De tekst van het Vietnamese vredesverdrag jH» vredesovereenkomst inzake Vietnam die zaterdag a.s. zal worden ondertekend, telt in totaal 23 artikelen. Daarnaast In-staan er vier protocollen. De tekst van de „vt-reenkomst publiceren wij hieronder. --- Nationale rechten 1. De Verenigde Staten en alle ander landen respecteren de onafhankelijkheid, soevereiniteit, eenheid en territoriale onschendbaarheid van Vietnam, zoals erkend in de overeenkomsten van Genève over Vietnam in 1954 --- Katholieken boycotten referendum LONDEN — De grootste oppositiepartij van Noord-lerland, de Sociaaldemocratische Labourparti.j (SDLP) heeft woensdag haar aanhangers opgeroepen het komende referendum over de toekomst van Ulster te boycotten. Eerder hadden andere organisaties van de katholieke minderheid, zoals de Republikeinse Labourpartij en de verenigingen voor gelijke burgerrechten al tot een boycot aangespoord. Nu de SDLP zich daarbij aansluit verliest de door de Britse minister voor Noordlerland, Whitelaw, uitgeschreven volksraadpleging bij voorbaat alle betekenis. De protestantse meerderheid zal ongetwijfeld stemmen voor behoud van de banden met Engeland. Het verlangen van de katholieken naar aansluiting bij de lerse Republiek maakt alleen kans op een meerderheid wanneer ook de 26 Zuidierse graafschappen aan een referendum kunnen meedoen. --- NAVO wil geen neutralen bij MBFR BRUSSEL — De NAVO-landen hebben de leden van het Pact van Warschau nota's gezonden waarin zij het Sowjet-voorstel van * .hand wijzen om neutrale landen uit te nodigen bij het vooroverleg over wederzijdse en evenwichtige troepenvermindering, het zoge• naamde MBFR-overleg. De NAVO-landen stellen voor deze kwestie later te bespreken als de feitelijke MBFR-besprekingen beginnen. Een NAVO-functionaris in Brussel zei hierover echter dat het voorstel „geen warm onthaal zal krijgen. De NAVO-landen vragen om een snel antwoord van het Warschaupact opdat het vooroverleg nog op oe vastgestelde datum, 31 januari, kan beginnen. De nota stelt dat de deelneming beperkt zou moeten blijven tot de zeven NAVO-landen en de vijf landen van het Warschau-Pact. Verdere deelneming zou later kunnen worden besproken. --- Terugtrekking troepen 2. In heel Zuid-Vietnam zal een bestand in acht worden genomen met ingang van 27 januari om 24.00 uur (1 uur Nederlandse tijd in de nacht van zaterdag op zondag). Op ditzelfde uur zal Amerika een einde maken aan alle militaire activiteiten tegen Noord-Vietnam. Alle mijnen voor de Noordvietnamese kust en in de Noordvietnamese waterwegen zullen worden opgeruimd, onschadelijk gemaakt of vernietigd, zodra het akkoord in werking treedt. De volledige beëindiging van de vijandelijkheden is blijvend en niet aan een tijdslimiet gebonden. 3. De partijen nemen op zich het bestand te handhaven en een blij vende en stabiele vrede in acht te nemen. De strijdkrachten van Zuid-Vietnam en het Bevrijdingsfront zullen blijven waar zij zich nu bevinden. Een gemeenschappelijke militaire commissie (zie artikel 17) zal bepalen welke gebieden door elk van beide partijen worden gecontroleerd en hoe de legering zal geschieden. Alle vijandelijke daden, daden van terreur en daden van weerwraak zijn verboden. 4. De Verenigde Staten zullen hun militaire inmenging niet voortzetten noch zich bemoeien met de interne aangelegenheden van Zuid-Vietnam. 5. Binnen 60 dagen na de ondertekening van het akkoord zal Amerika uit Zuid-Vietnam alle troepen, militaire adviseurs en militair personeel in dienst van de pacificatieprogramma's, alsmede alle wapens, munitie en oorlogsmaterieel terugtrekken. 6. De ontmanteling van alle militaire bases in Zuid-Vietnam van de Verenigde Staten en hun bondgenoten moet binnen 60 dagen na ondertekening van het akkoord zijn voltooid. 7. Tot de vorming van een regering in Zuid-Vietnam (zie de artikelen 9 en 14) zullen de twee Zuidvietnamese partijen niet toestaan, dat troepen, militaire adviseurs of oorlogsbewapening het land binnenkomen. --- De krijgsgevangenen 8. De uitwisseling van krijgsgevangenen en gevangen genomen buitenlandse burgers zal eveneens binnen 60 dagen na ondertekening van het akkoord moeten zijn voltooid. De partijen zullen elkaar helpen bij het verstrekken van inlichtingen over vermisten. Het vraagstuk van de terugkeer van Vietnamese burgers, die in Zuid- Vietnam gevangen worden gehouden, zal door de twee Zuidvietnamese partijen worden opgelost in een geest van nationale verzoening en eendracht. Beide partijen zullen hun uiterste best doen het vraagstuk binnen 90 dagen na het bestand te regelen. --- Recht op zelfbeschikking 9. Het recht op zelfbeschikking van het Zuidvietnamese volk is heilig en onvervreemdbaar en zal worden gerespecteerd door alle landen. Het Zuidvietnamese volk zal zelf de politieke toekomst van Zuid-Vietnam bepalen door werkelijk vrije en democratische algemene verkiezingen onder internationale supervisie. Vreemde landen zullen noch een politieke stroming, noch een politieke figuur aan het Zuidvietnamese volk opdringen. 10. De twee Zuidvietnamese partijen nemen op zich het bestand te respecteren, de vrede in Zuid-Vietnam te handhaven, alle twistpunten door onderhandelingen op te lossen en elk gewapend conflict te vermijden. 11. Onmiddellijk na de in werking treding van het bestand zullen de twee Zuidvietnamese partijen een einde maken aan de haat jegens elkaar en nationale verzoening en eendracht verwezenlijken. Zij zullen alle represaille-daden en discriminatiema afregelen tegen collaborateurs verhinderen. De democratische vrijheden van het volk (persvrijheid, vrijheid van vergaderen, vrijheid van politieke activiteiten) zullen worden verzekerd. 12. Onmiddellijk na het bestand zullen de twee Zuidvietnamese partijen overleg voeren om te komen tot de vorming-van een nationale raad van verzoening en eendracht, bestaande uit drie gelijke segmenten. De raad zal functioneren volgens het beginsel van de eensgezindheid. De twee Zuidvietnamese partijen zullen een akkoord over de binnenlandse aangelegenheden van Zuid-Vietnam zo spoedig mogelijk tekenen, zo mogelijk binnen 90 dagen na het bestand. De nationale raad van verzoening en eendracht krijgt tot taak toezicht te houden op de naleving van het akkoord door de twee Zuidvietnamese partijen en vrije en democratische algemene verkiezingen te organiseren. De twee Zuidvietnamese partijen moeten het in onderling beraad eens worden over de vraag voor welke instellingen de verkiezingen zullen worden gehouden. 13. Het vraagstuk van de Vietnamese gewapende strijdkrachten in Zuid-Vietnam zal door de twee Zuidvietnamese partijen zonder inmenging van buitenaf zo spoedig mogelijk worden geregeld. Hierbij zijn de kwesties van troepenvermindering en demobilisatie inbegrepen. 14. Zuid-Vietnam zal een buitenlandse politiek van vrede en onafhankelijkheid voeren. Het aanvaarden van militaire hulp komt onder de verantwoordelijkheid van de nieuw te kiezen regering. Le Duc Tho (r.) beantwoordt hier opgewekt een vraag tijdens de persconjerentie die werd gegeven, naast hem zit Nguyen Than Le. --- Hereniging Vietnam 15. De hereniging van Vietnam zal stap voor stap met vreedzame middelen worden uitgevoerd op basis van discussie en overeenkomsten tussen Noord- en Zuid- Vietnam zonder dwang en zonder inmenging van buitenaf. Tot de hereniging vormt de demarcatielijn langs de 17e breedtegraad slechts een voorlopige en geen politieke of territoriale grens, zoals voorzien in de slotverklaring van de conferentie van Genève in 1954. Noord- en Zuid-Vietnam zullen de gedemilitariseerde zone eerbiedigen en direct onderhandelingen beginnen om te komen tot normalisering van de betrekkingen op verschillende gebieden. Noord- en Zuid-Vietnam zullen ziqh bij geen enkele militair bondgenootschap aansluiten. 16. De vier betrokken partijen zullen onmiddellijk vertegenwoordigers aanwijzen voor een gemeenschappelijke militaire commissie die mede toezicht moet houden op de naleving van het akkoord. De taak van deze commissie eindigt binnen 60 dagen na de terugtrekking van alle Amerikaanse troepen en de uitwisseling van de gevangenen. 17. De twee Zuidvietnamese partijen zullen onmiddellijk vertegenwordigers aanwijzen voor een gemeenschappelijke militaire commissie van de twee, die mede zorg moet dragen voor de naleving van de overeenkomst en het bewaren van de vrede in Zuid-Vietnam. 18. Na de ondertekening van het akkoord wordt onmiddellijk een internationale controle-commissie gevormd, die tot de internationale conferentie (zie artikel 19) aan de vier partijen verslag zal uitbrengen over de naleving van de overeenkomst. De vier partijen moeten het onmiddellijk eens worden ove de plaatsing en werkwijze van de controle-teams en hun functioneren vergemakkelijken. In dezelfde tussenperiode zal de internationale controle-commissie eveneens verslag uitbrengen aan de twee Zuidvietnamese partijen over bepaalde punten uit de overeenkomst. Ook voor deze beide gelden de eisen van instemming en medewerking. De internationale controle-commissie zal worden gevormd uit vertegenwoordigers van Canada, Hongarije Indonesië en Polen. Het voorzitterschap van de commissie zal wisselen voor bepaalde perioden, nader vast te stellen door de commissie. De commissie zal haar taken uitvoeren in overeenstemming met het beginsel van eerbiediging van de soevereiniteit van Zuid-Vietnam en haar werk beginnen zodra het bestand van kracht wordt. 19. De partijen stemmen in met een internationale conferentie die binnen 30 dagen na de ondertekening moet beginnen om de overeenkomst te bevestigen. Amerika en Noord-Vietnam stellen de volgende deelnemers voor: de Volksrepubliek China, Frankrijk, Rusland, Engeland, de vier landen van de internationale controle-commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de partijen die betrokken zijn geweest bij de Parijse conferentie over Vietnam. 20. De vier betrokken partijen zullen ten aanzien van Cambodja strikt de akkoorden van Genève in 1962 eerbiedigen. In deze akkoorden zijn de onafhankelijkheid, soevereiniteit en eenheid van de volken van Cambodja en Laos erkend. De partijen zullen de neutraliteit van Cambodja en Laos eerbiedigen en het .gebied van Cambodja en Laos niet gebruiken om de soevereiniteit en veiligheid van andere landen te schenden. Buitenlandse staten zullen alle militaire activiteiten in Cambodja en Laos stopzetten en alle troepen en oorlogsmaterieel uit beide landen terugtrekken. Troepen of oorlogsmaterieel mogen beide landen niet meer binnengevoerd worden. De interne aangelegenheden in Cambodja en Laos zullen door de bevolkingen van elk van beide landen zonder inmenging van buitenaf worden geregeld. --- Rotterdam kan Haifong helpen ROTTERDAM — De fractieleider van de PvdA in de Rotterdamse gemeenteraad, drs. A. J. Lems, gaat burgemeester en wethouders van de Maasstad voorstellen de Noordvietnamese havenstad Haifong te helpen bij het herstellen van de schade die de stad tijdens de oorlog heeft opgelopen. Volgens de heer Lems kunnen bijvoorbeeld Rotterdamse havendeskundigen worden ingezet bij de opbouw van de deels verwoeste haven. Het voorstel zal vermoedelijk in de eerstkomende commissievergadering van algemene zaken worden behandeld. De heer Lems wil verder dat wordt nagegaan op welke manier Rotterdam de Noordvietnamese havenstad directe financiële steun kan verlenen. Directeur van het Rotterdamse havenbedrijf, ir. F. Posthuma, is vóór de ideëen van de heer Lems. Hij wijst erop dat Rotterdam na de Tweede Wereldoorlog veel ervaring heeft opgedaan bij de herbouw van de verwoeste haven. Het Rotterdamse havenbedrijf heeft bovendien herhaaldelijk buitenlandse havens met adviezen terzijde gestaan als het ging om het oplossen van havenproblemen. SEOEL — Een grote Koreaanse veerboot is gisteren 350 km ten zuiden van Seoel op een rif gelopen en gezonken. Negen passagiers zouden zijn verdronken terwijl een onbekend aantal wordt vermist. 25 passagiers zouden zijn gered. --- V.S. en Noord-Vietnam 21. De Verenigde Staten verwachten, dat dit akkoord zal leiden tot een tijdperk van verzoening met de Democratische Republiek Vietnam en alle overige volken van Indo-China. In navolging van zijn traditionele politiek zal Amerika bijdragen tot heling van de oorlogswonden en tot wederopbouw van Noord-Vietnam en andere gebieden in geheel Indo-China 22. De beëindiging van de oorlog, het herstel van de vrede in Vietnam en de strikte toepassing van dit akkoord zullen de voorwaarden scheppen voor de vestiging van een nieuwe, gelijke en wederzijdse heilzame relatie tussen de Verenigde Staten en Noord-Vietnam op basis van respect voor eikaars onafhankelijkheid en soevereiniteit en zonder inmenging in eikaars buitenlandse aangelegenheden. Tezelfdertijd zal dit een stabiele vrede in Vietnam verzekeren en bijdragen tot het bewaren van een blijvende vrede in Indo-China en Zuidoost-Azië. 23. Het akkoord zal op 27 januari • worden getekend door gevolmachtigde vertegenwoordigers van alle vier betrokken partijen. Alle partijen zullen zich strikt houden aan het akkoord en de daaraan verbonden protocollen. De Vietnamese en Engelse tekst is officieel en in gelijke mate authentiek. De ministers van buitenlandse zaken van Amerika en Noord-Vietnam zullen een afzonderlijk document met dezelfde inhoud tekenen. Het akkoord wordt na ondertekening van kracht. --- BUITENLANDS OVERZICHT 23 artikelen over Vietnam BESTUDERING van het vredesakkoord inzake Vietnam, zoals dit is afgedrukt elders op deze pagina, kan tot geen andere conclusie leiden dan die welke dezer dagen ook door president Nixon is uitgesproken, namelijk dat het een broos akkoord is. Bij een poging dit aan te tonen kan artikel 11 van het verdrag als uitgangspunt dienen. Daar wordt immers het punt omschreven waar alles om draait. .Onmiddellijk na de in werking treding van het bestand zullen de twee Zuidvietnamese partijen (regering Van Thieu en „Bevrijdingsfront") een einde maken aan de haat jegens elkaar en nationale verzoening en eendracht verwezenlijken". Het is duidelijk, indien beide „Zuidvietnamese partijen" erin slagen deze opgave te volbrengen, heeft men te doen met een voortreffelijk vredesakkoord. Indien echter in plaats van verzoening de haat de overhand behoudt, heeft men niest slechts te maken met een broze overeerikomst, maar zelfs met een onmogelijk uit te voeren regeling. Dat in dit verband niets teveel wordt gezegd, blijkt indien men nagaat in welke artikeen gesproken wordt over noodza«elijke samenwerking tussen de regering in Saigon en het zogenaamde Bevrijdingsfront, de Vietcong. .Omdat het akkoord op deze pagina is afgedrukt, noemen wij de punten slechts kort. Artikel 12 zegt dat de twee Zuidvietnamese partijen samen in bel ngrijke Nationale Raad van Verzoening en Eendracht moeten vormen, die tweeërlei taak heeft, namelijk de naleving van het akkoord te controleren en de verkiezingen te organiseren. Artikel 10 vervolgens stelt dat de twee Zuidvietnamese partijen de „vrede in Vietnam zullen handhaven, en «le twistpunten door onderhande •tagen zullen oplossen". Belangrijk is vervolgens artikel 17 waar voorgeschreven wordt dat de twee Zuidvietnamese partijen onmiddellijk vertegenwoordigers zullen aanwijzen voor een gemeenschappelijke militaire commissie. Deze commissie is geen onbelangrijke. Zij zal namelijk (vgl. artikel 3) moeten bepalen welke gebieden in Zuid Vietnam worden gecontroleerd door hetzij de regeringsstrijdkrachten hetzij de communisten van het „Bevrijdingsfront". Kort samengevat kan men stellen dat een belangrijk deel van de toekomst van Zuid-Vietnam afhangt van de wijze waarop zich de relatie tussen „de twee Zuidvietnamese partijen" ontwikkelt. Beide partijen zijn immers dermate nauw aan elkaar vastgeklonken — in de Nationale Raad zal bijvoorbeeld eenstemmigheid moeten zijn —, dat het opbreken van de betrekkingen tevens de volkomen terugval zal betekenen in de in het akkoord verworpen haat en dus tevens strijd. Men behoeft bepaald niet een van nature sombere figuur te wezen, om met betrekking tot het samenwerken van Saigon en Vietcong pessimistisch gestemd te zijn Dit niet zozeer omdat beide groepen elkaar jarenlang hevig en wreed bevochten hebben, maar vooral omdat — ook bij de afsluiting van het bestand — de wederzijdse doelstellingen fundamenteel tegenstrijdig zijn. Het „Bevrijdingsfront wil Zuid-Vietnam communitisch maken, terwijl president Van Thieu het anti-communisme beoogt. lW.,i AKKOORD trekt niet al leen een zware wissel op het ver trouwen in de goede samenwerking tussen Saigon en Vietcong. ook tussen Noord- en Zuid-Vietnam zal het moeten goedgaan wil er iets van het verdrag terechtkomen. In dit verband gaat het vooral om het punt van de toekomst van beide staten. Worden deze verenigd, en zo ja hoe, of worden zij dat niet? De hereniging van Vietnam zal wat artikel 15 betreft, „met vreedzame middelen en op basis van discussie en overeenkomsten tussen Noord- en Zuid- Vietnam zonder dwang en inmenging van buitenaf worden uitgevoerd". Artikel 15 aanvaardt de hereniging dus duidelijk als een uitgangspunt dat iri feite buiten discussie staat. Het gaat bij de onderhandelingen slechts om de wijze waarop de samenvoeging zal geschieden. Tegelijk echter vermeldt artikel 9 dat „het recht op zelfbeschikking van het Zuidvietnamese volk heilig en onvervreemdbaar is". Maar wat gebeurt er nu indien de Zuidvietnamezen zich tégen hereniging uitspreken? Met andere woorden, is het akkoord „heiliger" dan de zelfbeschikking, of geldt het omgekeerde? Interessant is in dit verband de oplossing die men heeft gevonden met betrekking tot de grenslijn tussen Noord- en Zuid-Vietnam, waarover dus artikel 15 spreekt. Daar staat letterlijk dat „tot de hereniging de demarcatielijn langs de 17e breedtegraad slechts een voorlopige en geen politieke of territoriale grens vormt". Aan de ene kant betekent dit een concessie van Zuid-Vietnam, dat namelijk grote nadruk heeft gelegd op hot bestaan van twee onafhankelijke en souvereine staten. Aan de andere kant echter kan president Van Thieu zich juist op dit artikel beroepen, zolang er geen hereniging is gekomen, waarmee hij instemt. Men heeft hier natuurlijk met dezelfde problematiek te doen als die welke aanwezig is in de relatie tussen de Zuidvietnamese regering en het Zuidvietnamese „Bevrijdingsfront". Er behoeft namelijk geen enkele twijfel over te bestaan dat Hanoi zal blijven proberen hereniging te doen plaatsvinden onder communistische vlag. En op zijn beurt zal het bewind van president Van Thieu uit alle macht trachten de rol van de communisten in Zuid-Vietnam zo beperkt mogelijk te houden. De besprekingen over hereniging lijken daarom reeds bij voorbaat tot mislukken gedoemd. En wat zal er gebeuren indien van dat mislukken de één de ander de schuld gaat even? Er is geen mens die het zeker weet, maar er zijn er velen die het wel kunnen vermoeden. Een zware wissel van vertrouwen op het goede verloop van de samenwerking wordt tenslotte ook getrokken met betrekking tot de vier-partijencommissies die gedurende de eerste twee maanden actief zullen zijn, alsmede t.a.v. de internationale controle-organen en grote conferentie. Zullen de VS, Noord-Vietnam. Vietcong en Zuid- Vietnam het „onmiddellijk eens worden over de plaatsing en werkwijze van de controle-teams" (artikel 18)? Zullen de Hongaarse, Poolse, Indonesische en Canadese vertegenwoordigers met elkaar kunnen „instemmen en meewerken" (artikel 18)? En tenslotte, zullen de VS, de Sowjet-Unie en de Volksrepubliek China via een internationale conferentie „de overeenkomst kunnen bevestigen" (artikel 19)? Men moet een groot optimist zijn dit alles te geloven. ZIJN ER DAN alleen maar negatieve dingen te zeggen van het 23 artikelen tellende akkoord? Wij geloven van niet, vooral omdat de overeenkomst eigenlijk niet meer il dan eer afspiegeling van de militaire krachtsverhoudingen. De pat-stelling die op het slagveld was bereikt treft men ook aan in het politieke akkoord. De betrokken partijen zitten muurvast tegen elkaar aan te kijken. En de grote vraag is nu wie na het ingaan van het bestand zo sterk zal zijn om de impasse te kunnen doorbreken. Wat dit betreft hebben beide partijen, de communisten en de anti-communisten, hun plannen reeds klaar. Noord-Vietnam heeft niet voor niets vastgehouden aan de blijvende aanwezigheid van 150.000 man aan troepen, en zal deze nauw laten samenwerken met de naar grotere macht strevende Vietcong. De regering in Saigon aan de andere kant is bezig met een omvangrijk programma om een groter deel van het Zuidvietnamese platteland politiek voor zich te winnen. De „vrije, democratische en internationaal gecontroleerde algemene verkiezingen" (artikel 9) zullen gaan uitwijzen wie de sterkste is geweest. Wanneer die verkiezingen overigens zullen worden gehouden, vermeldt het akkoord niet. Helaas is het moeilijk in te zien dat de Nationale Raad (artikel 12) hierover unanimiteit zal bereiken, wanneer één van de partijen meent nog in het nadeel te zijn. Omdat het verdrag de militaire krachtsverhoudingen weerspiegelt, kan er toch enige hoop zijn dat de communisten er niet in zullen slagen het Zuiden voor zich te veroveren. Per slot van rekening heeft Nixons militaire Vietnamisatiebeleid inderdaad resultaat afgeworpen, en moeten Van Thieu's troepen in staat worden geacht relatief kleine schendingen van het bestand het hoofd te bieden. Volgens waarnemers zouden de Noordvietnamezen dankzij de bombardementen niet in staat zijn om binnen twee jaar het akkoord massaal te schenden, bijvoorbeeld door een invasie als verleden jaar maart-april. En mocht dit een onjuiste veronderstelling zijn, dan is het verheugend dat Kissinger erop gewezen heeft dat het akkoord geen beperkingen oplegt aan de Amerikaanse Zevende Vloot en de luchtmachtbases op Goeam 'en in Thailand. Met andere woorden, de dreiging met sancties op overtredingen blijft. Zo sluit dit 23 artikelen tellende akkoord een lange en - rede oorlog af. Maar ieder is het er over eens, de afsluiting is tegelijk de aanloop voor een nieuw gevecht. Dit gevecht zal wellicht minder bloedig zijn dan het vorige, en wie zou zich daarover niet oprecht verheugen, maar het zal zeker even intens worden gevoerd. De overeenkomst is een uiterst gebrekkige, inderdaad. Maar indien iemand alles gedaan heeft wat in zijn vermogen lag om beter te bereiken, kan hij met het mindere een zekere mate van vrede verkrijgen. Zo ongeveer zal Nixon zich voelen wanneer a.s. zaterdag de 23 artikelen door Amerika ondertekend zullen worden. --- Groter tekort op Amerikaanse handelsbalans WASHINGTON — Het tekort op de handelsbalans van de Verenigde Staten is toegenomen van 2.01 miljard dollar over 1971 tot liet record van 6.44 miljard dollar over het afgelopen jaar, zo heeft het Amerikaanse ministerie van Economische /aken bekendgemaakt. De invoer (zonder correctie voor seizoensinvloeden) bedroeg 55.55 miljard en de uitvoer 49.11 miljard dollar in 1972. Over december jl. ontstond een tekort van 563.2 miljoen dollar (met correctie voor seizoeninvloeden) na een tekort van 559.2 miljoen dollar over de voorafgaande maand. De invoer steeg van 5028 miljoen dollar in november tot het: maandrecord van 5029 miljoen dollar in december, terwijl de export verminderde van 4469 miljoen tot 4466 miljoen dollar. --- Wisseltruc leverde tien mille op AMSTERDAM — Een brutale wisseltruc met een actetas heeft twee onbekend gebleven „zuidelijke types" gisteren in Amsterdam een buit van 10 mille opgeleverd. Slachtoffer was de 65-jarige kasloper A. van der Vegt van de assurantiemaatschappij O. W. J. Schlencker aan de Keizersgracht, die dit geld juist tevoren had opgehaald bij de ABN in de Spuistraat. In de tas bevond zich bovendien de ochtendpost voor het bedrij). Tegen de uitdrukkelijk opdracht van de boekhouder in wandelde de kasloper vervolgens langs zijn vaste route de kleine delicatessenhandel van H. L. Arends aan de Gasthuismolensteeg 10 in om daar twee belegde broodjes voor zijn lunch in te slaan. „Hij komt hier iedere ochtend", aldus de winkeljuffrouw. Terwijl ze bezig was zijn broodjes klaar te maken, ging de deur open en traden de twee „zuidelijke types* binnen. De één bukte zich en voor de kasloper en de winkeljuffrouw het wisten waren ze de deur al weer uit. Toen Van der Vegt betaald had en zijn tas, die hij op de grond naast zich had neergezet, oppakte, voelde hij dat deze leeg was. Het bleek niet zijn eigen tas te zijn, doch een die er sprekend op leek. De tas met post en de 10 mille waren verdwenen. De recherche concludeert hieruit; dat de daders goed van de dagelijkse route van Van der Vegt op de hoogte waren en de diefstal degelijk hebben voorbereid. BARNEVELD — Het ziet er naar uit dat de middenstanders in de gemeente Barneveld het komende vakantieseizoen geen cent zullen ontvangen van de duizenden recreanten die in deze gemeente zullen neerstrijken. De „Stichting Kampeerders Veluwe" heeft een boycot uitgeschreven. Daarmee wil men uiting geven aan het ongenoegen over het instellen van een toeristenbelasting. Die belasting is volgens de stichting te hoog en niet rechtvaardig. ---