Middelburg 26 Juni. Zeeuwsche Omtrekken. In de jongste zitting van den gemeenteraad te Middelburg is een voorstel afgewezen, dat, naar onze meening, meer sympathie had moeten ondervinden dan het nu verwierf. Wij bedoelen het voorstel van mr Fruin en mr Sannes om in het Ontwerp-Reglement, regelende do positie der ambtenaren, beambten en werklieden, in dienst der gemeente Middelburg, op te nemen eene bepaling betreffende een scbeidsgereoht. Volgens art. 13 van dat ontwerp is bepaald dat de op te leggen straffen zullen zijn : le waarschuwen, 2e berisping, 3e inhouding van een of meer verlofdagen, 4e inhouding van een gedeelte van het loon, 5e tijdelijke of voortdurendo niet toekenning van periodieke verhoogingen, 6e tijdelijke of voortdurende terugplaatsing in een lager bezoldigden rang, 7e schorsing, met of zonder behoud van jaarwedde, maand- of weekloon, en 8e ontslag. ■ Tan de stralï'cn, genoemd ondor no. 3 tot en met 8, is nu hooger beroep toegoslaan : voor zoover die zyn opgelegd door den chef van den botrokken dienst bij Burg en Weih., die in hoogste instantie beslissen, eu van de door het dagelijksch bestuur opgelegde straffen bij den gemcentraad. Van straffen, door don Raad opgelegd, bestaat dus geen hooger beroep. Nu stelde de heer Fruin voor dat er van de straffen, onder nommer 3 tot en met 8 genoemd, wel hooger beroep zou wezen bij een scheidsgerecht, bestaande uit vijf leden, twee te kiezen door de ambtenaren on beambten, twee door Burg. en Woth, en een, tevens voorzitter, gekozen door den raad. Do heer Sannes steldo voor dit scheidsgerecht te doen bestaan uit hetzelfde aantal leden, tweo daarvan te kiezen ook door de ambtensron en beambten, respectievelijk werklieden, twee door den Raad en een vijfde, door de vier gekozenen gezamenlijk aan te wijzen. Bij do behandeling in de raadszitting van Woensdag 16 Juni voerde de heer Fruin alleen het woord over deze kwestie. Hij verdedigde het ïnstellon van zulk een scheidsgerecht, waarbij hij wees op het gevaar dat Burg. en Weth. en de raad, vooral op het belang der gemeente lettende, onwillekeurig niet onpartijdig zouden zijn. Daarin is, dunkt ons, niots miszegd Hoe dikwijls toch — het is meermalen gebleken — achten dergelijke colleges het bezwaarlijk ongelijk to bekennen of zich geroepen een smbtonanr do handen boven het hoofd to houden ; — hoo vaak worden zjj verkeerd voorgelicht. Vooral de bepaling dat Burg. on Weth. in gevallen, wnarin zij moeten beslissen tusschen een chef en zijn ondergeachikten, in hoogste instantie uiti-praal; doen, komt ons zeer bedenkelijk voor en niet te geven de meest mogelijke waarborgen voor billijkheid en onpartijdigheid. De ondervinding beeft op meer dan eon plaats en in meer dan een lak van dienst in dit opzicht genoog geleerd. Een dergelijk besluit als nu hier is genomen, gaat lijnrecht in tegen de thans meer en meer gehuldigde begrippen omtrent administratieve en ambtelijkereehtsbedeeling. Waarom toch daarvoor ten minste geen beroep op den raad toegestaan ? En wanneer mon over deze en andere beslissingen van don raad eon scheidsgerecht liet oordcelen, zou men van zelf den betrokken ambtenaren, beambten en werklieden de gerustheid geven dat hunne belangen verzekerd zijn ; wat niet anders dan in het belang der gemeente wezen kan Bovendien : waar het geldt een gemeenteambtenaar, beambte of een werkman, is het dringend noodig dat men eventueote kwesties van meer dan eon zijde bezie, omdat tal van raadsleden zich niet kunnen vorplaatsen in hun toestand. En voor de colleges zolven is het juißt gowenscht en nuttig dat zij de verantwoordelijkheid niet alleen dragen. Zij zelven moeten dit wenschen om zich to behoeden voor misslagen en onbillijkheden, die zoo licht en onwillekeurig begaan worden bij eenzijdige inlichting en overweging. Het is daarom jammer dat het beginsel van een scheid«gerecbt bij dien raad zoo weinig sympathie vond, zoodat het in het bewuste ontwerp-regloment niet kon worden opgenomen. Inconsequentie geeft V. d. S. aanleiding tot de volgende bespiegeling: Laatst boorde ik eons vertellen hoe in zekere siad, waar men zich, onder meer andere goede zaken, sints kort ook in eene gemeentelijke melkverordening mag verheugen, sommige melkverkoopers, die verordening zoo consequent opvatten, dat zij telkenmale hun melk laten onderzoeken, niet om te eonstateeren of deze onder de vast gestelde cijfers vau vetgehalte en vetvrijo vaste stoffen blijft, maar om te weten hoeveel zij er boy o n is, teneinde dat verschil door bijvoeging van zuivere melk van de blauwe koe te kunnen vereffenen. Ja, dat stnk van de consequentie begrijpen do meeste menschen niet goed. Sam, de oolijke neger uit de Negerhut, had wel gelijk, toen hij met Haleij en Andy van de vruchteloozo jacht op Eliza on haar kind teruggekeerd, deze stelling aan zijn makkers voorhield. Denkelijk is het aan dat moeilijk begrijpen van dat stuk der consequentie wel te danken, dat de voorbeelden van nconsequentie's en verkeerd toegepaste consequen tie'a veel gemakkelijker voor bet grijpen zjjn, dan de voorbeeldon van juist toegepaste consequenties. De bedoelde melkslijters staan in dit opzicht volstrekt niet alleen. Hunne handelwijze behoeft, van zekere zijde bezien, niet eens zoovoel verwondering te wekken. Die melkslijters in diezelfde stad toch hadden eene melkvereeniging. Eén der reglementaire artikelen van die Vereeniging zegt o.a. dat zij haar doel tracht te bereiken, „door bij te dragen tot het ontstaan van gezonde toestanden in den melkhandel." Wel, hot bestuur dier Vereeniging vatte dezo alinoa zoo ovor-conscquent op, dat het oen aspïrant-lïd, die overigens aan alle vereischten voldeed, het lidmaatschap weigerde, alleen op grond dat hij te veel in het openbaar optrad, wat wel op ocne verbazende manier het ontstaan van gezonde toestanden in den mt-lkhandel moet tegenhouden I! 1 Die Sam had toch maar gelijk d.it het stuk van de consequentie iets is wat de mceate menschen niet goed begrijpen. Wie tenminste van dergelijke consequenties iets begrijpt, is zeker geen domme jongen. l>n zeer wonderlijk staaltjo van consequentie kan men ook op eene mij bekende bijzondere school en misschien wel op meer bijzondere stholen aantreffen. Do bedoelde school is eene christelijke school en het daaraan verbonden onderwijzend personeel moet zich natuurlijk in alle opzichten christelijk gedragen. Nu is het volgens vele christenen heelemaal niet christelijk om op den dag des Heeren gebruik te maken van een of ander openbaar middel van vervoer. Het bestuur en het onderwijzend personeel van bedoelde school is het daar volkomen mode eens. Waar het nu op bijna alle scholen gewoonte is na genoten vacantie de lessen wc»t op Maandag te doon aanvangen, zou oen gewoon huis- of tninmensch zeggen: die onderwijzers en onderwijzeressen zullen zoo consequent zijn, dan Zaterdags te voren van hunne respeclïeve uitstapjes terug te keoren. Maar Sam zou zeggen : het is een stuk dat de meeste monßohen niet goed begrijpen Dat blijkt in dezen ook weer duidelijk De consequentie brengt wel mee dat men niet op Zondag reist, maar brengt daarom i nog niet mee. dat men or dien Zondag aan geeft, wel neen, men geeft, zeer ten genoege van do moeders der lieve betrokken schooljeugd, doodeenvoudig den Maandag nog op de racantïo toe. Man heeft dan nog eene gezegendenofgezelligen (dat scheelt maar een paar letters) Zondag vrij en is toch consequent. Eene wonderlijke zaak is en blijft bet vaak met. de „consequenties". Als daar b.v. onze apothekers in het ifaahdblad tegen de Kwakzalverij waarschuwen tegen do tallooze pillen, pooders, drankjes on zalfjes die voor grof geld de goegemeente als ecu panacee voor alle kwalen worden aangepreekt, moeten wij dit voorzeker prijzen, temeer, wnnneor zjj vaak op duidelijke gronden daarbij uiteonzetten, hoe schadelijk of totaal waardeloos velen dezer producten zijn. Wanneer zij echter in dat zelfde Maandblad ook te keer gaan tegen sommige artikelen, waarvan zij zelf de goedo werking erkennen, maar waar zij alleen tegen waarschuwen op grond dat zij, do ingrediënten in aanmerking genomen, te duur zijn, daar denkt menigeen toch allicht met een pijnlijken glimlach om zn apothekersrekening, want zonder nu, als . omringen doen, te willen beweren, dat onze apothekers hun fortuin uit hun regenbak halen, is het toch voor een eenvoudig menech een moeilijk te begrijpen stuk consequentie, eon apothoker een goed artikel van een concurrent te zien afbreken alleen omdat het te duur zou zijn. Zoon eenvoudig monsch denkt er dan onwillekeurig aau, hoe hij laatst in oen officieel verslag (van Meeren berg) kon lezen, dat elk klaar gemaakt recept op gemiddeld 18 cent kwam ie staan, en dan zegt men nog wel, dat officiëele lichamen altijd duur uit zijn. Ja, wonderlijke dingen kan men soms beleven. Ik heb een directeur van eene stoomtram mij. gekend, die voor zich en zijn personeel op Boramigo andere vervoermiddelen over vrijkaarten kon beschikken. Wanneer echter een van zijn personeel een dergelijk kaartje vroeg, was onveranderlijk het antwoord, dat hij zich met dat ged. . . niet ophield. Nu bestond natuurlijk de mogelijkheid dat de man tegen dergelijke bovoordeelingen principieel bezwaar had of nooit op reis giug. Maar eon zeker moeilijk to begrijpen stuk consequentie was het dat hij zeer dikwijls dit deed on dan voor zich zelf van die vrijkaarten wel gebruik maakte. Misschien Ing bet wel aan het onbegrijpelijke van een dergelijke handeling, dat zij bij hot betrokken personeel jaren lang zeer veel kwaad bloed gezet heeft. Veel leuker, ofschoon ook al moeilijk te begrijpen, is de handelwijze van zeker lid van zokor college van Gedeputeerde Staten. Men moot weten dat bedoeld lid nog al wat to oommandeeren heeft bij zekeron door do bewuste provincie geëiploi teerden stoombootdionst. Nu correspondeert bedoelde stoombootdienst aan' al hare eindpuuten op andere middelen van vervoor en deze correspondentie is in sommige gevallen zoo nauw genomen, dat zij bij de minste vertraging gemist wordt, Meermalen reeds was er zoowel in dagbladen als in Statenvergaderingen op aangedrongen, do booten aan haar uitgangspunt in dergelijke gevallen eenigen tijd langor te laten wachten, maar altijd was het bescheid van genoemde Gedeputeerde, dat zulks ïn verband met de te treffon aanfluiting'aan de andere zijde, onmogelijk was. Daartegen valt natuurlijk niot te opponeeron, het is dan echter toch weer maar een moeilijk to vatten stuk consequentie, dat bedoelde Gedeputeerde als hij zelf kans loopt dupe van die nauwkeurigheid to worden, nog al eens dikwijls een telegrammetje zendt „laat do boot een paar minuten langer wachten." Die oolijko neger had toch maar gelijk, „het is een stuk dat de mooste menschen niet goed begrijpen." Laatst hoorde ik een onzor plattelanders, een zeer godsdienstig man, verklaren, dat hij niet kon begrijpnn, en dat het hemdiep gegriefd bad, hoe een christelijk minister en een obristelijk Sfatenlid zich niet ontzien hadden, aan to zitten aan een wereldsch f eestbanket op oen dag dat de gemeente des Heeren in dezelfde stad opging om oen biddag te houdon voor het gewas. Of ik nu don man al voorhield dat zoo iets toch zoo boel erg niet was, zoon biddag toch maar een menschelijke instelling was en bedoelde minister en bedoeld Statonlid misschien zoo geeo directe behoefte govoelden om voor het gewas to bidden, daar zij misschien bij het landbouwbedrijf niet zoo direct geïnteresseerd waren, er was geen praten tegen. Be man, die ovenals I'erdinand Huyek's tante Letje zich bij voorkeur van do tnle Kanaans bleek te bedienen, riep maar niet anders dan „ende to samen zijn zij afgeweken, niet handelende volgens de ordonnansen Godes". Wat kon ik pee slot van rekening anders doen, dan den man Sait's stelling voor to honden en te zeggen dat misschien ook hij dat stuk van do consequentie uiet goed begreep. En het is ook bijna niet goed te begrijpen. Heb ik het niet bijgewoond boe een mijner vrienden, na eerst zijn voldoening te hebben geuit over de prikkeldraad afsluitingen op de bolwerken in zekere stad en do loftrompet te hebben gestoken over den man aau wien deze doeltreffende versporring togen do baldadige straatjeugd te danken is, het volgende oogenblik, toen een ondeugende windvlaag een slip van zijn jas aan éóa dier venijnige prikkels haakte, woedend nitrïep: ~'k wou dat ze hem in een hok vau prikkeldraad op de Mookerhei zetten." Is zoo iets nu ie begrijpen ? Vindt niet bijna ieder tegenwoordig de sprenk „zooals het klokje thuis tikt, tikt het nergens" even mooi en zijn er vau do drie huiskamers goen twoo waar ge deze gulden woorden aan den wand kunt vinden. En tooh boe talloos velen weten beter hoe do klok elders tikt dan ïn hun eigen huis? Kunt go niet dikwijls Jan of Piet vol verontwaardiging hooren verklaren : „Dominé's, nou dat zijn me or ook, die doen ze ook dood, ik ben nou zoo en zoo lang getrouwd en als ik er nog eens een over mijn vloer zie, is hot do eerste keer." Zou eon eenvoudig mensch dan daaruit niet de consequente gevolgtrekking maken, dat Jan of Piet, nis zoon domino" zich zijn plicht herinnert on 100' n lang verwaarloosd schaap eens komt opzoeken, met open armen dien herder en leeraar zal ontvangen. Jawel, vraag het maar eens aan een paar predikanten; ik hoorde het een der thans meest gewilde Amsterdamsche voorgangors eens platweg „een corvee" noemen. Ja ja, die zwarte Sam, wiet het wel! Wij zullen nu maar zwijgen over de zeker geheel onbegrijpelijke eonsequentie's die men soms ïn don handel kan ontmoeten, daaraan toch is wel een begin, maar zeker geen eind en dit opstel dient toch te eindigen. . Als bewijs dat men ze echter overal vindt, kunnen wij het volgende vermakelijke staaltje nog wel even aanstippen. In zekere provinciale hoofplaats bezit men eene nog al uitgebreide verordening op de keuring van ve? en vleesch, mon heeft die verordening zelfs nog wel paß herzien om haar zoo volledig mogelijk to maken. Welnu, die pas herziene verordening behelst onder anderen de bepalingen, dat van buiten af geen gohakt vleesch do stad mag ingevoord worden; do invoer van wowt echter, d. w. z, van gehakt vleesch dat men in een dikken of dunnen darm heeft geßtopt, is wol toegestaan. Nu wcot ik wel dat zoon worstverbod nu juist niet pleizierig gevonden zou worden, door verschillende dames en heeren, die gewoon zijn tegen den winter een partijtje worst uit Gelderland te laten komen, (dat is vau dio worst waarin natuurlijk nooit geknooid wordt) maar toch ... 't Is voor de moeste menschen een stuk, dat zij niet goed begrijpen, zeide Sam en hij had het bepaald niet zoover mis. En hij had het naar veler oordeel zeker niet mis in het vervolg zijner redevoering, toen hij zeide: „ziet ge wel, als iemand eerst stijf en sterk volhoudt voor hot eone en dan voor het andero, dan zeggen de monschon (en dat zeggen zij natuurlijk genoog) bij ie niet consequent. Maar laten wij hetcens boter bezien. Uier wil ik bovenop oeu hooiberg komen, wel ik zet mijo ladder aan den eenen kant, maar daar gaat bet niet. Omdat ik dau daar niet meer probeer, maar mijn ladder aan den anderen kant zet, bon ik daarom niet consequent P Ik ben consequent als ik er op wil komon, van welken kant mijne ladder ook staan mag. Ziet ge dat allemaal niet ? Die Sum wist het wel; wie weet hoe velen dat soort consequentie het ware vinden-, en nu men aan den rechter kant meer kans heeft boven op den hooiberg te komen dan aan den linker, hun ladder uu ook maar eens zullen verzetten. Intusschen, ironie en satyre daargelaten, het htuk der consequentie is een moeilijk stuk en het is voor den mensch niot altijd even gemakkelijk steeds consequent te zijn. Een eere-salaut aan hen, van wie naar waarheid mag verklaard worden dat zij het steeds en onder allo omstandigheden zijn. Den meesten onzer echter zal het wol gaan als mij zelf. Als zij hun rekening in dozen opmaken, zullen ook zij wol eens de woorden voor don geest krijgen, die de geheimzinnige hand in den fcestnacht aan den wand van koning Belsazar's feestzaal schreef: mene, niene, teke', ufarsiti, gewogen maar te licht bevonden. Onwillekeurig zijn wij steeds geneigd to glimlachen om de inconsequenties van anderen. Nu dat is niet zoo erg en het is ook niet zoo erg als wij er ons eens vroolijk over maken. Daar moet het dan echter ook bij blijven, en wie er al te ruw den staf over wil breken, donke, alvorens dit te doen, eerst nog eone om do woorden, waarmede de settteotio van Johan van Oldecbarneveldt besloten word „dio dan staat, zie toe dat hij niet valle." V. D. S. --- Uit Stad en Provincie. Heden ishïortorstede op7l-jarigen ouderdom overleden de boer U. Fagginger Auer, lid der fi'ma U. F. Auer en Zoon, drukkere van het gewestelijk biißtuur en als zoodanig ook ïn Zeeland bekend. Vele jaren was de overledene voorzitter der Nieuwjaarscommissie. — Vrijdagmorgen heeft ten raadhuize alhier de officiocle installatie plaats van den enquêteur voor de middenstandsenquête te Middelburg, den heer mr P. Dieleman. Burg. en Weth. hebben ter bjj woning daarvan uitgenoodigd plaatselijke autoriteiten, midden- Btandsvereenigingen, patroons vereenigingen, kortom allen, die met den middestand in betrekking staan. --- Uit Vlissingen. In de candidaatstelling voor den raad der Anti-rovolutionnaire, Roomsen-katholieke en Christelijk-Historische partgen ib eene kleine wgziging gekomen. In het eerate district worden nu gesteld de heeren A. Huaon en S. A. Luit wieier j in bet tweede de heer F. van der Meer, aftr. lid, on in het derde de hoeren F, van der Meer, aftr. lid en F. Manae. Aan de schietvereeniging' Christiaan de Wette Eruiningen is door den Commissaris der Koningin een zilveren medaille geschonken voor den te houden schietwedstrjjd. — In de Vrijdagnamiddag te Schore gehouden raadsvergadering word medegedeeld dat door Ged. Staten de goedkeuring san de begrooting voor 1909 was onthouden, op grond dat de raad niet is ingegaan op het advies van dat college om bet maximum bedrag van den hoofdelyken omelag te verhoogen. Burg. en Weth. stelden, naar aanleiding van dat schrijven, voor het advies van Ged. Staten te volgen en genoemd maximum te bepalen op t 2500, wat thans werd aangenomen. Verder stelden Burg. on Wetb. voor om de aanbestede klinkerweg, waarvan de gunning in aangehouden, niet te gunnen, daar delaagate inschrijver nog ruim f 150 boven de raming ia, maar een aanbesteding te houden voor een to leggen keiweg, die wel ia waar duurder doch ook duurzamer en op den duurgoedkooper zal zgn. De heer Vorhaage stelde voor den bestaanden straatweg to herstellen, wat veel goedkooper zal zijn en zjj ca inziens, en ook volgens het oordeel van door hem geraadpleegde deskundigen, zeer goed mogelgk is. Het voorstel Verhaage werd echter verworpen, dat van Burg. en Weth. aangenomen met 4 tegen 1 stem, die van den heer Verhaage en 1 onthouding, die van den heer Karelse. De heer Glerum was afwezig. Door de liberale kiesvereeniging Algemeen Belang te Axel zgn candidaat gesteld voor de verkiezing van vier leden van den gemeenteraad de heeren P. Dekker Fz., F. van Driel en M. J. Wolfert, aftredende leden, benevens de beer J. K. Vink. Te Breskens is door den burgemeester de sedert jaren bestaande vergunning tot uitoefening van dansmuziek op den Zondag avond na den laatsten kormisdag, ingetrokken. — In do Vrijdagavond teSchoondgke gehouden jaarvergadering van de Volkabibliotheek werd in het verslag over het afgeloopen dienstjaar het verlies vermeld dat de Vereeniging leed door bet overlgden van den heer P. van Houte. die van af de oprichting in 1892 voorzitter was en aan wien de Vereeniging veel te danken heeft. Het aantal boeken, dat uitgegeven werd, was minder dan het vorige jaar, nl. 835. Do rekening sloot met een goed elot van f 31,95, dat evenwel zeer zal slinken door den voorgenomen aankoop van lectuur en inbinden. Ale bestuurslid werd gekozen de heer Anth. Latejjn, terwgl tot voorzitter werd benoemd de heer Ant. Lntejjn. — Te Biervliet is Vrgdag namiddag, tjjdens een kort maar hevig onweder, de bliksem geslagen in de landbouwschuur van den heer A. Bliek. Tijdig© hulp bluschto de vlammen, die op een paar plaatsen nit den nok te voorschijn kwamen. De schuur was met pannen gedekt. ---