ONDERWIJS. Tot de Rijkanormaallessen te Middelburg, cursus 1898/99, zijn na gehouden examen toegelaten tot de: eerste klasse: Pieter Vos, Antonie C. de Baare, Willem C. van Setten van der Meer, Jacobus W. Perrcls, Cornelia A. Versloot, Metta M. Sutherland, Gathariia J. Blankert, Alida P. M. Florschiitz, Leuntje D. J. Steketee, Alice C. M. Moerdijk, Jannetje J. P. de Witte, Johanna J. Holm, Jacomina van Houte, Gorardina Pluijraers en Anna S. de Kuijter; tweede klasse: Cornelis A. Hodde, Willem J. van der Dussen en Adriana A. van Unen: derde klasse: Jan den Hollander, Cathérine J. M. Louis, Catharinaß. Minderhoud, Cornelia J. Nnijs, Gerardina M. A. van Nonhuijs en Christina C. J. Chevalier. Te Breda is o. a. geslaagd voor het examen in de nuttige handwerken mej. J. Mulder van Zierikzee. Men schrijft ons Een der belangrijkste punten op de agenda der aanstaande raadsvergadering te Sas van Gent is ontegenzeggelijk de aanvrage uit Phiippine tot een geldelijke bijdrage. Deze reeds hulpbehoevende gemeente is genoodzaakt tot verbouwing der gemeenteschool en tot uitbreiding van het hulppersoneel. Volgens mededeeling van den voorzitter in den raad te Sas van Gent zijn er 29 kinderen aldaar, die de school te Philippine bezoeken, en niettegenstaande die kinderen een uur tot anderhalf uur van de school in eigen gemeente verwijderd wonen, hebben de raadsleden te Sas van Gent reeds voorloopig te kennen gegeven, dat Philippine's bestuur die scholieren maar moet weigeren toegang tot de school te verleenen. Een dergelijke uiting is niet te verdedigen. Eensdeels is een afstand van een uur tot anderhalf uur veel te groot om een school dagelijks te bezoeken, inzonderheid voor jeugdige leerlingen, en anderdeels eischt de billijkheid een bijdrage, daar het onderwijs van een grooter getal leerlingen ook op eigen school heel wat kost. Als Sas van Gent aan Philippine den kostenden prijs, per leerling gerekend, uitkeert, is alles in het reine. Zoo handelt Uzendijke's bestuur al jaren met de vele leerlingen, die de school te Waterlandkerkje bezoeken. Mocht nu toch het bestuur te Sas van Gent elke bijdrage blijven weigeren, zoodat 29 Sassche kinderen, die nu Philippine's school bezoeken, de eigen inrichting gaap bevolken, dan zal binnen korten tijd vermeerdering van persohot hooger schooltoezicht wel eens tot de oprichting eener bunrtschool zou kunnen gelasten. Te Saspnt gaan gemiddeld 30 leerlingen ter school. Bij de zoo hooge subsidie van f 1000, die men ongevraagd het bCßtimr der roomsche kerk wil toekennen, mocht men wel wat scheutiger gezind zijn ten opzichte van het onderwijs van leerlingen, die door groote afstanden van de kom in ongunstige positie verkeeren. De bekende gezindheid der raadsleden geeft echter weinig moed op een gunstige beschikking. --- LETTEREN EN KUNST. Bij den uitgever D. Mijs te Tiel is, zooals ohzen lezers uit een de vorige week in dit blad geplaatste advertentie bekend kan zijn, verschenen het supplement voor 1898 op den Leiddraad bij de keuze van een ambt, betrekking of beroep, naar de nieuwste officiëele bronnen bewerkt door J. W. van Mameren Kz. en de door denzelfden hoofdonderwijzer samengestelde Examen opgaven 1895—1897 voor de toelating tot cadettenschool, Kon. Milit. Academie, Kon. Instituut voor de marine, veeartsenijschool, zeevaartscholen e. a. Aangezien wij vroeger reeds herhaaldelijk de aandacht vestigden op deze nuttige, tot zeer billijken prijs verkrijgbaar gestelde werkjes, meenen wij te kunnen volstaan met de vermelding dat zjj weder verschenen zijn. — Bij de Hollandsche uitgevers en drukkersmaatschappij te Amsterdam is verschenen de twaalfde jaargang van het Restantenboek, bevattende de tot 31 December 1897 uitgelote seriën van 54 premieleeningen enz. De uitgevers zijn er van overtuigd dat in dit werk, dat als premie beschikbaar gesteldis voor abonnenten op Het financieele Nieuws en De Rentenier, maar dat ook in den handel is te verkrijgen, geen enkele fout voorkomt, wat natuurlijk een eerste vereischte voor znlk een werk moet genoemd worden. — Belang en recht, redactrice mej. Henr. van der Mey, bevat in zijn nommer van 15 Maart het volgende: Geen halve .maatregelen door H. V. d. M. — De Vrouw en de Kamers van koophandel. — Socialisme en Feminisme door G. K- — Verscheidenheden, Mededeelingen, Ingezonden, Bericht. — In Amsterdam wordt door de kon, vereeniging Het Ned. Tooneel nu opgevoerd een oorspronkelijk tooneelstuk De candidatuur van Bommel van doctor Juris. Daarin wordt, evenals in De kiesvereeniging van Stellendijk, de draak gestoken met de verkiezingsdrukte enz. in een kleine gemeente. Dat is alles goed en wel; maar waarom nu juist weer de bewoners van zulk eene plaats tot onderwerp gekozen? In het weekblad De Amst. wordt daarover terecht een opmerking gemaakt. Ons dunkt dat ook in groote steden, en in Amsterdam vooral, eveneens op dat gebied vrij wat gebeurt, dat tot onderwerp van een blij- of kluchtspel kan dienen. Waarlijk, de provincialen doen dikwijls heel wat verstandiger dan de bewoners van groote gemeenten. Als schrijver van het stuk worden genoemd de oud-minister Sprenger van Eyk, mr Van Logchem en de heer M. W. van der Aa, de oud-hoofdredacteur van De Tijd, die onder een pseudoniem meer politieke stukken schreef. Het vermoeden omtrent deze laatste is o. a. gegrond op de tegenwoordigheid bij de première van de corypheecn der katholieke dagbladen. --- RECHTSZAKEN. Arrondissements-Rechtbank te Middelburg. Het drama te Biervliet. Voor bovengenoemde rechtbank werd heden behandeld de zooveel gerucht gemaakt hebbende zaak tegen den bekenden Leo Miloen, oud 47 jaar, poeldenier, geboren te Bassevelde, wonende te Eecloo, in België, thans te Middelburg gedetineerd. Aan den beklaagde werd ten laste gelegd „dat hij in den avond van Zaterdag 5 Februari, in of nabij den in de gemeente Biervliet, met een persoon, genaamd Pieter Jan van de Velde, met vereenigde krachten met geweld en met bedreiging met geweld, zich heeft verzet tegen de marechaussees I. van der Waal en A. Adam door, terwijl genoemde Van de Velde, die door den marechaussee Adam aangegrepen, doch later wederom vrijgekomen was, dien marechaussee Adam had aangegrepen, hem een slag met een paar ijzeren boeien, althans met een hard voorwerp toebracht, met hem worstelde, een geweer op hem richtte en hem verhinderde den marechaussee Van der Waal te hulp te komen, nadat de marechaussee Van der Waal hem (beklaagde), onder bekeidmaking zijner kwaliteit, door te zeggen: „sta, wij zijn marechaussees", terwijl hij hem tevens toevoegde : „je bent Miloen", waarop hij (beklaagde) herhaaldelijk antwoordde : „neen, ik ben Petrus van Bassevelde", had aangevat, teneinde hem gevangen te nemen, daar tegen hem (beklaagde), bij beschikking der arrondissements-rechtbank te Middelburg dd. 24 Januari 1896 een bevel van gevangenneming was verleend, ter zake waarvan bovengenoemde beklaagde dan ook in het Algemeen Politieblad gesignaleerd stond en door den officier van justitie te Middelburg aan den brigade-kom man - dant der marechaussee gelast was hem (beklaagde) zoo mogelijk gevangen te nemen of te doen nemen, zich met geweld en bedreiging met geweld tegen genoemden marechaussee Van der Waal te verzetten, door, met het doel zich uit de handen van dien marechaussee van der Waal te bevrijden, dien marechaussee bij de keel te grijpen, een geweer op hem te richten, diens revolver vast te grijpen, hem in zijn lichaam te bijten, met hem te worstelen en bovenvermelden Van de Velde toe te roepen: „schiet hem dood, schiet hem dood", op welk eeroen trenoemde Van de Velde ook inderdaad richt heeft." In deze zaak waren van wege het openbaar ministerie drie getuigen gedagvaard en aan den beklaagde was de heer mr C. de Witt Hamer JGz., advocaat: te Middelburg, ambtshalve als verdediger toegevoegd. Dat de behandeling dezer zaak ook hier veel belangstelling wekte, bleek uit het talrijk publiek, dat zoowel binnen als buiten het bek de terechtzitting bijwoonde. De beklaagde, niet groot van gestalte en ook niet bijzonder gespierd, zeer donker van uitzicht, armoedig gekleed en met een vrij ongunstig uiterlijk, verklaarde geen poeldenicr te zijn en dat bedrijf ook niet in den batsten tijd te hebben uitgeoefend. Hij was werkman Tijdens de voorlezing der akte van verwijzing werden op de tafel voor den president uitgestald : een oud piston-geweer, een revolver, een vrij groot knipmes, benevens een bos slentels en loopers. Ook werd lecture gegeven van het bevel tot gevangenneming van L. Miloen, terzake van diefstal met braak, gedagteekend 24 Jan. 1896. Daarna werd overgegaan tot het hooien der getuigen. De wachtmeester der marechaussee A. van Ameele, de eerste, verklaarde dat het hem bekend was de Miloen gesignaleerd was in het Politieblad en dat hij, m verband daarmede, en ook naar aanleiding van een afzonderlijke lastgeving van den officier van justitie te Middelburg, hem had laten surveilieeren. Herhaaldelijk is zijne arrestatie beproefd doch steeds vruchteloos. In den loop van 1896 heeft getuige Miloen te Watervliet gezien en gesproken. Miloen beweerde toen dat hij, 't was in het voorjaar, niet in Nederland wilde komen, doch dat hij dat later doen zou, te meer daar hij onschuldig was. Miloen verklaarde verder dat hij zich niet gemakkelijk zou laten vangen, wat den wachtmeester aanleiding gaf aan zijn onderhebbende manschappen op te dragen, wanneer zij M. ontmoetten, voorzichtig maar tevens krachtdadig op te treden. Wat betreft het gebeurde op 5 Febr. verklaarde getuige, dat 's avonds te ruim 12 uren een rijtuig voor zijne deur stilhield, waarin M., onder geleide van een marechaussee, was gezeten. Hij was geboeid en zoo bebloed, dat hij bijna onkenbaar was. Getuige nam Miloen over, evenals het geweer, dat nog met een scherpe hagelpatroon geladen was. Ook nam hij over een revolver met zes schoten, die met vier scherpe patronen geladen was, benevens een bos sleutels en een knipmes. Al die voorwerpen herkende getuige. De marechaussee Van der Waal was met bloed en slijk besmeerd en had eenige schrammen. Ook de marechaussee Adam had eenige schrammen en wondjes aan de hand. Getuige heeft verder het terrein bezocht, waar de worsteling had plaats gehad, Wijl er sneeuw. lag, was goed te zien dat op een terrein van een meter of twaalf bloedsporen voorkwamen en alles was vastgetrapt. Beklaagde zeide niet te weten teWatervliet gezegd te hebben, dat hij niet gemakkelijk zou te vatten zijn. Positief ontkende hij dit niet. Het hem vertoonde geweer kende hij niet; hij had dit niet bij zich, wel Van de Velde. De revolver herkende hij als de zijne en ook dat die met vier scherpe patronen geladen was; ook de sleutels en het mes erkende hij in zijn bezit gehad te hebben. De revolver had hij bij zich om zich tegen de honden te verdedigen. De marechaussee A. Adam, de tweede getuige, verklaarde de opdracht gehad te hebben te trachten om, wanneer M. op Nederlandsch grondgebied kwam, dezen te arresteeren. Do commandant had hem tevens gewaarschuwd dat M. steeds gewapend was. In den- avond van 5 Febr., omstreeks 9 uur, zag getuige met zijn collega inden Koningmnepolder drie personen aankomen; een hunner droeg een geweer. Toen de drie personen ter hoogte van de marechaussee kwamen, riepen deze: „Sta, wij zijn marechaussees," en vatten zij Van de Velde en M. aan. Getuige worstelde met Van de Velde; toen deze los kwam, greep hij getuige opnieuw aan en bracht hem een slag toe. Toen Van de Velde los was, riep M. dezen toe „schiet hem dood, schiet hem dood". Van de Velde nam toen het geweer op en richtte het op den getuige. Deze wendde dat geweer af en maakte van zijn revolver gebruik, waarmede hij Van de Velde neervelde. Toen kwam getuige zijn collega Van der Waal ter hulp. M. had diens revolver aan den cylinder beet, terwijl Van der Waal de tromp ervan vast hield en omlaag drukte. Eindelijk gelukte het M. te overmeesteren en in arrest te nemen. Op hem werden de straks genoemde voorwerpen, behalve het geweer, bevonden. Daarna is M. per rijtuig overgebracht naar den wachtmeester te Uzendijke. Getuige verklaarde bij de worsteling lichte kwetsuren bekomen te hebben. Beklaagde verklaarde van de worsteling met Van der Waal niets te- weten; ook heeft hij niet hooren roepen: „Sta,wij zijn marechaussees". Wel weet hij aangevat te zijn door een der marechaussees en van dezen een slag op het hoofd ontvangen te hebben. Hij weet echter niet dat hij gepoogd heeft zich los te rukken. Van worsteling met, bijten van, of het aanvallen van den marechaussee weet bekl. niet, evenmin als van het roepen tegen Van de Velde: „schiet hem dood." Op eene vraag van den verdediger verklaarde getuige op den bewusten avond gekleed te zijn geweest met een burgerjas en ecu pet. Ook verklaarde getuige, dathij niet gezien heeft wie het geweer droeg of in wiens bezit het was. Bij de worsteling lag het geweer tusschen beide partijen in. De marechaussee I. van der Waai, de laatste getuige, verklaarde in hoofdzaak hetzelfde als zijn collega. droeg en het met de .tromp in de richting van getuige hield;. deze sloeg het echter terug. M. had hem met de ,eene hand aan dn keel, terwijl hij met de andere de revolver van getuige vast had. Van de Velde heeft het geweer van den grond opgenomen en dat aangelegd in de richting van Adam. De beklaagde had hem in de kleeren gebeten, doch niet in het vleesch. Ook deze getuige was in den bewuaten avond in burgercostuum gekleed. Bij het zeggen tegen Miloen: „je bent Miloen," antwoordde deze: „neen, ik ben Piet van Bassevelde." De beklaagde bleef ook tegenover dezen getuige volhouden, dat hij niets heeft hooren roepen; hij ontkende ook het geweer gedragen te hebben; hij heeft nooit een geweer gehad. Of hij den getuige bij de keel gegrepen heeft, weet hij niet, evenmin als het hem bekend is dat hij de revolver van getuige vastgegrepen of met hem geworsteld zou hebben. Ook het roepen: „schiet hem dood" ontkende bekl. M. deed dit verhaal op huilerigen toon en toonde zich zeer deemoedig. Zeker zou niemand, die hem voor de rechtbank zag staan, hem voor een zoo berucht en gevaarlijk persoon houden, als hij volgens de getuigen moet wezen. Op een vraag van den verdediger verklaarde de getuige nog, dat M. zijn eigen revolver niet heeft getrokken. Bij het aanvallen van M. heeft getuige niet gezegd dat hij hem arresteeren moest. Beklaagde deed het voorkomen, of hij van den marechaussee een slag bekomen heeft op het hoofd en daardoor zoo versuft was, dat hij zich van het gebeurde niets meer weet te herinneren. Dat hij op Nederlandsch grondgebied was gekomen, niettegenstaande hij wist dat hij gesignaleerd was en gevaar liep gearresteerd te worden, verklaarde hij hierdoor, dat hij dacht toen reeds vrij in Nederland te mogen komen. De ambtenaar van het O. M. begon met erop te wijzen, dat het in Uzendijke algemeen bekend was dat de beruchte L. M., hoezeer gesignaleerd, meermalen op Nederlandsen grondgebied kwam en dat niettegenstaande de groote waakzaamheid der marechaussee. In Februari jl. werd den marechaussees Adam en Van der Waal gelast te surveilleeren op M. die, naar men vermoedde, in den Koninginnepolder zou komen. Dezen is het gelukt door een flink, beleidvol optreden en niettegenstaande een allerhevigst verzet, waarbij hun leven groot gevaar hep, M. gevangen te nemen. Een wonder is het dat de beide marechaussees er zonder ernstig letsel zijn afgekomen; en slechts door» bout portant zijn revolver op zijn tegenstander af te vuren, heeft Adam zijn leven kunnen redden. Voorzeker hebben van de onaangename en gevaarlijke zaken, waaraan de politie-ambtenaren ten allen tijde bloot staan, Adam en Van der Waal ruimschoots hun deel gehad. Zij hebben echter zonder aarzelen en met ware doodsverachting hun plicht vervuld en de hun opgelegde taak volbracht. Het gebeurde in den breede nagaande, toonde spreker aan dat M. op het oogenblik van den aanval zeer goed wist met marechaussees te doen te hebben, wat ook at te leiden is uit het opgeven van een valschen naam. Miloen heeft zich dus schuldig gemaakt aan wederspannigheid tegenover ambtenaren tijdens de uitoefening van hun ambt. Dit achtte spreker wettig en overtuigend bewezen door de in elkaar sluitende verklaringen van beide marechaussees. Het voorzien zijn van een geladen geweer en een geladen revolver doet uitkomen dat M. op ernstig verzet bij eene arrestatie bedacht was. Trouwens dat hij niet gemakkelijk te vangen zou zijn, heeft hij aan den wachtmeester en verschillende particulieren gezegd. Spreker wees er op dat wederspannigheid een ernstig misdrijf is te noemen, waar men, zooals hier, den ambtenaren, belast met het wettig gezag, tracht de uitoefening van hun ambt te beletten. De ambtenaar vorderde schuldigverklaring van M. aan het hem ten laste gelegde: wederspannigheid, door twee personen gepleegd, en zijne veroordeeling tot vijf jaren gevangenisstraf, met mindering van den in voorloopige hechtenis doorgebrachten tijd. De verdediger, de heer mr C. de Witt Hamer, zeide, na inzage van het dossier in deze zaak genomen en inlichtingen bij particulieren ingewonnen te hebben, daarin veel tegenstellingen te hebben gevonden. Aan de eene zijde een gezin in diepen rouw en verslagenheid, aan de andere zijde plichtsgetrouwe ambtenaren, wat hij in den breede uiteenzette. Een ondeugend journalist heeft zich de ironische opmerking veroorloofd dat stijl en duidelijkheid van de dagvaarding alleszins te wenschen overlaat. Dat is zoo ; dank zij den velen tusaeïienzinnen, is de hoofdsaak moeilijk te ontdekken. Aan duidelijkheid liet de dagvaarding veel tewensehen over, niet het proces-verbaal der marechaussees. Pleiter gat uit dit laatste eenige zinnen weer, die zeker niet van hoogdravendheid zijn vrij te pleiten. De spreker atelde in het licht dat de justitiebearabten bij de arrestatie veel geluk hebben gehad, want, zeide hij, eerst na de gevangenneming bleek de arrestant Miloen te zijn. Pleiter wees erop, dat de marechaussees vermomd waren en dat Miloen, toen hij werd aangevallen, terwijl hij dacht vrij in Nederland te mogen komen, zich verdedigde; en het is zelf 3 aan te nemen dat, toen Miloen een revolver zag trekken, hij in zijn doodsangst riep „schiet hem dood". Met volle vertrouwen riep daarom de verdeclient in. . In zijne repliek gaf de ambtenaar toe dat de dagvaarding niet in mooi Hollandsch gesteld is en evenmin een voorbeeld van stijl is te noemen. Hij wees er echter op dat een dergelijke omschrijving noodig is ter toepassing van de wet, Ook het proces-verbaal der marechaussees nam de ambtenaar in bescherming. Waar de verdediger in zijn pleitrede gesproken had van de aanbieding van gouden uurwerken aan de marechaussees, kon spreker mededeelen dat hiervan geen sprake is. De verdediger zag van dupliek af. Hierna werden de beide marechaussees op nieuw voor den voorzitter geroepen. Deze wenschte hen geluk met de eervolle onderscheiding en het bewijs van tevredenheid, door hen van den minister van justitie ontvangen en de eervolle vermelding in het Politieblad. De rechtbank sloot zich bij de waardoerende woorden van den ambtenaar van het openbaar ministerie aan. Zij stelt op hoogen prijs het flink gedrag en den moed, betoond in de hachelijke oogenblikken, die beide marechaussees hebben doorleefd. Zij waardeert het dat daardoor de gerustheid zal terugkeeren bij de grensbewoners, doordat zij behoed worden voor de rooftochten van buitenlandsche indringers. De rechtbank — zoo eindigde de voorzitter — hoopt en vertrouwt dat dit voorbeeld onder de politiebeambten navolging zal vinden en dat niet alleen in deze rechtzaal maar door het geheele land de namen van Adam en Van der Waal met eere zullen worden genoemd. Nadat de bekl, nog beloofd had, zich in het vervolg goed te zullen gedragen, werd het onderzoek in deze zaak gesloten en de uitspraak bepaald op heden over acht dagen. Door dezelfde rechtbank zijn heden veroordeeld wegens: ■mishandeling: J. F. M. H.. 35 j., kastelein, Vlissingen, tot ƒ 10 b. s. 10 d. h., en feitelijke aanranding der eerbaarheid; I. v. d. S., 24 j., kleermaker, Schoondijke, tot 6 m. gev. straf. Vrijgesproken: J. P., 22 j., klompenmaker, Clinge, beklaagd van mishandeling, en F. J. G., 33 J-> agent, Temsche (België), thans alhier in ! hechtenis, beklaagd van diefstal, met last tot zijne onmiddellijke invrijheidstelling. --- HERIJK. Deze herijk is bepaald ala volgt, Voer: en 26 Maart. ~,,,. lantTMaS. °°k V°°r NUraw- mSt JooB* Veere, ook voor Vrouwepolder, 29 Maart, serooskerke (Walcheren), 30 Maart des voorm. Uostkapelle, ook voor Grijpskerke, 30 Maart den nam. ■ . --- Verschillende Berichten. De Kamer van koophandel te Leeuwarden besloot Ie ondersteunen het door de Kamer te Vlisßingen aan de ministers van financiën en van waterstaat ingediend verzoek, om te willen bevorderen, dat voor kwitantiën en telegrammen ook van postzegels kan worden gebruik gemaakt. —- Onze koninginnen woonden Maandagavond in de Fransche opera te 's-öravenhage grooteodeels de opvoering van Paul et Virginie bij. — De geschorste gemeente-ontvanger van Baarn is Zaterdagavond in voorloopige hechtenis genomen en naar Utrecht overgebracht. Het verhaal van den diefstal klonk dan ook al heel verdacht. — Het Ü. D. komt thans mededeelen, dat de gouden tienguldenstukken, waarvan in haar, (in ons vorig nummer overgenomen) bericht sprake is, niet het jaartal 1898, maar het jaartal 1897 dragen. In den nacht van Zondag op Maandag is op den Katendrechtsche dijk te Rotterdam een Duitseh zeeman door zes mannen aangerand en ernstig, doch niet levensgevaarlijk verwond, door met een Btuk hout op zijn hoofd te slaan. De aanranders hadden hem blijkbaar opgewacht. Zij zijn bij de politie bekend geworden en zullen natuurlijk worden vervolgd. — Maandagmorgen had te Kethel eene vrouw, moeder van acht kinderen, de onvoorzichtigheid uit een flesch met olie en loog te drinken. Haar toestand is hopeloos. — Dezer dagen kwam een logeergast ineen hotel van den eersten rang te 's Gravenhage tot de ontdekking, dat uit een zijner valiezen ruim f 1000 was oatvreemd, terwijl, toen hij daarvan aan de politie mededeeling deed, bleek dat nog twee logeorgasten een aanzienlijk bedrag vermisten. Men verdenkt een Duitscher, die eenigen tijd als hotelknecht dienstbaar was en in het begin van Februari plotseling is verdwenen. — Te Haarlem zijn gevankelfjk binnengebracht twee broeders wonende te Weßtzaan, verdacht van inbraak in een onbewoond huis te Westzaan. Niettegenstaande verschillende onweerspreekbare bewijzen tegen hen bestaan blijven zij hardnekkig ontkennen. — Zondag ochtend is een man dicht bij Naarden uit de Gooische stoomtram gesprongen, terwijl deze nog in vaart was, met het gevolg dat hij doodelijk gekwetst werd. Zijn lijk ia naai- het ziekenhuis te Amsterdam vervoerd. — In den toestand van het echtpaar te Ouderkerk a. d. IJssel laat zich gaandeweg eenige verbetering bespeuren ; de vrouw kwam echter meer tot bewustzijn dan de man, die nog bijna voortdurend als in loomen slaap neerligt, 't Gevaar voor complicatiën is nog geenszins geweken. — Zondag geraakte een wielrijder, yan Utrecht naar Zeist rSjisuïle, ie de Bilt "onder een rijtuig, tengevolge waarvan hij een verwonding aan de borst bekwam. Zijn rijwiel werd geheel verbrijzeld, — Te Bolsward waren twee kinderen, het eene drie en bet andere twee jaar oud, eenige oogenblikken alleen in huis, wijl de moeder boodschappen had te doen. Even daarna zagen de buren vlammen in de kamer; zij snelden toe en zagen nu het oudste kind in brand staan, terwijl ook reeds de turf bij de kachel en het behangsel vlam gevat hadden. De brand werd spoedig gebluscht, doch het kind heeft zulke hevige brandwonden, dat zijn toestand gevaarlijk is. Waarschijnlijk had het een stuk papier in de kachel gehouden, waarna dit met do kleeren in aanraking kwam. — De postbode te Helmond is gearresteerd, verdacht van misbruik van vertrouwen. Volgens het H. v. A. zal bij de behandeling der zaak-Carpette, de juffrouw die schatrijk werd door een geheim huis van ontucht, een geheel rijrje heeren en dames als medeplichtigen worden gedagvaard. £""~°*W M- malden dat prinses Louise van België plotseling Nizza heeft verlaten. Ook de Oostenrijksche officier, die onlangs met den gemaal der prinses, prins Philip van Coburg, duelleerde, is verdwenen. Men zegt dat de prinses naar Marseille ging. Merkwaardig is de bijvoeging, dat de prinses te Nizza woonde met haar dochter, die verloofd is met hertog Gunther van Sleeswtjk. — De Belgische stoomboot Cauease, kapitein Williams, van Batoem naar Antwerpen, met ohe, is in de Dardanellen vergaan. De bemanning werd gered, doch schip en lading zijn verloren. — Koningin Victoria is in goeden welstand te Nizza aangekomen. — In een Schotsche steenkolenmijn, bij Muirkirk, is verleden Vrijdag eene overstrooming ontstaan, door het bezwijken van de afscheiding tusschen het nu nog bewerkte gedeelte en een oude, met water gevulde mijnschacht. Van de 44 aanwezige mijnwerkers wisten zich de meesten bijtijds te redden, maar aan 19 (van welke 11 gehuwden) werd de uitgang door het water afgesneden. De mijnwerker, die het dichtst bij de plaats van doorbraak aan den arbeid was, behoort onder de geredden en heeft door snel zijne kameraden te waarschuwen veel bijgedragen tot het behoud van de meesten hunner. — De rechtbank te Breslau heeft een dentist, Hans Flieger, die een dame. zonder geneeskundigen bijstand, chloroform toediende en wel in zoo overvloedigcn mate, dat zij tijdens zijn behandeling stierf, zes maanden gevangenisstraf opgelegd. — In de Italiaansche provincie Bologna hebben herhaalde aardbevingen groote ontsteltenis veroorzaakt. De bevolking kampeert reeds drie nachten in de open lucht. — Te Thebe is de graftombe van Ameniua il geopend. Het lijk van dezen vorst werd gevonden, evenals negen andere kisten en 4 mummies. — Bowery's zendingshuis in de Vereenigde Staten is verbrand. Er kwamen daarbij 11 personen om het leven. — De New-York Herald deelt mede, dat kapitein William G. Randle, gezagvoerder van het stoomschip St, Louis, tot ridder in de orde van Oranje-Nassau benoemd is, wegens het redden van de opvarenden der Veendam. Het bericht van zijn benoeming werd den 28en Februari ontvangen ten kantore van de maatschappij, te New-York. — Te Johannesburg is een opzienbarende moord gepleegd. Een oud soldaat schoot het hoofd der bekende firma Barnats, Wolf Joel op diens kantoor dood. De beweegredenen zün onbekend. J — De Mormonen maken in Canada overig proselieten Verleden jaar moeten zij in Ontario alleen honderdduizend bekeerlingen gemaakt ---