ATJEH. Het sneuvelen van Nja Makam, waarvan gisteren melding werd gemaakt, is, zegt het Bblti., een buitenkansje, in 'tbgzonder voor Sumatra'a Oostkust. Van af 1881 heeft geen bendehoofd het ons daar zoo lastig gemaakt als hjj en zgn invloed en aanzien onder de bevolking, gaven er ona handen vol werk. Zgn laatste optreden in het Tamiangsohe dagteekent van 1894 en het krachtig optreden van kolonel v. d. Pol bjj Tempat Toenga. waar de vgand 84 dooden in onze handen liet, maakte deatgds een einde aan zgn agitatie. Hjj trok zich na die nederlaag terug in Groot-Atjeb, van waar hg afkomstig was, en ziekelgk en op voorspraak van Toekoe Oemar, onderwierp hg zich aan ons gezag. Te Kota Radja was hg korten tgd onder behandeling vaa Europeesche geneesheeren, die echter weinig hoop hadden op zgn herstel. Hjj werd intusschen beter en leefde kalm en rustig totdat T. Oemar ons afviel. Over zgn persoonlijken invloed op Sumatra'a Oostkust was de meening, vooral in den beginne, zeer verschillend. Sommigen sagen in hem alechta een roover, die geen kern van tegenstand rondom zich kon verzamelen, anderen daarentegen een zendeling van den pretendent-sultan. Zeker ia het dat hg een aanstelling had van T. Daoud voorzien van diens »tjap simbilan". Zgn aanhoudend doordringen tot Tamiang en een keer zelfs tot Langkat bewijst dat de Maleier dier streken hem ter zgde stond. Hjj zelf, werd gezegd, vocht niet mede; hg hitste de bevolking slechts aan tot den strijd tegen de Kompanie. Afkomstig nit de voorname priesterschool van Lamnga, waa hjj meer priester dan soldaat. Zeker ia het dat hg voorioopig op de Oostkust geen opvolger heeft en dit is van zeer groote beteekenis. --- Een tocht in het Lamkrabache. Over den, den Ben Juni ondernomen, tocht naar Lamkrah, bet heilige land der Atjehers, het broeinest van al wat ons gouvernement vijandig gezind was, schrgft de particuliere correspondent van het Bat. Nieuwsblad verschillende bijzonderheden. Aan den tocht zonden alle bataljons, behalve het sde en 15de, met 3 battergen artillerie, ieder van 2 sectiën, benevens de geheele cavalerie en 3 sectiën genietroepen uitrukken. Het algemeene operatieplan was ala volgt: Het 3de bataljon met de marechaussee en 1 batterjj artillerie onder commando van den overste Biaschoff van Heemskerk, aan wien de kapitein Kronouer toegevoegd was ala chef van den staf, moest naar Biloel marcheeren, van daar uit in oostelijke richting het Lamkrahsche binnendringen, daarbij, den voet van het gebergte volgende, tot mesdjid Lamkrah voortrukken en daar stelling nemen. Het 6e en 9e bat. met 1 peloton cavalerie 1 batterg artillerie en 1 sectie genietroepen, onder commando van den overste van Heutsz, moest bg kampong Nesoeh op den weg Tjot Goë—Biloel in ooßtelgke richting afslaan, door de kampongs Toebaloe, Lamboekoeng en Ateuh rukken en dan in Z. 0. richting de kampong Lamkrah binnendringen. Het 7e en 12e bat. vormden de reserve, terwgl het 14e de kampongs ten westen van den weg Biloel—Tjot Goë moest bezetten, om bet opdringen van deu vgand uit de VI moekims te beletten. Over het algemeen verwachtte men weinig tegenstand, daar de vgand nog zoo kort geleden zulk een gevoelige les gehad en bovendien een der voornaamste vgandelgke aanvoerders, Toekoe Hoeasin Longbatta, die voor onkwetsbaar doorging, bg onzen tocht naar de IV moekims gesneuveld was. In den nacht van den Saten op den Oden Juni rukten de verschillende bataljons te 3 uur 's nachts uit over Lampenerroet naar Tjot Goë en stootten de marechaussee bg Nesoeh op eenige vgandelgke Atjeherß, die dadeljjk aan den haal gingen. De zuidercolonne marcheerde langzaam door tot Biloel en sloeg daar in O. richting af het Lamkrahache in. De vgand werd overal teruggedreven, velen vluchtten het gebergte in, waarbg bun nog eenige verliezen werden toegebracht en tegen 81/* uur 's morgens werd mesdjid Lamkrab, benevens een groote versterking Babad stormenderhand door de 3e comp. van het ?>i bat. benevens de marechaussee genomen. Men bleef nu voorioopig halt honden om een weinig op adem te komen. De troepen hadden met zeer zwaar terrein te kampen gehad, Rawah op rawah had men moeten doortrekken, op sommige plaatsen ging men er tot het middel in, bovendien stonden alle sawahß door de laatst gevallen regens onder water, Wat was intußschen met de noordercolonne gebeurd ¥ Deze, met het 9de bat. aan het hoofd, was te Z. van kampong NesoeU in O. richting afgeslagen en marcheerde met 3 compagnien in front door het terrein. In Lam Boekoeng ontving men het eerste vuur, dat, naarmate de troepen voortrukten, heviger werd en eenige gewonden veroorzaakte. Zoo snel mogelgk echter marcheerde men op Ateuh aan, zoodat de vgand in oostelijke en zuidelijke richting vluchtte. Aan den ooetrand van Ateuh gekomen, stootte de 2e compagnie op een sterke vijandelijke versterking, Tjot Lepong, midden in de sawah gelegen. Deze benting was door een vijftigtal Atjehers bezet, die, toen men tot den stormaanval overging, haar in allerijl verlieten en in zuidelijke en oostelgke richting vluchtten, waarbg hun nog verscheidene verliezen werden toegebracht. De 3e en le compagnie waren intusschen in zuideljjke richting voortgerukt en hadden den noordrand van Lamkrah bereikt, den vgand steeds voer zioh uitdrijvende. De le compagnie nam daarbjj nog een versterkte loopgraaf, waarin de vgand tot bet laatste toe bleef standhouden. Te 8 uren 's morgens had het 9e den noordrand van Lamkrah bezet en rukte het 6e bat. op. Men had op dat oogenblik 1 doode pu 12 gewonden, waaronder de 2e luitenant Boerrigter, die licht gewond werd in den onderarm. De vgand liet een twaalftal dooden achter, terwgl men hem verscheidene gewonden over de groote sawah had zien wegdragen. Bjj de zuidercolonne had de vgand ook gevoelige verliezen geleden, terwgl aan onze zgde 1 mindere sneuvelde en 2 gewond werden. Zonder veel vuur rukte de noordercolonne nu door de kampong in N. O. richting voort en had te éen uur 's middags den westelijken rand van Anaq Bate bereikt, alwaar een compagnie van het 6e bataljon, ten koste van twee gewonden, een vijandelijke versterking had genomen en bezet. De colonne Van Heutsz had ook steeds met moeielgk terrein te kampen gehad. De kolonel, die als leider van het geheel was opgetreden, besloot voor dezen dag de operatiën te staken en de troepen in den noordelijken rand van Lamkrah een bivak te doen betrekken, voor iedere colonne afzonderlijk. Het vivreatransport verliet eerst 'b middags te 3j/ï uur Lampeneroet en kwam 's avonds om 11 uur in het bivak van het 3e bat. aan. Den volgenden morgen ontvingen de troepen dua het eten van den vorigen middag. Waarom ook nu weder de vivres niet tgdiger opgevoerd konden worden, is velen een raadsel. Gelukkig, dat de manschappen dien dag de noodige kippen, eendon en geiten in dé kampongs hadden gevonden. Boven een vuurtje geroosterd, deden zg er hun maal mede en zag men tot zelfs de kettingjongena toe met een eenden- en kippenkluifje door het bivak loopen. Beide bivaks werden den geheeteo nacht niet verontrust; wel een bewijs, dat de vrees er bg den vgand inzat. Nadat den volgenden morgen de manschappen bun ontbgt hadden genuttigd, werden de operatiën voortgezet en was voor dien dag de volgende dispositie gemaakt. De colonne van Heutsz moest in oostelijke richting doornikken tot den oostrand van kampong Gliè'ng, vervolgens in noordelgke richting afslaan, door Auarj Bate gaan en, bg den Anaq Galoengdgk gekomen, op Lambaroe terugtrekken. Bg het voortrokken moesten alle huizen in de kampongs worden verbrand. De achterhoede zou gedekt worden door 4 brigades marechaussee, terwgl twee compagniën van het 7e bataljon de reserve uitmaakten. Teneinde de colonne van Hentsz bg haar terugtocht op den rechterflank te dekken, zou het 5e bataljon van uit Lambaroe in de richting Lamsoet marcheeren en daar stelling nemen bjj die benting. De colonne BisHchoff van Heemskerk, versterkt door het 12e bat. en 2 corapagniën van het 7e, moest door Lamkrah on Ateuh Noord en Zuid terugmarcheeren naar deu weg Biloel—Tjot Goé an eveneens op baar weg alles verbranden. Beide oolonneß voldeden aan hun opdracht. Zonder veel tegenstand te ontmoeten, bereikte de colonne van Heutsz de Anaq Galoengdjjk ten 1 uur 'a middags. In de meening verkeerende, dat Lamsoet door het sde bat. bezet was, ontvingen 2 compagnieën van het 9de den last, het voetpad van den dgk tot aan de Atjehrivier te volgen en vervolgens in de gevechtsformatie langs de Atjehrivier in de richting van Lambaroe voort te rukken. De voorste compagnie, het voetpad volgende, kreeg echter, toen de spits op een 50 passen afstand van de rivier gekomen was, plotseling hevig vuur uit Lamsoet, zoodat een fuselier sneuvelde en een onderofficier licht gewond werd. A qui la faute? Aan het sde bat., dat niet aan zgn opdracht voldeed, of wel aan het verkeerd opvolgen van de gegeven order ? Op den terugtocht werden nog eenige minderen gewond en de colonne waa te 4 uren 's middags te Lambaroe terug. De colonne Bisachoff van Heemskerk voldeed aan haar opdracht en was te 3 uur te Lampeneroet. Het sde bat. en het 14de trokken uit hun btellingen nabg Lamsoet en Biloel terug en bereikten eveneens zonder verliezen de posten Lambaroe en Lampeneroet. Daarmede waa deze tweedaagsehe tocht afgeloopen en had men het heilige Lamkrah een gevoelige les toegebracht. Wanneer men van uit onze zuidelijke postenlinie den blik in de richting van het gebergte wierp, zag men een groote kolosale rookmassa, de plaats aanduidende, waar de «compagnie" geweest wae. Het geheele Lamkrahsche stond in vlammen, geen enkel huis was gespaard geworden en het zal den vgand nog lang heugen, dat de blanda's ook daar hun verwoestende hand overheen hebben laten gaan. Deze affaire kostte ons 4 dooden en 26 gewonden. Den volgenden dag werd het heugeljjke nieuws bekend, dat de le luitenant Vis van de marechaussee, 2 minderen van de cavalerie en een van de infanterie, telegraphisch benoemd waren tot ridder der Militaire Willemsorde 4e klasse, Met genoegen werd door iedereen dit bericht vernomen, want daaruit blgkt, dat onze koningin ook de daden van minderen naar waarde weet te schatten. De regeeringscommissaris liet dien dag de vier gelukkigen bjj zich komen en nadat allen geluk gewenscht wareu met de koninklijke onderscheiding, kreeg ieder van hen een Militaire Willemsorde van Zgn Excellentie ten geschenke. Voorwaar een Napoleontische manier, waarop iedereen trotsch zou zgn. 's Avonds werden de riddera in de sociëteit onthaald en duurde de feestvreugde tot laat in den nacht voort. Het bovenstaande iB ontleend aan de Sum, Ct, --- FEUILLETON. MARGOT. Uit het Fransch. VAN ALFRED DE MUSSET. 1838. ii. sin. De dokter, die haast had om weg te komen, beet zich op de lippen, dat hg zoo dwaas geweest was om van instrumenten te spreken, en ofschoon bg overtuigd was van Margot's dood, kon bg toch niet nalaten iets te beproeven, uit vrees van zgn goeden naam in het dorp te verliezen. — >Ga dan gauw, maar haaat u", zei hg tot Pierrot. »Haal een blikken trommel, dien mgn huishoudster u zal geven; ik zal intusschen het Igk in deze dekens wikkelen en zien wat wrgven vermag. Zie ook dat gg wat heete asch krggt, opdat wg haar kunnen verwarmen; maar dit alleß zal tot niets leiden, behalve dat ik mgn tgd verlies", voegde bg er acbouderophalend bg ; >hebt gg mg verstaan ï" — »Ja, mgnheer en om gauwer terug te zgn zal ik, als mgnheer het goed vindt, het paard van mgnheer nemen." Zonder het antwoord af te wachten sprong hfl te paard en ned weg. Na een kwartier keerde bg in galop terug met twee groote zakken vol asch, een voor en een achter zich. — > Mgnheer ziet dat ik mgn tgd niet verbeuzeld heb", zei hg op het paard wgzende, dat niet meer kon, >ik beb geen praatjes gemaakt uw huishoudster was niet thuis, ik heb alles zelf bedisteld." — »De drommel hale u t" dacht de dokter, nu iB mgn paard voor den heelen dag bedorven 1" en in zich zelf brommende begon hg door een blaas in den mond van het arme meisje te blazen, terwgl Pierot hare armen wreef. Het vuur begon te branden en toen de asch gewarmd was strooiden zg die over het bed zoodat de drenkeling er heelemaal onder bedolven lag. De dokter goot toen eenige droppels vocht op de lippen van Margot, schudde het hoofd en haalde zgn horloge uit. »Het spgt mg verschrikkelijk," zei hg, >maar om de dooden mogen wg de zieken niet laten lgden; men wacht mg ver van hier, en ik moet gaan." — »Ala mgnheer nog een half uur wil blgven zal ik hem een kroon geven." — sNeen, mgn jongen, het iB onmogelijk, en ik wil uw geld niet hebben." — »Daar ia het," zei Pierrot en legde het geldstuk in de band van den dokter. Het waa zgn geheele vermogen. Hg had al zgne spaarpenningen uit zgn atroozak gehaald en de dokter nam ze aan. — «Welaan, nog een half uur, maar dan ga ik onherroepelgk heen, want gg ziet wel dat ik er toch niets aan doen kan." Na verloop van een half uur had Margot nog geen teeken van leven gegeven. De dokter voelde haar pols en, vaat besloten er een einde aan te maken, nam zgn hoed en karewats en begaf zich naar zgn paard. Pierrot, die geen geld meer bezat en zag dat al zgn smeeken vruchteloos was, volgde hem buiten de hut, en plaatste zich voor het paard, met dezelfde kalmte waarmede hg Gaston inder tgd tegengehouden had. — >Wat beduidt dat, wilt ge mg den heelen dag hier honden ?" - »Neeu, mgnheer, maar s-jj moet nog éen half uur blgven; dat heeft uw paard noodig om te rusten." Hg hield een langen stok in de band en keek zoo grappig dreigend, dat de dokter voor de derde maal naar binnen ging, al roepende : »Die verwenschte stjjfkop : met zgn zes francs laat hg mg een onis dor verliezen 1" — »Maar mgnheer, men zegt immers dat zg na zee uur weer bg komen ?" — >Waar haalt ge dat van daan ? Dub zou ik zes uur in dit hutje moeten doorbrengen ?" — iDat zult ge ook; of gelaat mg uw blikken dooß, de buizen en alles hier en als ik u nog een paar uren bezig heb gezien, kan jk me er misschien ook wel van bedienen." Het hielp niet of de doctor al boos werd> bg moest toegeven en nog twee volle uren blgven. Na verloop van dien tgd liet Pierrot, die zelf begon te wanhopen, zgn gevangene vrg en zoodra hg alleen was ging bg diep neerslachtig nnait het bed zitten; zoo bracht hg verder den dag door, zonder zich te verroeren, met de oogen op Margot gevestigd. Toen den avond viel, stond bg op en begreep dat het tgd werd, den ouden Piedelain te gaan waarschuwen dat zgn dochter overleden was. Hg verliet de hut en sloot de deur docb terwgl hg dit deed meende hg een zwakke stem te hooren, die hem riep; hg liep Bidderend naar het bed, doch daar verroerde zich nieta; hg begreep dus dat hg zich vergist had doch dit eene oogenblik van hoop was genoeg geweest, om hem te doen besluiten haar niet te verlaten. >Ik kan morgen even goed gaan", zeide hg en ging weer zitten. Toen hg Margot aandachtig aanzag, meende hg eenige verandering op haar gelaat te bespeuren. Eerst had zg de tanden Btgf op elkaar geklemd en nu waren de lippen half geopend; onmiddellgk nam hg het instrument van den dokter en trachtte, evenals deze, in den Margot te blazen, maar hg wist niet hoe hg bet moest aanleggen, de slang sloot niet goed in de blaas; Pierrot blies uit alle macht, en de lucht ontanapte; hg goot een paar droppels amoniak op hare lippen, maar die drongen niet door tot in haar keel. bg greep weer naar de slang maar het ging niet >Wat een malle dingen, " riep hg buiten adem >dat deugt niet en geeft niet". Hg wierp het instrument weg, boog zich over Margot been, drukte zgne lippen op de haren en met al de kracht zgner gezonden longen blazende, bracht hg levende» adem in de borst van het jonge meisje ; op dat zelfde oogenblik kwam er beweging onder den asch; bare armen rezen omhoog en sloten zich om den hals van Pierrot. Margot Blaakte een diepen zuchten riep : »lk bevries, ik bevries ! " — »Neen, gg bevriest niet, gg ligt onder warme asch," — -Gg hebt gelgk; waarom heeft men di© op mg gelegd ?" — «Nergens om, Margot — om u goed te doen. Hoe voelt gg u nu?" — >Niet kwaad; maar ik ben zoo moede., help mg opstaan." Vader Piéielen en mevrouw Doradour, doorden dokter gewaarschuwd, kwamen de hut binnen juist op het oogenblik toen de drenkelinge half ontkleed, op den arm van Pierrotgeleund, een lepel Kirschwasser innam. — >Ocb kom! Wat vertelt gg mg!" riep de boer, >weet ge wel dat het niet aangaat om de menschen te komen zeggen dat hun dochter dood isl Gg moogt het niet weer doen 1 Drommels nog toe, dan zou het nit). zoo afloopen!" En bg viel zgn dochter om den hals, — >P»b op, vader", zei deze glimlachend y »druk mg niet te hard; het is nog niet zoo lang geleden, dat ik niet meer dood ben 1" Ik behoef u niet te zeggen hoe big mevrouw Doradour en al de bloedverwanten van Margot waren, die een voor een binnen kwamen. Gaston en freule De Vercelles kwamen ook en nadat mevrouw Doradour den ouden man ter zgde had genomen, begon hjj te begrjjpen wat er gaande waa. De gevolgtrekkingen, die men te laat gemaakt had, hadden alles verklaard, Toen vader Piédelen vernam dat de liefde ■de oorzaak was van de wanhoop zijner dochter en dat hetverbljjf bg haar peet baar bgna het leven gekoat had, liep bg een poos op en neer. »Wg zgn quitte" zei nÜ eensklaps tot mevrouw Doradonr. >Ik was u veel verschuldigd; maar ik heb u ook veel betaald." Toen nam hg zgn dochter bg de handen bracht haar in een hoekje van de hut. «Daar ongelukkige," zei hg en hg wees haar een laken dat gereed gemaakt wes voor Igkwaad, »neem dit, en als gjj een braaf meisje zgt, bewaar het dan voor mg ;en haal het nu niet meer in het hoofd om ute gaan verdrinken." Vervolgens ging hg naar Pierrot toe en gaf hem een klap op den schouder, zeggende : »spreek dan toch jongen, die zoo goed een meisje in den mond kunt blazen. Moet men u die kroon, die gg aan den docter gegeven hebben, niet teruggeven ?" — >Ali 't u blieft baas," zei Pierrot, >ik wil beelgraag mijn geldatuk terng hebben, maar niet meer boort ge ? Niet uit trots — maar al is men niets in de wereld . . ." — >Loop been, domme jongen 1" riep de oude man, hem nog een klap gevende, »ga eens naar uwe zieke zien; die jongen heeft haar wel iv den mond geblazen, maar hg heeft haar niet eens gekust." Xf. Er waren tien jaar verloopen. De rampen van 1814 badden Frankrgk met soldaten overstroomd. Omsingeld door geheel Europa, eindigde de, keizer zooals bg begonnen was. De Bußsische troepen, op weg naar Parjjs, langs de oever van de Seine, waren op de vlucht geslagen den Blag bg Nangiß waar tien duizend vreemdelingen vielen, Een gewonde officier had het legercorps, onder de bevelen van generaal Gerard, verlaten en bereikt., langs Aampas den weg naar Beauce, Hg kon zich ternauwernood overeind houden op zgn paard en klopte, uitgeput van vermoeienis, 's avonds aan de deur eener welvarende hofstee aan, waar hg om naobtverblgt verzooht. Nadat de boer, die slechts vgf en twintig jaar oud was, hem een goed maal bezorgd had, bracht bjj zgn vrouw bg hem een jonge frißsche boerin van ongeveer denzelfden leettgd en moeder van vgf kinderen. Haar ziende binnen komen, kon do officier zich niet weerhouden om een kreet van verbazing Ta uiten, en de knappe boerin antwoordde met een glimlach. — » Bedrieg ik mg niet ?" zei de officier, »agt gg niet gezelschap..juffer geweest bg mevrouw Doradour, en beet gjj niet Margaretha ? " — »0m u te dienen," sprak de boerin en ik heb de eer met kolonel Gaston van Honville te spreken als ik mg niet vergis. Dat is Pierre Blanchard, mgn man, aan wien ik bet te danken heb dat ik nog leef. Omhels mjjne kinderen, mgnheer de graaf: dat ia al wat er over ia van de familie die de moeder zoo lang en trouw gediend heeft." — »Is het mogelgk 1" riep", de officier uit, >wat is er dan van al uwe broeders geworden ?" — >Die zgn gebleven bg Champerbert, en te Moomirail," zei de boerin aangedaan, sen vader waß bun sedert zes jaar voorgegaan." — >Ik heb ook mjja moeder verloren," zei de officier, en met haar dood bad ik evenveel verloren als gg." Dit zeggende pinkte hg een traan weg »£om Pierrot," zei hjj, zich herstellende en den boer zgn glas toestekende >laat osa drinken op de nagedachtenis der overledenen en op de gezondheid uwer kinderen 1 Er zgn harde oogenbikken in het leven . het is slechts de kunst om te weten hoe men ze te bo?en komt." Toen de offiöier den volgenden dag de hofstee verliet, bedankte hg zgn gastheer en toen hg te paard steeg kon hg niet nalaten tot de boerin te zeggen : *-En denkt gjj nog wel eens aan uwe oude lietde, Margot ?" — sMjjnheer de graaf, die 1b in de rivier blgven liggen." — sEn met uw verlof, mgnheer, "j voegde Pierrot er bjj >zal ik haar niet gaan op.isschen." R 1 M D K. --- Verschillende Berichten. De tweede luitenant L. Coenegracht weerlegt in de Limburger Koerier de bezwaren tegen het geweer, dat thans voor bet Nederlandsche leger is aangeßohaft. Hg verklaart dat het Nederlandsche Manlicber geweer een deugdeljjk wapen is, dat bovenaan staat in de rg van alle bekende oorlogs wapens. Het in Oostenrijk afgekeurde geweer, zegt hjj, heeft niets met het onze gemeen dan den naam. Hg, die de beide wapens gelgk stelt, heeft zs. nooit gezien. — De minister van financiën maakt bekend, dat hjj uit Amsterdam ontvangen beeft f 1910, wegens te weinig betaald successierecht. — Onlangß is gewaarschuwd tegen iemand die met valsche kwitantiën bgdragen voor het Blinden-Instituut te Amsterdam ophaalde. Thans is uit Amsterdam naar Haarlem overgebracht en in het huis van bewaring opgesloten zekere H. G. R., oud 27 jaren, die verdacht wordt zich aan genoemde oplicbterjj te hebben schuldig gemaakt. — Koning Leopold van België vertrok Dondag avond met het stoomschip Olaf Kyrre naar Bergen, om vervolgens met eene toeristenboot naar de Noordkaap te reizen. Vergezeld van twee adjudanten en twee bedienden, kwam de koning, die streng incognito onder den naam van graaf Van Ravenatejjn reist, te half zes ruim aan het station Beurs aan, wandelde een uurtje door de Btad en dineerde daarna zeer eenvoudig in het Maashotel in de Boompjes. Hg bleef daar tot kort vóór het oogenblik van vertrek. — Generaal Berganßiua is geheel hersteld van de gevolgen van zgn val van een paard te Arnbem. Den Haag kan er zich op beroemen hoffelijke wielrijders te bezitten. Zoon menschenkind reed Woensdagnamiddag op den hoek van de Tollenstraat een spelend kindje omver. Het schaapje waa erg ontsteld en het bezeerde zich. De snelrjjder maakte zgn verontschuldiging door ... het kindje te dreigen met een pak Blaag en te verdwijnen. — Een der twee arbeiders die, zooals door ona gemeld, ia Dinsdag te Rgsßen verminkt werden, tengevolge waarvan hunne beenen moesten afgezet worden, is reeds overleden. De man woonde te Apeldoorn, was gehuwd en vader van eengroot gezin. Tegen de mannes, die door het verschuiven van den wagen aanleiding gaven tot het ongeluk, is proces-verbaal opgemaakt. — Het zesjarig meisje, dat onlangs op straat te Rotterdam, bg bet dragen van een theestoof met vuur, ernstige brandwonden bekwam, is aan de gevolgen overleden. — Te Wjjk bg Duurstede is een 16-jarige knaap bg het zwemmen in de rivier verdronken. — Te Baarn is een kind van 6 jaar door een kruidenierswagen overreden. De kleine was op een bak van den zwaar geladen wagen geklommen. Daar de bak onder den wagen was bevestigd, ontdekte de voerman dit niet. Toen het kind eenige oogenblikken later uit den bak wilde klauteren, kwam het in aanraking met het achterwiel, met bet ongelukkig gevolg, dat het wiel over bet hoofdje ging en het kind dadeljjk een Igk waa. — Een voerman te Epe bekwam een wonde in de hand door een Bpjjker, waarvan hg eerst niet veel notitie nam. De arm liep later geweldig op en geneeskundige hulp werd ingeroepen. Bloedvergiftiging werd geconstateerd, en operatie volgde, doch te laat; de man overleed den dag daarna. Hg stond bekend als een oppassend mensch ; een weduwe en vier kinderen blgven achter. — Een landbouwer te Ebbenbroek had het ongeluk van een voer hooi te vallen, waardoor zgn ruggegraat zoodanig is gekwetst, dat zgn leven in gevaar verkeert. — Te Steenbergen is Dinsdag een heer, die voor pleïzier uit varen was en die langs den waterkant eenige bloemen plukken wilde, verdronken. — Tegen muggebeet is geen eenvoudiger en beter middel dan de gestoken plek te wrgven met een doorgesneden citroen. Een oogenblik bijt het, maar dan houden pgn en hetondragelgken branden ook aanstonds op. Met salmiak en azjja doet men het ook wel, maar citroen is beter. --- De werkstaking te Maastricht. In de gecombineerde bestuursvergadering van den Algemeenen Nederlandschen Diamantwerkersbond, Donderdag te Amsterdam gehouden, is, zooals in een deel der oplaag van ons vorig nommer nog is gemeld, de volgende motie aangenomen: »de gecombineerde bestuursvergadering, kennis genomen hebbende van het voorstel der radicale verg. om gezamenlijk het ontbrekende in de kosten van de staking te Maastricht bg te passen naar de afdracht van het arbeiderssecretariaat ; overwegende de afkeurenswaardige houding der heeren Gerritsen c. s. tegenover den j 4. N. D. 8., besluit alleen met werklieden te willen samenwerken en aan de eerstvolgende bondsvergadering voor te stellen, alleen met het arbeidssecretariaat in overleg te treden om wederzgdsche bgdragen in de staking te regelen." De zesde Igst der giften, ingekomen voor da glasalgpers te Maastricht, geeft een totaal van f 390.135. Bg den Donderdag te Ostende gehouden zeilwedstrijd voor vaartuigen van minder dan 50 ton, werd de le prjjs behaald door den Nederlandschen kotter Maguiola van den heer Laverge, te Amsterdam.' De te Oatende thuis behoorende vischaloep no. 87 is Dinsdag in de Noordzee, tengevolge van het stooten tegen een even onderwater drjjvend voorwerp, lek gesprongen en gezonken. De bemanning werd door een Nederlandsch vißschersvaartuig opgenomen en behouden in den waterweg aan wal gezet. —Te Knocke is Woensdag een jong Engelschman, goed zwemmer, bg het nemen van een zeebad, waarbg hjj te ver ging, verdronken. Ondanks de pogingen van twee kameraads en het badpersoneel, vond de ongelukkige den dood voor de oogen van zgne moeder en van zgne zuster. De eene reddingsboot was onklaar en de andere kwam te laat. Ook waa er geen dokter toen men het slachtoffer eindeljjk bad. — Dinsdagavond hadden te Brussel tgdens de nationale feesten opßtootjea plaats bg het rondtrekken der militaire taptoe. Een aantal socialisten beproefden een republikeinsche betooging, Bchreeuwden tegen het koningschap en zongen de Carmagnole. De bevolking kooa echter tegen hen partg en een luid vieve de koning1' ging van alle zijden op. De Indép, deelt biervan slechts mede, dat er geweldig geschreeuwd is A bas la calotte en dat men luidkeels de Marseillaise gezongen heeft. Een paard van een der gendarmes, dat op bol sloeg, heeft ter hoogte van de Koningstraat en van het Park eenige soldaten overhoop geworpen, tengevolge waarvan twee hunner nog al kwetsuren bekomen hebben. —- Een politie-agent te Brussel heeft zgn ontßlag gevraagd, omdat hg van eene tante te Gent een half millioen frcß. heeft geërfd. — De twee advocaten die het onlangs in de vestibule van bet paleis van justitie te Parijs aan don stok gekregen hebben, zgn door de orde van advocaten disciplinair gestraft met een maand scborsing, — Keizer Wilhelm II is niet ten onrechte de Reisekaxser genoemd. Als hjj nu weer in zgn land terugkeert, zal bg beginnen met een bezoek aan Danzig. Op 5 Augustus wordt hg daar aan boord van zgn jacht verwacht, om in den morgen van den 6en de groote schietproeven der kußt-artillerie bg te wonen. De nieuwe kustbatterg met 21 centimeter-kanonnen bewapend zal dan baar vuur op vaste en beweegbare >doelei_" op een afstand van 2 Duitsche mglen richten. Daarna neemt de keizer te Langfubr aan het stichtingsfeest van het le huzaren-regiment deel, een schitterende parade zal worden gehouden, In den laten avond zal de keizer dan per Hohenzollem naar Kiel vertrekken. — Z. H. de paus ontving van Engelsche bewonderaars een typewriter cadeau, prachtig bewerkt, met zgn wapen in émail ingelegd. De paus is voornemens de machine zelf te gebruiken. — Zeven Turken van de bende, die onlangs te Jalowa de twee dames gevangen nam, zgn doodgeschoten, en hun Igken tentoongesteld. — Eleonora Dnae had met haar impresarïi Ciacchi en Moreno een contract aangegaan om in Zuid-Amerika te spelen. Maar toen zg op reis zouden gaan, was Duae verdwenen. In een brief aan haar ïmpresarii deelde zg mee, dat zg in dat heete land niet kon spelen en dat zg bovendien financieele en politieke bezwaren hed. De heeren Ciacchi en Moreno lieten die echter niet gelden; zg klaagden de kunstenares aan en deze werd door de rechtbank te Milaan veroordeeld tot 80.000 lire schadeloosstelling. — Aan boord van het Amerikaansche bark - schip Herbert Fuller, dat op de reis van Boston naar Buanos-Ayreß te Halifex. binnenliep, Ïb op zee een bloedig drama afgespeeld. De bemanning, wie het van het begin der reis af reeds niet erg naar den zin scheen te gaan, weigerde de bevelen van de officieren op te volgen, klaagde over de kwaliteit van het voedsel en sloeg aan bet muiten. Zaterdag bereikte de muiterg haar hoogste punt. dedurende den nacht Blopen de muiters, met bglen gewapend, naar de kajuiten waar de gezagvoerder, kapitein Nash, zgn echtgenoot» en de tweede stuurman sliepen, vielen hen aan en hakten hen bgna in stukken. Geen der slachtoffers had een schreeuw laten, hooren, alles was zoo stil in zgn werk gegaan, dat de op wacht zgnde eerste stuurman er niets van bemerkt had en de gruweldaad kwam eerst uit, toen de wacht afgeloßt moeßt worden en de eerste stuurman zich naar de kajuit begaf, om den kapitein te wekken. De stuurman, scheepstimmerman en hofmeester voorzagen zich nu van wapenen en noodzaakten de bemanning het schip te Halifax binnen te brengen, waar allen gevangen genomen zgn. — Men weet, dat sommige gestellen kwalgk den geur van bloemen kunnen verdragen. Zoo was er ook in Baltimore, volgens de Amerikaansohe bladen, onlangs een dame, die beweerde, bg den geur van rozen bgna te stikken en werkelgk dan ook allerbenauwdßte stuiptrekkingen vertoonde, ala men haar een rooß voorhield. Zg ging een bekend dokter raadplegen en deze verzocht baar eens terug te komen. Dit deed zg en nauwelgks was zg over den drempel van het studeervertrek des dokters, of hg kwam haar tegemoet met een prachtige roos in de band. Dadelgk kreeg de dame een harer aanvallen. Glimlachend zag de geneesheer het aan; de bloem, die hg in de hand hield waa .... van papier. ---