ettowinst Ahold A procent hoger
ZAANDAM, zaterdag •jWd heeft het bedrijfsrejaat over het eerste kwar- Jj v«n dit jaar zien toene*D 'ot ƒ 80 miljoen. In het e kwartaal van 1988 bephet ƒ 60,8 miljoen. Dit , r is teruggerekend omdat °ötoerend-goedactiviteiten ' Ahold in Nederland niet r worden geconsolideerd. * nettowinst kwam uit op S* miljoen tegenover 3 miljoen in dezelfe pc! van 1988. De baten uit , «lemingen gingen van '4 miljoen naar ƒ 8,5 mil"• Deze stijging kwam JTiameftjk voor rekening 3 het aandeel van Ahold Procent) in de groothanaSc»uitema. jX °mzet in Nederland ££ van ƒ2,5 miljard tot miljard. In de Verfde staten steeg de omzet Hg. «6 procent tot bijna 1,2 Jr^d dollar. De totale om- S^eg van ƒ 4,3 miljard tot * biljard. L,e^ging van de omzet in efland was vooral te danaan ac Albert Heijn-wint en aan de per 2 januari Ingenomen Gall & Gall- Sgijen. /*et bestuur blijft bij zijn dat de netto- over het hele jaar ruim *n die van vorig jaar zal
---

RegioBak helpt bij invoeren innovaties
j Vee? v°RDWIJK' zaterdag Ai^ Nederlandse onderneh hul hebben het potentieel y^°vati °m na tecl»nische in- Ü_*oeileS_aan een krachtige P*h Jf be_innen. Het mana-^oe ,nt w«et echter niet altijd met inn°vatie moet Nrn '_ Cn komt te staan rSt problemen in de markeen n' technische, financiële f>le^ en een pro/lt^er ?.aarh°venop vormt de rf'WL? Van de gevonden rSeen*11- Te veel nad™k ! l^t» f yan deze deelprocessen rjS. l°t een mislukking lei- Kht°0r,een succes is over'KSt ü g'en dat leer je het /van h r kennis te nemen iand e Praktijk, liefst in een /che ne dan de eigen branie' meent drs. Gerard Roszaak lrecteur van Regioacur_ en Projectleider van een Aati i die aan deze proble- Si llek het hoofd wil bieden.
■ k "f trilr!Si°Baak is het studieeen- Jhet vV°°r onaernemers van ,Se r\erfond van Nederland|Söw dernemingen (VNO). 1 ten >, li6 educatieve produkflgekr n grote bekendheid '■.»ï_negen' zoals de cursus .^nanaëie Besturing" die <vol-^fleac-programma is te '^en , Vooi-al op de relatie ''«in ogie en onderneming ;ricufnu veel activiteiten gekicbt WaarbiJ Regioßaak zich Ac «. °f Ueine tot middelgrote'^'groeiende, innoverenf DedriJven. V blüifZe bedrijven immers Kri ' veel meer dan grote de bron te zijn van nieuwe werkgelegenheid. Vooral in de Verenigde Staten is die ontwikkeling goed te zien. Regioßaak speelt daar nu op in met de cursus „Management van Technologie". Een van de aardige dingen van dit project is dat de deelnemers inspraak hebben in de inhoud. Terecht, want het gaat om een investering van ƒ 15.000 exclusief BTW, voor een cursus geen gering bedrag. Overigens noemt drs. Kosters het spotgoedkoop: ~Je krijgt er niet minder dan 100 lesuren voor en een reis naar de Verenigde Staten. Kostendekkend is het bedrag geenszins; Europese Commissie, Economische Zaken en de provincie Zuid-Holland betalen mee. Ik veronderstel dat de 14 dagen te investeren tijd zwaarder zullen wegen." De cursus „Management van Technologie" begint in november in Noordwijk met een inleidende middag, avond en ochtend, waarna de deelnemers negen dagen naar de Verenigde Staten gaan. Ze krijgen een training aan de Wharton Business School in Philadephia en maken kennis met managers die al dan niet met succes een onderneming hebben uitgebouwd rond technologische innovaties. Behalve van de successen zal ook van Amerikaans-openhartig blootgelegde mislukkingen veel geleerd worden. Terug in Noordwijk zal het verband worden gelegd tussen de opgedane ervaring en de actuele problematiek in de eigen onderneming. In dit stadium voelt natuurlijk niemand ervoor de problemen van de concurrentie op te lossen; vandaar dat deelnemers het recht op ballotage krijgen. Ze hoeven niet goed te vinden dat na hen nog een directe concurrent op de cursus inschrijft.
Drs. Kosters meent dat het er minder toe doet of men al dan niet technisch georiënteerd is: de technisch directeur heeft vaak behoefte aan meer algemene inzichten en de bedrijfskundig ingestelde directeur aan zicht op technische problematiek.
---

JORIS SCHOUTEN BIJ AFSCHEID VAN KNBT Agrificatie is voor boeren dé toekomst
| door PHILIP KOENE DEN HAAG, zaterdag
Nog vóór het jaar 2000 zal de akkerbouw weer een rendabele sector zijn. Tegen die tijd zijn er voldoende mogelijkheden voor de boeren ontwikkeld om op winstgevende wijze gewassen te telen, bestemd als grondstoffen voor industriële verwerking tot non-food produkten. Ook wel aangeduid met agrificatie. Voorbeelden daarvan zijn het maken van cellulose uit hennep en vezels uit vlas. Agrificatie heeft dus wel degelijk toekomst in Nederland, is de stellige overtuiging van drs. Joris Schouten, voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Boeren- en Tuindersbond (KNBTB), in die hoedanigheid ook lid van het Landbouwschap. Hij is tevens senator voor het CDA en lid van de Raad van Toezicht van de Rabobank en van de Sociaal-Economische Raad. Joris Schouten neemt 24 juni na 14 jaar afscheid als voorzitter van de KNBTB.
Als vooraanstaand exponent van het „Groene Front", het conglomeraat van boerenbelangen behartigende landbouworganisaties en instellingen, verzekeringsmaatschappijen, de Rabobank, sociaal-economische voorlichtingsdiensten en politieke partijen (CDA) heeft Schouten als „vergaderboer" meer dan dertig jaar in het centrum van de landbouwlobby gestaan.
Toch moet het Groene Front met name de laatste jaren door de toenemende invloed van andere pressiegroepen lobbymacht delen met bijvoorbeeld de milieubewe-
ging. Heeft het front (en daarmee de boeren) aan kracht en invloed verloren, zoals sommigen zeggen? „Dat moet je genuanceerd zien. Aan de ene kant neemt het aantal agrariërs af en is de mondigheid van andere burgers en groeperingen toegenomen. Bovendien, de direkte betekenis van de landbouw qua arbeidsuren is sterk teruggelopen," zegt Schouten.
„Maar aan de andere kant is de produktiewaarde en de totale, economische prestatie van de Nederlandse land- en vig; de boer wordt volgens Schouten steeds vaker als de grote boosdoener afgeschilderd. „De. publieke opinie vindt dat de land- en tuinbouw zon enorme vervuiler is. Dat. ontken ik ook niet, maar het is niet vooral de agrariër. Ik erger me dan ook wezenloos als ik iedere keer die gierkar op televisie in beeld zie als de verzuring aan de orde is. Ook de industrie en autobezitter dragen bij tot de milieuvervuiling," zegt Schouten een beetje verontwaardigd. „De boer weet heel goed dat de kost voor de baat uitgaat en dat er dus geïnvesteerd moet worden in schone produktiemethoden. Het milieu-actieplan van het Landbouwschap is dan ook goed opgepakt; de boeren zijn zich bewust dat ze op een andere toer moeten," De boeren voelen zich door de milieuproblemen dan wel steeds meer belaagd, burgers en buitenlui beweren vaak dat boeren altijd klagen. Is tuinbouw ongekend. Daarmee slaan we internationaal een zeer goed figuur; Nederland exporteert ƒ 17 miljard meer aan landbouwprodukten dan ze importeert. We moeten ons realiseren dat daarmee een flink deel van onze import en de vakanties van veel mensen betaald worden. De agrarische sector kan daar trots op zijn."
Volgens Schouten functioneert het Groene Front nog heel goed, al zou de belangenbehartiging (vanwege het toenemende tegenspel) in zijn ogen nóg professioneler kunnen. De meeste mensen zien de boeren — in tegenstelling tot vroeger — als een moderne ondernemer die wereldwijd vooraan staat. Maar die positieve indruk is door de milieuproblemen enigszins aan erosie onderhe-
JORIS SCHOUTEN ergeren aan gierkar
---

Imeko naar parallelmarkt
Van een onzer verslaggevers BARNEVELD, zaterdag
Maandag a.s., 19 juni, vind de introduktie plaats op het niet officiële gedeelte van de parallelmarkt van certificaten Imeko Holding. Dit in 1964 gestarte bedrijf houdt zich bezig met verpakking en export van o.m. melkpoeder. Met 34 man personeel werd het afgelopen jaar een omzet behaald van ƒ47,5 miljoen, dat was ƒ 10,6 miljoen minder dan over 1987. De nettowinst daalde van ƒ 930.000 tot ƒ229.000. Die omzetdaling werd veroorzaakt door een koopstop en intering op de gebruikelijke voorraden bij importeurs en groothandelaren in de exportmarkten, wat weer het gevolg was van de enorme prijsstijgingen van melkpoeder gedurende de tweede helft van 1988 en de daling van de EG-exportrestituties.
Blijkens het emissieprospectus stonden ook de gedurende de eerste vier maanden van dit jaar de marges nog onder druk. De omzet heeft zich echter sinds begin dit jaar weer hersteld en er werd over de periode januari t/m april 1989 een omzet bereikt van ruim ƒ 19 miljoen. De orderporfeuille beliep per 1 mei meer dan ƒ 30 miljoen. De marges trekken inmiddels weer wat aan.
het niet over het weer, dan wel over andere zaken die het bestaan van de boer bedrei-
gen. Dat was vroeger niet anders, al waren de klachten toen van een heel andere aard. In de tweede helft van de jaren zestig, de periode dat de land- en tuinbouw zich verder ontwikkelde en moderniseerde en het gemeenschappelijke landbouwbeleid van de EG verder werd uitgebouwd, zetten de Nederland-
se boerenvoormannen vraagtekens bij de opzet en struktuur van dat beleid. „Grote landen als Frankrijk en West-Duitsland probeerden de situatie toen steeds naar hun eigen hand te zetten. In Nederland vond men dat het beleid voorzichtig en evenwichtig moest zijn, vanwege het gevaar van overproduktie. Zo stond ons land zeer gereserveerd tegenover EG-rentesubsidies," zegt Schouten. De rentesubsidies zouden weleens averechts kunnen uitpakken en kunnen leiden tot overproduktie, zo stelde ons land toen. Achteraf bezien is die voorspelling uitgekomen: de rentesubsidies, die de boeren moesten stimuleren om in moderne produktiemiddelen te investeren, waren mede oorzaak tot de boter-, graan- en vleesbergen. Schouten wijst erop dat uiteraard ook de snelle technologische ontwikkeling oorzaak is geweest van de overproduktie. Die zou er toch zijn gekomen, ook zonder een gemeenschappelijk landbouwbeleid. „Toen de EG in de jaren zestig op landbouwgebied begon te lopen gaven de- Nederlandse koeien 4500
tot 5000 kilogram melk per jaar. In Frankrijk gaven de koeien toen 800 tot 900 kilo."
In die verhouding is nogal wat verandering gekomen, omdat de technologische ontwikkeling juist een versnelling teweegbracht in de lage produktie. Nu geeft een Nederlandse koe — mede dankzij de toepassing van bepaalde voer- en foktechnieken — ruim 6200 kilo. Gelukkig hebben we die technische en economische voorsprong steeds kunnen behouden, zegt Schouten. De melkveehouderij floreert dan ook. Dit in tegenstelling tot de akkerbouw. „Maar de agrificatie zal weer tot een gezonde akkerbouw kunnen leiden. De techniek staat niet stil en de positieve milieu-effecten van agrificatie spelen ons in de kaart. Als er een redelijk prijspeil is te bereiken en de infrastructuur' is goed en er komen goede afzetconctracten, dan zal er vóór 2000 een rendabele agrificatie zijn."
---

Eemshaven wordt mogelijk een offshorecentrum
Van onze correspondent EEMSHAVEN, zaterdag De Groninger Eemshaven maakt een goede kans te worden aangewezen als offshore-centrum in het Noorse Statoil gasleidingproject naar Zeebrugge. Een delegatie van de Noorse vestiging van Bredero Price, die de Eemshaven bezocht, noemde deze een van de gunstigste locaties voor coating van alle benodigde pijpen.
Bredero Price, als aannemer bij het project betrokken, moet lokaties aandragen voor een coatingcentrum en bezocht hiervoor verschillende Europese havens. Volgens John King, vice-president van Bredero Price, zijn de aan- en afvoermogelij kneden in de Eemshaven bijzonder goed.
Ook het open karakter van de haven en het voorhanden zijnde grondaanbod speelt een grote rol bij de uiteindelijke toekenning van de lokatie. Met de grondprijs komt Eemshaven echter minder gunstig uit de bus. Voor de of f shore- werkzaamheden,
goed voor 60.000 manuren, is circa 35 hectare grond nodig. In de drie jaar dat het project in beslag neemt, is met de pacht van de grond een krappe ƒ 4 miljoen gemoeid.
Bredero Price is met Oomen Beheer in Eemshaven in onderhandeling om als onderaannemer de nodige mankracht en faciliteiten te leveren. In de strijd om de order, zon ƒ 50 miljoen, binnen te halen, heeft Oomen voor het projekt een drijvende pier ontworpen.
„Voor dit gigantische project moet veel materiaal per schip worden aangevoerd en Bredero wil onafhankelijk van de bestaande stuwadoors opereren. Het aanbieden van een eigen steiger is heel gunstig ontvangen", aldus Oomen-woordvoerder J. Schuüng.
Nog meerdere Nederlandse bedrijven zijn in onderhandeling om een graantje mee,te pikken uit dit gigantische Noorse gasproject. Zo kreeg het Leeuwarder expeditiebedrijf Richard Kernpers recentelijk een order waarmee zon ƒ 35 miljoen is gemoeid. Het Noorse gas moet van het Sleipnerveld over een afstand van 900 kilometer naar de aanlandingshaven Zeebrugge worden getransporteerd.
Het betreft het grootste pijpleidingproject dat ooit in Europa is uitgevoerd. De Noorse oüemaatschappij Statoil is opdrachtgever van het project, waarvan de uitvoering op enkele miljarden guldens wordt geraamd. Voor de Eemshaven zou het aantrekken van het coatingcentrum een financiële injectie van zon ƒ 80^ 100 miljoen betekenen. Los daarvan zou het een goede start zijn om meerder offshore-activiteiten in de Eemshaven aan te trekken.
---


PC/KT COMPUTER naar 1 *T performance | voor $ 195 | Bel interscan & J>4990 - 75850
---


t-L ' e MtM9mmmm—mmmmmmmmmmwmmmnma S*%OBQNDS ra Midden- Rende- I(H IV~-__ koers ment W*"6k «_ 8% 1996 97,75 9,20 A arr' 3* 1996 71,00 9,41 1 '993 101,00 8,96 __Nex„, 1995 98,87 8,87 •fliSr *arr- 3'_ 1996 69,80 9,63 ,j Sr_>~—^ 10^ 1g92 102,25 9,51 «5 Sec 9'/. 1997 91,25 10,97 !^ij^^_lo_ 1998 101,13 10,11 >N id* fe^banL 5% 1994 95,10 6,98 6 <«*nk 5% 1997 gs;^ „71 3gö Jj]: _SV4TCS3 97,22 6,28 K } ~>X 1992 98,50 7,70 K _'el<lbani. 1994 96,20 8,64 (, ' £^~J]*_7%1997 96,33 8,41 S^ ■fi^n„ 6% 1996 104,08 5,38 'dr*»? _*■ 1993 I°°.M 5'3S ■ §*"—~ i? 10% 1992 94,54 12,91 ,tf*^ 11> ™* 97,44 11,97 lid A^°n —- ' _5/-tr }A. 1991 95'50 16-82 r,.c;/4i99° «^ iB'B7 j_>r^__l2'% 1991 94,30 16.57 X_. Artlr°iW
---


(advertenties) Gerenommeerd telemarketingburo, zoekt naar een nieuwe opdrachtgever(s), liefst met voldoende continuïteit voor de komende 5 jaar. Ook verzorgen wij trainingen voor hoger en middenkader in de commerciële richting. Schriftelijke reacties onder br.no. TG-938758 bur. bl. Adam. Uiterste discretie verzekerd.
---


r\D Het jaarverslag per 31 december 1988 is verschenen. * t-^t . Exemplaren zijn verkrijgbaar ten kantore van (ifOWth P'erson> Heldring & Pierson N.V. rUnd Amsterdam, 's Gravenhage, Rotterdam, Haarlem, Voor telefonische aanvraag kunr u hellen: ■ Bk, 020 - 2111 88. Ot stuur een ongefrankeerde envelop J3CZ___ naar: Antwoordnummer 10169,1000 PA Amsterdam.
---


ONDERHOUD? GOED GEORGANISEERD EN KOSTENBESPAREND C 3 •"_____ !____r bouw en technisch DimjCrl onderhoud VESTIGINGEN DOOR DE GEHELE RANDSTAD HOOFDKANTOOR. MAASHAVEN N.Z. 15.3072 AE ROTTERDAM.TEL.OIO-4844800
---


(advertentie) DBQISQL I snel, flexibel, kompleet van PC tot Supermini RClc-tl] 9 RELATIONAL ■■•* TECHNOLOGY telefoon 01726-19257 telefax 01726-41200
---


(advertentie) S^~ lISO-CONSTRUCT iw_, IDe nieuwe systeem methode in ons inno- I yP3|M vatieve utiliteitsprogramma. Snelle bouwtijd, §g | ivs-HlI 11 Per^eet isolatieresultaat. Dé ideale oplossing Km\ uT\ll voor turnkey-projecten. Bel 05480-16555. RIJSSEN
---


ÜBERNER I b_vestig,n9ste<iek„.
---

Aanpak milieuproblemen hoeft groei niet aan te tasten
In Den Haag doet nu nog steeds de anekdote de ronde dat Irene Vorrink — destijds minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne in het kabinet-Den Uyl — op werkbezoek in Parijs aangekomen, zichzelf voorstelde met de onsterfelijke woorden: „Je suis le ministre du Milieu," met andere woorden: „Ik ben de minister van de onderwereld."
Dit vermakelijke incident speelde zich af in de eerste helft van de jaren zeventig. Juist in die jaren ontstond een groeiende maatschappelijke bewustwording over de milieuproblematiek. Een belangrijke aanzet hiertoe werd gegeven door de „Club van Rome", die het rapport „Grenzen aan de groei" uit-
bracht. In dat rapport werd afgerekend met de in de jaren zestig ontstane' euforie dat de bomen tot in de hemel konden groeien. Vol-
gens de Club van Rome diende men
zich te realiseren dat de mensheid niet kon blijven doorgaan zich met toenemende snelheid te vermenigvuldigen en materiële vooruitgang als hoofddoel te beschouwen, zonder daarbij in moeilijkheden te komen. De Club van Rome baseerde haar conclusies op een analyse waarin de onderlinge afhankelijkheid en wisselwerking van vijf kritische factoren in wereldverband werden nagegaan, namelijk bevolkingsgroei, voedselproduktie, industrialisatie, uitputting van natuurlijke hulpbronnen en vervuiling. Sinds de verschijning van het rapport van de Club van Rome leeft in brede kring de gedachte dat de oplossing van de milieuproblematiek alleen maar kan worden bereikt ten koste van minder economische groei. Al vrij snel na het verschijnen van het rapport van de Club van Rome ontstond in 1973 de eerste oliecrisis. Deze vormde achteraf bezien het begin van een langdurige recessie met een oplopende werkloosheid en een lage, soms zelfs negatieve economische groei. Juist doordat de politiek de handen vol kreeg met het bezweren van de ingetreden economische crisis en tegelijkertijd werd uitgegaan van de gedachte dat het streven naar een beter en schoner milieu ten koste zou gaan van de economische groei, verschoof de aandacht voor milieuvraagstukken weer geleidelijk aan naar de achtergrond. Het is opmerkelijk dat — nu het met de economie weer beter gaat — de aandacht voor de milieuproblematiek weer in het centrum van de belangstelling is komen te staan. Het tweede kabinet- Lubbers is nog maar luttele weken geleden over de financiering van het Nationaal Milieubeleidsplan gestruikeld. Het milieu zal — zoals ook blijkt uit de verkiezingsprogramma's van de politieke partijen — in de jaren negentig weer in belangrijke mate de agenda van de politieke en maatschappelijke discussie bepalen. Bedrijven, consumenten en overheden staan voor de uitdaging adequaat te reageren op de eisen die het milieu aan onze samenleving stelt. De Haagse INB-Groep heeft recentelijk dan ook een studiedag gehouden in het Kurhaus te Den Haag, waarin de müieuprobletiek door een reeks van sprekers vanuit verschillende invalshoeken werd belicht. Ik beperk me tot het aanstippen van enkele uitspraken die op deze studiedag werden gedaan. Zo benaderukte, mr. S. Patijn, commissaris van de Koningin in de provincie Zuid- HoUand, dat we de milieuproblematiek niet als een nationaal, maar als een mondiaal problemen moeten zien. Dit betekent dat we in eigen land hooguit slechts in de marge op eigen houtje kunnen bijsturen. Het bevorderen van een internationale aanpak dient dan ook een hoge prioriteit te krijgen. Volgens ir. M.E.E.E. Enthoven — directeur-generaal Milieubeheer van VROM — zou eigenlijk 70 d 90 procent van de vervuiling moeten worden teruggedrongen. Dit is echter niet haalbaar. In het beste geval kan de vervuiling slechts voor 60 procent worden teruggedrongen. Verder brak Enthoven een lans voor het Nationaal Milieubeleidsplan. Dit plan kenmerkt zich volgens hem door de strategische keuzes die op hoofdlijnen gemaakt worden. Naar zijn mening is het essentieel de milieuproblematiek in een lange-termijnperspectie] te zien. Prof. dr. J.Th.A. Bres sers van de Technische Universiteit in Twente pleitte vervolgens voor een effectievere toepassing van wetenschappelijke onderzoeksresultaten in het milieubeleid. Volgens prof. dr. ir. H.H. van den Kroonenberg — algemeen directeur ECN te Petten — dient de overheid op milieugebied weliswaar het nodige te doen, maar hij voegde daar gelijk aan toe dat ook het bedrijfsleven zélf op dit gebied meer initiatieven diende te ontplooien. Overigens staat het als een paal boven water dat een intensiever milieubeleid geld gaat kosten. Het is realistisch er van uit te gaan dat dit extra geld alleen op tafel komt als het met de economische groei niet tegenzit. Vrijwel alle politieke partijen gaan er in hun verkiezingsprogramma's vanuit dat de economische groei in de komende kabinetsperiode gemiddeld 2¥2 procent per jaar zal bedragen. Bij zon groei resteert er inderdaad jaarlijks ca één procent van het nationaal inkomen — ofwel vier miljard gulden — financiële „ruimte" in de economie. Deze ruimte kan gedeeltelijk worden besteed aan een intensivering van het milieubeleid dan wel voor andere nuttige economisch-politieke prioriteiten, zoals uitgaven ten behoeve van beter onderwijs en een verdergaande belastingverlaging in de jaren negentig conform de internationale trend. Bij voldoende economische groei is een intensivering van het milieubeleid dus inderdaad mogelijk, zonder dat dit onmiddellijk de realisatie van andere prioriteiten onmogelijk maakt. Bovendien behoeft een milieubeleid niet ten koste te gaan van de economische groei. Voorwaarde is dan echter wel dat extra uitgaven voor dit doel niet leiden tot een hoge collectieve lastendruk. Dit kan zolang het met de economische groei meezit. Valt de groei tegen dan resteert als enig zinvol alternatief dat op overheidsuitgaven voor andere doeleinden wordt bezuinigd om aldus alsnog de benodigde financiële ruimte te creëren.
prof. dr A KNOESTER
---

Spaanse Rumasa mogelijk onterecht genationaliseerd
Van onze correspondent MADRID, zaterdag De onteigening van de Spaanse holding Rumasa door de socialistische regering in februari 1983, was mogelijk in strijd met de grondwet. Dit concludeerde de provinciale rechtbank van Madrid. De voormalige eigenaar van de 700 bedrijven tellende maatschappij, de voortvluchtige zakenman J.M. Ruiz- Mateos bereidt nu alvast een schadeclaim van ruim ƒ 17 miljard tegen de overheid voor.
Hij begon zijn imperium, waartoe ook de in Amsterdam gevestigde Banco de Jerez behoorde, in het begin van de jaren zeventig met een bedrag van ongeveer ƒ 2 miljoen. De Spaanse staat verkocht de maatschappij na de nationalisering, toen zij voor ƒ 6 miljard in het krijt stond, bij stukken en beetjes voor uitzonderlijk lage prijzen. Afgezien van het twintigtal banken van Rumasa brachten de bedrijven in totaal niet meer dan ƒ 575 miljoen op. De echte winsten werden binnengehaald door de nieuwe eigenaars, die bij de uitverkoop hun slag geslagen hadden. Zo deed de groep Cisneros de keten warenhuizen Galerias Preciados, waarvoor zij 750 miljoen peseta's had neergeteld, voor het veertigvoudige van die som van de hand. De privatisering van de bedrijven, uitgezonderd de banken, heeft de Spaanse staat ongeveer ƒ 15 miljard gekost. Ruiz-Mateos, die sedert de naasting van zijn maatschappij een kat-en-muisspel gespeeld heeft met de Spaanse justitie, wordt momenteel gezocht omdat hij de toenmalige minister van Economische Zaken, Miguel Boy er, die nauwelijks drie maanden nadat de socialisten aan de macht waren gekomen, opdracht gaf tot de naasting, onlangs in het openbaar een vuistslag in het gezicht toediende. De Spaanse overheid heeft nog enkele andere strafzaken tegen de zakenman lopen, onder meer twee wegens valsheid in geschrifte, waarvoor een totaal van twaalf jaar gevangenisstraf en ƒ 9.000 boete geëist wordt. De conclusie van de rechtbank heeft de door de politie gezochte industrieel belangrijk voordeel bezorgd in de Europese verkiezingen. Ruiz- Mateos had zich kandidaat gesteld voor een zetel in Straatsburg, voornamelijk om de socialistische regering te treiteren en belangstelling van de bevolking voor zijn vete gaande te houden. Hij gaf geheime persconferenties en sprak verkiezingsbijeenkomsten toe met felle redevoeringen, zij het ook door middel van versterkte telefoonlijnen, zonder zelf op de meetings aanwezig te zijn. Hij verscheen wel, vermomd, op een verkiezingsrally van de minister van Economische Zaken, Carlos Solchaga.
---