Oude Nederlandsche kunst te Kopenhagen. De JKitmtchromk van 25 Febr. bevat eeno correspondentie uit Kopenhagen, waarin gewaagd wordt van eene tentoonstelling in het museum der stad. Het is de collectie-Heilbu-th, eene verzameling uit de laatste jaren, die binnenkort weer door den eigenaar zal worden van de hand gedaan en slechts tij» delijk in het museum is te. zien. Ze bevat veel oude Nederlandsche werken, waaronder' ItembraudVa bekende „Lueretia" uifc de voormalige verzameling-August Janssen. De directeur,, Karl Madsen, schrijft er ever in zijn aan het museum gewijd jaarboek ; hij houdt de „Lueretia" voor een portretstuk en wijst daarbij op het gemis van eenheid tusseben figuur en achtergrond. Behalve deze -bevat de collectie uog een kleinere Kembrandt, een studie-figuur voor een voorstelling van „Suzanna", en Wee stukken van Frans Hals. 't Eene is het bekende kleine portret uit de vroegere collectie Gumpreclit, heb andere eon mansportret uifc 1640, een breed-geschilderd eu zeer karakteristiek stuk vau den meester, dat in 1917 uit particulier bezit in Holland ep de kunstmarkt kwam. Verder talrijke goede Hollandsohe werken van Jan Steen, Cuyp e.a. Onder de zeer oude kunst bevinden zich ook enkele Nederlandsche werken: de beide stukken vau Mcstaert uit de collectie-Kauf^ mann en ean 'bij-zonder fijn mansportret vau Amhrosius Benson. Een interessant vrouwenportret, dat op naam van Lucas de Heere staat, houdt directeur Madsen vcor een werk .van Nicolaas Neufchatel. Mevrouw Geertruida van Vladoracken gaat met haar echtgenoot Jan Pcortenaar een tournee maken docr Schotland. --- Kunstveiling. Te Parij-s wordt den 4don dozar in den kunsthandel .Geoo-ges Petit do artistieke *ira;ktenscha*p ■van Goorgc-s Petit geveild, bestaande uit -moderne schilderijen ca ikinij.stvcorwcr.pe'a h©ne-vens 18de csuwsoho-. ïnautoekin. Bij. ds* sdiildew rijen is werk van de Barbizonners, van Jongkind, van Besnard, Boudin, Guillaumin, Le Sidtener, Monet, Moreau, Raffaolli, Sisley, Stevens e.a.; voorts zijn er bronzen van. Barye, Beeldhouwwerk van Houdron en Clodion, kost bare oude juweelen, enz. --- Tooneel te Parijs. (Van onsen gewonen briefschrijver.) Thédtre. Moncey: La Puissance des Tén-cb-rcs, vijf bedrijven, door Leo Tolstoi. De Rus Pitoeff is een merkwaardig mensch en een groos artist. .Tijdons den oorlog trad hij met zijn gezelschap op te Genève. Later maakten wij, hier met hem kennis in het Théatre des Arts, waar hij eerst „Le Temps est vn songe" van 11. R. Lenormand en vervolgens „Les Ratés", het aangrijpende werk van, dienzelfden Franschen schryver creëerde. Na een nieuwe serie voorstellingen van heta cerstgenocindo stuk in het Thédtre des Arts is hij thans neergestreken in het uitmiddelpuntige volks-schouwburgjo in de' Avenue de Clichy, dat eveneens onder directio van RodoJphe Darzens staat, en waar zijn gezelschap nu eene reeks opvoeringen gaat geven van Russische stukken. Het eerste, Tolstoi's „Macht der Duisternis", is er gisteren voor het eerst gegaan. Een merkwaardig mensch. De Franschen, de Parijzenaars althans, mogen hem' niet.' Ze erkennen zijn 'buitengow-ono qualiteiten als regisseur en metteur en scène, maar -betwisten dat hij een groot acteur zou zijn. Dat verhindert naar bun oordeel zijn uiterlijk en zijn manier van praten. Hij heeft alles tegen: zijn lange, magere gestalte, zijn gezicht dat met de vooruitkomend© onderhelft en den stompen neus niet van 'een Adonis heeft, zijn doffe stem, de moeite die hij schijnt te hebben om scherp te articuleeron, wat toch voor het pittige Fransch' absoluut noodig is. Men kan dat alles toegeven, zolfs erkennen dat hij een zekere eentonigheid van gebaren hoeft waarvan het moeilijk te zeggen is of ze al dan niet opzettelijk is. En toch, c-n toch... welk een geweldigen indruk weet hij te maken, met al zijn gebreken en onvolkomenücden. Telkens en telkens weer schept hij de atmossfoer van het stuk, zoo dat men voelt: zoo er». niot anders heeft de schrijver het gewild. Weinigen weten zoo sterk als hij het diep"O. wezen van een persoonlijkheid te benaderen ei uit te drukken. Zijn stil spel is schitterend Mn juistheid; de wijzo waarop hij bijvoorbeeld stilzittend een reeks verwijten over zich kan Jaten gaan onvergelijkelijk. Wat doet het er dan toe of hy niet geschat zou zijn om „Lo Cid" te spelen of Cyrano? Hij heeft in het répertoire van zyn eigen land gelegenheid genoeg zijn gaven te doen waardeeren en ons te ontroeren door de uitbeeldmg van die vreemde, intuïtieve figuren, die wo m alle Russische werken tegenkomen en waaruit we moeten trachten ons zoo goed dat voor een AVesterling mogelijk h van do Slavische ztel een voorstelling to maken Da tragische, kracht van het verschrikkeiijko dra-ma van Tolstoï hoeft Pitceff met ïijn gbzei! schap docr spe. er. regie wei bijzonder sterk doon gevoelen. NikiW, do hoofdpersoon -'s do domme, aorgeloozo leeghoofd, zwak, Inl, genotauchtig. Even onwetend als met 'eon 'enkele uitzondering heel zijn -boeren-omgeviing het is laat hij zich leven meor dan hij leeft. L'it zwakheid verzet hij zich niet tegen do misdaden v«n Bijn moeder. Matrena, en zijn niaitretee, Anissia, do vrouw van hoer Petr, en hii vindt * het eigenlijk heel goed dat Anissia Petr' met vergif om zeep helpt en dat hü nu de ri.lkc beer wordt en een ander voor zich kan aten werken terwijl hijzelf luieren en drinken kan Uit zwakheid alweer en uit an<-st voor o-nidekking geeft hij toe aan den aandraai--*- der beid© vrouwen en 'begraaft — levend t—° heit kind dat Akmihna, dochter uit een vroeger linwchjk van Pcir als gevolg van hnn verheuèm% ter wereld heeft gebracht. Maar dan komt liet k-rouw, de ontzetting over zijn vreenhka daad het „beterc-ik" dat bi,' va.n zijn vader, den braven Akim, geërfd heeft - Het brengt hem tot zijn zeïfmoord-pogino- on men dio yéfrijdelt tot zijn bekent eni", midden in de pret van de bmiloft van Akoulina en aijn bede aan aiflcii hem zijn zonden to vergeven. Voor Tolstoï was die ibekcering, dc triomf van Aka-m den godvruchtige, den bravo, hoofdzaak, — maai- hij heeft hoei dio boercn-oin> onwetendheid, verwildering en gewetenloosheid zóó zwart en stede geschilderd, dat het berouw (dat toch eigenlijk mear uit zwakheid dan uit aangeboren goedheid voortkomt) ran Nikita en de hoogea-o levensopvattingen van Akini en Marina, "een vroeger docr Nikita verleid meisje, er maar een zwak sprankje licht in kunnen brengen. Hoofdzaak blifft voer ens de magistrale schildering van dit milieu van domheid en bestialiteit. De opvoering was, ook buiten het spel van Pitoeff-Nikita, bijzonder goed. Met sobere, hoogst eenvoudige decors waa een grool, effect bereikt, zoo was een omgeving van een boomgaard mot enkelo lijnen met drogend waschgoed en een knappe belichting bijzonder suggestief aangegeven. , Enkelo tooneelen speelden go woonweg voor een fond van zwart doek, waardoor lango en ingewikkelde décor-vernndarmgrn vermeden konden worden, —en zo „deden" hot or niet minder oni. Dat ia een gevolg van de grooto homogeniteit die in het uitstekende Pitorff-cnsemblo bestaat. Met uitzondering van Anissia, die wat minder voldeed, waron allen werkelijk zeer goed. Bijzondere vermelding verdienen mevrouw Pitoeff in do rol van een meisje vau tien jaar, dechtertja van Petr en Anissia, wonderfrisch en juist; Mario Kalff,, dio van de kloine rol van Marina iets heel moois maakte, zuiver en gevoelig: Jim Ges-aIA--, die een sohitte-rendo creatie te zien gaf van de figuur van den soldaat-boerenknecht Mitricb, eon „filosoof", die door sijn leven in dienst «n in de stad een weinig meer ontbolsterd is dan zijn omgeving. Mademoiselle Reiehen had sis de oude heks Matrena goedo oogenblikken. Hort was prachtig als do oude, geborneerde Akira. Mevrouw Rosehina^lnsanowa (Akomlina) zal haar verschrikkelijk Russisch accent, hetzelfde, dat (maar dan gelukkig in wat mindere mate) bij Pitoeff zelf nog zoo hinderlijk is nog wat meer moeten zien kwijt to raken wil men haar optreden kunnen waard eeren. Ik geloof niet dat in liet algemeen deae reeks voorstellingen bij de Parijzenaars veel succes hebbon aal. De;» kunst is er niet oen dio hen op den duur boeit of interesseert, al zal ise in het begin wellicht een sutcés de cu-riositê ontmoeten. Ik vrees daarom dat we het Pitoefï-cinsemblo niet zoo héél lang hior zullen sien. Maar zoolang zo er zijn mogen we swj wel in ocro houden, want het is werkelijk iets heel bij'&cnders dat zo té zien gevon. --- Wetenschap. Afwatering in en wan Noord-Brabant. In de jongste vergadering van het Kon. Ned. Aardrijkskundig Genootschap te Amsterdam heeft de heer W. G. C. Gelinck, hoofding.-directeur van den Rijks Waterstaat, een voordracht gehouden over bovenstaand onderwerp.: Achtereenvolgens werden besproken: de vertikale vorm van Noord-Brabant, dc richting der bodemverheffingen en de aanwezigheid van leemlagen; vorm en hoogte van de Peel, aanwezigheid van steenkolen aldaar, ontginbare hoeveelheid en ligging. Voorts het verband tussehen da plannen tot kanaalaanleg in- en ontginning van do Peel met den toekomstigen mijnbouw. Nadat de algemeeno loop der kleino rivieren in Noord-Brabant was aangegeven, en herinnerd was aan het graven van de Zuid-Willemsvaart, werden liet systeem van voeding der kanalen, (in verband met het Maastractaat) en de Dommel-vcrbetei-iugen vóór 1893 behandeld. Daarna kwam aan de orde de verdeeling van de hoeveelheden opperwater der grooto bovenrivicren vóór de verlegging van elen Maasmond en de uitvoering van dit laatste werk, waarbij de geografische toestand, die vóór den St. Elisabothsvloed in 1421 had bestaan, in zekeren zin werd hersteld. Vervolgens besprak de heer Gelinck da werken tot herstel van verkeer en afwatering, welke als gevolg van de Maasmond werken noodig waren, waaronder de electrische poklcrbemaïingen, de sluiting der Heerenwaardensche overlaten mét do verhooging der Waaldijken als gevolg van de verlegging van den Maasmond en "do voordcelen van dat werk, zooals dozo o.m. tijdens het hoogwater in den winter 1019—1020 zijn gebleken. De aanleg van het Wilhelminakanaal en do kruising vau dat kanaal met de kleine rivieren èn beken, de keuze van het tracé rail dat kanaal in verband met den vertikalen Vorm van de. streek; de Maas eu de werken voor de Maaskanalisatie met den aanleg der complementaire kanalen tot verbinding met de Waal en niet do Zuid-Willemsvaart, alsmede de jongste uitbreidingsplannen hiervan in Zuidelijke richting werden even^oo behandeld, en een natlere beschouwing gegeven van het hoogwater in den winter 1919—1920 en van het vraagstuk der Eeersehe Maas. Ten slotte decldo spr. een en ander mede over de verdere aanhangige plannen tot verbetering van de afwatering in do geheele provincie, daartoo verdeeld iv enkele grooto complexen, waaronder het stroomgebied van de Dommel en de Peel, in verband met de meer moderne eischen voor rationeele landbouw en ontginning, die vooral voor Noord-Brabant van belang zijn. De voordracht van den heer Gelinck werd door projecties en kaarten toegelicht. Prof. Kleiweg de Zwaan bracht hom namens bert bestuur eu do aanwezigen dank voor ïijn belangwekkende mededoelingen. --- Het Regenkind 'ln*/ auteur van „Patricia Brent". ' 20 -*'iiu Uit"11 6n het "Regena-and liepen den j- en gingen langzaam in de Zp al Va« Sandgatei. Bcrasfond haalde 1 °'rder^.ln de warme lucht, die frisch bleef J;'vGn v' 2lhen geur van de zee. Nooit van zijn .^eld ' v0,Hl? '-rr?2* bet Regenkind, zelfs in dezen J^ te 0 y zich ter zijde- om er zich iTB*ÜJcv *Ul§ein en. zag, dat ze hero. aankeek. I;mr gli^j'aiS glimlachte hij en hij zag ook Vbf-?n- - ' k di i, i!l'X:t om; '"' vervo]S^at u°* {le , 'Jent °r?'^ligo of de minst nieuwsgierige ,'-2 ou ü-o Zlh ooit heb ontmoet." j nik o ISS(,hien," voegde hij er aan toe, ]Z °°gpni'?.Verscliillig voor alles, behalve voor bliitenJU|..""lk, niet nieuwsgierig naar alles, wat * 'JP balt '"C2iclltekL'ing lig*-" vGer avdel voorfioofd en om den doffen schedel was saamgeschoold, een zware nacht als waarin werelden zich wringen in hun geboortefoltéringen en lillend worden opgebracht van uit het zwoegen, de ongekende arbeid. „En deze dan weer liefelijke, dan weer grootsche wonderes blijken steeds, als zij zich aan onzen betooverden aandacht weet- onttrekken, zich een wijle te hebben laten waarnemen gelokt en bevangen door een eindeloos- he-werand eu monotoon ritucel van in zichzelven prevelen, dat deze eenzame doét, over oi' tot eëne, die iji de laatste afgewende vereenzaming eu verstildheid van het aardsche leven nei.werd liefgehad." ° --- HOOFDSTUK XII. De negen-en-dertig artikelen. I. Toen ze terugkwamen van hun wandeling, was I.ola dadelijk naar haar kamer gegaan en was niet eerder iv de eetzaal'verschenen, dan toen Beresford reeds' half klaar was met den. lunch. Do eloteelinge verandering in haar geheele optreden had hem verwonderd; maar hi] was vastbesloten, dat ze geen reden zou hebben om te denken, dat hij wilde profiteeren van iemand, met wie hij per slot van rekening maar toevallig kennis had gemaakt. Toen hij klaar was, verliet hij do eetzaal en eenige oogenblikken later het hotel. Dien middag bracht hij door met wat rond te slentereu in de stad, en hij maakte meteen van de gelegenheid gebruik wat roode rozen voor Lola te bestellen Hij keerde eerst tegen zes uur terug, ging naar ziijn kamer en voelde zich onvei-klaarba!-,r vermoeid. Hij ging op zijn bed liggen, sliep tot bijna acht uur en was weer laat aan hot diner. Toen hij half klaar was, stond Lola op, verliet met een vriendelijk knikje de eetzaal en dien avond zag hij haar niet weer. Hij merkto op, dat zo geen bloemen droeg. . 'Later, in den rooksalon, kwamen verschillende heeren naar hem toe; om te vragen of hij weer beter was. Hij verwonderde zich over deze. bezorgdheiden ook over de vriendelijkheid, die ze allen- toonden. Hij vond het allesbehalve pleizierig, dat zijn ongesteldheid algemeen ge. bruikt werd als aankneopingspunt. Hij herinnerde zich de bezorgdheid, dio de gérant dien morgen geteemd had en plotseling begon hij te begrijpen dat zijn bekendheid met Lola Craven aansprakelijk was voor al dezo belangstelling. Hij ying eenige woorden van verschillende, gesprokken op.'en het werd hem duidelijk, dat de komst iji Folkestone van de erfdochter, 'die 'do geïllustreerde bladen beroemd hadden gemaakt, eèn gebeurtenis was van het grootste gewicht en belang. Hij merkte op, dat de audere gasten zwegen, oró naar haar te kijken als ze voorbijliep. Wanneer zo de eetzaal binnentrad, verstomde oven het gegons van de gesprekken. De hoer Byleg, de maitre d'hotel, Weef hij den.ingang talmen, totdat zo beneden kwam, ging haar dan voor haar haar tafeltje en bleef, vcor de rest van den maaltijd, in haar huurt rondloopen, als met arendsoog©*a zoo venijnig loerend, dat de kellner, die haar moest bedienen, daardoor al fouten beging. Vnn die gelegenheid placht de heer Bytes gebruik te maken. Hij schoot dan toej, , vernietigde d&ft ondergeschikte) m wanneer hij zich fter.*», - bedwingen, door min of meer mimiek" KistpiP6l'S i eptet' g«om.poneeard voor en bet 7?VOBd v<*>r het eerst uitgevoerd door ditVnT'06 geWuw-Sexteit. kad, zooal9 wiJ noemen, een „vriendelijk" succes. Maar »en ilffli? ik opgetrokken wenkbrau- C Tife houders en andere teejuist niet ° -met die' bijvalsbetuigingien nu Eu ik d 01®3 ln overeenstemming waren, ïvèï ry-Z 1 a's de Nederlander nu eens Bit ]ti ware- W tZJZi? ze"fc natuurlijk neg niets vóór het nf 'il£,b W€rk- Wa*nt het publiek kan Jl'a»l r-.,™060* synthetisch beschouwen, "tandm +1 lets van uit e,SIt he>Paaid taila ]■/ vaai'>Z\ bef! vaak gewichtige dc«aiaeiie 'clpmerkt. Met vooropgezette cad^11 Van tonaliteit, vamnschemia en iftziohtCei!nig6ll *ko:mt mm niet *°*een zuiver giriaeta C"-dat Piip,ei' van 'beel andeire he~ muzioi Welgaat. j_n haar wezen ia deze "ien ni .^^n-'aol. Hij behandelt de stean*, kQ zicü 'Cien b-orizontale consequentie, wel-B*öort I,aan verticaal resultaat niet i-endesi^1 daai-om vooral op verticaal-hocnïpoh en .^a-s'fischeii indruk maakt. Pijper 1S Septet allerminst een chaos, kan Ze^ keel goed, wat liij wil en hij: Wttet Wat hij wil. Er is een then,at- v CT;de n de behandeling der ■■^'uit ~~" mieïl denke b.v. aan het gei'dee eil v 1 ke^ tetraichord-tihemia door alle te spi-pV66ll' om van andere theana's niet een h^f1 — en de behandeling zelf toont Uie]ji -y. PP6' nitineniend boheerschte techzOkei-e v di^ beheereching getuigt ook de OqJj ,! -^sn-diga behandeling vau deh vorm, klink* aariwending van het coloriet. Alles 2r>oai* iv- k k®ll ervall overtuigd — precies ■En " v-'*'.*61' bet zioh heeft gedacht. pijper heeft talent. Persoonlijk, 'BS v, , talent. Men voelt s-oen episrouisciUalit '+ Hier spreekt een indivi-I'^ess zekeren zin is hier oók geen itlZ& Vari experimenteeren. v°or jn- . Qcb ontbreekt aan deae muziek drift t l 6 da^' belet, er voor in geest-. e t><ïiT i^^en. lets, wat de persoonlijkheid, 01lbQ£o Van Pijper betreft. Hefc warme, inspij enthousiasme van een geoen* ej,^, inenseheiiziel. Hetgeen ik met 'Uen. T\ woord hefc ethos zou willen needen jj,]626 muziek heefb op mij heel sterk sl-eta v Uk ëemaa^t van een _~Geist der Vit^^^-^int". Het een voor het ander is v°oi-al^uWoc"u geestig. Maar ik voel in alles 1,^>a*nt*w' Par°dieerende. Niet alleen in de C'raaÜn'tnU:lle'" :me'ti kaar SraPPige ver" *ala & Tan een stukje uit Strauss' Donauj)ï>ass,aaar °'ok in de '«Pastorale" en in de Io°PJB 6"» in welke Pijper haast een t>^fujufc te nemen met de contrapun- C'rtQ!m ~ iv- s-besi klinkt de .negatie. Ur*' kaar ze'^3 ™ détails, b.v. waar Pi ï boom-partij soms heel hoog, die w