Paniek bij Duitsers BANYOLES, donderdag IS»* u'tse acht, die vanaf 6» i°P gj"ote toernooien onk s^gen is gebleven, verloor Si *»*nyoles in de voorwedb^Jd onverwacht van de *°emenen. tveden voor een enorme ,j.ftiek bij de oosterburen, . e heel veel waarde hechten j, ft de zege in het grootste Voor de volgende Jle zitten de roeiers in een opstelling in de boot, ffi een andere man op de fc^grijke ~laats als slagij~!er. ' --- Uitkiezen „Als ik tevoren twee roeiers had mogen uitkiezen waar ik niet tegen had willen roeien, had ik Jaanson en Karppinen genoemd", zei de uitgeschakelde Göbel een paar uur later op de camping El Sombrero, vlak bij het olympisch meer waar zijn echtgenote Ineke verblijft met de kinderen Abel en Noor. En wedstrijdregelaar van zijn vereniging De Hoop uit Amsterdam, Robbrecht Uiterwijk. „Maar als ik dan moet verliezen, dan doe ik dat het liefste ook tegen deze twee", voegt hij er berustend aan toe. Heel langzaam gaat de aandacht van de pure topsporter nu over naar vrouw en kinderen, die hem jarenlang op toernooien over de hele wereld gevolgd hebben. Ineke aait hem voorzichtig eens over de licht grijzende en kalende bol. „Lichtgewicht roeien zal ik niet meer doen", overdenkt hij de toekomst. ~En toernooien zoals deze ook niet meer. Ik wil nog wel voor de World Cup in de skiff meevaren. Zeker nu volgend jaar de Diamond Sculls in Henley ook in het circuit zit en hopelijk in de toekomst ook lange afstandsskiffwedstrijden. Het zal allemaal wel heel anders worden." door Chris van Winden --- Finishen Fiona van Tuijll was als eerste Oranje-amazone gestart. Met de strikte opdracht om in ieder geval de finish te halen. Dat deed ze feilloos, op 'Olympic Bronze' een paard dat eigendom is van de militaryfamilie Stibbe. Daarna kwam Anchela Rohof met het bekende resultaat. Coach Roeli Bril moest toen zijn tactiek veranderen: als Rohof was overgekomen had hij snelheidsrisico's kunnen laten nemen door Lips en Stibbe. Nu kon dat niet meer. Martin Lips toonde zich de beste militaryruiter van deze olympische equipe, die overigens mijlen ver beneden olympisch peil presteerde. Want de hindernissen léken wel zwaar en de afstanden waren weliswaar groot (alhoewel ze voor deze gelegenheid op verzoek van de ruiters toch waren ingekort), maar de Duitse parcoursbouwer Wolfgang Feldt had een zeer fraaie, vloeiende cross neergezet, subtiel geïntegreerd in het landschap en zeker niet zo zwaar als het oorspronkelijk leek. Feldt verstaat de kunst om te imponeren met zijn bouwsels en toch het risico beperkt te houden. Gelukkig gebeurden er op deze olympische cross geen ongelukken. Er waren weliswaar enkele valpartijen, zoals die van de Rus Oleg Karpov, maar zijn paard 'Dokaz', waarvoor even het ergste werd gevreesd, knapte na een kalmerende injectie en wat afkoeling snel op, alhoewel het dier toch midden in een zware, degelijke hindernis was geland. Vele topruiters namen ook alternatieve routes, alhoewel die veel extra tijd vergden, vooral op de waterhindernissen. Zelfs cracks als Mary Thomson met haar inmiddels al legendarische 'King William' nam vaak de langste weg. Het was niet gemakkelijk, daar in 'La Montanya', zeker niet door het geaccidenteerde terrein en de warmte, maar daarvoor is het ook een olympische wedstrijd. Dat landen als Nieuw- Zeeland, Groot Brittannië, Australië en Duitsland boven Nederland eindigen valt te verwachten, maar dat België met zijn vijfde plaats zo ver boven onze ruiterploeg uittorent, geeft wel degelijk te denken. Vandaag wordt de olympische military besloten met de springwedstrijd. Enfin, een troost is het dat Frankrijk — toch ook een sterke hippische natie — helemaal geen landenteam meer in de strijd heeft. (Althans als men overdreven positief wil denken.) Idoor Berry Zand Scholten --- Zeilers aan alle kanten voorbijgevarer PORT OLIMPU donderd. ' De medaille-aspiraties v_ l de Nederlandse zeilploeg li ' ken, op een enkele uitzond ring na, tussen wal en sch te gaan vallen. Veel Oranj zeilers kwamen er niet as - te pas en werden van al ; kanten de loef afgestoken. Gunstige uitzonderir ' vormden de Tornado-zeile ' Ron van Teylingen en Pa' Manuel, die na drie races et zesde plaats in het klass ment bezetten en daardot nog goede kansen houden c een plaats op het erepodiun De hoogste plaats zal het ve moedelijk wel niet wordei want de Amerikanen Rand Smith en Keith Notary hel ben na twee zeges uit dr. wedstrijden een fikse pui tenvoorsprong opgebouwd. Zilver en brons liggen ne beslist binnen het bereik va de Nederlandse Tornado-ze lers die vrij allround zijn e onder de meeste windor standigheden goed kunne presteren. Star-zeilers Mark Neel man en Jos Schrier hope echter absoluut op met wind. Met hun zevenc plaats in de derde race b houden zij nog aansluitir met de koplopers, hoew' ook hier zich al een duideli ke Amerikaanse kandida voor het goud heeft gemel. Mark Reynolds met fokk nist Haenel. In de Europe-klasse is < altijd nog perspectief vo< Martine van Leeuwen. Z bezet de tiende plaats mat het puntenverschil is gerin en één goede race kan hat in de top van het klassemei brengen. Voor de Solin; equipe van Roy Heyner lij dat een stuk moeilijker. H moet bij de eerste zes zien i eindigen om te gaan ma chracen voor de medailles e deze kans lijkt inmiddels d. nig geslonken. In de 470-klasse hadden c broers Kouwenhoven cc zeer slechte start en kwame er vervolgens niet meer as te pas en eremetaal lijkt « voor hen ook niet meer we gelegd. In de Flying Dutc] man-klasse waren de broe Potma aanvankelijk goed c dreef. Toen de wind afflau\ de, zakten zij echter van cc vierde plaats terug naar c tiende. Zij moe ten na afloop van de derc race overigens nog flink slet telen aan hun boot, want t was een stuk uit het de gescheurd. Het commentaar va bondscoach Jeroen Pels ..Er begint zich nu inde daad wat af te tekenen. Son migen lijken af te vallen e anderen blijven in de rac zij het inderdaad niet voloj Het weer zit ons ook tegei De strategie was erop gericl om 'te overleven bij licl weer, om bij meer wind c slag te slaan', maar dan mo. het weer wel omslaan en i moet een beetje meer win komen, anders zie ik h< somber in", aldus de g plaagde coach. Van onze ~ speciale verslaggever --- (advertentie) Irene de Kok BAtscH i qoq| Beloofd is beloofd; »_..,>»,...._„.._ Ray-Ban trakteert | ~.,__,„._-_„ | iedereen die in Barcelona een medaille verovert, op een unieke Ray-Ban Classic Metal, vervaardigd uit hetzelfde eremetaal. Ray - Ban: daar gaan we voor. I Sunglasses by Bausch&Lomb --- (advertentie) NIETTELANG TREUREN OVER HET VERLIES TEGEN BRAZILIË, DAMES. Er komen nog meer kansen op deze Olympische spelen. Jullie hebben de kwaliteit en wij de W*mWÊT^r*nrm\Wf'tM'^'a\^mmm energie: Ginsana Gll5, hoofd- Ifl I | *I| T* I sponsor van het Nederlands Dames Volleybal Team. ________l____9 GINSANA Gll5. EN JE BENT ZO WEER IN TOPVORM. --- Teleurstellend afscheid van Han en Spijkers BARCELONA, donderdag [Chantal Han en Ben Spijkers hebben hun laatste wtnpische evenement beleefd. Het afscheid van het w>, met samen meer dan twintig jaar internationale «Varing, is een beetje teleurstellend en volstrekt idenkk geweest. t' Spijkers en Han werden tot I lerkansingen gedwongen na le'toege nederlagen en verlo-1 'e 1 hun tweede partij uit de ?«Jroostronde'. Han boog voor &** Francaise Lecat, die echt ti meer kwaliteit heeft aan el te dragen dan zij, maar wel '' fanatieker vechtster is. spijkers verloor van de Ja- SFftse wereldkampioen Oka' die net al hij in de laatste routen van zijn partij opzij jfzet werd door de Canadees t Chantal Han en Ben Spijts twijfelen beiden of er na r*rcelona nog toekomst voor |*n in het judo is. Han omdat Pi moeilijkheden heeft met f veranderingen in het vrou- reöjudo, waar techniek en ■ctiek volledig verdrongen fin door kracht en strijd vol Wmmigheid. LÖpijkers is al boven de der- PB> weet dat die hindernis Nlbaar is en heeft zijn leven f°°it totaaal ondergeschikt PUen maken aan zijn sport. J*t wedstrijdschema was Jerk in het nadeel van de ?*n, die zijn derde Olympi- T^he Spelen in Barcelona beefde. Lescak, de Sloveen uit JJI leeftijdsklasse en hij wa?l de enigen, die voor de £ste ronde waren ingeloot. i.^e winnaar moest, een kwartiertje later weer |p de mat. Dat telt als de "^en meedoen. Nicolas Gill, S* Montreal, is pas twintig. ,^et is dan ook eigenlijk geen jf'nder dat de jeugd in de ?*"fcede ronde van Spijkers r°ö, het is evenmin een sen?*lie dat die overwinning r*ee seconden voor het einde r*H de partij tot stand kwam. Concentratie wordt namelijk het eerst gesloopt door lichamelijke inspanningen. Ben Spijkers is 31 jaar en een sportman. Veruit de oudste olympiër in de Nederlandse judoploeg. Hij had een ander afscheid verdiend, hij vindt zelf dat hij dat dan maar had moeten waarmaken. Chantal Han stapte veel geluidlozer van het grote podium. Ze gooide alles op één evenement, waarvoor zij, het moet gezegd, veel heeft gedaan. Zij heeft geen spijt van die keuzen, maar zij miste de harde competitie. BARCELONA *2 JUDO • Frans Göbel met vrouw Ineke en de kinderen Abel en Noor op de camping. De roeier gaat na zijn olympische uitschakelingmeer tijd besteden aan zijn gezin. Alhoewel hij de skiff zeker nog niet in de wilgen hangt. --- Stibbe valt en Rohof verdwaalt in cross MILITARYTEAM FAALT EL MONTANYA, donderdag Het optimisme bij de Nederlandse military-delegatie was beduidend groter dan het talent en de kwaliteit. Óók bij de bondscoach Roeli Bril. „Inderdaad" zei deze na afloop van de zware cross, toen bekend werd dat Nederland voorlopig op de veertiende positie staat, „ik had onze ploeg toch zeker op een achtste plaats ingeschat". Excuses waren er te over: Anchela Rohof, die bij de zesde hindernis het spoor volledig bijster raakte, de verkeerde kant opreed en werd gediskwalificeerd, had moeite met de blessure van haar paard. Eddie Stibbe viel van zijn paard en bezorgde de Nederlandse ploeg daarmee zestig straf punten. De enigen die goed reden waren Fiona van Tuijll, die foutloos overkwam en vooral Martin Lips, die niet alleen onberispelijk reed, met zijn dappere paard 'Olympic Rüttchen Writzmark'. maar nok snel. Hpf. kon nóg veel sneller", aldus de Brabantse military ruiter, _--__-__.__.-- __~_._._ w—j - s»» 7 „maar ik moest het voorzichtig aandoen, omdat we het team in ieder geval heel moesten houden; anders had ik op bepaalde hindernissen zeker de kortste weg gekozen. Dat scheelde op sommige plaatsen wel twintig seconden of meer". „Met mij ging het op de tweede hindernis mis", zei Anchela Rohof, „ik voelde dat 'Boa Capo di Capo' aan zijn linkerknie geblesseerd was. Zoiets haalt je uit je concentratie. Ik raakte daarop in de zesde hindernis inderdaad het spoor bijster. Pas op de vijftiende haalde de wedstrijdleiding me eruit". • De meeste military-ruiters namen op de cross de alternatieve route. De Zweed Fredriksen dacht er anders over en nam bij hindernis 13 de kortste weg. Vanaf het dak stortte de combinatie zich in het water. --- Frans Göbel eervol ten onder BANYOLES, donderdag t «Vaarlijk als een heel groot strijder ging Frans Göbel onder in de herkansing van het olympisch skifftoerv°°i. Het was een eervol verlies tegen twee grote i *fttpioenen in een prachtig gevecht tot op de streep. En v.e* betekende tevens het einde van een tijdperk in de £ederlandse roeisport, want de "Keizer van de Amstel" jj at het wat kalmer aan doen in de roeiboot en zijn °ftiicilie verplaatsen naar het oosten van het land. j >>Het zat er natuurlijk dik in dit te moeilijk voor me t-^", reageerde Göbel berusk maar zeer teleurgesteld h zijn herkansingsrace. De inlander Juri Jaanson, welj in 1990, was Ik d gestart en heel snel doorjLSaan, wat voor Göbel inj W dat hij —de andere even buiten bebouwing gelaten — met de ■jj1 Pertti Karppinen moest ,j. °kken om de andere te ver-1% >tfn P^33*s *n de halve finaiv'i . cc roeiers met een geldige staat van dienst tegen elkaar, de ene (Göbel) meer als lichtgewicht roeier met onder andere twee wereldtitels; de andere (Karppinen) met drie olympische titels van dit nummer op zak. Göbel, de stayer, die het moet hebben van gelijkmatig de volle twee kilometer lang varen. Karppinen, de man van het rustige opbouwen en de vernietigende eindsprint. De toeschouwers kregen volledig waar voor hun geld toen de 101 kilogram zware Fin de 30 kilogram lichtere Nederlander op de finish maar net voor kon blijven. --- Lewis geen journalist BARCELONA, donderdag De Amerikaanse verspringer Carl Lewis heeft beloofd zich te zullen houden aan het olympisch manifest en gedurende de Olympische Spelen af te zien van journalistieke bezigheden. De zesvoudige olympisch kampioen kwam in het nieuws doordat hij tegen betaling enkele bijdragen leverde voor het Spaanse dagblad El Periodico. Lewis ontkende een contract te hebben met de betreffende krant. --- Toekomst Het zou, zeker met het oog op de World Equestrian Games van 1994 in Den Haag beter zijn om met de opbouw van een jonge ploeg te beginnen en als ons land in deze hippische discipline, zonder de paarden van de familie Stibbe, geen competente ploeg meer op de been kan brengen dan is dat jammer, maar het zij zo. De tijden van Pahud de Mortange (olympisch goud in 1928 en zilver in 1932) liggen ver achter ons. Ver genoeg om ons bij deze Olympische Spelen van 1992 te realiseren dat ~de jeugd de toekomst heeft" en dat beter materiaal (paarden dus) automatisch beschikbaar komen bij succes. Zelfs in een commercieel wat minder aantrekkelijke sport als de kostbare military. --- TOERIST IN DE HOOFDROL BARCELONA, donderdag Op het bloedhete terras achter het Pavello del Pare Esportiu kreeg hij bezoek van Jan Wiggers, manager in dienst van de Nederlandse Badminton Bond. „Zeg, wat loop jij hier toch geheimzinnig rond", kreeg hij te horen. Rob Kneevel grijnsde meewarig. „Zie mij hier nu zitten. Langharige indiaan, oude hippie. Willen ze mij soms kwalijk nemen dat onze drie topspeelsters naar mij toekomen voor adviezen? Ik ben louter toerist, op eigen kosten naar Barcelona gekomen om mensen te helpen die ik liefheb en die een sport bedrijven waar ik van hou." Kneevel, scheidend trainer van de badmintonbond, maar niettemin nadrukkelijker dan ooit op handen gedragen door de olympiërs van vandaag. „Ik hoop dat Rob snel komt, want we hebben hem hier hard nodig", zeiden Eline Coene en Erica van den Heuvel, vanavond om zeven uur als dubbel uitkomend tegen de Zweedse meisjes Bengtsson en Bengtsson. Kneevel kwam, zag en verwonderde zich. „Dat Jan Wiggers hier rondloopt is godsgeklaagd. Zijn enige verdienste is dat hij een vriendje is van Martij n van Dooremalen (de bondscoach -red.). Een vrouw als Irma Dijksterhuis zit thuis. Vier maanden lang heeft zij zich in de aanloop naar de Spelen uitgesloofd. Als fysiotherapeute, maar ook als regelaarster". mond en ondertussen suddert alles maar door." „Er moet toch iemand iets doen, dus ga ik hier zo snel mogelijk met beiden rond de tafel zitten. In principe had Erica niet ongelijk. Misschien zijn bepaalde woorden een eigen leven gaan leiden. Dat nebben we zo uit de wereld." Opdracht nummer twee: het Nederlandse dubbel mentaal voorbereiden op de loodzware wedstrijd tegen het Zweedse duo. Kneevel: „Een jaar geleden is ons dubbel echt goed gaan presteren. Voordien waren er te veel kleine irritaties tussen de twee. Nu weten ze precies wat ze aan elkaar hebben, daar hebben we uren over zitten praten. Bovendien vullen de kracht van Erica en de snelheid van Eline elkaar goed aan. Het belangrijkste blijft de mentale kracht. Daarom ga ik toch nog even met hen praten. Ze moeten bereid zijn om elkaar uit de put te trekken." Onderwijl maakt „vakantieganger" Kneevel drukke tijden door. Na een interview met deze krant, waarin Erica van den Heuvel onvrede over haar plaats in de schaduw van Astrid van der Knaap en Eline Coene toonde, liep de zaak uit de hand, met tranen en al. Kortom, hoogste tijd voor een verhelderend gesprek, maar Van Dooremalen koos voor een stilzwijgen. „Dat typeert de man", zegt Kneevel. „Hij houdt zn Zelf heeft hij ook baat bij de aandacht waar zijn speelsters om vragen. De roep om zijn steun doet hem zichtbaar goed, nadat drie weken geleden zijn vriendin is overleden. „Dat ik iets voor hen kan betekenen, geeft mij een warm gevoel." Het gedrag van de bobo's en de bondscoach laat hem ondertussen volledig koud. Een paar maanden geleden werd over zijn toekomst bij de bond gesproken. Van Dooremalen schuift na de Spelen op als topsportcoördinator en Kneevel zou zijn plaats kunnen overnemen. „Het gesprek met het bestuur heeft precies acht minuten geduurd. Er werd mij verteld: dit kunne wij betalen en geen cci meer. Toen er ook nog b werd verteld dat ik er in c toekomst 500 gulden bij ze krijgen als ik dezelfde gedr. venheid zou tonen als Va Dooremalen, heb ik de dei achter mij dichtgetrokkei De „oude hippie" ligt « niet wakker van. „Ik heb a tijd geroepen: als het mij i Nederland niet meer beval ga ik kralen rijgen in Gii kenland". Van onze speciale verslaggever • Rob Kneevel zit niet in de afvaardiging van de badmintoi ners, maar is toch de belangrijkste begeleider. ---