(Ingezonden mededeeling.) 1 Maart Heropening Voorjoarsdiensten KLM Dagelijksche diensten naar en van Londen • Brussel • Parijs Kopenhagen e Malmö --- DE „GROOTE STIJL” ONTBRAK. Het voorjaar trilde in de lucht. Dé zon scheen helder en de lucht was blauw. En in dat heerlijke voorjaarsweer spoedden duizenden en nog eens duizenden zich gisteren naar het Stadion aan den Amstelveenscheweg, om er den extra-wedstrijd tegen België bij te wonen. Men kent de geschiedenis: de Internationale Voetbal Federatie zit buiten haar eigen schuld, maar door die van een Nederlander, in financieele moeilijkheden, en nu is een beroep gedaan op België tot het spelen van dezen wedstrijd, teneinde uit de opbrengst daarvan de baten te vinden om het gat, dat in de beurs van de F.I.F.A. geslagen is, aan te vullen. Een „liefdadigheidswedstrgd" dus, zou men mogen zeggen. ( Het beroep op de Belgen is natuurlijk niet tevergeefsch geweest: wij hebben hen geholpen hij de opening van hun Stadion te Heysel, zij waren natuurlek dadelijk bereid om ons in deze ter wille te zijn. En dies trokken de duizenden op gistermiddag. Er was daar in dat stadsdeel de gewone drukte, die een internationale wedstrijd, en dan zeker een tegen België, gewoonlijk met zich brengt. Een stroom van af- en aanrijdende automobielen, een onafgebroken stroom wandelaars, eivolle trams... Rondom de nóg lang niet schaarsche opkoopers dromden kijkers en koopers, menschen die tevergeefs hadden aangeklopt om een kaartje bij de organisatie en die toch zoo dolgraag den wedstrijd wilden zien en er nu maar het dubbele en meer nog voor over hadden. In de binnenstad was de drukte ook al heel wel merkbaar, vooral in de buurt van het American Hotel en in dat gebouw zelf, omdat daar de officials van den Voetbalbond huizen en die misschien voor den een of ander nog wel een toegangsbewijsje in den zak hadden gehouden. Want het is merkwaardig hoe zoon wedstrijd tegen België de menschen vasthoudt, meer dan welke andere internationale ook. Te merkwaardiger wijl men in dezen kwaden tijd, nu een ieder den mond vol heeft over crisis en over malaise, het eigenlijk niet kam begrijpen, dat er nog zoovelen zijn die voor een vermaak als een voetbalwedstrijd in den grond toch eigenlyk is, nog zooveel geld over hebhen. Niet alleen om de hooge toegangsprijzen, die ook al ondanks den nood der tyden nog steeds gehandhaafd zijn, maar ook omdat zoo heel velen van buiten en zoo ver van buiten komen, en er dus een handvol geld mee kwijt Maar dit alles bewijst wel heel duidelijk en onweerlegbaar welk een greote plaats sport en dan in het bijzonder voetbal inneemt tot in alle lagen daarvan. Het volle Stadion biedt een aardig beeld. De welverzorgde groene arena in het midden komt nooit meer tot haar recht dan wanneer, zooais gisteren meer dan dertigduizend menschen er omheen drommen. Dat geeft kleur, dat vult, dat maakt het bouwwerk van Wils af. Waar het in andere omstandigheden, met hier en daar plekken toeschouwers de onbevredigende gedachte wekt aan iets, dat nog geen recht geheel vormt, iets waaraan nog heel wat ontbreekt. En als dan die heele massa in beweging komt, als iedereen opstaat, by het binnentreden van de voetballers, voor wie zij allen gekomen zijn, dan kunnen wij ons oprecht voorstellen, dat er als het ware een rilling moet gaan door die knapen, zeker door hen, die dat het eerst van hun leven meemaken, om de gedachte, dat dit alles voor hen en voor hen alleen is . Wij willen in het midden laten in hoeverre dit goed of niet goed werkt op de meestal heel ontvankelyke gemoederen van deze in vele ge- Vallen nog heel jonge voetbalknapen. Maar het bewijst, dat men in het algemeen iets noodig heeft om er hulde aan te bewijzen, dat men voor zichzelf helden wil zien. Ook dat is naar onze meening wel een der redenen nog voor de zoo intensieve populariteit van dit fascineerende spel. De hoogwaardigheidsbekleeders ontbreken Biet op de officieele tribune, v/aar wij o.a. den heer Kan ontdekken naast dr. de Hartogh en waar wethouders en gemeenteraadsleden van Amsterdam te vinden zijn. Ook vele bestuurderen en oud-bestuurderen van de beide voetbalbonden. De muziek van de Tweka blaast lustige Wijsjes. En goed. In hun keurige uniform maken die Geldersche lieden een goed figuur. Jongens van Blauw Wit stellen zich op, en haie de elftallen komen. Eerst komen de lïelgen, begroet door hun volkslied en door een warm applaus van de zijde van de duizendkoppige menigte, dan de Nederlandsche spelers, voor wie een oorverdoovend gejoel opgaat. Dan laat de scheidsrechter tossen. Lelieveld. Het tweede Hollandsche doelpunt: een prachtige kopbal van Van Nellen, waarbij de Belgische doelverdediger tevergeefs naar het leder grijpt. --- VOETBAL. ONVERWACHTE NEDERLAAG TEGEN BELGIË. De Belgen verenderen een 2—l achterstand in een paar minuten in winst. — Odijk loopt te veel en te ver uit. — Weinig enthousiasme in het geheel gevulde Stadion^ --- DE WEDSTRIJD. De Stadionklok wijst even over tweeën als de bal aan het rollen wordt gebracht. Het allereerst in de richting van het Nederlandsche doel en direct kunnen de Belgen een corner nemen als Vandeneynde die, via Van Run, forceert. De Eindhovenaar neemt het leder uit dien hoekschop meteen op den voet en kogelhard suist de bal in de vijandelijke richting, waar Wels gereed staat zn eerste run te ondernemen. Nouwens treedt hem evenwel in den weg. Aldus verloopen de eerste oogenblikken van dezen kamp in winterzonneweelde gespeeld. • Koning Vorst heeft het veld geruimd, maar toch zn indrukken achtergelaten op het Stadionterrein, dat er weliswaar schitterend uitziet, maar toch onder een goede toplaag harden ondergrond verbergt, zoodat vallen, zoo niet aan de orde van den dag, toch veelvuldig voorkomt. De Belgen blijven eenige minuten lang het doel van Odijk bedreigen, maar gevaarlijk zijn ze vooralsnog niet. De oranjehemden gebruiken den eersten speeltijd om er in te komen. Langzaam maar zeker gebeurt dat ook. Vooral Van Heel, de aanvoerder, brengt door fraaie staaltjes voetbal en uitstekend plaatsen, het zelfvertrouwen in de ploeg en wanneer Lelieveld ons Weber doet vergeten komt het Nederlandsch elftal van lieverlede los. Wanneer Van Heel keurig naar Lagendaal plaatst, zendt deze den bal met het hoofd door naar Van Nellen, maar het fluitje van scheidsrechter Rous (dat we gelukkig — een juiste opvatting — zoo min mcgelh'k gehoord hebben) waarschuwt voor buitenspel. Nadat Van Capelle tot staan is gebracht vragen de onzen de aandacht vóór het Belgische doel. Wels zendt het leer naar Mol, die tegelijk met den Belgischen doelverdediger Vandenberghe inloopt. De vijandelijke doelwachter heeft geluk. Hij heeft den bal niet te grazen, maar deze rolt — er is maar zeven minuten gespeeld —■ naast de palen. Een mooie kans is verloren gegaan. --- Odijk maakt een fout. Daar is het eerste gevaarlijke schot van den snellen rechtbuiten van België: Versyp. Hard schiet de Belg in den hoek, Odijk springt op en grijpt... De Hollandiaan heeft den bal niet klemvast en een zeer angstig oogenblik ontstaat. Onze achterhoede is er als de pinken bij en de zaak wordt gered. De aanvallen blijven even over en weer gaan. Lagendaal faalt bij een kans en Versyp idem idem aan den anderen kant. Opwindend is het spel nog in geenen deele. De aanvallen zijn doorzichtig. Hoewel de Hollanders vaak voor het Belgische doel zitten, blijven de gevaarlijke schoten uit. Odyk dient op zn qui vlve te zijn vcor één van Van Beek.. Nu is de Hollandiaan vaster. Nederland komt daarna tal van keeren voor het doel der roodhemden. 't Is steeds Lagendaal, die of te laat is of te slecht schiet en zn verrassende kogels blyven voorloopig achterwege. Speciaal bewaakt wordt de lange Rotterdammer niet. Desondanks verricht hij vooralsnog weinig goed voetbaltechnisch en productief werk. Van Beek en Vandeneynde wenden voor tyd en wijle de aandacht van het Belgische doel af en belagen Odijk, die weer eens den bal kwijt raakt. Wanneer er ongeveer twintig minuten gespeeld is kunnen we eonstateeren, dat de Hollanders over het algemeen gevaarlijker waren. Behoudens de paar gememoreerde gevaarlijke oogenblikken voor het Hollandsche doel, zijn de Belgen in het geheel niet verraderlijk geweest. De geweldige spirit der Roode Duivels, vooral voor het doel ontbreekt. Voorhoof wordt daar blijkbaar wel gemist, want Noeth doet geen bijzondere dingen. Wanneer Van den Broek den bal naar v. Nellen plaatst, zendt deze het leer iets te scherp voor doel en een corner is het gevolg, van waaruit Anderiessen den bal bij verrassing hard tracht in te schieten. De Ajax-spil kogelt echter tegen een tegenstander aan. De geheele middenlinie blijft intusschen den Hollandschen aanval uitstekend volgen en er blijft een meerderheid van Nederland te eonstateeren. Maar de doelpunten blijven uit. Noeth probeert het van verre met een laag schot, doch de bal gaat meters naast het doel. Het publiek roert zich nu en dan, maar „internationaal" nog in het geheel niet. Het spel van beide kanten is nog niet sensationeel genoeg. De duizenden lakten echter een donderend applaus hooren, wanneer Odijk na een minuut of 25 op fraaie wijze een hoogen voorzet van Versyp onderschept. Krijgt de Hollandiaan zelfvertrouwen? Als het applaus weggestorven is zitten de Belgen opnieuw voor ons doel, maar verraderlyk gevaarlijk worden ze niet. Weer een voorzet van Versyp. Odijk loopt in, maar nu heeft hij het leer niet te pakken en gelukkig schiet Vandeneynde over. Na de Belgische meerderheid ##komen de Nederlanders opzetten Alle hoop is gevestigd op Lagendaal. Zal de Rotterdammer het eindelijk eens „doen"? Er is al bijna een half uur gespeeld. Nog steeds geen doelpunt. Zie, hoe de Xerxaan weer eens te scherp doorgeeft naar Wels, die er niets van maken kan. Daar zijn de Belgen weer even gevaarlijk. Beide backs zijn waarachtig gepasseerd, maar Paauwe snelt toe en redt, zendt den bal naar voren, waar Wels den Belgischen keeper actief doet worden. Er komt vervolgens een gelijk opgaand spel, zonder dat de beide doelverdedigers in actie behoeven te komen. Het is bij de Belgen vooral Hooydonkx die heel wat retourneert. Het plaatsen wordt in beide kampen hoe langer hoe beter. Opwindend is de ontmoeting evenwel in geenen deele. Het verrassende element blijft verre. Daar is eindelijk een heel gevaarlijke Belgische aanval. In de voorhoede gaat de bal van voet tot voet, maar niemand der Roode Duivels waagt zich aan een schot en het is duidelijk, dat de attaque te lang duurt. Capelle geeft terug naar Versyp, die weer naar Noeth en eindelijk is de kans verkeken en komt de vaderlandsche aanval in actie. Lagendaal besluit met een te zacht schot in keepers handen. Het publiek tracht nu meer spirit in het elftal te brengen. Juichkreten loien langdurig op. En Lagendaal krijgt kansen, aar of zijn schot is naast of het is te zacht. Dat er in deze periode een doelpunt in de „lucht" zat willen we niet beweren. Bij verrassing komt er evenwel ##een Belgisch doelpunt na 32 minuten. Capelle brengt den bal op, zet goed door en wanneer hij even het leer aan den toeschietenden Odijk kwijt raakt is Versyp er als de kippen bij om het bruine monster in een verlaten doel te jagen (0—1). Verslagenheid in de Nederlandsche ploeg en enthousiasme bij de Belgen. Weer is Versyp gevaarlijk. Hij zendt een hard schot in, dat juist de bovenlat scheert. De roodhemden blijven thans druk oefenen op het Holrandsche doel. Er is een kleine inzinking bij de onzen. Die komen zij echter gauw te boven. Eerst is het van den Broek, die juist over schiet en na 36 minuten komt eindelijk ##de verdiende gelijkmaker als Wels heel hoog een bal voor doel plaatst. Vandenberghe staat vlak bij den paal en vangt hoog. Lagendaal loopt op den Belgischen doelverdediger in en dringt hem in den uitersten hoek van het net, waar hij den bal laat vallen. Een volkomen gerechtvaardigde geste is met een doelpunt beloond. De stand is I—l1—1 gelyk. Gejuich en nieuwe actie der onzen. Mol schiet over. De druk op het vrjandelyke doel duurt minutenlang voort, totdat Versyp Lelieveld in actie doet komen. Als een bliksemflits snelt de handige Belg langs den Hagenaar. Hy staat op twee meter van het doel gereed tot schieten, wanneer Van Run als een wervelwind komt toesnellen en onder luid applaus het vade-rtandsche doel" voor een vrywel zekere doorboring vrijwaart. Een blik op de chronometer leert dan dat het tijd voor rusten is. Stand I—l. --- DE TWEEDE HELFT. Nadat de kansen in de rust eens flink uitgemeten zijn, komen de elftallen weer in het veld. De algemeene opinie is, dat een overwinning tot de groote mogelijkheden behoort en wanneer de oranjehemden direct op het Belgische doel afkomen, hebben ze byna succes door een uitstekend schot van Van den Broek, dat rakeling over gaat. Noeth besluit een Belgischen aanval met een schot hoog over en drie minuten is de tweede helft oud, wanneer de Nederlanders een vrijen schop te nemen krijgen, aan den kant van de eeretribune, toch nog op vry grooten afstand van het Belgische doel. Paauwe Jr. zet zich achter het leer en laat den bal hoog voor den doelmond zweven. De Belgische keeper Vandenberghe stelt zich in den rechterhoek op om het bruine monster af te wachten, maar dit komt terecht bij Van Nellen, die, hoewel gehinderd, hard in de richting van het vijandelyke net komt. En terwijl de doelverdediger nog in den verkeerden hoek van zn doel staat belandt de bal buiten zijn bereik in het net. --- De stand is 2—1 voor Nederland. Een geweldig gejuich breekt los, 't is alsof de strijd een andere wending neemt. Er komt meer spirit. Binnen en buiten de krijtlijnen! * Even moeten de Hollanders hun aandacht bepalen bij verwoede aanvallen der Belgen, waarvan één besloten wordt met een te zacht schot van Noeth, terwijl by een anderen Odijk niet safe doet en opgewonden oogenblikken voor het vaderlandsche doel angst en vrees doen ontstaan. Bij een schot van Noeth valt de Hollandiaan uit maar heeft het leer niet te pakken, hoewel hij het verdienstelijk uit den hoek houdt. Versyp komt als een furie aanrennen en kogelt meteen in de richting van Odijk. Maar hij heeft weinig trefkans. De bal ketst tegen den paal. Weinige oogenblikken later heeft de debutant in het nationale doel eindelijk het voorwerp van aller belangstelling te pakken en zendt het naar de voorhoede, waar Lagendaal gereed staat. Maar de grensrechter vlagt voor buitenspel en een geweldig fluitconcert breekt los onder -het publiek, dat in de contramine is. Direct er op is het absoluut buitenspel voor v. Nellen. De Hollanders blyven voor tijd en wijle aanvallen. Wels probeert het weer eens met een gevaarlijken hoogen bal voor doel. Het leer komt precies op de bovenlat terecht. Met een beetje meer geluk zou het precies onder de lat in het doel terecht zijn gekomen. De Belgen zitten intusschen niet stil maar de Hollandsche verdediging waakt en het valt op, hoe uitstekend er daar gekopt wordt. Lelieveld en v. Run keeren de verschillende vijandelijke aanvallen. Eerst na eenigen tijd gelukt het 't spel te verplaatsen en wanneer Hooydonckx zich te buiten gaat wordt den Hollanders dicht voor het penaltygebied een vrije schop toegekend. De lange Rotterdammer schiet over een haag van spelers keihard over het doel. Voor het doel van Vandenberghe ondervinden de onzen veel last van Hooydonckx, die een schitterende part ijspeelt en zich tactisch opstelt, waardoor hij telkens den bal terugjaagt. Samenspel in de Belgische attaque heeft tot gevolg, dat Capelle een kopbal op het Hollandsche doel kan afgeven. Odijk staat evenwel op zn plaats, vangt en werkt weg. De kansen om de score te verhoogen zijn er voor de oranjehemden ongetwijfeld, doch telkens worden er fouten in den' Hollandschen aanval gemaakt. Zoo bij een fraai door v. Nellen vrijgemaakten bal. De Delftenaar geeft naar binnen, doch Lagendaal zendt den bal te scherp door, waardoor wéér Hooydonckx kan ingrijpen. Minutenlang blijven de Nederlanders aanvallen, doch Vandenberghe voorkomt door resoluut ingrijpen een hoogere score, hoewel hij één keer het kind van de rekening wordt, wanneer hij in zijn enthousiasme tegen Lagendaal botst. Een oogenblik wordt het spel voor hem onderbroken. Voor de rust voor het Hollandsche doel: een span nend oogenblik; den bal ziet men achter Odijk* --- Een gevaarlijke Belgische aanval wordt besloten met een hard schot van Noeth. Odijk grijpt naar den lagen bal en werkt weg. De man van Unitas zit aan de lijn ook niet stil. Hij schept een kans voor den langen Rotterdammer, maar de keeper der Belgen is vlugger weshalve opnieuw een doelpunt teloor gaat. De aanvallen gaan vervolgens gelijk op en neer. In beide kampen wordt er heel wat verknoei!- en bij ons is het vooral Lagendaal, die zich aan onproductieve praktijken schuldig maakt. S.n juweel van een kans na goed „doorsjouwen" is verkeken, wanneer hij de uiteindelijke balcontröle mist Na 28 minuten houdt een elk rekening met een verhooging van de score voor Nederland als v. Nellen den bal zoo mooi als het maar even kan voor den Belgischen doelmond plaatst buiten bereik van Vandenberghe. Van den Broek en Lagendaal snellen ietwat te langzaam toe, doch Wels houdt handig in en geeft weer naar jet midden. De Rotterdammer tracht te schieten, maar het opheffen van zn beenen duurt te lang. Hij slaagt er nog in door te geven naar links en v. Nellen kogelt nu direct in de richting van het doel. Via den paal loopt het leer evenwel „out". Dat was een gelegenheid die zich niet gauw zou herhalen. Nadat Odyk even door Versyp aan het werk is gezet krijgt Lagendaal de zooveelste kans. Nu schiet de Xerxaan inderdaad, maar veel te zacht van niet al te verren afstand. 't Is duidelijk, dat de Hollanders de geboden kansen blijven teloor laten gaan, iets dat zich tegen het einde van den kamp zou wreken. De meerderheid der Hollanders is onbetwist, maar öf falen öf ingrijpen, voornamelijk van Hooydonckx zijn oorzaken van een onveranderden stand. De oranjehemden slagen er in het overwicht geruimen tijd vol te houden, terwijl de Belgische aanvallen telkens om zeep worden gebracht door de hechte verdediging. Tal van malen geeft Van den Broek fraai door naar Wels, lange passes, maar voornamelijk Lagendaal en Mol maken geen gebruik van de zeldzaam mooie aanbiedingen. Zoo is de tweede helft al meer dan een half uur oud. Van Heel Wels. --- Weer een niet te missen kans. geeft Van Nellen den Rotterdammer. Precies en afgemeten. Vlak voor doel. Lagendaal beseft nauweiyks hoe hij het leer op het hoofd krijgt, 't Wordt „niks". Eindelijk nemen de Belgen het initiatief over en zyn even niet van het vaderlandsche doel af te slaan. Na 40 minuten komt ##de gelijkmaker, Wanheer Versyp den bal heeft loopt Odijk ver uit zijn doel om te trachten bezit van het leer te krijgen. Versyp passeert en schiet keihard in een verlaten'doel (2—2). Twee minuten later is het lot van Nederland beslist. Een nieuwe Belgische aanval en van zeer korten afstand werkt Capelle den bal langs een der palen in het doel. --- De Belgen leiden 3—2. Eenige minuten zijn er nog maar te spelen. Byzondere gebeurtenissen doen zich niet meer voor en aldus eindigt deze extra-wedstrijd nog in een wel zeer onverwachte oranje-nederlaag. --- BESCHOUWINGEN. Ziedaar dan een verloren wedstrijd, waar wij niet anders gedacht hadden, gezien het verloep van den wedstrijd, dan dat onze Nederlandsche ploeg zou zegevieren. Een nederlaag, geboren op een oogenblik juist van grooter kracht van ons elftal, in een periode van beslist overwicht. Een nederlaag, die derhalve daarom des te pynlijker is. Niet. dat wij dezen wedstrijd gespeeld hebben op een wijze, die onze bewondering afdwingt. Daarvoor waren er te veel fouten, daarvoor was het spel .dikwyls te mat. Er ging maar heel weinig van uit. Trouwens dat was bij beide ploegen het geval en daarom viel het misschien minder op. Geen van beide ploegen was brillant. Geen van beide kon ons — met uitzondering van enkele korte periodes — in vervoering brengen door buitengewoon vlot en mooi voetbalspel. De „groote styl" ontbrak. Ons elftal heeft een wedstrijd gespeeld zooais een goed eerste klas elftal zou gespeeld hebben, maar meer was het zeker niet. En omdat er onder die elf geen enkele eigenlijk was — misschien moeten wy Van Heel uitzonderen — die bepaald met hoofd en schouders boven de andere spelers uitstak, daar lag dan over dat spel een egaal waas: een gelijkheid, die misschien oorzaak werd van het voor ons zoo gunstige verloop. Want al raakt men soms in vervoering voor een speler van buitengewone hoedanigheden, dan kan de rest van het elftal nog zoo er uit zijn, dat de nederlaag een zekerheid wordt en dan is er aan het spel ook al weer niet veel. Maar hier was alles van een behoorlijke middelmatigheid, alles. En daardoor kwam het dat er saamhoorigheid was en samenwerking. Die vooral in het onderling verband der linies tot uiting kwam. En daarom ook zullen wij van dit elftal mogen zeggen, dat het een behoorlijken, zij het dan geen uitzonderlijk goeden wedstrijd gespeeld heeft. Die indruk van middelmatigheid heeft ons ook bij de Belgen in niet geringe mate getroffen. Ook daar was» niet die gevreesde rapheid, maar ook daar was een gezamenlijk optrekken naar het doel der tegenpartij waardoor het uiteindelijk resultaat beter werd dan het wellicht bij een andere gelegenheid geworden zou zijn. Zoodat er een aardige gelijkheid was in het karakter van het spel van de beide elftallen. Daardoor ook was de wedstrijd zeker het aankijken ten volle waard, vooral voor ons na de rust, toen óns elftal een zeer beslist overwicht vertoonde in het veld, al konden toen juist Lagendaal en zijn mannen de vele, soms heel mooie kansen, niet benutten. Maar juist in die tweede helft hebben wjj zeker een twintig minuten lang zitten genieten. Omdat er zoo eendrachtig samengewerkt werd. Pretentieloos, maar taai en vasthoudend. En toch! En toch! Indien Van Reenen eens op de middenvoorplaats had gestaan met Adam naast zich, zou dan ?! Dat het juist in die periode geviel, dat de Belgen — wat was die Versyp nog goed! — van een oogenblik van langzaamheid van onze verdediging en van een onoordeelkundig uitloopen van keeper Odijk profiteerden en den stand van 2—l op 2—3 brachten, kunnen wy betreuren omdat het onze gedachte overwinning in een nederlaag verkeerde, maar het doet niet af aan het feit, dat de onzen juist in die periode het beste voetbal vertoond hebben. Met een werkelijk goeden middenvoor, een die niet alleen met de beenen maar ook met „het hoofd" speelt, hadden wij in dit tijdsgewricht zeker een behoorlyken voorsprong gekregen. Daarvoor waren er te veel opgelegde kansen. Veel heeft tot het vlotte verloop ook gedaan de leiding van den Engelschen scheidsrechter Rous. Die een bijzonder goeden kijk vertoonde juist op het laten doorspelen in situaties, waarbij het uiterst storend zou hebben gewerkt indien hij had afgefloten. Er wordt over het algemeen teveel gefloten bij voetbalwedstrijden. Daar in schuilt o.i. ook voor een deel het minder prettige verloop van sommige wedstrijden, omdat door die vele fluitery de spelers bij elkaar gemeenigheden ontdekken, die er in werkelijkheid vaak niet zyn. Maar Rous hield de teugels strak zonder veel fluiten. Natuurlijk was hij er wel eens naast vooral met buitenspel, maar dat valt in een wedstryd als deze, waarbij de bal dikwijls heel vlug na elkaar aan beide kanten is, niet te verwonderen, maar hij leidde overigens bijzonder correct en was daardoor een voorbeeld voor de vele Nederlandsche rechtsprekers aan den kant, die meestal heusch nog wel een lesje noodig hebben. Beschouwen wij nu eens nader het spel van de spelers van het Nederlandsch elftal afzonderlijk. In de eerste plaats doelman Odijk. Die zal heel wat op zon kop krijgen, dien zal de critiek wel niet sparen, omdat naar veler meening deze doelman teveel en te ver uitloopt. Dat is onze meening ook. Alleen willen wy er hem niet al te hard om vallen. Deze speler heeft dat uitloopen noodig, dat gebeurt ondanks zich zelf. Hij staat gemeenlijk al een stuk voor zijn doel en als het hem te benauwd wordt wel dan kuiert hrj er een heel eind uit. Dat grapje kostte ons bijv. het tweede doelpunt. Maar het is een fout, ook al kan de man niet anders en wij hebben op die plaats dan ook onzen Van der Meulen heel erg gemist. De achterhoede als geheel heeft ons niet voldaan. De samenwerking tusschen Van Run en Lelieveld was niet van dien aard. dat er reden was om te zeggen, dat de achterhoede safe was. Dat deden de Belgen heel wat beter. Het gebeurde te vaak, dat de beide achterspelers op een gevaarlijk moment tezamen waren en dan was de andere wing volkomen ongedekt. Dan was daar een gat. Met doorzetters als Versyp beteekent dat een heel groot gevaar en dat is gistermiddag al heel duidelijk aan het daglicht gekomen. Lelieveld heeft van deze beiden het beste spel vertoond. Die is tactisch, stelt zich soms niet goed op nog — maar dat kwam misschien door zijn partner — maar plaatst tenminste zijn ballen goed. Het zal moeilijk zyn voor de Keuze Commissie om tusschen hem en Weber te kiezen, vooral omdat Lelieveld groot en sterk is en overal bij kan. Van Run had een minder goeden dag. Zijn wegtrappen is als altijd heel behoorlijk geweest, maar meestal was dan de bal heel hoog weggestuurd en van plaatsen bemerkte men by dezen speler niet veel. Temeer valt dat op, omdat wij verwend zijn op het gebied van verdedigingen. Toch heeft ook deze speler veel goeds gedaan: eenmaal heeft hij ons voor een zeker doelpunt gespaard door den bal nog juist voor de voeten van Versyp weg corner te trappen. Maar over het algemeen was Van Run gisteren wat te langzaam. De middenlinie als linie heeft voldaan. Het verband werd keurig onderhouden. Alleen geldt ook hier weer: ze waren alle drie — ook Van Heel — iets te langzaam en daardoor hadden de vlugge Belgen vrijer spel dan eigenlyk noodig was geweest. Maar het steunen van de voorhoede was goed en als de nood aan den man kwam kon men de vleugelhalfs steeds ook ln de verdediging vinden. Van Heel was verweg de beste van het stel. Een rasvoetballer, wien niets in voetbal vreemd is.. Die rechts en linkt trapt — en plaatst — die kranig afneemt en dan ook nog netjes zijn voorspeler den bal vdor de voeten weet te tooveren. Een waarop te vertrouwen is en die ook,. merkwaardig genoeg gisteren niets van zyn tempo inboette. Dat is nu eenmaal niet al te snel, maar het was steeds even snel en dat zegt heel wat. Anderiesen jr. achtten 'wij den minste van de drie. Hij is nooit buitengewoon, deze speler, hij is altijd ongeveer hetzelfde en dat pleit misschien voor hem. Maar wij willen toch wel op die moeilijke spilplaats iemand, zien, die meer indruk maakt: deze spil werd< te vaak door de Belgische middenspelers ■— en' te gemakkelijk — gepasseerd. Zijn koppen is altijd goed en door zijn lengte heeft hq heel wat voor op anderen, maar zijn snelheid van actie zou grooter moeten worden om aan zijn spel de waarde te geven, die het eigenlijk hebben moet. Paa u w e speelde een verdienstelijke party, al viel hij niet zoo op als zijn stadgenoot. Wat in dezen kleinen Rotterdammer vooral geprezen moet worden is zijn zuiver aangeven. De voorhoede heeft twee periodes gekend. Een toen het niet zoo goed ging en toen er twee doelpunten werden gemaakt en een toen het werkelijk heel goed ging en toen ze alle vijf even machteloos bleken om het Belgische net te doen trillen. Dat is het merkwaardige. Voor de rust en een montent er na was de voorhoede wel aardig maar toch lang niet zooais wij ons een internationale voorhoede wenschen. Twintig of iets meer minuten lang gedurende de tweede helft heeft zij ons voortdurend in spanning gehouden door werkelijk heel goed spel: het beste wat wij dien middag zagen, maar toen bleven, ondanks de meest opgelegde kansen, de doelpunten uit. Stuk voor stuk echter kunnen wij hen niet zoo erg prijzen. Natuurlijk een internationale spi^er doet wel eens wat goeds. Allicht, anders hadden ze. hem waarlijk niet behoeven te kiezen. Maar dat wel eens wat goeds doen is niet de hoofdzaak. Er wordt van zoon speler verwacht, dat hij zijn goede spel speelt de volle twee maal drie kwartier lang. En dat was blijkbaar van deze heeren te veel gevergd. In de eerste plaats Van Nellen. Die heeft afwisselend goede en heel aanvechtbare dingen gedaan. Zijn voorzetten waren sporadisch maar wel goed, maar hy was gemeenlijk niet snel genoeg en van naar binnen komen en doorzetten — zooais alweer Versyp een tweetal malen zoo schitterend deed — daarvan was bij hem geen sprake. En hij heeft er toch wel de gelegenheid voor gehad. Met iets meer snelheid en wat meer overleg is dat zeker een goede linksbuitenspeler. Mo 1 is ons bepaald tegengevallen. En er zullen zeker maar weinig menschen zyn, die in dezen speler den idealen linksbinnen voor ons elftal zien. Het is mogelijk dat hy voor zyn vereeniging bijzonder goed speelt: hij heeft het gisteren in ieder geval niet getoond. Er zijn op de linksbinnenpiaats aardig wat kansen om zeep geholpen. Lagendaal is te langzaam. Bovendien te weinig voetballer. Speelt heel weinig „met zijn hoofd". Het feit, dat een middenvoor een paar malen buitenspel staat, meters buitenspel staat, houdt een veroordeeling in. Dat moet zulk een speler voelen: begrijpen bovendien dat erop die wijze kansen verloren gaan. En die gingen verloren. Lagendaal werd zwaar gedekt, maar toch niet zoo of hij had nog wel goede schoten kunnen lossen. Die schoten hebben wy niet gezien. En tot „klein" spel, tot het drijven van den bal en om speler heen spelen is deze middenvoor blijkbaar niet in staat. Zijn verdeelen was goed, maar overigens was alles aan hem te langzaam. Van den Broek heeft Adam op verdienstelijke zij het dan niet brillante wijze vervangen. Hij is alweer een bruikbaar speler gebleken, hoewel het daar ook bij ophoudt. Wels ging door voor een der snelste spelers op de rechtsbuitenplaats. Als dat al zoo is, dan hebben wij daar gisteren niet veel van gemerkt. Integendeel, hij was naar onzen smaak veel te langzaam en gaf daardoor den Belgischen verdedigers den tijd zich te herstellen. Zijn voorzetten waren bijzonder goed, soms heel scherp, soms geraffineerd-precies, dat er geen doelpunten uit kwamen was heusch zfln schuld niet. Maar ook hy heeft de fout getoond, niet naar binnen te komen als de gelegenheid zich voordeed — zonder natuurlyk zijn plaats uit het oog te verliezen — en daardoor hebben wij wel een kansje zien verloren gaan, omdat hij bywjjlen naar Lagendaal centerde, terwijl hijzelf het werk het beste had kunnen afmaken. Evenwel, merkwaardig genoeg, gelijk wtj dat reeds tevortn opmerkten, hebben deze vijf betrekkelijke middelmatigheden door hun gezamenlijk optrekken en door hun saamhoorigheid toch nog een heelen ty"d ons in spanning weten te houden. Dat worde op de creditzijde geschreven van hun rekening. Wat de Belgen aangaat, daar was het almede hetzelfde. Ook daar waren de linies heel behoorlijk zonder voortreffelyk te zyn. Ook daar was verband. Voor de rust waren de Belgen sterker dan de onzen en toen was hun werk in het veld heel wat beter. Nadien werden zij een beetje gespeeld, konden zij hun goede spel niet meer vinden. Alleen op het laatst kwam er weer opleving. De achterhoede was sterk maar ook de doelman was bö de Belgen minder betrouwbaar dan wij dat by hen gewend zjjn. In de voorhoede was Versyp nog wel de beste speler, terwijl ook Capelle dient te worden genoemd. ---