FEUILLETON. Onder vreemden invloed. Roman naar het Duitsch van C. CROME SCHWIENING. 12. Do roodharige lerscbe, dio een dakkamorlje nog een verdieping hooger voor lief had moeten nemen en dit ook deed met de bedaardheid en kalmte van iemand, die nooit veel zonneschijn in baar leven gekend had, kwam juist de smalle trap af, die langs Lizzie's kamer gjng. Peggy was „en profond négligé" en wildo even naar beneden naar de keuken gaan om haar ontbijt te halen. Daar hoorde zij hel hartverscheurend schreien, zij bleef dadelijk staan en klopte aan de deur van het voorkamertje, waar de sleutel op liet slot zat In dit dicpigezonken wezen klopte nog altijd do rest van een igood en medelijdend hart, hoc dik do korst van zelfzucht on cynisme mocht wezen, _io er omheen was giegroeid. lemand «he zoo schreide moest hulp' noodig bobben en Pojg-gy had niet do resolute dochter van het eeuwig groene eiland moeten zijn, als zij een oqgcnblik had geaarzeld deze treurende to willen helpen. Toen haar kloppen onbeantwoord bleef, maar het smadelijke snikken niet ophield, draaide zij zonder er langer over na te denken den sleutel om en deed de deur open. In het donkere kamertje zag zij niemand. Het schreien kwam uit de kamer daar «aast en daar zij niet gewend was (ialverwege le blijven slaan, deed Pcggy ook deze dour open. Men had moeilijk tweo menschen kunnen vinden die zoozeer van. elkander verschilden als het bevende meisje, dat in baar droomleven ver verwijderd was gebleven von de boosheid der wereld, on de zondige, roodharige vrouw met het brutale gelaat, dat op dat oogenblik ■ sedert jaren misschien voor 't eerst con weinig bloosde. Peggy had gedacht, dal het schreiende meisje or misschien een van haar slag zou wezen, on nu zag zij twee groote, angstige, vragende oogen voor zich, ca voor de uitdrukking van die oogen sloeg zij do hare neer. Met vrouwelijk instinct begreep zij, dal oen wereld haar van dio andere scheidde, de wereld waarin zij loefde. „Neem mij niet kwalijk", zeido Peggy, gewoonlijk zoo brutaal en nu zoo verlegen en stil, ~ik hoorde u schreien en loon dacht ik — en I Was u hetl Zoo. kan alleen iemand snikken die zich heel ongelukkig gevoelt. Kan ik u ook helpen?" Lizzie staarde het meisje aan alsof zij een onbegrijpelijke verschijning was. Peggy had oen ruwe, leelijke slem; maar in do oorcil van hot jonge meisje klonk die stem als muziek. No;g. steeds stond zij met de band togen de borst gedrukt, met haar groote oogen keek zij verschrikt en Vragend naar do lorsche, die daar in haar onderrok en nachtjak voor haar stond, terwijl de tranen Lizzie nogj langs baar smalle, bleeke wangen vlooiden. „Ach!" zei Pcggy plotseling. „Ben u het meisje waar de professor zijn bocuspocus tegen maakt; ik heb gisteravond al geboord dal hij er weer was. Dan heb u mij zeker met noodig". Peggy keerde zich al om om heen le gaan; maar daar boorde zij in het. Engolsch door het jongo meisje zeggen: „Ach blijf bier! blijf hier! Laat mij niet alleen!" Mot één sprong; stond Peggy woor naast haar, ~Mishandelt hij je?" vroeg zij met oogen dio vlammen schoten en zij balde „e vuisten en zag er uit als oen kat die hörcid is op haar slachtoffer toe Ie springen. Lizzie schudde hel hoofd. „Anders zal ik hem eens met mijn nagels laten kennis maken. Peggy .O'Fleghmore 13 voor geen een man bang .faar waarom huil jo dan als hij je geen kwaad pV>el?" „Ik ben bang van hem", zeidc Lizzie hulpeloos als een kind, ~ik wou weg!" „Ga dan van hem vandaan, hij kan je toch niet vasthouden!" „Ik kan niel", kermde het arme meisje, „zijn wil houdt mij vast!" Peggy schudde het hoofd. „Dat begrijp ik nictl Honderd mannen zouden mij niet vast kunnen houden als ik wagl wou!" ~Hij houdt mij vast, ook als hij weg is", [luisterde Lizzie. „Hij heeft mij mijn eigen wil ontnomen on nu moet ik doen wat hij wil. Slechts één persoon zou mij kunnen bevrijden, —". Nu vertoonde zich een verrukte glans in haar oogon, eu alsof zij zich door; een toovermacht voelde aangetrokken door den zonneschijn, keek zij naar binten. ,}Slechts één persoon —". Een zachte kreet ontsnapte aan haar lippen, met een bevende hand wees zij de straat op. „Dio daar ginds 1" , „Die blonde, knappe man?" vroeg Peggy vol belangstelling, terwijl zij de richting van haar vinger volgde „Kent u hem? Maar hij loopt voorbij, zonder op le kijken. Weet bij niet dat u hier bent?" „SLil", zei Lizzie den arm van het Icrsch. meisje grijpende, terwijl zij de oogen op de kamerdeur vestigde, en een vreeselijko angst Op haar gezicht to lezen stond, ~bijkomt terug." „Wie?" ~llij, aan wien ik toebehoor, die -mij niet loslaat. Nu komt hij opliet huis af, nu treedt hij binnen — nu spreekt hij niet de juffrouw — _ïj staat in de keukendeur en spreekt met hem, zij schijnt het niet (e durven — nu vlie,gt hij (Je trap op — o, wal is hij boos — nu staat hij buiten de deur, en grijpt naar den knop van de deur—". Poggy schrikt; want op hetzelfde oogenblik treedt Potter de kamer binnen. „Wat doet u hier?" zegt hij op bnrschen toon. „Wilt u dadelijk de kamer uilgaan!" Poggy deed haar mond reeds open om een brutaal antwoord te geven. Zij zwoeg echter en wierp een blik vol innig medelijden op hel doodsbleeke meisje aan het vensier, dat haar banden uitgestrekt hield, alsof ze iets vreesclijks wou afwenden. Toen ging zij de kamer uil. Langzaam naderde Potter het jongo meisje, hij boorde zijn blik in den. hare. Langzaam vielen haar armen slap langs baar meer; allo uitdrukking verdween uil baar oogen, die zich allengskens sloten. Zacht kermend viel zij in haar stoel eu bleef onbewegelijk liggen. ZEVENDE HOOFDSTUK. Do overval. Toen doctor Helpert de kamer zag die hem werd aangewezen in liet hotel Willemsbrug schuddo hij afkeurend het hoofd. Het was een groote kamer mol een kolossaal bed, waarin wel drie personen konden liggen, aan don eenen kant en een kleiner ledikant in den anderen hoek. Hel raam was zoo hoog dal men er onmogelijk kon uitkijken, en togen den muur onder d;it venster stondeneen canapé met verschoten overtrek, een tafel on een paar gemakkelijke stoelen. Eén hoek van de kamer sprong vooruil, hier was een trapje dat tiaar een deur voordo; deze scheen aan de buitenzijde gesloten le wezen. De kamer was totaal verschillend van do gewone kamers in een hotel; hij wisl op het eerste oogenblik nïet of hij dat onaangenaam vond ja of neen; misschien moesl hij er wel blij om zijn daar he! zijn fantasie opwekte. „Kom!' dacht hij, „in ieder geval Wijt ik vannacht maar hier Bevalt hel mij niet, dan kan ik morgen naar een ander hotel uitzien." Nadat bij zich wal had opgefrischl maakte hij nog een wanJelingelje door de sind en ging dineeren in een restaurant dat er ueljes uitzag. Hij keerde bijtijds naar bel hotel lenig en ging naar bed. Steeds mol het mooie blecko gezichtje voor oogen sliep bij in. Zou hij dut meisjo ooit wederzien? De droomgod was zoo vriendelijk dezen wensch van hem to vervullcu: de onbekende stond voor zijn bed en strekte de handen naar hem uit, smeekendé: „Bevrijd mijl" En dan zag hij eensklaps een andere gedaante naast de eersle, en hij k<'ek in een vriendelijk, jeugdig, verlegen gezichtje. En nu losten de beide gedaanten zich op in een witten, zwovenden nevel en de jonge man viel in slaap, een rustigen slaap, niet langer door droom en verstoord. (W>rdt vervolgd). --- Binnenland. DE ONWILLIGEN. Alles wat nu aan Christel ijk-Historische zijde gebeurt is interessant, omdat hol van zoo voel beteekenis kan worden voor de vorkiezingien. En er gebeuren iederen dag in da! kamp merk waardige dingen! Het „Hand", stuurde een verslaggever naar het district Ede, en uit diens verhaal blijkt dal de christeliik-hisloriscliondaar.ni.ts vanloe toegeven aan do voorwaarden van hel coalitie aceoord wil welen. Al hun kiesvoreenigingen in dat district hebben besloten, hel aftredend Kamerlid jhr Scïiimmclpenninck, den burge meester van Rhcnon, weer candidaat le stellen En als do Unic-vcr;gadcring van Zaterdag a.s bet aceoord mocht aannemen, ~dan zullen wo natuurlijk een afscheiding; van dC Unie moeten overwogen", _ei de voorzitter der CII. kicsvcroeiiiging to Ede. Jhr. SchinimeJpoiininck zelf heeft nog miei definitief de candidatuur aanvaard; hij wil oerst die vergadering- afwachten. Maar zijn stemming bleek duidelijk, toon hij ietwat geprikkeld lot den vcrslaggem' zei: „Hebt uooit in eenige partij gezien, dat ze iemand zoo maar opofferen?" Den naam „zondebok" vond hij voor zich zelf nog; niet erg genoeg. Hij verfeldo dat de heer Uoodhuijzcn hem in de Kamer op den schouder kloplc en hem hemoeite met een gemoedelijk; „zoo nfferlam." Jhr. Seliimmelpeuninck deelde nok nog mee dal hij het. tariefontwerp zooals bet dnar Ji._cl onaannemelijk achtte. In verband met de (anefkweslie is or nog. iels curieus mee todcelen. In de „Nederlander" v.m 'Zaterdagavond vindt men een advertentie van vier en een halve pagina, d.i. 27 kolom, van hel Antitarief wet -comitó, dat daarin afdrukt het bekende adres tegen het tariefontwerp, vergezeld van do namen der ruim 3000 bcdrijfshoo_.cn, die het onderleekcndeii. Hel christ.-hisloriseh partijorgaan stoort zich dus weinig aan de bonze vermaningen, door de „Standaard" jgegcvon aan de bladen vau rechts om de advertenties van dat comité niet op te nemen. Maar in! aardigste van bot geheele geval is, (lat hel comité met groote letters onder al dio namen zegt: „Door zeer velen in den lande wordt de Tariefwet-Kolkman geacht le zijn in strijd met art. 22 van liet Program der Chrislelijk- Ilislorische Unie, luidende: „Bij do regeling der belastingen worde de re chly aardigheid in dien zin betracht, dat rekening worde gehouden met de draag. kracht der verschillende kringen des volks, wat cvonwel nimmer leiden mag; tot ie en opzet tel ijk e b e voordo oli il ü, van den eenen maatschap p e 1 ij k e n kring ton koste van den andere n".' " Alle hulde aan het comité.voor zijn activiteit om zoo krachtie; den vijand in oen reeds ten deele veroverde veste aan le vallen' De redactie van dat blad maakt geen enkele opmerking; over deze advertentie. Maar wel vindt men in ditzelfde nummer een waarschuwing! aan de „Slandaard" om liever te zwijgen, dan aldoor den Chrisl.- Ilislorischeu vermaningen te geven om zich igoed te gedragen. Dio vermaningen wei ken, omdat ze van die zijdo komen, als olie in 't vuur. Als aan de „Slandaard" do overwinning van rechts wenschelijk voorkomt, dan moet ze haar vermaningen uilslellcn tot na de verkiezingen, meent ~!>e Nederlander". --- „NIET NAAR CANOSSA". In eon tweetal artikelen in hot ~Nieuw Ui plogiscb Tijdschrift", schreef prof dr. T Cannegieter, hooglceraar in de godgeleerdheid aan de Universiteit le Utrecht, van weg. de Nederduilsch Hervormde Kerk, een studie over iq en ultramontanismo wclko studie nu onder den hier bovoogenoemden titel in brochure-vorm is uitgegeven bij 11. D. Tjeenk Willink & Zn. te Haarlem. In de eorsle en'kleinste helft van dit 126 pagina's lellend bjo.ek wordt beha'iidold de verhouding Van de|n modernen staat tol do kerken, in 't bijzonder tot do Itooinsche kerk, en voorts -het dor Middeleeuwen tegenover bet staatsgezag. Het tweede deel handelt over hel ullramontanisnre van den nieuwen tijd tegenover don modernen ,sla,at. Aan hel slot van zijn beschouwing j,aal de schrijver jjia 'wat fnoot (beraamd en gedaan worden om de door hem van het ultramonlanisnio £evj_ren af te wenden, ca ~te verhoeden dal in on= volksleven nog meer kwaad wordt [gesticht dan reeds is gewrocht." Als die gevaren noemt hij: do aldoor meer op ons aandringende overbeersehing ,\an den pa,us en zijn priestern1 over ons volksleven.; de (Steeds overmoediger ainslagen op de zegeningen der vrijheid waarin wij —■ en de looinsdien niét ons — lot nu toe ons mogen verheugen; de onvastheid waarmede de handhaving onzer, voor a-hen geldejide staatswetten wordt liledreigd ; | den gloeienden godsdiensthaal, waartoe onze rooiiisehe medeburgers — a.ch! en niet alleen dezen, ma ir, door den demonischen geest van de mannen der leugenachtige antilln óók velen jonzer prolcslantsche Uudgenoolcn — worden opgezwiept; de verschrikkelijke verdeeldheid, die óf met cynische (onwaarachtigheid, of met de verï hijslering van ha rtsl och lelijke dweepzucht, on der de burgers van ojis vaderland wordt ' gewekt. s Do ullramonUrnen willen d;il ook in Xe! dei-land ~_c voorschriften van den Paus bc-; het openbare leven van ons volk zulten beheerschen, en de- verzorging vau onze hoog: sto belangen naar roomachen tranl zullen regelen". Tor afwending v(a.n dat govaar (meent de sdujïjvcr als voor do hand liggend gchicbiedend.' verzet, dait de overmacht vau tle coalitie ftvoidt verbroken. ••' liet geschrift van. prof. C'annegielor slaat niet alleen. „In de bekende serie „Vau reehls en links" uitgegeven door de Hollandia Iruk _< in verscheen onlangs een boekje va;i H. Van Apeldoorn ; samengaan met Rome". Daarin worden een zevental redenen opge Miii'l wairom do R. Kerk de sociale kwestie niet /on kunnen helpen opiossen, en wordt voorts hel bondgenootscliap van Rome afgewezen in den strijd van hel Evangelie tegen de ïevolutie. --- DE A.S. KAMERVERKIEZINGEN. Do a.-r. dis tri ets vereeniging in hel 'district FranCker heeft naar de Leeuw. Ct. maldt, mr J. A. do Wilde candidaat gesteld. Da dislrjcl-verccniging van cnrist-hisl. kiesverenigingen in het district Dokkuin heeft, naar de Banier meldt, met algemeene stemmen mr. R. v. Veen wederom caiididaal gestekt. De anti-revolutionnairc dislrictskiesverocni iging voor Appingedam heeft den beer A Zrjl stra, hoofdredacteur van de Nieuwe provjnciato Groninger Courant candidaat --- DE TUBERCULOSE EN HARE BESTRIJDING. Jn de .groote zaal van den heer Itunuig te VJi ssinijgein trad Zaterdagavond de heer dr. H. van der Voo, voor de ~commissie tot bestrijding der tuberculose te Vlissingen" op, mei een lezing over bovenstaand onderwerp. Dr. van der Voo weos er op, dal bij do be spreking van tuberculose op den voorgrond treedt de vraag, hoe het (och komt, dat lncn over deze ziekte den laatslen tijd zooveetl moor hoort spreken dan vroeger Het ant woord moet zijn, dat het komt, door de groote sterfte aan deze ziekte, mei de gevolgen van dien, zooals arbeidsverlies, ver»" \ van het gezinsleven enz. Met ocjüge cijfers werd aangetoond hoe de ziekie zich in den laatsten lijd heeft uitgebreid. Toch is or een groote verbetering op te merken, sinds in 1882 professor Koch de lubercelbacil rond <■:> middelen lor bestrijding; der ziekte hóe langer boo meer igevonden werden Dr. van der Voo vertelde een en ander over do lubercelbacil. Hoe ze er uitziet, op welke wijze zo zich verbreidt en hoe (groot haar levenskracht is, Maandenlang blijft do bacil op [gunstige plaatsen leven. Evenwel zijn er tweo dingen waar ze mei legen kan, n.l. droogte en licht. Ook tegen hooge tempera tuur is de bacil niet bestand, fn kokende vochten sterft ze. (Daarom, kookt uw melk.) Do tuberkelbacil kan op verschillende manieren ziekte veroorzaken. Ze kan van buitenaf in bet lichaam dringen. Geschiedt dat, dan vormt zich op de huid een knobbeltje. Vandaar dat men die ziekte vroeger knobbel - Ijesziekle noemde Daarvan fcoml ook denaam tuberculose, luberculum is het Lalijnsche woord voor knobbeltje. Dringt de bacil het lichaam binnen, dan begint een strijd tusschen de witte bloedlichaampjes ca do bacillen. Wint het lichaam, dan wordt tevens het individu gehard legen de bacil. Wint de bacil, dan treedt een soort verkazuur, mi hel lichaam op en verbreidt «le ziekie. zich steeds meer. . Gevaarlijker dan de huid-tuberculose, die niet rechtstreeks besmei, is de open tuberculose. Dat is de loagluberen!ose; de lijder hoeft dan een besmettingshaard in de organen. Do besmetting kan dan geschieden door hel spulurn. Evenwel niet, zooals men dikwijls denkt, door gewone uitadcniing. Lijders aan tuberculose, die rein zijn en allo voorzorgen m - acht nemen, leveren absoluut geen gevaai l voor besmetting op. Reinheid is bet voornaamslc bcslrijdings - middel togen do ziekte. Proeven hebben aangetoond, dat alcoholgebruik bel weerstandsvermogen legen de ziek. te zeer doet verminderen. Dr van der Voo zeil. dan uiteen wat ler bestrijding der ziekto do voornaamste cai beste middelen zh'n. Geschriften ler waarschuwing worden in menigte verspreid. De plaatselijke vereen i gin» gen eu de Groene Kruisvoroetvigingen doen vee! (jood en van grool belang zijn ook de consiiltatiebureaux co het huisbezoek. Van .groot nut ter verbooging van het weerstandsvermogen zijn de openluchtseholeu, de herstellingsoorden en vacauiiekolonies. Spr. wees er op boe men er altijd voor moet /oij,en, in „ijn woning veel licht en lucht ito laten komen. Eer voornaam punt is voorts de volksvoeding. Flinke voeding is zeer gewenscht. De volksvoeding is bij beslrijiling der tuberculose een belangrijke kwestie. Spreker noemde op welke vooral i hebben dat ons land een door het buitenland erkend goede plaats inneem! bij hot beatrijdingawerk legen de tuberculose. Na oen pauze, waarin geschriften werden verspreid, werden een aantal lautaarnplaalj-s, de ziekte betreffende, vertoond. De gevaarlijke haci), eenige tienduizenden malen vergroot, verscheen op bel doek, verder projecties van ongezond en vau gezond ingerichte woningen, van sanatoriums en builen scholen Do aanwezigen gaven door luid applaus le kennen, dat 'Ie rede van dr. van der Voo iv goede aarde was gevallen. De heer mr. dr. F. S. Witteveen dankte den spreker voor zijn nuttige rede. Hij hoopte met den spreker dat het consultatie-bureau, dal dank zij do medewerking van dr Vrijdag lo Vlissingen tol stand komt, goed werk zal verrichten en eindigde met een opwekking jian allen om mee le werken aan hot bosir ijihngs werk legen tuberculose. --- Kerknieuws. — Te Gapin,gc werd Zondagvoormiddag in de Ned IJerv gemeente de heer .1 W Maas in zijn predikambt bevestigd door ds O. Smith van Makkum, met een rede over Je saja 6 vers 8 Aan de handoplegging namen doel behalve den bevestiger, de consulent ds. Muller van Serooskcrfce, ds Tjebbes van Middelburg, ds. Voorhoeve van Vlissingen, ds. Slotemaker de Bruine van Utrecht, en ds Winners van Heinkonszand. Des namiddags deed ds. Maas zijn intrede met de l.Oistwoorden van Mallheus 1G vers IG. Aan het einde der rede sprak bij verschillende personen en corporaties toe, hij wie hij zich aanbeval. Bijna al de riiigprcdikanleji waren aanwezig, Verder sprak nog ds. Wamcrs een harlelijk woord lot den nieuwen leeraar en d:- gemeente, terwijl de consulent allen aanwezigen verzocht ds. Maas toe te zingen Gezang 91 vers 3. Bij heide diensten was er veel belangstelling, vooral des namiddags, ook uit de om iq gendc gemeenten, — To Oostburg zal op 1 Mei in do Ned Herv. kerk herdacht worden, dat het 200 jaren geleden is dat de Hugenoten naar Westelijk Staatsvlaanderen zijn uitgeweken. Als rodenaar zullen optreden prof. Pijper uit Leiden en dr. J. do Hullu, rijksarchivaris to 's-Gra- Tenhage. N. R. Ct. Ned. H e r v. Kerk. Beroepen: te Tholen P. Zandt t IJselniniden te Kampen. 0--reformeerde Kerken. Aangenomen: naar Noord-Scharwoude dr. W. G. Barrenstein, cand. te Amsterdam; naar Lutjegast J. A.Tazelaar, cand. te Weesp; naar Bedum (Gr.) 11. Orniel te Winterswijk. Bedankt: voor Sprang, Nicbtevecht, Wijckel en Balk, Langerak bez. de Lek, Sc.oonebeek, Velsen, Schipluiden en 's Gravenhnge dr. W. G. Harrenstein, cand. te Amsterdam ; voor Medenblik, Fijnaart, St. Jacobi Parochie, Borsßelen en DriewegenJ. A. Tnzelaar, cand, te Weesp. Christel. Gereform. kerk. Beroepen: te Werkendam D. Barth te Sliedrecht. — De ~Frankfurter Zeitung" heeft uit een plaatselijk dagblad in bet Scbwarzwal 1 het Yer3laK! van een samenspraak overgenomen tusschen een hicchtenden man van rijpen leeftijd en een pater-missionaris. Toon do eerste meedoeido op e.en vraag; van den geestelijke, dat bij een blad las, dat bet den roomschen niet naar den zin maakt, dreigde de pater, (geen absolutie le zulten schonken, als de ander dat blad niet afschafte Hij verscherpte do bedreiging met de voorspelling, dat de duivel hem bij zijn roode haren in de he! zou trekken. Toen do biechteling bleef weideren, het blad at te schatten, liet de geestelijke hem zonder absolutie gaan. De man is bereid, liet getuigenis onder, eedc le bevestigen. --- NATTELIE. Schets uit het Zc-Uwsch-Vlaamschc volksleven. door F. DE SISCLAIR. Una poonitentium (sonst Gretchen genannt.) .(Slot). Dien avond kwam' ze voor 't eerst, dat ze diende I>/j Verschullo, te laat thuis. ~'k Heb-ik 'n stuitj. bij me moedor geweest", vertelde ze, „die aal aJleenig eu dan h zo bange... en ze. heit Bevrogb'", vervolgde ze. rap, „of dat ik den Moandag tot do cleven kost blijven bij beur, omdnf zo ha,nge is veur de zotten...," ~Dak most ouw moedor zijn, ik hieuw geen slammenec veur zatle kerels", sprak medam Ver» holle. '« ~De zatlcn meugo dr nic in !" zei Nattclie-, ~mo_,r ze is 't er perlan bange veur." „Naturclik... ,al dat slecht volk! Maar nlla 't is 'n goed gcdachl van ou om dr bij le blijvo, dan hent de welbewaard en van de .straat..." ~'t Is d,at, wak moene", antwoordde Nattolie. En Naürjlie zong weer. Dien Maandagavond achter do koffie mocht zo uit. De pa.ster was bij medam on meneer binnon. Krek as ze in de kamer was om Le zejrjjen, dat ze gong, begon de klok to luien en omdat, de paster dr was, kon zo niet vort en most ze eerst meebidden. Achter 't bidden zee de pastor: ~Ge gaat toch schiet naar moeder, Natte!io _tt ge blijft niet'praten onderweeg- of kijken na,ar de zotten ?" ~Neec menicr de paster, 'k leup-ik sobiet deur, go kunt er gerust op zijn..." is 't goed." ~En go denkt er om, 't elleven thuis*', zei medam Verscliullc. - ~t nie mankeere, alla gen dag saam meneer de. paster, medam, meneer, mercizulle Dan ging ze. Do volle maan stond aan 'n wij-gespannen lucht ra! sterren en lachte. Beneden'dansten de zotten en sprongen 'met tfekko beenen pver de kaden en in do straatjes.'. Het maanlicht lag daar blauw.en de schaduw van de kale hoomkiuincn langs 't kanaal was als een raffelig netwerk. Uit de' stammenecs viel 't gouden licht naar buiten. l>ans-,rgels neurden melankolieke walsjes. De lucht wj_s vol van zoltengetier; de hooge verdraaide stemmen gilden uit de Iroopen. Parmantige ridders bosten met pierrois; verkteedo vrouwen in manskloeron krijsfcblen met halfcyille koelslemmcn. Gen. breede gearmde troep in groen-witl-paa'rsche pakken zwermde omlaag van de brug in gierende draf, botste schreeuwend op twoe witte piwrols, die krjjeehend scholdon. Maar al 't geluid- loste op in ecu hoog lachend (gejoel gejoel en de heel» klus drong binnon in 'm danszaal, waar 't zwaar viel te ademeneii van rook en dranklucht en uitwaseming van verhitte menschen lijven. Een piano-orgel begon een wals te spelen met rappe, hoog klaterende loopjes; al de kleurige zottonlijvcn vingen to deinen aan op do wiegende ma:vt, grepen elkaar en begonnen lo draaien. Ma,v 20 li.tsten schiet, ;il de koppel* saamgcd rongen in den le ii.iuwen danskrinj en toen 't toch niet gong, toen micken ze d': in eene spul van, gilden door mekandor, sloe gen de beenen in de lucht, drongen op. Do twee witto pierrois wp.rcn in 'l middei gebleven, krijscliend eu lallend van half„alt< leut; tien, twintig handen grepen Iten ploU aan, hieven hem -op, hoven al de anderen..,. Daar zakten ze weor gillend omlaag1, vlogel: lenig op, weer neer, weer op. lot ze in 'I lost te gn.nde gingen. Dan viel de zoüeiüioop tezamen erover, ori en door mekaar en 'l was oen warrclihg van lijven en beenen en armen en grijnzende maskerkoppen en 'u schreeuwend lacbgegil gierde hoven 't muziek van de ratelende walsdemi... De pastor wfls al lang naar huis en mcdam en meneer VerscluiUc, die keken op de klok die op twaalf sting. ~\Vftar of Naltelic steekt?" zei medam. ~lk peize, dat ze slapen blijft hij dr moedor" .sprak meneer... „die zal nic willen, dat ze er deur gaat mot al dal zottelawijl." ~'t Is gelijk ge zeit, zoo za 't we__ii", dacht rnc-dam, „me zulle wij maar slapen gaan." En ze trokken te bedde. 't Had half drie geslagen, toen de bel gong. ~ITa, wordt 'n keer wakker 1" zoo medam. ~Ze helle " ~Doe 't raam opon en ziet er uit," sprak meneer. ~Gfi gij. ." antwoordde medam', „as. 't zolten binnen en, pc ziencl (mij ni me naclitgood." ~I.ait ze eerst... maar... nog 'n koer., _oï- Icn'," zei meneer slaperig. Mi ti meens vlogen ze allebei overeind Nu had 'l geluid als 'n hrandklok. Medam vloog uit 't bedde .meneer vloog uit 't bedde, miek liclil, gong naar 't raam en schoof 'I op, keek er uil on binst meneer dr uitkeek, kwam medam naast hem op dr hurken en koek dr pok uit. 't Zag overal blauwwit van de maan en 't zoo stille, dadde ito niks hoorden, dan 't kwekken van de puien in de slooten' Do _p,lsijwcg v.oor 't huis en 't straatje, van '( „oKko naar de voordeur lagen proper nie vermist verroerde wat. ~Wio is daar?" riep meneer, die bange wior, Isjuust .omdat-ie geen mensch zag. Toen bewoog een schaduw in do portiek en ineens sloop daar uit in do fel-Mauw e klaarte vau 't manelicbt een witte gestalte, 'n pierrot met gescheurde kleoreu en 'n bleek verpi 'in iv.i. ml g< zicht dat deemoedig omhoog .likte. „WJ as dpddelï" krijschte medam's stem ontzet. Toen klonk 't „gevend en zacht van onderen : ~'k Ben ik 't medam." 't Was Natielij;. ■ ---