Middelburg 24 December. Kerstfeest. Slil ïs 't in 't hooge witte Huis der Nacht. De mane brandt er met haar zrlvergloor; lïlankiloomig droomt haar licht dc ruimten d00r.... Nog in 't wijd-vcrre glanst sneeuwbeemde zacht. Stil is 't in het Heiligdom of 't Wonder wacht. Marie Boddaert, Kerstnacht. Zijn hoogste, zijn eenige geloof bestond in het vast vertrouwen op goddelijke liefde en mensehelijke waarde! En de grootste eerbied, de diepste vereering koesterde bij voor de groote geesten, de verheven figuren uit de geschiedenis of uit de mythologie, die als banierdragers daarvan ons worden geschetst. In dien stillen, dien heerlijken Kerstnacht Het hij hen wederom in zijne gedachten voorbijgaan. Hy dacht aan Budda, aan Coufusius, aan Multatuli en aan tal van anderen. Maar boven allen schitterde daar voor zijn geest de verheven figuur van Een, die, hetzij men hem hult in een mystiek waas of, liever nog, beschouwt als mensch, uitblonk boven allen. Hem komt de hoogste lof toe 1 Grootsch blijft Hij, ook zelfs In zijne oogenblikken van zwakheid. Hoe zou Hij iv onze dagen zijn stem hebben verheven tegen al wat laag, schijnheilig, klein, bekrompen, liefdeloos en egoïstisch is! Hoe zou Hij gepredikt hebben voor sociale rechtvaardigheid 1 Hoe zon Hij zijn anathema geslingerd hebben, of aijn „Wee u, wee u" hebben doen hooren over een stad van weelde, waar zooveel onrechtvaardigheid is geschied. Maar ook -. hoe zou Hij zijn goedkeuring gegeven hebben aan hen, die thans op weg ziju het warnet van leugen en bedrog van een te scheuren! Hoe zou Hij opgaan naar Kusland's hoofdstad om den jeugdigen vorst te schragen en te zegenen voor zijn pogen om het „Vrede, Vrede" een stap nader te brengen 1 Doch waartoe die weidscbe gedachten, waar het Kerstfeest in de eerste plaats is een feest van innige, huiselijke strekking. Voor het gezin kan het zegen aanbrengen 1 Eu van daaruit kan de geest, waarvan het spreekt, weer doorwerken als een zuurdesem, in kleinen en grooten kring. En de peinzer greep uit het vele, dat op zgn schrijftafel lag, een eenvoudig blaadje, **■) dat zoo menigmaal zulke goede woorden laat hooren, woorden uit zijn bart gegrepen. En hij las daarin met zooveel instemming: „Kerstfeest, feest van licht en liefde, hoe schoon schijnt ge ons toe in de donkere Decemberdagen. Hoeveel zoete herinneringen wekt ge bij ons op, wanneer we denken aan ons gezellig thuis. Want is er grooter schat denkbaar, voor klein of groot, voor arm of rijk, dan een prettig thuis, waar liefde en vrede een verbond hebben gesloten en waar door diè vereende krachten elk lid van 't gezin zich beijvert, om 't verblijf in den huiseiyken kring door licht en liefde te verwarmen. Elk jaar worden wij op den 25en December aan die liefde en vrede van ons huis herinnerd, en hebben daar wel eens behoefte aan. Of ia het geen zegen en doet 't ons niet goed daar in ons vriendelijk thuis, zoowel in leed als in vreugde altijd deelnemende woorden te hooren, altijd een oor te vinden gereed om naar ons te luisteren, harten te kennen die meegevoelen met ons, die zicb verblijden als wij ons gelukkig gevoelen, die lijden als wij smart ondervinden ? Zoon te huis is als een hemel op aardel Want, niet waar, we weten het allen dat ie er zijn die moedige, trouwe, menseb•J Jerseksche en ThooUehe courant. Hevende harten, die, zich zelf gelukkig gevoelend, ook aan anderen denken, die gelukkig nog niet alle poè'sie van het leven wegnemen, die het „in menschen een welbehagen" duidelijk verstaan en van de lichtende zon, die zij in eigen huis aanschouwen, stralen zenden naar 'thuis van duisternis en droefheid, omdat zij een hart hebben. Kerstfeest, feest van licht en liefde, blijf ons met uw poëzie omringen, dan hooren we als in 'n droom de engelen zingen: „Eere zij God in de hoogste hemelen, vrede op aarde, in de menschen een welbehagen." Dan zien wij de Oostersche wijzen aankomen en knielen voor het kind, dat eenmaal die engelenzang zou verklaren, en door sijn voorbeeld de hoogste liefde zou leeren. Ocb, laten we ona nu niet verdiepen hoe alles werkelijk geweest is; de menschen uit dien tijd waren veel dichterlljker dan de tegenwoordige, maar boe 't ook zij, de Christus, die toen geboren werd, gaf ons in zijn leven en in zijn prediking een voorraad van feiten en leeringen, die ook voor den meest ongeloovigen mensch een schat van geluk en levenswijsheid kunnen zijn of worden. Eriß in de wereld geen mensch, die aan niets gelooft, want er is niemand die niets liefheeft. Wie slechts denkt aan zijn vriendelijk thuis heeft lief en wie liefheeft gelooft. Daarom zal ook voor de wereld blijven het feest van Kerstmis: de herinnering aan de geboorte van Hem, die werkelijk uit liefde -oor alle menschen ziju eigen leven gaf! En daarom, laten wij dat verhaal nog eens lezen.,. Laten wg er van aannemen zooveel als ieder in zijn hart dat kan, doch laten we met beide handen vasthouden de poëzie, die er in ligt, en de waarheid, dat Hij, die toen op dat tijdstip geboren werd, der wereld het beeld zou toouen van wat de mensch zou kunnen zijn, wanneer hij volmaakt was, wanneer hij „goddelijk" was. * *. * * Zoo kan ieder voor zich het Kerstfeest blijven vieren, zooals we 't van oudsher gewoon zijn. Wanneer wij de poëzie niet laten glippen, die er in ligt, en de waarheid er van iv praktijk brengen in ons huis, en in onze omgeving, dan mogen stormen woeden en de strijd om 't leven hang worden, het Kerstfeest zal ons altijd weer nieuwe kracht en levensmoed brengen." --- UIT STAD EN PROVINCIE. Bij kon. besluit ziju tegen 1 Jan. benoemd in den geneeskundigen raad voor Zeeland en Westelijk Noord Brabant: tot leden: dr J. E. Callenfels, te Hulst; dr G. W. Bruinsma, te Teteringen; H. Beker, apotheker te Breda; J. C. van der Harst, apotheker te Middelburg; dr J. P. Berdenis van Berlekom, te Middelburg, en mr A. P. Snouck Hurgronje, te Middelburg; en tot plaatsvervangende leden: dr J. C. de Man, te Middelburg; F. D. Kolft' van Oosterwij k, arts te Kruiningen; A. J. Wijnne, apotheker te Middelburg, J. J.Keyzer, apotheker te Tilburg; L. K. van der Harst, apotheker te Middelburg; mr A. P. L. Nelissen, te Breda; M. Batenburg, arts te Prinsenhage. Onder verwijzing naar eene advertentie in dit nommer, vestigen wij de aandacht van het groote publiek erop, dat de nieuwe Badinrichting in onze stad Maandag (Tweeden Kerstdag) ter bezichtiging is gesteld voor de geringe som van vijf cents per persoon. — In sommige bladen komt het bericht voordatde Middelburgscheen Vlissing. sch e Bestuurdersbonden aan de Tweede kamer een adres verzonden zouden hebben, waarin op verschillende gronden wordt aangedrongen op eene spoedige behandeling en aanneming van het ontwerp tot invoering eener verzekering van de arbeiders tegen de gevolgen van ongelukken in bepaalde bedrijven. Dit is niet juist en berust kennelijk op een verkeerd begrip omtrent een voorbarig bericht in een Zeeuwsch blad. Wel ïs een concept-adres opgemaakt, maar dit is nog eerst ter goedkeuring en om adhaesiebetuiging gezonden aan andere vereeniging en Het zal dus meer dan waarschijnlijk nog wel gewijzigd worden vóór het de Tweede kamer bereikt. In elk geval is het nog niet verzonden. — Maandag is te Middelburg geheel onverwacht gestorven, op 68-jarigen leeftijd, de heer L. W. Dockheer, in vroegere jaren ouderling der Ned. Herv. Gem.; in den laatsten tijd lid van bet kiescollege en van het college van notabelen der Ned. Herv. gemeente. Gedurende ettelijke jaren wbh hl' lid en secretaris van bet bestuur der school Molenwater ; ook toen hij uit het bestuur getreden was, bleef hij die school steeds een warm bart toedragen en toonde dit niet enkel in woorden maar vooral ook in daden. Van de Werkinrichting voor blinden was Doekheer een niet zoo gemakkelijk te vervangen bestuurslid ; aan haar belangen heeft hy een groot deel van sijn tijd en krachten gewijd. Ea z«o heeft hij ook als commissaris van de Commissie van spijsuitdeeling aan minvermogenden zich vele jaren verdienstelijk gemaakt door de behartiging van dit goede volksbelang. Zoo laat de overledene niet alleen een ledige plaats achter in den kring zijner bloedverwauten, die hem noode zulllen missen, maar ook in verschillende colleges, waarin men hem nog zoo gaarne langer bad werkzaam gezien, en bij nog zoo nuttig had kunnen zijn. (Nieuwe Zondagsbode). Te Vlissingen is de gemeenteraad bijeengeroepen tegen Woensdag a,, des namiddags te twee uren. Na mededeelingen en overlegging van stukken, zal de benoeming plaats hebben van vier leden der commissie van toezicht 1. o.; twee regenten en eene regentes van het gasthuis; een lid der commissie voor de leer-back; een regent en eeac regentes voor het burger weeshuis; een lid van het algemeen armbestuur en een lid d&r commissie voor de zeemans- en visechersbeurs. Verder komen in behandeling de volgende voorstellen van burg. en weth.: tot onderhandschen verkoop van grond aan Fey en Stroo, J. Willemse, A, Hanewinkel, Gebr. de Plaa: tot onttrekking van grond aan den publieken dienst en verkoop aan de kon. mij de Schelde; tot reorganisatie der scholen Een F; tot verkoop kapitaal en aangaan -eener geldleening ten behoeve van den voorgenomen schoolbouwtot overname van onbruikbaar geworden kazerne-meubelen ; tot beschikking over den post onvoorziene uitgaven 1898, en tot het verleenen van vergunning aan M. Goote tot het behouden van een voetbrug. — Aan mejuffrouw M. E. Schuurman, wien met 1 Januari e. k. op haar verzoek wegens gezondheidsredenen eervol ontslag werd verleend als hoofd van school F te Vlissingen, waaraan zij 17 jaar werkzaam was, werd bij haar afscheid door een groot aantal leer- Hngen uit alle klassen een souvenir aangeboden, bestaande nit een ebbenhouten boekenkast, waarbij gevoegd was een gecaligrafeerd album, bevattende een opschrift en alle namen der meisjes, die aan dit geschenk hebbeu deelgenomen. — Te Vlissingen kreeg beden (Zaterdag) een vierjarig jongetje ernstige brandwonden, doordien het bij afwezigheid der moeder in een teil met kokend water was gevallen. Volgens mededeeling in sommige bladen is te BiezeUnge aan den zeedijk, langs den Willem -rlnnapolder, een schildpad aangespoeld, die 96 Kg. weegt. De afmetingen van het dekschild zijn 95 cM. en 87 cM. --- WAPENHANDEL. De geweren zija gekomen! Nadat de vrijwillige oefeningen in den wapenhandel ruim twee maanden aan den gang zijn en men metgroot verlangen naar de wapens uitzag, zijn zij er eindelijk. Geen beter middel om propaganda te maken voor het leger dan deze oefeningen; al is men nog zoo gekant tegen den militairen dienst, deze „uitvinding" moet men loven. De eenvoudige jongens van het platteland) ongebolsterd tot in hunne nieren, hebben er schik in en volgen geregeld en geduldig de lessen, die de onderofficieren hun tweemaal 's weeks gedurende twee uren geven. Zij worden er andere menschen door; en het is ean lust de jongens te zien werken, en vooral is het opmerkelijk, in boe korten tijd de hou ding en de manieren van de aanstaande man nekes veranderd is. Moeite wordt niet ontzien; en zij, die zich te laat aangemeld hebben of niet in de termen vielen om aan de oefenin gen deel te nemen, krijgen extra-lessen en mogen, als er maar plaats is, aan de gewone lessen ook deel nemen. De overste, belast met de regeling der vrijwillige oefeningen, werkt de zaak zeer in de band en geeft zooveel toestemming tot hef bijwonen der lessen als hem, in overleg met de burgemeesters, maar mogelijk ia. Het toezicht op dit onderwys is zeer voldoende; en door geheel Zeeland worden de ij ver en de moeite van den kapitein, wien dit toezicht is opgedra gen, zeer geprezen; hij weet de onderofficieren, die speciaal met dit onderricht belast zijn, goed te biezen, en aan hunne leiding eene vaste richting te geven. Vooral heeft hg stag met de jongelui om te gaan, ben aan te moedigen en de lessen aangenaam te maken. Gebeurde het vroeger dat de oefeningen verliepen door gebrek aan den noodigen ijver van beide kanten, dit jaar ia er van plichtsverzaking of weinig lust geen sprake. Als een bewijs van welwillendheid der gezaghebbenden in deze zaak dient wel vermeld dat iemand, die zich aangemeld had voor het reservekader, nu reeds de voorloopige oefeningen in een naburige gemeente mocht bijwonen, daar er in zijn woonplaats geene oefeningen gehouden worden, en dat een ander jongmensch die bij de laatste loting een dienstplichtig nummer getrokken had, toestemming kreeg de lessen in eene andere gemeente te volgen, waarvoor hij een afstand van drie uren moet afleggen. Deze voorbeelden bewijzen den takt, waarmee de oefeningen in de hand gewerkt worden, en pleiten tevens voor de ambitie der belanghebbenden. Trouwens, de voordcelen, die voor de latere lands verdedigers uit deze vrijwillige aansluiting volgen, zijn groot en reeds in het breede ver klaard. Er blijft echter ééne schaduwzijde aan deze - hoogst nuttige inrichting. De jongelui, die zich - in Augustus opgaven voor de oefeningen, zyn ien blijven vrij; zij Bloten geene verbintenis, ; zij gingen slechts een afspraak aan. Wij \*eri namen dan ook van gevallen van wegblijver1 of terugtrekken, vooral van hen die voor 1899 i vrij lootten. Dat dit de bedoeling niet is en i dat tegen dergelijke handelwijzen geprotesteerd moet worden, spreekt van zelf; zedelijk zijn de i jongelui verbenden, feitelijk niet en och die zedelijke afspraakjes op 't platteland ! Doch nu zijn de geweren gekomen en na de : vacantie, want ook de vrijwilligers willen wel eens vacantie hebben, begint men met nieuwen ; ijver en trekt de troep uit met mooie Oosten rijksche geweren en met ongevulde patroontasschen, die ook al nieuw zijn. De vreedzame gemeentehuizen zijn nu de arsenalen bij uitnemendheid en in de eerzame gemeentescholen weerklinken de commando's en de forsche stappen der mannekes. J. --- Verkoopingen enz. Op het bureel van den garnizoens-commandant te Middelburg is hedenmiddag: a. verpacht het weghalen der spoeling, afkomstig van de soldaten menages, van af 1 Januari 1899 tot en met 31 December d. a. v. Dit is gegund aan den hoogsteu inschrijver, den heer P. Daniëlse voor f 0.46 per dag. b. aanbesteed de levering van zout, ton behoeve van genoemde menages, van afl Januari 1899 tot wederopzeggens. Hiervoor was laatste inschrijver de heer J. A. Dekker voor f 5.70 per 100 K.G. --- BUITENLAND Algemeen Overzicht. Wij hebben de laatste dagen getracht de Dreyfus-zaak wat op den achtergrond te houden. Nu het hof van cassatie, een lichaam dat onbeperkt vertrouwen verdient, bezig is met het onderzoek, heeft de pers haar licht niet doen schijnen. Maar wat mag wel de reden zijn, dut de voornaamste strijderre, behalve Clemencean, de laatste dagen met nieuwen moed aan d- n gang zyn ? Men draagt de nieuwe lezingen by hoopen aan, doet nieuwe onthullingen en roept allerlei nieuwe getuigen op. Wij voor ons achten de vraag: „waarom d«tt alles ?" belangrijker dan de zaak zelve. Maar een bepaalde reden wordt niet gegeven. Voor ernstige ongerustheid schijnt geen sprake, vooral niet nu het geheime dossier naar het hof isoi gaat, en nu niet alleen Mornard er inzage van zal mogen nemen, maar ook mevrouw Dreyfus, alB de wettige vertegenwoordigster van den afwezige, dat recht zal erlangen. Waarom dan de et-rijd wordt heropend en met zooveel woede hervat? Zou het zijn, dat er ditmaal politiek achter schuilt, en dat men het hof wil dwingen, niet alleen te zorgen dat het vonnis over D,--yfuB worde vernietigd, maar dat ook de schuldigen en nalatigen worden aan de kaak gesteld ? Het kan zijt*. Maar men maakt de laatste dagen van alles te veel rumoer. H't Petii Journal kwam met uitgebreide verhalen om aan te toonen dat de verklaringen, dat Dreyfus bekend had, wel juist waren. Deze artikelen werden geopend met een „onthulling", bestaande ïn een rapport vau Gnérin, dat sinds ettelijkr weken gedrukt voor ons lag, en nu zelfs door de Temps als iets nieuws werd o* ergenomen! De beschouwingen van het Petit Joumal waren echter uit een ander oogpunt belangrijk. Voor het eerst heeft de anfi-Dreyfus-partij tegenover de argumenten der tegenstanders andere argumenten gesteld. Men weet; dat bet eerste bericht over de beken ten insen op eenigszins BÜnksche wijze door een stafofficier aan de pers is medegedeeld, en dat Lebrun Renault er geen rapport van opmaakte, in zijn particuliere verhalen over de degradatie er uiet van repte en zelfs tegensprak dat Dreyfus bekend had. Bovendien hebben Poincaré en Barthou geconstateerd, dat Lebrun Renault, die bij Dupuy werd ontboden, reeds toen niet sprak. Het Petit Journal verklaart dit daaruit dat Dupuy Lebrun Kenault ontving met een standje over zijn indiscretie door openlijk te zeggen dat Dreyfus Duitschland had genoemd. Lebrun Kenault had toen geen gelegenheid om te zeggen wat hij wist. Later zou hg ook van Casimir Perier een vermaning hebben gehad. Vandaar de vreemde houding, door Lebrun Renault aangenomen. De eerste poging om een voorstelling der Dreyfus-zaak te ontwrichten beteekent dus niet veel. Een tweede punt is de brief van keizer Wilhelm. Jaurès heeft het bestaan van dat valsche stuk nader in het licht gesteld. Ea een onderzoek van de Temps bracht aan het iicht dat graaf Von Munßter werkelijk op een partij met een Fransch diplomaat, den legatiesecretaris Turenne, over dit valsche stuk heeft gesproken,waaropTurenne de regeering inlichtte. Een ander punt, dat Jaurès op den voorgrond stelt, is de vraag wanneer dat valsche stuk ia gemaakt. Jaurès werd al schrijvende gewaarschuwd, dat hij verkeerd deed den oorsprong van dat stuk te zoeken in de dagen van het Dreyfus-proces. Het zou eerst veel later zijn gemaakt. Maar Jaurès heeft deze waarschuwing in den wind geslagen. Op verdienstelijke en o. i. overtuigende wijze toont hij aan, dat het valsche stuk reeds vóór de veroordeeling van Dreyfus bestond. Dit punt is van veel belang, vooral met het oog op de vraag of Dreyfns slachtoffer was van een dwaling of van een complot, waarin dan natuurlijk Henry de hoofdrol zou hebben vervuld. Schijnbaar in strijd is hiermede, dat nu reeds drie ministers uit die dagen niets hebben gekend dan het bordereau. Maar het is reeds uit andere feiten gebleken, dat men den minister zooveel mogelijk buiten alles heeft gelaten. Maar hoe belangrijk dit punt ook zijn moge, het wordt ons niet duidelijk met welk doel men tijdens het onderzoek deze campagne voert. Jaurès en Pascal Grouset hebben verder aangetoond, dat de valsche brief reeds een rol speelde bij de veroordeelïng. Dat de veroordeeling onwettig was blijkt met den dag meer. Jaurès heeft een brief van Gabriël Monod, bevattende de mededeeling dat deze en nog een aanzienlijk persoon uit den mond van Hanotaux hebben vernomen, dat generaal Mereier afschuwelijke middelen aanwendde om Dreyfus te doen veroordeelen. Jaurès vraagt daarom dat bet hof Hanotsux, Vlonod en den derden, ongenoemden persoon zal hooren. Verder houdt men zich bezig met allerlei lezingen over de vraag hoe de onwettige mededeeliog aaa het hof van cassatie plaats had. Maar het doet o. i. weinig ter zake of de Krijgsraad de geheime en valsche stukken zelf heeft gezien, of dat de heeren genoegen namen met een verklaring van hun chef dat de stukken bestonden, en in een hun vertoond verzegeld pakket waren. Maar toch wordt dat punt uitgeplozen met een "jver, alsof de pers het hof van cassatie zelf is. --- Beknopte Mededeelinaen. De Fransche senaat beeft het ontwerp betreffende het verraad nu in zijn geheel aangenomen. Op verraad door staatsdienaren staat de doodstraf, op verraad door anderen levenslange dwangarbeid. De Senaat heeft verder met 124 tegen 87 stemmen besloten niet in behandeling te nemen een voorstel, om den president en het 0. M. bij den krijgsraad uit leden der magistratuur te doen kiezen. — Alweer een woelige zitting in de Fiacsche kamer, ditmaal door de interpellaties vau Ronanet over de uitspattingen van het anti"•ïmitieine, van Drumont over de maatregelen, ioor de regeering genomen, en van Firmin Faure over de benoeming van Lutaud tot prefect van Algiers. Dupuy heeft 2ich nu wat kloeker gehouden dan anders en de Jodenvervolging afgekeurd. Zijn rede zal worden aangeplakt in Algiers. Met bijna algemeene stemmen keurde de Kamer de verklaringen van Dupny goed onder opmerking dut men op -te regeering rekent tot bescherming van de vrijheid van geweten en van de veiligheid van personen en goederen, — De Fransche kamer nam een voorstel aan tot bet heffen van zegelrecht van buitaiv lacdselie fondsen. — In de Fransche kamer Is een onafhankelijke, (feitelijk antisemitische) socialistische groep opgericht. — Labori heeft voor een rechtbank te Parijs verklaard, dat Zola terugkomt den dag na de beslissing van het hof van cassatie. Hij zelt brandt van verlangen om terug te keeren, maar zijn vrienden weerhouden hom daarvan. Waarom werd niet gezegd, want nu de revisie toch aan den gang is, behoeft niets Zola te beletten de onwettige aanklacht te doen vernietigen, hetzij door het hof van assises zelf, hetzij door het hof van cassatie. Of zou Zola soms, als het hof van cassatie de revisie-aanvraag verwerpt, toch den stryd willen doorzotten ? ■— De Parijsche correspondent van de N. R. Crt. merkt op, dat de inacbryving voor mevrouw Henry reeds bijna evenveel heeft opgebracht als die, welke na den dood van Oarnot werd geopend, voor een naar den vermoorden president te doopen Instelling ! — Balfour heeft weer een rede gehouden, ditmaal tot aanbeveling van de beperking van het recht van het lagerhuis om geheel onvoor bereid aan de regeering vragen over de buitenlandsche politiek te doen. Het parlementslid Pryce hield denzelfden avond een rede, waarin bij aantoonde dat de uitvoer van Duitschland en van de Vereenigde Staten toeneemt en dat terwijl die van Engeland achteruitgaat. Hy vreest dat de nieuwe markten in Soedan niet zullen bijdragen om Engelands uitvoer te vermeerderen. In Engeland is de lust om daarheen te gaan anders zeer groot. Maar lord Cromer waarschuwt allen dat de vooruitzichten slecht zijn, te meer daar in den Egyptischen staatsdienst de vreemdelingen zooveel mogelijk uit de lagere rangen worden geweerd. — De Pruisische regeering heeft weer het voornemen opgevat aan de inlossing van de belofta betreffende de vrijheid van coalitie voor staatkundige vereenigingen te verbinden een inkorting van het recht van vereeniging. — De verschillende nijverheids- en werkliedenverenigingen in Duitschland willen protes teeren tegen de maatregelen in Sleeswijk, welke den handel en de nijverheid belemmeren, daar Deensche kooplieden weigeren om hun goederen uit Duitschland te trekken. — Door het ontbreken van de vereischte meerderheid van 2/8 is de grondwetsherziening in Wurtemberg, welke een vrijzinnig karakter zou hebben, mislukt. Men wil nu den Landdag ontbinden, en hoopt dat de kiezers, onder den indruk van wat gebeurd is, het centrum, dat het meest tot de mislukking bijdroeg, zullen afvallen. — Te Lübeck is een arbeider tot twee maanden gevangenisstraf veroordeeld, wijl hij een.andere werkman voor Streikbrecher{&fvs>lligt) bad uitgescholden. — De Duitsche ambassadeur te Weenen graat' Eulenburg zal worden teruggeroepen. — De Hongaarsche minister van fitianciè'u diende Vrijdag bij de kamer een wetsontwerp in betreffende uitstel van de voorloopige overeenkomst met Oostenrijk. Het ontwerp werd door de oppositie met groot lawaai ont vangen en is in handen van de commissie gesteld. — By de Kerstaudientie aan kardinalen, bisschoppen en prelaten herinnerde de paus aan de droevige gebeurtenissen in 1898 en zeide, dat te recht de regeeringen vau Europa zich vereenigen om perken te stellen aan de onge boorde misdadige neigingen en ruwe moorden. Doch de vreeze Gods moet eerst het geweten der volken doen opleven. — Om de geheimhouding te verzekeren van alles wat op de conferentie te Rome verhandeld is, zijn alle papieren verbrand. — Een bijzonder voorzichtig lichaam is de Italiaansche kamer. Uit vrees dat de Senaat de begrooting niet op tijd zou gereed krijgen, heeft de Kamer vóór zy uiteenging, ook maai een credietwet goedgekeurd, zoodat de Senaat kan kiezen. — Met Sagasta gaat het nog niet erg goed, hij moet volmaakte rust hebben. Latere berichten stellen den toestand van den premier als levensgevaarlijk voor. — In Roemenië heelt, bij het jongste adresdebat in de kamer, de socialist Morun getracht een paragraaf tot aanbeveling van bei algemeen stemrecht te doen opnemen. Dit voorstel, dat door .'35 afgevaardigden werd gesteund, bracht de regeering iv niet geringe moeilijkheden. Bij de jongste raadsverkiezingen toch hadden de regeeringscandidaten den steun der socialisten genoten, zoodat dezen door het kabinet moesten worden ontzien. Sturdza heeft daarom principieel het voorstel goedgekeurd en gezegd dat bet algemeen stemrecht ook zijn ideaal was; toch meende men dat men de liberale partij tijd moest laten, voor de invoering te ijveren. Het adres is aangenomen. — Prins George bezocht Donderdag de voor naamste moskee, Vrijdag hield hij een wapenschouwing over de ioternationale troepen en heden geven de admiraals een groot banket, te zijner eer. De prins is begonnen krachtig op te treden. Bij zijn komst hebben eenige Christenen de Mohammedanen, die het hoofd niet ontblootten, de fez afgerukt. De prins gaf den daders gevangenisstraf. _ — Te Petersburg, waar men bet weten kan, maar waar men daarentegen ook reden heeft om de zaken niet geheel juist voor te stellen( wordt beweerd dat Italië wel moeilijkheden in Afrika ondervindt. Menelik is er:boos over, dat de Italianen zich te Raheita gedragen of zij daar heer en meester zijn. HiJ zou er over denken tegen ben op te trekken en allen uit Afrika te verdrijven; hij beweert dat zij den opstand van Ras Mangascia hebben aangestookt. — De Russische leening. heeft toch kans •jloor de New-Yorker bsakiers te worden genomen. Dit is gelooven wij de eerßte maal, dat de oude wereld in de nieuwe geld zoekt. Dat het omgekeerde dikwijls heeft plaats gehad, is helaas! maar al te goed bekend. — Generaal Woodford zal de Vereenigde Staten te Petersburg vertegenwoordigen. — Wijl de berichten uit Havanna gewagen van grooten nood, heeft Mac Kinley gelast er levensmiddelen heen te zenden. — De Amerikaansche regeering zendt drie regimenten vrijwilligers naar de Philippijnen, tot aflossing van even zoovele daar gelegerde regimenten. De reis wordt via het Suezkanaai volbracht. ---