Middelburg S April. Brood en geen brood. •Tienduizenden onzer Nederlandeche burgers hebber geen voordeel van belang door den lagen broodprg», omdat zg >han brood niet hebbes", juist tengevolge van de kwg»i»g van arbeid en industrie". Aldua geeft de Tijd opnieuw uiti.g aan de bewering, herhaaldelijk reeda verkondigd door de voorstanders van Bohaalrechten en beschermende reohten. Wat is dit naders, vraagt het Hbl., dan een woordspeling in plaats van een ernstig argument? Dat velen >hun brood niet hebben" beteekent immers niet dat zg geen brood eten 1 Allen, ook de bedelaars, eten brood, ca soms niet anders dan brood. En dat moest een reden te meer zgn om juist dat brood van dea arme niet duurder te maken. Daarom ia het ook zoo onbegrgpelgk, dat de Calvinistische partg, die zioh de armen zoozeer heet aan te trekken met een voorstel als de invoering van graanreohten durft aankomen. Groen van Pi-iasteret: daoht er anders over! De Savorain Lohman is zeker ia dit opzicht Groen meer getrouw gebleven dan dr Kuyper. Ook de katholieke mannen, die intertgd met Thorbeoke en de liberale partg hebben samengewerkt om de graanrechten en den accijns op het gemaal af te schaffen, hebben meer liefde voor den werkman en den arme getoond, - dan de tegenwoordige leiders, die alleen oog hebben voor den landbouw. Nee», niet voor den landbouw zelf, niet voor de pachters en de kleine boerea, die ook voor veevoeder graan noodig hebben, maar voorde grondeigenaren, de groote vooral, die met het leeuwendeel der premie* en graanrechten zullen gaaa Btrgken. --- DE OPROMPING. tot aaaeeaßluiting, met het oog op de aanstaande algemeeae verkiezingen tot -alle hervormingßgezinden gericht door een tachtigtal mannen vaa goeden naam uit verschillende oorden des lands, geen deel uitmakende van de Tweede Kamer, ofschoon daaronder peraoaen voorkomen die hunne sporen hebben verdiend op politiek gebied, heeft aanspraak op waardeering ; zegt de Amh. Crt. >Dat daaronder geen Kamerleden voorkomen vermelden wg met opzet, omdat wg bet goedkeure» dat daardoor aan deze oproeping elk> perßoonlgke betéekenis ontnomen wordt. Hef zgn hier geen . politieke matine», die geacbf konden worden door vrees voor verlies van hu* mandaat gedreven te zgn; het zgn leden va» de liberale partg, die,[beduoht voor de verschijnselen van den dag, voor de duchtige oorlogstoerustingen van de katholieken en de nu reeds gebleken bereidwilligheid van de Standaard mannen om met die katholieke», evenals in 1888, arm in arm ter atembua te gaan, eene nederlaag voor de liberale beginselen ia Juni 1897 vreese», ca alle», wiea deze beginsels» dierbaar zg», oproepen tot aaesluiting, tot schouder aan schouder geschaard ataai om di' onheil te voorkomen. Dit streven ia lofwaardig, en we huldigen de onderteekenaara van het stuk daarvoor." Maar toch heeft genoemd blad bedeaking. Naar de meening zgaer redactie maken deze predikers van den politieken vrede zich van het belaag en de toekomst vaa de vigzinnige beginselen in oae vaderland eene voorstelling, die van kleinmoedigbeid»iet ia vrg te pleiten, en zien zg om een dadelgk gevaar een grooter over het hoofd dat op een gegeven oogenblik ongetwgfeld tegenover de vrgzianigen zal komen te staan, wanneer zg zich niet laten leiden door politieke wgaheid en voorziohtig- Het oogenblikkelgk gevaar ligt in eene overwinning van de vereenigde clericale partgén vaa het weder herlevend monsterverbond va» 1888, bg de Juniveikiesingen. Die vrees deelt de Arnh. Crt. niet. Het volk in 't algemeen en de werkraanastaid in 't bgsonder is in ons land te verstandig om zioh te late»' vangen door het zoet gefluit van al die iswarte vogelaars. En toch, stel dat gebeurde wat in 1388 ia geschied. Wat dan nog? Het eenig resultaat vaa de clercale overwinning van 1888 voor de natie is ten slotte geweest de reactie van 1892, toen de kiezers aaa het olerioaal régime eea einde maakten, en eene regeering kon optreden, die de oude liberale veerkracht weder teruggevonden had, en baar bezigde o-n do lang verlangde maar door velen uit wanhoop opgegeven hervormiag van het belastingstelsel tot atand te brengen, waarop de onderteekeaaars vaa de oproeping tot aaneensluiting «ich beroepen. Tgdeni de nederlaag van 1888 tot 1892 hebben de liberalen derhalve zich hersteld. Welke reden ia er nu om aaa te nemen, dat, indien Juai 1897 inderdaad eene herhaling van 1888 mocht aanbrengen, de gevolgen anders zullen sgn ? Hoe het zg, veel geringe: dan het gevaar van eene tgdelgfce nederlaag, — waarvan de Arnh. Ct. de zekerheid allerminst, alleen de mogelgkheid toegeeft — is het gevaar vaa een aaaeensmeden ter wille van dadelgke, tgdelgke oogmerken, van elementen, die op den duur niet zonden kunnen blgven samengaat. Esne partg, samengesteld uit deelen met weinig samenhang, met weinig overeenstemming, niet eendrachtig noch homogeen ten opzichte van de beginaelen en de uitvoering en toepassing vaa beginselen, is niet veel minder machteloos dan een monsterverbond van olericalen, alleen door de negotie van antiliberaliame verbonden. Het ia veel beter voor de verdeelde liberalen hunne verdeeldheid, zoo dat mogelgk is, te genezen buiten de officieele politieke wereld, buiten den regeeringskring dan inwendig verdeeld voor de buitenwereld de oomedie van eendracht en samenwerking te vertoonen, terwgl ze toch door die wezanlgke verdeeldheid aiet tot krachtig optreden ia staat zgn. Dit baart teleurstelling, dit zou bedrog zgn, zelfbedrog en bedrog voor de natie. Maar, zeggen de achtenswaardige mannen, die het stuk hebben onderteskend, de verdeeldheid ia zoo groot niet als ze schgnt, tg raakt de beginselen niet, het liberalisme is ruim (genoeg om sohakeeriig te gedoogen, de voorzichtigen en vurigen kuanen opperbest, elkander oorrigeerende, samenwerken; in de praotgk zgn de verschillen zoo groot niet als ze in de theorie lgken te zgn. indien dit zoo wat, vanwaar dan die verbolgenheid tegen de Liberale Unie en haar bedrgf ? Waarom dan niet op eene andere wgze dan geschiedde, geestverwanten tegemoet getreden, die zioh binnen den kring der liberale beginselen bewogen V En wat de ruimte, die schakeen» g toelaat en het samenwerken van voorzichtige* en vurigen (qualificatiëu, die het blad niet zonder protest overaaemt) betreft, voor eene werkdadige, practische doeleinden beoogende partg is eenheid van handelen, daidelgke overeenstemming omtrent doel en middelen een eerste vereischte; de -voorzichtige" en de vurige, samen aangespannen, compenseeren elkanders eigenschappen alleen ten nadeele van de» goeden gang. Dit alles verdient overweging en nadenken. In den moeielgkea politieke» toestand, waarin de liberale zaak in Nederland verkeert, is het noodig de oogen vooruit te riohten. Niet vragen naar de onmiddëllgke toekomst en het belang van de liberale partg van het oogenblik, alleen maar oxderzoekea langs welken weg de liberale beginselen op vaate duurzame grondslagen in de verdere toekomst ons land kunnen beheerachen. Is dit alleen mogelgk doortgdelgk van rechtstreekschen invloed opa lands zake» afataad te doen, dan gebieden de vaderlandsliefde en de gehechtheid aan het beginsel ons, dit offer te brengen. --- Invoerrecht op meel. Naar aanleiding van het door de Nederlandsche Vereeniging van meelfabrikanten aan de Tweede kamer gerichte adres, waarin wordt gewezea op den ondergang, dien de ialandsehe meel-industrie te gemoet zou gaan, wanaeer haar niet door de heffing van een invoerrecht op meel va» f 1 per 100 kilogram bescherming wordt verleend tegen de buitenlandsche, speciaal Fraaeche, concurrentie, heeft de kamer vaa koophandel en fabrieken te Groningen een uitvoerig rapport uitgebracht. Daarin uit de kamer als hare meening, dat de door de Vereeniging van meelfabrikanten bg gebrachte oogmerken den toets eener scherpe critiek niet kuvnea doorstaan en dat de nadeelen, die de inlandsohe meelindustrie van de door het Fransche gouvernement genomen maatregelen ondervindt, zeer overdreven zgn voorgesteld. Tegen te spreken valt het echter niet, dat de fiscale maatregelen, in Frankrijk ten gunste der meel-induatrie genomen, aan onze meelfabrikanten schade doen. Naar de mee» ing der kamer mag dit evenwel er geenszins toe leiden om het verzoek van adressante tot heffing van een invoerrecht te ondersteunen, omdat de heffing van een invoerrecht van ƒ 1 op 100 kilogram en bg een consumtie van ruim 300 millioen kilogram een zeer zware belasting der ingezetenen zou. opleveren, en het haar nog altgd niet wgs en niet rechtvaardig voorkomt, zulke zware offers van de bevolking te eisohen ten behoeve eener industrif, die zich tg delg k in moeilgkheden bevindt. De Kamer b-sïoor, d:n minietei vrn! buiten-' landsche zaken te verzoeke», pogiagca io willen aanweaden om van de Fransche regeering gedaan te krggen, dat zg de restitutie van het bg invoer van tarwe betaalde reoht coodanig regele, dat daarin niet laager eea aitvoerpremie op meel is begrepen ca dat zg ook bg uitvoer van tarwe restitutie vaa invoerrecht verleent. --- Financieële verwikkelingen. Het ia gebleken, dat wg goed deden met eenige reserve in acht te nemen tegenover het bericht vaa de Times, dat er na het overlgden van jhr Beelaerts van Bloklaad ia Traasvaal finanoiëjle moeilijkheden oitdekt zou dea zga. Op grond van door baar ingewonnen inliohtingen kan ten minste de N. R, Crt mal stelligheid verklaren, dat er van zulke »fisa»-ciëale verwikkelingen" hier te lande hoegenaamd niets bekend is. De heer Beelaerts heeft nooit voor de regeering der Zaid-Afrikaansohe republiek het fizanciëel beheer gevoerd ; de instelling, welke met die regeering in rekening staat, is de te Pretoria gevestigde Natioaale Bank. Aanleiding tot de door den berichtgever bedoelde geruchten kan alleea gegeven sgn door misverstand van eene aaagelegenheid der Traaavaalßohe Noorder Spoorwegmaatschappij (meer algemeen bekend als de Selati Spmij.) Bg verschillende bankinstellingen te Londen lagen groote sommen, aaa die spoorwegmaatsohappg toebehooreade. Deze sommen, strekkende tot onderpand voor de garantie, welke de republiek heeft verstrekt voor obligaties, door de spoorwegmaatschappij uitgegeven, zgn bg die banken gedeponeerd op de namea van den president der Spmg. en van mr Beelaerts, als trustees. Dadelgk nu aa het overlgdea van den laatstgenoemde, heeft de overgebleven trustee getracht een deel van die gelde» (ongeveer £ 300.000,' liggend bg Barclay & Co. en bg Lloyda) tot zioh te nemen. Hiertegen sgn onmiddellgk uit naam van de Transvaalsohe regeering de heeren R. A. I. Snethlage (consul-generaal) en A. D. de Maret Oyens, (van de firma I.3.t'?..bèra,oyen«&Co.), beide te Amsterdam, in verzet gekomen. Door hen werd bg de Chancery Division vaa het High Court of Justice, te Londen, eea gereohterlgk verbod aangevraagd om over de gelden: te beschikken geigk de president der Hpoorwegmaatßehappg (trustee) wilde doe», Dea 24stea en Staten Maart is deze vordering voor den rechter in het hof (rechter Nortfa) behandeld; de beslissing werd verdaagd tot na Vrgdag dea 3den April. Hoe de uitspraak moge vallen, dat men bier in geenen deele te doen heeft met >fUanciëele verwikkelingen," na het overlgdea van jhr Beelaerts ontdekt, staat boven twgfel. --- Benoemingen enz. Bg ko». besluit: zgn benoemd, om Nederland op het 5 Mei 1897 te Washington te openen internationale poatcoagrea te vertegenwoordigen, tot lsten gedelegeerde de heer J. P. Havelaar, directeurgeneraal der postergen en telegraphie, tot 2ien gedelegeerde de heer C. van der Veen, inspeoteur der postergen in algemeenen dienst, ca om op dat congres de gezamealgke Nederlandsche koloniën te vertegenwoordigen dheer J. J. Perk, referendaris bg het dep. va» koloniën; zgn benoemd bg het pers. der mil. adm., bg de magasgnmeestera, tot majoor-magasgam., hoofd vaa het oentraal-magazgn vaa militaire kleeding en uitrusting te Amßterdarn, de kap.-kwartierm. D. J. Holsheïmer, van het 7de reg. inf.; : bg de kwartierm., tot kap.-kwartierm. bg het 7de reg. inf.., de eerste-lait.-kwartierm. J. G. de Joseelin de Jong, van het reg. gren. en jagers; tot eerste-luit.-kwartierm. bg zgn tegenwoordig korps, detweede-luit.-kwartierm. A. D. de Rena, van het 2de reg.-inf. De gewone audiëntie van den minister vaa oorlog zal op a. Donderdag nietplaatß hebben. De minister van binnenlaadaohe zaken brengt in de Bt.-Crt ter kennia van belanghebbenden, dat in den loop der maanden Juni en Juli e. k. gelegenheid zal worden gegeven tot het afleggen der examens ter verkrggiag vaa een getuigschrift ala apothekersbediende. Zg zullen worden afgeaomen te Groningen op 9 Juni e. k. en te Arnhem op 14 Juni e. k., an volgende dagen. --- Dr. KUYPER aohrgft in De Stand, onder het opschrift: 1872-1897: . >Liefde van broederen, trouw van vrienden, gehechtheid vaa geestverwaatea en waardeering van de zgde der Nedorlandsohe dagbladpers, zgn mg op 1 April, den dag waarop De ' Standaard het vierde eeaer eeuw achter zioh met eea mildheid ten deel gevallen, die de stoutste verwachtingen overtrof. -Het veelomvattende van mgn dagelgkaohe levenstaak maakt het mg ondoenlgk, daarvoor aan elk toezender van telegram of brief, aaa elke vereeaigiag ca corporatie, aan elk orgaan der pers in dag- of weekblad, naar mgn hart het willen zou, mgn persooalgke daakbetaiging te doen toekomen. »Worde mg daarom toegestaan, door dit openlgk woord aaa allen, in en buiten den antirevolutionairen kring, die een woord nit het hart aaa mga jubileum ten beate gave*, hiervoor mgn oprechten dank te bieden." --- ZONDAGSWET. De burgemeester van Haarlem heeft bg breed gemotiveerd antwoord . aan het bestuur der Haarlemsche Handelsvereeniging medegedeeld dat hg kan noch m*g intrekken de publicatie, door hem in zake de Zondagswet uitgevaardigd. De burgemeester is derhalve van plan die te handhaven. In dit achrgven zegt de burgemeester o. m.: ' »Voor hen, die gewoon zgn op Zondag te verkoopen, zal zich ovgetwgfeld in den eerste» tgd eenig geldelgk nadeel doen gevoelen, maar wanneer door niemand meer op Zondag wordt verkocht, zal de algemeene toepassing dat geldelgk nadeel veel vermiaderen. Het publiek zal daarmede rekeaing houden en zgne inkoopea op andere dagea doen. Ia het adres werd aangevoerd, dat door vol te houdea aan den eisen tot sluiting der winkels Haarlem binnen korten tgd zal gewordea «ga eea doode stad, zonder handel, zonder vooruitzichten. Voor deze droevige voorspelling die, werd zg bewaarheid, zeer zeker ik ia de eerste plaats hoogelgk zoude betrearen, koester ik niet de minste vrees. Geen oogenblik kan ik toegeven dat Haarlem door sluiting der winkels op Zondag zal wordea een doode stad, zonder handel, zonder vooruitzichten. Ik veroorloof tag op Londen te wgsen. Mgae bekendmaking vaa 17 Maart in het algemeen beschouwende, vestig ik er de aandacht op, hoe vooral in de laatste jaren algemeen ca van alle kanten wordt aangedrongen op Zondagsrust. Niemand zal dat ontkennen, weinigen zullen dat betreuren. Ik acht het verkoopen op Zondag door enkelen onbillgk tegenover «elen die niet verkoopen, onbillgk ook tegenover hen die zouden wenschen niet te verkoopen, maar uit vrees voor klanten te verlieten het toch doen. Uit al het vorenstaande zal wel blgken dat ik mgne proclamatie kan noch mag iatrekken. Ten slotte zg nog opgemerkt dat, aangesie» de tgd, voor de openbare godadieastoefeninge» bestemd, onbepaald is, deze door mg wordt geacht te zgn van dea morgens negen tot twaalf uur." Voor zoover bekend zgn er Zondag geen bekeuringen naar aaaleiding der Zondagswet geschied. --- Handel is zuil. *) Handel is ruil. Dit beteekent niet, dat in den handel goederen tegen goederen geruild worden, maar dat dit het eiad-resultnat is. Nee», zeggen anderen, handel is ruil va» goederen tegen geld en omgekeerd. Maar is dit da» niet hetzelfde r" Want niemand neemt geld aan, om dit in natura te bewaren, maar om daarmede te koopen wat men verlangt voor eigen gebruik, of wat men denkt met voordeel te verkoopen. Ia Afrika wordt de handel gedreven door b.v. manufacturen te ruilen tegen ivoor. Ia beschaafde lande» gebeurt dit niet. Wanneer een kleermaker een tafel noodig heeft, en een timmerman eea kleedi»gatuk, ca als die twee toevallig samenkomen, dan zullen zg misschien elkander met gesloten benrzen betalen. Maar dit komt hoogst zeide» voor. De zaak veraadert echter aiet, als de timmerman de tafel aa» een aader verkoopt, ca met dit geld cc» kleedings.uk koopt. Eve»min maakt het verandering, als de timmerman, te Amsterdam wonend, de tafel verkoopt aaa iemand die woont in Groningen of in Emmerik. Het eenige onderscheid is dit, dat men, als kooper en verkooper op dezelfde plaats wonen, elkander betaalt met geld, terwgl, ala de kooper op eea andere plaats wooat, de verkooper een wissel op dea kooper trekt. Die wissel wordt door een kassier gezoadea aan *g» oorrespoadent ter plaatse waar de kooper wooat; e» die correspondent zendt aan dea kassier altegenwaarde wissels van verkoopera buitenaf op koopers, die woaen op de plaats waar de kastiar is gevestigd. Geheel hetzelfde gebeurt, als kooper en verkooper wonen in verschillende landen. Trouweas, het spreekt van zelf, dat het geen oadersoheid kan maken, of men verkoopt aan iemand die te Groningen woont, of aan iemand die over de grenzen woont. De politieke grenzen hebben in dit opricht geen betéekenis, . *) Het derde blaadje van ds Vereeniging Set vrije Rtiktrkter. Het eenige verschil is, dat er aan de grenzen vaa elk land aanteekening gehouden wordt van de goederen en muntspec'.e die ia- en uitgevoerd worden, terwgl er bianenßlaade, b. v. te Groningen, geen cont'file op iB. Haar die statistiek, die aan de grenzen van elk laad gehouden wordt vaa hetgeen in- en uitgevoerd wordt, heeft groot belang voor het onderwerp dat hier behandeld wordt. Wast ala goederen naar buitenslands gezonden worden, dan moeten deze op een of andere ma- nier betaald wordea. Gebeurde dit niet met goedere», dan zon dit met goud moeten gebeuren. Want buitenlandaoh bankpapier kan hier niet gebruikt wordea, evenmin als or.s bankpapier (teszg dan bg wisselaars e» in kiek 9 bedragen) in andere landen wordt aangenomen. Nu wordt er wel eena goud van het eene land naar het andere gezonden, maar het veraohil tusschen hetgeen aan goud wordt in- en uitgevoerd is gering, vergeleken met den in- en uitvoer van goederen. En vaak verloopen er maaiden, waarin geene goudzendingen, in da eena of de andere richting, plaats vinden. Men kan zich daarvan overtuigen door de weekstatea van de Nederlandßche Bank to raadplegen. Zg geven eea vrg getrauwe afbeelding van de goudbeweging, want zg, die groote hoeveelhedea goud voor uitvoer noodig hebben, weaden zioh schier altgd tot de Bask; en hebben er toevoeren plaata, bg haar komen die gewoonlgk te recht. Eea zaak is aaa de greazen niet te conti 8- Leeren, namelgk hoeveel effecten worde» in- en uitgevoerd. Maar als het mogelgk was, dat uitgezoadea goederen aan ona land steeds betaald werden met effecten, dan zou men moeten aannemen, dat de kooplui e» fabrikanten allen renteniers weiden. Er zou bovendien eene klimmende rentevordering op het buitenlaad ontstaan, die dan ten slotte toch in goederen gekweten zcu moeten worde». Wanneer man als bewezen mag aanaemea, dat goederea, die wg naar het button land sende», betaald wordea met goaderea, die uit het buitenland komen, dan volgt daaruit, dat onze uitvoer zal verminderen ala wg, door inkomt-de rechten, goederen uit het buiten, land afweren. Hoewel de kooplieden, die goederen uitvoeren, niet altgd dezelfde personen zgn ais zg die goederen invoeren, staan hunne handelingen tooh met elkander in'nauw verband. leder verbeeldt zich dat bg zelf ataadig werkt, maar in werkelgkheid ie dit anders, Wg zullen trachten dit op te helderen. Indien gg meer koopt dan verkoopt, vermindert uw kasgeld, en gaat gg daarmede voort dan zult gg eerlang een of meer vaa de drie volgende zaken moeten doen: I. Uwe inkoopen staken of verminderen, 11. Uwe verkoopen vermeerderen. 111. Geld opnemen. Doch bg, die zgne achulden gestadig wil laten aangroeien, komt eindelijk voor een gesloten deur. Gg hebt dus op den duur slechts keus tussohen I en II: minder koop, meer verkoop. Zoo gaat het ook tusschen de volken. Wanneer vele Nederlanders tezamen belangrijk meer van het buitenland koopen, dan zg of andere Nederlanders aan het buitenland verkoopen, zal het weldra treurig met de Neder" laadscne kassea gesteld zg». Tgdelgk zuilen de banken door eredieten ia de behoefte kunnen voorzien, doch ten slotte wordt het haar te machtig en slaan zg de rente op of weigeren met oredietverleeniag voort te gaann Dan moet aan den toestand wel een einde komen. Die koopgrage Nederlanders zullen aergena meer de middelen viadea om hunne buitenlandsohe vrienden te betalen 3en wat de overigen betreft, hun zal door de schaarschte op de geldmarkt zooveel rente worden gevraagd,, dat zg vaak de voorkeur zulten geven aan het verkoopen van een deel hunner goederen. Let nu op het volgexde. Hooge rente werkt altgd drukkend op sommige prgzen; ca al» de prgzen dalen neemt de uitvoer toe, wordt het voordeel op den invoer minder. Mea bespeurt den samenhang: overmaat van invoeren kan niet blgvead zgn. Doch overmaat van uitvoeren evenmin. Indien gg meer verkoopt dan koopt, groeit uw kasgeld steeds aan, ca daa ontstaat bg u een toestand, dien gg aiet wenscht; want geld ia een eigenaardig artikel: ieder wil het nebbe», maar «iemand wil het houden. Doch ook bg anderen ontataat een ongewé'nachte toeatand, want indien bg u ac verkoopen overmatig waren, waren het bg hen de inkoopen. Men brenge dit nu over op de handelsbetrek- kiagen met het buitenland. Nederlanders, zoo nemen wg aa», hebben een tgd lang meer uit- dan ingevoerd, zoodat de kassen hier te lande zeer verruimd zgn. Het gevolg daarvan is, dat oredieten worden afgelost en de banken met haar geld geen weg weten. Nu verlagen de banken hare reatekoersen en lokls»***. daardoor tot ondernemingen nit. De overmaat van geld, in éen woord, doet vele prgzen stggei; en zeer geringe prgsverhooging is vaak voldoende om de uit- en invoeren zooveel te wgzigen, ala noodig is tot heratel vaa het verbroken evenwicht. Men herleze au het slot van ons vorig blaadje, waarin betoogd werd, dat bescherming geen werk verschaft, tenzg aan sommigen ten koste vaa anderen. Dcxc bewering is thans nader toegelicht en wg kunnen al het gezegde aldus samenvatten. Overmaat van iavoer, zoowel ala vaa uitvoer, doet een stand van zaken geboren worden, die de overmaat van zelf doet verdwgnen. Waaneer dua, door heffing van hooge rechten, onze invoeren kunstmatig worden verminderd, zal men eerlang een gelgke vermindering in onze uitvoeren waarnemen. Voor de nationale ngverheid is dan niets gewonnen. Sommige zaken zgn duurder gewerden en sommige bedrgven kwamen daardoor tot bloei (op kosten der verbruikers); maar aadere bedrgven kwamen tot kwgaing. Het is niet altgd gemakkelgk met den vinger aaa te wgsen van welke goederen de uitvoer moet afnemen, als de iavoer van aadere wordt belemmerd. Maar dit weten wg met zekerheid: goedkoope levensmiddelen, goedkoope materialen en brandstoffen, goedkoope werktuigen, zgn de leveas voorwaard ca van eea bloeiende ngverheid die voor uitvoer werkt. Het beschermend stelsel heeft ten gevolge, dat deae voorwaarden aiet worden vervuld: reeds daaruit laat zich zga aadeeligea invloed ep den uitvoer afleiden. Onze uitvoerngverheïd maakt flinke vorderingen, ca zg dankt dien vooruitgang voor een deel aan de toepassing van het beschermend stelsel door volken, die in verre streken onze mededingers zgn. D&lc maakt de vrgheid, die wg hier hebben, ons sterk tegenover hen. Er sou dus geen doeltreffender middel zgn nit te denken om onze fabrikanten, die vooruitvoer werken, te verzwakken, du maatregelen te nemen, die en levensmiddelen, en grond- en brandstoffen, èn werktuigen duurder deden worden. ---