RECHTSZAKEN. Arrondissements-Rechtbank te Middelburg. Heden (Vrydag) zgn veroordeeld wegens: overtreding van rijksbelastingen: J. D, Lokeren (België), tot f 20 b. s. 5 d. h.; mishandeling: J. A. L., 29 j., stukrijder bij de instructiebatterg te Arnhem, en C. L., 31 j., werkman, Goeß, ieder tot 1 m., en G. K., 26 j., dienstknecht, Axel, tot 2 m. gev.straf; diefstal: M. S., 14 j., dienstbode, Vlissingen, tot f 3 b. s. 3 d. h.; en beleediging: C. d. K., 32 j., bierhnishouder, Middelbnrg, tot f 10 b. s. 10 d. h. Vrijgesproken : J. P., koopman, lerseke, beklaagd van overtreding van rijksbelastingen; W. M. L., 27 j., koopman, Goes, beklaagd van mishandeling, en M.D., 39 j., hvr. van M. B. D., huishoudster, en D. d. W., 26 j., hvr. van B. A. d. N., werkvrouw, beiden Vlissingen, be klaagd van diefstal. Door het kantongerecht te Tholen is een schaapherder nit St. P h i 1 i p sI a n d, wegens het aanwenden van een ongeoorloofde poging om wild te bemachtigen, door middel van een zg. lichtbak, gepleegd des naohta; overeenkomstig de vordering van den ambtenaar van het 0.M., veroordeeld tot een geldboete van flO, subsidiair 8 dagen hechtenis. --- ONDERWIJS. Het is op dit punt ook zoon aardig wereldje! De heer A. Borgeld te Goes komt als nummer drie voor op de aanbeveling voor leeraar in de Ked. taal- en letterkunde aan de inlichting voor hooger en middelbaar onderwys te Kampen. — De heer H. Daniels te Andelst wyst op de middelen, die in zyne gemeente dominé en ouderling aanwenden om menschen te dwingen hunne kinderen van de openbare school af te nemen en naar de z.g. christelijke te zenden: „De kinderen van de openbare school af, of geen werk meer 1 „De kinderen van de openbare school af, of geen bedeeling meer 1" Ziedaar door hen gebezigde dreigementen. Kn, wij kennen die middelen. Ze worden niet alleen in Andelat aangewend. Ze zyn zoo echt christelijk; evenals het geven van groote bedeelingen om leden van de eene kerk over te halen naar eene andere te komen. --- Verschillende Berichten. De heer jhr J. C. van Reigersberg Verslnys, waarnemend sectie-ingenieur by de M. tot Expl. van St. Sp. te Breda, wordt, ingaande 15 dezer, als zoodanig overgeplaatst naat 's-Hertogenbosch. — Do werkstaking der binnenschippers te Rotterdam is geëindigd. Heden hervatten alle schippers hun werk zaamheden en zullen zich naar de Beurs be geven ter bekoming van vracht. Alle schepen voeren heden de vlag in top- — Om de afdoening van het revisie-voorstel te ... . „bespoedigen" — zal, zoo beweert men, de Eerste kamer kort na Paschen, dus na een week of vier bijeen komen. Lach niet, lezer! Geen wonder dat daarmee de draak wordt gestoken. — In .het hoofdkiesdistrict Veendam zijn'officieel candidaat gesteld de heeren mr E. A, Smidt en J. H. A. Schaper. Te Roosendaal is in den nacht van Woensdag op Donderdag een groote landbouwschnur afgebrand. Niets is gered. — Te Sliedrecht is in den nacht van Woensdag op Donderdag brand ontstaan in eene pas verlaten woning; deze, benevens drie naastgelegen perceelen, waarondereen broodbakkerij, zyn totaal uitgebrand. — In Den Haag is een geval van hondsdolheid geconstateerd. In jaren was deze ziekte daar niet waargenomen. — Voor de op het Rokin te Amsterdam pas opgerichte nieuwe sociëteit, alias speelhuis, waarvoor onlangs tal van bladen zoo aardig reclame maakten, staat nu geregeld een agent van politie, om na te gaan wie er in of uit gaan. Groote sommen moeten er reeds verloren zijn. — De beruchte Claris, die uit het krankzinnigengesticht te Medemblik ontsnapt is, werd te 's Gravenhage opgespoord en weder naar zijn vorig verblijf teruggebracht. — In een stoombleehery te Nijverdal is een der werklieden met de machine in aanraking gekomen, waardoor een zijner armen geheel van het lichaam werd afgescheiden en hij inwendig zwaar verwond werd. In zorgvollen toestand is hy naar het ziekenhuis te Almelo vervoerd. — Te Groningen is een kind van 18 maanden, terwijl de moeder afwezig was, uit een tafel stoel in een tobbe met water gevallen en aan de gevolgen overleden. --- FEUILLETON. De millioenen van Nelly. Uit Het Duitsch. VAN WILHELM HEGELER. 18. IX. Togen dat uitscbilderen vaa Nelly bad tante ernstig bezwaar. — „Waarom moet dat kind uitgeschilderd worden ?" vroeg zij. „Dat zullen wij maar liever voor de rijke lui overlaten." Doch toen René er op aandrong, beloofde zij er met haar vriendin over te spreken. Er werd lang gewikt en gewogen; maar René wist zooveel van het Saksische hoi te vertellen dat alle bezwaren verdwenen. Nelly werd dus netjes gemaakt. Juffrouw Taube, die nog altijd bij haar lievelingsidee bleef, trachtte haar zooveel mogelijk het aanzien van een diaeones te geven. Op de zwarte japon kreeg zy een witte kraag en een gouden kruis, dat al wat afgesleten waß — tante had het by hare aanneming gekregen. Het baar werd zoo glad mogelijk gestreken en geplakt. Zij moest een nieuw testament aan haar hart drukken en de oogen neerslaan. Zelfs het middelmatige kunstenaarshart van Bene Basch kromp b_ dien aanblik ineen. Tante Ida woonde trouw al de zittingen bij, en de anders zoo vroolijke Nelly zette een diep rampzalig gezicht; want stil zitten was haar een gruwel. Intusschen maakte Schmitz zgn hof aan juffrouw Taube, die zeer gunstig voor hem gestemd was sedert zy hem in de kerk gezien had. Hij vertelde haar dat hij er in vijf jaar niet geweest was —waarby zij een rilling kreeg — maar beloofde voortaan trouw te zullen gaan. Hunne gesprekken werden dagelijks stichtelijker. Eindelijk liet hy zich ontvallen dat hy geloofde, dat niets beter geschikt zou zgn om hem op den goeden weg te houden, dan een brave vrouw. Daarbg kreeg de oude dame tranen in de oogen, zag hem teeder aan en zei met een zucht: „Te jong, beste vriend! Gij zijt veel te jong." Eiken morgen werd er lawn-tennis gespeeld, 's Avonds gingen de heeren niet meer dadelijk in de rookkamer, maar namen na afloop der table d'höte deel aan „kinderlijke spelen." Als men die moede was, speelde men kaart, een kinderlgk vlngt et vn, waarbij de punt een lucifer was; tien lucifers golden een stuiver. Men kon hoogstens een franc per avond verliezen. Nelly bezat een groote portemonnaie van ■ zwart leder, die echter meestal leeg was, of I hoogstens een paar koperstukken bevatte. De i heeren moesten altyd lachen als zij hem uit- I haalde, en er met zooveel angst iets uit nam. Toen zij eens heel ongelukkig speelde en tien stuivers verloor, moest zij bekennen dat zij bankroet was en bij hare tante leenen; deze sloeg de handen in elkaar over zulk een lichtzinnigheid en zond haar naar bed. De heeren werden dagelijks dringender in hun hoftnakenj, maar de een: atond den ander in den weg. Wanneer de een er in slaagde een paar minuten met Nelly alleen te zijn kwamen de twee anderen terstond aan. Zij waren daarin even uitgeslapen als een heele bende oude vrijsters. Op zekeren morgen vond Kaldenkott Nelly alleen. Zij zat aan het meer eu toekende Chillon uït. Hy aprak haar aan, terwijl hem allerlei plannen door het hoofd gingen, hoe hy haar zou kunnen schaken. Zij gaf verstrooid antwoord, sloeg haar schetsboek dicht en zei: „Het gaat toch niet, ik zit er te ver af. Als ik een bootje kon huren en er heen varen zou het veel beter gaan." ~ „Ik zal n roeien. Kom maar mee." — „Dat is heerlijk! Maar wg moeten het voorzichtig aanleggen, dat tante er niets van merkt." Op de brug zat een oude schipper met een verweerd gelaat, waarop regen, storm en jenever hun zegel gedrukt haddeu. Zoodra hy haar zag aankomen, stond hij op en maakte een bootje los. De luitenant sprong er in en hielp Nelly. — „Mag ik roeien?" vroeg zy. — „Straks". In een oogwenk waren zg de drie of vier hotels, met hunne tuinen voorbg en lagen vooi het kurhaus. De officier juichte inwendig. Het liefst zou hij naar het uiteinde van het meer varen en zich met het meisje in het riet verbergen; maar Nelly riep: „Stop I Hier heb ik het beste gezichtspunt." Zij trok de kniëen omhoog, legde het schetsboek er op en begon te teekenen. — „Blaas nu eens uit, luitenant! Wat hebt gij hard geroeid!" Het zweet gudste hem van het gelaat; maar wat deed er dat toe. Hij was met haar alleen, midden op het water; zy kon hem niet ontvluchten. Hij zag niets van de wonderschoone oevers, waarachter de rochers de Naye huane kale punten verhieven. Hij zag nietß dan het watervlak en het kleine bootje, waarin hij en zij alleen zaten. Hy was niet iemand die gewoon was lang te overwegen en zijn wil aan banden te leggen ; maar toch aarzelde hij een oogenblik. Hij had een duister vermoeden dat dit oogenblik beslissend zou zgn voor zyn leven. „Als het hooge woord er uit is", dacht hij ,dan trek ik haar naar mij toe en kus haar harstochtelij k, wild, zoodat ze niet anders dan ja kan zeggen. En als zij de mijne is, vertrek ik over acht dagen, als de verloofde der millionnaire 1 Wat zullen de kameraden kijken 1 Wat zal ik in de gunst van den kolonel rijzen I Vijftig duizend mark in het jaar, dat is paarden, rijtuigen en diners met champagne llk laat mg overplaatsen bij de cavalerie, wordt adjudant, maak promotie . . . wat een geluk! Ik wist wel dat ik niet te gronde zou gaan . . ." Hij zag Nelly aan en had wel willen lachen, zooals zij daar zat, als een Engelsche miss, geheel in haar werk verdiept. Hoe dwaas dat zy niets vermoedde. Daar zaten zy zóó dicht by elkaar en toch lagen er honderdduizend mijlen tusschen hen .. . „maar éen woord en al die mijlen zijn verdwenenj Wy liggen in eikaars armen, wang aan wang, mond aan mond ." Eensklaps begon hij: „Freule. . . Hebt gy lust . . . ?" — „Stil, nu niet." Zy hief het gelaat op, dat even kalm was als de oppervlakte van het meer. „Wacht nog een oogenblik; ik moet nog even .. . dien toren afmaken." Zij boog bet hoofd, zoodat het achter het boek verdween, en trok met vaste hand een rechte lgn. Dit woordje „stil, wacht even", had hem geheel ontnuchterd. „Ik kan haar toch niet zoo overrompelen, dan schrikt zij te veel", dacht hij. „Ik zal liever wachten tot zij klaar is, en zal wel een geschikte aanleiding vinden." Doch omziende, Blaakte hy een kreet van woede — daar kwam uit de naastby gelegen bocht een bootje aan, waarin de referendaris zat. Hij wilde zoo hard mogelijk weg roeien} masr wat zou dat baten. Zij waren toch niet meer vry, en de andere roeide alsof zyn leven er van afhing. Nu merkte Nelly het bootje ook op en gilde: „Pas op, pas op. Gy zult ons aanvaren .. . wy slaan om . . ." Maar het was al te laat, haar eigen boot kreeg een Btoot, zoodat zy in een kring rond draaide. — „O, neem my niet kwalijk 1" riep Schmitz. — „Verduiveld 1 Wat doet gy hier ?" — „Ik vaar een beetje rond, voor myn pleizier." — „Dan behoeft gy toch niet in den blinde voort te jagen, met de snelheid van een stoomboot, en andere lieden aan te varen." Daarop maakte de officier rechtsomkeert en roeide naar huis; de ander volgde. — „Wat wildet gy zooeven zeggen?" vroeg Nelly. — „Dat ben ik vergeten . . ." — „Zeg dan iets dat er op lijkt.'' De referendaris werd vuurrood en Kalderkott keek boos. Nelly zag de heeren verbaasd aan. Het was toch zonderling zoo onvriondeiyk als zy tegen elkaar waren. De luitenant dacht den heelen tyd aan Vertrekken, maar kwam er niet toe. 's Avonds ging hy naar de kurzaal om te spelen en verloor. Maar het kon hem niets schelen. lemand, die 's morgens twee millioen verspeeld heeft, bekommert zich niet om duizend francs. X. Op zekeren dag dat Nelly naar het hotel terugkwam, zag zij Jean voor de denr staan, en daar hij haar altijd zoo uit de hoogte opnam, als wilde hg zeggen: „Gy hoort hier eigenlyk niet", vond zij het niets prettig om onder zijne oogen den stoep te moeten opgaan Maar by maakte een diepe buiging, vroeg of zy een mooie wandeling gemaakt had, hoe het haar hier beviel en zoo voort. „Ik begrijp er niets van", dacht zy en toen zy boven was en haar hoed afgezet had, keek zij nit het raam. Daar zag zy een heer in dea tuin staan, die, zoodra hy haar gewaar werd, zijn tooneelkyker voor de oogen hield. Dat was Schmitz. Wat zou hy daar boven zien ? Zij keek omhoog. Niets dan den blauwen hemell Toen zy zich omdraaide, stond hy nog altyd met zgn tooneelkyker. — „Al heel gek!" Er was nog meer dat haar opviel. Basch doorboorde haar by het portretteeren met zyn blikken, en zuchtte vreeselgk en de luitenant had op een avond by een van de spelletjes haar band gegrepen en gedrukt. Dat waß al heel brutaal I — „Het is toch wonderiyk," dacht zy, „maar mißßchien verbeeld ik het my." Daar zy hier geen oplossing voor kon vinden, ging zy zich met iets anders bezig houden en schteef een langen brief aan haar voogd, om hem uiteen te zetten dat zy gouvernante wilde worden. Redenen had zij er genoeg voor. Toen zy andere laarzen wilde aantrekken vond zij er een briefje in. „Mijn hart ligt aan uwe voeten! Ik wacht u van arond vóór de' taverne De Krekodil." — „Wiens hart lag aan uwe voeten ? De Krokodil was vlak hierby; maar wie had dat geschreven ?" Zij verscheurde het briefje en wierp de snippers uit het raam; vervolgens bracht zy haar brief naar bereden, maar daar zy, van wege het hart dat aan hare voeten lag, niet op straat wilde komen, gelastte zy den liftjongen den brief naar de bus te brengen ; maar deze lachtte spottend, drukte op een knop en steeg omhoog. Toen riep zy Piccolo, maar die was Oost-Indisch doof, en bleef in de eetzaal. Die jongens waren ten minste beide nog even lomp, dat was een troost. Na het souper ging zy naar bed, maar bleef lang wakker liggen, altyd peinzende over hetgeen zy doen moest om naar Genere te komen ? Hoe zou zy tante Ida daartoe bewegen? Zy wilde er zoo spoedig mogelijk heen; vooreerst om een betrekking te zoeken en dan om Peter weder te zien. Zg was als een viscbje dat aan den angel gebeten heeft, het mag spartelen zooveel het wil, de visscher haalt het toch aan wal ... en die visscher in Genève scheen wel heel hard aan het haakje te trekken, waarmede by Nelly in het hart getroffen had. Maar hoe zou zy daar komen ? Een oogenblik dacht zy er over, om 's morgens vroeg het hotel te verlaten, met hare laarzen met dubbele zolen aan, en dan maar langs het meer te loopen totdat zy in Genève kwam. Maar zij durfde niet in een vreemd hotel overnachten, en toen zy die angst te boven was — want de liefde komt alles te boven — toen bedacht zy zich dat zy geen cent op zak had. En de weg was zoo lang. zy zou verscheiden dagen onderweg zyn. Daarop verzon zy om een zware ziekte te krygen — zoo zwaar dat geen dokter in 1 Montreux baar kon genezen. Dan moest zy naar bet hospitaal te Genève. Daar lag zy bleek en uitgeteerd en Peter zat voor baar bed; hy troostte en verpleegde haar en i smeekte haar om spoedig beter te worden, opdat zy gauw konden trouwen. Maar hoe gemakkelijk men ook typhus ef longontsteking krygt, als men ze niet bebben wil, op commando komen die ziekten niet. Eindelijk bedacht zy een helsch plan, dat haar met angst en beven vervulde; maar had niet Julia voor Romeo haar leven op het spel gezet, toen zy zich levend liet begraven ? „Het moet", zei zy by zichzelf. „Hedennacht nog, en als ik morgen ochtend niet met tante in den trein zit, mag ik als een oude vryster sterven.'' En waarljjk toen Jean den anderen morgen nog heel slaperig door de eetzaal liep, zag hy No 96 binnen komen met een gebogen, bibberend wezen, in grijze shawls gehuld, dat slechts onverstaanbare klanken uitbracht op een toon, die de akeligste vermoedens opwekte. — „Wees maar kalm tante, ik zal voor alles zorgen," zei Nelly en ging tot den oberkellner gewend voort: „Wij wilden gaarne gauw ontbijten. Hebt gij misschien heel zacht brood en een zacht ei; maar heel ganw, want wy moeten weg." — „Weg?" vroeg Jean ontsteld. — „Voor een paar dagen, naar Genève. Help ons gauw." — „Heel goed," mompelde Jean, die nooit gedacht had dat hy op zyn ouden dag nog zoo verbaasd zon kunnen zyn. Zoodra het ontbgt kwam, hielp Nelly hare tante, sneed de korstjes van het brood af en voerde haar als een klein kind. Hellners en Piccolo's stonden in een hoek dit zonderlinge schouwspel aan te gapen en zoodra het tweetal iets genuttigd had, stond Nelly op en trad weer op Jean toe. — „De huisknecht moet de bagage naar den trein brengen. Is de omnibua voor? Wy moeten weg." — „Heel goed," stotterde Jean „die dame is zeker erg ziek ?" voegde hy er nieuwsgierig by, — „Ja heel erg." (Wordt vervolgel). --- Telegraphische liefdesverklaring. Op het Beursplein te Rotterdam werd Woensdag een besteller aangesproken door een vreemdeling, met het verzoek een telegram aan het Rij kut eleg raaf kantoor aan te bieden, waaraan de besteller voldeed, terwgl de vreemde Ung buiten wachtte. Het telegram, dat in het Engelsch gesteld was, was gericht aan de Koningin en hield in : I love you. (Ik bemin u.) Daar het niet onderteekend was, werd het door den telegraafbeambte geweigerd, doch nadat de besteller, zeker niet een van de slimsten, er zyn naam onder geplaatst had, werd het afgezonden. Korten tyd later begaven de vreemdeling en de besteller zich andermaal naar het telegraafkantoor en werd een in het Engelsch gesteld telegram aan de Koningin verzonden, onder teekend door den vreemdeling zelf, waarin bij vroeg: „Bemint gy my ook?" De vreemdeling deed vervolgens aan den besteller het voorstel mede naar Den Haag te gaan, om te vragen of de telegrammen ontvangen waren. Aldus geschiedde en met den eerstvolgenden trein vertrokken beiden. Aan het paleis aan het Noordeinde gekomen, trok de besteller de stoute schoenen aan en betrad het paleis, waar hy evenwel door de bedienden ondervraagd, en vervolgens aat. de politie overgeleverd werd, die hem in verzekerde bewaring bracht. De vreemdeling was intusschen verdwenen. Het 1b vreemd dat men zoowat eiken dag in de Belgische bladen leest, dat de koningin zal worden voorbereid op de terugkomst van prinses Clementine, en dat deze waarschijnlijk den volgenden dag aan het ziekbed harer moeder zal worden toegelaten. Waarom die omhaal noodig is, wordt den vreemdelingen niet duidelgk gemaakt. — Te Audeghem, bij Termonde, zyn zee boerenhofstedea door brand vernield. Twee personen werden gekwetst. — Bg Verviers is een 28jarige baanwachtster, toen zij op het laatste oogenblik de rails overging, door een trein gegrepen en overreden — Volgens een lid van den Senaat in België heeft men de lijken der slachtoffers van het ongeluk by Vorst in de kisten gelegd geheel naakt, zooals zy door de geneeskundigen behandeld waren. De regeering heeft een onderzoek ingesteld en daarbij wierp de justitie de schuld op de administratieve overheid, die na het onderzoek met de verzending belast was. De burgemeester van Vorst verzekert echter dat hij alles had verschaft wat de artsen gevraagd hadden, o. a. 50 meter katoen, en dat onder het toezicht van die deskundigen toen het kisten en de verzegeling heeft plaats gehad. Hij kon dus niet weten wat er gebeurd was. Het schijnt dat men het katoen heeft gebruikt 0m... de kleeren en andere voorwerpen der verongelukten in te wikkelen. — President Loubet is een Bterk tegenstander van de doodstraf. Men vermoedt, dat hij een zeer uitgebreid gebruik van zyn recht tot het verleenen van gratie aan ter dood veroordeelden zal maken. Het eerst zal hij hebben te beslissen over het leven van Schneider, ter dood veroordeeld wegens den moord op een bloemenmaakster in de rue Saint Denis te Parys— Onze gezant te Parijs heeft Dinsdag aan de Fransche regeering namens onze koninginnen haar deelneming in het ongeluk te Toulon betuigd. — De nuntius te Parijs, mgr Clari, is overleden tengevolge van een bloeduitstorting in de hersenen, die hem Woensdagmiddag heeft getroffen. — Ean deel der Fransche pers is vol over een incident Picquart, dat veel overeenkomst heeft met den bekenden „moordaanslag" op Louis Bouwmeester. Picquart heeft in een hem voorgezette omelette glasscherven gevon den. Hij zelf hechtte er weinig gewicht aan, maar anderen des te meer. De Dreyfus-bladen wgzen vooral op tegenstrijdige verklaringen. De directeur van de militaire gevangenis zegt dat het stuk glas zoo groot was, dat het wel de aandacht moest trekken. Maar de restaurateur, die de omelette leverde, noemt het een scherfje, zoo groot als een speldeknop. — Halfvasten is Donderdag te Pargs gevierd met de gebruikelijke optochten van studenten, van de markten en waschmeisjes. Loubet had voor de reine des reines een gouden armband gezonden. — Op het fort Penthièrre (schiereiland Quiberen) heeft een treurig ongeluk plaats gehad. Zondag middag is de kapitein van de daar gelegerde compagnie met zijn vrouw, zijn zoon, zijn broeder en twee luitenants eea zeil tochtje gaan maken in een bootje, bestuurd door een ouden schipper en diens kleinzoon. Door een Bterke bries, welke onverwacht opstak, is het vaartuigje uit het gezicht verdwenen. Eerst Woensdag werd het onderst boven drijvende gevonden. Van de acht opvarenden is niets vernomen. — Een meubelmaker te Londen, zekere Jan Rus, Nederlander van afkomst, miste sedert 19 Febr. zijn eenig vijfjarig dochtertje dat, nadat het dien dag de school had verlaten, niet meer waß gezien. Alle onderzoekingen, door politie en het Leger des Heils ingesteld, oproepingen in de pers baatten niets. Zondag U. vond iemand die te Ilford, dicht bij East Ham, een leeg huis ging zien, het lgk van het kind in een kast. Volgens geruchten zou het meisje in gezelschap van een vry goed gekleed man zijn gezien in eenige plaatsen aan de Zuidkust van Engeland; maar ofschoon 't heette, dat een volledig signalement over geheel Engeland verspreid was, schijnt niemand's aandacht te zijn getrokken door het feit, dat deze man met een in de Zondagsche kleederen uitgedost kind al zingende liep te bedelen. Misschien is het plan van den man geweest het kind weder naar hare ouders terug te brengen, maar is hy be vreesd geweest voor de gevolgen der ontdekking. — In het bekende boek Rembrandt als Erzieker komt de opmerking voor, dat het plat- Duitsch naar den geest met het Homerische Grieksch verwant is. Dit heeft een onderwgzer uit Kordhausen, dr August Dü_tr, aanleiding gegeven tot het bewerken van een plat-Duitschevertaling, waarvan de Ilias reeds in druk is verschenen, terwijl de Odyssee in handschrift gereed is. — Een molenaar in Elbing is tot een boete van ruim 500.000 mark veroordeeld. Hy had 63.000 mark invoerrecht voor rogge gesmokkeld en moet het viervoud daarvan betalen, benevens de waarde van de rogge zelve. Bovendien moet hg terechtstaan omdat hij onder Russische rogge 12 pCt. aanveegsel had gemengd. — Verdi zal, zegt men, nog een opera componeeren : een Romeo en Julia van Boito. — Bij New-York is een sleepboot vergaan, waardoor 11 personen verdronken. — In Amerika, waar men tegenwoordig wat erg overdreven zedelij ksheidsbegrippen heeft, wordt den laatsten tijd sterk geijverd tegen de korte rokken der wielrijdsters. Thans moeten ook de bloote kuiten van een troep Schotten in nationaal costuum het ontgelden. De strijd gaat natuurlijk van kerkelijke zijde uit. De Schotten beroepen zich erop dat ko ningin Victoria hun kleeding in haar onmiddeliyke omgeving duldt, en er dus niets onbehoorlijks in ziet. Maar de eerwaarde bestrijder hield vol, dat de koningin zonder twijfel een eerbiedwaardige dame is, maar wel wat onbescheiden. Hij zou haar over deze zaak eens een brief schrijven. — Te Mekka ziet men met groote bezorgdheid den toenemenden stroom van pelgrims. Men vreest dat de pest zal uitbreken. --- Verkoopingen enz. Donderdag avond werden, ten overstaan van den notaris J. W. Verhulst, op de bovenzaal der sociëteit De Vergenoeging alhier, in het openbaar verkocht de volgende, te Middelburg gelegen onroerende goederen: een huis en erf, met ruime kelders en grooten tuin, in de Lombardßtraat C no. 74, voor f 4100; een huis en erf met tuin, in de Bogardstraat, wijk D no. 36, voor f 3900; een huis en erf, in de Heerenstraat, wijk H no. 142, voor f 1800; en een huis en erf, in de Brakstraat, wijk O no. 256, voor f 1335. --- Verzending en laatste buslichting der MAIL aan het postkantoor te Middelburg. (Alles plastselijke tijd.) Oost-Indië. JAarseille (Fr.dienat). . 11 Maart 5.45 's morgens. Genua (Nederl.) .... 14 Maart 6.30 's avonds Amsterdam (Nederl.) .17 Maart 6.30's avonds. Brindisi (Eng. dienst) . 17 Maart 1.05 's nam. Marseille (Lloyd). ... 21 Maart 6.30's avond; *) Brindisi (Eng. dienst) 24 Maart 1.05 's nam. ttotterdam (Eloyd). . 24 Maart 6.30 's avonds. Napels (Duitsche dat.) 3 April 1.05 's nam. *) Met deze gelegenheid wordt alleen vereonden de correspondentie voor Atjeh en d. Residentie Snmatra's Oostkust, terwijl daags ti voren eene voorloopige verzending plaats heeft te 6.30 's avonds. --- West-Indië. Curacao via Queenstown. 14 Maart 10.15 's avond.. Suriname via Southampton 21 Maart 5.45 's morgen*. Suriname viaSt Nazaire 8 April 5.4 b 'a morgens Curacao via Liverpool 10.15 's avonds. Suriname via Amsterdam Den laatsten en 14en elke maand 6.30 's av. --- Verkoopingen en Verpachtingen in Zeeland. Datum Plaats. Voorwerpen. Informatica. 11 Maart Westkapelle, Inspan enz-, Loeff. 8 „ Huist, Tol (verp.). Burgemeest. 5 „ Ritthem, Hui», Tak en De Maret Tak 1 B/16, Middelburg, Rijwielen, Notarishuis-17 „ Gapinge, Hoftteedje, Huvers, 21 „ Middelburg, Koolteer, Gasfabriek. 22 „ O. Soubnrg, Hofsteedje enz., Maret Tak. 24 „ Brigdamme, Huiien, De Voa. 29 „ Brigdamme, Hofstede, Huvers. 30 „ Vlissingen, Huis, Bosch. 21 April Veere, Inspan, Huvers. 24 „ Middelburg, Inspan, Verhuist. SB „ Middelburg, Inspan, Tak. 26 _, O. Souburg, Inspan, Loeff. 28 , Meliskerke, Inspan, TakenLoeff. t Mei O. Soubnrg, Inspan, Loeff. 8 , Meliskerke, Inspan, TakenLoeff, B s Vlissingen, Inspon, Maret Tak. 10 , Oottburg, Inßpan, Hendrikse. 12 „ Schoondyke, Inspan, De Smidt. 16 „ St. Jan en Eremo, Inspan, Hendrikse. 17 B Waterlandk., Inspan, Hendrikse. 24 „ Aardenburg, Inspant Hendrikse- De Middelburgsche courant wordt 's avonds . te acht uur in Goes uitgegeven. Dagelijks worden, tegen twee gulden per kwartaal, abonnementen aangenomen door den agent A. C. BOLUIJT, firma Wed. A. C. DE JONGE aldaar. --- LAATSTE BERICHTEN. ATJEH. Een officieel telegram dt. 10 Maart luidt „Voorname in verzet zijnde hoofden houden allen de versterkte kloof van Tamseh bezet. Morgen zal generaal Van Heutßz uit Segli daarheen oprukken. 's Gravenhage. Hoewel de oud-minister I. D. Fransen van de Putte reeds sedert de jongste bijeenkomst van de Eerste Kamer ongesteld was en daardoor verhinderd de vergaderingen bij te wonen, was de toestand in de laatste dagen verbeterd en niet van dien verontrustenden aard, als uit enkele berichten - valt op te maken. Londen. Volgens Daily Oraphic zal de Engelsche gezant te Washington Pauncefote Engeland vertegenwoordigen op de Internationale ontwapeningsconferentie te 's-Gravenhage. Kaar Daily Mail uit Kaapstad verneemt, machtigde de regeering der Zuid-Afrikaansche Republiek dr Leyds consuls voor de Republiek te benoemen te Petersburg, Washington, Rome, Weenen en bovendien consulaire agenten in verschillende Europeeßche havenßteden. --- TE HOUDEN AANBESTEDINGEN. Vrijdag 17 Maart. Vlissingen. 2u. Raadhuis: Verbouwing scholen B en D. Aanwyzing 8 Maart. Inlichtingen gemeente-bouwmeester. Dinsdag 21 Maart. Middelburg. Raadhuis levering gas- en stoomkolen ten dienste der gasfabriek en duinwaterleiding. Inlichtingen kantoor gasfabriek. Woensdag 22 Maart. Scherpenisse. 11 u.: Bij J. Rijstenbil, herstellings- en onderhoudswerken waterschap Scherpenisse. Aanwyzing 14 en 17 Maart. Inlichtingen Bestuur. Donderdag 23 Maart. Krabbend ij ke. Stationskoffiehuis 1 u.: bouwen nieuwe school met bijlevering van ameublement. Aanwyzing in loco 23 Maart. Inlichtingen A. le Clercq te Kruiningen. Vrijdag 24 Maart. Middelburg. 11 u. Provinciaal Gebouw : vernieuwen Z. vloedsteiger op de 0. Bazaltkade buitenhaven kanaal te Vlissingen. Raming f 3500. Aanwyzing 17 Maart. Inlichtingen hoofdingenieur Middelburg, ingenieur en opzichter Vlissingen. --- HERIJK. Deze herijk is door Ged. Staten van Zeeland bepaald in de hieronder volgende gemeenten op de daarbij aangegeven dagen en uren: Goes, ook voor Kloetinge en Kattendijke, benevens 's Heer Hendrikskinderen en Wisse» kerke (gemeente 's Heer Arendskerke), 13, 14. 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24 en 25 Maart. Wolfaartsdijk, 10 April. Heinkensund, ook voor 's Heer Arende* kerke, 11 April en 12 April des voormiddags. --- BUITENLAND. Algemeen Overzicht. „Alsde mogendheden zich maar wilden verbinden in geen drie jaren oorlog te maken, dan ben ik al best tevreden", zoo moet Moeravieff tot Bertha von Siittner hebben gezegd. Het zou zeker van belang zijn te weten of dit waar ia, want als die woorden gesproken zijn, dan zou men bijna gaan meenen, dat men niet ten onrechte Susland heeft verweten slechts comedie te spelen, in afwachting van de voltooiing van zijn Aziatisch spoorwegnet, dat in de eerste plaats een strategische beteekenis heeft. Een driejarige vrede? Welk nut zon die hebben waar men de laatste 30 jaar veel langere perioden van vrede heeft gekend, dan een van drie jaar. Ja, als men de Servisch- Boelgaarsche ruzie niet medetelt, dan heeft men in onze dagen wel een twintigjarige periode van vrede gekend. Wy wyzen op deze den minißter toegeschreven woorden en op het minder welwillende oordeel over de geheime bedoelingen van Ru9ls_nd,niet omdat wy daaraan geloof hechtten, maar omdat het ook een standpunt is, van waar men de zaak kan bezien, en wel een standpunt dat niet geheel mag worden verworpen. Ja, wy kunnen ons voorstellen, dat velen wantrouwend worden, nu de Czaar ten opzichte van Finland blijk geeft van een streven, dat allerminst getuigt van een edel karakter en dat doet vragen of het verniaje van menschenliefde niet reeds nu zoo versleten is, dat de barbaar weer te voorschijn komt, gelijk volgens bet bekende woord by eiken Rus het geval is. Een bepaalde verandering heeft de toestand nog niet ondergaan. Enkele bladen melden, dat de eed van trouw, door de soldaten af te leggen, is veranderd, door het woord „grootvorst" door „Czaar" te vervangen. Maar dat is, gelooven wij, niet een op zichzelf staande maatregel, maar het natuurlijke uitvloeisel van het opgaan van het Finsche leger in het Russische. De wyze waarop Finland zyn lot draagt, is zeker merkwaardig. Van verzet kan natuurlijk geen sprake zyn: en zelfs van bepaalde betoogingen en woelingen is geen sprake, noch te Helsingfors noch in het binnenland. Maar een groot deel der burgerij heeft, gelijk wy reeds mededeelden, den rouw aangenomen, terwijl zij op roerende wyze uiting geeft aan haar gevoelen. Zoo deelt de Köln. Z. mede, dat hat op de Senaatsplaats staande standbeeld van den grootvader van den Czaar, Alexander II — die de oude vryheden van het land eer biedigde — met frissche bloemen is getooid; zwijgend komen kleine groepen boeren, scholieren, jonge dames en kooplieden kransen neerleggen op de treden van het standbeeld en in vele winkels ziet men de portretten van vroegere Czaren, versierd met klimop en kransen en omgeven door de wetboeken van het Grootvorstendom Finland. Maar daarbg blgtt het en de correspondent waarschuwt by voorbaat tegen praatjes over woelingen en onlusten. Lljdeiyk verzet is alles wat de Finnen willen, maar omdat zy niet de verantwoordelijkheid voor 't geen geschiedt op zich willen nemen, heeft de commissie uit de Standen — nu de Czaar geweigerd heeft de Finsehe deputatie te ontvangen — besloten, dat het keizeriyk manifest voor Finland geen rechtskracht bezit. Dit is echter ook het eenige wat men doen kan en verder zal men dan ook niet gaan. Ook het optreden van Rusland in het Oosten geeft reden tot bezorgdheid. Wy hebben tot dusver, zelfs in ons vorig nommer nog, blijk gegeven de zaken daar erg kalm op te vatten en de alarmeerende berichten als een uiting van pessimisme te beschouwen. Maar heden maakten wy kennis met de tamelijk zwartgallige opvatting van de Westminster Gazette, welk blad in den regel een toonbeeld is van kalme nuchterheid en gezond verstand. Het blad spreekt van een grave antagonism tusschen Engeland en Rusland, en meent dat de crisis zoo dreigend is als geen der andere, die tot dusver met betrekking tot China ont staan zyn. En het blad toont vertrouwen te stellen in de mededeeling van den Times correspondent, dat Rusland aandringt op de herziening van het spoorwegcontract, terwyl Engeland de verklaring vernieuwde, dat het van geen verandering wil weten. Meer geruststellend luidt een verklaring, Donderdagavond door Brodrics in het Lagerhuis afgelegd. Hy wist niet dat Ruslandß protest vernieuwd was, en meende dat het eerste protest meer ten doel had te waken voor de nakoming van de door China aangegane verplichtingen, dan tegen te werken dat de spoorwegleening in Engeland werd geplaatst. Eigenaardig is, dat verschillende berichten melding maken van een wyziging in de internationale verhoudingen ten nadeele van Rusland. De gebeurtenissen in het Verre Oosten moeten in de verhouding tot Duitschland een aanmerkelijke verkoeling hebben doen ontstaan, zoo meldt een Fransch blad. En nog sterker is dat Frankryk ook niet medegaat als Rusland bezwaren maakt tegen den afstand van de Shanmoen-baai aan Italië. De Fransche regeering heeft door Havas laten verklaren, dat het volkomen onjuist is dat haar gezant te Peking by het Tsung-li-Yamen stappen doet of zal doen om de weigering van den eisch van Italië te bewerken. De nota van Havas eindigt aldus: „Het is overigens voldoende om te wyzen op bet tendentieuse karakter van de bewering, die den Franschen gezant een optreden toeschrijft, dat in stryd is met de hem gegeven instructies." ---