Middelburg 22 April. ONPRACTISCH. Sommige bladen verdiepen zich nog steeds in de kwestie ot een republikein of socialist in September den eed of de belofte van trouw aan de Koningin, voorgeschreven bij art. 53 der Grondwet, zou kunnen doen. Sommigen beweren dat dit door hen loyaal zou kunnen geschieden; anderen zijn van een tegenovergesteld gevoelen. Wij zouden zeggen: laten dit de socialistische afgevaardigden zelven uitmaken; al zijn wij het eens met hen die beweren dat iemand, wat zijn particulier gevoelen betreft, republikein kan zijn en toch beloven de Koningin, zoolang deze krachtens de Grondwet regeert, te eerbiedigen. Zoolang een wet er is, kan men beloven en is men verplicht haar te eerbiedigen, al streeft men er naar haar te wijzigen. Het dwaze idee om daarvoor eene_grondwetsherzieningte willen uitlokken, is eigenlijk het bespreken niet waard. Wie kan er nu over denken om die nog even vóór September tot stand te brengen 1 --- Spoken. „Home en de „Doleantie" doen, volgens de Standaard, gedurig dienst als spoken, waardoor velen van goede dingen worden terug gehouden. Alleen het „Socialisme, is geen spook, maar een vijand, waar men niet genoeg tegen op zijne hoede kan zijn". Wie nog zelfstandigheid genoeg bezit, om zonder bril van het Standaard-bureeï geschiedenis te bestudeeren, zal het met ons bespottelijk vinden om Home slechts voor een spook aan te zien. De aard en de natuur van Rome veranderen nooit. Zoodra men het zoover heeft als men het spoedig hoopt te krijgen, dat men de alles overheerschende partij is, dan gaat het natuurïyk den weg weder op van voorheen: de dood aan alles wat protestant is! Dat is de leer. de taktiek, het beginsel, de politiek, dat is in één woord de toeleg van Rome in alles. Vandaar dat ieder, die protestantsch bloed in de aderen heeft, walgt van de Standaard-politiek, die altijd heil wil zien en zoeken in samen. werking met Rome. En in hoever de „doleantie" als een spook is aan te merken, hebben de processen, tegen de Ned. Herv. Kerk gevoerd, bewezen. En wat men nog weer eens tegen de Christ. Gereformeerden beproeft, is nog honderd maal zoo brutaal. Volkomen stemmen we toe, dat het socialisme eene macht is, die voortwoekert en niet gering is te schatten, maar of het socialisme ooit zooveel op onze vaderlandsche erve zal kunnen bederven en verwoesten, als Rome en de Doleantie al gedaan hebben, is voor ons nog eene open vraag." Aldus W., de bekende redacteur van De Wekker, orgaan der Christeiyk Gereformeerde kerk in Nederland, in het jongste nommer van zijn blad. --- AFDEELING ZEELAND VAN DE Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst. Aan de, in het bericht omtrent de feestvergadering van bovengenoemde afdeeling vermelde, geschiedenis hiervan, die door den heer dr J. C. de Man werd bewerkt — men zie Uit Stad en Provincie — ontleenen wij hef volgende: „Dan zullen we 't toch probeeren"; dit waren de laatste woorden van een gesprek, in 1848 gevoerd op den hoek der Molstraat tus echen dr. Adr. A. Fokker en dr. J. C. de Man. Er lag een beteekenis in dat woordje toch. Den Vrijdag te voren, toen het leesgezelschap De Harmonie vergaderd was, had De Man een brief ter tafel gebracht, dien hij had ontvangen van dr. Ramaer te Zutphen, waarin Ramaer, die terecht als oprichter der Maat schappij is beschouwd en daarvoor ook een gedenkteeken heeft ontvangen, het plan ontvouwde om over gansch Nederland eene Maatschappij van geneeskundigen op te richten met een meerledig doel, t. w.: I°. de behartiging der maatschappelijke belangen van de geneeskunstoefenaren; 2°. het bevorderen van onderling gezellig verkeer; 3°. het .behandelen van wetenschappelijke onderwerpen. Men beoogde oprichting van nieuwe aideelingen en aansluiting van reeds hier en daar bestaande leesgezelschappen of dergelijke corporatiën. By het uit 12 medici bestaande leesgezelschap mislukte de poging van Ramaer en van De Man, volgens een aan den eerstgenoemden op 7 Juni gezonden bericht. Twee redenen maakten de leden, die voor een groot deel Oornes waren uit den ouden tijd, huiverig om aan die nieuwigheden met het toen reeds 28-jaren tellende en bloeiende leesgezelschap (opgericht 6 Augs. 1819 en thans nog bestaande) mede te doen. Men kwam voor die reden niet uit, maar ze bestond toch. De Februariomwenteling van 1848 was uitgebroken en er kookte een ferment in het leven der geheele maatschappij. Men, dat waren de autoriteiten op medisch gebied, men was bevreesd, dat er iets revolutionairs in dat plan lag om elkanders belang te behartigen en zich, daartoe misschien vooral, aaneen te sluiten en enkelen dachten wellicht, dat er kuiperijen zouden beraamd worden, om de mannen van macht en gezag van hun tronen te stooten. Dit was niet het plan van den edelen, wetenschappelijken Ramaer, maar de gistende toestand deed het vreezen en — laten wij het niet voorbijzien — de wijze Prudentia der mannen van ondervinding had toch wel goed gedacht ; de geschiedenis heeft het geleerd. Toen de eerste wet der Maatschappij ter goedkeuring werd aangeboden aan de zoo liberale ministers, werd die wet goedgekeurd, mits men art. 1 veranderde, waarin sprake was van verdediging van elkanders belangen. De ministers waren zelve bevreesd voor dat revolutionair element, dat hen zelveu op den troon had geplaatst. En wat is het lot geweest van de troonzalen der provinciale en plaatselijke geneeskundige cominissiën ? De Maatschappij, toen zij eenmaal een machtig lichaam was geworden, heeft de, trouwens zoo hoogst noodige hervorming onzer geneeskundige wetten steeds als hare hoofdwerken beschouwd en toen dan ook, host varios casus in 1867 de nieuwe wetten in het Staatsblad verschenen, was het afgedaan met de corpora van voorheen. Ook toen in 1849/50 de vereeniging reeds vrij vasten, en alles behalve revolutionnairen grondslag verkregen had, hield men er van, de oprichters zoowat te vergelijken met een Louis Blanc en een Ledru Rollin. Maar er was nog een tweede reden waarom het leesgezelschap de Harmonie zich niet wilde aansluiten aan die Zutpbenscbe utopieën. Dit waren juist èn de wetenschap èn de harmonie ! Het leesgezelschap was opgericht in een tijd, toen de collegialiteit veel te wenschen overliet en de nooit weg te cyferen jalousie de métier veelal de harmonie verstoorde, vooral omdat de uitlegging, die men aan de wetten en instructies van doctoren, stedelijke en plattelands-heelmeesters gaf, tot groote onaangenaamheden en rechterlijke vervolgingen aan-, leiding gaf. Stedelijke heelmeesters, leden der provinciale en stedelijke commissiën, werden wegens inwendige praktijk aangeklaagd en vervolgd en de plattelander, omdat hij buiten zijn ressort had gepraktizeerd. Wilde men juist ook harmonie zien ontstaan, dan moest men in de bijeenkomsten van het■ leesgezelschap nooit spreken over praktyk: de oefening der wetenschap moest zich bepalen tot bet lezen en, zoo men wil, bespreken van boeken; de overige tijd — van 6—lo uur — moest aan gezelligheid worden gegeven onder 't gebruik van thee, wyn of pons, tabak en een lekker vuurtje in een verlichte kamer. De lezer van deze opteekening zal nu begrijpen wat het „toch" boteekende iv den mond van dr Fokker. De beide heeren assumeerden zich hun collega's dr I_. I. de Manée en dr M. H. Damme en door hen werd reeds den 22 April 1848 een voorloopige bijeenkomst belegd iv het oude, nu reeds lang geleden afgebroken Gasthuis in den Langendelft, en wel in de zoogenaamde rekenkamer, waarin oudtijds, wanneer zij niet in de armweesschool of in de nieuwe burgerweesschool bijeenkwamen, sedert vele eeuwen vergaderden de deftige regenten der gestichten. Behalve twee, die voor afwezigheid gegronde redenen hadden, waren al aanstonds 16 heeren, met de 4 oprichters er bij gerekend, tegenwoordig. Fokker legde met al den ernst en al de nauwkeurigheid, die hem eigen waren, naar aanleiding ■ der bovengemelde 3 punten de bedoelingen uit en voegde als 4o er bij: aansluiting aan de reeds bestaande kringen. Nooit had men in Middelburg gehoord van eene vereeniging van doctoren en chirurgen, het was dus eene groote zelfvoldoening voor de oprichters, dat alle aanwezigen zich bereid verklaarden aan het plan gevolg te geven eu, zooals wel te denken was, werden in deze buitengewone vergadering de vier voorstellers met bijvoeging van dr J, C. v, d. Broecke benoemd om zoo spoedig mogelijk een conceptreglement te ontwerpen en daarbij als een feit aan te nemen, dat de vereenigiug, immers dien naam zou men voeren, was geconstitueerd. Aan prof. B. de Jonge, den voorzitter der Prov. gen. commissie, die uitlandig was, werd het lidmaatschap opgedragen en later door hem met dank aanvaard. Zooals te wachten was, ontbrak het dit comité niet aan activiteit. Iv twee, ook nog als buitengewoon beschouwde, byeenkonisten den löen Mei en 5 Juui werd een conceptreglement behandeld en vastgesteld, do commissie met dank ontbonden eu een bestuur verkozen. Gekozen werden dr V, d. Broecke, dr Fokker, J. H. Cornielje, dr De Man en -irDamme. Volgens het reglement moesten ook de dignitarissen door de vergadering worden gekozen; de keuze van voorzitter, secretaris eu penningmeester viel op Fokker, De Man en Cornielje. Er werd ook besloten van de oprichting kennis te geven aan de prov. en sted. geneeskundige commissie, aan het gewestelijk en aan het stedelijk bestuur, die alle hun beste wenachon voor de toekomst betuigden. Ook in twee couranten werd het vermeld. Het totaal leden was reeds 18. Men ontving eene missive van dr Ramaer of van den geneeskundigen kring te Zutphen, en eene tweede van hem aan het leesgezelschap, waaruit bleek, dat zich reeds vele kringen aan Zutphen voorloopig hadden aangesloten en dat er reeds eene commissie voor een wetsontwerp iv werking was. Beide missives werden gelezen en bediscussieerd, maar om zich nu al dadelijk ook aan te sluiten, daartoe wenschte men nog niet over te gaan. Eigenaardig was het dat éen lid, de later zoo treurig in de Sunda-zee verdronken, de eens met de kap gepromoveerde, dr J. C. Hölscher te berde bracht, dat ballotage eigenlijk niet behoorde plaats te hebben : aan alle Medici moest het vrijgelaten zijn lid te worden, maar de vergadering was wijs genoeg hierin niet toe te geven. Toch is nooit iemand gedeballoteerd,behalve misschien zekere Dentiste. Eéne zaak onderscheidde deze eerste bijeenkomsten van de allereerste, namelijk dat zij niet meer plaats grepen in het aloude Gasthuis, maar iv het toch ook van 1582 dagteekenende gebouw van St. Joris, de Confrèrie van den voetboog. De ruime tuinkamer werd er voor genomen en toen later die tuinkamer werd afgebroken en verbouwd tot groote Societeit-zaal, nam men voor de vergaderingen óf de groote bovenzaal 6f het kabinetje en in de laatste jaren, en ook nu in 1897 nog, een der ruime boven-achterzalen van dit gebouw met zijn uitgebreiden tuin." Verder wordt in de geschiedenis melding gemaakt van de eerste gewone vergadering, den 10 Aug. gehouden, waarin als leden o. a. werden aangenomen Snoep, die later een coryphee was van den kring, en de nu nog in Den Haag levende dr C. J. Snijders, vroeger te Terneuzen en Hulst woonachtig. In 1850 klom het aantal leden reeds tot 28, bijna allen uit Walcheren en Zuid-Beveland; dit laatste woord had eene gewichtige beteekenis ; immers er ligt in opgesloten, dat de leden uit Goes, die zich eigenlijk reeds vóór de Walchersehe geneesheeren, op Ramaers roepstem, hadden vereenigd, hun afzonderlijk bestaan wel wilden opofferen en samenwerken tot het oprichten van ééne groote Zeeuwsche afdeeling. Schier alle leden, ook uit Walcheren, hadden reeds in 1850 zich aan de groote maatschappij aangesloten, ofschoon men te gelijker tijd als beginsel aannam, dat de kring, als het eenigzins doenlijk was, wegens zijn eigenaardige samenßtelling zich niet zoude bemoeien met geneeskundige wetgeving. De vereeniging iüet Goes had plaats op 20 Febr. 1850, In 1851 waren reeds 40 % der Medici of 65 lid van den kring; men was zelfs verplicht er twee secretarissen op na te houden, éen voor de zaken in loco, éen voor de betrekkingen met de Maatschappij, doch later werden die posten weer vereend. Er was ook een tweede voorzitter, doch ook deze post verviel later. Te Goes richte men opnieuw een Zuidbevelandschen kring op, die geregeld een extract ontvangen zou van hetgeen er op de Midd. bijeenkomst voorviel. Ook dit heeft slechts eenige jaren geduurd, zoo wel omdat die kring niet, jaar uit jaar iv, bestendig bleef, als ook omdat het den secretarissen aan lust of tijd ging ontbreken, om die verslagen ook nuttig te doen zyn voor elders wonenden. In 1852 hadden in Zierikzee geregeld locale bijeenkomsten plaats onder leiding van dr Boom; uit de gesteldheid des lands was het te voorzien, dat zij geen stand konden houden. Daar en te Goes vergaderde men alle 3 maanden. In het 4e district gelukte het niet eene sectie tot stand te brengen; een uitvloeisel intusschen van den kring was het, dat de medici aldaar hun gezelschap tot een soort van reunie hervormden, maar hiervan was alweer het voor de afdeeling min aangename gevolg, dat alle leden van daar voor hun lidmaatschap bedankten. Gelukkig traden later velen weer toe. Ons bestek gedoogt niet meer uit de — het biykt nit wat wij citeerden — in aangenamen vorm opgostelde geschiedenis over te nemen, hoezeer bijna elke bladzijde daartoe uitlokt door de interessante mededeelingen, die zij bevat. Uit het geschiedverhaal blijkt, dat de afdeeling beoogde het behartigen van elkanders belangen, het gezellig verkeer, den wetenschappehjken omgang; en de geschiedenis is daar om aan te toonen dat zij die doeleinden steeds voor oogen heeft gehouden en dat ze nog bereid is om voor bet heil van den medischen stand te waken, dat zij toonen wil, dat haar leden, ofschoon concurrenten, onderling toch den socialen band willen gestrengeld honden, en dat de afdeeling den volke bewijzen wil, dat de medische faculteit niet alleen werkt voor het dagelijksch brood, maar dat zij ook metselen wil, al zij het nog zoo luttel, aan den tempel der edele wetenschap. Het geschiedverhaal toont aan, dat de gezaghehbenden in den Staat haar recht van bestaan erkennen en dat haar groote maatschappij niet zonder invloed is op Regeering en Vertegenwoordigers, al; moge ook het plan verijdeld zijn van een harer eerste leden, dr v.d. Broecke, om de afdeeling door vaste banden aan het geneeskundig staatsbestuur te verbinden. Strijd voor 't beßtaan heeft de afdeeling moeten voeren als elke maatschappij, als elk individu, maar men mag beweren, dat zij na een halve eeuw levens thans vry stevig staat. Zij dankt het niet alleen aan zich zelven, maar vooral aan de maatschappij roer genen kunde, wier afdéelingen alle denzelfden geest ademen. Zij is niet volmaakt en kan dit ook niet wezen; zij is zelfs niet voltallig» maar zou dit kunnen zyn, indien alle Medici haar willen steunen. Zij heeft gewerkt en vruchten van haar arbeid geoogst. Zij heeft zich in de aanwinst van vele jeugdige krachten verheugd, zij heeft menigen arbeider, die het goed met haar meende zien heengaan. Wanneer men het doel der afdeeling gelijkstelt aan het doelwit, dat een reiziger, een zwerver zich voorstelt, dan mag zij roemen met de woorden van Aenéas: Post varios casus, post tot discrimina rerum, Tendimus in Latium. Voorts vindt men in het werk nog een lijst van leden der afdeeling met de data van toeen aftreding; die lijst vermeldt de namen van 249 gewone en van 6 buitengewone leden, terwijl daarop nog volgt een lijst van bestuurders en afgevaardigden. --- STOOMLOODSDIENST. In zijn memorie van antwoord op hot voorloopig verslag der Tweede kamer over zijne begrooting zegt de Minister van Marine : „Dat men vrij algemeen met voldoening had gezien, dat deze minister in beginsel aan stoomboven zeil-loodsdienst de voorkeur geeft, vernam ondergeteekende met genoegen; bij meent echter de opmerking niet achterwege te mogen laten, dat ook zijn beide ambtsvoorgangers dezelfde meening waren toegedaan, doch alleen nog geen vrijheid konden vinden om verder te gaan dan het in gebruik nemen van gehuurde stoomsehepen aan den Hoek van Holland en te IJmuiden, om bij stormweer in den loodadienst te voorzien. „Nu tegenwoordig echter de inkomsten de uitgaven belangrijk overtreffen, is ondergeteekende van meening, dat er aanleiding bestaat om een stap verder te gaan in die richtingen, indien het rapport der tot onderzoek benoemde commissie uitmaakt, dat de uitgaven, door dien stap veroorzaakt, niet te bezwarend zijn, reeds op de volgende begrooting gelden daarvoor uit te trekken." --- UIT STAD EN PROVINCIE. De afdeeling Zeeland van de Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst viert heden haar vijftigjarig bestaan. Zij werd onder den naam Vereeniging van Zeeuwsche Genees- en Heelkundigen opgericht den 22 April 1848 op initiatief van dr A. A. Fokker, dr J. C. de Man, dr L. J. de Marrée en dr M. H. Damme. Ter herdenking dezer heugelijke gebeurtenis houden de leden eene buitengewone vergadering in de sociëteit Sint Joris, waarbij als feestredenaar optreedt prof. dr A. P. Fokker, iioogleeraar te Groningen, oud-lid der vereeniging en zoon van den oprichter. Na afloop daarvan wordt een diner aangeboden aan dr J. C. de Man, den eenigen deistichters die nog in leven is. Het menu van dit diner bevat o. a. aan de binnenzijde de welgelijkende portretten van dr A. A. Fokker (den eersten voorzitter) en van dr J. C. de Man (den eersten secretaris). De laatste gaf aan de vereeniging een zwart ebbenhouten, met zilver versierden voorzittershamer uit de Kon. Fabriek van goud- en zilverwerken van J. M. van Kempen en Zoon met toepasselijk opschrift ten geschenke. Aan de leden (en enkele autoriteiten) wordt bovendien ter herinnering aangeboden een boekje. waarin zijn opgenomen: de feestrede, door prof. Fokker heden uitgesproken; de geschiedenis der afdeeling bewerkt door dr De Man; een levensschets der oprichters, bewerkt door dr J. P. Berdenis van Berlekom en een naamlijst van leden, bestuurders en afgevaardigden, verzameld door dr Bylsma. Op een andere plaats in dit blad vindt men eenige bijzonderheden omtrent deze afdeeling, ontleend aan dit werkje. Woensdagmorgen werd te Vlissingen door den commandant van Hr. Ms. Bulgia, den luit. er zee le klasse Michaelhoff, het eereteeken met gesp voor belangrijke krljgsverrichtingen gedurende 1893/96 met een toepasselijke toespraak uitgereikt aan den korp. schrijver Th. A. de Ruyter, den korp. kok P. J. Grims, den matroos der 2e kl. J. W. v. d. Berg, den matrozen der .Ie kl. J. Leijnse en ,T. J. Serton, den stokers der 1p kl. A. de Ruiter en B. M. Grasso, en den marinier 2e kl. J. Hartjesveld. (VI. Crt.) Voor de betrekking van waterbouwkundig ambtenaar aan den calamitensen Suzanna-polder, welke door het verleend eervol ontslag aan den heer H. van der Dussen met 1 Mei a.s vacant komt, hebben zich 14 sollicitanten aangemeld. —■ Donderdag morgen 11. bevond zich te Scherpenisse de schaapherder J. G. met zijn geweer op straat, om jacht te maken op musschen. Onhandig schutter als de man is, had hij het ongeluk dat het schot door de ruiten vloog van een tegenoverstaande wo ning, rakelings langs de hoofden van twee vrouwen, die juist bezig waren eenig werk te verrichten. Door den gemeente-veldwachter is het geweer in beslag genomen en tegen den betrokken persoon procesverbaal opgemaakt wegens overtreding van de wet op het dragen van wapenen. — In het ons gezonden bericht over de vergadering van ingelanden van het waterschap Poortvliet komt abusievelijk voor dat de heer Anth. van der Slikke als no. 3 op de voordracht geplaatst is voor gezworen; dit moet zijn de heer Anth. de Pijke. Uit het land van Axel schrijft men ons: 't Ia van algemeene bekendheid, dat men zich in de omstreken van Gent in den laatsten tijd vooral toelegt op de kweek van azalia's. Daarvan getuigt welde tentoonstelling, die thans in Gent wordt gehouden. En dat die arbeid loonend moet zijn, bewijst wel het feit, dat menig boertje, wieu rogge en aardappelen vroeger geen boterham konden bezorgen, thans door de azalia's een welgesteld man is geworden : dat notaris en dokter het niet beneden zich achten zich op die kweek toe te leggen. Er schijnt nu op 't oogeubük iv uiu gwneente gebrek te komen aan boschgrond. Een bloemkweeker te Saffeiaere toch heeft onder de gemeente Koewacht dertien gemeten bosebgrond gekocht, wat hem met arbeidsloon en transportkosten op ongeveer 8000 fres zal te staan komen. In de Donderdag te Terneuzen gehouden raadsvergadering werden benoemd de stembureaux voor de stemming voor den gemeenteraad, en, met 6 tegen 5 stemmen, verworpen de voorstellen van het Dag. Best. tot het verleenen eener gratificatie van f 50 aan de politie en een gelijke som aan de lantaarnopstekers. Een verzoek van den heer Verhage, onderwijzer aan school C, om vergoeding voor meerdere diensten tydens een vacature, zal naar het hoofd dier school worden verzonden om advies. De heer Van der Moer zal trachten eene commissie te vormen, voor het uitoefenen van het plaatselijk schooltoezicht; dit laat volgens hem thans veel te wenschen over. De bestaan hebbende schoolcommissie is te niet gegaan, doordat de leden, de een na den ander, bedankten en er geen liefhebbers meer te vinden waren. Tot ambtenaar van den burgerlijken stand werd benoemd de heer H. C. L. van Yselsteijn. In de des avonds van dien dag door de Kamer van Koophandel en Fabrieken aldaar gehouden vergadering werd voor kennisgeving aangenomen de circulaire van den Oranjebond van orde, betreffende het inrichten eener nationale arbeidsbeurs. Hierbij gold de overweging, dat Do Nederlandsche. fferkintn, welke slechts 75 cent per 3 maanden kost, gratis dienstaanbiedingen plaatst, en dus meer aanbevelenswaardig voorkomt dan de arbeidsbeurs, waarin voor opname moet betaald worden. Voorts werd adhesie betuigd aan hot adres der Kamer van Vlissingen betreffende het gebruik van post- als telegram- en plakzegels. De voorzitter deelde mede vernomen te hebben, dat Sluiskil zal worden geholpen, daar bij de uitvoering van dö kanaalwerken de brug voor gewoon verkeer niet verderop zal worden gebracht. De in de kom van het gehucht te leggen spoorbrug zal tevens worden ingericht voor gewoon verkeer. --- ONDERWIJS. Akte-examens in Zeeland. Donderdag zijn, zooals nog in een deel dor oplaag van ons vorig nommer werd medegedeeld, geëxamineerd voor de akte van bekwaamheid als onderwijzer 6 mannelijke candidaten. Geslaagd zijn er 3, nl. de heeren: J. van Herp en H. J. Koole, betden van Terneuzen, en J. Peper van Aagtekerke. --- RECHTSZAKEN. Arrondissements-Rechtbank te Middelburg. Het doen ontstaan van gevaar voor een spoortrein. Voor deze rechtbank werd heden behandeld de zaak tegen J. V., oud 30 jaar, spoorwegwachteres, huisvrouw van P. de V., geboren te Schore en wonende te 'a-H e e r-A r end skerke. Haar werd te laste gelegd, dat het aan hare schuld te wijten is, dat op den 22en October 1897, des voormiddags omstreeks G!/_ uur, te 's-Heer-Arendskerke gevaar is ontstaan voor den pasaagierstrein no. 238 der Maatschappij tot expl. van staatsspoor wegen, rijdende over den spoorweg van genoemde maatschappij van Vlissingen n*ar Roosendaal, welke trein toen aldaar in aantocht was, om nabij wachtpost no. 48 den overweg voorbij te rijden, doordat zij — terwijl ze als wegwaebteres bij meergenoemde maatschappij onder anderen belast was met het sluiten der slnitboomen aan bovenvermelden overweg — voor die sluiting geen zorg heeft gedragen. Tengevolge van die nalatigheid is h. de Jonge, die de sluitboomen geopend vond en daardoor in de meening verkeerde, dat de overweg vrij was, met een met twee paarden bespannen wagen over genoemden overweg gereden, juist op het oogenblik dat bovenvermelde trein in volle vaart aan kwam rijden, zoodat het alleen aan de oplettendheid van den machinist van dien trein, die onmiddellijk geremd en een noodsein gegeven heeft, waardoor bovengenoemde De Jonge, opmerkzaam gemaakt zoo hard mogelijk is doorgereden, te danken is dat die trein niet is gederailleerd. In deze zaak waren vanwege het openbaar ministerie vier getuigen gedagvaard, tot het hooren waarvan werd overgegaan. De eerste L. de Jonge, landbouwer te 's-Heer Arendskerke, verklaarde dat hij op den 22 Oct. met een ledigen, met twee paarden bespannen wagen, gereden is over den overweg, waarbij de beklaagde wacbteres is. Alvorens over de baan te rijden, beeft getuige nog met bekl. gesproken, die bezig was haar konijnen voeder te geven. Toen getuige over een der rails was, hoorde liij den trein fluiten; hij keek er naar en zag dat de trein slechts een honderdtal meters van hem af was. Hierop zette hij zijn paarden aan en kwam gelukkig ongedeerd over de rails. De boomen waren open, zoodat getuige meende dat de baan vrij was. Toen getuige over de rails was, heeft bekl. de afal uithoornen dicht gegooid. Even over den overweg werd de trein tot stilstand gebracht. De beklaagde zeide, dat de getuige volkomen de waarheid sprak. Zij gaf toe dat zij het tijdig sluiten der boomen had nagelaten. Eerst door het fluiten van den trein is bekl. op de nadering van den trein opmerkzaam geworden. Daarop hoorde zij het noodsein. Als reden waarom zy niet op haar post was gaf bekl. op dat zij zeer in gedachten was omdat eenige dagen te voren een kiHdje van haar was overleden. J. C. S. van Houcke, machinist bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoor weg en te Vlissingen, de tweede getuige, verklaarde dat hij in den bewusten morgen trein 238 als machinist had geleid en nabij wachtpost 48 bemerkte, dat op den overweg aldaar een wagen reed. Hij bevond zich toen op een afstand van ongeveer 50 meter van den overweg. Getuige gaf bet alarmsein en remde; de trein rolde toch nog door tot over den overweg. Het stoppen was noodig om ongelukken te voorkomen, zoowel voor den voerman als voor den trein. Op de vraag of bij aanrijden van den wagen gevaar voor den trein had kunnen ontstaan, kon getuige geen beslist antwoord geven ; de mogelijkheid van gevaar, al was er ook niet bepaald voor een deraillement te vreezen, bestond echter z. i. wel. Getuige verklaarde nog dat zijn trein iets te laat was. Op een vraag van den ambtenaar van het O. M. antwoordde getuige nog dat, als hij den wagen niet gezien had en hij eerst bij de botsing had geremd, er wel gevaar voor een de* raillement had kunnen ontstaan. H. P. Monté, stationschef te Arnemuiden, de derde getuige, verklaarde in den bewusten morgen aan wachtpost 48 het bloksein te hebben gegeven, dat de trein van Arnemuiden was vertrokken. Echter ook onverminderd dat sein, had bekl. de boomen drie minuten vóór de aankomst van den trein moeten sluiten. Bekl. verklaarde het sein niet vernomen te hebben. A. Zandee, arbeider te 's Heer Arendskerke, de laatste getuige, beeft den landbouwer De Jonge over den overweg zien rijden; zijn wagen was er juist gepasseerd toen de trein aankwam en ter hoogte van dien weg stopte. De beklaagde beweerde nog dat, toen de wagen over den overweg reed, de trein daar nog ruim 200 meter van af was. Zij wist dat zoo zeker, omdat zij dit op het terrein heeft laten nameten. Beklaagde verklaarde verder, dat zij nog nimmer wegens onoplettendheid in haar bediening is gestraft. De ambtenaar van het openbaar ministerie stelde in het licht, dat het in den bewusten morgen weinig gescheeld had of de passagierstrein, waarvan hier sprake is, ware in botsing gekomen met den wagen van De Jonge, en dat zonder de oplettendheid van den machinist ernstige onheilen hadden kunnen voorkomen en een deraillement van den trein mogelijk was geweest. Dat gevaar is te wijten aan de beklaagde, die niet voldaan heeft aan het voorschrift om d.-ie minuten vóór de komst van den trein de boomen te sluiten. Spreker wees erop dat de betrekking van wachteres ecu gewichtige is, doch dat uit sleur nog al eens gezondigd wordt. De ambtenaar verklaarde verder dat meer- Ipalen zorgeloosheid bij het wachterspersoneel ïoorkomt doch, dat het zeer moeilijk is daarvoor sen strafvervolging in te stellen, omdat men van don kant der spoorwegautoriteiten oer tegenwerking dan hulp daarbij ondervindt. Er heerscht daarbij als bij meer dergelijke zaken een zeker verlangen om die in den doofpot te stoppen. Met het oog daarop en ook wijl hier de schuld van de beklaagde wettig en overtuigend is geconstateerd, vorderde de ambtenaar schuldigverklaring van bekl. aan het haar ten laste gelogde en hare veroordeeling tot 3 maanden hechtenis. Hierna werd het onderzoek gesloten en de uitspraak bepaald op heden over acht dagen. In eene, eveneens heden behandelde, betrekkelijk onbeteekenende, zaak van mishandeling, ten laste van een inwoner van 's Heerenhoe k, worden door een aantal gehoorde getuigen in menig opzicht met elkaar strijdige getuigenissen afgelegd, waarvan er twee tot een incident aanleiding gaven. De burgemeester der gemeente J. 'G. P. Timans verklaarde onder meer, dat hij in den morgen van den dag, volgende op die waarop de mishandeling was geschied, was geweest bij en gesproken had met de vrouw van deh herbergier, waar het feit was gepleegd, terwijl de vrouw van den herbergier dit ten stérkste tegensprak. Dit gaf den ambtenaar van het openbaar ministerie aanleiding aan de geloofwaardigheid van de getuige J. 0., vrouw van L. C. G., te twijfelen en te meenen dat zij onder eede een valsche verklaring had afgelegd. Hij vorderde dat daarvan proces-verbaal zou worden opgemaakt eu een instructie geopend met last tot nare gevangenneming. Tóen werd de bedoelde getuige nog eens ondervraagd, waarbij zij, ofschoon,niet willende verklaren dat de burgemeester den bedoelden dag te haren huize was geweest, toch de ïuogclijkheid toegaf, dat z§ zich het bedoelde bezoek niet meer zou kunnen herinneren. Na deze gedeeltelijke terugkomst op hare verklaring, zag de ambtenaar voorshands van zijne vordering af. Dezelfde rechtbank deed heden uitspraak in de zaak van P. K., 46 j., werkman, en G. K., 20 j., arbeider, beiden te Kloetinge, thans alhier in hechtenis, van wier zaak wij, bij de behandeling, in ons nommer van 16 dezer breedvoerig melding maakten. Beklaagden werden ter zake van „poging tot diefstal, vergezeld van geweld tegen twee personen, gepleegd met het oogmerk om dien diefstal voor te bereiden, door twee vereenigde personen, waarbij de schuldigen zich den toegang tot de plaats des rnisdrijfs hebben verschaft door middel van braak en inklimming" veroordeeld: de le tot eene gevangenisstraf van vijf jaren en de 2e tot eene van twee jaar en zes maanden, met mindering van den tijd, in verzekerde bewaring doorgebracht. Voorts zyn veroordeeld wegens : mishandeling: 3. 8., 27 j., commissionair, Schore, tot 14 d. gev.straf; diefstal i 3. M., 64 j., bvr. van J. M., Wolfaartsdijk, tot ƒ 10 b. 8.10 d. h.; en straatschenderij: 3. M. v. d. 8., 22 j., en J, N-, 24 j-, arbeiders Heinkenszand, beiden tot ƒ 9 b. fl. 3 d. h. Ter zittting van bovengenoemde rechtbank van Vrijdag 6 Mei a. s. zal worden behandeld de zaak tegen J. H., oud 32 jaar, onbezoldigd rijks veld wachter, geboren te Schore, wonende te Krniningen, beklaagd van meineed, gepleegd in de strafzaak tegen J. V. N., die voor het kantongerecht te Goes terecht stond wegens het stellen van wildstrikken. De Haagsche rechtbank veroordeelde Donderdag den chemist van de Zuidhollandsche bierbrouwerij, die in den avond vanden2lsten Februari jl. den brouwmeester dier fabriek een messteek heeft toegebracht, ten gevolge waarvan deze op 9 Maart d. a. v. in het gemeenteziekenhuis te 's Gravenhage is overleden, tot drie maanden gevangenisstraf. De rechtbank vond termen om, naar aanleiding van de voorafgaande mishandeling, welke de chemist ondergaan had van de zijde van den brouwmeester, een zeer milde straf toe te passen. — Door de rechtbank te Zwolle ïb de gewezen commies der posteryen J. J. L. B. de 8., wegens verduistering, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor den tijd van 1 jaar en drie maanden na aftrek der preventieve hechtenis en met ontzegging om een betrekking bij de posterijen gedurende de eerste zqb jaren te mogen bckleeden. ---