(Ingezonden Mededeeling) ■ IEMANDVANSMAAKomr-Er* GEZELLIG INGERICHT INTERIEUR WENSCHT. NEEMT VASTE TAPIJTEN S?KARPETTEN MET EFFEN-TAPIJT-RAND DEZE MAKEN MET MOGELUK UW WONING GEHEEL NAAREIGEN SMAAK ARTISTIEK INTERICHTEN EN ZUN ALS VLOERBEDEKKING VEELWARMER DAN avFARKETVLOEREN ENZ. tfmmmSts. VERGELIJKT BIJ UWEN èdËMmmV-. INSTALLATEUR DECOL* flrl^ft LECTIES VAN DEZE TA: WfffA ii M ' PIJTEN EN KARPETTEN, VOORZIEN VAN NEVEN*£Jfew>S 0 STAANDSTEMPEL,MET t",3Tt" ANDERE STAALBOEKEN INDIEN NIET BIJ UW LEVERANCIER VERKRIJGBAAR.VRAAGT INLICHTINGEN BIJ FIRMA B.van MENTZ OEN HAAG-AMSTERDAM-ROTTERDAM-UTRECMT-GRONINGEN LEVERING UITSLUITEND DOOR DEN HANDEL Hff?fp*^^*"^"***. i &IMIIII iMmfMfaKMUM^ljßlWll'll^ iflllfiN . ...... --- (Ingezonden Mededeeling.) TH. A. DE KOSTER '^V Ruysdaelstraat 92/94 AMSTERDAM. Tel. 20086. Centrale verwarmingen met gas. --- (Ingetonden Mededeeling.) \ Tfl^l».***^p-»**%|fl" ■ Emmastr. 35*37 A'damlêl 23242-232521 I Meubileering Betimmerinqi 35 Modelkamer-a JL --- Kunst. STEDELIJK MUSEUM. Ned. Bond voor Kunst in Industrie. Gistermiddag werd in het Stedelijk Museum de tentoonstelling van den Nederlandschen Bond voor Kunst in Industrie geopend in het bijzijn van een talrijk en belangstellend gezelschap. De voorzitter van den bond, de heer P. JL Cochius, heette de aanwezigen welkom en herinnerde aan de eerste tentoonstelling in November 1925 te Haarlem gehouden, die een groot succes ie geweest. Onze bond, aldus de spreker heeft zich lot taak gesteld de veredeling van het massa- en het serieproduct, (dus industrieel product) en de. industrieelen, die zich in dienst hebben gesteld van dit denkbeeld, kwamen tot het mzicnt, dat het noodig is, hun product onder den naam van den kunstenaar in den handel te brengen. Dit dwingt hem daarvan de consequenties te aanvaarden. Immers kan de industrieel nu niet meer (zooals dat vroeger het geval was, d.w.z. zoolang de kunstenaar niet werd genoemd) naar eigen verkiezing in het ontwerp veranderingen aanbrengen. Teneinde succes te hebben dient de kunstenaar der industrie zich terdege van de techniek op de hoogte te stellen. Dit brengt derhalve met zich een innige samenwerking in de fabrieksbedrij ven van techniek en kunst, van wetenschapsman en kunstenaar. _ De industrieelen, die tot den bond zijn toegetreden, werden daartoe door het bestuur uitgenoodigd op voordracht van een college van kunstenaars, die het z.g. bondscollege. vormen. Dit bondscollege wordt samengesteld door de VA.N.K., het Museum van Kunstnijverheid, het Instituut voor Sier- en Nijverheidskunst, de gezamenlijke kunstenaars aan de toegetreden industrieën verbonden, alsmede door enkele industrieelen (waaronder de voorzitter). Verder treedt dit college op als adviseur in alle aesthetische aangelegenheden en als jury voor de tentoonstelling. De aesthetische leiding van den Bond is derhalve in hoogst ervaren handen. Nog moet worden opgemerkt, dat do cisehen, die aan het lidmaatschap van den bond gesteld worden, vrij hoog zijn, zoodat dientengevolge de groei van den bond uiterst langzaam gaat, maar lijn succes daardoor ook wordt gewaarborgd. Dit verklaart dus, dat het getal leden momenteel nog «eer klein is. Voor deze tentoonstelling werden echter, evenals dit de vorige maal het geval war, enkele industrieën, die zich reed? in onze richting hadden georiënteerd, tot deelneming uitge noodigd. Van de verschillende, ter tentoonstelling vertegenwoordigde industrieën gaf do heer Cochins vervolgens een overzicht, waarbij hij den nadruk legde op de bescheidenheid yan de poging van dan bond. Aan het slot van z;;n red* richtte h„ zich met een woord van dank tot de leden van de tentoonstellingscommissie, de heeren Copier, De Leeuw. Tierie. Wolina ( _ Muntendam voor de insnanning, die zij zich voor de inrichting hebben getroost. Aan het slot van zijn rede verklaarde de voorzitter de tentoonstelling voor geopend en noodigde hij de aanwezigen uit tot een rondgang door de zalen. --- De tentoonstelling Het is een bezienswaardige en tevens een ver heugende tentoonstelling, die de Nederlandsche Bond voor Kunst in Industrie in het Stedelijk Museum heeft, ingericht; bezienswaardig voor diegenen die de waarde weten te schatten van een schoon gebruiksvoorwerp, van een vaas, een meubelstuk, een aardewerkschotel of wat het ook zij, waarin sierlijke vorm o£ nobele lijn getuigen van den geest van den kunstenaar, die de materie waaruit het ding gemaakt la, zoo wist tr vormen dat het méér ia dan slechts het ding: een kunstvoorwerp. En verheugend is deze ten toonstelling in da eerste plaats, omdat zij ons laat zien, wat door samenwerking van kunste naar, industrieel en uitgever bereikt kan worden «n wat men door dezt> samenwerking voor betrekkelijk lagen prijs aan goede en deugdelijke voorwerpen, die aan den schoonheidseisch voldoen, aan het publiek kan aanbieden; verder — en dit geld dan eigen de kunstnijverheid in het algemeen — door het aantal nieuwe ontwerpen, at men er bewonderen kan, er zijn voorwerpen die nog nimmer tentoongesteld werden, hetgeen immers getuigt van een levenden scheppingsdrang van onze kunstnijveren, die niet bij het oude zijn blijven stilstaan. wij willen van deze tentoonstelling geen beschrijving geven welke naar volledigheid streeft; daarvoor zie men de catalogus. Slechts enkele bizonderheden. die ous bij een rondgang door de zalen waar het al is ondergebracht getroffen hebhen. T«n earste dit: da smaakvolle inrichting van net geheel, dat ook inderdaad een geheel vormt pn waarvoor men den architect H. Wouda, die <-e indeeling van da versohillende zalen ontwierp dankbaar mag zijn. Zoo is de naast de tuinzaal gelegen zaal zeer geslaagd in verschillende ruimten verdeeld, wa.ar de meubelen goed tot hun recht komen; de hoekzaal waar langs de wanden tal van voorwerpen uitgestald zijn heeft in llet midden een verhooging gekregen die zeer tot iging ervan bijdraagt. Bij liet betreden van da tentoonstellingsruimte komt man in ean afdeeling waar de lettergieterij ..Amsterdam" en Joh. Enschedé en Zonen in mooi drukwerk boeken en rijmprenten de toepassing der Hollandsche demiaeval en van ander,*, lettersoorten den bezoekers vertoonen. Aan de zoldering een geestige lamp van Gispen. De nieraan grenzende vertrekken, drie. in getal, laten meubelen zien, van de meubelfabriek L.O.V. in Oosterbeek, eenvoudige en mooie ontwerpen van Muntendani, van Metz & Co., Liberty en van "ander & Zonen. Vooral de eerstgenoemde, een serie eiken meubelen voor huis-eetkamer verdient vermelding. In de afdeeling van Liberty staan . takende meubelen van Fenaat. lets bijzonders is het behangsel dat den wand tooit, een papi»ir met stroovezels bedekt, dat een gouden glans geeft. Hoe met eenvoudige middelen een artistiek a-fect bereikt kan worden kan men hier zien aan de vaas met takken bloeiende brem die van een Japansche schoonheid zijn. Pander toont meubelen door Wanda ontworpen. In den doorloop naast deze als vertrekken ingerichte ruimten staan unica uit leerdam, metaalwerk van Eisenloeffel en verder mooi aardewerk van de Plateei'oakkerij „Zuid-Holland". De hoekzaal bevat een groote hoeveelheid glaswfrk, waaronder ook weer unica, die toch terwille van het uiterlijk aanzien niet gemist konden worden. We noemen een goud gele vaas van Lebeau, aardewerk van de „Ram" in Arnhem, tafelgoederen van Van Dissel. Tenslotte daarnaast verpakkingsmateriaal, eenigszins zondering glas in lood en tapijten, die we mede met "e in andere zalen opgehangen tapijtwerken niet °e gelukkigste inzendingen achten. In haar geheel geeft deze tentoonstelling een reeks van verbruiksvoorwerpen te zien op enkele uitzonderingen na massa- on serie producten, meubelen zoowel als glas, aardewerk, zoowel als lampen die aan hetgeen men op het gebied van schoonheid verlanken kan voldoen, die in prijs niet hoog zijn —en die, naar wij van harte hoopen eens de overwinning zullen behalen op de smakelooze en geestelooze salonprullen, die helaas nog in tal van winkels als „kunstvoorwerpen verkocht worden. --- PRINSES POLA! I. Een grande amoureuse. -De diva die niet in het gareel kon loopen-„Ohlids of impulse” ....die men ailes vergeeft, -Pola's stemmingen. Er zal wel nooit een «migrant over de Amen kaansche grenzen zijn gekomen die «w"1*»"' ruimte heeft gekost aan de *™?W™& pei als Apolonia Chapulez, vijf jatr «l Berlijn naar Hollywood verhuisd, haar _cr£e Éegonnen als tingeltangel-juffrouw^« •t de feestelijkheden behooren: bezichtiging van Pressburg, bootvaart over den Donau van Pressburg naar Boedapest, feest- Eouper na het concert te Boedapest, bezichtiging der stad, een uitstapje na ir Boedapest en afscheidsfeest met de zangers der „Boedai Dalarda". Te Weenen: Officieele ontvangst ten stadhuize te Weenen, uitstapjes door Weenen en naar Baden, in welke plaats „Apollo" gast is der gemeente. --- DE ELLENDIGEN. Naar motieven van Vietor Hugo's roman ontleend. THEATER TUSCHINSKI. Een Fransche film, die in vele opzichten doet denken aan wijlen het product-Gaumont: al dadelijk als de hoofdrolspelers en speelsters worden voorgesteld aan het publiek, en de groote koppen op het doek komen, één voor één mte oen trekje dat karakteristiek is voor de functie die zij straks in het druma zullen vervullen. De gemeene geant, die altijd aan geld-tellen denkt, de arme Eponine, die haar dochtertje moet afstaan, de edele pastoor niet zijn vredig, indrukwekkend gelaat, de galeiboef om wien» rampzaligheden het gansche scenario draait, de kleine Cosette, Eponine's dochtertje, dat bewijst dat ook Frankrijk zijn wonderkinderen heeft, de al te plichtsgetrouwe politie-commissaris, voor wien de doode letter van de geschreven wet de grondslag is voor al zijn doen en laten in en buiten functie. Vietor Hugo's werk „Les Misérables" is niet voor het eerst verfilmd, het biedt zooveel verschillende aspecten, er zit zooveel romantiek in van de oude school, de ellendigen zijn zoo hevigellendig, de edelmoedigen zoo grondig-edelmoedigi, de conflicten zoo bar en schrijnend, dat er dankbare filmstof in zit voor dozijnen films tegelijk. Ik herinner mij een vroegere seriefilm „De Ellendigen", die er öök mocht wezen, en die weken achter elkaar de menschen deed sidderen bij velerlei noodlottigbe.len, wichtend, wachtend tot de boosheid gestraft, en de deug dbeloond zou worden. Zij wachtten nooit tevergeefs, behalve dan dat de galeiboef het. wel wat n.enschonteerend hard te verantwoorden kreeg, en dat de arme Eponine stierf zonder haar dochtertje terug te hebben gezien. Diezelfde hardvochtigheén maken natuurlijk ook deel uit van dit secnario, dat geschreven is door Henry Tescourt, die de meest-dramatische climaxen uit Hugo's werk aanéénreigue met zijn vulpenhouder, en het geluk had voor de vertolking van de rol van den ontslagen galeiboef Jean Paljean, een acteur te vinden (Gabriel Gabria), die de hele film draagt en opvoert door zijn groot dramatisch talent. Wat Jean Valjean te verduren heeft, laat dit eerste deel van de film zien (volgende week komt het vervolg-en-slot): hoe hij verjaagd en gewantrouwd wordt, omdat hij een rood paspoort heeft, en hoe de boosheid «n de wraakzucht uit hem worden gebannen door den goeden geestelijke, die hem herberg verleent, en hem door een daad van menschenliefde tot inkeer brengt. Zijn naam Valjean schaft hij af, hij wordt „Vader Madeleine", een man met evenveel zielskracnt als spierkracht, een reus, die zich opwerkt tot gezeten fabrikant, en in.iire van een bloeiende ».»e--meente. Daar doet hij vele dappere daden; uit «en brandend huis redt hij drie reeds-verlorengawaande kinderen, onder een omgeslagen vrachtkar uit, haalt hij een zwaargewonde, door sijn stoere schouders onder het voertuig te zetten, zooals hij dat eenmaal i-n het bagno deed, waar zijn medegevangenen geen beweging in een kar konden krijgen. Maar juist .deze edelmoedige daad helpt hem In de misère, want de stroeve politiecommissaris van het dorp, Javert, die zijn carrière begonnen was als bewaker in het bagno, mompelt dat hij slechts één man ter wereld kent die tot zulk oen krachttoer in staat is Vaa dat oogenblik af brengt Javerl) den steende s-noodlota aan bei Jollen, en **-eldr*. euchi de edelmoedige Jean weer achter de tralies, die hij echter verbreekt om zijn eed, het dochtertje van Eponine te helpen, gsetand te doen. Wat dit tweetal, vervolgd en opgejaagd, beleefden, komt volgende week op het doek. Op het tooneel dansen twee goede bekenden van het Amsterdamsche publiek, „Erry en Mem", pen Weensch danspaar, dat zijn kracht niet zocht in acrobatiek, doch in élégance e:i beschaving. Dat verhindert Erry en Merry niet een Charleston en een Black Botfom te dansen, maar meer als ;e--genstelling van den sierlijken tango, en de meesleepende wals, die zij ten beste geven in hun eigen, onnavolgbaren stijl. --- ZANGCONCOURS 1928. Het Jubileum van de Haagsch Lledertafel „Crescendo”. De Mannenzangvereeniging „Liedertafel Crescendo" te 's-Gravenhage, directeur G. C. Wilmink, heeft besloten om ter viering van haar derde lustrum in het volgende jaar, tevens het jaar van de Olympiade, een internationaal en nationaal zangconcours te organiseeren. Vrijdagavond jl. werd in Den Haag een vergadering gehouden van het bestuur der vereeniging en «enige belangstellenden. De voorzitter der vereeniging, de heer A. M. Loeffen, gaf «en uiteenzetting van de plannen. Besloten werd om «en Commissie van Bijstand te vormen, waaraan de regeling der financiën zal worden toevertrouwd. In deze commissie hebben zitting genomen de heeren J. K. W. F. van Bommel ('s-Grav. winkeliersvereniging); A. C. Crena de Jong; Henrfi ter Hall, L. P. v. d. Heyden (Vereeniging v. Volksfeesten), C. Lorentz, luitenant-kolonel K. C. Oudendijk (Alg. Ned. Verb.), C. D. Wesseling, en Otto de Nobel (als vertegenwoordiger van den Bond van Koordirigenten). Het bestuur van de Haagsche Journalisten-vereeniging zal worden uitgenoodigd eveneens een vertegenwoordiger aan te wijzen. Kot leden van het dagelijksch bestuur werden benoemd de heeren Henri ter Hall, voorzitter; v. Bommel, vice-voorzitter; C. D. Wessaling, secretaris-penningmeester (Den Haag, Nieuwe Schoolstraat 3). --- NEDERLANDSCHE KUNST TE PARIJS. In de zalen van het „Jeu de Peaume" te Parijs wordt Zaterdag 21 dezer een tentoonstelling geopend van ontwerpen, teekeningen en cartons, door And. H. J. Molkenboer vervaardigd voor zijn mozaiek-tableau in de nieuwe kerk te Scheveningen. --- BELGISCHE TENTOONSTELLING TE BOEDAPEST. De Belgische tentoonstelling te Boedapest wordt den 12den Mei geopend. Ze omvat oude en hêdendaagsche kunst, beeldhouwwerk, gobelins, grafische en versieringskunst. In de afdeeling oude kunst — zoo meldt „De Standaard" — zijn de Vlaamsche meesters Tijk vertegenwoordigd met werk van Van Eyck, Hugo van der Goes, Rogier van der Weyden, Dirk Bouts, Memlins, Gerard David, Jan Gossaert, Jeroen Bosch, Bruegbel, Rubens, Jordaens, Van Dijck, Teniers en Brouwer. De musea van Brussel en Antwerpen, evenals belangrijke particuliere verzamelingen van België hebben hun schatten ter beschikking gesteld, deze worden aangevuld met de meesterwerken van Vlaamsche kunst, toebehoorende aan Hongaarsche kunstverzamelaars. De doeken van de voornaamste Belgische schilders uit de XlXde eeuw, vormen de tweede groep van de tentoonstelling. Navez opent de reeks, vervolgens de romnticie Portaels met zijn beroemd schilderij voorstellende een sehonwfourgloge te Boedapest en vervolgens de naturalisten. Het museum van Antwerpen en het modern museum van Brussel hebben schilderijen gezonden van Stevens, Leys, Braeekêlêer, De \Vinne, Vogels. Boulanger, Artan, Stob'baertg, Evenepoel, Wauters, Laermans, Ensor en Frederic. In dez» groep -wordt het beeldhouwwerk vertegenwoordigd door Paul de Vigne, Vincötte en ConjtanÜn Meunier. In de groep van hedendaagsche Belgische kunst komen voor: Permeke, Servaes, Van de Woestijne, Anto Caxte, Delaunois, Vietor fiousseau, Georgés Minne. Daaraan worden nog toegevoegd gobelins, gezonden door het Museum van het Jubelpark te Brussel. --- SJALJAPIEN'S HONORARIUM. Tedor Sjaljapien krijgt voor zijn optreden aan de Weensche Staatsopera een honorarium van 3000 dollar per avond. Dit is het hoogste honorarium dat de Weensche Opera sinds Caruso — die dezelfde som kreeg — ooit aan een gast heeft betaald. --- GEHEIME POLITIE. En haar slachtoffers. REMBRANDT THEATER. Als deze film. die vol goede types zit, het vernuft van de geheime politie aan het daglicht moet brengen, zal menig hart. aanwezig in de boezems van onverbeterlijke booswichten, rustiger kloppen, maar als het de bedoeling is te laten zien hoe systematisch de geheime politie te werk gaat bij het opjagen van hen, die het onderscheid tusechon mijn en dijn niet willen beseffen, zal menige misdadiger onder de toeschouwers zich achter het Oor krabben, en overwegen of hij maar niet liever een abonnement op het H'blad zal nemen, wnt altijd een brevet van betrouwbaarheid is, al geeft de lommerd er misschien geen dubbeUje op. In ieder geval: kans krijgen de wetsovertreders geen oogenblik in deze rolprent, waarin een Lord vermoord wordt op denzelfden avond dat zijn dochtertje zich laat overhalen met een heerschap mee naar Italië te gaan, waar haar moeder (die zij nooit gekend heeft), op haar heet te wachten. De bende, bestaande uit drie heeren. die zieti keurig kunnen voordoen, is èn voor deze ontvoering èn voor dezen moord verantwoordelijk, ofschoon voor den moord slechts ten deele, gelijk later blijkt. _ Zij worden op de hielen gezeten door twee detectives, mitsgaders door de gansche Duitsche, Sehotsche en Italiaansche politie. Een van de twee detectives is een amateur, dia vele vergeefsche pogingen doet komiek-onhandig te zijn, en die met een zwarten bril op, probeert de note gaie in de geschiedenis te brengen; de andere heeft een scherpzinnig gezicht, en zit aohter het geboefte aan als een deurwaarder achter de wanbetalers. Naar een onverbi.ldellijk systeem, waarbij telegraaf en radio de vluchtelingen van het begin tt geen kans geven, worden de drie heeren in het ntuw gedreven en stuk voor stuk door de politie overmand. Als men de ontknooping heeft gezien, vraagt men zich af waarom geen dezer scherpzinnig» heeren is uitgegaan van het spoor dat vlak voor de hand ligt: namelijk de revolver en de kogel die het hart van den Lord doorboorde. Dat zou de methode geweest zijn van den eersten den besten rechercheur, en het zou hem in een half etmaal heibben doen weten aan wien het wapen behoorde, en wie het schot afvuurde. De afgerukte Jasknoop op het tapijt ontbreekt ook hier niet maar ook dit spoor woTdt verwaarloosd, ofschoon ook dit doode voorwerp in werkelijkheid de politie den kooper van de jas waaraan de knoop b«. hoort, gauw genoeg in handen zou spelen **T:hè.V-i?*0*8* °Pm<*-***-»s*a. U eerdes on> '"W Wer^iet zoozeer gaat om-ber*. detective^ verhaaltje dan wel om een knap-verfilmd „geval", waarbij de echte politie zoowel te Berlijn als te Londen (waar men het echte Scotland Yard wordt binnengevoerd), medewerking verleende. Een ietwat vernuftiger scenario zou ons welkomer zijn geweest, maar als „politiefilm" is dit product pakkend en belangwekkend, met uitstekende creaties van Rudolf Forster, von Schletow en Heyse als de drie misdadigers, en Ebert «n Behrens-Klausen als twee commissarissen van politie. Het dansnnmmer dat hier te zien wordt gegeven door „The DOlinoffs", mag er wezen, vooral de „hij" van het duo heeft een soepelheid en een uithoudingsvermogen dat lang niet alledaagsch is: eigenschappen «üe. vooral in den grotesken poppendans tot uitifig komen. --- PIRANDELLO NAAR ZUID-AMERIKA. Tooneelvoorstellingen en lezingen. Volgens een bericht uit Rome zal Luigi Pirandello op 23 Mei met zijn gezelschap naar Zuid- Amerika vertrekken voor een touinée. Het Italiaansche gezelschap zal in alle groote steden van Zuid-Amerika optreden en Pirandello zelf is voornemens een reeks lezingen te houden over de nieuwe richting van het Italiaansche tooneel. --- WEEKBLADEN. De jarige Prinses, dr. Bredius te Monte Carlo, de voetbal-wedstrijd Hollandßelgië, de laatste PaTijsche mode, enz. worden met tal van plaatjes gepubliceerd in „Het Leven". „Eigen Haard" heeft een artikel met portretten, over jhr. dr. C. G. W. F. van Vredenburch, «ca beschouwing met reproducties over Floris Verster door A. H. Loeff—Boknia, een bijdrage Over muziek door W. Landré. Het bij deze aflevering gevoegde nummer van „De Aarde en haar Volken" bevat geïllustreerde beschrijvingen van Het FoTt en de Taj Mahal te Agra; van natuux en menschen op Corsica, indrukken van een reis om de wereld en van een bezoek aan Argentiaiö's Binnenlanden. „Het Schouwvenster" toont de weer opgebouwde kerk van Borculo en o.m. «en reeks fraaie kieken van bloesemweelde. Een mooi geïllustreerd nummer van ~Opgang"J als voorprent een reproductie naar een binnenhuis van Pieter de Hoogh; verder een reeks afbeeldingen van Nederlandsche volksdraohtaa met bijschrift van mr. I. Smit. „De Nieuwe Eeuw" bevat o.ia. een sterk ged». cuinenteerde, beknopte biografie rap Hendrik vaa Veldeke door Jef Noternians en een aanteekening van Jan Engelman over Pawiowa: „Anna Pawlowa ia bewonderenswaardig om de manier waarop zij de zwaarte van het lichaam doet vergeten. De demonie, de wijsheid, <; schrikwekkende levensrealiteit waartoe de dansende Javanen, waartoe vooral Djcxljano m staat is, zij heeft ze niet op haar palet. Zij is de meesteres van de graciele arabesk, van een fijnheid die aldoor aan bloemen en veeren en kolibrinesten doet denken. Maar zij heit de beweging op tot eaa staat van lichtheid die de oppei .i bant. Haar fabuleuze techniek (een techniek die alle „plastische" danseressen beschaamt) is geen loos geschitter, zij wordt, niet langer als techniek waar- genomen. Zelfs de voetg.wunastiek op passagespel, die bij menig ballet zoo vaak zinneloos leek, het staocato-getrippel dat als 'n muzikale triller wordt, heeft hier haar eigen taak. die bestanddeel is vaa de „idee" van den dans, indien we het geviarlijke woord hier mogen gebruiken. Zinvoller echter ca schooner is de beweging der armen: In „De stervende Zwaan" ging de groote bekoring uit van het mouvement der armen, die bezielde epiegels vaa het sentiment werden. Maar tooh versohijnt dit dansen ons als een eenhoid, een organische bewegingskunst, ongeremd door een spontane, zuivere overgave, meesterlijk geschakeerd met e,ea niet te weeke, altijd zich meer losmakende subtili*. teit." Waarom Mary Pickford geen jongenskop heeft kunnen belangstellenden lezen in de „Dame*, kroniek", waarin Ell H. van de „bloemen-, dames" en haar schoonen arbeid vertelt» M. v. D. van „George Carpentier, den beroemde", de „sohildersvTouw" van haar afwisselende lotgevallen, alles met veel portretten en andere illustraties. --- DE LACHENDE ECHTGENOOT. Drie gelijmde huwelijken. CINEMA ROYAL. Artsen groepeeren zich hoe langer hoe meer Irl specialisten: iedere categorie weet alles van a tot z van ieder afzonderlijk lichaamsdeel dat gij met u draagt. Dit is een goe ■ want het spreekt vanzelf dat een dokter die zijn heele leven, laat ons zeggen: de neuzen der menschheid heeft bestudeerd, meer van een neus af moet weten dan een arts die het heele corpus au grand complet tot studie-object heeft gekozen. Met de advocaten zijn we. nog niet zoover, en toch was het wenschelijk dat ook zij zich langzamerhand gingen splitsen in specialisten. We kennen tot nog toe alleen fatsoenlijke-advocaten en'advocaten van „kwaje zaken", maar we moeten komen tot speciale vakmenschen voor ieder soort burgers dat rechtskundigen bijstand behoeft. In deze film van de Cinema Royal treedt alvast zulk een specialist op: een advocaat die er in het bijzonder zijn werk van maakt strandende huwelijksbootjes weer vlot te maken, voor ze onherroepelijk op de klippen van misverstand en tweedracht aan gruzelementen slaan. Drie van zulke bootjes zien we varen, het eene is bewoond door een margarlnefabrikant en zijn vrouw Hella, een wezentje dat haar tijd verdeelt tusschen het schrijven van boeken over onbe) grepen vrouwspersonen en fliitations niet een graaf; het tweede door «en reeds gescheiden paar, dat hoe- langer hoe meer over hertrouwen gaat denken; het derde door een duo dat pas op de huwelijksreis is, «n toch al haken en oogen krijgt. Alle drie deze bootjes worden door den gpeeia* list vlot gekregen, maar er gebeurt heel wat voor het zoo ver is, en wat er gebeurt, nemen wij met genoegen aan, want dit is een vlotte amusementsfilm, waarbij Hugo de Groots orkest alle denkvil", fnt,7ondenkbare gelegenheden aangrijp» vloeiende Weensche wijsjes te spelen. Madame Walkers 12 Pomapey Girls heffen hier weer eens haar dansgrage beentjes van den vloer, «n doen het met hun bekende voorliefde voor rr"hm«SPr°ngen' alsmede in onberis*pelij]| P. K«"» ---