TELEGRAMMEN. De Oorlog in Zuid-Afrika. PRETORIA 12 Jan. (R O.) Kolonel Wing heeft gisteren een Boerenlager op 20 mijlen ten noordwesten van Erinelo verrast. Er weiden 42 aan gevangen genomen, onder wie majoor Wolmarans, kapitein Wolmarans en luitenant Malan, allea van de Staats-artillerie. De voornaamste officieren van üt korps ztjn thans van het oorlogstooneel verdwenen. . . ADIWAD-NOORD, 11 Jan. (R. O.) Liebenberg, de moordenaar van luitenant Neuï&eyer ia terechtgesteld. PRETORIA, 12 Jan. (E. O.) Een proclamatie betreffende den invoer van goederen in deze kolonie bepaalt dat de invoerrechten van goederen be&teand voor andere plaateen dan Pretoria en Johannesburg betaald moeten -worden in de kolonische havens van aankomst. De invoerrechten van goederen bestemd voor de genoemde plaatsen moeten bij aflevering der goederen worden voldaan. De fcaaiefwet der voormalige Zuidafnkaansobe republiek blijft van kracht. Een tweede proclamatie is uitgegeven, waarbij de erapeiintendenten der concentratiekampen worden bekleed met de bevoegdheid van resident-magistraat, opdat ze m staat zullen zijn persoonlijk af te doen vergrijpen tegen sanitaire en andere bepalingen, vastgesteld in de proclamatie tot verbetering van den gezondheidstoestand en heb welzijn in de kampen. --- Rede van Waldeck-Rousseau. ST. ETIENNE, 12 Jan. (R. O.) In zijn -redevoering aan het feestmaal van de republikeinsche partij in het departement van de Loire wees minister-president Waldeck-Roue&eau op den arbeid van het kabinet uit een politiek, sociaal, militair en godsdienstig oogpunt. Het krachtig optreden in China gaf den Franschen invloed nieuw gezag. Het bezoek van het IfeaJiaansche eskader te Toulon deed ssien dat Frankrijk sympathie weet in te boezemen en het bezoek van keizer Nicolaas bewees dat het bondgenootschappen weet te versterken. I Door de republiek te versterken heeft het 'kabinet voor den vrede gewerkt en thans kan bet aich gelukwenschen met de goede buitenlandsche betrekkingen. De minister-president verklaarde een afkeer te hebben van een staatkunde van f a nfaronnadea en sprak de hoop uit dat de aanstaande verkiezingen, zonder verdachte bescherming, der regeering in het parlement de meerderheid zullen doen behouden. --- De uitvoering der Legerwetten. Een der belangrijkste vragen, die de Miluster bij de behandeling van de Oorlogsbegrooting in de Tweede Kamer had te beant■woorden, was zieker hoe hij, nu de Legerwetten denkt uit te voeren. Het is alleszins begrijpelijk, dat vele leden daaromtrent gaarne eenig lioht ontstoken Wensohten te zien, waar het bekend was, dat de Minister zich in geschrifte zeer heftig had intgelaten tegen de Legerwetten, die door den Minister Eland waren ingediend. Nu zijn die wetten wel niet in haren oorspronkelijken vormi aangenomen, doch het meesterlijk beleid van den Minister &*xtl zeer aanzienlijk verbeterd, maar alle grieven, die de sakrijver van het Spectator- frfclkel van Aug. 1900 er tegen had, zijn toch "^S niet weggenomen. . Nu de schrijver van dat artikel Minister 16 ge'woTden, werd hij daarover ter verant- geroepen en dat lang niet in alle fl-^en op welwillende'wijze. Speciaal op het punt van den verkorten Gersten oefenrijd der militie koesterde men eenige vrees, dat Art. 107 van de Militiewet eene zoodanige ruime uitlegging zou kunnen Verkrijgen, dat teruggekeerd werd tot den oefentijd van 12 maanden, omdat juist die Verkorte oefentijd een van schrijvers hoofdgriewen was geweest. De mogelijkheid had kunnen bestaan dat d» Minister zou trachten alsnog tot eene zoodanige wijziging van de militiewet te komen, dat de eerste oefentijd werd verlengd, maar dat hij die verlenging uit deze wet aou halen, was inderdaad van hem met te ■wachten. Bij 's Ministers optreden gaven wij te dezer plaatse ooik eenige beschouwingen ten beste ooi aan te toonen hoe men in het onzekere was omtrent de te volgen gedragslijn. Dat men echter eene uitvoering van de legerwetten zou krijgen, niet volgens den geest dier wetten, kwam niet in ons op. Daarvoor staat de persoon van dezen Minister ons borg. Welk standpunt de Minister thans omtrent dien korten oefantijd inneemt, heeft Z.Ex. ons duidelijk uiteengezet in zijne rede van 16 Dcc j.1.; hij zegt daar 0.a.: „Wel zou ik voor mij persoonlijk de voor,,keur hebben gegeven a*n den 12-maa.nd„sohen dienst, maar toen deze wetten waren „tot stand gekomen, ben ik een der eersten „geweest om Generaal Kool geluk te wen„schen, en heb mij toenmaals dadelijk voor„genomien er toe mede te werken — waar „zulks kon — om. die wetten behoorlijk te ~doen uitvoeren, en ik hob er niot aan gedacht om andermaal do pen op te nemen, „ten einde daartegen te schrijven en te bc„toogen, dat het slechts noodwetten zijn, die „weder zoo spoedig mogelijk veranderd moe„ten worden. Dit acht ik onvaderlandslie„veiid. Waar dit nu zoo ia en de omstandig,,heden er toe geleid hebben, dat ik niet op „de groene banken zit, zooals de kiezers van „het district Eist hadden gewenscht, maar „op deze plaats sta, daar wil ik nogmaals „verklaren, dat van mij niet anders dan „eene eerlijke en kyale uitvoering der wet,,ten kan verwacht worden." De Minister heeft zich dus bij) den verkorten cefcntijd neergelegd. Dat is dan cok de eenige gedragslijn die thans nog gangbaar is, niet slechte voor den Minister, maar ook voor alle militaire autoriteiten. Elk officier, van welken rang ook, handelt onvaderlandslievend, wanneer hij thans nog voortgaat met reageeren tegen hetgeen een voldongen feit is. De ter volledige oefening in te lijven miliciens zullen 8} maand dienen voor eerste oefening en de Minister is niet van plan daar iets af te doen voor hen, die aan vóóroefeningen deelnamen. Te recht wenscht hij eerst de ondervinding af te wachten, met de tot korte oefening in te lijven miliciens op te doen, de z.g. viermaanders. Daarbij worden, gelijk men weet, die miliciens bij voorkeur ingedeeld, die voldoen aan zekere eisenen van lichamelijke geschiktheid en practische ge-Giefondheid, eischen die nog niet zijn vastgesteld. Wanneer dat stelsel eenige jaren heeft gewerkt, zal men kunnen nagaan welke vruchten geplukt kunnen worden van het voorbereidend militair onderricht. Tot nu toe schat men in het leger de uitkomsten van dat onderricht niet zeer hoog; gaandeweg kan daarin echter veel verbetering komen. De ernst bij dat onderricht en de lust arooi was aan allerlei mo«.eli*khede gen te|enwerking, trouw aanhingen en cuen eu toj, genius was voor vereerden Zulkeen go> g hem graaf OpprandmoArnv LomUrdisch die » de F«f ™f oor de vrijheid patriot met heJ^Q pen «eer als wapen medevocht, doch later zijn pen F^ gebruikte, met voor dpolU H^weTd e'en warm strijder voor Verdi's öij wem co trouwe vriendschap teuziek, hetgeen tot «^ tr™ ° (Arrivabeue leidde die tot den dood auu™°* v Btierf dertien jaar «"g^,™tikander Enim veertig jaaf 20ü brieven te. briefwisseling, doch ac ru die Verdi aan hem geschreven heeft, bleven to! heden toe onbekend. Volgens een testafcentarre beschikking mogen zr, pas n het iï»r IQH7 in znn geheel worden gepubliceerd, fc™een boek voor kort te Milaan vereenenen // fensiero arüstxco e pohtxco dx g. Verdi nelle sus lettere medite at COM706 Arrivabene (Estratlo dalla lettura), door Alexandro Luzio, egn reeds eenige dier •rieven gepubliceerd. Die uitgave schijn, met veel tact geschied te zijn, meer dan indertijd bij de uitgave vnn Bellini's brieven in 1880, waarover Verdi aan zijn vriend schreef: „Waarom ia het noodig de brieven van een maestro aan de vergetelheid te ontrukken? Het zijn tech brieven die in haast, zonder zorg en zonder pretentie van beiangrgkheid geschreven zijn. Zoon maestro weet toch dat hij geen reputatie als schrijver te handhaven heeft. Is het dan niet voldoende dat men hem voor zijn noten uitfluit? Neen! Ook zijn brieven moeten voor den dag! Ode roem is een groote kwelling. Die arme, kleine, beroemde groote mannen betalen hun populariteiten duur. Nooit hebben zij een oogenblik rust, neen bij hun leven, noch na hun dood." Beider kennismaking dateert van 1845, doch toen Verdi in het parlement zitting kreeg werden zij nader met elkander vertrouwd. (Italië is door harmonie ontstaan en daarom mag de meester der harmonie niet in de Kamer ontbreken, zeide Cavour teen hij Verdi's candidatuur wenschte.) Verdi die niet veel in de Kamer kwam, werd door Arrivabene trouw op de hoogte gehouden en deze onderrichtte hem weer over zijn eigen ervaringen. Verdi die een groote hondenvriend was en die voor zijn lievelingshond een grafsteen liet maken met de woorden ad u-nvero arnim liet wel eens zijn hond Blaeh (d.w.z. Verdi was Blach's secretaris) aan Arrivabeae's lievelingshond Bon-Een schrijven en op deze wjjze, op humoristische wjjze, allerlei mededeelingen doen. Uit de serieuse brieven blijk*., hoeveel Verdi van de Italiaansche muziek verwachtte en met hoe veel pietest hjj de verheerlijking Tan de buitenlandsche muziek ten koste der Italiaansche in zijn land beschouwde. Hg stelde die muziek daarom zoo hoog, omdat hij die meer gevoeld dan bestudeerd vond. Het is niet mogelijk alle citaten die wj) nit die brieven vinden ever te nemen, doch sommige der meest treffende mogen hier een plaats vinden. Hij schrijft o. a.: Hoewel de geleerden ontdekt hebben dat onze muziek in verval i«> zgn er in geen land zooveel theaters en hebben de uitgevers van geen ander land zooveel partituren gedrukt en verkecht. Er is geen plekje op aarde waar een theater en twee instrumenten zijn, waar men geen Italiaansche opera zingt. In Indië en de binnenlanden van Afrika zult gij overal Trovatere hooren. En op een schrijven van zijn vriend dat Eossini, toen hij na een lang zwijgen door zjjn piccela messa weer van zich deed spreken en Arrivabene Eossini prees omdat hij zich blijkbaar aan ernstiger studiën wijdde, antwoordde Verdi: „Zoo! Rossini heeft dus vorderingen gemaakt en gestudeerd 11! Wat heeft hij geetudeerd ? Ik voor mij zeu liever de muziek verleeren en een nieuwen Barbier sohrgven. Ik heb altijd op Eousini vertrouwd, maar ik zou aan hem gaan twijfelen wanneer hij gestudeerd bad" en hij voegt er bij: „Miju uitgever Rieordi stuurt mij nooit muziek, wei wetend dat ik gedurende de tien of twaalf jaar dat ik mij in Milaan ophield, nog nooit zgn muziekarchief heb geraadpleegd. De muziek openbaart zich aan mij niet door de oogen. (Verdi beeft echter in zjjn laatste werken wel degtlgk getoond dat de muziek niet alleen een weelde voor de ooren, maar ook voor den geest kan zfln.) Toen hij voor het eerit de ouvertore Tannhatiser hoorde moet hij gezegd hebben: „Wagner is een gek" en over de toekomst-muziek schreef hjj in 1868: „Zij vreten niet wat zij ▼rillen en weten niet waar zij heengaan. Ook *k weet dat er een muziek der toekomst moet zgn, maar ik vind en zal big ven vinden dat men om een paar schoensn te maken leder noodig heeft." Op dit thema gaat hij later nog door en schrijft in 1876: „Wanneer de jongelieden tot de overtuiging zullen zgn gekomen dat »e« zijn licht noch bij Mendelssohn, noch bij Chopin of Gounod kan ontsteken, zullen zij misschien iets worden. Het is vreemd dat zij als voorbeeld voor dramatische muziek componisten kiezen die geen dramatici zgn. Gounod is een groot musicus, maar geen dramaticus. Het woerd is bij hem altijd goed in muziek weergegeven, maar de situatie niet". Over Berlioz schreef hg in 1882: „Hfl was een arme zieke met iedereen in ruzie, scherp en sluw. Een veelzijdig sprekend genie zijnde, had hg vooral gevoel voor instrumentatie en heeft hij aan Wagner door veel nieuwe orkesteffecten den weg gewezen, al willen de Wagnerianen dit ook niet toegeven. Maar hij miste het evenwicht om volmaakte kunstwerken voort te brengen. Hg wist nooit maat te houden". Uit een en ander blgkt dat Verdi meer tot critiek geneigd was dan b.v. Rossini, die werken van anderen altijd met welwillendheid beoordeelde en er voornamelijk het goede van opzocht. Over een voorstel om de Italiaansche Opera naar buitenlandsch, vooral naar Duitsch, model in te richten, was Verdi in het geheel niet te spreken. „Hoewel in Duitschland de orkesten en koren beter opletten dan in Frankrijk — schrijft hjj — heb ik in Berlijn ellendige opvoeringen gehoord. Het orkest speelt plomp (wie te Keulen heeft gehoord welke buitengewone nuances Verdi wist te verkregen toen hij in 1877 zgn Requiem aldaar dirigeerde, zal begrijpen wat hij met dat plompe bedoelde) en de koren zgn eek niet goed. En de zangers absoluut slecht". Hij vond trouwens de geheele muzikale wereld vol bedrog. Over een in Italië zeer gevierd muziekkietericus en criticus schrgft hg: „Wat zij niet weten bedenken zij maar. Zoo heeft de groote Fetisch gedaan, de hoogste autoriteit voor alle musici, maar in werkelijkheid een. middelmatig theoreticu3, een ellendig historicus eu een componist, zoe onschuldig als Adam. Ik verafschuw dien grooten charlatan, niet omdat hij zoo veel slechts van mij gezegd heeft, maar omdat hij er mg toe gebracht heeft ep zekeren dag naar het Egyptisch museum te loopen om een oude fluit te probeeren waardoor hij — in zijn muziekgeschiedenis — beweert het systeem der oud Egyptische muziek gevonden te hebben, een systeem als het onze met uitzondering vam den toonaard van het instrument. „Höndenzeen! Die beroemde fluit is niets dan eea fluitje met vier gaten zooals onze herders gebruiken. „Zoo schrgft wen geschiedenis en de domino menigte gelooft het." Doch nit andere brieven big kt tevens hoe zeer hij dweepte met al wat groot en schoon is. Andere brieven hebben betrek king op de politiek en zijn verhouding tot Cavour. Hij wilde dezen staatsman winnen voor zgn plannen om de muziek en Italië te hervormen en sloeg hem in 1861 voor in de drie steden Rome, Milaan en Napels operakeren en orkesten te vormen, die door de regeering betaald zouden worden en gratis avondzangcursuseen voor het volk te organiseeren op voorwaarde, dat de deelnemers verplicht zenden zijn zich voor het tooneel beschikbaar te stellen wanneer dit verlangd werd. Ook wilde hij rijksconservatoria stichten ten behoeve der voernaamste operatheaters. „Dit programma — schreef Verdi — „zou met Cavour tot uitvoering hebben knnnen komen, met andere ministers moest het toch mislukken". Cavour's dood vond Verdi dan ook een ware ramp voor de kunst. Deze staaltjes van Verdi's uitingen bewijzen hoe onomwonden hij steeds zgn meening ten beste gaf. Hg had niet alteen de kunst maar ook zgn land innig lief en haatte alle ijdelheid en zelf verheeriq king van harte. Deze citaten zijn daarom vooral van belang omdat -wij er Verdi weer Tan een zijde nit leeren kennen, die ons uit de bestaande biographieëa nog weinig of in het geheel niet vraa geopenbaard. v. M. --- Buitenlandsche Kroniek. Door de Duitsche sociaal-democraten zijn bij de commissie voor het toltariefontwerp ingrijpende amendementen ingediend. Het voornaamste wijzigingsvoorstel is zeker dat tot opheffing van alle invoerrechten op graan, meel, peulvruchten, boter, vlee .ch, visch. Een tweede amendement heeft de bedoeling producten van de Duit&che koloniën vrij te marken van invoerrechten. Verder willen zij bepaald zien dat de invoerrechten op buitcnlavdf-che waren zullen worden opgeheven, zoodra gelijksoortige waren door Duiteche trusts in het buitenland goedkooper worden verkocht dan in het Duitsche tolgebied. Ten slotte hebben zij een voorstel ingediend dat, als de invoerrechten op granen blijvcu bestaan, het voordeel voor de groote grondeigenaars weg zal nemen. Dit toch bepaalt dat van grondeigendommen met meer dan 100 hectare bebouwd oppervlak voor elke hectaar een belasting van honderdmaal het recht op tarwe betaald __al moeten worden. Do partij heeft nog amendementen in voorbereiding betreffende den zoutaccijns en do uitvoerpremiën op suiker. De Pefcer&burgsche prefect van pohtie heeft bekend gemaakt dat bevelen van de politie onvoorwaardelijk gehoorzaamd moeten worden en het niet opvolgen van deze bevelen strafbaar* is gesteld met drie maanden gevangenis of 500 roebel boete. De Verzoeningsraad, ingesteld op het congres van kapitaal en arbeid te New-York heeft reeds goede vruchten gedragen. Er dreigde tegen 1 Januari een werkstaking te worden afgekondigd dcjr de „Clofchera* Cutters' Union", die 40,000 leden telt, wegens de weigering van ,de patroons om den achtuurswe-rkdag in te voeren. De bemiddeling van den verzoeningsraad werd ingeroepen eu er kwam een compromis tot stand voor den tijd van een jaar. Te Yarmouth op Nieuw-Schotland zijn Vrijdag eenige aardbevingen waargenomen Elke beving duurde ettelijke seconden. Er werd slechts weinig schado aangericht. In een brirf van een der krijgsgevangenen op do Bermuda's wordt gemeld, dat op Birtt's eiland een school van 80 jongens is opgericht. Deze genieten allen nog slechts lager onderwijs en zijn verdeeld in drie (Kaapsche) standaarden, welke overeenkomen met de zes leerjaren aan de lagere school hier. Er zijn jongens van 8 en 9 jaar bij. Toch zijn dezo medegeteld onder het aantal .krijgsgevangenen". Zaterdag zijn wederom 800 man versterkingen uit Aldershot naar Zuid-Afrika scheep gegaan. De voorbereidings-commissie voor de kroning van koning Edward VII heeft bepaald dat de kroiiings&toet volkomen denzelfden weg zal volgen als de vorstelijke optocht bij gelegenheid van het zestigjarig regeeringsjubilee van wijlen koningin Victoria. Deze optocht ging van Buckingham-paleis, langs Con.titution-Hill, Piccadilly, St. James's Street, Pall Mali, Trafalgar Square (noordzijde), Duncannon Street, Strand, Fleefc . en Ludgate-Hill naar de kathedraal van St. Paul en van daar trok ze langs Che&p- Mansion House. Kmg Williamstrcet, London Bridge, Borough High-street, Borotïgh Road, St. George's Circus, Westminster Bridge-Road, Westminster Bridge, Parliamenl Street, White-hall, de Horse Guards en de Centre Mali naar Buckingham-palacc terug. Sir Henry Campbell-Bannerman zal den 19en Februari spreken op een openbare vergadering te Leieester. Aan deze meeting zal voorafgaan een belangrijke conferentie deiliberale organisaties. Wegens de uitbreiding van de pokken-epidemie te Londen is besloten een nieuw hospitaal van 800 bedden voor poklijders in te richten. Als dit gereed is zullen 2540 bedden ter beschikking zijn, nog 160 minder dan de hospitaal-commissie noodig achtte- Op het oogenblik zijn 844 gevallen van pokken in behandeling. Bij het Britsche Lagerhuis zal,in de aanstaande zitting een voorstel worden ingediend betreffende den aanleg van een ondergrol_.ds.chen electrischen spoorweg van de City' naar Wimbledon. De lijn zal beginnen op 12 ellen afstand van Canonstreet-otation en gaat onder do Theems door naar Southwark. Het benoodigde kapitaal is op acht mi I]-oen pond sterling geraamd. Het werk wordt uitgevoerd door oen daartoe op to richten maatschappij en zal in vijf jaren tiida gereed zijn. De nieuwe Britsshe sovereigns zijn Vrijdag voor het eerst uitgegeven, Zij dragen de beeltenis van koning Edward in profil en het jaartal 1902. In den loop van dezo week zal waarschijnlijk ook de nieuwe bronzen pjütoiunt in omloop worden gebracht. Te Halifax hebben zich gevallen voorgedaan van rergiftiging door areenicum-houdr nd hier. Een der slachtoffers, is overleden. Er wordt een scherp onderzoek ingesteld naar den omvang van het kwaad. Het buitengewoon wanne weder der eerste dagen van dit jaar is in Schotland en het noorden van Engeland gevolgd door een sneeuwstorm. Tot dusver was de temperatuur gemiddeld 7.9 graden boven het gewone Jami-ri-gamiddelde geweest, ecu feit dat zich sedert zestig jaren niet heeft voergedaan. Cecil Rhodes keert over ecu maand naar Zuid-Afrika, terug en reist dan rechtstreeks door naar Rhodcsia. --- Uit Parijs. Parus, 11 Jan. (Part. Corr.) Na de tooneelspelcrs de musici. Het te Berlijn gevestigde „Trio hollaudais" heeft zich gisteravond doen hooren op het concert dat do Nouvelle Société Philhannonique in de concertzaal der Rue d'Athènes gegeven heeft. Het te Berlijn gevestigd „Hollandsch Trio" bestaat uit de hooren Cocnraad V. Bos piano; Joaeph M. van Veen, viool, en Jacques van Lier, violoncel. Het bracht ten gehoore het trio in Ut mineur van Brahms, en het trio in Si bémol No. 2, van Mozart. Beide stukken werden met zorg uitgevoerd en gaven blijk van een door herhaalde oefening verkregen uitnemend samenspel, steunende op meesterschap van het instrument en gemeenschappelijke weldoordachte opvatting der compositie. De slechte matig bezette zaal bewees door hare toejuichingen hare ingenomenheid met het spel dezer Hollandsche artisten. Het zeer goed voorgedragen solonummer van den heer Van Lier, Adagio en Allegro van Boccherini, ondervond zooveel bijval, dat | het gebisseerd moest worden. i Naast de Hollanders stond nog op het programma van dit 8e concert der bovengemelde vereeniging, mlle Eleonore Blanc, die echter zich heeft moeten laten vervangen door den bariton Daraud. Niet alleen de Hollandsche kunstenaars, ook de Ned.-Ind isclie""kunst komt eene plaats vragen in het Parijsche leven. Ten gevolge eener bijeenkomst op 28 December j.l. in een der zalen van het Office Colonial in het. Palaisrßoyal gehouden, is hier besloten tot de oprichting eener afdeeling van de Nederlandsche Vereeniging „Oost en West". Nadat de gepensionneerde kolonel Van Zuylen in zijne openingsrede duidelijk had aangetoond hoezeer meerdere kennis der Nederlandsche bezittingen in Austraalazië en in Midden-Amerika gewenscht is., werd overgej gaan tot de benoeming van een voorloopig comité, bestaande uit de heeren markies De Fougères, groot- grondbezitter in de oude Fransche kolonie. Guadeloupe, voorzitter, mr. Van Marie en Ch. Snabilié, Nederlandsche journalisten alhier woonachtig, en mej. Brondgeest, die als secretaresse op-treedt. Dit voorloopig comité, dat zoodra de Parijsehe afdeeling, welke aanvankelijk zich in vele blijken van sympathie mag verheugen, definitief geconstitueerd zal zijn, tot een definitief comité zal worden aangevuld, heeft begrepen dat de taak eener afdeeling van „Oost en West" in den vreemde noodzakelijk beperkt moet zijn. Zij zal zich bepalen tot het verspreiden van moordere.kennis omtrent de Nederlandsche koloniën en bezittingen, hot geven van inlichtingen aan hen die daarheen mochten vertrekken, het bijstaan van Nederlanders die uit de koloniën via Parijs naar het moederland mochten gaan, of die voor hunne kinderen een gedeelte der Europeesche opvoedingsperiode te Parijs wenschen te zien doorgebracht, en daarnevens als hoofddoel het openen van een geregeld débouché te Parijs voor de producten der Indische huisnijverheid. De gebatikte doeken, dc wajangpoppen, 't gesneden houtwerk en cle filigraanarbeid der inlanders zijn op de jongste wereldtentoonstelling zeer bewonderd. Zij behooren tot het genre snuisterijen dat in Parijs aftrek kan vinden als het goed gepresenteerd, gemakkelijk binnen elks bereik valt, en de mode een weinig in die richting geleid is. Dit te beproeven is de taak welke de jonge afdeeling, die zich vast voorgenomen heeft niet aan politiek in welken vorm ook te zullen doen, heeft uitgekozen. Een ander bericht dat mij dezer dagen ter oore kwam, kan speciaal voor de Amsterdammers van belang zijn. Terwijl ten uwent in den ouden hoofdzetel der diamantinduötrie door stakingen en uitsluitingen deze vroeger zoo bloeiende tak van nijverheid van de enne crisis tot de andere vervalt, breidt zij in het buitenland zich uit. Kort geleden was hier te Parijs slechts ééne diamantslijperij van eenige beteekenis, thans zijn ondanks hot duurdere loven te Parijs en de hoogere loenen, hier reeds meer fabrieken, en wordt nu, naar ik vernam, voor rekening der firma Eknayan eene geheel nieu. Wo fabriek van meer dan 100 molens ingericht volgens het beste stelsel gebouwd. Het. vroeger Amsterdamsch monopolie brokkelt meer en meer af. De minister van binnenlandsche zaken heeft zijn verslag ingediend over do op 24' Maart 1901 gehouden volkstelling. Uit de thans verkregen totaal cij f ers blijkt dat op dien datum het aantal menschen in Frankrijk vast verblijfhoudend 38,961,945 bedroeg. De bevolking is sinds de laatste volkstelling van 1896 vermeerderd met 444,613 menschen, eene vermeerdering, veel bevredigender dan dio van het voorlaatste lustrum,, zoodat zij, die met bezorgdheid de Fransche bevolkingsstatistiek nagaan, door deze cijfers een weinigje worden gerustgesteld en hoop hebben, dat men over het slechtste tijdperk heen is. Uk dit rapport blijkt nog, dat Frankrijk thans telt 36,192 gemeenten, een uiterst hoog cijfer, als wij het vergelijken met het aantal gemeenten in Nederland, en met de omstandigheid, dat de bevolking van Frankrijk niet meor dan 7^ maal die van Nederland is, hetgeen als evenredig cijfer voor Nederland dus nagenoeg 4800 gemeenten zou geven. Er zijn dan ook in Frankrijk zulke kleine gemeenten, dat men niet begrijpt hoe er nog een gemeenteraad in verkozen kan worden. 137 gemeenten hebben van 1 tot 50 inw. 976 „ ~ „ 51 „ 100 „ 4440 „ „ „ 101 „ 200 „ 5151 » „ „ 201 „ 300 „ 4283 „ „ „ 301 „ 400 „ 3515 „ „ „ 401 „ 500 „ 9766 „ „ „ 501 „ 1000 „ dus 28268 gemeenten, nagenoeg 4/5 van het geheele aantal hebben minder dan 1000 inwoners, en het getal gemeenten, waarin het aantal zielen nog geen 500 bedraagt, is 18502 dus iets meer dan de helft van het totaal. Dat bij zulke Lilliput-gemeenten het communaal leven niet tot ontwikkeling kan komen, behoeft geen betoog. Uit het rapport over de volkstelling blijkt dat het aantal Kamerleden bij de eerstvolgende verkiezing met 10 vermeeïderd zal moeten worden. In 13 arrondissementen komt er één afgevaardigcdo bij, in 3 valt er één af. Het geheel aantal Kamerled en zal dus bedragen, althans indien men de afgevaardigden der Koloniën behoudt, 591, vaa wio er 50 door Parijs en het Seinedepartement verkazen werden. Een andere statistiek is openbaar gemaakt door het ministerie van Financiën. Zij betreft de. ontvangsten over de maand December en die over het geheele jaar 1901. Ofschoon ook December 8,271,844 francs beneden de rarmiing der middelenwet en 20,105,000 francs beneden de ontvangsten van December 1900 gebleven is, is hot toch met de maand, die in het vorige jaar dfl grootste teleurstellingen heeft opgeleverd. Dank zij de douanerechten, die 31 mHlioen^ de suikerwet die 41 millicen en de accijnaen die tengevolge der wet op de dranken 65 mill. minder opleverden dan de schatting, zijn de ontvangsten in 1901 111,235,294 francs beneden de ranning gebleven en 167,150,600 francs beneden de ontvangsten van 1900. Het „Petit Journal", dat steeds der Rege». ring vijandig is, rekent uit dat sedert de vaststelling der begroeting aan suppl». mentaire credieten 611- millioen aangevraagd zijn, het deficit, hiermede moet worden vermeerderd. Dit is echter onjuist, en ofschoon mon zeker is, dat de rekening van 1901 sluit met een nadeelig saldo, zelfs van een deficit van moer dan 100 millioen, zal het juiste cijfer eerst bekemd wezen, als men weet ho-e--vee.l van de credieten ongebruikt zijn gelaten, hetgeen hier telken jare, evenals in Nederland, een niet onbelangrijk totaal o-o-levert. Veel sensatie is te Parijs gewekt door het prooes Martin. Deze had tot vriendin esn e jonge vrouw, Marie Alix, eene danseuse, die niet alleen behalve hem ook andere vricnhad, maar hem zelfs met het geld. zij van deze ontving, gedeeltelijk voedde en kleedde, omdat Maurice Martin, cjfscl van goede familie, nooit eigenlijk een beroep heeft gehad. Toen Alice daarvan genoeg had en aileen met haar „commanditair" wilde gaan wonen, stak Martin haar dood. Deze zaak is banaal genoeg. Niet a.llodaagseh is dat de jury uit vrees voor een dcodvonnis, wat zij te kras vond, dien weinig interessanton moordenaar, ofschoon de feiten volkomen bewezen waren en hij zelf bekend had, geheel vrij sprak. --- Onze Oost. Moord te Padang. De raad van justitie te Padang- veroordeelde den lm December in revisie rechtsprekende, de zes moordenaars van Maali tot de straf des doods. De moordzaak Maali, heeft te Padang heel wat beroering te weeg gebracht. In den vroegen morgen van den 17en Maart 11. vond men in een greppel langs het plein van Rome te Padang het lijk van een Maleier. De hals vertoonde een zware wonde en op het lichaam constateerde men 19 kwetsuren. Het dadelijk ingesteld onderzoek leidde tot de inhechtenisneming van 6 Maleiers, waarvan 5 nog van vrij jeugdigen leeftijd. Een bijzonderheid van dezen moord was dat deze plaats had, terwijl op enkele honderden meters van de plek, waar het lijJc gevonden werd, feest werd gevierd in de sociëteit De Eendracht, zoodat deze in een zee van licht baadde en ook het geheele, ruime plein goed verlicht was. De vermoorde Maali en een der beklaagden. Radja Agen, een te Padang beruchte persoonlijkheid, schijnen de hoofden geweest te zijn van een der vele, daar bestaande schermvereenigingen. De leden van zulke vereenigingen be- ---