(advertentie) Huidproblemen? Eindelijk een behandeling die aantoonbaar helpt en verlicht. Dankzij het^natuur^te Planta- „^^ MJDlAslsiTelpt --- ■ VOOR DAMES EN HEREN ■ MflllHfïïTfUÏ ROTTERDAM S 010-412 65 65 Coolsingel 47, nabij Hilton Hotel AMSTERDAM H 020-685 37 71 Overtoom 62, nabij Leidseplein DORDRECHT S 078-1311 11 Singel 253, nabij Station --- Weerstand „Ik vind het jammer. Men heeft zich toch tot doel gesteld om meer vrouwen op bestuurlijke functies te krijgen, voor eind 1994. Mits ze geschikt zijn uiteraard. Veel kansen om dit voornemen te verwezenlijken blijven er nu niet over." Tineke Schilthuis heeft nooit veel weerstand ontmoet. „Ik heb me niet hoeven invechten. Pas veel later hoorde ik dat iemand bij mijn benoeming aan De Gaay Fortman had gevraagd 'kan dat wel? een vrouw op die stoel?' Zijn antwoord: 'Ach, in Drenthe gebeurt niet zoveel...' Dat heeft hij geweten: net in die tijd waren die gijzelingen." Commissaris van de Koningin, het is geen erebaantje meer: „Het fluwelen zitkussen is nu eerder met keistenen gevuld dan met veren. Mag het ministervak zwaarder zijn, als commissaris heb je echt een dagtaak, als je het goed doet." ■ Tineke Schilthuis was van 1974 tot 1982 Commissaris van de Koningin in Drenthe ....daar gebeurde niet zoveel... --- Jubilerende Frans Molenaar steunt nieuw mode-talent Na 25 jaar nog jong en sportief door FIONA HERING AMSTERDAM, maandag „Heerlijk, dat ik al die jaren mijn hobby heb kunnen uitvoeren," zegt Frans Molenaar terugkijkend op een kwart eeuw couture. In zijn salon aan de Oranje Nassauiaan toonde de couturier gisteren zijn 51e collectie in het bijzijn van de dames Dreesmann, Vroom, de vrouw van de Japanse ambassadeur in Nederland en de actrices Arme- Will Blankers en Ina Faassen. in oktober vertrok de couturier naar Tokio om daar in het Hanae Mori-gebouw zijn wintercollectie en een aantal/ nieuwe lentemodellen uitge-j voerd in Hollands vlaslinnen \ te tonen. Een selectie uit deze linnen modellen was gisteren ook te zien, waarin op een vindingrijke manier . Molenaars liefde voor geometrie Was verwerkt. De jurkjes en pakjes (± ƒ 1.100) zijn gedecoreerd met gevouwen abstracte vormen of abstracte motie- Ven die zijn uitgespaard en de huid als restvorm tonen. ■ Zwart jurkje van wollen crêpe, waarvan de mouwen en het lijfje zijn versierd met opgevulde rouleaux'. Een nieuwe interpretatie van Molenaars idee uit 1965. ■ Frans Molenaar met model in robe-manteau van zijden taft in zwart-wit contrast. Foto's: Frans Jongen --- Subtiel Molenaars zomercollectie heeft een jonge sportieve uitstraling. In gerstekorrel gebreide truien met ruimvallende boothals werden gedragen op leren shorts; gestreepte overhemdblouses werden gedragen over zwarte ouderwetse badpakken voor zomerse dagen. Contrasten (grasgroenzwart, geel-zwart, kobaltblauw-rood en zwart-wit) spelen een belangrijke rol, hetzij in de vorm van aan elkaar grenzende panden of door smalle en vooral ook zeer brede biezen. Subtiel vertaald in' een zwart A-lijn jurkje met. smalle witte biezen die deels los van de ondergrond liggen. De couturier is terug bij zwart-wit, contrasten die hij veelvuldig gebruikte voor zijn linnen paikjes, regenjassen en robes-manteaux van zijden taft. Mooi waren de lange zwartwitte zijden overhemdblouses die voor geknoopt of los, werden gedragen op shorts, strakke rokjes of broeken met smalle pijp. Tevens bewonderenswaardig waren de zwarte wollen crêpe jurkjes die Molenaar versierde met opgevulde rouleaux'. Een nieuwe interpretatie van het jurkje dat hij in 1965 voor Loes Hamel, top-mannequin bij Cardin, maakte. „Het was zon aardig idee, dus heb ik dat maar weer van stal gehaald." --- Kans Van 25 aprü tot en met 10 mei vindt in Museum Fodor een mode-manifestatie plaats rond Frans Molenaar en Vinoodh Matadin. „Ik wil jongere ontwerpers een kans geven. Als ze goede ideeën hebben wil ik ze graag adviseren. Zoals ik ook bij het onlangs geopende couturehuis 'Le Salon' heb gedaan. Ik heb de leeftijd bereikt dat het niet meer allemaal om mij hoeft te draaien. Vinoodh gaat mijn ideeën vertalen naar jongeren. Beeldend kunstenaar Hans Klasema zal in de bovenzalen van het museum een sfeer creëren die de typische eigenschappen van mode zal uitademen. En er zal tevens een overzichtstentoonstelling van 25 jaar Frans Molenaar couture te zien zijn." Het gaat Molenaar volgens eigen zeggen voor de wind. Geen reden tot klagen dus. Hoewel? Hij betreurt het dat mode in Nederland niet serieus wordt genomen. „Hoe is het mogelijk dat er niet één goed Nederlands modeprogramma op televisie is? In Parijs zijn er tijdens de couture-week iedere avond beelden op het journaal. Als ik hier 'De vijf-uur show' bel om te vragen of ze interesse hebben in mijn collectie, roepen ze: 'Nee, we hebben Max al. Hè, wat is het toch lekker om te klagen!" Molenaar lacht, leunend tegen zijn net cadeau gekregen Jaguar. Op de valreep van winter en lente verkocht hij gisteren nog net een driedelig winter-ensemble ter waarde van 18.000 gulden. --- Uithoudingsvermogen Twentse Lucy bekroond EN DE BOERIN PLOEGDE VOORT... door JAN COLIJN SAASVELD, maandag Destijds twijfelde ze geen moment toen bekend werd dat haar man Frans ernstig ziek was en arbeidsongeschikt werd verklaard. Lucy Nijhuis-Molenbroek (31) üit het Twentse Saasveld nam vier jaar geleden de varkensfokkerij over en nu runt ze in haar eentje met succes de boerderij, verzorgt ze echtgenoot Frans en is ze ook nog eens verantwoordelijk voor het huishouden. Dat was voor de jury vorige week aanleiding om tijdens de Landbouwbeurs in Borne haar tot 'Boer van het Jaar' uit te roepen. „Op zoiets reken je helemaal niet, maar het is zeker een stimulans om door te gaan." dan geef je het natuurlijk niet zomaar uit handen. Ik wüde het gewoon proberen. Lukte het niet, dan was dat jammer, maar kon ik me later in elk geval niets verwijten. De zaak verkopen kon altijd nog." Toen haar man vier jaar geleden hoorde dat hij leukemie had, besloot Lucy nog eens extra de handen uit de mouwen te steken: „Je hebt een bedrijf opgebouwd en Hoewel ze zelf van huis uit boerendochter is, was het voor Lucy een hele opgave, zo blikt ze terug. „Ach, thuis hadden we toen een paar melkkoeien en dat was alles. Ik wist hoe een varken eruit zag, maar daar hield ook aües mee op. Vandaar dat ik enige tijd stage heb gelopen bij een buurman die in het bezit is van een grote varkensfokkerij. Daar heb ik enorm veel van opgestoken. Bovendien heb ik ontzettend veel steun gehad uit onze kennissenkring." „Nee, spijt heb ik nooit gehad van de beslissing. Natuurüjk, iedereen heeft weleens zoiets van: Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen? Maar het is een kwestie van doorzetten. En af en toe behaal je dan een klein succesje waardoor je verder wordt gestimuleerd. Zoals deze uitverkiezing." De boerderij hoeft wat Lucy betreft niet veel groter meer te worden. „Hoewel er een uitbreiding op de agenda staat, hoeft het geen topboerderij te worden. Als we er maar van rond kunnen komen. Ik wil ook nog tijd overhouden voor mijn hobby's. Er is meer op de wereld dan alleen maar varkens." ■ Lucy Nijhuis, 'boer'van het jaar 1991 in Overijssel: „Uitverkiezing stimulans om vertier te gaan." Foto: Erie Brinkhorst --- VROUW Tien jaar na Tineke Schilthuis Van onze redactie Vrouw DRIEBERGEN, maandag Twaalf commissarissen van de Koningin, twaalf mannen. Het blijft, alle edele bedoelingen ten spijt, onevenredig verdeeld op bestuurlijke functies. Met de benoeming van Jos van Kemenade, nu nog burgemeester van Eindhoven, in Noord-Holland ging er weer een kans voorbij. Namen van vrouwelijke kandidaten deden weliswaar de ronde, maar de post ging voorbij aan de neus van Saskia Stuiveling, lid van de Rekenkamer, en Margreet de Boer, gedeputeerde in Noord-Holland. „Misschien hebben zij zelf wel nee gezegd?" oppert mevrouw Tineke Schilthuis voorzichtig. Tineke Schilthuis was de laatste vrouwelijke commissaris, van 1974 tot 1982, in Drenthe. Tien jaar lang geen vrouw in het provinciale bewind. --- Overbelast „Vrouwen zijn nodig op de arbeidsmarkt, maar hun verzorgende taak houdt nooit op. Ze dreigen zelfs overbelast te raken: vrouwen werken gemiddeld dertien uur per week meer dan mannen. Mannen kunnen wel zeggen dat ze minder willen gaan werken, maar dan nog is het de vraag of ze hun vrije tijd ook daadwerkelijk aan de opvoeding van kinderen gaan besteden. Daarbij voegen ze er zelf al snel aan toe dat het werk niet part-time kan worden uitgevoerd. Daarom is er ook een omslag binnen de bedrijfscultuur nodig: het moet gewoon worden dat mannen ook voor kinderen zorgen en vrouwen doorstromen in leidinggevende functies." 400.000 full time werkende mannen willen hun baan omzetten in grotere deeltijdbanen, evenals 300.000 full-time werkende vrouwen, zo blijkt uit de Rapportage Arbeidsmarkt 1991. Mevrouw Vos gelooft nooit dat haar man minder wü werken. „Hij vindt het wel best zo," vertelt de 35-jarige moeder van drie kinderen van zeven, vijf en één jaar. „Hij heeft een drukke baan en maakt de kinderen alleen 's avonds en in het weekeinde mee. Alleen de leuke dingen dus. Jammer, want hij mist zo wel veel. Gesprekken aan tafel kan hij niet volgen en namen van vriendjes zeggen hem niets." Na de geboorte van haar eerste kind stopte zij noodgedwongen met haar baan. ,A 1 dat heen en weer gesleep van oppas naar oppas. Kinderopvang was niet haalbaar. Ik kon daar zonder meer mijn hele salaris voor inleveren. Eerlijk gezegd zou ik wel weer aan de slag wülen. Wie weet, als de jongste naar de lagere school gaat." Bart en Ineke Musters zorgen samen voor hun twee kinderen. „In ons geval is het gemakkelijk: Ineke werkt part-time in de verpleging en ik zit in het onderwijs," vertelt Bart. „Om vier uur ben ik er voor de kinderen. Daarentegen moet mijn vrouw wel 's avonds en in het weekeinde w-'-ken." * De onderwijzer bespeurt niets van een mentaliteitsverandering onder de jeugd. „Welnee, het oude rolpatroon steekt juist de kop weer op. Het blijft vechten tegen de bierkaai." --- „Hij mist veel van de kinderen" door ANITA ZIJLSTRA Helft kostwinner wil korter werken AMSTERDAM, maandag Na het eten nog even spelen en dan naar bed. Ben Uden betreurt het dat hij zijn zes kinderen maar een paar uur per dag meemaakt. De 38-jarige reinigingsmedewerker bij de gemeente Amsterdam zou graag minder willen gaan werken. „Ik vind het heerlijk om met mijn kinderen om te gaan. Maar als je tien uur per dag werkt, kan dat niet. Mijn vrouw heeft haar handen vol aan ze. Het lijkt mij ideaal om samen halve dagen te werken en halve dagen voor de kinderen te zorgen." Ben is niet de enige man die een deel van de opvoeding van zijn kinderen voor zijn rekening wil nemen. Uit een onderzoek dat de Universiteit van Amsterdam in opdracht van de FNV heeft gehouden, blijkt dat bijna 60 procent van de full-time kostwinners korter wil gaan werken, als de partner daardoor buitenshuis kan werken. Uit datzelfde onderzoek blijkt dat 76 procent van de vrouwen betaald aan de slag wü als hun partner korter gaat werken. re-man, voorzien van akten tas en flitsende auto. De altijc aanwezige en zorgende huismoeder daarentegen past niet meer in het ideaalbeeld van de vrouw. De moderne vrouw weet betaald werk met zorgtaken te combineren. Met onder de ene arm een aktentas, onder de andere een peutertje." Of de heren hun woorden ook in daden omzetten, is nog maar de vraag. Toch stemt de mentaliteitsverandering Marianne Dauvellier van de Associatie voor Herverdeling van Betaalde en Onbetaalde Arbeid in Utrecht hoopvol. Om mannen zelf direct te betrekken bij de discussie over de realisatie van de herverdeling van betaald en onbetaald werk, organiseerde de Associatie afgelopen weekeinde in Utrecht het symposium Mannen, carrière en zorg. „Er heeft de laatste jaren wel een cultuuromslag plaatsgevonden, maar wat mannen betreft is er behalve de opvattingen weinig veranderd. Het ideaalbeeld van de man blijft de full-time werkende carrie- ■ Onderwijzer Bert Musters en zijn vrouw Ineke: „Ik bespeur geen mentaliteitsverandering onderde jeugd. Jongens kiezen voor een carrière, meisjes voor kinderen." Foto's: Matty van Wijnbergen --- ”SLANKER DAN TOEN IK TROUWDE” "De laatste twintig jaar heb ik werkelijk van alles geprobeerd om mijn figuur van vroeger weer terug te krijgen. Het ene dieet na het andere, pillen, clubs, noem maar op. Meestal hielp dat wel in het begin, maar binnen de kortste keren kwamen al die kilo's er net zo hard weer bij. Op een gegeven moment leek ik qua omvang wel negen maanden zwanger. Daarbij bad ik last van mijn benen gekregen en chronisch opgezwollen voeten. Ik las iets over Manhattan in de krant en besloot een afspraak te maken. Het oriënterend gesprek verliep zo positief dat ik besloot de behandeling te volgen. Het voedingsprogramma leek me prima vol te houden en de behandeling goed te combineren met mijn docentschap aan een Hogeschool. Vanaf dit eerste begin ging er een sterk motiverende kracht van de medewerkers uit Binnen een maand was ik van mgn steunkousen af, hopelijk en waarschijnlijk voor altijd! Bijna 25 kilo lichter voel ik me stukken beter en zie ik er veel jonger uit. Mgn vrienden en kennissen reageren trouwens geweldig, lk ben echt trots op mijn nieuwe uiterlijk, ik ben zelfs slanker dan toen ik trouwde! Wat ik zo prettig vind aan de methode van Manhattan is de persoonlijke benadering. De behandeling is niet zo dwangmatig als andere wel kunnen zijn". Onze methode werkt bij mevrouw Bioch en wellicht ook bij u. Als u flink wilt afvallen of alleen hier en daar een paar centimeters, bel ons dan. Snel en veilig gewicht verliezen is onze enige zaak. ---