Over de heining! Het was wezenlijk geen ongepaste nieuwsgierigheid die ons dreef tot een kijkje over de heining bg onze buren. Zij hadden er selven schuld aan. Het was daar een leven als een oordeel; zoo zelfs dat, waren bierby kinderen in het spel geweest; had de jeugd zioh aldus aangesteld, wij, volgens de vroegere betiteling, hadden kunnen beweren dat de boven- en de ondermeester er aan te pas moesten komen om den vrede te herstellen, althans de gemoederen tot kalmte te brengen. Want, vrede, volle vrede — wy betwyfelen of die wel zal weerkeeren. Daarvoor zyn er te harde woorden gevallen, is er te kras gehakt; zyn er te veel spaanders gevlogen. Wat er gebeurd was ? Er was een broeder die zich zenuwachtig had gemaakt, volgens „verzekering „meer dan goed is en noodig was." Die broeder was de heer P. Boon te Vlissingen, die sieh geërgerd had aan een schryven van den heer dr L. Wagenaar, predikant by de gereformeerde gemeente te Middelburg, in de Zuider Kerkbode. In dat stuk, ondes het opschrift: „Verbroken evenwicht" schreef onze stadgenoot: „Dooh waar ik op komen wou is dit. Als onze werklui goed wonen en zich degelijk voeden — wat moet! en zich behoorlijk Meeden — dan schiet er zeker niets over voor „zieke dagen" en voor den ouden dag; 't is ondoenlijk .. . enz. En wat nog erger is, het is onmogeiyk, dat ze 't kostend schoolgeld betalen voor hun kroost. Waren de toestanden gezond, dan zanden onze Oeref. kleine, burgert jes en flinke arbeiders zooveel inkomen moeten hebben, dat zy hunne kinderen op een Gerei, school konden doen en die met elkaar betalen. Doch het evenwicht tusschen inkomsten en behoeften is verbroken en ver de meesten onzer broederen zyn buiten staat, om zeg 25 gulden schoolgeld te betalen voor elk kind. Als er nu geen schoolwet ware, dan konden ze 't ook wel goedkooper gedaan krygen. Dan huurde meester een ond huis, woonde daar zelf in en gaf in de grootste kamer aan een hoop kinderen noodig onderricht, misschien even goed zoo niet zelfs practischer voor een arbeiderskind dan tegenwoordig, 't Gahalte van het onderwijs tooh hangt zoo weinig at van de inrichting der school, zoo schier geheel van het hart, het hoofd en den slag van den onderwgzer. Doch nn stelt de overheid allerlei eischen voor schoolbonw, personeel enz. enz. Die maken 't onderwijs zeker 30% dnurder. Maar dan is 't niet . . . enz. Maar overigens behoorden de ouders van schoolgaande kinderen met elkaar een meester, die naar hnn sm hnn kroost lezen, schrijven en rekenen leert, mitsgaders de Bfihalsehe en Vaderi. Geschiedenis en een beetje aardrjjkskunde. Straks moeten ze goed ia den Bgbel kunnen lezen, ook de krant kunnen lezen. Bybellezen en krantlezen moeten onze kinderen goed leeren. Voorts een mooie hand schrijven. En dan vlug en vaardig rekenen met heele ogfers. Breuken hoeft niet. Taalregels — 'k weet niet. Ontleden — als ze 't onderwerp en gezegde maar kunnen vinden. Maar de noten, die moeten ze kennen. Dt, re, mi — En zoon school van honderd kinderen met één degeiyken bovenineester en één ondermeester mossten onze kleine burgers en flinke arbeiders, die.er voor hun kroost behoefte aan hebben, zelven knnnen oprichten en onderhouden met den dominé in 't Schoolbestuur als advisaerend lid." Tegen dit schrijven nu kwam de heer Boon met kracht en veelheid van woorden op* In de eerste plaats bestreed hy de meening dat de school enkel een zaak der ouders is. De school is ook een instituut voor volksopvoeding. Volkomen juist, zeggen wy. Of men de openbare dan wel de christelijke school verkiest, aan beide zy de eisch dat zy ons volk o p v o e d e. En dan valt de heer Boon aan de eischen, door den heer Wagenaar gesteld, omdat naar zyn idee Gereformeerd — wy zonden zeggen practisch en hamaan — is.de stelling : „Voor onze kinderen is zelfs het beste nog niet goed genoeg". „Doch" — zoo schreef de heer Boon — „bij dr W. is 't: „Voor de arbeiderskinderen ia 't al gauw goed genoeg." Zon dr W., gesteld hg was predikant te platten lande, zgn kinderen naar dergelijke school zenden ? Als het voorstel van dr W. doorgaat, worden de scholen kinderpakhuizen en de schoolmeesters sergeants, d. w- z. drillen van recruten. Tan onderwijs en opvoeding geen sprake* Alleen africhten. En waar nn de acbrijver ecu vragen: Waarde Vr., zijn de vruchten van het onderwijs nu werkelijk evenredig met de kosten t Daar vraag ik op myn beurt: zyn de vruchten van de Kerk, die toch Sok in bepaalden zin Instituut van Volksopvoeding is, nn warkeiyk evenredig met de kosten van den Eeredienst? De Apostelen en eerste Predikers haddan geen tractement, geen prachtige pastorie, geen weelderig meubilair, geen deftigen lavenatoon, geen hooge eischen, en was het gelooft- en gemeenschapsleven toe» niet krachtiger dan nn 1 ? En waar de Schry ver nu mogelijk antwoordt: Ja, maar toen was da Kerk nog niet als Instituut georganiseerd, en bovendien tusschen toen en nu is een groote afstand en verschil. Daar zeg ik op mgn beurt, evenzoo met de School. In de dagen van voorheen waren er zeer degelijke en knappe enkelingen, niettegenstaande het met de scholen erbarmelijk gesteld was. Doch hoe wai het met de f ormeele kennis van het Volk in zyn geheel gesteld 1 ? Toch dr W. we zgn U dankbaar voor Uwe uitlatingen. De aap komt nou eens uit den mouw. Da Kerk: een prachtig gebouw in t midden van het dorp. Voor de onderhouding van den Eeredienst geen kosten ontzien. En de School; nou ja een achterkamer van een oud hnis in een achterbuurt van het Aorp. Dominé in alles den voorrang. Meester slippedrager van Dominé. Knecht der Knechten z| hy. By velen en blijkbaar eu ook by Dr. W. is de organisatie van da Kerk, zyn uitwendige zjjde, niet slechts noodwendig middel in deze zondige bedeeling, doch — en let hier wel op — enkel en uitsluitend doel. Voor de Kerk Alles. Voor het Schooltje liefst zoo weinig mogelijk. De ' School, de Lagere School waar onze lieve kinderen het beste en een groot deel van hnn kosteiyke jengd doorbrengen, levende van de kruimkens, die daar vallen van de tafel der Kerk. i 't Is evenzoo met de Weesinrichting van 'Keerbosch, met de Stichting Veldwtjk en zoo veel dergeiyke stichtingen. Een nuchter denjkend mensen zou zoo zeggen: „Die Stichtingen zyn er in 't belang van de Weezen, van de Kranken van Geest." • '* Laatste is dus hoofdzaak. Mis vrienden, volgens Dr. W. en talloos velen met hem: het belang der Weezen enz. is slechts bijsaak. Het belang der Stichting, zie je dat is hoofdzaak, 't Is echter logica1 op zgn kop. ' Die Stichtingen moeten de Weezen en de Kranken van Geest dienen, en niet omgekeerd. De School heeft, even goed als de Kerk, haar eigen leven, haar eigen sfeer. Edoch, zy hebben elkaar noodig, en daarom zij er tusschen haar beide liefelijke Vrede en ■Samenwerking. Maar als Dr. W. nu zegt: „Waarde Vriend, waar heb ik dit alles in myn stukje beweerd!? dan zeg ik : 't Volgt er zielkundig nit. Ik heb tM dezen den gnlden regel gevolgd: ' „En denkt meer, dan gy leest. En leest meer dan er staat." Gaarne wil de Kerk de School knechten en haar dan genadiglyk eenige krnimkans geven. „Zoet zjjn jongens, en gy meesters bovenal." Het verwondert ons niet dat tegen de opname van dit schrijven, waarin wy als 't ware de echo hoorden van menig woord, door ons geschreven, door de redactie van de Zuider Kerkbode bezwaar werd gemaakt. Maai toen vond het een plaats in het Goesche anti-revolutionnaire blad. Tot schrik van velen. Want wy kunnen ons voorstellen, dat menig lezer van dat blad, toen hij zulke woorden daarin zag opgenomen, zich de oogen uitwreef en afvroeg: „droom of waak ik ? Dat is ons eigen orgaan en niet de Middelburgsche courant die znlke dingen verspreidt". En daarbij was het oorspronkelijke stuk in een naschrift nog wat aangedikt door uitlatingen als: „Dominèa is in werkelijkheid opperbaas". En hoe nn met da opleiding van den onderwyzer, met de schoolliteratuur ? enz. Och, lieve tyd, dat kan dr W. niets niei mendal schelen. 't Zijn maar arbeiderskinderen, en 't is i maar een arbeidersschoolmeester. ) Neen, der lange zin korte rede, is: > de School, die een groote factor is in ' de geestelijke leiding en besturing des Volks en dus als organisatie boven de „gezamenlijke 1 ouders" moet staan, verlaagd tot instrument i van dominé. Edoch het is waar ook. Ik moet goed lezen. i 't Verbroken Evenwicht moet worden hersteld, en niet waar, dat wordt immers als: op het aouveseine dorp, Dominé nummer Jen is, en Heester nummer nul". Geen wonder dat het protesten regende! En daarom werd olie aangedragen om de bruischende golven tot bedaren te brengen. De heer Boon gevoelde zich gedrongen tot een amende honorable. als hij "Soms dr. W. onrecht had gedaan door enkele min geoorloofde uitdrukkingen. Maar middelerwijl had hij toch zyne meening onomwonden gezegd, en nam hij niets terug van hetgeen hij had geschreven, opdat in deze zaak „het ryk Gods tot zijn Recht kome." En hij had ook „betuigingen van instemming, zelfs van Predikanten", ontvangen. * * * Wij zijn niet geroepen in deze een oordeel uit te spreken. Ons was het slechts te doen onze lezers op de hoogte te brengen van hetgeen wij waarnamen, toen wy bij onze buren over de heining keken. Het is wel geen verkwikkend maar toch een leerzaam schouwspel, dat zij ons boden. En te meer trok dit alles onze aandacht omdat bgna tegelijkertijd op den Zuïd-Hollandschen Unie-dag, waar — Dt Standaard zegt het zelf —■ weinig unie werd vertoond en evenmin bevorderd, de heer Kromsïgt, ook predikant bij de Gereformeerde kerk, volgens verklaring in dat blad „de vrije school, d. w. z. de particuliere school, loslaat, haar principieel verwerpt, en terugkeer eischt tot de Gereformeerde openbare school als de school der overheid." Dr Kuyper verbaast zich over zulke uitlatingen, in stryd met Groen van Prinsterer's beginsel: „De vrye school regel, de staatsschool aanvalling", en acht het niet overbodig met een enkel woord principieel er tegen te protesteeren. Maar wij weten het genoeg: de meeningen groeien den leider der Calvinisten ook vaak boven het hoofd. En wat eens is bestreden met kracht, met felheid en met talent, werd wel eens weer later, nit politiek of kerkelyk belang, gedragen en bepleit; eerst zachtkens, schoorvoetend, dan met meer overtuiging. De heer Boon heeft het licht laten vallen op de eischen aan die zijde, waar het geldt het onderricht voor den arbeidersstand; de heer Kromsigt heeft, zonder omwegen, gepredikt dat de Gereformeerde openbare school de school der overheid moet worden 1 Geen stillende woorden kunnen dit alles verbergen. Alle vrienden van de openbare school weten nu waarheen gestuurd wordt door hen die hare verklaarde vijanden zyn. Een voorrecht is, dat zelfs in de gelederen van hare bestrijders stemmen opgaan, om te protesteeren. Ook aan die zijde, bij mannen als de heer Boon, gaan de oogen open. Laat hen voorstanders blgven van het christelijk onderwijs, zij willen toch in elk geval ook dat niet maken tot eene bespotting van den arbeidenden stand. --- Middelburg 28 September. DE VOLKSTELLING. De redactie van De Tyd maakte dezer dsgen, in verband met die telling, eene Gurieuse opmerking, die, als zg juist is, stof tot denken geeft: zy schreef: Wat evenwel de laatste volkstelling heeft geleerd ia, dat haar waarde zelve begint te verminderen, ofwel dat de burgeriyke stand geen betrouwbaar gegeven meer ia voor het verschaffen van correcte cijfers. Hoe zon het smtas mogelijk zyn, dat te Amsterdam de uitkomst der/ telling op 1 Januari tusschen de Volkstelling en de cffioieele registers een verschil aanwijst van bijna 13.000 zielen, nl. 12.708 ? Eén van beiden: Óf de bevolkingsregister! met hnn totaalcijfer van 523.518 zielen zgn foutief, ófwel de volkstellers met hnn uitkomst van 510.850 zielen hebben op iedere 100 ongeveer 27s ziel overgeslagen. In dit laatste geval zon de vraag mogen gedaan worden: waartoe dient dan de geheele rompslomp? Want het is waar, dat in den Ottjaarsnacht vele menschen niet precies weten waar se zyn; maar dat er alleen te Amsterdam 13.000 zielen zoover weg zonden wezen, dat sy een paar weken later nog niet weten te zeggen, waar zy gezeten hebben, is toch moeüijk aan te nemen. Voor een deel van het te veel op de bevolkingsregisters is, dunkt ons, wel een verklaring te, vinden. Er zgn in elke gemeente, maar vooral in groote centra, tal van personen die de stad met der woon verlaten zonder een verhuisbilj st aan te vragen. MelSen zg zich nu later in een andere gemeente aan, dan wordt van daar om een verhuisbiljet geschreven en wor- Sen zy van het bevolkingsregister der gemeente, die zg verlieten, afgevoerd. Doen zy dat niet en is het ook niet bekend waarheen zy gingen, dan blijven zy op het register, een zekeren tgd, fignreeren. Dit weegt vooral bij een vlottende bevolking als te Amsterdam, waaruit ook velen naar het buitenland vertrekken zonder daarvan op het bureau van de bevolking aangitte te doen. Maar een verschil van 13.000 personen komt oni toch ook wal wat groot voor. --- EEN ZEER JUISTE OPMERKING maakt da redactie van Het Vad. naar aanleiding vau de opheldering', door De Standaard, en ook door de Arnh. Crt. gegeven, omtrent hst stilzwegen der Tweede kamer, bij de behandeling van het adres van antwoord, over de houding der Begeericg inzake Transvaal. Uit hetgeen dr. Kuyper in zijn blad schreef zon men moeten opmaken dat uitstel geen afstel ii. ; De vraag rijst maar — zoo merkt de redactie van het Haagsehe blad op — ot het niet de moeite waard was van deze bedoeling der Kamer in de zitting zslve mededeeling te doen. Maar meer en meer sluipt het gebruik in sedert de Kamer de eer geniet meer dan éen lid in haar midden te tallen, die een dagblad te zijner beschikking heeft, dat van hetgeen de Kamer doet en niet doet commentaren en verklaringen worden gegeven niet in de Kamer zelve maar in de pers. Deze meer en meer gebruikelijke weg verdient om meer dan eene rede afkeuring. Na* tnuriyk niet omdat aan eenig publicist, die tevens lid der Kamer Sa, hst recht zou zgn te ontzeggen op zyn wyze het pnbliek voor te lichten omtrent de faits et gestes der Kamer, daarbij gebruik makende van wat hem in zyne dubbele hoedanigheid bekend is, maar omdat, by het uitbleven van verklaringen in de Kamer zelve en van het contradictoir debat, dat daaruit kan .voortvloeien, bet publiek in onzekerheid rondtast omtrent da ware badoelingen der Kamer, die door den publicist Kamerlid eenzijdig en naar syn subjectief gevoelen gekleurd kunnen worden weergegeven. --- VOOR 1901 Op da begrooting voor Oorlog, voor het volgend jaar, komt voor een post van f 21.800 als 2a termyn voor de verbetering van de kazerneering te Middelburg. Hiermede zal de beoogde verbetering, waarvoor aanvankelgk i 53.000 werd noodig geacht, doch waarvoor by nader onderzoek f 61.800 wordt geraamd, kannen worden voltooid. Een post is uitgetrokken voor do verbetering der oefeningsterreinen voor de garnizoenen te Middelburg en Vlissingen. De voorgevel van de kaaeeae Prinsenhof te Bergen-op-Zoom, dagteekenende uit het jaar 1287, eisebt dringend herstelling. De minister stelt restauratie voor zooveel doenlijkindenatyi. --- DROOGMAKING ZUIDERZEE. Door de Vereeniging van Nederlandsche sternfabrikanten is in een adres aan da Tweede kamer instemming betuigd met het verzoek van mr P. J. G. van Diggelen te Zwolle, ter zake van de plannen tot afsluiting en gedeeltelijke drooglegging dar Zuiderzee. Zij verklaart dit te doen teneinde mede te werken om de aandacht op deze echt nationale zaak opnieuw algemeen te doen vestigen, opdat niet alleen biïjke wat adressant betoogt, cl. „dat zioh eene meer dan voorbijgaande volkiovertnigipg heeft gevestigd, dat de afelniting en gedeeltelijke drooglegging der Zuiderzee door 'stands belang wordt gevorderd", maar dat die overtuiging, steunende op de resultaten, by het uitgebreid onderzoek verkregen, thans, op zeer enkele uitzonderingen na, algemeen tot het verlangen heeft geleid dat deze zaak eindelijk in staat van wyzen moge worden gebracht, en dat, terwyi nu overvloed van werkkrachten aanwezig zgo, hetgeen in alle takken van industrie en ngverheid, en niet minder door de hernaaldeiyk voorkomende gevallen van werkloosheid is aan te toonen, nn zeker het meest geschikte tijdstip .is gekomen, om aan een dergelijk groot werk een begin van uitvoering te geven. --- BENOEMINGEN ENZ. Bg kon. besluit is pensioen verleend ten laste van den Staat aan mr E. Banga, ten bedrage van 11667 's jaars; is benoemd tot ambtenaar van het O. M. by de kantongerechten in het arr. Haerenveen, ter standplaats Haerenveen, jhr mr M.W. Suoeck, advoaaat en procureur te Hintham, tevens werkzaam ten patkette van den officier van justitie by de arr. rechtb. te'sHertagenhoscb; ia benoemd tot griffier bij bet kantongerecht te Weert, mr F. J. Varacheure, thans kantonrechter-plaatsvervanger, advocaat en procureur te Roermond; is benoemd tot burgemeester van Zntphen C. Storm Buyriog; is benoemd tot contreien» van den waarborg en de helasting der gouden en zilveren werken te Schoonhoven, H. J. de Kuiter, essaienr derzeltde middelen aldaar; is aan C. L. Sloth Blaanboer, op verzoek, nit hoofde sijnsr benoeming tot ontvanger der directe belastingen te 's Gravenhage, 2de afdeeling, eervol ontslag verleend nit zgne betrekking van referendaris by het dep. van financiën; is by het dep. van financiën bevorderd tot commies P. N. Sonne, thans adjunct-commies. j Ia afzonderlek bijvoegsel tot de St. Crt. no 227, wordt medegedeeld het verslag betrekkelijk den dienst der rghspostspaarbank over 1899. --- President Kruger op de Gelderland. > Op een verzoek der redactie van het Dagblad van Zuid-Holland heeft generaal Den Beer Poortngael in dat blad zgn gevoelen meegedeeld omtrent de guestions brilentes van internationaal recht, welke zyn ontstaan door het aanbod dar Nederlandscha regeering om president Krnger met een harer oorlogschepen naar Europa over te brengen. Hg heeft het volgende geantwoord omtrent de drie wagen: de vlag, het geld en da staatspapieren. 10. De vlag. — Behoort de Gelderland naast onze natiavlag al of niet ook de vlag der Zusd- Affikaanseha Republiek te voeren ? Om die vraag te beantwoorden moet men sieh afvragen, of da president Krnger in .zgn qualiteit als president, d. i. als het hoogst uitvoerend gezag in die Republiek vertegenwoordigend, of ala privaat persoon zal worden vervoerd. De verklaring van den minister van baitenlandscha zaken ia de Eerste kamer, op de Interpellatie van den heer Fransen van de Putte, iaat daaromtrent geen twijfel. Op de vrasg der regeering aan onzen conanl te Lorecca Marqnez, wat hem omtrent de plannen van president Kruger bekend wfi). „hebben wy — zeide de minister — toen ten antwoord ontvangen, dat president Kruger om gezondheidsredenen naar Europa ;wenschte to vertrekken, maar nog niet beslist had naar welke plaats hy zich zou begeven. Wy hebben daarop gemeend, als een bewijs van deferentie aan den persoon van president Kruger, hem het aanbod te moeten doen" — enz. Duidelijker kan het niet. De oude man, door de rampen, welke over zyn tand waren gekomen, teleurstellingen, verlies der zijnen, stag op slag getroffen, was niet meer in staat de snelle marachen in dit laatste stadium van verzet, aan den gnerilla verbonden, te volgen. gaf hst bestnur, voor zoo lang hy uit zyn land zon zyn, over aan Schalk Burger en gaat na ergens in Enropa — men zeide eerst op Sicilië — rust zoeken, althans zyn geschokte zenuwen herstellen. Om gezondheidsredenen 'staat er officieel. De persoon ia ziek, niet de Staatsman. Ook van een president eener Republiek geldt: Iv 'Boi est mort, vive Ie Bot I al geschiedt het in een Republiek niet altyd instantane, toch meest binnen enkele etmalen. Schalk Burger vervult nu het ambt, Toen de regeering vernam, dat do president om gezondheidsredenen naar Enropa wenschte te gaan en niet om Stut*, of qorlogibslsngtw te gaan bevorderen, .heeft zy gemeend het aanbod te kunnen doen. „Wy hebben daarop gemeend," — zoo zeide de minister — «als een bewijs van deferentie aan den persoon van president Kruger:" Er staat zelfs niet „als een bewijs van deferentie aan president Kruger," maar „aan den persoon van president Kruger," ala om toch vooral eiken twijfel op te heffen. Daar diens vervoeren das alleen den persoon geldt, zal de regeering nit den aard der zaak aan den commandant van de Gelderland de instructie gegeven hebben of nog geven om niet de vlag der Zuid-Afrikaansche republiek naast de Nederlandaohe te voeren, daar dit geen sm zou hebben en ons zonder eenig nut groote moeiiykheden zou kunnen bezorgen. Volgens De Standaard doen die moeiiykheden er niets toe. Wij moeten gezond medelijden hebben — zegt het blad — en dus mede Iyi e n willen en kunnen. Geloofsgver, overslaande tot geeatvervoering, zou biykbaar in een soort martelaarschap een zalig genot vinden. Dat zgn. medelijden is heel ongezonde staatkunde. Allerminst behoort het tot de taak eener regeering zulk een 19 de n, zoodanig martelaarschap om anderen, over ona volk te brengen, voor te bereiden of in de hand te werken. De regeering spreekt bovendien — en zeer terecht — niet van medeiyden maar van deferentie, hetgeen heel iets anders is. Geld, gemunt of in baren, depêches en staatspapieren behooren tot de zgn. aooidenteele oontrabande-artikelen. Ik zal niet behoeven aan te halen tal van schryvers, die het daarover eens zyn. Van meer belang is, dat in den laataten zee-oorlog tusschen Japan en China, waarby Japan zich strikt gehouden heeft aan de regelen van oorlogs- en internationaal maritiem recht tusschen beschaafde Staten, in art. 10 van de Pryswet by Keizerïyk deoreet van 20 Augustus 1894 uitgevaardigd, money, zonder eenige restrictie als contrabande wordt beschouwd, terwijl in den oorlog van Groot-Brittannië tegen Spanje in de Instructie van het marine-departement te Washington «geld bestemd voor de vyandelöke machten" onder de oontrabande-artikelen is opgenomen. Nu is de oorlogs-contrabande alleen datgene wat naar een vyandeiyke haven of eindbestemming gaat, en de oorlogsparty heeft recht zich daarvan meester te maken, al behoort het geld enz. aan onzydigeo. Zooveel te meer heeft een oorlogvoerende staat het recht zich meester te maken van hetgeen tot den vyandeiyken Staat zelf behoort, dus van allen Staatseigendom en zulks zonder aanzien van bestemming. Groot-Britannië zon dus, volgens alle regelen van het internationaal recht, recht hebben zich meester te maken van staangelden en staatspapieren, wanneer president Krnger die zou willen medevoeren voor het geval het vervoer plaats had met een koopyaardyschip. Nu het vervoer van den zieken man plaats heeft met een Nederlandsch oorlogsschip is dit anders. Dat schip vertegenwoordigt het grondgebied van den Staat. Geen enkele andere autoriteit dan een Nederlandaohe mag daar gezag uitoefenen of handelingen plegen. Maar daar staat tegenover, dat de Nederlandaohe vlag niet mag dekken, beaohermen of beveiligen zaken, die anders, ware de gaatvryheid niet verleend, vatbaar zouden zyn om in open zee genomen te worden. Viaitatie van de goederen van den gaat kan nttuuriyk niet plaats hebben. Het eenige zal, naar myn bescheiden meening, zyn, dat de heer Kruger, voor bet gaan aan boord van de Gelderland, de schriftelijke verklaring aan den commandant van dien oorlogsbodem ter hand stelle, dat de goederen, gelden en papieren, welke by medeneemt, hem in prifé en niet de Zuid-Afrikaansche Republieken toebehooren, of wel dat hy niets medevoert, wat volgens het internationaal maritiem reoht vatbaar is om genomen te worden. ---