UIT HET GROTE aantal inzendingen van de Amigoe Puzzel van verleden week is uiteindelijk als gelukkige winnaar van de weekprijs van 25 gulden getrokken; Anna Baptist Caya BC 198 Aruba De winnaar kan zijn/haar prys na identificatie afhalen op het kantoor van de Amigoe: Curacao-Scherpenhettvel z/n, tot drie uur n.nk; Aruba - Kaya G.F. Betico Croes 110 tijdens kantooruren. Oplossingen moeten ingediend zijn op Curacao vóór donderdagmorgen tien uur en op Aruba vóór woensdag middag vijf uur. Gelieve duidelijk op de enveloppe te vermelden: AMIGOE PUZZEL Curacao: POB 577, Aruba: Caya G.F. Betico Croes 1 lOen Bonaire: Kaya Gobernador Debrot 152 t.n.v. Hubert Linkels, --- C CITCO \Curagao International Trust Co./ --- ONTSPANNING Liever heimwee dan Holland ZO EEN KEER per maand gaan mijn vrouw en ik 'trippen. We maken dan een rondje over het eiland en bezoeken vrienden. Dezelfde vrienden in dezelfde volgorde en nooit andersom, want dan raak ik in de war. We beginnen bij een Hollands echtpaar, dat zich ruim dertig jaar geleden op Aruba vestigde. Eef en Frans. Met zijn onderwijzershanden bouwde Frans een prachtig huis met uitzicht op het water en Eef zette de boel in de verf. Toen dat stevig en wel af was, schafte ze zich een stalen karkas aan dat op een boot leek en toverden samen binnen vijf jaar een beeldschoon zeilschip uit het niets waarmee ze inmiddels heel kundig over het tropische water varen. Het zijn hele aardige mensen, Eef en Frans. Ik heb ze nog nooit horen zeuren, niet over mensen horen roddelen, en op de kop toe zijn ze altijd vrolijk en tevreden. Daarbij serveren ze een beste Hollandse speculaas bij een lekker kop koffie. Als we daar wat hebben bijgepraat, bezoeken we onze Arubaanse vrienden Rufuen Livia, die me jaren geleden op weg hielpen toen ik op het eiland kwam wonen. Soms eten we er een vers visje met banaan en pan batl, of kip met rijst, afhankelijk van de dag en het uur. Nadat we ook daar de toestand in de wereld in het algemeen en die van Aruba en de Antillen in het bijzonder hebben doorgenomen, vertrekken we weer. Omdat we onze vriendschapskring klein maar fijn hebben gehouden, zijn de bezoekjes hiermee afgerond en na een kijkje in de Franse Pas gaan we.weer op huis aan. Tijdens onze laatste bezoek aan Eef en Frans bleek hun tuin in een open volière te zijn veranderd. Trupialen vlogen af en aan en deden zich tegoed aan bananen. Ontelbare barika hel verdrongen zich rond het suiker dat in ruime mate lag uitgestald en zo nu en dan meldde zich een leguaan die ook van banaan leek te houden. Voor de rest vloog er nog van alles rond. Chuchubi's, totolika's, gronddruiven, moffis, buladeifi's en patrichi's. Mijn vrouw en ik waren diep onder de indruk van die tropische pracht en toen we thuiskwamen, begonnen we óók mpt het ophangen van voederplaatsen wat achteraf toch wel wat gedoe bleek. Want vogels waren een geheel nieuw onderwerp voor ons. Toen ik een zestal jaren geleden vers uit Amsterdam op Aruba aankwam, haalde ik met wat honden óók kippen in huis. Ik liet een kolossaal groot hok bouwen met gaas dat vijf meter hoog was en vulde dat met drie hanen en vijftig kippen. Ik wist toen echter nog niet dat Arubaanse kippen konden vliegen. En ik wist ook niet dat ze heel hoog konden vliegen, met als gevolg dat ze over het hek van hun hok zo in de bek van de honden vlogen. Nadat er op die manier zon twintig kippen en twee hanen waren verdwenen, stopte ik de honden in het hok en liet de kippen buiten lopen. Maar ik wist óók niet dat Arubaanse kippen weer terug vlogen in het' hok. Dat schoot dus niet erg op en zo liep er na enige tijd nog slechts één treurige haan rond die toen van eenzaamheid een natuurlijke dood is gestorven. Daarna kwamen de geiten. Niet zo maar geiten, maar hele aparte geiten. Een mannetje en een vrouwtje die twee jonkies kregen. Eén overleed tijdens de geboorte en de ander wist ik in leven te houden. Wat hij me niet in dank afnam, want .hij groeide uit tot een levensgevaarlijk monster dat in zijn woede om mij op de horens te nemen dwars door het kippegaas ging. Op een ochtend waren ze dan ook alle drie verdwenen en leven nu mogelijk ergens in de mondi. Heel even was er toen sprake van een paard, maar ik heb net zon hekel aan paardrijden als aan skiën. Daarbij vind ik dat een mens zich niet op een dier moet voortbewegen. Je gaat lopen, neemt de fiets, bus of auto, maar klimt niet op de rug van een knol, want daar heeft dat best niet om gevraagd. Daarna kwamen er twee ganzen want er was ons verteld dat die zo fantastisch waakten. Wat ze ook deden. De gehele nacht door, zodat we geen oog meer dicht deden. Daar zagen we toen ook maar snel van af. Vervolgens werd ons nog een aap aangeboden, maar dat vond ik te zielig voor woorden. Ook in de ezel zag ik geen brood toen iemand met dat dier voor de poort stond, want zijn blik voorspelde weinig goeds en hij leek me met geen stok vooruit te krijgen. Verder vond ik een papegaai in een kooi dierenmishandeling dus daar begon ik ook niet aan en mijn vrouw is allergisch voor poezen. Dat schoot dus óók niet erg op met onze dieren en daarom concentreerde ik me maar op fruit, groente, planten en bloemen. Ik begon met het kweken van tomaten waarbij ik me van die grote blozende kanjers voorstelde. Ik maakte een soort van bak, gooide die vol met potaarde en plantte de zaadjes. Bewaterde ze ruim en tot mijn genoegen schoten ze als paddestoelen uit de grond. Maar hun groei werd verstoord door beestjes die de tomaten opaten en de enige die ik matig rond en rood wist te krijgen bleek na enig rekenen zon honderd gulden te hebben gekost, want mijn waterrekening had zelfs een miljonair nog doen schrikken. Groente werd dus ook niks zodat ik me op bloemen concentreerde. Tulpen leek me heel wat. Een beetje Holland in de tropen, een soort Lisse en Hillegom in het klein. Zonder toeristen. Tijdens een bezoekje aan het moederland nam ik wat bollen mee en stopte die keurig op een juiste diepte in de aarde. Na maanden bewateren en wachten werd duidelijk dat geen enkele tulp onze tuin zou gaan versieren. Bij navraag bleek dat tulpenbollen niet gedijen zonder een nachtvorstje. Ik kocht nieuwe bollen en legde die enkele weken in de ijskast. Hiermee meende ik de Hollandse nachtvorst te hebben gekopieerd en stopte ze daarna opnieuw in verse potaarde. Dat is inmiddels vijf jaar geleden en ik heb de hoop opgegeven dat ze zich ooit nog zullen laten zien. Mogelijk is een Hollandse nachtvorst toch niets anders dan mijn tweesterren koelkast. Ik besloot nu dicht bij huis te blijven en plantte de hele tuin rondom ons huisje vol bomen. Als jonge aanwas gekocht bij Portugezen, Arubanen of als stekjes gekregen van Hollandse vrienden. De helft van mijn inkomen investeerde ik in dripsystemen en tot mijn grote voldoening groeide de boel als kool. Het enige probleem was echter dat ik wat al te willekeurig in de weer was geweest en zo stonden de grote bomen elkaar al snel in de weg en was ik verplicht de helft weer om te hakken. Door al die ellende arm en wijs geworden, hield ik op met beesten, planten, bloemen, bomen, fruit en groente en besloot dat de natuur zijn eigen werk maar moest doen. Daarom vond ik die vogels bij Eef en Frans dan ook de oplossing en ging vol goede moed aan de slag. Met mijn echtgenote kwam ik overeen dat de voederplaats precies voor mijn werkkamer moest komen omdat ik daar het grootste deel van de dag doorbracht. Het glas in de grote sliding doors gaf me dan niet alleen een schitterend uitzicht op het Arubaanse landschap en de zee, maar ook op de vogels, wat mijn 'creativiteit' zeker ten goede zou komen. Van het idee dat een schrijver thuishoort op een zolderkamertje vier hoog achter met zicht op een blinde muur en het geluid van koerende duiven had ik nooit gehouden al heb ik wel als zodanigjaren doorgebracht in een Amsterdamse volksbuurt. Maar een mens wil vooruit in het leven en zo begon ik voor de vogels een vijftal planken op maat te zagen, boorde gaten in de hoeken en maakte daar draad aanvast. Deze meesterwerken bevestigde ik vervolgens aan balken van de overkapping voor mijn werkkamer. Na veel geploeter slaagde ik er uiteindelijk in de planken waterpas te laten hangen wat me handig leek voor de bakjes met water. Achteraf bleek de boel toch nog overmatig te wiebelen en viel al het voer en water van de planken als er een vogel van enig gewicht op neerstreek. Zo viel er niets te eten en veranderde de vloer al snel in een stortplaats van rotte banaan, watermeloen, suiker en vogelpoep. Ik verkorte het hang- en sluitwerk en beperkte het schommelen tot een minimum. Tevreden ging ik daarna op weg naar de stad en kocht in verschillende winkels de bananen, watermeloenen, suiker en zakken vol zaadjes. Daarmee vulde ik de bakjes waarbij ik op elke plank wat anders legde omdat een vogel eet zoals hij gebekt is. Toen dat allemaal achter de rug was, maakte ik een vers kopje koffie, stak een sigaretje op en ging zitten wachten. Een kwartier, een uur een halve dag. En op een enkeling na kwamen ze niet. Mijn gevleugelde vriendjes zaten nog steeds op afstand de kat uit de boom te kijken. En lieten het eten onberoerd. Bij navraag bleken de voederplaatsen te onbeschut en als zodanig weinig uitnodigend voor de schrikachtige vogels uit de mondi. Dit loste ik op door een tiental hangplanten aan te brengen in de hoop daarmee de vogels wat dichter bij hun natuurlijke omgeving te brengen. En toen kwamen ze: moffis, de barika hei, chuchibi's, trupialen, buladeifi's, patrichi's en wat zich verder nog aandiende, dat ik niet thuis kon brengen. Eerst nog aarzelend, maar snel brutaler en in steeds grotere getalen. Waarna de oorlog uitbrak. Want voor mijn ogen werden complete veldslagen geleverd. Al stonden ze elkaar niet net als mensen naar het leven, maar beperkten ze zich tot het verjagen van elkaar waarbij het recht van de sterkste zegevierde. Waren de grootste even weg, dan kwamen de maatjes kleiner en hadden die ook het buikje vol, dan mochten de daaropvolgende even aan de bak. Ondertussen was het eten niet aan te slepen, waarbij vooral de bananen als sneeuw voor de zon verdwenen. In het begin leek het er nog even op dat ze me dankbaar waren, maar al snel werd ik bestraffend toegekwetterd als de bordjes leeg raakten zodat ik keer op keer schuldbewust richting supermarkt toerde voor nieuwe voorraad. Desondanks mijn ijver en financiële aderlating was hun vraatzucht echter niet meer bij te houden en dat verergerde met de dag zodat ik me op het laatst door al hun gefladder en geruzie niet eens meer kon concentreren op mijn werk. Om zelf te kunnen overleven, heb ik uiteindelijk krachtig moeten ingrijpen door ze allemaal op dieet te zetten. Waarmee ik me hun woede op het lijf haalde zodat ik niet meer langs ze durfde te lopen en via de achterdeur mijn werkkamer binnen moest. Maar inmiddels is ook dat opgelost. Voor het glas van de sliding doors hangen nu dubbeldikke gordijnen. Op die manier kunnen ze me niet meer zien. Dat mijn werkkamer daardoor in een soort cel zonder uitzicht is veranderd, moet ik maar op de koop toe nemen. Zo ben ik er niet veel op vooruit gegaan in relatie tot mijn zolderkamertje vier hoog achter in Amsterdam. Het enige voordeel is dat ik nu geen trappen meer hoef te lopen. =door René van Nie= --- Cryptogram HORIZONTAAL: 3. zo moet het niet lopen, maar het zit wel aan je fiets (5) 8. pannen sparen (6) 9. die helling is het einde (6) 10. flessegeest (4) 11. zwaar water (5) 12. slaag met een tik (4) 13. Engels-lijkende plant (4) 15. eet de vrouwenrover hiervan? (10) 18. verdwijn, engerd, met je aansteker (7) 19. gloeiend afgaan (6) 21. stuurknuppeltje? (10) 23. het gerucht alleen al (4) 25. de dokter is dronken in de menigte (4) 27. toon de leiding dat het mis is (5) 29. onsympathieke zeebewoner? (4) 30. de plaats waar de zot woont volgt op zijn verstand (6) 31. is Rembrandts vrouw in staat in die staat? (6) 32. de rekeningen komen in stukken (5) VERTICAAL: 1. mantel waarin het lokale spel gespeeld wordt (6) 2. nam het hok mee (4)) - 3. als een vogel zo ver* kouden (4) 4. klaar voor vertrek? Blazen maar! (7) 5. muntje? (10) 6. stalen oogopslag (4) 7. niet slim, dat kerkorgaaü (6) 13. kampeerbier (5) 14. metalen cliënt (5) 15.trapauto?(10) 16. de vrucht van een vis (5) 17. goddelijk, die muzikale clown! (5) 20. mij ontsnapt een adenv stoot uit egoïsme (7) 22. organisch vlees bij d* borrel (6) 24. deze berg is het resultaat van de paring van eefli vogel met een knaagdier (6) 26. hoger water (4) 28. je kunt die Germaan hierop horen spelen (4) 29. zou zich verre van ófi kabel moeten houden (4) --- Oplossing vorige week HORIZONTAAL: 1. tombe; 5. den; 8. dan; 11. temen; Piu; 16. populatie; 19. sok; 21. kleun; 22. fut; 23. crêpe; 25. do; 27. bol; 29. Ohm; 30. el; 31. decor; 34. rug; 36. put; 37. piste; 39. Aragon; 41. bijzit; 43. Rottum; 44. li; 45' ces; 47. Nel; 48. jas; 49. R.D.; 50. pest; 52. Eta; 54. pen; 55. loet; 57..5 ik; 58. elektra; 59. iep; 60. stil; 62. het; 63' ent; 65. Velp; 67. He; 68. neg; 69. rag; 71. Sir; 73. re; 74--barkas; 76. rabat; 78. Cupido; 81. inert; 82. rem; 83. bil 85. legio; 86. as; 87. aap; 89. lob; 91. G.S. 92. speld; 93 Eli; 95. Perth; 97. hit; 98. aartsdief; 101. Eem; 103 ramen; 104. ris; 105. oer; 106. knier. . VERTICAAL: 2. op; 3. mik; 4. buldog; 5. donor; 6. e.p.; 1' nuf; 8. dat; 9. A.T.; 10. nicht; 12. esprit; 13. moe; 14. e.k.; 16. pub; 17. lus; 18. Erm; 20. Edda; 24. slem; 26. oerie; 28. lub; 29. out; 30. etude; 32. caissière; 33. roe; 35. gijn; 36. pil; 37. pos; 38. stroperig; 40. nee; 42. zeekrab; 43 ran; 46. steeg; 48. jeans; 50. pus; 51. til; 53. alt; 54. pre; 55. lev; 56. top; 61 .thans; 62. hes; 64. tic; 66. ledig; 68' nat; 69. ram; 70. GAB; 72. rul; 74. biak; 75. krapte; 1& rep; 77. til; 79. petten; 80. oost; 82. radar; 84. loper; 87.* la; 88 als; 90. bef; 92. Sim; 93. ets; 94. ido; 96. hei; 97. ha: 99. R.1.; 100. i.e.; 102. M.E. --- HIRSCH BALLIN "Ik heb persoonlijk met Hirsch Ballin gesproken. Niet als aspirant-politicus hoor, daar weet hij niets van. ik werd als doodgewoon burger bij hem geïntroduceerd door een bankier. Het is mij duidelijk, dat wij, voor goede voorstellen en voor goed overwogen projekten, behoorlijk wat hulp kunnen krijgen. Ik heb met minister Hirsch Ballin gesproken over werkeloosheid en over de verloedering van onze jeugd. Als u het in orde zou vinden bij de bestuurders, zoudt u dan ook in de politiek gaan? Rudi Plaate grimlacht. "Dan zou ik gewoon in mijn zaak blijven zitten. Ik wil er echter inspringen, om andere mensen te stimuleren, omdat we iets moeten doen aan de situatie." Rudi Plaate werd geboren op Curacao, op 5 februari 1937. Hij maakte de tien-klassige Hendrikschool af. Dhr. Plaate is getrouwd met mw. Emma Bergonje, het echtpaar heeft vier kinderen. Plaate is begonnen te werken met zwaar materiaal bij de steenbrekerij op Koraal Specht. Hij is behoorlijk sportief: Deed, en doet nog aan voetbal en atletiek. Hij was jeugd-tenniskampioen in de jaren vijftig - kampioen alle categorieën in 1969, en hierna jarenlang tennistrainer van Asiento. Hiernaast is hij ook een erkend musicus op het eiland, die een aantal bekende composities op zijn naam heeft staan. Rudi Plaate begon met een fruitstalletje bij Zuikertuintje. Later was hij eigenaar van Fruteria Altagracia (het tegenwoordige Tap maar in). De afgelopen vijftien jaar zwaait hij de scepter in de supermarkt Rüdi's. Hij zette bovendien het Douwe Zalm Center op, en is mede-eigenaar van het 'A.P.I. Export Fruit' in Miami. Momenteel is hij zeer bezorgd over de toekomst van Curacao, echter met de wil om een steentje bij te dragen zodat het komt tot orde op zaken zetten. ---