ONDERWIJS Akte-examens in Zeeland. Maandag zgn — zooals in een groot deel der oplaag van ons vorig nommer nog is gemeld — geëxamineerd voor de akte van bekwaamheid als onderwijzer 6 manneljjke candidaten. Geslaagd zgn 6, nl. de heeren: N. J. Pat tist, A. J. Romegn, K. Schouten, W. J. Swart, A. A. Rademakers en H. P. de Voa teGroede. Voor de akte vrjje- en orde-oefeningen der gymnastiek werden 3 manneljjke candidaten geëxamineerd. Daarvan slaagden de heeren: I. A. J. de Wilde, A. Wisse te Arnemniden en H. Ymker. §fDa geslaagden, bjj wier naam geen woonplaats vermeld ia, wonen te Middelburg. --- FEUILLETON. Een kasteel in de provincie in 1760. Fragment uit: „Un homme d'antrefois" VAN den Markies Costa de Beauregard. * Tegen den avond bjj de poorten van Lausanue gekomen, ontmoet Henry de Costa op den weg zjjn vrouw en den heer De Maistre. Dat was de beproeving, waartegen hjj zoo had opgezien en waarnaar hjj thans zoo vurig verlangde. Wat ging er in hem om? Hg wist het niet; zgne gedachten waren verward — zg dwaalden van die vrouw in het zwart naar Eugène, naar zioh zelf. Zgn geest was ledig, gelgk zgn hart, gelgk geheel zgn wezen. Zg zag doodsbleek en stak de beide armen naar hem uit. Eén woord zou die noodlottige betoovering verbroken hebben ; maar zg konden geen van beiden dat woord vinden. — »Henry, Henry I" riep zg eindeljjk uit. De markies sloot haar in zgne armen. Zjj Bnikte maar hg kon nog niet schreien. Hg" leed te veel. — -*» Henry, Henry!" herhaalde zjj en zoo hielden zg elkaar omklemd, den eenigen naam, die hflm op de lippen zweefde terugdringend j dien rmam, d-jg ju bun beider barttn leeJlV, die naam die hen voortaan meer zou vereenigen dan hunne liefde; zonder dien uit te spreken herhaalden zij hem honderdmaal in hun eerste omhelzing. -*- Toen zjj tot zich zelf kwamen, zagen zij elkaar aan, alsof zjj elkaar nog nooit gezien hadden. Zg herkenden elkaar niet meer. Van hetgeen zg vroeger geweest waren, was niets meer over. Die vier jaren hadden hunne gelaatstrekken geheel veranderd. Zjj was een oude vrouw met rimpels en witte haren; alde tranen die de markiezin in die vier jaren geschreid had, hadden diepe voren in haar gelaat gegroefd; alleen baar zachte stem was niet veranderd. Hg ging gebukt door de zorgen en ver' moeienisßen ; hg waa als een grgaaard behalve den glans in de oogen. Daarin lag geheel zjjn ziel en verleende aan zgn vermagerde trekken die majesteit, die het indrukwekkend voorrecht is van het lijden. Maar van hun jeugd was niets meer over gebleven. Gelukkig gaat het met de liefde als met zoovele dingen die bekoorlijk zgn in de lente, doch schoon en edel in den herfst. Men bemint elkaar op twintigjarigen leeftijd zooals de vogeltjes in Mei, die van niets afweten buiten hun nestje en hun gekweel. Maar daar komt de Noorderwind, die het nest verwoest en het minnelied verstoort; de echo weet zelfs niet meer hoe het klonk] Wj} toudes tlan atoetcn sterreE, indien tvjj alleen van de aarde waren, indien de liefde der ziel niet even onsterfelijk ware als zjj zelve, en deze verwoestingen niet overleefde. Zóo zouden de markies Henry en zijn vrouw elkaar voortaan beminnen. Elkander ondersteunend, wandelden zg naar de stad, en schenen hun weg door het leven aldus te hervatten. Zjj bespaarden elkaar die hartverscheurende tooneelen, waar Henry zoo tegen opzag en die de hartelijke genegenheid van graaf De Maistre misschien nog meer voor zgne vrienden duchtte. De heer De Maistre had hen in dit hachelijk oogenblik niet willen verlaten; hjj stond zeer, aangedaan op eenigen afstand en deed herhaaldelijk allerlei vragen aan Victor (den jongsten zoon) zonder naar het antwoord te luisteren. Maar hg' hield de oogen op Henry gevestigd en zgn hart zag nog iets hoogers in dit wederzien. Hg' zag hoe de Voorzienigheid kan treffen om te verheerlijken. Nog nooit was zgn vriend hem zóo edel voorgekomen. Hjj voelde veel meer ontzag voor dien diep verslagen man dan medelijden. Een handdruk deed Henry gevoelen wat er in hem omging en deze hoogst eenvoudige betuiging zgner genegenheid bracht de tranen in de oogen van den markies. De geliefkoosde wandeling van Henry de Costa met zgn vriend De Maistre was altgd langs den oever van het meer. Waarom ? Behoef ik het nog te zeggen ? Daar, aan de overzijde, op enkele mijlen afstands, lag Beauregard, zgn voorvaderlijk kasteel. — »Nooit", sprak hg" op zekeren avond, >is de verbanning mjj zóo hard gevallen; is dat meer een onoverkomelijke grensscheiding tusschen mg en die bergtoppen, die daar ginds tegen den horizont afsteken ? De herinnering aan mjjne oude muren doodt mij. Ik weet niet wat mg weerhoudt om er dadelijk heen te gaan ; om in deze boot te stappen ?" De heer De Maistre besloot hem te laten begaan, want hjj begreep dat tegenover zulk een vurig verlangen elke redeneering vruchteloos zgn zou en hjj wilde liever een gril inwilligen, dien hjj toch niet kon weerstaan. Hij wilde er de gevaren van verminderen door ze te deelen en besloot hem op zgn somberen tocht te vergezellen. Bovendien waren de decreten tegen de emigratie, die nog altgd van kracht waren, de geringste gevaren, die zg te doorstaan zouden hebben. Men kan zich beßt vrjjwaren tegen de gendarmes der Republiek, maar hoe kon bjj die arme gebogen ziel bewaren voor den storm der herinneringen, die uit eiken steen van Beauregard zouden opstijgen ? Beauregard had geen kooper gevonden. De natie had het kasteel geplunderd, half verbrand, maar niet verkocht, noch afgebroken. Men wist dat de verlaten bouwvallen onbewoond waren; slechts nu en dan kwam er een burger uit den omtrek naar kjjken, of er van weghalen wat hjj noodig had. In 1796 was die manier van stelen van afbraak op klaarlichten dag algemeen ge bruikeljjk, op nationaal domein. De markies kon zich wel op zgn vroeger grondgebied wagen zonder gevaar te loopen van een vgand te ontmoeten. De toebereidselen tot de reis behoefden niet lang te duren. Comte, de oude kamerdienaar, die den markies in den verbanning gevolgd was, vond weldra een boot, die hg zelf wilde besturen. De heer De Maistre en hg waren overeengekomen dat het onvoorzichtig zou zgn om vreemdelingen te vertrouwen. Bovendien zgn sterke aandoeningen te heilig om door oningewgden gezien te worden. De avond, die het vertrek vooraf ging, waa heel somber. De kinderen, die nog een flauwe herinnering aan Beauregard behouden hadden, bestormden hunne ouders met honderden vragen, die de markies en zgn vrouw door den abt lieten beantwoorden; die omstandigheden kwamen dien waardigen man bovendien zoo ernstig voor dat hjj dien avond onuitputtelijk was in raadgevingen, en koortsachtig gejaagd honderd uitpraatte; en daar noch de markies, noch de heer De Maistre op hem letten wendde hjj zich tot Comte, die het van zjjn kant ook druk had met op den barometer te tikken, om te weten welk weer het morgen zou zgn. t (Slot volgt,) --- Kunst en Letteren. Het muzieklievend publiek alhier wacht een buitengemeen genotvolle avond door de uitvoering van gewijde muziek met soli, koor, orkest en orgel, welke ten voordeele van het Orgelfonds zal plaats hebben en nu bepaald iB op Donderdag 30 April a., des avondß te 8 uren in de Doopsgezinde kerk. Waar het concert staat onder leiding van den heer Joh. Cleuver, den directeur der zangvereeniging Tot oefening en uitspanning alhier, kan men van iets goeds te hooren zich verzekerd houden. Gelgk wjj vroeger meldden, hebben eenige dames dit orgelfonds gesticht met het doel gelden bijeen te brengen voor het aankoopen van een orgel voor de nieuwe concertzaal, aan welk instrument zich reeds herhaaldelijk bg uitvoeringen der zangvereeniging behoefte deed gevoelen. Belangstelling voor het streven van het damescomité schgnt er te bestaan, daar de penningmeesteres reeda met voldoening gewag kan maken ongeveer f 50 te hebben ontvangen aan vrijwillige bjjdragen. Daar de Doopsgezinde kerk slechts voor een 250 personen ruimte aanbiedt, zal zoo noodig een tweede uitvoering op den daarop vol gen den dag, 1 Mei worden gegeven. Bovendien bestaat er gelegenheid de algemeene repetitie, die ii f 1 toegankelijk is, op 29 April bg te wonen. Hoewel wg, de liefde van het Middelburgsche! publiek voor muziek kennend, eigenlijk elke aanbeveling onzerzijds om deze uitvoering van gewgde muziek te gaan bjjwonen, overbodig achten, voldoen wjj gaarne aan het tot ons gerichte verzoek om onze stad- en gewestgenooten op te wekken niet te verzuimen dit buitengewoon genoot te smaken. — Aan Elchanon Verveer werd bg" gelegenheid van zgn 70en verjaardag door de leden van Pulchri een prachtig en artistiek souvenir aangeboden, bestaande uit eene collectie van 84 aquarellen, gezamenlgk gegroepeerd op een monster-carton, en keurig omlijst. De Koningin-Regentes liet weten, dat H. M. bg gelegenheid van dezen feestdag, eene schilderij van zgne hand wenschte te bezitten. --- RECHTSZAKEN. Arrondissements-rechtbank te Middelburg. DIEFSTAL. Voor de bovengenoemde rechtbank werd heden behandeld de zaak tegen A. H., 23 jaar oud, varensgezel, geboren en wonende te Middelburg, thans alhier in hechtenis. Hem werd ten laste gelegd dat bjj op den 20 Maart 1896, des namiddags tusschen halt vier en vier uren te Middelburg een paar pantoffels, die stonden in een kamertje in de woning van I. Oosse en toebehoorende aanM. A. P. Oosse heeft weggenomen met het oogmerk van wederrechtelijke toe-ëigening. Aan den beklaagde was de heer mr A. C, A, Jacobse Boudewgnse ambtshalve als verdediger toegevoegd, terwijl door den ambtenaar van het O. M. vjjt' getuigen waren gedagvaard. Uit de door de getuigen afgelegde verklaringen bleek dat de eigenares der pantoffels die in den morgen van den 20 Maart cadeau had gekregen en zjj ze 's middags vermiste. De beklaagde, die den ganschen dag in de woning van Oosse had op en neer geloopen, was toen de deur uitgegaan en hem was nog door een der getuigen gevraagd, wat hg onderzijn jas had, waarop hg een ontwijkend antwoord gaf. De beklaagde erkende het hem ten laste gelegde; hjj handelde onder den invloed van sterkedrank; hij had geen plan om de pantoffels te verkoopen. Toch heeft hjj de pantoffels verkocht aan Trappman voor f 1.05. De ambtenaar van het O. M. achtte het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen en vorderde veroordeeling van beklaagde wegens diefstal tot drie maanden gevangenisstraf, met mindering van den in voorloopige hechtenis doorgebrachten tgd. De verdediger beval zgn cliëat in de clementie der rechtbank aan. De uitspraak werd bepaald op heden over 8 dagen. --- Oplichting of verduistering. Verder behandelde de rechtbank de zaak tegen J. C. v. d. W., oud 29 jaren, voormalig agent der Sollandsche Credietbank, gevestigd te Amsterdam, wonende te Breskens, gedetineerd te Middelburg. Hg" wordt beklaagd dat hjj, na in de maand Juni 1895 te Sint Kruis zich te hebben vervoegd bg den landbouwer B. de Backere en dezen te hebben medegedeeld, dat hjj agent was van de Sollandsche Credietbank, gevestigd te Amsterdam, en hem te hebben aangeraden eenige loten, die hy hem liet zien, te verkoopen tegen den koers van den dag en liever met bijbetaling in contanten een certificaat van de bank van f 200 te koopen, dat altgd ƒ 180 waard was, genoemden De Backere, met het oogmerk om 'zich wederrechtelijk te bevoordeelen, heeft bewogen aan hem op verschillende dagen in die maand, in ieder geval vóór of op den 18en, af te geven de navolgende gelden: lo eene som van t 5, door, in strjjd met de waarheid, op te geven, dat hg dat geld noodig had om het certificaat van f 200 bg de bank te lichten; 2o eene som van f 7.50, in ieder geval van f 5, als schadeloosstelling voor geleden verlies, door, in strjjd met de waarheid, op te geven, dat hg" op de loten, die hg van hem had gekocht voor eene som van f 72, f 25 had verloren, omdat er eennieuwe directeur aan de bank was gekomen, die, in plaats van f 72, slechts f 50 voor die loten wilde geven ; 3o eene som van f 128, in ieder geval van f SO, door, in Btrjjd met de waarheid, op te geven, dat hg het certificaat van f 200 niet kon leveren, vóór dat bij dat geld aan de bank had betaald, daarbij vertoonende een door den directeur dier bank geteekenden brief, aan genoemden De Backere gericht, waarin werd bevestigd de aankoop van een certificaat La E no. 1510; en toen De Backere daarop de aanmerking maakte, dat dat certificaat luidde op termijn betaling en er zoo in dat stuk gekrabd was en hij daarom bezwaar maakte het geld te betalen, tot hem te zeggen: sziet ge dan niet, dat de termijnen doorgehaald zgn," hem de verzekering gevende, dat hjj het origineele certificaat binnen 14 dagen zou toezenden, waardoor De Backere ten slotte bet geld heeft betaald en van hem een op zegel geschreven schuldbekentenis van f 200 heeft ontvangen, of althans in de maand Juni 1895 te St. Kruis opzetteljjk wederrechtelijk zich heeft toegeëigend eene som van f 128, in ieder geval van f 80, die hem, in zjjn hoedanigheid van agent der Sollandsche credietbank, gevestigd te Amsterdam, door den landbouwer P. B. de Backere, aan wien dat geld toebehoorde, was ter hand gesteld, ter betaling van een door zgn bemiddeling te leveren certificaat van genoemde bank en om dat geld aan die bank af te dragen, door dat geld niet aan die bank te betalen, het certificaat niet te leveren, maar het geld voor zich te behouden en ten eigen bate aan te wenden. Aan den beklaagde was de heer mr G. J. Bisschop, advocaat te Middelburg, ambtshalve als verdediger toegevoegd. In deze zaak waren van wege het openbaar ministerie vier getuigen gedagvaard. Als eerste getuige werd gehoord A. J. Jessurum, procuratiehouder van de Sollandsche Credietbank te Amsterdam. Hjj verklaarde dat de bekl. agent was geweest der bank en gat' inlichtingen omtrent de wijze, waarop de zaken der bank worden gedreven en den werkkring der agenten. Daaruit bleek dat de agent zich volstrekt met geen geldzaken had te bemoeien en ook niets in rekening kan brengen voor lichten van certificaten als anderszins. De bevestigingsbrief was verzonden, daarin was van termijnbetaling gesproken en de er thans in voorkomende wijzigingen zijner door anderen, buiten de bank staande, in aangebracht. De bekl. ontkende den bevestigingsbrief' vervalscht te hebben en ontkende ook bet hierboven omschreven gesprek met De Backere gehouden te hebben over de in dat stuk gemaakte doorhalingen en royementen. Bekl. erkende verder van De Backere loten overgenomen en die op eigen naam bg de Bank verkocht te hebben. De tweede getuige B. de Backere gaf-een relaas van hetgeen tusschen hem en V. de W. was voorgevallen, in hoofdzaak overeenkomende met het in de dagvaarding omschreven e. Naar aanleiding van de mededeeling van beklaagde dat hjj den bevestigingsbrief onveranderd en zonder doorhaling aan getuige heeft overgegeven, verklaarde deze pertinent dat de doorhalingen bij de ontvangst van den brief daarin voorkwamen, waarvan het bovenomschreven geßprek bet gevolg was. Op een vraag van den verdediger, of De Backeft een koopbrief had geteekend antwoordde deze ontkennend. De procuratiehouder der Bank verklaarde een geteekend stuk ontvangen te hebben. De beklaagde erkende een contract van verkoop van een certificaat met getuige aangegaan te zgn en een voorloopig bewgs van koop te hebben opgemaakt, dat door getuige werd geteekend. Onkoßteh voor 't lichten van het stuk heeft bekl. nooit ontvangen. Wel heeft hg" f 5 ontvangen als eersten termijn van aflosßing. De loten heeft hg' van getuige ontvangen om die te verkoopen tegen den koera van den dag — niet gekocht voor f 72 — naar zgn schatting tegen half de dertig gulden. Getuige heeft hem, beklaagde, f 80 betaald, waarop deze een kwitantie van f 200 heeft afgegeven. Schadeloosstelling voor verlies op verkochte loten heeft hg niet ontvangen. De getuige volhardde bjj zgn afgelegde verklaring. De volgende getuige, de vrouw van den vorigen, bevestigde in hoofdzaak diens mededeelingen. Beklaagde bleef bjj zjjn aangenomen houding. De laatste getuige, de brigadier der marechaussee J. Hiddinga te Aardenburg, gaf inlichtingen omtrent beklaagde's gedrag. Hjj maakt misbruik van sterken drank, de getuige De Backere doet dit niet. Daarna werd de beklaagde ondervraagd. Hg bleef bg zgne opgaven; de f 80, die hg beweert, ontvangen te hebben, heeft hg" niet aan de bank overgemaakt, maarin zijn eigen zaken gestoken. De ambtenaar van het O. M. begon met te zeggen dat, indien het gewoonte was boven de dagvaarding een motto te plaatsen, hier gevoeglijk kon gebruikt worden Mundusvult decipi, ergo decipiatur, om daarna in het licht te stellen, hoe eenvoudig de personen zijn, die zich door bekl. hebben laten bedotten. De Backere is er ingeloopen, maar er ingeloopen door eigen schuld en zal daarvoor gevoelig in zgn beurs gestraft worden. Het ia een goede les voor hem, dat hij, wanneer hg' in 't vervolg loten wil koopen, dan regelrecht zich wende tot een solied lichaam en niet vertrouwe op agenten als beklaagde. Daarna ging de ambtenaar de feiten na, om uit de getuigenverklaringen af te leiden dat door den bekl. listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtselen zjjn aangewend om De Backere te bewegen tot afgifte van de hem ter hand gestelde bedragen. De ambtenaar achtte het ten laste gelegde feit van oplichting wettig en overtuigend bewezen, maar ook dat van verduistering. De straf gesteld op oplichting ia zwaarder, vooral wanneer de bekl. het feit pleegde in de uitoefening zgner dienstbetrekking. Dit laatste achtte de ambtenaar twijfelachtig en niet voldoende bewezen. De ambtenaar vorderde schuldigverklaring van beklaagde aan oplichting en zgne veroordeeling tot een jaar gevangenisstraf, met mindering van den in voorloopige hechtenis doorgebrachten tgd. De verdediger begon met aan te toonen dat men hier voor een duistere en geheimzinnige zaak staat, wat ook uit de dagvaarding blijkt, waarin of oplichting of verduistering wordt ten laste gelegd. Dat laatste heeft de ambtenaar nu prjjs gegeven. Hg wees op het vroeger onbesproken gedrag van bekl., die nu reeds drie maanden in hechtenis zat, om vervolgens uit de getuigenverklaringen van De Backere en diens vrouw verschillende tegenstrijdigheden aan te toonen. Daarna ging de pleiter de toedracht der zaak, zooals de beklaagde die voorstelt, na, om de geloofwaardigheid en aannemelijkheid daarvan in het licht te stellen. Wanneer de beklaagde niet in hechtenis ware genomen, dan zou de zaak een ander verloop hebben gehad en zou De Backere, na betaling van hetgeen nog te betalen was, eigenaar geworden zgn van de certificaten der bank. Pleiter meende dat hier dan ook geen sprake van een veroordeeling van beklaagde kan zgn. Hg legde bewijzen over dat J. d. W. verschillende agenturen naar behooren behartigd heeft, dat zelfs na zgne inhechtenisneming wat nog door hem verschuldigd was zonder eenig bezwaar is uitbetaald en vroeg de dadelijke invrijheidstelling van beklaagde, in de veronderstelling dat zeker vrijspraak volgen zou. Na repliek, waarbg' de ambtenaar persisteerde bjj zijne genomen vordering en zich verzette tegen de invrijheidstelling van beklaagde, werd deze niet toegestaan en de uitspraak bepaald op heden over acht dagen. Door dezelfde rechtbank zün heden, Dinsdag, veroordeeld- wegens: strooperij: J. L., 58 j., opzichter, Marquérite (België), en E. H., 24 j., metselaar, St. Laurejjns (België), de le tot 14 d. gev. straf, en de 2e tot f 5 b. s. 5 d. h. ; bedelarij: S. 8., 62 j., hvr. van J. V., St. Laurejjns (België), en M. v. M., 43 j., hvr. van A. B. v. R-, veldarbeidster, Eede, beiden tot 1 d. hechtenis; beleediging van een ambtenaar: M. M. R., 20 j., metselaarsknecht, Zaamslag, tot f 3 b. a. 3 d. h.; diefstal: J. L., 28 j., arbeider, O.- en W.- Souburg, tot 1 m. gev. straf, en J. F. H., 15 j., en A. S., 17 j., werklieden, Ternenzen, beiden tot f 3 b. s. 3 d. h.; mishandeling: A. d. N., 21 j., veldarbeider, Stekene (België), tot 1 m. gev. straf, en R. v. L., 30 j., hvr. van Ch. L. d. L., werkvrouw, St. Janßteen, tót f 5 b. b. 5 d. fa., en W. K., 19 j., en A. C, 17 j., arbeiders, Domburg, ieder tot f 1 b. s. 1 d. h. en huisvredebreuk: C. R., 17 j., wagenmakersknecht, Koudekerke, tot f 10 b. s. 10 d. h. Allen in de kosten. Ontslagen van rechtsvervolging: M. 8., 11 j., zonder beroep, Middelburg, beklaagd van oplichting, met last tot hare plaatsing in een rgks opvoedingsgesticht tot den leeftijd van 18 jaren. Maandag nam de advocaat-generaal voor den hoogen raad mr. Patjjn conclusie inzake den koffiehuishonder in de Warmoestraat te Amsterdam, op wien was toegepast de bepaling der Amsterdamsche politieverordening, dat koffiehuizen moeten gesloten worden te middernacht of op zoodanig later tijdstip als door den burgemeester schriftelijk is toegestaan. De adv.-generaal achtte in deze bepaling niet gelegen eene aan den burgemeester verleende bevoegdheid om de verordening te »wgzigen", zooals in de Zwolsche zaak, maar slechts eene om vrijstelling te verleenen, wat z. i. niet was eene verboden overdracht van macht. Ook was het toekennen van deze bevoegdheid aan den burgemeester alleen e. i. niet in strjjd met de wet. De uitspraak is bepaald op 18 Mei. — Tegen Martinus Albers, bleekerßknecht te Velp, thans gedetineerd in de strafgevangenis te Arnhem, die op 15 Maart te Velp zgn vrouw heeft vermoord en jl. Zaterdag deswege voor de arrondissements-rechtbank te Arnhem terecht heeft gestaan, iB levenslange gevangenisstraf geëischt. De uitspraak zal Dinsdag 28 dezer plaats hebben. --- VERKOOPINGEN ENZ. Ten overstaan van den notaris mr Jan Loeff werd heden voormiddag te Meliskerke in het openbaar te koop aangeboden : de hofstede van Jac. Benou onder Meliskerke bjj Mariekerke. De hofstede met huis, schuur, erf en tuin groot 21 a. 70 ca. werd gekocht door C. Minderhoud te Aagtekerke voor f 870; 27 a 40 ca. weiland werden gekocht door C. Marinisae te Meliakerke voor f 351; 26 a. weiland door H. J. Bob te Koudekerke voor f 311 ; 44 a. 75 ca. bouwland door C. Maiinisse voornoemd voor f 700; 26 a. 30 ca. bouwland door A. Passenier te Meliskerke voor f 370.25 en 25 a. 45 ca. bouwland door W. Stejjn te Middelburg voor 1370. --- Verschillende Berichten. Niet de waarnemende burgemeester, maar de burgemeester van Amsterdam zelf, de heer mr S. A. Venig Meinesz, presideerde Maandag de raadszitting. Hoewel hg nog niet hersteld is, was hjj uit Wießbaden overgekomen, zeker ook met het oog op het bezoek der vorstinnen. — De Btaking der Roosjesslgpers te Amsterdam. — De werkstakers hebben besloten weder aan het werk te gaan tegen eene loonsverhooging van 15 pet., waarmede zg' zich voorloopig tevreden Btellen. — De straatjeugd te Amersfoort heeft een ergerlijk staaltje van baldadigheid uitgehaald, dat treurige gevolgen had. Een artillerißt, die met twee paarden uit het park aan den Leußderweg naar de Btallen wilde terugkeeren, werd met straatsteenen geworpen, ten gevolge waarvan de paarden schrikten en de berjjder ze niet meer in toom konde houden. Voor de infanteriekazerne struikelde een der dieren, waardoor het een been brak, terwgl de ruiter er onder geraakte en eveneens met een gebroken been werd opgenomen. Het paard werd onmiddellijk afgemaakt; de artillerist is per brancard overgebracht naar het militair hospitaal. — Tusschen twee broeders ontstond ten huize hunner moeder te Staphorst twist, die zoo hoog liep, dat de messen getrokken werden. De moeder, die de vechtenden wilde scheiden schijnt zóó hevig geschrikt te zgn, dat zjj een uur later ie overleden. — Een 88 jarige man te 't Meer bg Heerenveen, die op een dorschvloer van een veehouder aldaar achterover viel, is aan de gevolgen van dien val overleden. — Fleßschen trekkers fin de siècle. -— Een zich noemende »baron Von Fürstenberg" bewoonde sedert eenige maanden in gezelschap van een vrouw, een bovenhuis inde Hezelstraat te Nijmegen; zjj waren daar reeds als baron en baronnesse bekend geworden en werden voor zeer rgk aangezien, doordien Von Fürstenberg steeds beweerde een groot landeigenaar te zgn en bezitter van vorstelijke landgoederen in Duitschland. Voor eenige weken nu kwam bg F, het plan op een villa te doen bouwen, waarvoor door hem een perceel gronds aan den Bergen-Dalschen weg werd uitgezocht, Deze grond werd door hem voor /5000 gekocht, waarna hg een kleinen aannemer opzocht de villa voor ƒ20,000 te bouwen. Contracten werden gesloten en teekeningen opgemaakt, terwgl het geld door hem in Juli e. k. zou worden betaald, wanneer zijne bezittingen in Duitschland zouden zgn verkocht. Alsnu verzekerd van het vertrouwen, hem door den aannemer geschonken, verzocht hg, onder Bchoonklinkende beloften en onder allerlei geslepen voorwendsels van laatstgenoemden ƒ 342 te leen te krijgen, hetgeen hem maar al te wel gelukte. Hierbij bediende hjj zich van een valsche verklaring, waarin de waarde en grootte zgner landgoederen werden opgesomd. Eerst nu gingen de oogen van den aannemer-geldschieter open, die aangifte bg de politie deed en waarna baron Von Fürstenberg werd gearresteerd. (Nijm. Ct.) ---