen, waaraan doeltreffende zieken- en ondersteuniuga.ondsen behooren te beantwoorden, geeft dr S. het volgende aan : I. Kik ziekenfonds moet ten doel hebben : hulpbetoon op den grondslag van onderlinge verzekering. 11. Inrichting en werkingswijze van, zoowel als toezicht op dusdanige instellingen behooren bg de wet te worden geregeld, ten einde zooveel mogelijk misbruiken en gebreken te voorkomen. 111. Onmiddellijk beheer van overheidswege is niet volstrekt noodig; wel daarentegen nauwlettende zorg voor stipte naleving van in te voeren doelmatige wetsbepalingen op dit gebied. Commissiën of raden van toezicht zgn voor den goeden gang van zaken veeltgds wenscheljjk, zoo niet onmisbaar. IV. Waar zulks noodzakelijk blgkt, verdient de oprichting van overheidswege, van ziekenfondsen ten plattenlande aanbeveling. V. Deskundigen es leden van een ziekenfonds behooren beiden invloed en toezicht te kunnen uitoefenen op de naleving der bestaande reglementaire bepalingen, zoowel als op, naar vastgestelde regelen, daarin mogelg'k aan te brengen wijzigingen. VI. Oprechte toewijding, plichtmatige hulpvaardigheid der deskundigen en welwillende, belanglooze medewerking van menßchenvrienden kunnen ziekenfondsen slechts ten goede komen; weldadigheid echter, bgv. in den vorm van subsidiën, mag nimmer het beginsel ïjjn waarvan zoodanige instellingen uitgaan of waarop zij steunen. VII. Zuinig beheer, billgke, zg 't ook matige belooning voor bewezen diensten, vergoeding van gemaakte onkosten, o. a. voor geleverde gen eesmiddelen, zgn noodzakelg ke eischen voor ieder eigenlijk ziekenfonds. Wat jaarlijks na aftrek van alle verplichte uitgavan overblgft, kome vooral aan de reservekas ten goede en verder aan de leden en deskundigen. VIII. De eigenlgke zieken- en onderßteuningsfondsen kunnen onder dezelfde directie en ten behoeve derzelfde leden werken ; administratief evenwel, behooren zjj volledig gescheiden te zgn. IX. Tot leden van eigenlijke zieken- en onderßteuningsfondsen mogen alleen worden aangenomen gezonde personen, die door hun mingegoeden maatschappeljjken stand niet in staat zgn, uit eigen middelen op de gewone wjjze zich behoorlijk van geneeskundige hulp en van al het noodige, bjj voorkomende ziekte, te voorzien. Daarnevens kan oprichting van afzonderlijke fondsen voor den kleinen middelstand nuttig zgn. Uitzonderingsbepalingen, zieke personen betreffende, bjjv. toelating tegen een juist berekende verhooging der premie (intreegeld) en na overleg met den fonds-geneesheer, zgn vooi bijzondere gevallen niet af te keuren. X. Het schijnt in 't algemeen wenscbelgk dat een gehuwd man niet zonder zgne vrouw wordt aangenomen; eene gehuwde vrouw niet zonder haar man (tenzij deze lid is van het werklieden-zieken.ondß der industrieele ondeineming, waarbg hjj arbeidt); het gezin niet zonder de kinderen. XI. Het recht op genees- en heelkundige behandeling en medicijnen moet dadeljjk ingaan na de inschrijving als lid; desnoods tegen betaling eener afzonderlijke premie (intreegeld.) De aanspraak op verloskundigen bjjstand, echter, ga eerst in na zes maanden te hebben gecontribueerd. XII, Hun, die, na als leden ingeschreven te zgn, aan bijzondere ziekten komen te lgden, geneeskundige behandeling te ontzeggen, is van het standpunt des geneesheers onhoudbaar, van dat der fondsdirectie onredeljjk. XIII. De weekpremie zg* zoo billijk mogelyk, doch voldoende, om alle uitgaven te bestrijden ; haar naar den leeftgd te regelen, is rationeel ; doch administratief, althans voor de eigenlijke ziekenfondsen, allicht te omslachtig. Voor kinderen van leden worde een geringer bedrag berekend en dit voor groote gezinnen nog beperkt. XIV. In 't bestuur van ieder eigenlg'k ziekenfonds behooren ook deskundigen zittin g te nemen, o. a. ter controle eener deugdelijke recepteur. Dat de geneeskundige, desbevoegd, zelf de geneesmiddelen bereidt, is zonder overwegend bezwaar; mitß ook hier onder voldoenden waarborg, dat zulks aan de eischen beantwoordt. XV. Naast genees-, heel- (c, g verloskundige hulp, medicjjnen, kleine verbandmiddelen, vaccinatie en revaccinatie worde, op advies van den fondsgeneesheer, de bijstand van specialiteiten aan de leden gewaarborgd. XVI. Duurdere verbandstoffen en deflinfectiemiddelen, brillen, breukbanden en alle verdere noodzakelgke instrumenten behooren aan de leden zooveel mogelyk tegen den kostenden prgs (of gratis) te worden geleverd, bloedzuigers en lavementen gratis gezet. XVII. De belooning bg abonnement der geneeskundigen en apothekers van ondernemersfondeen (vaste bezoldiging per lid en per jaar met gratis behandeling der kindeten), is af te keuren. Zij berust op veel te wißselvalligen grondslag om voor bedoelde titularissen billgk te kunnen heeten. Aan dit bezwaar komt het gewgzigd abonnementstelsel bg A. Z. A. en A. Z. R. (het Algemeen Ziekenfonds te Amsterdam en dat te Rotterdam) te gemoet door het aandeel dat de deskundigen jaarlgks in het batig saldo genieten. XVIII. Belooning van den fondsmedicus en apotheker per visite en per recept met vergoeding aan den laatste voor den kostendeu prgß der geneesmiddelen, is ongetwijfeld billijk j in tg'den van epidemieën trouwens kan zg voor den bloei of de instandhouding van het fondß gevaar opleveren, ook daar nog waar de instelling een eigen apotheek bezit. Hierom is duurzaam voldoende zcrg voor een krachtige, wel berekende reserve in verhouding tot het aantal fondaleden onafwijsbaar noodzakelijk. XIX. Bjj onderßteuningsfondsen behooren, naast zuinig beheer, premie en uitkeering volgens de eischen der verzeker-inga wetenschap geregeld te zgn. Schenkingen, subsidiën enz* mogen als steeds onzekere factoren van berekening hierbij nimmer in aanmerking komen. XX. Opdat alleen aan werkelijk zieken geldelijke uitkeering geschiedde, is nauwlettend toezicht noodzakelijk. XXI, Bjj de ziekengeldfondsen worde toetreding alleen vergund aan wie hun eigen brood vedienen ; kinderen en ouden van dagen zgn dus vanzelf uitgesloten. Wie na een bepaalden leeftgd, oi wegens ongeneeslijke ziekte door 't reglement daartoe verplicht, uit het fonds treedt, benoude aanspraak op zgn aandeel in de reserve. XXII. Hoe meer uitsluitend ondernemerß(zoowel eigenljjke zieken- als ziekengeld-) fondsen, alsook die van deskundigen, op winstbejag zgn ingericht, des te minder kunnen zg ala een aanbevelingswaardige vorm van dergeljjke instellingen beschouwd worden. XXIII. De gemeenschappelijke behartiging van aller belangen, die bjj onderlinge ziekenfondsen op den voorgrond staat, of staan moet is een deugdeljjk beginsel dat onbepaalde instemming en ruime practische toepassing verdient. Het behoudt echter alteen dan zgne waarde, als kundige mannen, waaronder medici en pharmaceuten deel van het bestuur uitmaken. XXIV Het doel en de werkingswijze, in hoofdzaak op gelijken voet door A. Z. A. en A. Z. R. beoogd en gevolgd, hunne bepalingen omtrent de premiën, de belooning der deskundigen, de verdeeling van het batig slot enz. verdienen de grootste aanbeveling, Coöp, Rotterdam en Ceüp. 'a Gravenhage zgn evenzeer in da meeste opzichten uitstekend te achten. XXV. Dat de zooeven genoemde fondsen zich ook de verspreiding van hygiënische kennis en de bevordering der vaccinatie en revaccinatie onder hare leden ten doel stellen, is loffelijk. XXVI. Onderling ondersteuningaiondsen volgens het medegedeelde (gewijzigde) stelsel der heeren drs. Gallet-Lagoguey en Rondeau, hebben gegevens en berekeningen tot grondslag wier juistheid door de ervaring ia bevestigd ; hunne oprichting verdient ruime aanbeveling. XXVIï. Waar zulks bjj ernstige gevallen — bjjv. van besmette! ijk en aard, in schamele gezinnen — nuttig en uitvoerbaar blgkt, is uitbesteding van fondsleden in ziekenhuizen of andere verplegingsgesticbten voor rekening der fondsbesturen, op advies van geneesheeren en behoudens toestemming der eerstgenoemden, wenachelgk. Het verschil loopt dus voornamelijk over het coöperatief karakter van zulke instellingen. Volgens de commissie ia een onderling fonds geen bepaald vereisebte ; de heer Snijders daarentegen meent dat onderlinge ondersteunings fondsen, volgens het door hem medegedeelde gewgzigde stelsel der heeren drs. Gallet Lagoguey en Bondeau, ruime aanbeveling verdienen. Wg raden belangstellenden in en belanghebbenden bjj deze kwestie de lezing èn van het rapport èn van de brochure van den heer Snijders ten zeerste aan. Van een lezenßwaardige variatie op een bekend thema namen wjj heden kennis. Hei haalde] jjk en nog voortdurend wordt door de Protestantach clericale bladen verkondigd dat bet liberalisme voert tot socialisme, anarchisme en ongeloof. Nu krijg"» do aanhangers van die parij; echter den wind van voren. Het orthodoxe Protestantisme is de zondaar; dit voert het votk tot het ongeloot. >Uet Protestantsebe volk verzinkt al meer in het ongeloof, de uiterste consequentie van het Protestantisme. Van Kuyper naar Lohman, van Lohman naar Bronsveld, en van Bronsveld naar . . . ." Aldus de Maasbode. De Calvinistische bladen mogen na wel zwijgen. Volgens hetzelfde blad heeft «Nederland zgne hulde gevoegd bg die van Frankrijk, Duitschland en Engeland, en Dom Carlos, koning van Portugal, geëerd, die, al moge Italië hem afkeer toedragen, door zgn fier gedrag den eerbied van geheel Europa heeft afgedwongen." Een zonderlinge ophemel arg ! Het Nederlandsche volk, zgne regeering, zgne koningin hebben hoegenaamd geen notitie van den vorst genomen. Alleen waren bg zgn komst te Vlisaingen eenige personen aanwezig, die door hun ambt gedwongen waren daarbg' tegenwoordig te zgn. Zoo weet een clericaal katholiek blad uit alles munt te slaan voor zgne ideeën! Den lezers wordt op die wjjze aardig wat op den mouw gespeld; maar het blad vergeet dat door dergelijke verhalen tevens aan bet licht komt hoe het onder de aanhangers der katholieke kerk ook alles behalve couleur de rosé is. De koningen van Italië en Portugal, beiden katholiek, het Portugeeßche en het Italiaansche volk staan lgnrecht tegenover elkaar! Onderling zgn ze zelfs op vele punten verdeeld. Aan den minißter van justitie is door het hoofdbestuur van den Volksbond tegen drankmisbruik, waarvan de heer mr H. Goeman Borgesius voorzitter is, een requeat ingediend ter verkrijging van snel recht in strafzaken. In dat adres wordt erop gewezen, dat meer en meer stemmen opgaan tegen den onpractischen, langzamen gang der strafvordering en der uitvoering van strafvonnissen ; dat zelfs in de beide Kamers der Statengeneraal, ter gelegenheid van de behandeling der Btaatsbegrooting voor 1895, hierover klachten zgn geuit en wenschen te kennen gegeven ; dat toenemende bandelooaheid leidt tot verstoring der orde en nadeel voor velen ; dat het gezag van justitie, politie en wet hebben geleden, omdat op bet constateeren der strafbare feiten vervolging, veroordeeling en uitvoering veel te langzaam volgen; dat de belangen van den Volksbond met de kwestie in hooge mate gemoeid zgn, al ware het alleen uit de overweging, dat drankmisbruik in duizenden gevallen de oorzaak is van bandeloosheid, van verstoring der orde, van het plegen van strafbare feiten, van geweldenarij, van baldadigheid, van afneming ook van den noodzakeljjken eerbied voorweten gezag; dat het grootste deel der strafzaken, die worden onderworpen aan den kantonrechter, zgn overtredingen van de drankwet en van de art. 426, 453 en 454 van het strafwetboek; dat het in bet bijzonder van het grootste belang is, dat met name de overtredingen tegen de bepalingen van openbare dronkenschap en het verkoopen en tappen van sterken drank zonder vergunning snel worden berecht) dat het hoofdbestuur aan de overweging van den minister aanbeveelt de aanstelling van alleensprekende rechters, uitsluitend voor de behandeling van strafzaken, welke rechters op ongeveer alle werkdagen zouden behooren zitting te houden; Redenen, waarom het hoofdbestuur den minister verzoekt, aan de Staten-generaal in te dienen een wetsvoordracht ter bespoediging van de berechting van kleine strafzaken (in het bgzonder die, voortvloeiende uit de maatregelen, welke betreffen bestrijding van drankmisbruik), alsmede van de uitvoering van vonnissen in zoodanige zaken. Bjj kon. besluit is pensioen verleend san L, C. CLant, comoiirs bg het departement van financiën, ad f 1648; aan mr. H, P. de Gavere, ontvanger van het buitengewoon zegel te Amsterdam, ad f 2623; en is in rang en anciënniteit overgeplaatst bij het wapen der kon. marechaussee, bg de le divisie, de eerste-luit. J. G. C. Vermeulen, van het 2e regiment veld-art. De gewone audiëntie van den minister van koloniën zal Vrgdag niet plaats hebben. Door de arrondissements-rechtbank te Amsterdam is, ter vervulling van eene vacature van rechter in dat college, opgemaakt de volgende alphabetische Igst van aanbeveling : jhr mr W. H. de Savornin Lohman, mr R. L. Schol ten, beiden rechter-plaatßvervanger in gemelde rechtbank, en mr C. W. Vollgraff, rechter in de arrondissements-rechtbank te Alkmaar. Dinsdag is, zooals toen nog in een deel der oplaag onder Laatste berichten gemeld werd, te 's Gravenhage in den onderdom van ruim 64 jaar overleden mr laailc Telting, lid van den hoogen raad der Nederlanden. De ontslapene — geboren 22 Januari 1831 te Leeuwarden — veßtigde zich, na te Groningen den Hen Jnni 1854 tot doctor in de rechten te zgn gepromoveerd, als advocaat in zgn vaderstad en zag zich 25 Mei 1864 benoemd tot plaatsvervangend kantonrechter aldaar. Zes jaar Inter — 31 Augußtus 1870 — werd bg bevorderd tot raadsheer in het provinciaal gerechtshof van Friesland en vijfjaar daarna — 22 December 1875 — werd hg' geroepen tot de betrekking, die hjj tot zgn dood vervulde. Hg' werd onder de meest bekwame juristen geteld en als een sieraad der magistratuur gewaardeerd. De overledene was ridder in de orde van den Ned. Leeuw. Het oub gezonden bericht dat generaal Vetter aan den majoor Brejjer heeft opgedragen spoedig een onderzoek in te stellen naar den toestand op Atjeh en met generaal Dejjkerhoft' de voorgestelde maatregelen te bespreken, moet, volgens eene andere lezing, aldus luiden dat generaal Vetter zelf met den majoor Breijer naar Atjeh gaat om daar met generaal Degkerhoff te beraadslagen. Nieuws schjjnt dit echter niet te zgn. Het berioht toch komt geheel overeen met wat in de Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag der Indische begrooting geschreven staat. Daar toch kan men lezen: »Het ligt in de bedoeling om, ter bevordering van overeen- Btemming van inzichten, den nienwbenoemden legerkommandant, nadat hjj het commando zal hebben aanvaard, op te dragen Atjeh te bezoeken en zich aldaar persoonlijk door den gouverneur te doen voorlichten omtrent de laatstelijk door dezen gedane voorstellen betreffende de verder te volgen politiek en militaire gedragslijn, die op de consolidatie van bet sedert 1893 verkregene zgn gericht." ---