LETTEREN EN KUNST. Tot. directeur van het museum Fodor te Amsterdam is benoemd de heer C. G. 't Hooft, thans onder-directeur van *sEgks schilderijenverzameling. — De ._. «s.-opvoering te Groningen, uitsluitend met Greningsche krachten (het ballet zal worden gedanst, door 24 jonge dames uit de eerste families) is bepaald op 12 Febr. —' Naar het Dbld verneemt, is door mevrouw de douairière De Jonge—De Koek wederom een belangrijk kunstwerk aan het Mauritshuis in bruikleen afgestaan. Het schilderij is uit de Holïandsche school, omstreeks 1670, van een onbekenden meester..Het doek is hoog M. 1.141, breed M. 1.632, heeft geen. bijzonder groote artistieke waarde, doch wel historische, daar 'teen allegorische voorstelling schijnt te zijn van 21 personen, alle vlootvoogden, waarvan de portretten waarschijnlijk naar gravureß genomen ziju. Herkend worden: Cornelis Tromp, Engel de Ruyter, Adriaen Banckert, Joost Banckert, Michiel Adriaenz. de lïuyter, Jan Evertsen en Cornelis Evertsen. Men vermoedt dat de stad, die op den achtergrond zichtbaar is, de haven van Middel. burg Voorstelt. Van heden af is het schilderij in'tMauritshuis te zien. --- RECHTSZAKEN. Kantongerecht te Goes. Dinsdag 18 Jannari zyn veroordeeld wegens jaehtdelict. J. de H. Pz:, Wissekerke (N.-B.), P. .D,, .Heinkenszand on P. 11., 's-Heer Arendskerke, elk tot 2 x f 5 b. s. 2 x 4 d. h.: J. W-, lerseke, .tot 2 x f 10 b. s. 2 x 4 d. h.; J. R. Cz., Nisse, tot 2 x ƒ 3 b. s. 2 X 3 d. h.; 'J. B. ___, 's-Heerenhoek, tot ƒ 5 b. s. 4 d. b.; J/v. -tW., Borssele, tot 2 x f 10 b. s. 2 X 4 d. h.: P. G, Camperland en A. C, Woensd recht, elk tot f sb. s. 4d. h.; 10. A. C. en 20. J. J. de M., beiden Woensdrecht, nu. 1 tot f 5 b. s. 4 d. h., no. 2 tot f 10 b. s. 4 d. _.; N. B-, Kloetinge, tot ƒ 0.50 b. s. 1 d. h.; J. S. Fz., Kapelle, tot f2b.s. 2 d. h.; J. de V., 's Gravenpolder, tot 2x/' 3 b. s. 2x3 d. h.; A. de S-, Hoedekenskerke en Bi de L., Goesche Sas, G. de J. Jz. en B. de S., beiden Oudelande, en M. V., Biezelinge, elk tot f 5 b. s. 4 d. h.; jaehtdelict bü herhaling: P. F., 's-Heerenhoek, tot 4 x 7 d. hechtenis; bijna alle met de gebruikelijke verbeurdverklaring. Verder wegens het niet beletten dat zijn hond wild opspoort: H. v. G, Colijnsplaat, tot f 1 b. s. 1 d. h.; strooperij: J. de R. enG. de R-, Wissenkerke, ieder tot f 3 b. 3. 3 d. h.; Th. 8-, Hansweert, tot f 5 b. s. 5 d. h.; en M. v. d. L. te Hansweert, tot/ 3 b. s. 3 d. h. Vervolgens wegens overtreding baggerreglenieut en varen zonder licht; C. de 8., G. v. d. H. en E. v. d. H-, allen Clinge, ieder tot f 25 en f 5 b. s. 15 d. en 5 d. h.; varen zonder licht: A. do 8., Graauw, tot fsb. s. 5 d h.: overtreding Scheldereglement: J. K. Jz., J. v. L. Jz. en J. H., lerseke, ieder tot ƒ 1 b. s. 3 d. h.: pluimgedierte laten loopen over een anders bezaaiden grond: M. de V., Kloetinge, tot f 1 b. s. 1 d. h.; loopen over een anders bezaaiden grond zonder vergunning: J. W., El- Ie woutsdijk, M. A., Baarland, J. R., 's Gravenpolder, ieder tot fl b. s. 1 d. h.: loopen over eens anders grond met verboden toegang: C. de J. en W. S., Oudelande, ieder tot f 1 b. s. ld.; C. P. Jd., C. C. de K. en L. K., allen lerseke, ieder tot f 2 b. s. 2 d. h.; straatschenderij : J. de W., lerseke, tot f 3 b. s. 3 d. h.; C. Z., Biezelinge, tot f 5 b. s. 3 d. h.; F. v.d. M-, P. A. de R., G. -I. K., allen Wissekerke, tot f Bb. s. 3 d. h.; J. J. de L. Wissekerke, tot f 2 b. s. 2 d. h.; J. L. de P., Hansweert, tot f 10 b. s. 3 d. h. Ten slotte wegens overtreding plaatselijke verordening van Krabbendijke : W. W., Gavege, tot ƒ1 b. 8. ld. h.; in dronkenschap verkeerende, iemands veiligheid bedreigen: A. C. B-, Baarland, tot 3 d. n.: idem en orde verstoren: J. K., Camperland, tot f 6 b. s. sd. h.; dronkenschap: P. R., 's Heerenhoek, H. W., Wemeldinge, M. v. 11., Kruiningen, ieder tot ƒ 3 b- ,7*3 d. h.; G. E., lerseke, tot f 2 b. s. 2 d. h.; J. 8., Baarland, tot f 5 b. s. 3 d. h.; idem bij herhaling: H. D., 's Heer Abtßkerke, tot 3 d. h.; A. V., Kruiningen, tot 3 X 3 d. k.-; A. A., Heinkenszand, tot 7 d. h.; J. B. Ez., Kruiningen, tot 2 X 7 d. h.; J. 8., Hein kenszand, tot 2 X 14 d. h. Vrijgesproken werden: P. L., wed. C, v. EL Kloetinge, beklaagd van 't buiten noodzaak uitoefenen beroep vau verloskundige zonder tot die uitoefening toegelaten te zijn; en A. R.; 's Gravenpolder, beklaagd van het loopen over eens anders grond zonder vergunning. (G. Ct). In de Woensdag gehouden zitting van den Raad van State, afdeeling voor geschillen van bestuur, waren kon. besluiten ingekomen, o.a. een waarbij is gehandhaafd het besluit van Gedeputeerde Staten van Zeeland, waarbij P- J. Boogaart is vervallen verklaard van het lidmaatschap van den raad der gemeente Osseni sse, wegens aanneming van een werk ten behoeve dier gemeente en een waarbij de gemeente Rotterdam is aangewezen voor de betaling van de verplegingskosten ten behoeve van de arme krankzinnige J. Louwerse, over wier woonplaats geschil bestond tusschen de besturen van genoemde gemeente en vau de gemeente Middelburg. — Ter aanvullïug van het dezer dagen ge melde omtrent de uitspraak in de procedure van den heer Van Wermeskerken te Krommenie tegen zijne echtgenoote, wordt opgemerkt dat op den eisch van mevrouw Van Wermeskerken tegen haar echtgenoot, nog geen beslissing gevallen is. Toegelaten tot het leveren van het bewys der door haar gestelde feiten, is het ge tuigenverhoor uitgesteld, omdat kort vóór den daarvoor aangewezen dag, 13 April 1897, de heer Van Wermeskerken in hooger beroep is gekomen. Dit appèl hangt nog voor het gerechtshof te Amsterdam. --- FEUILLETON. ALINE. Uit het Fransch, VAN PAUL BOURGET. 2 Ofschoon ik nog lang niet oud beu, heb ik al bgna evenveel vrienden onder den-grond als er boven, en op enkele datums van het jaar, waarop het, volgens den almanak, feest is, pp , straat, in de huizen, in de oogen der kinderen, denk ik aan hen, voor wie het nooit meer feest zal zgn — ik denk aan hen met ongewone teederheid — somtijds ook wel met berouw. Hoe kan men aan overledenen denken zonder het te betreuren, dat men hen niet meer heeft liefgehad terwijl zij leefden ? Hoeveel gezichten verrijzen er dan voor my. Sommigen vermoeid, verouderd, door het werken en den tijd; anderen nog jeugdig en friach.. Helaas! waar zy thans zijn, is jeugd noch ouderdom meer! En evenals de bezoeker van een. museum, na rondgedoold te hebben tusschen de schilderijen, eindigt met er een te nemen, waar hij het liefst naar kijkt, eindig ik altijd met onder__al,dje geestverschijningen éen gedaante te kiezen, waaraan ik mij vasthoud. Die gedaante wordt bijna tastbaar; die herinnering doet mgn hart sneller kloppen. De voor altijd verbleekte wangen worden weer gekleurd. De gebroken oogen staan weer levendig en vol vnur. De lippen plooien zich en trillen. Ik zie handen, Behouders ... een gestalte — ik hoor ademhaling, de ziel herleeft. Deze halve hallucinaties zijn zoo sterk, dat ik er tegen opzie, om de akelige droomen, die ik er den volgenden nacht van heb. llk weet niet of iedereen aan dergelijke t vizioenen van het verleden onderhevig is, maar . zou het niet denken, omdat er zooveel oude ■ lieden zijn, die byna al hunne tydgenooten over; leven en toch nog vroolijk kunnen zijn. Het ;is mijn lot geweest om als kind vele geliefde ; wezens te verliezen, die ik zelfs toen reeds te ■ veel ben blijven beminnen. Daarom heb ik ;op een leeftijd, waarop met eiken dageen nieuw leven schijnt te beginnen, een menigte treurige gedenkdagen gehad. Om er een uit de velen te kiezen, noem ik den Kerstdag, die voor alle kinderen zoon blijde feestdag is, maar, van mijn tiende jaar af, voor mij een weemoedige herinneriugsdag werd, daar er twee dagen vóór het feest een meisje, mijn liefste vriendinnetje, stierf. Op den huidigen dag kan ik, al is er een kwart eeuw overheen gegaan, en al heb ik sedert heel wat zwaarder verliezen geleden, dien dag niet doorleven zonder Aline terug te zien — en betonde huis, waar zij op de derde verdieping woonde, en ik op de tweede; en den tuin van dat huis en den kring van vulkanische bergen, dien men aan den gezichteinder van elke straat ontwaart. Ik zie nog do bijna zwarte kleur van het lava, waarvan de 3tad gebouwd is ; de nauwe straten met hare keibestrating, waai1 de houten klompen der boeren, die naar de markt gaan, zoo hard klinken; de onvoltooide hoofdkerk, die boven die sombere stad uitsteekt, en allerlei andere bijzonderheden; beneden in ons huis woont de bakker, die kleine gebakjes maakt, in den vorm van klaverblaadjes, en een hoefsmid waar, met bloote armen, op rood gloeiend yzer gehamerd wordt, te midden van een regen van vonken; uit het raam zag ik het plein met het standbeeld van een generaal der eerste republiek, die een vijand neersabelt — en ik zie Aline in rouwklêeren, — zij had juist haar moeder verloren, toen haar vader de woning boven ons betrok — ik zie haar steeds in de omlijsting vanden tuin, die het tooneel is geweest van onze gelukkigste dagen en onze heerlijkste spelen Die tuin behoorde aan de eigenares van het huis, een bejaarde, zeer vrome, ziekelijke dame, die er nooit in kwam. Wij zagen haar precies altijd, versierd met twee lange, grijze krullen, en een muts met lichte linten, voor het raam van de eerste verdieping. Een van de ruiten van dat raam was donkerder zeegroen dan de anderen en dat verschil in tint maakte dat bleeke, over haar boek of haakwerk gebogen gelaat nog ouder. Zij was altijd bezig voor de ramen. Achter den muur van den tuin, die door andere begrensd werd, verrezen de bergen met hun spitse en ronde toppen en de bouwvallige torens van de vestingwerken, die daar vroeger opgebouwd waren. Ik zou dien tuin nog heelemaal kunnen uitteekenen, met zijn smalle paadjes, zijn palinhagen, zgn bessenstruiken, die 's winters in stroo gepakt werden, en zijne peerenboomen langs de schuttingen. Als ik er aan denk, ruik ik weer die jasmijn, die aan het eind stond, en waaronder Alinc ging zitten een van de laatste middagen toen ze mocht uitgaan, bleek als de bloempjes van den heester en koortsachtig eruitziend. Er stonden verder rgen van stamrozen, aan hunne dunne stokjes gebonden, zulke prachtige rozen, met roode harten en anderen, die ik afplukte voor den tijd om met mijn vingers de nog opgevouwen bloembladen te openen. „O, jou ondeugende Claude", zei Aline dan „gij doodt ze terstond". Ik geloof dat ik nooit meer zulke mooie vlinders gezien heb, als die daar tusschen de bloemen fladderden, ofschoon het niets waren dan bontgekleurde Vulkanen, zwavel kleurige Citroenen, Machaon, met sporen aan de vleugels en biauwoogige pauwen. Ik vervolgde hen met de verwoedheid van een jager; maar Aline gedoogde niet dat ik ze opprikte, wat ik zoo dolgraag wilde; en wanneer ik haar een van de insecten bracht nam zij het tusschen hare vingers om de mooie kleuren te bewonderen, dan deed zij de hand open en zag het met genoegen wegvliegen. Dat waren onze zomergenoegens; maar 's winters hielden wij ook veel van den tuin, als de sneeuw al de paden onzichtbaar maakte en er op de muren en aan de boomtakken scherpe ijspunten zaten en wg telkens weer ons groot plan op touw zetten om een echt huis in de sneeuw te bouwen, om met ons drieën in te wonen, Aline, ik en — zal ik het maar bekennen? haar groote pop, die zij nu eens Marie en dan weer „ons kind" noemde, een prachtige pop, met blauwe oogenen echte wenkbrauwen, roode wangen en zijdeachtig blond haar, met buigbare armen en beenen, een van die wonderen van speelgoed, waarover ik mij voor mijne schoolmakkers gruweigk zou geschaamd hebben, indien zg hadden kunnen vermoeden dat ik er mee speelde. Maar wat zou Aline mij niet hebben laten doen -— ik hield zooveel van dat zusje, dat het toeval mij bezorgd had. De bekoorlijkheid van Alïne lag in een soort van ernst en zachtheid, die maakte dat zij een heel ander kind was, dan al de anderen die ik sedert gekend heb. Zij was klein, tenger en veel te bleek, zoodat men met deernis bedacht dat haar moeder aan een borstkwaal gestorven was. Zij had reeds dien ouwelijken trek van kinderen, die niet lang zullen leven. De bedaardheid, die dit negenjarig meisje in al bare bewegingen legde, de netheid die zij om zich heen verspreidde, haar onwillekeurige afkeer van alle luidruchtige spelen, haar onberispelijkheid — haar gevoeligheid — al die eigenschappen moesten haar onuitstaanbaar maken in de oogen van een brutalen, wilden, woesten, ongehoorzamen jongen, zooals ik was. En toch was het tegendeel het geval; want van den dag af, waarop ik haar vriend werd, oefende zij een onweerstaanbaren invloed op mij uit. Thans nu ik mij myn zielstoestand uit dien tijd weer voor den geest tracht te brengen, zie ik in dat dit onschuldige kind, wier lichte voetjes onhoorbaar de trappen in het oude huis afdaalden, voor het eerst die vereering voor den vrouwelijken geest in mij deed ontwaken, welke de bitterste ervaringen nooit geheel kunnen uitroeien. Er waren geen guitensteken, waartoe ik niet in staat was, als ik mij onder mijne makkers bevond en ik was al herhaaldelijk streng gestraft, omdat ik mij aan de waakzaamheid mijner kindermeid had weten te onttrekken, 'teneinde allerlei zwerftochten door de stad te gaan maken; of om op den rand van de fontein, op de place de Ia Poterne te gaan staan, om uit den koperen leeuwenbek te drinken of als ruiter te paard te gaan zitten op het ijzeren hek van de trap, die de boulevard de I'Hopital verbindt met een steegje, dat er onder door loopt, en mij naar beneden te laten glijden Natuurlijk was ik in het waterbekken gevallen en de trap afgerold. Ik was nat geworden, gescheurd, gehavend en daarna flink gestraft. Welnu, zoodra ik by Aline was, Donderdags 's middags en 's Zondags, wanneer wij samen spelen mochten, ontwaakte er een andere persoonlijkheid in den wilden jongen. Ik hield op met springen, schreeuwen, gebaren maken, uit vrees van deze kleine fee te mishagen, wier fijne handjes altijd schoon, wier kleeren nooit gescheurd waren. Men stelde haar mij ten voorbeeld en dat ergerde mij niet. Ik gehoorzaamde haar alsof het van zelf sprak, net als ik ongehoorzaam was tegen de anderen. Ik speelde met haar mee, in plaats vau haar voor te stellen met mij te spelen. Ik bewonderde haar in alles, haar fijn blond haar, hare zachte stem, hare geestige gezegden, haar tent om haar Paaschmolentje, met koekjes versierd, die men ons op Palmzondag gaf, te bewegen, zonder er aan te raken. Het mijne was 's avonds al geplunderd en het hare duurde tot in het najaar. Het is waar dat, toen we eens een van die koekjes wilden gebruiken voor een poppendiner, wy het moesten stuk slaan met een steen, zoo droog was het geworden ! Maar ik had toch nooit zooveel pleïzier van het mijne gehad. Als we niet in den grooten tuin wandelden ' — en in het laatste jaar mochten wij er bijna i niet komen, omdat mgn vriendinnetje te zwak i was — was ons lievelingsplekje haar kamer, ecu klein vertrekje met éen raam, dat op het plein uitzag, zoodat wij heel duidelijk de pluimen konden zien, op den hoed van den bronzen generaal, hoog gezeten op zijn voetstuk van kogels en kanonnen. Heb ik val gezegd dat Aline alleen woonde met haar vader en een meid, een kennis van de mijne, die Mietje heette. Haar vader bekleedde een ondergeschikte betrekking bij de prefectuur; maar het gezin had zeker betere dagen gekend, want de kamers stonden vol met groote ouderwetsche meubels, die van vroegere weelde getuigden en er lagen oude dikke tapijten, die de voetstappen dempten. Om dezen indruk nog te verhoogen, stalden Alma en ik op dat verschoten tapijt het speelgoed uit, dat zij nog van haar moeder had. Ongetwyfeld was die arme vrouw als kind even netjes geweest als haar dochter; want zij had toch zeker ook gespeeld met al die dingen, die wij nu hanteerden. Alles zag er uit als uit een vroegeren tijd, een beetje verlept, maar toch heel. Wij hielden vooral veel van een doos met kartonnen poppen die konden staan door middel van een houtje, onder de voetjes geplaatst, en die met een passende omgeving de bewoners van een dorp voorstelden ; maar het was een dorp waar de boeren herderskleeren droegen uit den tijd van het oude regime. Wij vergeleken hen met de boeren en boerinnen, die op de marktdagen op het plein voor ons huis kwamen, om aardappelen en kippen of appelen en peren te verkoopen. Wij hielden ook veel van kleine boekjes, almanakjes van jaren herwaarts, gestoken in foudralen van verbleekte zijde, en andere boeken met plaatjes, waarin wij vol bewondering keken naar kleine jongentjes met hooge hoeden en buisjes met stijve boordjes, en meisjes met lange jurken en kapsels a la Prud'hom. Er waren ook nog oude serviesjes en een tooverlantaarn, op welker glaasjes wij de uniformen van het keizerrijk onderscheidden. De overleden moeder van Maria leefde voor ons op een schilderij, die aan den muur hing, waarop zij voorgesteld was in een familietafereel naar den ouden trant, heel klein met den kop van ecu schaap tegen zich aangedrukt. De neergelaten gordijnen temperden het licht. Het vuar brandde zacht knetterend. Er was geen andere uurwijzer in de kamer dan de zonnestralen, die door het raam vielen en waarin de stofdeeltjes dansten, terwijl zij hoe langer hoe vorder draaiden, naarmate het later op den dag werd. Op den schoorsteen stond een huisje als barometer, waaruit beurtelings een monnik en een nonnetje te voorschijn kwamen, en ik zou volmaakt gelukkig geweest zijn indien ik geen tranen had gezien in de oogen van Alines vader, toen hij eens naar ons spelen kwam zien en zijn dochtertje hoorde hoesten, met dien akeligen kuch, die mij reeds eenmaal buiten, onder den jasmijn, zoo verontrust had, Aline legde een soort van vrome bevalligheid aan den dag, bij het vertoonen van haar museum van oudheden; zg sloeg heel behoedzaam de blaadjes van die antieke boekjes om, Btreek de vloeitjes weer op de prentjes glad en geleek meer dan ooit een fee, naast den groven jongen, die zich in haar bijzijn hoe langer boe plomper ging voelen. Maar wij zouden geen kinderen geweest zijn,indien de kinderlijkheid zich niet in het spel der poëzie gemengd had; en die kinderlijkheid werd vertegenwoordigd door de meergenoemde pop. Dat kind bekleedde in Aline's verbeelding zulk een belangrijke plaats, dat ik ook eindigde met Marie te beschouwen als een persoon van vleesch en bloed, en mij gewillig leende tot de comedie, die alle kinderen van alle tijden tot hun groot vermaak verzonnen hebben, nog verzinnen en verzinnen zullen, wanneer Aline mij begon te vertellen. (Wordt vervolgd.) --- Verschillende Berichten. De ..scherpe resolutie", waarover men 't eenigen tgd geleden in de Eerste kamer zoo druk had, — de aanschrijving van den minister van financiën, om bij ontdekking van vermogensbelasting-ontduiking na overlijden (uit de memories vau successie) de gesmokkelde belasting alsnog van de erfgenamen op te vragen, onder opmerking dat de administratie er anders tot haar leedwezen een proces over zou moeten beginnen, — moet in den lateien tijd al verscheidene malen tot na-storting van niet onaanzienlijke sommen hebben geleid : een feit, dat vermoedelijk verklaart, dat de vermogensbelasting gaandeweg meer opbrengt, ofschoon de rentestand zeker niet stijgt en menig kapitaal verliezen leed. De Haagsche sprokkelaar van het XI. D, is voor dit nieuwtje verantwoordeigk. — Naar aanleiding van dé opmerking van mr A. Tak te Haarlem, in het W. v. h. Recht, over de noodzakelijkheid van voorziening in de in onze wetgeving bestaande leemte, tengevolge waarvan zoowel petroleum- en gasmotoren, als naphta- en benzinebooten niet onderworpen zijn aan de wettelijke voorschriften omtrent stoom vaartuigen, deelt het Hdbld. mede, dat de Staten van Friesland in hunne jongste winterzitting eene zoodanige voorziening hebben genomen. Daartoe is in het reglement van politie op de waterstaats werken, in onderhoud en beheer bij de provincie Friesland, een bepaling opgenomen, dat door stoombooten" worden verstaan alle schepen die zich door motoren, op of in het schip geplaatst, kunnen voortbewegen, onverschillig welke de aard dier motoren ook moge zgn. — Langzaam verwelkend, uitterend, wegstervend, veertien volle maanden lang, lag in het Israélietisch Gasthuis te Amsterdam, zoo lezen wij in het N. •>. d. _>~ een nog geen 30--jarige, die bij duizenden in ons land niet anders bekend was dan als een slanke, jonge vrouw, met fraaien leest, met vuur in de oogen en éen schalk lied op de lippen. Wanneer zij optrad op de planken van een specialiteitentheater, — en zij deed dit ook te Middelburg — luisterde iedereen met onverdeelde aandacht, en nooit heeft 't iemand een oogenblik berouwd naar haar geluisterd te hebben; dartel mocht hare Muze zijn, het onkiesche was niet het terrein van Emilie Culp, — want deze is de 30-jarige die een kort leven van roem en glans als tooneelspeelster en voordraagster met een langdurig, smartelijk ziekbed heeft moeteu eindigen, waaruit zij Woensdagmorgen door den dood verlost werd. Een betrekkelijk onbeteekenende val, waarop niet genoeg gelet was, is de aanleidende oorzaak tot dien vroegen dood, welken ook zelfs do liefderijkste verpleging in het Gasthuis niet heeft kunnen voorkomen. Nadat op haar toestand was gewezen, werd zij in het laatst van haar leven nog verkwikt door heerlijk geurende bloemen, haar van heinde en ver, uit kleine dorpen en groote steden gezonden in zoo groote hoeveelheid, dat een benefiet-avond zich er niet voor benoeft te schamen. — Prof. Van Hamel te Amsterdam heeft wederom een operatie ondergaan. Hoewelzijn toestand naar omstandigheden goed te noemen is, heeft deze operatie den lijder, die reeds bezoek bij zich ontving, weer wat achteruit gezet. Toch acht prof. Kotgans dien niet ongunstig. Wellicht vertrekt de patiënt spoedig tot geheel herstel van gezondheid naar het buitenland. — Bij de Ned. Herv. Kerk waren op 1 Januari 11. 312 predikantplaatsen vacant, tegen 331 op 1 Jan. 1897, en wel in Zeeland 38. Over het afgeloopen jaar zijn derhalve de vacatures met 19 verminderd. Te Rotterdam is een bejaarde horlogemaker, die, zoekende was naar werk, ook in een pand aan de Aert van Nestraat zich aanmeldde, van de trappen gevallen. Bewusteloos werd hij opgenomen en naar het Ziekenhuis gebracht. Bg aankomst aldaar bleek hy reeds overleden te zijn. — Bij het aanmaken van kachels met petroleum en het omvallen van een lamp ontstonden Dinsdagavond in dezelfde gemeente drie brandjes, gelukkig zonder veel schade te veroorzaakten. Een der vrouwen, die petroleum gebruikte voor het aanmaken van een kachel, kreeg brandwonden in het gelaat. Ook doordat eenig linnengoed op een stoof met een briepiet erin gelegd was, ontstond een begin van brand. — Een dienstbode uit het Hotel de l'Europe, het vroegere Rondeel te Amsterdam, een meisje van 20 jaar, is op droevige wijze om het leven gekomen. Zij was aan het werk op een balkon van de tweede verdieping boven het water, toen zij plotseling uitgleed en van die aanzienlijke hoogte iv den Biunen-Amstel viel. Toen men haar op het droge bracht, warende levensgeesten reeds geweken. — Twee broodjagers uit Edam waren Woensdag in Katwoude om op waterwild te jagen. Zij trokken hun schuitje over den Zeedijk, doch vergaten de haan van hun schietwapen in rust te zetten. Het geweer van een hunner ging af en verbrijzelde hem de hand. Tn deerniswaardigen toestand is hg thuis gegebracht. — Door den mist is Maandag ochtend nabij Ewyk een stoomboot, waarop zich een 40tal personen bevonden die naar de Nymeegsche markt moesten, aan den grond gevaren. Eerst den volgenden ochtend konden de opvarenden bij troepjes aan den wal geroeid worden. — Omdat enkele jongens uit eene buurt te Veen, nabij Heusden, niet waren toegelaten tot een zangvereeniging en in verband met de niet-bedeeling van armen op Nieuwjaarsdag, zijn daar gedurende een paar avonden ongeregeldheden gepleegd, die steeds van ernstiger aard werden. Zaterdag en Maandag avond was het een formeele opstand. Een zestig personen trokken onder ketelmuziek het dorp in. Geen enkele woning van de gegoeden werd gespaard ; vooral die van den loco-burgemeester en den secretaris moesten het ontgelden. De twee rijksveld wachters waren niet bij machte de ongeregeldheden tegen te gaan. Het regende steenen tegen en op de huizen. Wijl men bevreesd was voor herhaling dezer ernstige baldadigheden, zijnDinsdag ter handhaving der rust in het dorp gestationeerd 1 luitenant, benevens 5 marechaussees te paard en 4 te voet. Wel was er dien avond veel volk op de been, doch het bleef vrij rustig. Na de slaapwagens en salonwagens de werkkamer-wagen! De Belgische minister van spoorwegen, Vandenpeerenboom bestudeert een plan om, ten behoeve van beursmannen, advocaten, kooplieden enz., aan den internationalen trein van Brussel-Ostende, eon waggon met werkcabinet te hechten. — Dinsdag ochtend ontmoette aan het kanaal van Charleroi zekere Legrand twee mannen, die een rijwiel voortduwden en een natten hoed in den hand badden. Op zijn vraag wat dat beteekende, vernam hij dat de voorwerpen ongetwijfeld aan een verdronkene toebehoorden. Legrand onderzocht het rgwiel en bevond, dat het geheel gelijk was aan dat van zgn broer. Ook de hoed scheen van zgn broeder te zijn, en deze was dien nacht niet te huis gekomen. Legrand begaf zich naar het commissariaat. Men deed opzoekingen in het kanaal en te half twaalf vond men het lijk van Charles Legrand, die ongetwgfeld, door den mist misleid, in het kanaal gereden was. — De nadeelige gevolgen van de opwinding te Parijs op de geesten, openbaart zich reeds. Men heeft weer een aanslag gepleegd, welke aan een anarchist wordt geweten. Zekere Etieoaut heeft twee op post staanden agenten met een mes verscheidene wonden toegebracht. De dader, die als anarchist bekend stond, Ïb aangehouden. — Nicolini, de gemaal van Adeline Patti, is overleden. — In de bureaus van het geneeskundig staatstoezicht te Berign wordt thans een conferentie gehouden van veeartsen, bacterioiogen en veehouders, teneinde middelen te beramen tot bestrijding van mond- en klauwzeer. Men heeft daarbij als uitgangspunt genomen het bekende rapport, in het vorige jaar door prof. Lóffler uitgebracht. — Aan het Pruissische station Bunde in de onmiddellijke nabijheid oDzer grenzen is een 38-jarige spoorwegarbeider overreden en vreeselijk verminkt. De man, die aan vallende ziekte lijdt, schijnt, terwijl hij aan den arbeid was, door zijne kwaal overvallen te zijn, juist op het oogenblik, dat de trein van Nieuwe Schans het station binnenstoomde. — Na een verblijf van zes dagen zijn de kroonprins van Italië' en zijn gemalin van Palermo naar Napels teruggekeerd. Een ontzaglijke menigte stond langs den weg naar de haven geschaard en elk plekje of uitstek, vanwaar men de inscheping zien kon, was bezet. De opgewondenheid was zeer groot en in dit opzicht stak het vertrek bij de aankomst op den lOn zeer gunstig af. — De vrouw van Crispi wilde onlangs Palermo binnengaan met een kalfje, dat zij in plaats van een hond aan een koord leidde. De commiezen eischten voldoening van den accijns voor slachtvee, mevrouw protesteerde en de burgemeester gaf haar gelijk. Want, redeneerde hij, het was klaar dat de dame er niet aan dacht haar lieveling te slachten. — De vorstin van Boelgarije is van een dochtertje bevallen, dat Eudoxia zal heeten. — Te Koningsbergen heeft men een aangeteekenden brief met 31,000 M. bij ongeluk aan een ander dan den geadresseerde uitgereikt; man en brief zgn verdwenen. — Te Petersburg zal dit jaar eene internationale tentoonstelling van orgels enz. gehouden worden, waarvoor de Russische regeering aan de Nederlandsehe inzenders de gebrnikelijke faciliteiten voor hunne inzendingen zal,, verleenen. Tevens zullen tariefsverlagingen door de Nederlandsche spoorwegondernemingen worden toegestaan. --- Verkoopingen enz. Ten overstaan van den notaris A. M. Tak werden Dinadag en Woensdag te Camperland, in de herberg van M. Goudswaard, te koop aangeboden twee kapitale hofsteden, in de gemeente Wissekerke, bestaande uit 126 hectaren 9G aren en 40 centiaren bouw- en weiland enz. Koopers van de verschillende perecelen werden: Perc. 1, de hofstede bewoond door A. van Leeuwen, groot 13 h. 38 a. 10 ca., J. Markusae Mz. voor f 16.217p1u5/" 1100 voor boomen; pere. 2, 1h.26a. 90 ca., J. L. Boone, W. de Looff en P. de Smit voor f 1106; perc, 3, 1 h. 26 a. 90 ca. bouwland, J. de Kam Cz. voor f 1103; perc. 4, 1 h. 25 a. 20 ca. bouwland, C. de Wilde te Kattcndljke voor ƒ 1105; pere. 5, 1 h. 48 a. 99 ca. bonwland, C. M. de Lange en J. Markusse Jz. voor f 1151; perc 6, 1h.40a. 10 ca. bouwland, J. de Kam Jz. voor f 1130; perc. 7, 1 h. 23 a. 30 ca. bouwland, J. de Kam Cz. voor f 1102; perc. 8, 1 h. 18 a. 30 ca. bouwland, dezelfde voor f 1070; perc. 9, 1 h. 14 a. 80 ca bonwland, J. L. Boone, W. de Looft' en P. de Smit voor f 1006. Verder perc. 10, 1 h. 39 a. bouwland, C. de Wilde voor f 1154; perc. 11, 1 h. 33 a. 40 ca. bouwland, J. Markusse en M. de Lange voor f 1146; perc. 12, een woning met schuur, tuin en bouwland, groot 1 h. 64 a., J. van den Band voor f 1910; perc. 13, 2 h. 82 a. 60 ca. bouwland, J. Markusse Jz. voor f 2251; perc. 14, 1 h. 72 a. 50 ca. bouwland, J. D. Rademaker voor f 1305; perc. 15, 1 h. 96 a. 20 ca. bouwland, C. de Wilde te Kattendijke voor f 1406; perc. 16, 1 h. 50 a. 20 ca. bouwland, C. M. de Lange en J. Markusse Jz. voor f 1304; perc. 17, 3 h. 49 a. 70 ca. bouwland, A. Verhulst Jz, voor f 2800; perc. 18, 3h.62 a. 40 ca. bouwland, dezelfde voor f 2700; perc. 19, 5 h. 70 a. 30 ca. bouwland, J. de Kam Iz. voor f 4200; perc. 20, 1 h. 81 a. 60 ca. bouwland, J. de Kam Cz. voor f 1209; perc. 21,4 h. 37 a. 50 ca. bouwland, J. de Kam Jz. voor f 2900 ; perc. 22, 3 h. 27 a2O ca. weiland, J.deKamCz voor f 2899; perc. 23, 2h.4a. 30 ca. weiland, dezelfde voor f 1602; pere. 24, 3 h. 58 a. 10 ca. bouwland, C. Koert te Wolfaartsdgk voor f 2817; perc. 25, 4 h. 37 a. 60 ca. dijk, J. de Kam Jz. voor f 1200. Vervolgens perc. 26 tot 37, de hofstede bewoond door I. van der Meule, te zamen groot 23 h. 4 a. 50 ca., J. Verhulst voor f 22.200; perc. 38 en 39, 2 h. 49 a. bouwland, A. van der Maas Az. voor f 2875; perc. 40, 1 h. 35 a. 80 ca. bouwland, J. van Oostenbrugge en C. Kramer voor f 1477; perc. 41, 1 h. 1 a bouwland, A. Israël en P. Wiskerke voor f 1207; perc. 42 en 43, 6 h. 31 a. bouwland, H. Boasson te Middelburg voor ƒ 3690; perc. 44, 4 h. 43 a. 70 ca. bouwland, C. Koert te Wolfaartsdijk voor f 2580; perc. 45 tot 47, 9 h. 79 a. 40 ca. bouwland, C. Koert te Wolfaartsdijk voor f 4050; perc. 48, 4h. 94 a. 10 ca. bouwland, I. Lameyn voor f 2100, perc. 49, 4 h. 78 a. 80 ca. bouw- en weiland; C. de Wilde te Kattendijke voor ƒ 1660; perc. 50, 21 a 80 ca. erfpachtsgrond, G. J. de Smit voor f 300; perc. 51, 9 a 90 ca. dito, J. de Kam Jz. voor f 250; perc. 52, 9 a 40 ca. dito, J. Verhulst voor f 170; perc. 53, het tiendrecht op 10 h. 64 a. 40 ca., J. Maldegem voor f 450, en perc. 54, het tiendrecht op 18 h. 32 a. 20 ca., A.van der Maas Ez. voor f 790 De totale opbrengst was f 101,592,p1us ƒ 1100 boon-prijs, dus /' 102.692. Al de koopers, bg wier naam geen woonplaats vermeld is, wonen te Wissekerke. Bij de verpachting der bediening van de buffetten in het station Roosendaal was van de 12 inschrijvers de hoogste de heer H. van Dun Czn. te Kampen voor f 12.254 voor een jaar. --- Verkoopingen en Verpachtingen in Zeeland. Datum. P.aata. Voorwerpen, laformatiën 2 Febr. Middelburg, Boomen, Tak. 2 Mrt Arnemuiden, Inspan, Tak. 20 April 0-?tkap__, Inspan, Tak. 27 ■ Arnemniden, Inspan, Tak 29 , O. W. Soub, Inapan, Tak. 29 a Arnemuiden, Huizen, VerhuUt. ---