Middelburg 6 Januari. Landbouwkroniek VAN ... Sluitkool. L Voor eenigen tijd werd tot ons de \Taag gericht of het verbouwen van sluitkool — Witte-, roode- en savoije kool, ook in enkelo deelen van. 'Zeeland niet in 't groot met voordeel zoo kunnen gedreven worden — vooral omdat nit Walcheren en Zuid-Beveland de kool rechtstreeks per waggon naar Duitschland kan vervoerd worden, waar men ondanks de hooge inkomend© rechten, die daar geheven worden, toch nog steeds kool uit Nederland moet invoeren om in de behoeften van de stadsbevolkingen le kunnen voorzien. Dat die rechten niet zonder beteekenis zgn, moge blijken uit het voorbericht, dat de Diree tour-Generaal van den Landbouw, de heer Lovink, deed opnemen voor het Verslag over don Verbouw van sluitkool ln Duitschland, dat in 1905 verschenen is, en waarin men het volgend© leest: „Het vermoedelijk mot 1 Maart 1906 in werking tredende Duitsche tarief legt een recht van 21/2 mark = f 1.50 per 100 KG op roode-, wilt©- en savoijekool." „Wat een dergelijk recht beteekent moge blijken uit het volgende: de verzending van kool naar Duitschland geschiedt in waggons met een inhoud van ongeveer 10000 KG. Zulk ©en waggon witte kool (het hoofdproduct) brengt in normaio omstandigheden in den drukketa tijd van 1 September tot half November ± f 100 op. Het invoerrecht za] f 150" bedragen." „Een waggon roodo kool brengt in den regel £ f 250 op in bedoeld tijdvak. Hierop zal dus ook een invoerrecht komen van f 150." Wil men dus overgaan tot hot telen van kool, om dio per waggon naar Duitschland t» vervoeren, don mag men zich wel eerst verzekeren, of men daar een plaats kan vinden waar men de vrucht in 't groot geteeld, nog met eenig voordeel kon afzetten. Maar daarbij dient men nog ©en paar andero factoren: in rekening t© brengen, die volstrekt niet uit het oog mogen verloren worden, WÏU jmert zelf later niet het kind van do rekening z|jn. We willen ons eerst even bezighouden met d© cultuur van witte kool. Deze verlangt een watorhoudenden kleigrond en daarop nog van tijd tot tijd regen; do plant wil in ieder geval vochtig staan en kan, wanneer aan dezo voorwaarde voldaan "wordt ook jop andere grondsoorten goed getigen. De witt© kool heeft voortdurend behoefte aan Water; wanneer de hoeveelheid regen, Be regenval, van mïdden-Juni [ot midden- October geen 300 mM. bedraagt, dan kan men geen volledigen oogst verwachten. Het groote kool land in Nederland is in de streek, eenige gemeenten van West-Friesland, waar het telen van kool eigenlijk een bedrijf is; maar in enkele gemeenten, van Groningen wordt dokooPih afwisseling met andere landbouwgewassen *>p_ hel gewone bouwland verbouwd, even als zulks in vele streken van Duitschland het gcv.il is. In de bedoeld© gemeenten in Groningen, Noorddijk, Loppersum, Bedum worden zoowel witte als roode kool veelal op zavel- en kleigrond hijna uitsluitend geteeld op gescheurd gras- of klaverland. Li den herfst ploegt men het land gewoonlijk 'tweemaal, in 't voorjaar drie- of viermaal. Mest wordt daarbij aan do planten niet gegeven. In 't begin van Juni worden, de jonge kooien uit geplant op afstanden van 50 tot 60 cM in do rij. Gelijken afstand houdt men Insschcn de rijen en alles staal* in kruisverband. Heel veel succes heelt men met die cultuur, waarvoor in 1901 nog 63 HA werden aangewend in de laatste jaren niet gehad. In. het Verslag van den Landbouw over 1909 leest men: Zeer slecht waren ook de resultaten mei de leelt van sluitkool bereikt. In bel voor dit artikel izoo belangrijke afzetgebied, Duitschland, ontstond bijna in. het geheel geen vraag naar deze groente, doordat daar, dank zij het vochtig© weer, een ruime opbrengst aan kool en andere groente werd verkregen. Wegens de zeer lag© prijzen moest" veel kool als veevoeder verkocht worden. In het Verslag van den Landbouw voor 1910 leest men 0.m.: Ook op do zware kleigronden van Groningen, waar de koollxniw van eenige beteekenis is, waren de resultaten niet schitterend. De lag© prijzen, gepaard aan qnanlitalief zoowel als (pialitaüef, slechts matige opbrengsten, waren oorzaak, dat deze cultuur veel te wenschen overliet. ■ Wij meenden hierop opmerkzaam 1e moeien maken, omdat men bij 't beginnen van een nieuw© cultuur vaak een te hoog gespannen verwachting heeft van do uitkomsten. Vorder vestigen wij de aandacht op het volgende: Bij het telen van kool is het een vereischte, dat men de planten niet moet koopen, maar dat men ze aan zichzelf heeft en dat om twee redenen : eerstens, omdat men "bij den verbouw eenigszins in het groot niet zeker zou zijn de noodige planten te bekomen eu in de tweed© plaats, omdat men bij gekochte planton mindor zeker is van do echtheid van de soort. Voor een kwart hectare heeft men ongeveer 10.000 planten noodig, wanneer faien een ondorlingen afstand van 50 cM houdt Daarvan behoeft men 60 a 70 gram zaad, dat L op een goed bewerkten vruchtbaren grond' breedwerpig met de hand Wordt uitgezaaid,' liefst in ;t begin van April en liefst nooit j later dan de tweede week dier maand. I Zgn de planten boven gekomen en vreest. men vriezend© nachten, dan moeten zij tegen de koude beschermd worden; is daarentegen het weder zacht ©n gunstig, dan komen, ook dadelijk do aardvlooien, in eenige deelen van' Zeeland „springers" genoemd. Het beschermen tegen vorst kan op verschillende wijzen geschieden; daarbij behoeven wc niet stil" te staan, maar de strijd tegen de aardvloo kost meer moeite en meer tijd en mag niet nagelaten worden, wil men over een genoegzaam aanlal geschikte planten kunnen .beschikken. Men heeft drie middelen tegen dezen vijand. Het beschaduwen van het kweekbed gedurende zonneschijn; het heen en weer bewegen van een houten bord, dat aan do onderzijde met teer besmeerd is boven de planten. Komen de aardvlooien daardoor in de schaduw, dan wippen zo maar boven en zitten aan de plank Een plakbord is daarvoor zeer geschikt. Het derde middel bestaat in het plaatsen van schoteltjes met suikerwater, waarin een weinig aftreksel van anijszaad is gegoten. Zij houden hiervan nog meer dan van kool en laten de planten intusschen mei rust. (Wordt vervolgd). --- FEUILLETON. De schrik in de Lucht. Naar het Engelsch van ARTHUR B. REEVE. 6. Ik wierp een vragenden blik op Kennedy, maar hij had geen aandacht voor iets anders dan voor Norion. Hij hield zijn horloge in de hand. Zoo gingen minuten voorbij. — „Walter", riep hij eindelijk uit, de kast van bet horloge dichtknippend, „het is nu zeven minuten geleden dat hij zijn schroef stilzette. De voorwaarden van den Brook's-prijs spreken slechts van vijf minuten. Norton heeft dien eisch dus met vijftig percent overlroffen. Ik