Spoorwegleeningen. NEDERLAND. pC Heil. Spoor Hg Kjj tot Eipl. fan Bt. Spw. Aand.. 350 — 1187/« Ned. Ctr. Spw. A. ■ 350 _ _ dito Obligatie... > 1000 — 931/ H N.-I. Spw. Aand. - SSÖ-1000 — — N.-B. Boxt. ObL «estemp. 1875/80 • 100 — — 4TALIS. Spoorw. leeninf 1887/89 Lir. Ï00-SBOO — 551/^ Viot. Em, Sp. U. 8 ■ 600 — — Znid-ItsJ Bp. O. 8 - 500-6000 6SI/4 1816/16 008TENR1JÏ. *. O. Spw. Obl. 6 fr. 500 — _ POLEN. W. W. A. iVR. 100 _ — RUSLAND. Gr. Sp. ïiiutoch.Obligsbe il/, . 500 — — dito dito dito 4 • 1185 — — Balt. Spw. Awid. S - 86-1850 — — Kurk Ch. A. 0. 4 g 100 — 10S8/8 Mosk Smal. 6 f \WQ „ lOili, AMERIK. Crt. ï.0. 0 st 1000 — — dit. Calif. Oïg. dit. 5 1000 — Chic N.-W. Cert. — A«nd m 500-1000 — — ditolebrpt. Cert. 7 ■ 1000 — — dito Mad. Ei. Ob. 7 ■ 500-1000 — — Menominie dito 7 > 500-1000 — — N.-"W. TJniondito 7 - 500-1000 — — Win. St Peter dito 7 » 500-1000 — IS9>£ dito S. W. OW. 7 - 500-1000 — — lllinois C. t. A. 7 - 500-1000 — — dit. Leas L. Bt. Ct. 4 - 500-1000 — — Bt2. M. kM. Obl. 7 > 600-1000 — — Dn. Pao. HM!, dit. 0 * 1000 _ — --- DE ZAAK-DREYFUSS. 't Gebeurt niet dikwijls dat een journalist een boekje krijgt aan te kondigen, op welks verschijnen hij zelf heeft aangedrongen. Maar Gebr. Belinfante te 's-Gravenhage zonden ons een brochure Het proces Dreyfuss, getoetst aan wet en recht, door mr A. A. de Pinto, lid van den Hoogen Raad en van de Academie van Wetenschappen. Het werkje bevat de reeks artikelen uit het Weekblad v. h. Recht, welke zeker de belangrijkste en degelijkste studie vormen, aan deze zaak gewijd. Een aanbeveling is overbodig. Wie zich ëën juist denkbeeld wil vormen van den omvang van het schandaal, dat Frankrijk tot de middeleeuwen doet terugkeeren, schafte zich het werkje aan. De groote plaats, welke de rubriek Buitenland heden inneemt, waaronder toch al zoo veel over deze zaak, weerhoudt ons reeda nu een overzicht van deze studie te geven. Maar toch wilden wij de aankondiging van dit werkje heden niet achterwege laten. Nu de zaak spoedig weer aan de orde komt, wordt de waarde ervan te grooter voor allen die een wetenschappelijk, maar allerminst droog en geleerd overzicht begeeren. — De getuigen van Eaterhazy, een luitenantkolonel en een majoor hadden, gelijk men weet, bij hun voorstel om een raad van eer te benoemen, de mededeeling gevoegd, dat zij een generaal hadden aangezocht als voorzitter op te treden ; dat deze generaal de opdracht had aanvaard, en dat de benoeming der juryleden door partijen aan de goedkeuring van den generaal moest worden onderworpen. Deze, tegen alle rede indruiachende daad is nog door een even zonderlinge gevolgd. De getuigen wezen hun juryleden aan, nog voor Picquart een scheidsgerecht had aanvaard. Deze afwijkingen van den regel schijnen hun oorzaak daarin te vinden, dat Picquart nu den generaal, de beide getuigen en de drie juryleden zou beleedigen, door een raad van eer af te wijzen. Picquart heeft toch den moed gehad te weigeren. De getuigen schreven daarom een brief aan „mon cher camarade" Esterhazy en deze antwoordde met een brief, waarin hij zegt dat Picquart alleen geleid wordt door vrees en lafheid. Nadat deze geheele correspondentie openbaar gemaakt was, heeft de Temps Picquart doen interviewen. Hij antwoordde boven de beleedigingen en bedreigingen van Esterhazy te staan. Wat die waard zijn zal men kunnen beoordeelen op den dag dat de volle waarheid bekend zal zijn, en die dag is naderbij dan men denkt, daarvoor sta ik u borg. In enkele dagen is dit de derde uitlating in dien geest. Er schijnt dus een groote onthulling in aantocht. Onder alle voorbehoud maken wij melding van de volgende mededeeling van de Brusselsche Réforme. De Russische attaché militaire te Brussel kwam in de week van de degradatie van Dreyfuss in zijn gewone restauratie. Hij riep den kellner F. B. ter zijde en vroeg een kamer alleen. Aan dit verzoek werd voldaan, maar de kolonel raakte aan niets en toonde zich zeer zenuwachtig. Hij werd zeer opgewonden en verlangde eindelijk een bed in de kamer waar hij vertoefde. Men gaf hem dat en daar bleef de kolonel een volle week, ten prooi aan de grootste en steeds toenemende ontroering. Van een docter wilde hij niets weten. Alleen de kellner mocht hem bedienen. Deze nu verklaart dat de kolonel telkens riep: „arme kerel, ongelukkige, bij is onschuldig, arme Dreyfuss" enz. De keliner, die destijds nog niet veel van Dreyfuss had gehoord, lette daarop niet. Eerat later las hij van de zaak in het Petit Journal. Maar hij besloot om der wille van den kolonel te zwijgen. Langzamerhand is dit hem gaan bezwaren, en zoo ging hij naar de Rèforme om te vertellen wat hij wist. — Volgens de Petit Parisien heeft men afgezien van het denkbeeld om Mathien Dreyfuss te vervolgen wegens de beweerde poging tot omkooping van kolonel Sandherr. De dames te Boedapest waren van plan Picquart een eeresabel aan te bieden. Maar de politie nam het wapen in beslag bij den man die het moest maken, en deze kreeg 2 dagen gevangenisstraf, wijl hij het wapen van Hongarije op het gevest had doen graveeren. --- PRIJZEN VAN EFFECTEN. Staatsleeningen. Koers van Per telegraaf Gisteren Heden IS 14 Maart Maart NEDERLAND. put. Bedrag Stuiken Ort. N. W. Soh. 81/| ƒ 1000 871/ g 87Va dito OW 8-1000 903/ h 991/ ij ' dito Cert 8 - 1000 »7»/ib Wl* HONG. dito gondl. 5-100 — — ITALIË. Ins. 69/81 6 Lir. 100-100000 — 87)4" OOSTENRIJK. Obl. Mei-NoTember... 5 11. 1000 84S/4 85 dito Jan.-Jnli... B > 1000 85S/8 85 dito dito Gond.. 4 - SOO-1000 — 1023/4 POLEN. Obl. 8.44 4 Ï.R. ISGO — — POBT. O. B. 68/3 met ticket 3 187/ g 18n/u dito dito 1888/89 met ticket 41/ j fr. 500 281/* 88 RUSLAND. Cert. In*. 5e S. 1854 5 ZJL 500 — — dito 80 gec dito 4 - 135-B*s — 967/» dito ISBS dito * E. 185 — 991/ t dito 98 5e Sm. 4 G.S, 185 — 100 M dito 94 0e Enu 4 B, 185 1011/4 101 Obl. L. 1857/09 4 *t 80-100 — 1031/ g Cert. v. B. Asga. « P.B 1000 — — dito 1884 gond 5 G.E. 135-1000 — 1087/ g SPANJE. 0. B.Per.l Pes. 1000-34000 545/. sS>^ dito bis. Perpet. 4 Pr. 500-35000 — TURKIJE, GepriT. 4 Ir. 600-8500 88S/M WK Cbooht.* serio D. ê 80-8000 — 813/4 dito dito C, * 80-100 — — EGYPTE. O. L. 7» 4 * 80-100 — 108!/* dito sp. dito 1878 SU. ■ 80-100 — ~ BRAZILIË, OU. Londen 1888.... 4 o 1000 G?S/i — dito Obl. 1689 4 55U — YENEEUELAIBBI 4 . 100-500 — 8«) i --- Industrieele en Financieele ondernemingen. NEDERLAND. pCt. N.W. enPw.Pbr. 5 / 500-1000 69U, 587/ e Ned. Hand-Mseh. A. resoontr 5 a 1000 189 B& 1353/ a N.-l. Hand. A. e 150 — 88 Zeeland Aand... « 500 — — dito dito Pr. dito » 500 — dito Obl. ISBS.. S r. 1000 — — DÜÏTÜCHLANJD Cert. Rijksban! Aand. Amsterdiun BJ», 8000 — ~ OOSTENRIJK. A, o. h. b a. eoo — laas/* --- Beknopte Mededeelingen. Generaal Biilot besloot, in overleg met den ministerraad, den twee-jarigen diensttijd te verwerpen. — Men heeft te Parijs een geheime anarchistische drukkerij ontdekt en vele brochures, aanplakbiljetten enz. Ook zijn eenige personen gevangen genomen. Uit het verhoor van eenigen hunner bleek, dat Etievant, die onlangs werd gevangen genomen na een aanslag op twee agenten, de man ia, die bekend was als de oode Pool. , — Salisbury's toestand moet weer te wenschen laten. Zijn reis naar Frankrijk (waar hij Hanotaux zou ontmoeten) fe uitgesteld en men Spreekt weer van zijn aftreden. — Men zegt dat mgr Kopp, de bisschop van Brealau, naar Rome is vertrokken om uit naam van keizer Wilhelm den Paus te verzoeken zijn invloed op het centrum aan te wenden ten gunste van de marinevoorstellen. Terwijl men overal kerkelijke inmenging afwijst, zou keizer Wilhelm die inroepen voor een zaak van binnenlandsch belang, 't Is bijna niet te gelooven! De Qermania spreekt het bericht stellig tegen. — In Baden is een ernstig politiek conflict ontstaan. De kamer heeft wegens de kiesrechtkwestie een votum van wantrouwen in de regeering uitgebracht, waarna de groothertog het kabinet zijn vertrouwen betuigde en verklaarde het niet te wijzigen. — Over Oost-Azië is het belangrijkste bericht dat van de Dailg Chronicle. De regeerende Manehoe-dynastie is wanhopend, en denkt er over naar Shanzi te verhuizen. Men spreekt van een nieuwe dynastie, welke zich in centraal China zou vestigen, met Nanking als zetel. Als Engeland zijn bescherming weigerde, zouden anderen bereid zijn die te verleenen. Verder wordt geseind dat sir Claude Mac Donald bij de Tsang-li-Yainen protesteerde tegen het verpachten van Port-Athnr, waardoor het evenwicht in het verre Oosten zou worden verstoord. De Chineesche regeering zon zich onmachtig hebben verklaard weerstand te bieden aan Ruslands eischen. Nog meldt men dat de keizer, die nooit te voren een vreemdeling ontving, zou weigeren prins Heinrichte ontvangen, of den prins en diens gevolg andere beleefdheden te bewijzen. — Uit Indië wordt gemeld, dat thans alle Afridistammen hebben voldaan aan de voorwaarden voor hnn onderwerping. — De Fr. Z, verneemt uit New-York, dat alle soldaten, behalve die uit het Indianengebied, naar de kust worden gezonden. De regeering werft soldaten en zeelieden aan. — Zaterdag avond heeft de Law Society te Pretoria een vergadering gehouden, waaruit een groote deputatie naar den voormaligen hoofdrechter Kotze werd gezonden, om hem moties te overhandigen, waarin uiting wordt gegeven aan het vertrouwen, dat de vereeniging in den heer Kotze stelt en waarin hem baar stenn wordt toegezegd. De heer Kotze betuigde der deputatie zijn dank en verklaarde dat hij vóór de zaak-Brown een onderhoud had met president Kruger, waarbij deze hem verzocht het besluit van den Volksraad te eerbiedigen. „Ik weigerde, waarop de president dreigde mij te zullen schorsen" zeide spreker --- FEUILLETON. EEN ZOMERSPROOKJE. Novelle, uit het Duitsch. VAH BIANCA BOBEBTAG. 18. XL Juist op denzelfden dag, op hetzelfde uur, toen Keetje Wolpersdorf aan hare nienwe vriendin hare liefde biechtte, die zij volstrekt niet voor hopeloos hield, had jnffrouw Wagner Koenraad Ebert verrast, toen hij haar nichtje kuste en, geprikkeld door den toorn der tante en de verlegenheid van het meißje, had hJJ ronduit verklaard, dat hij haar tot zijn vrouw wilde maken. Sedert was de spanning minder geworden. Eerst had hij niets gevoeld dan blijdschap en geluk, dat nog verhoogd werd door het bewustzijn, dat hij een flink, mannelijk besluit genomen had. Daarom was hij zoo big dat al de hnügenooten vertrokken — want de postbeambte zon ook spoedig volgen — nu kon hij zich aan zjjn idylle wijden en zijn toekomstplannen op de lange baan schuiven; alleen voor het oogenblik genieten en voelen hoe heerlijk het leven was en daar werd nu eensklaps alles gestoord door een Berlijnsehen professor met twee dames! Er was niets aan te doen. Op dezelfde plaats, waar de volgepakte rijtuigen der klein stedelingen gestaan hadden, stond op zekeren middag een ander rijtuig, waaruit de gevreesde, beschaafde lieden stapten. Wanneer hem, Koenraad Ebert, thans een professoraat in de botanie te Berlijn ware aangeboden, zou hij dat met beide handen aangegrepen hebben, maar dat was geen reden om met een man van de wetenschap en zijn familie zijn zomerverblijf te willen deelen. Er was natuurlijk geen sprake van, dat hij hun uit den weg kon gaan, zooals die andere logé'a. De gasten werden met groote hartelijkheid ontvangen door den kastelein en zijn vrouw en Ernestine scheen zich bijzonder op hen te verheugen, misschien alleen om met haar geluk tegenover hen te pronken, want al had men de zaak tot nog toe geheim gehouden, juffrouw Wagner had uitdrukkelijk gezegd, dat zij er met mevrouw Wigand over zou spreken, ten einde het gevoelen eener zoo verstandige dame te vernemen. Ook de man met de zijden pet en de vrouw, die zoo goed kalfsvleesch kon braden, kwamen de nieuwe gasten begroeten en werden als oude kennissen bejegend, daar zij elkaar het vorige jaar ook reeds hier ontmoet hadden. — „O! het is toch heerlijk, om weer opeen bekende plaats te komen", jzel mevrouw Wigand, „en de lucht hier in Brnnenberg is eenwig weldadig. Wanneer zijn de beide families vertrokken, wier kamers wj) zullen bewonen?" — „Eergisteren pas. Gisteren is alles schoongemaakt." De dame zette een eigenaardig gezicht toen zij vroeg; „En wie hebt gij verder nog in huis?" Want zij was zeer nieuwsgierig naar den dokter, en had veel schik in de zending die zij op zich genomen had. — „Voor het uitpakken zal Hedwig wel zorgen", vervolgde zij opgewekt, „en mijn man gaat zeker terstond met den heer Wagner naar de stallen — gy weet dat het vee hem altijd veel belang inboezemt — laten wij dus een poosje hier gaan zitten, en vertel mij eens hoe het u in al dien tijd gegaan is. Waar zit uw oudste jongen nu, hoe gaat het met de andere kinderen en waar is Ernestine? Toch immers nog bij u? En wie hebt gij verder nog in hnis?" Al pratende nam zij plaats onder den noteboom, bekeek bet landschap door haar lorgnet en riep uit: „Nog even mooi als vroeger I" — „Nu, mevrouw", sprak juffrouw Wagner, „wij kunnen Goddank tevreden zijn. Karel is bij mijn broeder, den bierbrouwer, in de leer. Gußtaf is aangenomen en leert nu bet linnen naaien, en met de anderen gaat het ook goed — gezond zijn we gelukkig allemaal." ' — „Wel dat is heerlijk! Gij hebt het huis altijd vol gasten. De molen kan niet hard genoeg malen en dus hebt gij aan alle kasten voorspoed." — „Maar zorgen hebben wij ook! Van den winter is er een van onze paarden gevallenzoodat het afgemaakt moest worden. De bakker, voor wien mijn man altijd maalde, is ban kroet gegaan, daar hebben wij een paar honderd bjj laten zitten. Een ander, voor wien mijn man borg gebleven was, is met tachtig gulden op den loop gegaan, en nn hebben wij weer zoon spul met die drommelsehe meid, met Ernestine." — „Met Ernestine?" — „Ja, daar is niets mee te beginnen." — „Zij wastochaltijdzoo'nliefjZachtmeisje?" — „Ja, ziet u, mevrouw, dat vinden anderen ook. Bijvoorbeeld Kapelier, uit Weisbach, een juweel van een man, die wat in de melk te brokken heeft, die vond het ook en wilde haar gaarne hebben. Maar neen! Zij wil niet van hem weten. En tot overmaat van smart komt er nu zoon jonge dokter uit de stad, en die brengt haar het hoofd heelemaal op hol."p — „Och kom!" — „'t Is heusch waar, mevrouw 1" — „Hoe heet die gevaarlijke meneer?" — „Dr Ebert, heet hij; het is er een die zich met planten bezig houdt." — „Hm — dan zou ik het meisje wegzenden, zoolang die dokter hier is." — „Als dat maar hielp! Dan reist hij haar achterna." . . . (Wordt vervolgd.) --- De algemeene politiek in Frankrijk. Bij zijn in ons overzicht vermelde interpellatie ving Dron aan met te wijzen op het clericalisme der tegenwoordige regeering, die het spel harer clericale bondgenooten speelt. Dat een bepaald verdrag bestaat, zou hij niet willen beweren, maar men werkt samen om elkanders candidaten te doen zegevieren. HIJ herinnerde aan Gambetta's oorlogsverklaring en vroeg welke maatregelen de regeering dacht te nemen om te voorkomen, dat de Paus andermaal zou ingrijpen en de priesters een militante politiek gingen voeren. Hij vroeg verder hoe het met de schoolwet staat en of de regeering zal veroorloven dat de onderwijzers door de priesters vervangen worden, zooals in het Noorden, waar de priesters de bevolking tegen de protestantsche onderwijzers opzetten. De reactie eischt subsidies voor de scholen der congregaties, en heeft zelfs in het leger een overwegenden invloed van kerkelijken aard weten te verwerven. Dat geschiedt onder bescherming van de generaalsvrouwen; door haar verwerven de soldaten allerlei gunsten. (Reeds vroeger is dienaangaande een en ander door ons vermeid). Inzonderheid wees de spr. op het Dep. du Nord. Daar waa de prefect Vel-Durand door den minister van binnenlandsche zaken teruggeroepen, ingevolge een belofte aan de „gerailleerde" senatoren. Ook wees hij op het incident- Breton, hetgeen toejuichingen linka uitlokte. Uitvoerig besprak hij de senaata-verkiezingen, waarbij, naar hij trachtte aan te toonen, de republikeinen verraden waren, en verder de verplaatsing van vele onderwijzers, de pressie van de zijde der machthebbenden. Hij eindigde met den minister te herinneren aan het woord, vroeger door hem gesproken: laten wij ons aaneensluiten tegen de rechterzijde en de rallies. „Zooals de minister toen dacht, denk ik nunog." Barthou, minister van binnenlandsche zaken, protesteerde tegen het beweren, dat de regeering de republikeinsohe partij verdeelde. Het algemeen stemrecht zal daarop antwoorden. Maar ik ontzeg iedereen het recht den naam republikein te onthouden aan elk die niet radicaal is. Dat willen wij niet. Wel hebben wij reeds een beroep gedaan op de eendracht der republikeinen, maar een gedeelte hunner weigerde zijne medewerking, op grond van de beschuldiging, dat wij de beschermelingen en de bondgenooten der clericalen zouden zijn. Daartegen protesteer ik. Wij zijn geen bondgenooten van de clericalen, geen beschermelingen van den pana. De premier, de heer Méline, heeft over deze beschuldiging recht gedaan met het gezag, dat hem, oudrepubliekein toekomt. Wij eeren de vrijheid van geweten, wij blijven trouw aan de tradities der republikeinsohe partij, aan het programma van Jules Ferry. Ik heb niet behoord tot hen, die Ferry tijdens zijn leven door het slijk sleurden, en ik herhaal dat de paus in onze binnenlandsche aangelegenheden niet tusschcnbeide heeft te komen. Alleen mogen wij voor de republiek allen loyalen steun aanvaarden. Op de vraag of onze militaire en onze onderwijswetten nog steeds tot het vaderlijk erfgoed behooren, antwoord ik volmondig ja, zoowel uit eigen naam als uit dien der regeering. Wat de processies aangaat, doen wij de wet eerbiedigen en de congregaties willen wij regelen bij de wet op de vereenigiugen. Wat de geldcandidaturen betreft, dienaangaande was de minister het eens met den interpellant; die candidaturen zijn gevaarlijk. Wat aangaat de palmes de l'academic, door de regeering verleend aan een reactionnair journalist —■ welnu deze man was voorgedragen door het comité van de parlementaire journalisten, uit goede republikeinen bestaande. Was dat een dwaling, dan heeft men daarvan der regeering geen verwijt te maken. Verder bestreed hij de voorstelling van de zaak van den prefect du Nord. De nieuwe prefect heeft geconstateerd, dat het socialisme daar voortwoekerde en heeft het zijn plicht geacht dat tegen te gaan. Men moet het socialisme tegenhouden en moet het daarom bestrijden. Hij keurde de bonding van den nieuwen prefect goed en verwierp de beschuldiging van voorkomendheid jegens de reactie. Hij eindigde met te verklaren, dat hij niet van meening was veranderd. Ik ben trouw gebleven aan mijn denkbeelden, wat betrett de eenheid der republikeinen. Men wil grondwetsherziening en een inkomstenbelasting? Ik heb mij tegen het een en tegen het ander uitgesproken en ben trouw gebleven aan de ataatkunde der republikeinen. Maar ik ben niet bereid daarvan afstand te doen. Ik spreek hier uit naam van de regeering. Millerand stond daarna op. Hij constateerde dat Barthou duidelijk had aangegeven, dat hij het socialisme wil bestrijden. Welaan, het socialisme zal slag leveren, en zal daarbij niet vergeten, dat het aan de reactie den weg heeft te versperren. De clericalen ondersteunen u, om den weg te bereiden voor hen, die in de kamer de afschaffing der militaire en onderwijswetten verlangen. De hertog van Orléans keurt het goed dat zijn vrienden voor u stemmen, wijl gij hun zaken doet. Eindelijk haalde Millerand vele gevallen van pressie van de zijde van het staatsbestuur aan, vooral ten aanzien van den onderwijzer. Hij eindigde met te zeggen, dat de regeering door de geheele natie wordt ondersteund, dat zij een kabinet der rechterzijde is en de republikeinsche gedachte vernietigt. Méline kwam daarop in het debat. Hij verklaarde dat men geen officiëele candidaturen had te verwachten; dat was alleen reeds door het belang der regeering voorgeschreven. Wij willen het algemeen stemrecht niet doen bukken voor de ambtenaren. Hij verweet den socialisten de onderwijzers door hun propaganda in te palmen en zeide: Gij valt ons aan, omdat wij geen officiëele candidaten van uwe richting willen. Ook Méline wierphet verwijt van clericaiiame weg; hij herinnerde aan de verzekeringen van kardinaal Rampolla, dat de Paus niemand had gemachtigd in zijn naam tusschenbeide te komen. Als de rechterzijde ons steunt, dan is het omdat zij dit in het belang dea landa acht. De rechterzijde steunt ons belanglooß tegenover het collectivisme. Zij maakt van haar recht gebruik, gelijk zij er eens gebruik van maakte aan uwe zijde. Het mishaagt ons niet, dat dejsocialisten als de bondgenooten van de radicalen voor het algemeen stemrecht verschijnen. Het land zal oordcelen. Wat ons betreft, wij verwerpen den lof der clericale bladen, gelijk wij den sectarischen geest verwerpen. Wij willen een politiek van vrede, gij wilt den strijd. Méline eindigde mot een beroep op de meerderheid om aan de zaken des lands te arbeiden. Onze politiek is die van de oude republikeinsche partij. Laatste spreker was Bourgeois. Op staatkundig terrein ia strijd onvermijdelijk zoo zeide hij. Daarom moet men weten met welke partijen men kan samengaan. Hij wil geen unie met hen, die tot de republiek toetraden om haar te vernienielen, en constateert dat men in de departementen spreekt van regeeringßcandidaten en van door de regeering bestreden candidaten. Verder deed hij eenige mededeelingen over het drijven der prefecten, die de officiëele candidaturen herstellen. De gouvernementeele actie is gericht op een politiek, die niet door de republikeinache. entente wordt gesteund. Wat gij beweert — zoo riep hij Méline toe — is ook door De Brogue en Fourton gezegd op 16 Mei. Het beste middel tot bestryding van het collectivisme zijn de hervormingen. De regeering zegt dat de grondwetsherziening en de inkomstenbelastings ons van haar scheiden. Maar is zij door niet veel ernstiger vraagstukken van de rechterzijde gescheiden ? Gij zijt de regeering der rallies, die aan u de voorkeur geven boven de monarchie. Nog wees hij op de tegenspraak in de verklaringen betreffende de onderwijswet, door Barthou en Méline afgelegd. Daarna werd het debat gesloten en de motie van vertrouwen met 319 tegen 231 stemmen aangenomen. --- INGEZONDEN STUKKEN. Ingezonden stukken worden in geen geval teruggezonden. Mijnheer de Redaoteur ! Gaarne antwoord ik den heer Gewin — moge het mijn laatste woord in deze zaak zijn — dat naar mijne meening uitdrukkingen, als waarvan sprake is, der liberale partij tot schade zijn, omdat het meer en meer gewoonte wordt, om wat één lid dier partij spreekt of schrijft, te stellen op rekening der geheele partij; en omdat de ervaring leert, dat dergelijke gezegden vooral bij verkiezingen dienst moeten doen, om hen, die zich in deu regel weinig met politiek bemoeien, voor die partij te waarschuwen, en vooral hare candidaten niet te steunen, zooals trouwens door u zelf aan het slot van' uw artikel in de courant van Vrijdag jl. reeds is gezegd. In de hoop, dat u dit nog kunt plaatsen, Uw dienstw. VAN DOORN VAN KOUDEKERKE. Vlissingen, 13 Maart 1898. --- HANDELSBERICHTEN. Graanmarkten enz. Axbl, 12Maart. Ter graanmarkt van heden (Zaterdag) waren de prijzen als volgt: jarige tarwe ƒ—.— a ƒ —.— ; nieuwe tarwe ƒ 9.75 a j 9.85 ; rogge ƒ—.— a ƒ—.—; nieuwe rogge ƒ 6.50 a ƒ6.60; jarige wintergerst ƒ —.— a f —.—; nieuwe wintergernt ƒ 8.50 a ƒ 8.80 ; jarige zomergerst ƒ —.— a ƒ —.—; nieuwe zomergerst ƒ 7.90 a ƒ 8.2Ö: haver f 6.— a ƒ 6.25; paardenboonen f 6.50 a ƒ 7.— ; groene erwten ƒ 6.60 a ƒ 6.70; koolzaad ƒ —.— a ƒ —.—; kanariezaad ƒ —.— a ƒ —.—; vlas (per44a. 56c.)/—.— &f— .— ƒ —.— a ƒ —.—. Boter ƒ 1.10. Eieren ƒ3.—. Rotterdam, 14 Maart Ter graanmarkt van heden waren de aanvoeren voldoende. Wintergerßt waa 10 cent, puike zomer eveneens 10 cent en mindere 25 cent, alles lager; bruine boonen waren 25 cent en erwten 10 cent hooger; overigens onveranderd. De prijzen waren als volgt: tarwe ƒ 6.60 a ƒ8.40; rogge/4.25aƒ5.10; canada/"—.— a f ; wintergerst ƒ 3.60 a ƒ 4.70; zomergerst ƒ4.— a/4.9o;ciievaliergerst,f 6af6.20; haver ƒ 2.50 a ƒ 3.30; paardeboonen f 5.35 a f 5.70; bruineboonen f 6— a f 7.50; witteboonen f 6.50 a f 8.75; erwten ƒ6.—a ƒ6.80. Amsterdam, 14 Maart. Lijnolie f 163/4. Raapolie ƒ 29 a contant. Gïht, 11 Maart. Vlas. De aanvoer op de markt van heden was bevredigend de vraag bleef levendig en de prijzen zijn eenigszins gestegen. In Russisch was het stil, de meeste spinners hebben zich tot de lage prijzen tamelijk voorzien. De handel in Garens van vlas is niet verbeterd en de prijzen zijn uiterst flauw. Voor snuitgarens was de markt beter, hoewel de prijzen niet meer zoo vast zijn. Garens van katoen stil, de vraagprijzen waren eenigszins onregelmatig. Linnen met weinig vraag. ---