Middelburg 27 Mei. Ook al geen voorstander. Het schijnt dat dr Schaepman, die, in tegenstelling met al zijne katholieke mede-afgevaardïgden, stemde voor art. 1 vau het wetsontwerp, rakende afschaffing van de plaatsvervanging, dit niet deed nit sympathie voor het beginsel. Hy verklaarde nl, later bij dat artikel niet te hebben gestemd over den persoonlijken dienstplicht, dien hy niet noodig of gewenscht biytt achten, maar vóór de vrij stellingen, bedoeld in art. 127, die een onderdeel uitmaakten van art. 1. Wat hebben de liberale en andere leden, die, by de kwestie der vry stellingen, der clericale party zoo aardig naar de oogen zagen en hun best deden om hen te bekeeren, een succes gehad 1 Niet een der katholieken is, ter wille daarvan, van standpunt veranderd. Het Centrum juicht natuurlijk over de beslissing, ten opzichte van die vrijstellingen gevallen. Vooral is het blad ingenomen met de verdediging daarvan door den heer Veegens, die namens de commissie van rapporteurs opmerkte een „nationale wet'7 te willen en daarom hulde bracht aan de regeering voor de verdraagzaamheid, door haar betracht. Dit geeft Het Centrum de volgende ontboezeming in de pen: „Wij staan bier voor merkwaardige bekentenissen. Zoo dikwerf is getracht de „clericalen" als 't ware van de natie af te scheiden en hnnne rechtmatige verlangens als gevaarlijk voor het welzijn der burgerlijke Maatschappij voor te stellen. En wat al booze bedoelingen heeft men den „ultramontanen" niet toegeschreven ! Zy waren eigeniyk geen goede patriotten- Hun vaderland lag over de bergen. Hun ageeren bedreigde onophoudelijk bet moderne leven en zyne organen. „En ziedaar! Door een bewindsman van onverdacht liberale beginselen wordt thans op een gewichtig punt toegegeven, dat het Staatsbelang medebrengt hunne voorwaarden in te willigen. Om een nationale wet tot stand te brengen is het zaak hen niet te krenken in hunne overtuiging." Een prachtige nationale wet! Tal van personen, die toch ook tot de natie behooren, ten minste moeten behooren, al zit hun hart elders, worden ontheven van eene verplichting die, hoe noodig ook, anderen toch ook niet licht valt, op velen zelfs zwaar drukt. In oogenblikken van gevaar zijn zij vrijgesteld ; zelfs tot liefdediensten kunnen zy niet worden geroepen! En in gewone tijden behoeven zij hun werkkring niet te verlaten, zooals anderen voor wie dit tal van moeiiykheden oplevert. En dat alles geschiedt onder de vlag der ver- ' draagzaambeid, ter wille van hunne godsdienstige overtuiging; terwijl men tegenover anderen ( zoo onverdraagzaam is met hun gevoelens op - dit punt, met hun antipathie tegen vechten en i krijgsdienst geen rekening te houden. < Het is eigenaardig. Maar zeker niet aardig is het van dr Schaepman dat hy die hooggeroemde verdraagzaamheid, waardoor de Kerk in deze boven den Staat triomfeert, wat in katholieke landen zelfs niet eens gebeurt — Nederland geniet dus boven die allen dit voorecht! — beloonde met eene... bedreiging! Als het amendement-Troelstra wordt aangenomen zon, merkte hy op, de wet niet alleen veroordeeld, onvaderiandslievend en onnationaal zijn, neen ... het verzet zou dan zwijgend maar onbreekbaar zyn, van alles wat katholiek denkt. Ol hooggeroemde vaderlandsliefde van dr Schaepman en de zijnen! Hoe warm is hunne belangstelling voor het algemeen! En die bedreiging was te erger, omdat zy totaal onuoodig was. Dr Schaepman kon, even goed als wy, weten dat het amendement zou worden verworpen, trots de flinke, de degelijke, de kranige verdediging door den voorsteller. Mr Troelstra toonde zich in woordenkeus, in argumenten tegen dr Schaepman ten volle opgewassen. Vaardig spreker als hy is, was bij voor dien dichter-staatsman een geducht kampioen en blikbaar werd hy in zijn betoog' met belangstelling door zijne medeleden geboord, waar bij de afhankelijkheid der Kerk van den Staat bepleitte en de roomsche kerk verweet, dat zij wel prachtige kerkgebouwen sticht van het geld, haar gegeven, maar niet genoeg doet voor haar armen. Dit lokte natuurlijk weer een protest nit van de zijde van dr Schaepman — alles onder levendige belangstelling en onder ademlooze stilte in de Kamer. Nu Het Centrum zoo uitbundig is in zijn lof, konden wij de verzoeking niet weerstaan nog eens te wijzen op dit alles, op de inconsequentie, de tegenstrijdigheden, die zich bij de behandeling van dit ontwerp hebben voorgedaan. Waarlijk, wij zijn niet jaloersch op den lof, dien mr Veegens van die zijde te beurt valt! Dan brengen wy liever buide aan de vijftien kamerleden, die aan zulk eene onrechtvaardigheid niet hebbe n meegewerkt. --- Nederlandsche en Fransche journalistiek. Dat de Fransche pers in menig opzicht van de Nederiandsche verschilt is bekend. Vooral door hare afhankelijkheid. Een merkwaardig bewijs daarvan levert het volgende gedeelte uit een Parijschen brief ever het bekend worden van deu uitslag der herstemmingen : „De uitslag is nu spoediger bekend geworden dan bij de eerste stemming. Evenals toen werden ook thans alle berichten in het ministerie van binnenlandsche zaken gecentraliseerd. Het zeer uitgestrekte paleis van de place Beauvau biedt op den verkiezingsavond een eigenaardig schouwspel aan. Tot laat in den nacht zyn verschillende bureaux open en is er een voortdurend heen en weer geloop door het groote hek, dat wagewyd geopend blijft. Afgevaardigden of familieleden van afgevaardigden komen elk oogenblik berichten inwinnen; de dames zijn niet het minst nieuwsgierig en worden door de echtgenoote van den minister ontvangen. Een klein legertje velocipedisten stationneert voor het perron, dat toegang geeft tot het hotel van den minister. Zij wachten op de berichten der journalisten, om deze terßtond naar de bladen te kunnen biengen, waar alles tot vlugge publiceering is voorbereid. De pers zelve wordt — voorzien van eene speciale kaart — in het hotel van den minister ontvangen. Het is een eigenaardige nachtwake. In de groote zaal van de rez-de chaussée is alles voor de pers in gereedheid gebracht. Eene reusachtige tafel in het midden en eene reeks tafeltjes langs de muren, bedekt met het onmisbare, groene kleed, dat afsteekt tegen de luxueuse muurschilderingen en wand versieringen. Langs die tafels zooveel mogelijk stoelen, voor eiken stoel een schrijfmap, een stapeltje schrijfpapier, een pen en een inktkoker. Rnim 100 journalisten kunnen hier plaats vinden. Achterin de zaal is een soort van tribune, waarin een ambtenaar van het ministerie gezeten is, die de telegrammen, naar gelang zij inkomen, en na ze eerst den minister te hebben medegedeeld, voorleest. Het kiesdistrict, de uitgebrachte stemmen, de candidaten, ja zelts de officieele classificatie, die eiken candidaat gegeven is, worden zeer langzaam en duidelijk gedicteerd, en in deze groote klasse, die by het licht van electrische kronen ijverig het dictaat opschrijft, is navragen a Mossieu wel geoorloofd. Het rooken is ook gepermitteerd, doch biervan maakt men bescheiden gebruik. In de pauzes, veroorzaakt door het niet ontvangen van berichten, wordt druk en levendig gediscoureerd, en de sensatie-makende verkiezingen worden terstond met allerlei uitroepen begroet. De ambtenaar van het ministerie blijft onverstoorbaar kalm." Terwyl in Frankryk dus de pers bij het verkrijgen van den uitslag der verkiezingen, af hankeiyk is van de regeering, was het in Nederland in het vorige jaar juist andersom. Daar verzamelden de bladen den uitslag van de verkiezing in elk stembureau (wij bv.,dank zy de vriendelijke hulp van vele welwillende personen, die van alle Zeeuwsche gemeenten en onderdeelen van gemeenten); de cijfers der verschillende stembureau! werden door de pers opgeteld, waarna de voorloopige uitslag naar een te Amsterdam gevestigd centraal-bureau werd geseind, dat op zijn beurt ons en andere bladen weer op de hoogte hield van den uitslag in buiten de provincie gelegen districten. Zoo wist de pers, en zij alleen, hoe de zaken stonden; en ook de ministers, wij meenen zelfs nog hooger geplaatste personen, werden door het Amsterdamsche bureau op de hoogte gehouden van den stand van zaken. En het gevolg? By de eerste stemming volgens het nieuwe stelsel liep alles nog niet naar wensch. Maar toen tien dagen later in de helft der districten een herstemming plaats had, kon Amsterdam te half tien zegevierend seinen: „Dienst afgeloopen." In Frankrijk had men 's nachts om éen uur nauwelijks de helft der districten. De officieele weg is ook in deze dus lang niet de kortste en de beste. --- GOEDE ZORG. De agenten van politie te Rotterdam hebben thans bevel gekregen, om den kinderen de meikevers, waarmede zij spelen, af te nemen, en den beestjes dan de vrijheid terug te geven. In andere plaatsen worden die schadelijke insecten juist zooveel mogelijk verdelgd. Die opmerking van De Maasbode is wel waar, maar er is toch verschil tusschen het verdelgen van schadelijke insecten door een zoo plotseling mogelijken dood en het wreede kinderspel, dat het dier noodeloos kwelt en het gemoed van het kind niet beter maakt. Niettemin blijft de vraag bestaan of de politiezorg bier niet wat ver gaat; straks mag men ook geen vliegen vangen. Aldus eene opmerking van het N. v. d. D., waarmee wy ons, met uitzondering van het laatste, geheel kunnen vereenigen. Het vliegenvangen op straat zal, dunkt ons, zoon vaart niet loopen. En dit is nog geheel iets anders dan het wreede spel, dat de kinderen met de meikevers en krabben uithalen. Na eerst met die dieren op wreede wyze gesold te hebben, trekt men hun ten slotte pooten en vleugeU uit. Wanneer de gestelde machten aan dergelijke dierenmishandeling iets kunnen doen, vinden wij dit zoo gewenscht eu zoo nuttig, dat wy daarvoor zelfs een weinig overdrijving wel over het hoofd willen zien. --- Pensioen voor weduwen en weezen van militairen beneden den rang van officier. Aan H. M. de Koningin-Regentes is een adres gericht door het hoofdbestuur van Eendracht, vereeniging van actief dienende onderofficieren en gehuwde militairen en militaire geêmployeerden beneden den rang van officier, behoorende tot de Nederiandsche landmacht, ter verkrijging van rijkspensioen voor hun weduwen en weezen. Daarin wordt o. a. medegedeeld: dat het ledental der vereeniging thans is geklommen tot 3111, z^nde verreweg de groote meerderheid van de aanwezige onderofficieren en gehuwde minderen van bet leger, waaronder ongeveer s/4 van de gezamenlijke gehuwden, terwijl 43 opper- en hoofdofficieren het Btreven der vereeniging als eerelid steunen; dat het van algemeene bekendheid is, dat bij het overlijden van gehuwde militairen, beneden den rang van officier, de weduwen en weezen bijna geheel onverzorgd achterblyven ; dat het bestaande fonds tot ondersteuning van weduwen en weezen van vrijwillig dienende militairen, beneden den rang van officier, dien diep te betreuren toestand slechts voor een klein gedeelte opheft; dat de soldijen niet voldoende zijn om langs particulieren weg of door het hierboven ge noemde fonds in de behoeften van weduwen en weezen te voorzien, aangezien voor het verkrijgen van een voldoend pensioen de te betalen contributièn boven de financieele draagkrachten gaan van de belanghebbenden; dat verbetering van het lot der bedoelde weduwen en weezen, naar de meening van adressanten, alleen tot stand gebracht kan worden door een wet tot oprichting van een Ryks weduwen- en weezenfonds voor militairen beneden den rang van officier; redenen waarom de Vereeniging zich tot M. H. went met bet verzoek, het lot hunner weduwen en weezen te willen verbeteren in den geest als tbans geschiedt voor de weduwen en weezen der burgerlijke Hijks-ambtenaren en ongeveer naar regelen als in een bijlage tot het adres is aangegeven. Bescheidenlijk veroorloven zy zichtevenste verzoeken — tot vermindering der daardoor op het Kijk vallende uitgaven — ter beschikking van het gewenschte fonds te doen stellen de som van f 4.000.000, welke, ingevolge het 2e lid van art. 31 der wet van 9 Mei 1890, Stbl. no 79, tot regeling van het pensioen der weduwen en weezen van burgerlijke ambtenaren, aan het Ryk moet worden uitgekeerd, en waaraan de regeering nog geene bestemming beeft gegeven. _ --- BENOEMINGEN ENZ. Bij kon. besluit is benoemd tot directeur van het post- en telegraafkantoor te Waddinxveen H. van Drimmelen, thans klerk der posteryen en telegraphie le kl. --- TWEEDE KAMER. Aan het einde der zitting keurde de Kamer Donderdag nog verschillende wetsontwerpen goed, o.a. die betreffende de verbouwing van de polytechnische school en den bouw der strafgevangenis te Haarlem, dit laatste na gedachten wisseling, waarbij de minister tegenover den heer Van der Zwaag meende, dat het celsysteem geen nadeelige gevolgen heeft. Gevangenisarbeid zal zooveel mogelijk voor het rijk worden bestemd om concurrentie te voorkomen. Aan den heer Macaré zeide de minister dat zoo noodig de inrichting met het oog op de communicatie zal veranderd worden. Heden zijn andere wetsontwerpen aan de orde. (Men zie Laatste berichten.) --- ATJEH. De dood der luitenants Vreu en Hocke. Door den Atjeh-correspondent van de Sum. Ct. wordt over het onheil, aan de luitenants Vree en Hocke bij het overtrekken van de Atjeh-rivier overkomen, het volgende gemeld : Den 16en April maakte de 4e berg-batterlj een marsch van Kotaradja naar Lampermei. Het schijnt dat er onder de officieren een soort van wedstryd werd aangegaan over wie bet beste zwemmen kon. Op de hoogte vankampoeng Pango althans, waar men niet door de kali behoefde te trekken, ging de le luitenant Sohuurmans op eens te water en zwom naar de overzijde. Daar aangekomen, riep hy den beiden anderen officieren, den le-lnitenant R. J. H. Vree en den 2e-luitenant J. J. Hocke, toe, dat zij het niet moesten wagen over te zwemmen, indien zy niet overtuigd waren uitstekende zwemmers te zijn. De luitenant Vree ging echter toch, en wel geheel gekleed, in de kali; maar toen hij bijna aan den overkant was, werd de stroom hem te machtig en in minder dan geen tyd verdween hy in de diepte. Inmiddels had de luitenant Hocke zich te paard te water begeven en bevond zich juist in 't midden van den stroom, toen de luitenant Vree verdronk. Het paard begon onwillig te worden, wierp den bereider van zich af en toen de luitenant Hocke viel, kreeg hy nog een trap van het dier, waardoor hy waarschijnlijk bedwelmde. Ook hij verdween terstond in de diepte en werd door den sterken stroom meegevoerd. Niemand zag een der beide drenkelingen nog boven komen. Het behoeft wel niet gezegd te worden, dat alles wat mogelijk was, gedaan werd om de ongelukkige officiereu te redden. Maar daar niemand der onderofficieren en manschappen in de onmiddellijke nabijheid was —men vergete niet dat de batterij niet door de kali trok — kwam hulp te laat. Van ai de plaats waar het ongeluk plaata vond, werden terstond ordonnancen naar Kotaradja gezonden. Dadelijk rukten patrouilles uit langs de beide oevers der Atjeh-rivier, maar het duurde tot den volgenden middag eer men de lijken vond. Dat van den luitenant Vree werd by kampoeng Dawa opgevischt en dat van den luitenant Hocke even voorby Kota-Alam. Nog denzelfden middag werden de beide luitenants van het hospitaal uit naar Petjoet overgebracht onder een buitengewonen toeloop van belangstellenden. Het voorval had een diepen indruk gemaakt. Er is een commissie benoemd die in opdracht heeft het gebeurde te onderzoeken. --- UIT STAD EN PROVINCIE. Wy vestigen de aandacht onzer lezers te Middelburg op een advertentie in dit nommer, waarby eene geschikte localiteit wordt gevraagd voor den op te richten kookcursus, waarover meermalen in ons blad geschreven is. Kan iemand op billijke voorwaarden daaraan ook belpen ? — Het zetten in het droogdok al hiervan het Eng. ss. Britannic, van Antwerpen, werd Donderdag vertraagd. Het had heden ochtend plaats. Dien morgen hadden eenige losse werklieden, die te werk zonden gesteld worden om genoemd schip te verven, bezwaar tegen het hun geboden loon van 16 centen per nnr, niettegenstaande steeds hetzelfde bedrag betaald wordt. Zy eischten belangryk meer, misschien door de wetenschap, dat er ditmaal bijzondere haast by 't werk was. Aan dien eisch werd door den werkgever niet voldaan, waarop de werklui weigerden te beginnen. Spoedig echter waren andere personen gevonden, die hun taak overnamen. — Heden bad ten raadhuize alhier de opening plaats van de biljetten van houders van caroussels, kramen, tenten en andere inrichtingen (behalve stoomcaroussels en andere inrichtingen of tenten van groote afmetingen, te weten van ongeveer 200 vierkante meter en meer oppervlakte) die de dit jaar te houden jaarmarkt wenschen te bezoeken, met opgaaf van hetgeen zij boven het gewone marktgeld voor eene standplaats wenschen te bieden. Er was nogal veel animo. Heel wat biljetten waren ingekomen en de geboden prijzen liepen van f 68 voor een caronssel tot 50 centen voor een klein stalletje. Behalve de caroussels is bij deze gelegenheid ingeschreven voor kleine vermakelijkheden en voor onderscheidene wafel-, poffertjes-, beignet-, bollen-, paling-, koek- en sneelgoedkramen en voor ververschingstenten. Ook een photograaf kocht zich een standplaats. — Van de door burg. en weth. van Mid* delb n r g gegeven gelegenheid om iv te schrijven voor het recht van concessie voor da plaatsing van twee ververschingstenten en van een wafel- of poffertjeskraam op het Holenwater op 31 Augustus en 1 September is slechts door een persoon gebruik gemaakt, nl. door P. Polderman alhier. Hij verlangt die concessie kosteloos, op grond dat de onkosten al zwaar genoeg waren. — Door een landbouwer onder de gemeente Grijpskerke werd dezer dagen op zyne hofstede een kleine schildpad gevangen. Hy houdt het dier met water, wormen en gras in 't leven en 't is tierig en gedyt goed. Iv de Donderdag gehouden zitting van den gemeenteraad van Goes, waarvan in het vorig nommer onder Laatste berichten een verslag is opgenomen, werd, in zake den afstand van terrein aan de Boudewijn de Wittestraat aan de firma wed. J. C. Massee en Zn., door den burgemeester, voor dat hy in behandeling bracht bet voorstel om het benoodigde terrein aan deu publieken dienst te onttrekken, zyn advies kenbaar gemaakt, en dat wel omdat hy door ziekte verhinderd is geweest in de vorige raadsvergadering tegenwoordig te zyn. Hij begon met te herinneren aan art 230 (le alinea) der gemeentewet, luidende: „De aan de gemeente behoorende wegen enz. mogen niet worden vervreemd, bezwaard of verpand, dan nadat zy door een besluit van den raad verklaard zijn, ter openbaren dienst niet meer bestemd te wezen." De wetgever vond het dus geen eenvoudige zaak, gemeentegrond aan den publieken dienst te onttrekken. Integendeel moet de raad ca zelfs de burgerij zich als rentmeesters beaehonwpn en niet als eigenaars. Men moet dus dezen afstand toetsen aan do. vraag hoe groot bet tegengestelde belang wel - is om tot afstand van gemeente-eigendom over te gaan. Aan de hand van den vader der wet, Thor*. becke, zelf, ging de burgemeester dit na. Afstand kan soms in het belang der gemeente zijn, en het kan wenschelijk wezen dat de alge*, meene zaak van nature verandere en privaateigen* dom worde. B. v. bij sterke toename der bevolking, indien aanbouw van buizen buiten hare muren onmogelijk is, kon het tot groot gerief strekken dat op een groot, enkel tot ver* siering der gemeente strekkend plein woningen worden gebouwd. Dit geval is echter hier niet van toepassing, waarom de burgemeester tot verwerping van het voorstel adviseerde. Er is echter nog meer : de weg is van groot belang voor de gemeente, zooals by de vorige zitting duidelijk is gebleken, maar bovendien het algemeen belang is er mede gemoeid. ■ Goes, als groote marktplaats, bezit kleine toegangswegen en wordt zeer getroffen door afstand van den grond, omdat deze weg de kortste is tot het centrum der stad met vol* doeude breedte; ieder bezoeker van Goes, ieder marktganger, ieder reiziger heeft dus belang by het behoud ervan. By verkeerswegen ia altyd het algemeen belang gemoeid. Eindelijk kan bet, meende de burgemeester* zyn nut hebben mede te deelen wat de stichter vaa deze werkplaats, de heer C. E. Massee zelf, dacht van de zaak. In bet adres van dien heer aan den raad om de thans bezeten terreinen te erlangen, zeide hy aan het einde letterlijk: „Requestrant meent verder te moeten opmerken, dat de rooiing van het aangevraagde terrein 12 meters nit de school der 2e klasse is genomen en het magaziju 15 meters van dat gebouw verwyderd blijft." Ziedaar de taal van een man, die begreep dat bet gem. belang niet mocht worden opgeofferd voor zijn belang, maar leerrflk ook voor den Raad, die in de nieuwe aanvrage kan zien, dat opvolgers maar al te licht vergeten, dat eenig verzoek alléén is toegestaan omdat de verzoeker zelf de gemeentebelangen bethoo|6t stelde. De voorzitter zal dan ook met alle middelen die de wet hem in banden geeft, trachten te beletten dat deze ramp over de gemeente kome. Slaagt hij hierin niet, dan blijft hem altyd de troost alles gedaan te hebben wat bij kon. — Door de vooruitstrevend liberale kiesvereeniging Vooruit aldaar, zijn in een Woensdag gehouden vergadering als candidaten voor de Statenverkiezing ook gesteld de heeren: J« M. Kakebeeke, mr W. F. J. Wagtho en J. P. A. Geill. Voor den vierden candidaat sal later een keuze worden gedaan tusschen de heeren A. Bruggeman en W. F. K. Lenshoek, de voorloopige candidaten. In dezelfde vergadering werd ter sprake gebracht de bewering, ook in den raad aangeroerd en geuit in een te Goes verschijnend blad, omtrent bet dure Sas. Er liep een gerucht dat het bestuur der vereeniging daaraan niet vreemd was. Dit werd ten stelligste ontkend. Het bestuur zal zich nader verdedigen. — In de vergadering van Ingelanden van de Zwake polders werd het dljkgeschot van den eenen polder met ƒ0.25 verminderd en op ƒ3 en van den andereu met f 0.50 verminderd en op ƒ 2 gebracht. Met de wyzigiDg van art. 102 van het polderreglement konden de Ingelanden zich vereenigen ; daarentegen werd het request der gemeente 's-Gravenpolder om de bijdrage voor afkoop tollen eu onderhoud wegen te verhoogen tot een volgend jaar weggelegd. — Te Kruiningen heersenen de mazelen zoo hevig, dat men genoodzaakt was de scholen te sluiten en de meeste woningen van de bekende plakkaten voorzien zyn. Te Schoondijke had jl. Donderdag, naar men ons vau daar meldt, de algemeene vergadering van stembevoegde ingelanden van den Generalen Prins Willem polder plaats. 74 van de 82 ingelanden waren tegenwoordig of vertegenwoordigd. Allereerst kwamen, in verband met de circulaire van Gedeputeerde Staten, de aanunjzingen of volmachten ter sprake. Zonder hoofdelijke stemming werd besloten bezitters van een volmacht niet af te wyzen als in overeenstemming met de wet. Deze unanieme beslissing was van te meer gewicht, omdat eene belangrijke benoeming aan de orde zou worden gesteld. Nadat een ampel verslag over den toestand eu de behoeften des polders was uitgebracht, werd de rekening over het afgeloopen dienstjaar vastgesteld in ontvang en uitgaaf tot een bedrag van f 29.407.751/* met een goed Blot van f 3515.34. Een adres van pachters van gronden des polders, om opnieuw voor den tyd van zeven jaren onderhands in te pachten, gaf toteenige discussie aanleiding. De beer J. F. Hennequin opperde de vraag of in bet belang van den polder eene publieke verpachting niet gewenscbter is. De heer J. Th. Hendrikse daarentegen was van oordeel, dat, daar waar een goede pachtsom besteed eu prompt betaald wordt, men het onderste uit de kan van den boer niet moet willen hebben. Het gehalte der pachters laat bij eene openbare mededinging wel eens te wenschen over. Overeenkomstig het voorstel van het bestuur werd opnieuw tot onderhandsche verpachting aan de tegenwoordige gebruikers besloten. Een rapport van den opzichter van 's rijks waterstaat P. Muller voor het aanleggen eener los- en laadplaats aan de uitwateringsgeul bij Nummer één te Hoofdplaat werd ter kennisname van de leden in het 'archief gedeponeerd in afwachting van het initiatief, dat het bevoegde waterschap nemen zal. Tot den verkoop van populiere boomen op den Diomededyk en bij het gehucht Turkije werd machtiging verstrekt. Omtrent enkele belemmeringen, door derden willekeurig in de waterleidingen veroorzaakt, werd bet bestuur zwakheid in doortastende maatregelen verweten. Dit zeide daarop too tegen de overtreders proces-verbaal te zullen opmaken. De begrooting werd in ontvang en uitgaaf vastgesteld op ƒ 17.109.10, berekend ü ƒ 2.70 dgkgeschot per hectare. Ten slotte verklaarde de heer Leenbouts, wegens zyn vergevorderden leeftijd vau 78 jaren, niet meer te willen in aanmerking komen voor de betrekking van dijkgraaf. Hem werd door den ontvanger-griffier, den beer W. C. de Smidt, in hartelijke woorden dankgezegd voor zijne jarenlange ijverige en nauwgezette plichtsbetrachting en een weiverdienende rast toegewenscht, waarmede de vergadering door applaus instemde. In zijn plaats werd onmiddellijk daarna tot dijkgraaf gekozen de oudste gezworen, de beer Willem Bruijnooge, landbouwer te Schoondijke, met 47 stemmen tegen 25 op den heer Jobanneß Risseeuw, landbouwer te IJzendijke, en 2 blanco briefjes, — Jl. Woensdag had te Biervliet de jaarlijksche vergadering van ingelanden van den Koninginnenpolier plaats, die door een veertigtal leden werd bygewoond en haar gewoon verloop bad. Vermelding verdient, naar men ons schryft, eene eigenaardige bijzonderheid, die daarby plaats bad. De voorzitter, de heer C. J. Sturm, bracht in herinnering, dat tde polder zijn naam ontleent aan onze beide vorstinnen naar aanleiding van Haar heugelijk bezoek aan Zeeland. Als een hulde aan Hare Majesteiten had het bestuur in dit kroningsjaar de rekening en begrooting doen drukken op fijn papier, omzoomd met de nationale kleuren en een Oranjerand, in het midden versierd met de portretten en buste der Vorstinnen, een en ander door de firma A. J. Bronswijk te Oostburg keurig uitgevoerd. De leden, waaronder verscheidene Belgen, gaven daarover hunne voldoening te kennen. ---