INGEZONDEN MDEDEELIIF -*ru« per 1-a.wl «• «-_*• Ja J 1 "febr. verschijnt d« 2e aflever**" Geïllustreerd Tijdschrift Voor Knapen ® \ met Kunst- en -SlOJd-ï.ij*l'* Prtj. f 1.50 per half jaar. j Het oordeel der pers is eenstemmig •> De Baarl. Ct. zegt: Het is een tijdsei verslinden! J Vraag gratis eerste aflevering hg uw B"*^ of bi_ de uitgevers Jr DE EBVEN J. J. TUL, te --- A JÈÏ TE»!-.-* G " *Ék MA in hare eerste graden kan worden tegengegaan en genezen door Jpï-_s*=ifli)__. m &€2€stt?ss EL___aiJ.l-3iost_i JruSi jfi f |..-■■-?.-. 'i'■---"_ Ilondorde brieven van constateren dit feit. Maar het moet Scott's <_,; _s%q_FnvF3 ó Emulsion zijn die verkrijgbaar is in zalmkleurigen omslag en voorzien is vaii een «§»> \h____\]H___W I7o[^ handelsmerk als hier afgebeeld. Dit handelsmerk waarborgt de hulp die gij behoeft Jl* \WxT^ \ M> y/,i'\ als Tering u bedreigt. «E fc-yf) JE Jƒ- \| 4 Als men Scott's Emulsion koopt —de flesch in een zalmkleurigen omslag voor- |§ f/ 1| 4__^i Wi'-ll'r^_» zien vau hot halldelsmèrk van Scott's Emulsion, evenals bovenstaande afbeelding i& l U.Yjfoè — dan koopt men eeno genezing. Koopt men eenig ander preparaat van lever- Jfr/TwSr, traan dat een nainaaksel is van Scott's Emulsion -»11 koopt men eene teleur- ,j_MA^Srp' ' U^SP' Stelling;. Scott's Emulsion geneest als niets anders gelukt. _im_s_&mmr T**r*: VAN ALLE APOTHEKERS EN DROGISTEN EN VAN DE HEEREN: Handel"-,,,,„, _-._,„ San(lr., | ' ; &\^^S,._Zocn,H,.^' RMlcrtlam. 1. -V. 1. -~ — hC. C D_n_«. _________ ' '■'■• M.T.iii! ~,,,,-, _. [. H-_lmmi.ns_eJ-i_.il, BliinciiwW $* —H. tl. Zw_„ _; Co. ('i- -■ T. W. G..l,ccflaji_, RoisJtW-t 34> t" I. l.'i __n__tr._. ... ! ■ —' I', I. V*n __nteu Ivolff. ' ' --- BINNENLAND. AMSTERDAM, Donderdag 22 Januari. De landstorm. — Zijne organisatie en zijn gebruik. In de „Vereeniging ter beoefening der Kr'fjgawetenschap" gisteravond in het gebouw Kra.aapolsky alhier vergaderd, werden debatten gevoerd over het door den kapitein der infanterie M. A. E. J. Meijb o o m in de lila aflevering van het orgaan der Vereeniging behandelde onderwerp: ~De landstorm. 2.q,|«.organisatie ca zija gebruik,'*' In het kort komt het door kapitein Meijboom verhandelde neder op het navolgende: //Als uitgangspunt voor deze verhandeling is genomen, dat het 'onderdeel onzer strijdkrachten te land, dat met den naam landstorm wordt aangeduid, zooals de minister Eland het uitdrukte, de sluitsteen zal moeten vormen van de geheele organisatie van ons militair weervermogen. Dit beduidt, dat we ons dus niet een organisatie van den landstorm op zichzelf kunnen denken, maar dat men daarbij te rade moet gaan met de organisatie, die men reeds aan miiitideger en landweer (.de beide andere hooidbestanddeeien vau ons krrjgswezen) heeft gegeven, en met het gebruik dat men zich voorstelt van die deelen onzer krijgsmacht te ma_en. Op grond hiervan is dus eerst een schema ontworpen van de organisatie en het gebruik van militieleger en landweer, waarbij o. a. werd aangenomen dat deze laatste zal worden georganiseerd volgens de denkbeelden, ontwikkeld door den kapitein van den generalen staf Vau dsr Hoog, en dat door een partieele wijziging van de landweerwet de daarin abusievelijk voorgeschreven landweerdepota er nog tijdig zullen worden uitgelicht. Waar voor de landweer in dat schema een taak is weggelegd naast het militielege . zou dan de landstorm moeten worden bestemd voor: I°. den dienst achter het leger, (territorialen dienst en transportdienst.; 2 . (aan de landsgrenzen) de dekking der mobilisatie van het leger; en 3°. depot-personeel. Om aan deze bestemmingen te kunnen voldoen wordt noodig geacht eene verdeeling in: a. Bewapenden Landstorm, en b. Onbewapenden Landstorm. De bewapende landstorm zon leveren de noodige „territoriale" troepen, voor rustbewaring. enz., benevens de grenswacht, die de mobilisatie moet dekken, terwijl de onbewapende landstorm zou dienen voor allerlei hulpdiensten. De Grondwet schrijft voor dat een ieder die daartoe in staat is, moet medewerken aan 's lands defensie. Daar aangenomen mag worden dat ook hier te lande dat „in staat zijn" op 17-jaiigen leeftijd begint, is de landstormplicht voorloopig ontworpen van het 17e tot het _ue levensjaar, voor alle lichamelijk geschikten, die niet behooren tot leger, landweer of zeemacht. De jongste lichtingen van den landstorm, (die voor zoover mogelijk verplicht zouden zijn deel te nemen aan het militaire vour-onderricht), worden dan bestemd voor depotpersoneel. Eenigszins meer uit roerig is nu aangegeven hoe de dienst achter het leger en de grensbewaking zoude zijn te organiseeren. Wat de laatste betreft zouden van het Groningsche Oldambt tot denLimburgschen rechterMaasoever overal locale organisatiën zyn in het leven te roepen, die niet overal even sterk behoeven te zyn, en die den ons uit Zuid-Afrika sympatüiek geworden naam van commando's zouden dragen. Als proeve van zoodanige locale organisatie is die in Twente als voorneeld eenigszins nader uitgewerkt. Op het personeel van den bewapenden landstorm zou moeten rusten een sckietplicht, waarvan echter op den voet als in Zwitserland, zouden zijn vrijgesteld zy, die bewijzen overleggen, zich by eene vrijwillige schietvereeniging voldoende te oefenen. Aan officieren en kader van den landstorm geen overdreven hooge militair-wetenschappelijke cisehen te stellen, doch in plaats daarvan vooral: prestige en Blag om met menschen om te gaan. Ten slotte wordt op de vraag, wat van dit alles, zooiang nog geen landstormwet tot stand gekomen en in werking is, al dadelijk zou kunnen geschieden, in overweging gegeven een beroep op het volk, om thans reeds zooveel mogelyk vrijwillig te doen wat later de Landstoimwet wellicht voorschrijven zal; en om van overheidswege zoowel materieelen als moreelen steun te verleenen aan de vereeniging ■•V olksweerbaarheid" en de verschillende andere vereenigingen, die zich vrijwillige oefening ten doel stellen. Nadat de spreker nog even in korte woorden zijn bedoeling had in het licht gesteld, werd allereerst het woord verleend aaa den heer Vosmaer. Deze zeide depot-lroepen ook voor militie en land" weer noodig te achten, maar onlogisch noemde hij het de «viér-maandeis" daarvoor aan te wijzen. Verder noemde spr. de uitdrukking //militie-leger" niet gelukkig, daar militie eu landweer samen het leger vormen. Spr. zeide zich niet te kunnen vereenigen met de opvatting om de noordelijke provincie en het terrein bezuiden Kijn en Lek te doen verdedigen door landweer, gesteund door artillerie, een en ander op grond dat de taak der legere niet zoo zeer ia verdediging van den bodem, dan wel de zelfstandigheid van den Staat. Als motief voor het hebben vau een divisie in het Noorden, mag hel argument: verdedigen van den bodem en wat daartoe beuoort, naar sprekers meening niet worden aangevoerd. Op deu vleugel der nieuwe Hollandsche waterlinie, acht spr. met deu heer Meijboom het hebben van troepen zeer noodig. Wat betreft de landstorm, daartoe zou spr. willen rekenen aile mannen van 17 tot 60 jaar, die niet bjj leger of zeemacht dienen en deze te verdeelen in een eersten ban van 17- tot 40-jarige_ en in een tweeden ban van 40 tot 50 jaar. Daarna toonde spr. aan het groots belang van den etappe-dienst achter het leger, welke voor een groot deel transportdienst zal moeten zyn voor aan- en afvoer van materieel, wegvoeren van gewonden, gevangenen, buit, e.d. Het hoofd van dezen dienst zou belast moeten worden met den territorialen dienst door den heer Meijboom genoemd en andere étappe-aangelegenheden; hij zou, meende spr., een commandant van den landstorm onder zijne bevelen dienen te hebben. Uitvoerig zette spr. nader uiteen, aan welke voorwaarden z. i. de etappe-dienst moet voldoen, en gaf verder te kennen dat voor alle diensten achter het leger landstorm-plichtigen zouden kunnen worden gebezigd. Den geheelen landstorm zou spr. sterk willen localiseeren, en in verband daarmede is de uitzetting van de leeftijdsgrens tot 50 jaar zeer wel mogeijk. Een sterke organisatie der landstorm-plichtigen, zooals de heer Meyboom die zou wenschen, acht spr. ounoodig, wel zou hij willen dat den gemeente-besturen werd gelast jaarlijks een opgave te doen van hen, die voor den landstorm in aanmerking komen. De landstorm _ooals spr. zich dien denkt, zou aan het leger in menig opzicht goede diensten bewijzen. Van de commando's, zooala de heer Meijboom die zou wenschen. zeide spr. niet veel te verwachten, omdat z. i. de schietvaardigheid onder ona volk wel nooit het peil van Zwitserland o£ Zuid-Afrika zal bereiken. Hoog noodig en de eerste plicht ia de discipline aan te kweeken en dat ia de taak van het leger. Vandaar dat spr. de grensbewaking bij voorkeur zou opgedragen zien aan oud-gedienden, ook aan wielrijders en niet aan den landstorm. De groote beteekenis van het rijwiel wordt naar sprekers meening nog te veel uit het oog verloren en toch zullen wielrijdersafdeelingen juist, waar geklaagd wordt over het zwakke der cavallerie, veel diensten kunnen doen. Dergelijke wielrrjderßafdeelingen brj infanterie en cavallerie acht de heer Vosmaer van hooge beteekenis. Een ruim terrein zullen deze met karabijnen be- wapende wielrjjders kunnen vinden; zrj vormen een degelijk en goedkoop surrogaat bij de cavallerie en zullen bij den landstorm allereerst kunnen dienst doen bij de grensbewaking aangevuld met oudgedienden. De heer Fab i u s van Amsterdam zeide aanvankelijk een verhandeling over den landstorm prematuur te hebben geacht, waar men nog niet eens een landweer heeft. Uiettemin na lezing der verhandeling des heeren Meijboom heeft spr. een anderen ki_k op de _aa". gekregen en wil hij gaarne erkennen, dat de landstorm zeker een onderwerp van bespreking kan uitmaken. En Wat betreft de beginselen omtrent den landstorm door den heer Meijboom ontwikkeld, spr. merkt allereerst op dat de gewapende en onbewapende landstorm door den heer Meijboom bedoeld, feitelijk niet anders zouden zijn dan een dienstdoende en rustende schutterij, en het gaat niet aan, aan dergelijke troepen, die den eersten vuurdoop aan de grenzen zouden moeten doorstaan, concessies te verleenen, die men het leger daarachter niet zou toestaan. Bedenkelijk achtte spr. het aan den landstorm toe te voegen de oud-gedienden van het leger: feitelnk heeft de heer Meijboom mede een pleidooi te meer geleverd voor een volksleger, want daarmede staat of valt feitelijk zijn landstorm. Bpr. is van meening dat van de zijde der Kegeering »• Volksweerbaarheid" en dergelijke vereenigingen meer moeten worden gesteund, terwijl z. i. het nut der wielrijderscorpsen, gelijk de heer Vosmaer reeds zeide, te veel wordt onderschat, wat wel bleek toen men een goed corps militaire wielrijders ter zijde schoof. la tegenstelling van den heer Meijboom was spr. vaa oordeel dat men niet te gul moet zjjn met toekennen vaa officiers-rangen bij* den landstorm; het moet een onderscheiding blijven officier te zijn van den landstorm, eerst dan bestaat de kans goede aanvoerders te krijgen. In het algemeen zal de kaderauaestie eea moeilijkheid brj den landstorm _ijn, eerst 'op te lossen, bijaldien die quaestie voor het leger tot een goed einde zal zijn gebracht. Ecu *oeg__ nu oplossing is reeds gekregen door de oprichting van het reserve-kader. Overigens meende spr. dat het aanbeveling verdient de herhalingsoefeningen liever elk jaar te doen plaats hebben voor korten tijd, dan na een paar jaar voor langen tijd, omdat bij terugkeer van jaar tot jaar de band tusschen den mau en het leger nauwer blijft en het kader dus verbeterd kan worden. De organisatie van den landstorm mag thans prematuur zijn, zij zal moeten komen en voor het vaderland zal geheel het volk daaraan moeten deelnemen. De he _r V an T e r w i s g a zeide dat veel van hetgeen hij te zeggen had reeds door de beide eerste sprekers was gezegd. Maar hij wenschte nog op te merken dat de beveiliging der étappe-iijn z. i. niet voldoende zal kunnen ge6c_ieden door den landstorm, zooals de heer Me _j boom zich dien voorstelde, ln den rug van het leger zal zooveel omgaan, dat voor dien dienst meer gedisciplineerde troepen noodig zullen zijn dan in den landstorm zullen voorkomen. Bovendien hoopt spr. dat de concessies omtrent do tucht niet te groot moeten zijn, naar sprekers meening is er slechts één begrip van tucht en dat is tucht, zonder die gaat het niet, noch in het leger, noch in de burger-maatschappij. Maar onder tucht verstaat spreker geen onheusch, baisch optreden, jegens minderen, men kan humaan wezen, doch moet eiachen, dat hetgeen gezegd is, zal gebeuren. De landstorm te bezigen tot dekking der mobilisatie door kleine commando's, kan spr. niet onvoorwaardelijk goedkeuren; z. i. ia in de eerste tientallen van jaren van dergelijke kleine commando's in ons land niet veel te verwachten. Wanneer de Nederlandsche toestanden in deze zoo zullen zijn als in Zwitserland, is nog een open vraag. De dekking der mobilisatie zou spr. willen toevertrouwd sien, voorloopig althans, aan de landveer; voor den landstorm zal nog genoeg ander werk kunnen gevonden worden. Haudnaven van orde door den landotorm zou spr. afkeuren. De heer M ejij bo o m beantwoordde na een rustpoos de aangevoerde opmerkingen. Hij zeide dat zijn onderscheiding tusschen militie-leger en landweer niet andera is dan een naam; dat de zesde divisie voor het Noorden alleen uit landweer zou bestaan was van de zijde des heeren Vosmaer een misvatting geweest; die divisie zou wel degelijk zijn een klein leger, gesteund door landweer. Op de inrichting van den etappe-dienst zeide spr. niet in den breede te zullen ingaan. Voor den bewapenden landstorm zou spr. willen vasthouden aan z_in beginsel, dat deze voor een gedeelte zal kunnen bestaan uit mannen, die niet heubeu gediend. Van de kleine commando's aan de grenzen zeide spr. nog genoeg te verwachten; bijaldien daar slechts een klein aantal uitmuntende schutters onder is, dan is de beteekenis dier troepjes niet te onderschatten. _pr. erkent zeker tot een volksleger te willen komen, al ware het alleen maar omdat de Grondwet dit feitelijk wil, want ieder ia geroepen tot verdediging des lands, maar vooralsnog is het leger niet in een //volksleger'' op te lossen. Om te komen tot het Zwitsersche stelsel moet men op de tegenwoordige basis met den landstorm als sluitsteen voortbouwen. Ontegenzeggelijk moeten de officieren prestige hebben, maar men moet het aantal z. ï. niet te klein maken, een troepje van 40 man b.v. zou men zeer goed een officier tot bevelhebber kunnen geven. Tucht zal er moeten wezen, doch de vraag is slechts hoe die te kweeken, daarbij ia allereerst noodig de juißte tact én niet in de eerste plaats straf voor elk klein vergrijp, maar dat beteekent niet dat men eenige concessie aan de tucht behoeft te doen. De goede elementen in de schutterij zijn onvoldoende erkend, spr. zou die zeker in de landweer en den landstorm willen zien opgenomen. Het nut van dea landstorm tot dekking der mobilisatie moet, meent spr. niet onderschat worden, omdat zij dekking heeft achter borstweringen. Spr. meent dat hij in Kusland bv. op die wijze goede diensten bewees. De heer Don c k, die daarna het woord erlangde zeide bezwaar te hebben tegen 's heeren Menboom's opvatting aangaande den gewapenden landstorm. Hij meent ,dat door deze de beweging voor algemeenen dienstplicht zal worden tegengehouden. Men moet juist op grond van den leider komen tot algemeenen dienstplicht, en de teekenen duiden aan dat men daar ook in het land wel heen wil. Een afdoende verdediging is naar spreker'a meening van het plan des heeren Meij boom niet te verwachten. Z. i. verwacht men te veel van vrijwillige oefening, de noodige tucht wordt daarbij niet aangekweekt. Het i/genoegen" van die vrijwillige oefeningen zal onder het vijandelijk vuur wel verminderen. Het gebrek aan tucht weegt niet op tegen het nut dü vrijwillige oefeningen, en die tucht mag volstrekt niet in gevaar worden gebracht. Met verwijzinj; naar het Transvaalsche leger dient men hoogst voorzichtig te zijn, omdat ons volk geheel andere geaard heid heeft en het terrein hier anders is; bovendien ga; dat leger geen gelukkig voorbeeld van discipline. D( landstormtroepen des heeren Meijboom zouden, meen spr. achterstaan bij de tegenwoordige schutterij en z( bestemmen tot tegenhouder der cavallerio acht spr onmogelijk: kan men den landstorm-troepen inderdaai dergelijke eisehen stellen dan zou het aanbevehnj verdienen het geheele leger op dien leest te schoeien Alles dient vermeden om den vjjand het onderschei! moeilijk te maken tusschen oorlog-voerende soldatei en burgers; alleen de menschen die gediend hebben moeten voor den landstorm in aanmerking komen De heer ti c h a f e r deelt het ook door den hee Donek geopperde bezwaar om de grensbewaking o te dragen aan den landstorm. Ten onrechte beroep men iioh op Transvaal: de mannen daar werde feitelijk eerst goed in het einde van den oorlog, juis toen de discipline er in zat. Dat de landstorm zd kunnen blijven achter stellingen wordt door spi sterk betwijfeld; die troepen zullen juist de moeilrjks' taak van het veldleger krijgen volgens de plann* des heeren Meijboom. Spr. meent dat men de goefende mannen moet voorop schuiven en de misr geoefenden naar achter bjengen. Het uur was nu zeer ver gevorderd — ha) twaalf — en de heer F a b i u s merkte » op dat de discussies liever verdaagd moest worden. Immers de volksweerbaarheid w ernstig ter sprake gekomen en het zou aa beveling verdienen de mannen dier vereei ging hier te noodigen op eeu verdere v< gadering. De voorzitter zeide dat het onderwe natuurlijk niet uitgeput is en het bestuur l denkbeeld des heeren Fabius ernstig zal ovi wegen. Er werd nog kortelings een woord y repliek gesproken door de heeren Vos ma en Van T e r w i s g a, Waarna de heer M e boom nog opmerkte, dat tucht zeer v mogelijk is zonder strenge kazerne-iniddeh opgevat in den slechten zin. Men beho, zich niet blind te staren op de Boeren, do reeds in den aanvang van den oorlog, Spioenkop, toonden zij wat zij konden en Jameson-aanval bij Krugersdorp had reeds getoond. liet leger moet een f regelden veldslag kunnen leveren, de ta van den landstorm als grenswacht zal v geheel andere, doch niet minder groote l teekenis zijn. De moreele kracht van d landstorm onderschatte men niet. De vergadering werd daarna met een wo< van waardeering voor den arbeid van kapit Meijboom, door den heer Hoetink geslo De vergadering was geleid door den wa nemenden voorzitter, dr. G-. R. C. H o e t i t die bij de opening mededeelde dat een cc. missie uit het bestuur onlangs door Z. K. den Prins der Nederlanden was ontvang die met welwillendheid het hem aangebo eere-lidmaatschap der Vereeniging had i vaard en met groote belangstelling naar I bloei der Vereeniging had geïnforme Deze médedeeling was door de vergade met applaus ontvangen. --- Een scheidsgerecht. Onze oorrespondent te -totterdant seint: Het scheidsgerecht benoemd in de zaa Stolk contra de firma Van Gend en Loos . bij breed gemotiveerd vonnis uitspraak ged Het scheidsgerecht overweegt op grond va"* getuigenverklaringen, dat Stolk zelf de atding is geweest van do moeïijklieden die - zen zijn; dat immers, indiei Stolk zijne jiten èn als voerman èn tegemver den agen*i politie Baard ware nagekonen, alles nietn zijn voorgevallen. Overwegende, dat nu dt vraag moet _- het onjuiste standpunt hebben gesteld alsof ftolk ontslag had genomen; dat, aannemende at baas De Melker ter goeder trouw in den naliddag van 6 Januari 1903 deze onjuiste meeiing heeft opgevat, hij in den avond van 6 Jan. vel had kunnen begrijpen dat zijne opvatting iiiet juist was geweest; dat de directeur De Nooy, toen Stolk ook bij hem over het gebeurde kwam spreken, het onderhoud niet had moeten afsnijden met de mededeeling, dat de baas ontslagname van Stolk gerapporteerd had en dat daarmede de zaak was aigelooj.en, zonder dat door den directeur tot een nader onderzoek weid overgegaan; dat de directeur De Nooy meer in ,(en geest van de hoofddirectie gehandeld zoude lebben, gelijk die uit den reeds aangehaalden irief van 29 December 1902 bekend is, indien hij ot een nauwkeurig onderzoek was overgegaan; lat door dit nalaten van dit onderzoek het iniserstand tusschen Stolk en baas De Melker betendigd werd on Stolk feitelijk werd gebracht n den toestand van iemand aan wien ontslag is -erleend, hetgeen te wijten is aan den Rotterlamsclien vertegenwoordiger der firma; dat Stolk te recht kon meenen dat hij vanwege de irma ontslag had gekregen; dat op die gronden .chcidslieden de gestelde vraag onder 10. b e-estigend beantwoorden ; dat in het vorentaande reeds do beantwoording is gelegen van le vraag onder 20.; dat immers de directeur De s'coy de bevoegdheid miste om ontslag te vereenen en het derhalve van hem niet gerechtvaardigd was om door het nalaten van een onlerzoek dit feitelijk ontslag in het leven te roejen; dat op die gronden scheidsmannen de getelde vraag onder 20. ontkennend beuitwoorden; Overwegende dat uit een en ander volgt dat le bron van het gerezen geschil is gelegen in ___ misverstand, hetwelk alsnog tot oplossing lient to worden gebracht; dat immers nu door ms is beslist dat in de gegeven omstandigheden iet feitelijk ontslag zonder onderzoek niet ge■echtvaardigd was en partijen zich hebben verlouden om zich bij onze uitspraak neder te leg;en, de rechtsverhouding tusschen partijen thans ïog dezelfde is als op dat oogenblik van den 6 fanuari 1903, toen aan Stolk zijne schorsing [verd aangezegd; dat scheidsmannen een beroep Jioenop de hoofddirectie der firma Van Gend en ("__<_? met welwillendheid het door haar in te telen onderzoek te voeren en vertrouwen dat jij Jaarbij niet uit het oog zal verliezen dat hier cebroodwinning van een harer gezellen op liet s^l staat; dat scheidsmannen aan den voerman tolk op het hart wenschen te drukken om, pCht door de firma Van Gend en Loos zijne ehorsing worden opgeheven, tegenover een ieder retrouw zijn plicht te vervullen; dat ten slotte tan ondergeteekenden overtuigend is gebleken lat de verhouding tusschen patroon en werkman n dit bedrijf van partijen niet is zooals die beloort te zijn en zij de hoop uitspreken dat daar'n verbetering zal worden gebracht. --- Raad van State. . In de openbare vergadering van den Raad van '3tate, afd. voor de geschillen Van bestuur, was l;isteren ingekomen een kon. besluit toe ongei;rondverkluring van het beroep van den Raad ,ier gemeente Stad aan 't Haringvliet, tegen het ■ lesluit van Ged. Staten van Zuid-Hollaüd, waarbij goedkeuring is onthouden aan het besluit '-an genoemden Gemeenteraad tot opheffing der 'n 1857 tusschen de gemeenten den Bommel, Ooltgensplaat, Oudo 'i'onge, Middclhaniis -\n Stad aan 't Haringvliet tot stand gekomen gemeenschappelijke regeling betreffende het beheer en onderhoud van een grintweg tusschen genoemde gemeenten. Aan het Raadsbesluit ontbraken de daarvoor in de gemeentewet gestelde i-ereischten, als zijnde zonder machtiging van Ged. Staten en buiten medewerking van de 4 andere betrokken genieenten ter goedkeuring langeboden. --- Eene vraag van ongevallenrecht. Ter toelichting van de stelling, dat onze raden van beroep èn de centrale raad van beroep niet onbelangrijke rechtsvragen ter beslissing kunnen krijgen, vestigt het Wkbl. v. h. Recht de aandacht op eene beslissing van het Reichs-Versichefungsamt, vermeld in de Deutsche Juristen-Zeilung van . Jan, 1903. Zij betrof het volgende gev_i. Een arbeider, werkzaam op een Scheepswerf, gevestigd op een in de Eibe gelegen eiland, wilde, om zich V ivonds' na afloop van bet werk naar huis te begeven, gebruik maken van eer. stoomboot ter bereiking van den anderer. oever. Toen hij op de ponton kwam, was de boot reeds iü beweging; hij sprong hear na, doch kwam daarbij terecht tusschen dj boot en de palen,waarop de ponton rustte en bekwam ernstig letsel aan het hoofd. De „Berufsgenossenschaft", waartoe de werf behoorde, wees den eisch tot vergoeding af, omdat hier niet aanwezig was een bedrijfsongeval, maar een Ongeval van het gewone leven. Daarentegen besliste het „Scheidsgericht", dat hier wel van een ongeval in het beroep mocht worden gesproken, omdat de eiser, er van geen anderen weg om naar huis te gaan «Jon gebruik maken en deze weg bijzondere gevaren opleverde, die dus aan het bedrijf moch. .n worden toegerekend. Op het beroep van de Berufsgenossen schaft vernietigde het Reichs-Versicherungsamt laatstgenoemde beslissing bij zijn uitspraak van 22 September 1902. Naar het oordeel van den rechter in hooger beroep betrof het hier geen ongeval bij het bedrijf ontstaan en was ook geen zoo sterk verband met het bedrijf aanwezig om het ongeval op rekening daarvan te brengen. De omstandigheid, dat de overtocht voor den arbeider onvermijdelijk was, kon dit verband niet vestigen. Onze wet spreekt van een ongeval, den werkman in verband met de uitoefening vaD zijn beroep overkomen. Zou in het hier gestelde geval zoodanig verband mogen worden aangenomen? Het W. v. h. _?. zou meenen van niet. --- Gemeenteraad van Middelburg. Gistermiddag vergaderde de Raad van Middelburg. Veel belangrijks leverde het menu voor deze zitting niet op. ln een vorige zitting was door den Raad een besluit genomen om een post wegens armenzorg op de begrooting te brengen ter verzorging van een paar verlaten kinderen.(Het Burgerlijk Armbestuur weigerde ondersteuning t© verleenen, omdat het meende dat deze kinderen geen verlaten kinderen waren.) Ged. Staten nu keurden dat besluit niet goed, omdat naar haar inzien het Burgerlijk Armbestuur had moeten voorzien. B. en W. steden den Raad voor in beroep t« gaan bij de Koningin; dit voorstel werd echter verworpen. De heer mr. De, Veer diende eene motie in om het Burgerlijk Armbestuur uit te noodigen het uitgegeven bedrag voor zijn rekening te nemen en aan B. en W. te restitueeren. Met 13 tegen 3 stemmen werd deze motie aangenomen. Van kerkvoogden der Ned. Herv. Gem. was een schrijven ingekomen, dat zij voornemens zijn de Koorkerk af te breken.B. en W. wenschten bij de Regeering aan te dringen om dat gebouw van oude kunst te behouden, waartoe werd beslotan. Door B. en W. waren op het suppletoir kohier van den inkomstenbelasting geplaatst drie leden van Ged. Staten, buiten Middelburg wonende, en ecu deurwaarder bij het kantongerecht wonende to Vlissingen. Verschillende leden meenden dat dit onwettig is en de aangeslagenen werden dan ook met 11 tegen 3 stemmen afgevoerd. Met 8 tegen (i stemmen werd besloten geen nieuw contract met de ~Middelburgsche Courant' aan te gaan, daar het contract door haar was opgezegd, en een nieuw contract financieel te bezwarend voor de gemeente zou zijn. Het contract met het „Zeeuwsen Dagblad", sedert 1868 bestaande, en in 1877 hernieuwd, blijft bestaan. --- Uit den Leidschen Gemeenteraad. In de heden gehouden Raadsvergadering Werd als plaatsvervangend voorzitter, zoo noodig bij de eventueele stemmingen en herstemmingen ter benoeming van leden van den Gemeenteraad in het hoofdstembureau aangewezen prof. mr. S. J. Fockema Andraese, waarna ook de leden en plaatsvervangende leden voor de verschillende stembureaux werden benoemd. Daarop had plaats de herstemming over het amendement van den heer Pera op art, 38 der verordening op den invoer, het vervoer, den doorvoer, de keuring van vleesch en vee en den handel in vleesch in de gemeente Leiden, met het gevolg, dat het amendement werd aangenomen, zoodat de bepaling om gesteriliseerd vleesch voor rekening van den eigenaar aan het slachthuis te verkoopen, facultatief wordt gesteld. Besloten werd den naam van de Prinsenlaan, vroeger een onaanzienlijk slop, thans door bemoeiing van de gemeente een flinke straat, te veranderen in Prinsenstraat. Afgewezen werd het verzoek van den heer-G. H. Sijthoff, om bij rijdbaar ijs een vast getal baanvegers van de,gemeente aan te stellen en te bezoldigen met een daggeld van f 0.75 per dag en dit wel op grond, dat dit meer ligt op den weg van particuliere vereenigingen. Op haar verzoek werd de toelage van de gezondheidscommissie over 1903 door de gemeente te verstrekken, verhoogd met /'B3O en dit bedrag gebracht op f 1230. Besloten werd aan den uitgever van het Leidsch Dagblad voor den tijd van drie jaar op ta dragen de plaatsing van alle vanwege de gemeente bekend te maken aankondigingen tegen een vergoeding van 3 ets. per regel, onder nader door B. en W. vast te stellen voorwaarden. Daar uit een schriftelijke mededeeling van commissarissen der Stedelijke Gasfabriek bleek dat belangrijke toeneming van het gasverbruik een ruimere leiding van het Noorden naar het Westen der gemeente noodzakelijk maakt, terwijl tevens een mechanische transportinrichting voor de cokes noodig wordt geoordeeld, werd besloten voor de uitvoering dezer werken f 50,000 beschikbaar te stellen. Daarna had de eindstemming en vaststelling plaats van de verordening on den invoer, het vervoer, den doorvoer, de keuring van vee en vleesch en den handel in vleesch in de gemeente te Leiden. Ten slotte werd het tweede suppletoir kohier der plaatselijke directe belastingen vastgesteld. --- Drankwet. Door het hoofdbestuur van de Nederlandsche Vereeniging tot afschaffing van alcoholhoudende dranken is aan de Tweede Kamer een adres gezonden, waarin leedwezen wordt uitgesproken over de indiening van het ontwerp van wet tot verhooging van den accijns op het gedistilleerd en krachtig wordt aangedrongen op de volgende gronden : „dat het (hoofdbestuur) zich gevleid had met de verwachting, dat de ernstige bezwaren van verschillende zijden, niet het minst uit uw midden, reeds bij voorbaat uitgesproken de Regeering zou hebben genoopt van haar voornemen af te zien een dergelijk ontwerp in te dienen, „dat het zich verwondert over het feit, dat dit niet geschied is, daar do Minister zelf erkent vele van de bezwaren te deelen, die te berde zijn gebracht tegen een wetsontwerp van gelijke strekking door zijn ambtsvoorganger ingediend, „dat het met nadruk ontkent, dat de sterke drank bijzonder geschikt zou zijn als belastingobject, immers ~dat het voor de hand ligt, dat wanneer de schatkist in nog grootere mate afhankelijk wordt van het jeneverdrinken; de Regeering zich des te minder geneigd zal betoonen krachtigen steun te verleenen aan de pogingen tot bestrijding van het alcoholisme, dat bovendien een verhooging van den accijns op sterken drank tengevolge zal hebben, dat deze nog meer yervalscht wordt, waardoor de volksvergiftiging des te @* haar beslag krijgt, i „dat voorts niet vergeten mag worden, gelijk alle indirecte belastingen, ook de*^ het grootste deel moet worden opgebracW . de kleine luyden, die de minste draag» hebben, „dat de accijns op sterken drank t*"^ genoemd een „geld slaan uit een volks*^ waarvan dr. Kuyper eens zeide: „geld _*? t uit een volkszonde is een diep-onzedelij»?^ dachte, en die, eens post vattende, ge^ff blik van onze financiën benevelen moe*- ■ Program blz. 904), j „dat het met klem zich verzet tegen #^ spraak in de Memorie van Toelichting, niemand in de belasting op den sterken -y meer behoeven bij te dragen dan hijzelf f kiest, immers, ■' „dat het vaststaat dat de drank verjt wilskracht, het zedelijk weerstandsvefjïï ondermijnt, zoodat de alcoholist geen wty van wil meer bezit en beheerscht wordt de zucht naar alcohol, ,d „dat bovendien gewoonte, dwang, verlfH onjuiste begrippen over de werking van &*A cohol even zoovele factoren zijn, die den &jk heendrijven naar den drank, zoodat van w vrije verkiezing geen sprake kan zijn". --- „Vrede door Recht”. Ter behandeling in de algemeene verg<*jJ van den Algemeenen Nederlandschen J „Vrede door Recht" op Zaterdag 14 feTJI te 's-Gravenhage te houden, heeft het *"] bestuur o. a. de volgende voorstellen ged*JHj Het verzoek aan de Nederlandsche om bij het sluiten van tractaten steeds*! wederpartij er op aan te dringen, dat 9m paling zal worden opgenomen, volgen mogelijke geschillen, voortvloeiend uit <^Ë I prefatie dier tractaten, zullen worden g*3^' voor het Hof van Arbitrage. De vraag aan de Ned. Regeering om weging te willen nemen of er termen _^Ê I ten einde zich met de andere onderte^B I van de Haagsche conventie te versie het geopend verklaren dier convent'1-y a. w. dat alle staten, ook die, welke niey I den deelnemen aan het congres in 1893) * kunnen toetreden tot deze conventie. --- Ned. Zuid-Afrik. Vereeniging. De „Ned. Zuid-Afrikaansche Vereen1».) houdt Zaterdag 21 Februari te 1 v**** buitengewone algemeene vergadering in ''j gezindheid" ter behandeling van: Me--***-) gen van het Hoofdbestuur omtrent de of ting eener voorschotkas voor Zuid-^ mededeelingen omtrent de wij se van b6B'», van het oorlogsfonds; besprekingen ool|j hetgeen voor de „N. Z. A. V." te doe»' onder de gewijzigde omstandigheden. De mail van West-Indié", aangebr»% Havre per 6S. Prins Willem U, wordt avond met den trein van 11 u. 50 m* verwacht. --- ONDERWIJS. Academische examens. Amsterdam. Met gunstig gevolg lS m legd: het le natuurkundig examen -*jJJB heer A. Pliester; het propiedeutisch il J examen door de heeren G. J van Al>eld°" J. A. Koopmans. _4 Bevorderd tot doctor in d» godgeleerd!*^.! proefschrift: ~De leer der i-yinpatllie '' Hume en Adam Smith", de heer Johan -^ Appeldoorn, geboren te Haringen. i Leiden. De heer J. 1 van Royß,t•„' met goed gevolg het doctcraal examen rechten afgelegd. Jjf Leiden. Bevorderd tot loctor in de * wetenschap, de heer B. I. Drijber, fr Akkerwoude, op stellingen. Benoemd aan de openbareschool der 1* A No. 73 alhier tot tijdelijk onderwijzer*B^ I H. G. Luijks, tot tijdelijk onderwijzerei.-JL handwerken mej. R. de long en tot fLA onderwijzer in het teekenen de beer A. ■*" J. R. Bonnema uit Pattrswolde (P£^H slaagd voor het examen vsn machineJ^^B .aan de Kön.-Tecbnische H'clischule ïe^ '\ Door Gedeputeerde Staten van Fr goedgekeurd het besluit vin den gi van Schoterland, waarbj bepaald *_^| sommige dorpen voor 'i lierhaling-<"\. A zouden worden gecombireerd. De dit besluit omdat do ondervinding ha(! dat in die dorpen op ziel zelf liet li*r onderwijs geen recht van bestaan had- Examens van kantoorbediende^; Een commissie uit de Ifederlandsci' ring van Clu-istelijke Kmtoor- en Ü^jn lienden heeft een vragenljst verzonden*, j/l aaar aanleiding van het voorstel aan he. „, 0 aestuur om „eigen examens" in te s^ A ie afdeelingen wordt gevraagd a**o,)/! iischen kantoor- en hardelsbedienden J . oldoen. W j De gestelde vragen betreffen de wc°^ leid van het uitreiker van diploin**, / ïandels- en kantoorbedienden; den a* m liploma's; de wijze van toekenning; &Ji ;ing der examens; de toeating van vi le examens en in het ilgemeen het fjf Hat . °Ptreden van vrouwen als handels- en %f_T e^elidcu; de houding der organisatie ll0_er de °P kantol'*3ll werkzame vrouwen; "Zakelijkheid van samenwerking met an}vor6anisaties enz. ko-u Cui,i"i!,s;_o _ai in verband met de ingc-11 Wit v/o orden een rapport samenstellen. ---