Lijkverbranding. Zaterdag as wordt te Driehuis 'bij Santpoort, in de gemeente Velsen, het eerste Nederlandsche crematorium ingewijd. Maar die „inwijding" wil heelemaal niet zeggen dal het crematorium in gebruik zal worden genomen. Dat woord beteekent slechts dat dan de bezoekers van de dien dag te Haarlem te houden algemeene jaarvergadering van de „Verjgeniging voor facultatieve Lijkverbranding" het gereed gekomen gebouw zullen komen bezichtigen Die vereeniging heeft nl. het gebouw gesticht. Voor lijkverbranding zal het vreezen we voorloopig nog niet dienen. Daarvoor moeten de Nederlanders nog naar het buitenland, 't Doet er niet toe waarheen, want bijna overal zijn crematoria in werking In Duitschland alleen zijn ©r 40. En bij ons ? Dit is het 'eerste gebouw. Maar nog altijd geldt bij ons het eerste lid van art. J der Begrafeniswet: „Elk overleden persoon en doodgeboren kind wordt in een gesloten kist begraven op een begraafplaats, overeenkomstig deze wet aangelegd of volgens de overgangsbepalingen dezer wet toegelaten." Het gebod van dit artikel wordt nog versterkt door de strafbedreiging van art. 4,1, dat een boete van 50 cent tot honderd gulden of een hechtenis van een dag tot een maand stelt op de overtreding van het eerste lid van art. 1. Door sommige scherpzinnige vernuften wordt beweerd dat men toch door de tralies van deze wetsbepalingen kan heenglippen. Immers het gebod van dat eerste artikel zou volgens hen slechts worden overtreden door iemand die niet „op een begraafplaats aangelegd overeenkomstig de wet, enz" begraaft. Zij leggen dus den nadruk op de wijze van aanleg der begraafplaats En een feit is het ook, dat de heele wet louter betrekking heeft op het begraven van lijken, de begraafplaatsen, en de hegrafenisrechten. Van lijkverbranding wordt niet gesproken. Het denkbeeld is geopperd, daarover -een strafrechterlijke beslissing te doen vallen. Vroeger had men daar echter geen gelegenheid voor. Maar nu er een crematorium is, kan men door het gebruik ervan een vervolging uitlokken. We hopen echter dat het niet noodig zal zijn langs zoon achterdeurtje de lijkverbranding hier in te voeren We hopen nog altijd op een koninklijken weg, op een wetgevende beslissing, die uitmaakt dat zij die lijkverbranding stellen boven lijkbegraving, ook hier te lande daartoe gelegenheid krijgen, even goed als in andere landen. Maar facultatief, — d. w. z. dat ieder zelf kan beslissen of hij begraven of verbrand wil worden. Het is ons nooit duidelijk geweest waarom Nederland in dat opzicht zoo achterlijk is. Men zal ons tegenwerpen dat het nog al verklaarbaar is bij de sterkte van het clericale volksdeel. Maar wij staan nog altijd verbaasd tegenover de heftigheid waarmee van clericale zijde ook de facultatieve lijkverbranding wordt bestreden. We geven dadelijk toe, dat er, behalve de voorkeur aan een snelle, reine ontbinding in heete lucht, boven een langzame weerzinwekkende ontbinding in de aarde, ook nog andere motieven van religieusen aard mee tellen, — voor ieder naar zijn eigen godsdienstige overtuiging Maar heeft iedereen daarover dan niet zelf te beslissen? De voorstanders van facultatieve lijkverbranding vragen 'niet een verplichting voor allen, maai* slechts voor zich zelf het recht daartoe. Op wat voor grond willen de andersdenkenden hun dat recht onthouden? We hebben onlangs nog in een reeks artikp' in de „Maasbode" zeer uitvoerig kunnen lezen dat de katholieke kerk tegen lijkverbranding is. Goed en wel. We zullen er niets tegen zeggen. Maar daarom kunnen niet-katholieken daar toch wel anders over denken! En die katholieke overtuiging' is zeker geen afdoend motief voor een verbod ook aan niet-katholieken. En tegenover de Calvinistische tegenstanders geldt hetzelfde. We hopen daarom dal de moedige daad van de oprichting van dit eerste crematorium in Nederland, den doorslag zal geven tot een wettelijke beslissing, ieder vrij latend zelf de beschikking te nemen in deze kwestie, in welke toch zeker de eigen persoonlijke meening dient mee te tellen. --- FEUILLETON. CHRISTINE, Naar het Engelsch door L.G. MOBERLY. 12 „Dat is nu weer heelemaal iets voor jou iets te bedenken voor iemand die je totaal onbekend is," riep Rupert uit, „maar, het kan best wezen dat alles een verzinsel is, dat wij met een brutale avonturierster le doen hebben — Ik mag de. verantwoordelijkheid niet op mij nemen je met zulk een persoon in aanraking te brengen.' ' „Zulk een persoon I Lieve beste Rupert, al was zij al de vrceselijkc dingen die je daar beschrijft, dan zou zij mij nog geen kwaad doen, denk ik. Ik heb al zoo veel van de schaduwzijde van het leven gezien". Een oogenblik zag Ruport: haar stilzwijgend aan. Hoe lang hif haar reeds kende, nog steeds was Margaret Stanforth, een r aadsel voor hem en hij dacht er vaak over na of de geheimzinnige diepte ïn haar oogen ook geheimenissen uit haar leven kon verbergen die hij nimmer vermoed had. „Ik voor mij en ook ter wille van het meisje, zou veel lust hebben je voorstel •an te nemen"., zeide hij na haar lang en onderzoekend te hebben aangezien; „maar" — „Geen „maar" riep zij vroolijk, en een glimlachje verdreef voor een oogenblik de treurige uitdrukking van haar gelaat. „Schrijf een beleefd, heel gewoon briefje aan C. M. en zooals ik zei, verzoek baar hier te komen. Wij kunnen stellig met ons beiden wel i ets voor dat arme daklooze schepseltje doen. Wat zou je er van zeggen als je haar bezoek bepaalde op morgen middag vijf uur? Misschien is de nood heel hoog gestegen voor het arme kind en moeten wij haar niet laten wachten." „En — je vergeeft mij alles wat ik van morgen niet had moeten zeggen", zeide Rupert toen hij tien minuten later opstond om heen te gaan „Heb ik — je geen verdriet gedaan?" „Neen, je hebt mij geen verdriet gedan; maar je zult voortaan aan onze afspraak denken, niet waar?" Er zijn sommige dingen — waar ik niet tegen kan " Rupert Meruside slenterde langzaam weg toen hij de deur uit was, hoofd en hart vervuld met de vrouw die hij zooeven verlaten had. Na zijn vertrek lag Margaret met het hoofd in de zijden kussens, een trek van diepe uitputting op het gelaat. „Daar heb je het nu al weer, lieve je moest hem niet ontvangen, het vermoeit je veel te veel; je bent altijd dood moe als hij er geweest is." De trouwe Elisabeth was de kamer binnengekomen met een blaadje in de hand; zoo stond ze haar meesteres aan te kijken, die doodsbleek zag; de trouwe ziel met haar leelijkc gezicht, zag haar bezorgd aan. Margaret sloeg de oogen op en glimlachte haar toe. „Neen, hij vermoeit mij niet; het is een troost voor mij als hij komt, hij helpt mij. Wees niet boos op mij, lieve Elisabeth; zijn vriendschap iseenvande heerlijkste dingen voor mij — een van de beste dingen die ik over gehouden heb uit de schipbreuk van het leven; maar vandaag — hij heeft eenige van de oude herinneringen voor mij wakker geroepen en — ik ben nog altijd zoo dwaas. Zij doen mij nog steeds pijn; een ondragelijke pijn somtijds." Het was of de klank van onuitsprekelijke smart in haar stem ook op het gelaat van de oude vrouw een pijnlijken trek te voorschijn riep; zij legde haar ruwe werkhand op het donkere hoofd dat in de kussens rustte. „Stil, stü, lieveling", fluisterde zij en zij sprak alsof hare schoone statige meesteres een klein kindje was, „er is niets zoo hard op de wereld of het kan gedragen worden, ais men maar recht vooruit 'kijkt het goede pad langs. De kracht komt met het kruis, en dat is goed zoo." „Ja!" Een oogenblik was er bitterheid in de donkere oogen te lezen; toen trok Margaret de hand van de oude vrouw aan haar lippen en drukte er een kus op. „Ik wou dat ik jouw eenvoudig en eerlijk en oprecht geloof bezat, lieve oude vriendin van mij", zeide zij; „jij bent er zoo zeker van dat de dingen terecht zullen komen en dat wat iemand verdriet doet, goed voor hem is. En ik —ik kan niet zeggen: „Uw wil geschiede," ten minste ik Iran het niet zeggen alsof ik het meende. Maar wat bracht je daar op dat blaadje binnen?" vroeg zij na een oogenblik stilte en met een poging om vroolijk te zijn. „Daar lieve kind, dat zou ik haast vergeten. Het is gekomen terwijl ik met den slager stond te praten toen mijnheer Meruside hier was; ik heb maar gewacht het binnen te brengen, totdat hij weg was." Zij was van plan er nog meer bij te vertellen en babbelde maar voort terwijl Margaret een oranje enveloppe opendeed, want het trouwe mensch had gezien hoe groot de donkere oogen van haar meesteres eensklaps werden en hoe haar lippen verbleekten; zij had ook gezien hoe haar handen beefden terwijl zij het telegram openvouwde. ~lk begrijp het niet" mompelde mevrouw Stanforth zacht, toen zij de weinige woorden gelezen had. Ik weet niet wat dat beteekent Elisabeth — maar ik moet gaan — ik moet dadelijk gaan." De dienstmeid nam het papiertje uit haar bevende handen en las de tijding; zij schudde heftig het hoofd toen de beteekenis van die woorden tot haai- hersenen doordrong. „Ik begrijp evenmin wat het beteekent als u lieve", zeide zij. Het telegram luidde aldus: „Graystone". „Kom dadelijk; u wacht een verrassing, Marion." HOOFSTUK IV. Ik denk ongeveer een uur. „Die goede James, het is de beste ziel van de wereld, maar hij heeft geen halven cent verstand, dat is jammer" „James leek mij altijd een goede huisknecht te wezen. „Maar Rupert! Hij is ook een uitstekende huisknecht Ik heb geen enkele aanmerking te maken op zijn capaciteiten. Hij doet zijn plicht zoo regelmatig als een automaat. Maar zoodra James een voetstap uit het spoor wordt gebracht dat hij dagelijks volgt, dan is hij verloren, onherroepelijk verloren I" „Welk spoor heeft hij verlaten? en waarom heeft hij hel misnoegen opgewekt van mevrouw?" (Wordt Terrolgd) --- BINNENLAND. DE STAATSSPOORWEGEN. 1863—126 Sept—l9l3. Heden is het de herdenkingsdag van het 50-jarig bestaan der Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, en bij die gelegenheid heeft de Maatschappij een plaalalbum doen samenstellen, dat geen feestalbum is met artikels in ' "oststijl en met portretten van jubilr,. dsen. Enkele regels tekst voorin deelc mee dat dit boek niet anders beoogt da" "óor een ieder in beeld te brengen de • keling der Maatschappij in lechnisehen en financieelen zin. Slechts voor één persoon wordt een uitzondering gemaakt, en die uitzondering is wel verschoonbaar. Dat is mr. H. P. G. Quack, van wien er twee portretten in zijn opgenomen, het eene van 1863 toen hij secretaris der directie was, het tweede van 1913, nu hij voorzitler is van den Raad van Commissarissen Dan volgen eeriige kaarten en graphische voorstellingen, teekeningen van stationstypen en locomotieven eu wagens, maar dan verder platen, niets dan platen van het tegenwoordige, met een enkele reproductie van een oude afbeelding er tusschen ter vergelijking. Het is een interessant boek, dank zij de mooie foto's en dank zij ook de goede keuze van de meest, merkwaardige punten. Natuurlijk hebben de groote stations een leeuwenaandeel in deze verzameling afbeeldingen. Maar ook de andere deelen van hel land zijn er vertegenwoordigd. Betreffende Zeeland vindt men er foto's in van: de draaibrug voor dubbel spoor Vlake; een spoorwegovergang bij Goes, over het kanaal door Zuid-Beveland, bediend door een wachleres iv Z Bevelandsch kostuum; een trein op den spoorwcgdam door het Sloe, het voormalige en hel nieuwe station te Vlissingen- een afbeelding van een dagboot en een van een nachtboot der Mij „Zeeland". In een album van de „Staatsspoorwegen" mocht Zeeland ook niet ontbreken, want zij is voor een voornaam deel van ons gewest de spoorwegmaatschappij. En al moge de Zeeuwsche lijn niet al die 50 jaren hebben meegemaakt, Zeeland heeft toch alle reden de oprichting der S.S. te herdenken, omdat die maatschappij het isolement der provincie ophief. --- ART. 369. Men heeft ons gevraagd, zoo schrijft de „Nederlander", of het juist is wat in Het Volk van 1 Sept. 11. te lezen stond over de geldigheid van loondienst door ouders bij kinderen verricht, tot het verkrijgen van aanspraak op ouderdomsrente. Het Volk schreef: „Heeft zij (een 70jarige vrouw) bij kinderen of verwanten de huishouding waargenomen, zij het maar enkele dagen per ■week, en heeft zij daarvoor eenige vergoeding genoten, dan hangt het alleen af van het aantal weken, dat zij kan aanwijzen, of zij de rente krijgt of niet." Bij onderzoek is aan de Nederlander gebleken dat sommige tusschenpersonen het met deze beschouwing eens zijn, anderen niet. De laatsten gronden dit oordeel op de verplichting die volgens de wet op de kinderen rust, ten aanzien van de verstrekking van levensonderhoud aan hun ouders. Dat voor de verstrekking van dit levensonderhoud, aan de kinderen door de ouders eenigen wederdienst wordt bewezen, schept — naar het oordeel dezer tusschenpersonen — geen dienstbetrekking in den zin der wet. Een officieele bevestiging van de eene of van de andere zienswijze heeft het blad niet kunnen bekomen Officieus werd le kennen gegeven, dat de vraag of in zulke gevallen van loondienst sprake is, door de rijksverzekeringsbank en in laatste instantie door den rechter zal moeten worden uitgemaakt. Wie er aan twijfelt, of hij op dezen grond recht heeft op de rente, zal, — zoo meende men — in elk geval goed doen een aanvraag in te zenden, om daardoor eene beslissing uit te lokken --- DE PLANNEN VAN RECHTS. Uit rechlsche kringen wordt aan „de Telegraaf' gemeld, dat de houding der coalitie in de komende politieke periode geheel beheerscht zal worden door het onderwijs-vraagstuk Alleen dan zal rechts de door links voor te stellen kiesrechtherziening niet tegenwerken ,indien in elk opzicht recht worde gedaan aan den eenigen eisch, dien rechts in zake het onderwijs zal slellen, n.l. volkomen gelijkstelling van het bijzonder onderwijs met het openbaar. Bij inwilliging hiervan is rechts geneigd zeer tegemoetkomend te zijn bij de door links voorgenomen herziening van Talma's wetten. --- Uit de Staatscourant. Bij kon. besluitis benoemd lot officier in de orde vai Oranje-Nassau H Werlheim, secrelari) van de Broederschap der notarissen ir Nederland en notaris te Amsterdam; is met 17 November aan M. Voorzan ger, op verzoek, eervol ontslag verleen< als leeraar aan de H H B. S. le Heeren veen. --- Uit Stad en Provincie. Uit Middelburg. De tegen heden avond aangekondigde muziekuitvoering op het Molenwater gaat niet door en zal op Dinsdag a.s. des avonds ten 7'/a plaats hebben. Uit Walcheren. In de Donderdag gehouden vergadering van den gemeenteraad te Westkapel-1 e, die door alle leden was bezocht, werd op een verzoek van de feestcommissie om subsidie, besloten een bedrag van f 25 toe te staan De heer W de Visser stemde tegen. Aan de provincie zal een subsidie worden aangevraagd voor het bestratcn van het onbestrate gedeelte van den weg Oostkapel le—{Weslkapelle. Het reglement van het Burg. Armbest. werd aangevuld met de bepaling, dat minstens éénmaal per jaar de boeken en kas van den secretaris-penningmeester op een niet vooraf te bepalen tijdstip zal nagezien worden. Alsnog werd besloten om het maximum van den te heffen hoofdelijken omslag met f 500 te verhoogen. Uit Zutd-Beveland. ; Als vervolg van het gisteren gegeven bericht over het Donderdag te Goes gei houden onafhankelijkheidsfcost voor de schooljeugd wordt ons gemeld. Te ongeveer hall zes waren de kinderspelen op het feestterrein geëindigd, waarna de uitreiking der prijzen en van ket aandenken van gcmeenlcwcge geschonken — een aluminiumbeker met opschrift — plaals had Het gezelschap „Hosanna" voerde nog enkele nummers op de muziektent uit, waarmede het kinderfeesl besloten werd. Gedurende deze uilvoering die tot half elf duurde, heerschte op het marktplein onder de jongelui, die de schooljaren reeds achter den rug hebben, een feestelijke stemming, er word luislig gezongen in de pauzen, en ook bij het spelen van nationale liederen, en rondedansje gemaakt, dat het •■•■ il aard baid. Uit Waarde meldt men aan „de Zeeuw" Naar aanleiding van een bericht uit een Vlissingsch Nieuwsblad, betreffende : het aanspoelen van een lijk van een 011--i hekend persoon te Waarde, hun door een kennis toegezonden, landden alhier Woensdagnamiddag een ■1-tal Belgen. Bij één hunner, Staas gcheeten, en visschcr van beroep, was in den vroegen morgen van 11 September jl. bij het boomen de knecht overboord gevallen en voor hij hulp kon bieden in de diepte verdwenen 'en verdronken. Deze, en twee familieleden van de om het leven gekomen perj soon, gaven zulke juiste opgaven omtrent kleeding .signalement en leeftijd, dat met zekerheid kon aangenomen worden, dat het aangespoelde lijk herkend is als dat te zijn van Adolph Tijssens, wonende te Antwerpen. Hij stond bekend als een oppassend man en laat een weduwe en vier kinderen achter. Bovendien werd ook het zakmes, hetwelk door den gemeenteveldwachter op het lijk was bevonden, dadelijk herkend. Uit Noord-Beveland. De heer J. van Wamel, tijdelijk opzichter bij den verbouw der openbare school te Co 1 ijns p laat, is met ingang van 1 October a.s. benoemd tot opzichter bij den bouw van sluizen en bruggen te Steenwijk o Uit S chouwen-D ui veland. Te' Renesse werd de heer M Steur door den gemeenteraad herbenoemd als wethouder. Uit Tholen. Hel onafhankelijkheid sfeest te Tholen is bepaald op 13 en 14 November a.s. Bij de ingezetenen is f 462 gecollecteerd, een flink bedrag wanneer men rekent dat de gemeente met fl5O subsidieert voor kinderfeesten en vele ingezetenen hun beurs gesloten hielden wegens gemocdsbezwaren. Enkelen vreezen zelfs dat de pokken zullen terugkomen, gelijk na het Aprilfeest van 1872. Bij velen schijnt een onderlinge afspraak, om niel mee te doen aan 't feest, te bestaan. Een ander feesl, de kennis, is reeds begonnen. Men treft er een „zweefmolen", een gewonen draaimalen, een cinematograaf, 't bekende wafelkraam van Fluit, een .schommel en de comcdie van Frans Hart. Ook is er een acrobatenlentje met een neger, een buitengewone attractie voor de jeugd. Voor Iwee jaar stormde de jaarmarkt in mekaar, dat de oliebollen over de straat rolden, in 1912 trad juist de periode van init weer in De weersgesteldheid van den laalsteu tijd geeft hoop op een mooie kermis o Uit Zeeuwseh Vlaanderen O. D. De commandant der marechaussee te Neuzen vernam de vorige week dat op 17 Aug geld was ontvreemd uit de lade van het café van I. P. Casteleijn in de Dijkstraat Men had ecu vermoeden wie de dader was, doch aangifte was niet gedaan. De commandant meende echter dat het, ook mei het oog op sommigen die onschuldig in verband mei diefstallen vernoemd worden gewenscht was die zaak nader uit te pluizen. Het resultaat is geweest dat de 22-jarige metselaarsknecht W. P. N., van Neuzen, thans te Sas van Gent werkende, heeft bekend de dader te zijn en dat tegen hem procesverbaal is opgemaakt. Men herinnert zich nu ook dat hij in den aanvang van het jaar reeds van een dergelijk feit in een ander café werd verdacht. Hedennacht zijn door onbekende oorzaak drie hooischelven afgebrand bij den landbouwer De Feijter, in den Vlooswijkpolder onder Neuzen. ■ Üe heer M. L- van Vcssem te Axel heeft om gezondheidsredenen eervol ontslag gevraagd als secretaris van de commissie tot wering van schoolverzuim; ïn zijn plaats is tijdelijk, tot 1 Jan. 1914, aangesteld de heer P. Lefebre, onderwijzer aan de chr school aldaar. Uit Zeeuwseh Vlaandere» .W. D. Donderdagavond werd te Sluis in het lokaal „Luctor et Emergo" eene openbare vergadering gehouden, vanwege het hoofdbestuur der vereeniging voor Vrouwenkiesrecht waarvan dr. Aletta Jacobs presidente is Mej C S. Groot (propagandiste) opende de bijeenkomst, die slechts door 2 gehuwde en 2 ongehuwde dames en 30 heeren bezocht was, waarna mevrouw de Vries van Ginneken een flink overzicht gaf van de werkzaamheden van de vrouw uit de oude tijden en den tegenwoordigen tijd Door de uitvinding der machines'werd der vrouw veel werk uit de hand genomeu en zij heeft n u den tijd om haar kennis ook len nutte van de Maatschappij aan te wenden en eischt nu medezeggingskracht bij het totstandkomen der Wetten. Als slot droeg méj. Groot uit Rotterdam in Noord-Hollandsen dialect de meening van Marijtje van Broek in Waterland voor. Dat pakte. Een daverend applaus ontving ze als loon voor haar uitmuntende voordracht Er werd geen afdeeling gevormd, doch er was zaad gestrooid, waarvan enkele korrels zeker kiemkracht zullen blijken' te bezitten. ---