Middelburg 16 September. EEN ERFENIS. Ais wij die erfenÏB van nabij beschouwen, dan vinden wij daarin allerminst schatten om een gierigaard te doen watertanden. In groote brandkasten behoeft zij niet bewaard te worden; waarde van papieren of vaste goederen bevat zij allerminst Maar wel is het een feit, dat die erfenis het algemeen ten goede kan komen en zeer velen ten zegen; zoodat niemand daarover naijverig behoeft te zijn op zgn buurman. Wy hebben het oog op eene politieke erfenis. Het is heden weer de dag, waarop de minister van binnenlandscue zaken uit naam van onze Koningin de zitting der Staten- Generaal heeft gesloten, onder dankbetuiging aan de heeren voor hun betoonden ijver en hunne toewijding aan 's lands belangen. Het onde zittingsjaar ia dus voorbij ■ een nienw staat voor de deur. Wat dit laatste ons brengen kan, zullen w|j Dinsdag wel hooren wanneer H, M. zeggen zal wat Haar, na onderling overleg, door de ministers in den mond is gelegd. Met brandend verlangen zien wij niet uit naar dit staatsstuk, dat weer de gewone verzekeringen zal bevatten ■ o. a. de betuiging dat leger en vlot bvn plicht dedenvooral in Atjeh ; dat de betrekkingen met de buitenfandsche mogendheden zeer vriendschappelijk blijven ; de toestand van land en volk in menig opzicht bevredigend is; verschillende ontwerpen de kamers zullen bereiken, terwijl wel weer de hoop zal worden uitgesproken, dat de werkzaamheden der kamers, „onder Gods zegen, mogen strekken tot welzijn van het Koninkrijk". Alleen zgn wij belangstellend boe de tirade luiden zal over de Vredesconferentie. De betuiging, daarover door H. M. af te leggen, mag en zal zeker wel met de noodige diplomatieke omzichtigheid zijn geschreven, opdat in de oogen der buitenwereld het aucees van die illustre vergadering niet worde verkleind, en tegenover de Staten- Generaal de gelegenheid tot voor de regeering minder aangename diseussiën, o. a. over de voorlezing der briefwisseling tusschen onze Koningin en den Paus, niet te veel voor de hand ligge. Maar voor het overige willen wij hopen, dat de troonrede weinig beloften bevatten zal. Het nienwe zittingjaar vindt nog een groote erfenis, door het nu geslotene achtergelaten. En daaronder behoort zelfs een belangrijk deel als legaat van het daaraan voorafgaande. 20 September van 1898 herinnerde H. M. reeds daaraan in deze woorden : „Voorstellen tot verzekering van werklieden tegen de geldelijke gevolgen van ongelukken en in het belang van het onderwijs en de bescherming der jeugd hebben u reeds bereikt". Voegt daarbij dat ook, overeenkomstig de toen gedane belofte, een ontwerp is ingediend tot verbetering van woningtoestanden ; en houdt men dan in het oog hoe langzaam onze parlementaire machine loopt, dan is er waarlijk geen reden om nog meer te vragen voor het menu der werkzaamheden van onze Staten Generaal. Wy kunnen tevreden zijn als eindelijk in het aanstaande jaar die boedel wordt beredderd en de ongevallenwet, het ontwerp op den leerplicht en dat op woningtoestanden in het Staatsblad worden opgenomen. Het eerste heeft met heel wat ongevallen te kampen gehad ; nu het laatst weer door de droevige gebeurtenis in dr Kuyper's gezin. Er ia aanmerking gemaakt op het uitstel der behandeling van dit ontwerp met het oog op het treurig verlies, dat genoemd kamerlid leed. Terecht werd opgemerkt dat, hoewel ieder, tot welke partij ook behoorend, innig deelt in de daardoor gevoelde smart, de taken des lands toch niet afhankelijk poëten worden gemaakt van particuliere zaken, van wat aard ook en van wien ook. Het is echter ook waar dat dr Kuyper een zeer werkzaam deel beeft genomen aan de voorbereiding van dit ontwerp en — zij het ook wel wat laat, zoodat vertraging moest plaats hebben — een zeer ingrijpend amendement beeft ingediend. Maar toch, wij zouden baast zeggen: de heeren kamerleden zijn er om te werken; en, tenzij de gezondheidstoestand van dr Kuyper deelneming aan den parlementairen arbeid belette, elk in zijn kring, das ook hij, heelt tot roeping zoodra mogelijk den hem opgedragen plicht weer ter hand te nemen, ook na de smartelijkste gebeurtenissen. Zoo dient arm en rijk, hoog en laag ten minste te handelen. Heeft het uitstel door den voorzitter der f Tweede Kamer plaats gehad uit welwillendheid jegens dr Kuyper, dan is er grond tot • eenige verbazing daarover en ook over het feit, dat strenge plichtsbetrachting en het ■ groote gewicht, vooral voor het algemeen, i van de zaak, die het hier gold, den afgevaardigde vau Sliedrecht niet bewogen keb- I ben van die welwillendheid geen gebruik te 1 maken. Hoe het zij: het geval ligt er toe; het uitstel beeft plaats gehad ; maar des te meer reden voor de kamerleden, om met dubbelen ijver die belangrijke vraagstukken op te lossen. De wet op den leerplicht behoort daaronder. Nauwelijks heeft de minister van binnenlandsche zaken op bezadigde en zeer juiste wijze geantwoord op het voorloopig verslag over zgn gewijzigd ontwerp, of de felle bestrijders van dien noodzakelijken maatregel hebben weer den strijd hervat. Dat antwoord hadden zij nog niet eens goed kunnen lezen, en allerminst ernstig overwegen, of zie, de oude wapens werden, alsof de minister niets gezegd had en niets bewezen, weer uit het arsenaal gebaald. Nieuwe gezichtspunten worden niet meer geopend. Trouwens: wie weet ze aan te geven over dat na reeds eenige jaren van alle kanten bekeken onderwerp 1 Ja; er was toch iets. Er zijn 1162 adressen ingediend. Welnu, hieromtrent merkt de minister zeer ad rem op: „Het ligt niet op mijn weg na te gaan ot men hier te doen heeft met eene Bpontane adresbeweging — wat door andere leden ontkend werd — maar wel mag ik er op wijzen, dat ook zeer velen zich als voorstanders van het voorgedragen ontwerp hebben doen kennen, al hebben de voorstanders bet onnoodig geacht een contraadresbeweging op touw te zetten". Aan groote woorden ontbreekt het bij die bestrijding niet. „Droever staatastuk, holler aan argument, zagen we zelden"; zegt. . . De Maasbode van het antwoord. *) Na, over zulk een oordeel zal de minister zich gemakkelijk heenzetten. Van dien kant zal hij geen gunstigen wind hebben verwacht, al schreef hij honderden vellen vol. Er is slechts éen middel om hem de sympathie van die zijde te verzekeren; en dat is: intrekken van zgn ontwerp. En zoo iets zal wel nooit van mr Goeman Borgesius te wachten zijn. De hem gezinde kamerleden toonen dan ook nu eindelijk eens het ernstig te meenen met die beide ontwerpen, de voornaamste zaken uit de nagelaten erfenis 1 Het wordt meer dan tgd. Wanneer straks de orde van werkzaamheden wordt opgemaakt, hopen wjj dat *) Wij meenen, in verband hiermee, de bijzondere aandacht van onze lezers, vooral die op het platte land — op wier lichtgelovigheid in deze in 't bijzonder zooveel wordt gespeculeerd, uit quasi-belangstelling maar eenvoudig uit partybelang — te moeten vestigen op hetgeen voorkomt in het bijvoegsel onder het opschrift: Schijngronden. Hoewel hetgeen daarin wordt geschreven reeds herhaaldelijk is opgemerkt, ook door ons, meenden wij het toch plicht om — nu de oppositie weer te krachtiger herleeft en alle batterijen in 't vuur brengt naarmate de beslissing over het leerplicht-ontwerp nadert — eens te herinneren aan hetgeen de waarheid is; en dit te doen door aan te halen wat van anti-liberale zgde wordt aangevoerd tot verdediging van den minister en zijn voordracht. ongevallenverzekering en leerplicht het eerst op de agenda komen. Waar de jaarlykscbe begrootingen toch al veel tijd vorderen, is er alle reden om eerst dien boedel te beredderen. De minister van justitie wacht ook nog steeds op de behanaeiing van de door hem ingediende ontwerpen. Er is dus heel wat werk voor mannen die geroepen zijn de volksbelangen te behartigen. Wij schenken hun gaarne algemeene beraadslagingen en redevoeringen, als ze ons slechts wat goede, practische vruchten van hun arbeid toonen; vruchten die bet volkswelzijn bevorderlijk zijn. --- Besmetting door boter. In verband met de beschouwingen, in antwoord op de vraag: „Is boter, afkomstig van aan mond- en klauwzeer lijdende koeien, schadelijk ?" ontvingen wi| het volgend schrijven: Geachte Redactie! Het zij mij vergund, naar aanleiding van het schrgven van den heer Tan Ketel in uw courant van Vrgdag 11., het volgende op te merken: In het Zeitschrift fur Min. Medicin 1897. Bd. 32 bl. 147 bespreken Buasenius en Siegel de vraag, of mond- en klauwzeer van het vee op mensohen kan worden overgebracht. In hunne tabellen, die loopen over talrijke gevallen, wordt als oorzaak van besmetting van personen opgegeven: 2 maal (no 111 en 130), bet gebruik van boter van besmet vee; 1 maal (no 34) het vermoedelijk gebruik van boter; 1 maal (no 138) het gebruik van kaas. In een noot op bl. 177 van hetzelfde stuk Staat: ,Infection dureh Butter hult auch Dep. Thterarzt Oemler für möfftich." Vergl. Münch. Med.- Wochenschrift 1893. S. 283. Ik ben niet in de gelegenheid dit laatste te controleeren, maar bovenstaande schijnt m*voldoende, om niet mede te gaan met het vrg gunstige oordeel der heeren Van Ketel en Van Mervennée. De kans op besmetting door boter of kaas is gering, maar bestaat. Hoogachtend Uw dr. A. J. HOORWEG. Middelburg, 15 Sept. 1899. Arts. --- UIT STAD EN PROVINCIE. Naar wij vernemen is thans door de rechtbank te Middelburg rechtsingang verleeno tegen den machinist van den trein, waarmee op den avond van 1 Juni aan bet station te Vlissingen het bekende ernstige ongeluk plaats had. — Omstreeks drie uren zou heden het garnizoen alhier per spoor uit Rijen terug koeren en rnim een half uur te voren bewees een talrijk publiek, dat zich op weg naar en om bet stationsgebouw beweog,dat er iets bijzonders gebeuren zou. Dat de vrije Zaterdagmiddag de aanwezigheid van onze schooljeugd zeer in de band werkte, behoeft zeker geen betoog. Op bet perron bemerkten wij, behalve tal rijke nieuwsgierigen, commandanten van het plaatsvervangend garnizoen en bet hospitaal ca den majoor provinciaal adjudant. Velen zal het eene teleurstelling zijn geweest dat ditmaal het muziekkorps der dd. schutterij den intocht van het garnizoen niet mat zijn marsenen opvroolgkte. Nu trokken de troepen met slaande trom naar hunne kazernes. In Vlissingen bad hetzelfde schouwspel plaats. Daar bracht bet fanfare-korps de gewensebte opvroolijking. — De snrnumerair bij de St. Ss>. Mij. J. Dijke te Vlissingen is benoemd tot klerktelegrafist 3e klasse. Vrijdagmiddag viel te Goea onder een met graan geladen wagen een vierjarig meisje. De koetsier kon de paarden niet tijdig inhoudendoch een gevangenbewaarder, die dit zag, bracht ze tot staan. Het kind werd wel het leven gered doch twee vingers werden toch verpletterd, bet voorhoofd beduidend en een been eenigszins gewond. Uit de gracht bij het Sliugerbosch te Zierikzee is opgehaald het lijk van een 58-jarigen touwslagersknecbt, die vermoedelijk in den nacht van Donderdag op Vrgdag daarin is verdronken. — Het zinken van het vijfde of laatste rijsstnk op den onderzeeschen oever van het calam. waterschap Scherpenisse had, naar men aan de Z. Nlde nit St. Maartensdijk meldt, Woensdag plaata. De vorige werden gezonken 25, 26, 29 Aug. en 12 Sept. De gezamenlijke lengte der vgf stukken bedraagt 319 M. en de totale oppervlakte 6380 M-. Over enkele weken kan nu ook de sfceenbestorting op en wederzijds deze stukken zgn afgeloopen en de dijkshoek der voormalige Oostnol over een lengte van 150 M. tot een oppervlakte van 13500 M". beneden laag water verzekerd zgn. Voor de daaraan werkende arbeiders van Scherpenisse en St. Maartensdijk gaf de zinking dezer stukken een niet alledaagsoh loon. Op de gebruikelijke wijze werd bun een dagloon van 2 gulden betaald. Respectievelijk waren voor elk stuk noodig 60 a 100 man. Tijdens de zinking waren bg elk stuk 4 ü 6 steenschepen en even zooveel vletters aanwezig. Naar men verneemt heeft de heer K. de Lozanne, na 41-jarigen dienst, eervol ontslag aangevraagd als directeur van het post- en telegraaf kantoor te Hulst. Op de Vrijdag te Zuidzande door deelhebbers in de aldaar gevestigde Onderlinge Brandtoaarborgmaatschappij voor landbouwers en veehouders gehouden vergadering bleek dat in het geheel voort 2.393.170, was vereekerd. Over 1898/99 werd ontvangen f 3801.43, waaronder bet goed slot der vorige rekening ad f 1087. De uitgaven bedroegen f 2667.43, waaronder f 40 aan brandschade, f 1865 59 aan belegde gelden, jaarwedde t 170 en verschillende uitgaven f 177.04. De heeren A. J. de Smit te Oostburg en D. Luteijn—de Hullu te Zuidzande werden met respectievelijk 24 en 23 van 28 uitgebrachte stemmen herkozen als directeur. — Verplaatst als rijks veld wachter- jachtopziener : jjnt nader te omschreven, maar hem niet de bevoegdheid wordt verleend om bet ingezetenschap te stellen tot verdachte om als lid van den raad verkozen te worden; eindetija, dat, ook al mocht tweeërlei opvatting mogelijk zijn, in elk geval de voorkeur behoort gegeven te woiden aaneenzienavijse, welke aan den nitgedrukten wil der kiezers gevolg verzekert, boven eene welke daarmede geen rekening houdt; O, wat het feit in quaestie betreft, dat jhr Van Cittsrs op 10 Aug. 1899 een jaar in de gemeente heeft gewoond en alzoo het ver-; eiacbte van ingezetene bezit. Uit bet bovenstaande blijkt dus dat de meening van de redactie der G. Cv, als zouden de duidelijke woorden van art. 17 al. 3 van do Gemeentewet over het hoofd zijn gezien, niet juist is. --- Verkoopingen enz. Voor het bouwen van een ïsraëlietisoh oude lieden-gesticht en ziekenhuis aan de Claes de Vrieselaan en Schietbaanlaan te Rotterdam, waarvan de aanbesteding Vrijdag plaats had. kwamen 22 biljetten in. De minste inschrijving bedroeg f 109.585 met twee en f 97.785 met een verdieping; de hoogste f 131.755 en f 118.758. Onder de inschrijvers behoorde de heer J. A. van der Heil te Middelburg voor f 120.700 en f 98.900. --- BUITENLAND. Voor het Alg. Overzicht zie men het Bijv. Beknopte Mededeelingen. Men heeft in de Belgische kamer den socialiatischen afgevaardigde Smeets een leuke poets gebakken. In den regel komt de meerderheid, die van geen uitstel wilde weten, zeer slecht op, van welke hebbelijkheid Smeets, die vóór uitstel was, gebruik maakt door telkens te doen con&tateereo, dat de Kamer niet voltallig is. Om zioh te overtuigen of de leden der rechterzij aanwezig zijn, ging hij naar de kleedkamer en tuide de daar hangende hoeden. Zijn er minder dan 77, dan vraagt hg de naamafroeping. Maar nu was een guitige volksvertegenwoordiger op het denkbeeld gekomen, een 50-tal oude meloentjes te doen brengen en deze aan de kapstokken te hangen. En Smeets beeft het toen niet durven wagen de naamafroeping te vragen, ofschoon er slechts een goede 40tal leden op hunne banken waren. Aldus verbaalt niet zonder leedvermaak het S. v. A. — 't Was niet dan aarzelend, dat wij in ons. vorig nnmmer den indruk weergaven, of wet veel veranderd is sedert de dagen toen Faure president en Meline premier was. Haar 't blijkt dat ook andere bladen zoo oordcelen. De N. R. Ct. meent, dat het er veel van heeft of van dit ministerie geen daad van kracht is te verwachten. Maar nu zal het tocb, gelooven wij, moeten, Overmorgen komt het hooggerechtshof bijeen, en tegen dien tgd zal men Gueriu toch wel moeten hebben, om hem uit te leveren, 't Is heden vijf weken, dat het schandaal begon. — Het dezer dagen vermelde plan van amnestie, zou volgens de laatste berichten, zijn ingekrompen tot alle aan de Dreyfns-zaak verwante zaken, — dus Dreyfus zelf uilgesloten, maar de meineedigen en falsarissen, zooals Mereier, Lebrun Renauil, Savignand, G-oase, Du Paty de Clam en alle andere schelmen bij de wet buiten vervolging gesteld. — Kolonel Jonaust beeft den Sarvisehen „vorstenzoon" Czernusky geen dienst gedaan met zijn dagvaarding als getuige te Rennes. Daardoor is het adres van den waardigen man bekend geworden, waarop de Parijeche politie nit Weenen, Gleichenberg,Baden,Steinamanger en Budapeat een reeks aanklachten wegens bedrog en oplichterij heeft ontvangen. — Mevrouw Gedard, die haar villa ter beschikking van mevrouw Dreyfus stelde, rag baar positie te Rennes zoo onhondbaar worden, dat zij de stad gaat verlaten en haar villa zal verkoopen. — Volgens de Agenee nationale was de Czaar zoo ontroerd door het bericht van de misdaad van Rennes, dat hg zich in zijn kamer terugtrok, toen koning Coristiaau hem de tijding had medegedeeld. Hg liet slechts een woord booren, een Pauvre France t — Een nieuw blauwboek van de Engelsoho regeering bevat voor een groot doel reeds in hoofdzaak bekende stukken. Het belangrijkste achten wij een nog niet bekende depêche, waarin Milner dd. 31 Aug. aan de regeering te Londen een treurig beeld ophing van den toestand te Johannesbnrg, zooals deze door de crisis geworden was. Milner moest daarbg erkennen, dat de uitlanders zich wel eens tegen het beleid der Britsche regeeritog zouden kunnen verklaren. Inderdaad — tiat zou lang geen wonder zgn. Want du degelijke industrieelen en kooplieden nebben tot duaver niet dan ellende onder vonden ban het dr|jven der speculanten en intriganten die een toestand deden geboren, welke hoogst ongunstig op de zaken werkt. Uit Pretoria is alleen nog maar bericht, dat een definitief antwoord is vastgesteld en heden aan den Britsehen agent zou worden overhandigd. Wellicht dat wg nog heden hooren wat de inhoud er van is. — Men beweert dat 10.000 Amerikaanache leren aan de Transvaal bgstand hebben beloofd. Een landing in lerland zelf ware, dunkt ons, wel zoo success-full, als Engeland een groot deel van zgn leger naar Zuid-Afrika heeft gezonden. — Volgens de Volksstern zou de Engelsche regeering indertijd moeite hebben gedaan om de Italiaansche regeering te bewegen de inscheping van wapenen en munitie voor Transvaal te Napels te verbieden, maar dit baatte niet. Portugal bleek gewilliger om de bezending aan te honden. — Thans is aan de raadkamer van het Italiaansebe hof van appèl gevraagd de drie bekende leden der Kamer ia staat van beschuldiging te stellen. — De stukken betreffende de expeditie Voulet-Chanoine en den moord op overste Klobb worden eerstdaags in Frankrgk verwacht. — De Bhoeddlstische opper*bonze van Japan heeft een circulaire aan alle geloovïgen gericht, waarin hg tot absolute eerbiediging van andere geloofsbelijdenissen vermaant. Als de Paui dat voorbeeld eens volgde en dan aan zgn voorschriften de hand deed houden, zon het aanzien der katholieke kerk er zeker niet minder op worden. Wel beweert men reeds sedert maanden, dat Paus Leo werkt aan een encycliek over het anti-semitisme, waarin hg de volkeren zal opwekken elkander als broeders te beschouwen. Maar dat wordt mosterd na den maaltijd. Een tienvoudig bevel aan de geestelijkheid ware wel zoo goed geweest, als een uitgebreide encycliek, die nooit komt. Bovendien lazen wg dezer dagen een bericht nit Rome, dat de Paus een voorgenomen toespraak achterwege zou honden, omdat zgn woorden zoo dikwijls verkeerd worden uitgelegd, Aan wien de schuld? zoo zonden wg willen vragen? Een kloek sn mannelijk woord wordt maar zelden misverstaan. ---