I EERSTEKLAS ... '■ " .' 'f - 3RUKWERK ~ N.V. DRUKKERIJ JAC. VAN CAMPEN ' oz- Voorburgwal 87-89 ____,mmmmm '•'• AMSTERDAM Telef. 32983 en 33721.
---


/M \\ UU!} 1 HC-HERDENKING I & * \ Van de, in het „Handelsblad" van f w I Zondag 13 Maart j.1. opgenomen \\ >1»' ' <s Ij reproductie van het schilderij \ 'J G0ETHE IN ITALIË geschilderd door W. TISCHBEIN, Izijn voor belangstellenden binnenkort afdrukken verkrijgbaar tegen den prijs van f 1.—' per stuk. Bestelt nog heden, de oplage is beperkt. Franco toezending uitsluitend na ontvangst van het bedrag. Postgiro No. 80. — Gem. Giro H 3000 ALGEMEEN HANDELSBLAD Afd. Uitgeverij — Amsterdam. Ondergeteekende verzoekt om toezending van reproductie(s) „Goethe in Italië", zoodra deze zijn verschenen. Giro Het bedrag ad ƒ is toegezonden per postwissel Naam: , ■ Adres: «
---

Rondom de St.-Bavo. Nieuwe wijken en leegstaande huizen.
Wie in deze dagen van minderen voorspoed in vele straten van de oude en nieuwe stad de bekende bordjes ziet met de aankondiging „te huur of te koop", krijgt den indruk, dat er een uittocht gaande is en dat straks de overblijvenüen met te meer inspanning zullen moeten irachten den wethouler van financiën te- Teden te stellen. Het a nu eenmaal een jerste zorg van allen, lie hier gevestigd zijn, lezen wethouder te ;even wat hg vraagt. Jaarom alleen al vermtrust het als we zien,
'dat zooveel huizen in de oude stad leeg komen en dat er zooveel in de nieuwe wijken leeg blijven. Het is opvallend, dat dit meerendeels huizen zijn van een huurwaarde tusschen ƒ 500 en ƒ 900 per jaar, waarin dus ingezetenen sullen kunnen wonen met inkomens van ƒ 4000 tot [ƒ 7000. Blijkens de gemeentelijke statistiek over 1931 waren er 2095 inwoners met een belastbaar inkomen van die grootte.
In dezen minder gunstigen tijd hebben ook die inkomens zonder twijfel een druk omlaag gekregen; maar het is zeer twijfelachtig of de getroffenen als gevolg daarvan het besluit hebben genomen om een goedkoopere woning te betrekken. Het is mogelijk, dat enkelen, voornamelijk de bewoners van huizen met een huurwaarde van ƒ 500 tot ƒ 700, het in een lagere huurklasse zijn gaan zoeken; maar dat aantal is niet groot. Men heeft het herstel van het financieele evenwicht meer gezocht in het onderverhuren. Overigens zal het niet zoo gemakkelnk zijn woningen met een huurwaarde beneden ƒ 500 per jaar beschikbaar te vinden. In de wijken, waarin deze huizen staan, ziet met heel weinig leegstaande woningen. Er is in deze klassen blijkbaar geen te veel. Volgens de officieele statistiek waren er eind December 1931 8090 woningen met een huurwaarde tusschen ƒ 350 en ƒ 600 per jaar en 4241 met een huurwaarde Van ƒ 600 tot ƒ 1000. Dit laatste aantal is blijkbaar te groot. Als men in het Zuiderhoutpark en ook over de grens groote huizen ziet leeg staan, die hun huurwaarde niet kunnen opbrengen, dan is daar wel met eenige zekerheid uit af te leiden, dat er in die huurklassen te veel op goede verwachting is gebouwd. Huizen bijv. aan den Vogelenzangscheweg, die men een paar jaar geleden te huur zag staan voor ƒ 1000, staan nu nog leeg voor ƒ 700. Zoo is het ook in andere wijken aan den rand van de stad. Die bouwerij is niet zelden geschied door weinig kapitaalkrachtige ondernemers, die zich alleen konden staande houden door weer nieuwe huizen te bouwen. Rente en aflossing van hypotheken werden betaald met een deel van de huuropbrengsten der verhuurde huizen; want van verkoop was maar weinig sprake. Nu deze bouwers door een anderen loop van zaken gedwongen zijn even pauze te houden, zit er niets anders op dan dat zij de beschikbare huizen voor veel lagere huurprijzen afstaan dan waarvoor ze oorspronkelijk te huur waren gezet. Er is trouwens over het algemeen een neiging te bespeuren om de huizen boven ƒ 600 huurwaarde belangrijk te verlagen. Waarmee de huiseigenaars ook al verhuizingen voorkomen. Vooral het leegkomen van huizen in de oude stad is dan ook minder toe te schrijven aan het bescheidener gaan wonen door de huurders, dan wel aan het gebruik maken van de gelegenheid, dat de huren omlaag gaan, om een geriefelijker woning te betrekken in de nieuwe Rijken. Er is dus zonder twijfel een verplaatsing van de oude naar de nieuwe stad. Maar dat neemt niet weg, dat de voorraad zoogenaamde middenstands-woningen voor het oogenblik toch blijkbaar te groot is. De veronderstelling is ook gemaakt, dat Amsterdamsche forensen, die hier deze klasse huizen bewonen, door inkomsten-vermindering gedwongen, naar Amsterdam terugkeeren en dus het getal leegstaande woningen doen vermeerderen. Maar dat blnkt niet juist te zijn. De cijfers van het bevolkingsbureau wijzen althans het tegendeel uit. In 1931 hebben zich hier uit Amsterdam 1545 menschen gevestigd; in datzelfde jaar zijn er Ï177 naar Amsterdam vertrokken. Er was dus een overschot van vestigingen van 368. Deze toevloed is < ook in dit jaar blijven voortgaan. Het aantal vestigingen uit Amsterdam was ook in de afgeloopen maanüen van dit jaar grooter dan het vertrek naar Amsterdam. De nood des tijds is dus nog geen rem geweest voor Amsterdammers om in Haarlem te gaan wonen. En wanneer mettertijd de nieuwe wijken een betere verbinding niet het station zullen die vestigingen uit* Amsterdam eer toe- dan afnemen. Zoodat dus de bevolking van deze stad talrijker wordt, ook het aantal ingezetenen met een belastbaar inkomen van ƒ 4000 tot ƒ 7000 toeneemt; maar een belangrijk aantal middenstandswoningen staat leeg. Voor de huiseigenaren is dat minder aangenaam, voor de huurders is het een gunstige tijd. Niets is aangenamer bjj het zoeken van een woning dan een ruime keus te hebben. En dat er ondanks het zeer voldoende aantal beschikbare middenstandshuizen nog geen stilstand in den aanbouw is, blijkt als men de nieuwe wijken eens doorgaat of even over de grens rondkijkt. Aan den Rijksstraatweg naar Velsen — die over een paar jaar van een vrijen verkeersweg een straat zal zijn geworden — komen de huizenblokken als uit den grond. Wie er lust in heeft, kan dus nog vele malen verhuizen. Haarlem, 21 Maart.
---

BINNENLAND. DE NOOD DER TUINDERS.
Wij vernemen dat de koningin, na haar bezoek aan de tuinbouwstreek in West-Friesland, gistermiddag naar Enkhuizen is gereden, van waar zij met de boot van half drie naar Stavoren vertrok.
Te Stavoren wachtten de auto's reeds voor den verderen tocht naar Leeuwarden. Bijna onopgemerkt reed H. M. om kwart na vijf Frieslands hoofdstad binnen. Zij begaf zich naar de woning van den commissaris der koningin, waar H. M. overnacht. Het voornemen van de koningin is heden in den loop van den ochtend ten huize van den commissaris, mr. P. A. V. baron Van Harinxma thoe Slooten, enkele personen uit landbouwkringen te ontvangen.
---

BURGEMEESTER VAN ROOSENDAAL. Mr. C.A. Prinsen benoomd.
Blijkens de „Stcnt." van gisteravond is tot ■burgemeester van Roosendaal en Nispen benoemd mr. C. A. Prinsen.
De heer Prinsen, die enkele jaren geleden aan de R. K. Universiteit te Nijmegen promoveerde, is 35 jaar oud en geboren te Hedikhuizen. Hij is thans werkzaam als hoofdcommies aan de secretarie der gemeente s-Hertogenbosch, waar h\j chef van de afdeeüng Financiën is.
---

MR. P.E. BRIËT ONGESTELD.
Naar wij vernemen is mr. P. E. Briët, lid van de Eerste Kamer, sinds eenige dagen zeer ernstig ongesteld.
---

DRANKWET 1931.
Afgekondigd is K. B. no. 97 tot uitvoering van onderscheidene artikelen der Drankwet 1931. Dit besluit treedt op 1 April a.s. in werking.
---

TEGEN EENZIJDIGE ONTWAPENING. Vergadering van het Centraal Comité.
Te 's-Gravenhage heeft Zaterdag het Centraal comité tot waarschuwing tegen eenzijdige ontwapening zijn algemeene vergadering gehouden onder leiding van dr. J. C. Eringaard, die op de noodzakelijkheid wees van het Centraal Comité, waar telkens de S. D. A. P. met aanvallen op de weermacht gereed staat en andere organisaties zich niet ontzien de jeugd allerlei leuzen op den mouw trachten te spelden. Spr. wijst op de defaitistische strekking van artikelen in de pers, waarin telkens de weermacht een mikpunt van zotternij en spotternij is. Het verheugt spr. dat zoovele belangstellenden naar Den Haag gekomen zijn. De actie van Kerk en Vrede, die van de A. J. C, Jongeren Vredes Actie vormen een gevaar voor anarchie, waarvan de leiders zich helaas niet voldoende rekenschap geven. Als lichtpunten kan spr. wijzen op den heer Marchant, die sprak over „pacifistische hypertrophie" en op de brochure van den S. D. A. P.-er Van de Woesteijne. Het jaarverslag van den secretaris, den heer H. M. Luchsinger, werd goedgekeurd, evenals dat van den penningmeester. De kolonel der artillerie K. E. Oudendijk sprak hierna over „Eenzijdige Ontwapening" en gaf een overzicht van de verschillende motieven, welke worden aangevoerd tot propaganda van de eenzijdige ontwapening. Het heeft in den loop der jaren spr. getroffen, dat het anarchisme en de dienstweigering vooral op den voorgrond worden geschoven. Deze leiden tot ontbinding en daarom begrijpt spr. niet, dat prof. Heering en „Kerk en Vrede" welbewust deze ontbinding der maatschappij in de hand werken. De gevaren van eenzijdige ontwapening ziet spr. ook in de ontreddering der geesten, de verzwakking van het nationaal gevoel en gepast zelfbewustzijn. Het valt spr. altijd moeilijk aan de innerlijke bevrediging te gelooven van hen, die op een debatavond met gebalde vuisten voor hem staan en het geloof aan „hun" denkwijze opeischen. Uit sprekers ervaringen op al deze" debatavonden is het hem duidelijk voor oogen komen te st.aan dat de eenzijdige ontwapening van Nederland een gevaar zou vormen voor den wereldvrede. Hij toont aan door voorbeelden hoe verhoudingen in Europa rekening houden en moeten houden met de zekerheid dat Nederland niet de gelegenheid zal geven een oorlog op zijn grondgebied uit te vechten.
Mogen de verstandigen onder de eenzijdige ontwapenaars dit eens bedenken, vooral onder de vertegenwoordigers van enkele politieke partijen en rekening houden met deze gevaren, die alleen zeer eenvoudigen van geest vermogen ter zijde te schuiven. Na de pauze stelden enkele aanwezigen vragen, waarbij o.m.ds. Van der Valk erop wees, dat onder de predikanten velen zijn, die opwekken tot dienstweigering. Hij noemde voorbeelden van zeer principieele orthodoxe personen, waarin een groot gevaar schuilt.
---

MILITAIRE PENSIOENRAAD. Verslag over 1931.
In het verslag over 1931 van de werkzaamheden van Militairen Pensioenraad, wordt medegedeeld, dat de raad in 1931 heeft toegekend a. aan de nagelaten betrekkingen van militairen van de landmacht 118 weduwenpensioenen tot een totaal bedrag van ƒ 136,181 en 54 weezenpensïoenen voor 100 weezen tot een totaal bedrag van ƒ 27.777; b. aan de nagelaten betrekkingen van militairen van de zeemacht 46 weduwenpensioenen tot een totaal bedrag van ƒ 42.716 en 27 weezenpensïoenen voor 63 weezen tot een totaal bedrag van ƒ 13.045. Afwijzend werd beschikt op 15 aanvragen om pensioen van nagelaten betrekkingen van militairen van de landmacht en op 11 aanvragen van pensioen van nagelaten betrekkingen van de zeemacht.
---

CONSULAAT OP MADAGASCAR.
Bij K. B. is de zetel van het consulaat der Nederlanden te Tamatave verplaatst naar Tananarive (Madagascar); en de heer H. L. Bonnet benoemd tot consul der Nederlanden te Tananarive, buiten bezwaar van 's lands schatkist.
Aan den heer Bonnet moet. in de Fransche taal geschreven worden. Voorts zijn bij ministerieele beschikking Madagascar, de Comoren en Mayotte aangewezen als consulair ressort voor den post te Tananarive,
---

AUTOBUS VERONGELUKT. Chauffeur zwaargewond.
Toen eeD der autobussen van den autobusondernemer Onrust te Oostzaan, die een geregeldendienst onderhoudt tusschen Amsterdam en Zaandam, gistermiddag de brug over de BalkSloot te Oostzaan wilde passeeren, reed de bestuurder tegen de kettingen aan, waarmede de balans dezer brug bevestigd is. Doordat de kettingen braken, viel de zeer zware balans en kwam op het voorgedeelte der bus. Deze werd totaal vernield; de chauffeur werd tamelijk zwaar gewond. De overige passagiers liepen schrammen op van gebroken ruiten.
---

DE POSTVLUCHTEN OP INDIË.
De „Valk" (uitreis) vertrok gisteren om 5.40 uit Caïro, landde te Gaza en kwam om 14.20 te Bagdad aan.
De „Specht" (thuisreis) vertrok gisteren om 7.18 uit Calcubta, landde te Allahabad en kwam om 17.55 te Jodhpoer aan.
---

K.v.K. ZEEUWSCH VLAANDEREN. Tolunie Nederland-België-Luxemburg.
In de Zaterdagmiddag gehouden vergadering van de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Zeeuwsch-Vlaanderen te Ter Neuzen werd besloten adhaesie te betuigen aan het verzoek van den R. K. Bond van hotel-, caférestauranthouders en slijters „St. Joseph", gericht tot den minister van Financiën, om aan de slijters gelegenheid te geven zelf geleibiljetten voor gedekt vervoer van gedistilleerd tot een hoeveelheid van vijf liter af te geven.
Naar aanleiding van het schrijven der Nederlandsche Kamer van Koophandel in België, betreffende een referendum over een tol-unie tusschen Nederland, België en Luxemburg besloot de Kamer een studiecommissie te benoemen, die daaromtrent aan de Kamer zal rapporteeren. Tot leden der commissie werden benoemd van het grootbedrijf de heeren I. van Melle en C. F. P; van der Peijl en van het kleinbedrijf A. Catsman en M. C. F. van Goethem.
Op voorstel van den heer Van der Peijl werd besloten bij den Rijkswaterstaat aan te dringen op uitvoering van een vroeger naar voren gebracht plan tot venbinding van het eiland tusschen de oude kanaalarmen met den vasten wal en dit geschikt te maken voor losplaats voor de beurtvaart, aangezien de beschikbare ruimte in den Oostelijken kanaalarm te beperkt is geworden en oponthoud, veroorzaakt voor het afschutten door de Oostsluis, buitendien zeer ongerieflgk is.
Dezelfde spreker uitte ook een klacht over verschillende wegen in Zeeuwsch-Vlaanderen en bepleitte de wenschelijkheid, dat de sommen, thans aan uitkeering voor werkloozen besteed, als werkverschaffing aan de wegen zouden worden uitgegeven, welk denkbeeld, omdat men met verschillende onderhoudsplichtigen te doen krijgt, practisch niet uitvoerbaar geacht werd.
---

K.v.K. WEST-FRIESLAND. De stopplaats Westerblockker.
De Kamer van Koophandel en Fabrieken voor West-Friesland vergaderde Zaterdag, onder leiding van den heer M. A. Emmerling te Hoorn. In antwoord op een schrijven heeft de Kamer bericht ontvangen dat, in verband met het zeer geringe verkeer van en naar de stopplaats te Westerblokker (2200 meter van Hoorn af), alsmede ter bevordering van groote verkeersbelangen, de directie der Ned. Spoorwegen genoodzaakt is, ingaande de nieuwe dienstregeling, aanvangende 22 Mei 1932, aldaar alle treinen te doen doorrijden. Uit ingewonnen inlichtingen bleek, dat door het autobusverkeer bijzonder weinig passagiers van bedoelde halte gebruik maken. Besloten wordt toe te treden als lid der Zuiderzeevereeniging, terwijl steun zal worden verleend aan een aanvraag van de firma Oorbeek en Van der Poorte inzake de uitbreiding van den autodienst Volendam—Amsterdam. Na uitvoerige besprekingen stelde de Kamer zich op het standpunt, dat zij het althans voorloopig nog niet wenschelijk en noodig acht, dat wettelijke maatregelen worden genomen ten aanzien van uitstel van betaling enz. De Kamer sprak zich vervolgens uit voor de totstandkoming van een Tolunie met België.
---

SPECIALE AUTOWEGEN.
Op het He Vlaamsche Technische Congres, dat van 31 Maart—4 April a.s. te Gent zal worden gehouden zal de heer S. ten Bokkel Huinink, vice-voorzitter en secretaris van de Ned. Vereeniging voor Auto-Snelwegen en van het Internationaal Comité voor den bouw van speciale autowegen, daartoe door het congresbestuur uitgenoodigd op Zaterdag 2 April spreken over speciale autowegen.
---

„NEDERLAND-EXPRESS”.
De speciale trein met post en passagiers, in aansluiting op het d.d. 25 Maart a.s. van Genua vertrekkend m.s. ,,P. C. Hooft", zal Donderdagmorgen 24 Maart om 8 uur van Den Haag S. S. vertrekken. Vertrek van Utrecht 9.05, van Arnhem 10.10, van Nijmegen 10.47; vertrek aansluitenden trein naar Utrecht: van Amsterdam C. S. 7.58, van Amsterdam W. P. 8.12 en van Rotterdam Maas 7.14. Aankomst te Genua Vrijdagmorgen, 25 Maart om 8.25.
---

Invoercontingenten.
Met ingang van heden zal de invoer van deze goederen slechts zijn toegestaan, indien daarbij wordt overgelegd een daartoe vanwege den minister van Arbeid, H. en N. af te geven vergunning. Dit geldt niet bij invoer van de in dit besluit genoemde goederen, waarvan wordt aangetoond, dat zij vóór een nader te bepalen datum (door den minister vastgesteld op heden, 22 Maart) ten rechtstreekschen invoer naar Nederland zijn verzonden. Deze vergunningen worden slechts verstrekt aan hem, wiens handelszaak in het Handelsregister is ingeschreven en die blijkens die inschrijving mede het bedrijf van importeur van de in dit besluit genoemde goederen uitoefent en tot een hoeveelheid in totaal gelijkstaande met: a. aan voor de onder a genoemde goederen ten minste 85 en ten hoogste 90 ten honderd van het gemiddelde der door hem per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 ingevoerde hoeveelheid, naar de waarde berekend; b. aan voor de onder b genoemde goederen ten 'minste 70 en ten hoogste 75 ten honderd van het gemiddelde der door hem per drie maanden in de jaren 1929 en 1930 ingevoerde hoeveelheid, naar de waarde berekend; ' c. aan voor de onder c genoemde goederen ten minste 80 en ten hoogste 85 ten honderd van het gemiddelde der door hem per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 ingevoerde hoeveelheid, naar het gewicht berekend; d. aan voor de onder d genoemde goederen ten minste 55 en ten hoogste 60 ten honderd van het gemiddelde der door hem per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 ingevoerde hoeveelheid, naar de waarde berekend.
De hoeveelheid van de in dit besluit genoemde goederen, ingevoerd van 1 Maart af tot heden, alsmede de hoeveelheid der goederen, die vóór vandaag ten rechtstreekschen invoer naar Nederland zijn verzonden, strekt in mindering van de bovenbedoelde totale hoeveelheid.
---

kosten.
Ter bestrijding van kosten, aan de uitvoering van dit besluit verbonden, wordt bij de aangifte ten invoer een bedrag geheven van ten hoogste twee ten honderd van de bij den invoer te declareeren waarde. (De minister van Arbeid, H. en N. heeft dit bedrag nader vastgesteld op één pet.)
---

Invoervergunningen.
De minister van Arbeid, H. en N. heeft bepaald, dat de heer L. L. F. de Greve, leider van het Cri3is-Invoer-Bureau, en bij diens afwezigheid de heer O. van Biessum, plaatsver-
vangend leider, bevoegd is om invoervergunningen te onderteekenen.
---

INVOERBEPERKING PORSELEIN EN AARDEWERK
Bij K. B. no. 8 van 18 Maart, gisteravond in de „Staatscourant" afgekondigd, is in verband met de gebleken noodzaak tot tijdelijke beperking van den invoer van porselein, aardewerk, sanitair aardewerk, alsmede van tegels, overwogen, dat het gewenscht is tot voorloopige beperking van dien invoer over te gaan. Dientengevolge is bepaald, dat gedurende een tijdvak van drie maanden, aanvangende 1 Maart jl. en eindigende 31 Mei a.s., de invoer uit ieder land verboden is van: a. porselein (wit, gekleurd, gedecoreerd, bedrukt of beschilderd), voor zoover deze meer bedraagt dan 90 ten honderd van hetgeen gemiddeld per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 van die goederen uit dat land is ingevoerd, naar de waarde berekend; b. Fqn aardewerk (wit, gekleurd, gedecoreerd, bedrukt of beschilderd), met uitzondering van sanitair aardewerk, voor zoover deze meer bedraagt daji 75 ten honderd van hetgeen gemiddeld per drie maanden in de jaren 1929 en 1930 van die goederen uit dat land is ingevoerd, naar de waarde berekend. c. Sanitair aardewerk, voor zoover deze meer bedraagt dan 85 ten honderd van hetgeen gemiddeld per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 van die goederen uit dat land is ingevoerd, naar het gewicht berekend. d. Muur- en wandtegels (verglaasd of met gekristalliseerde glazuren), voor zoover deze meer bedraagt dan 60 ten honderd van hetgeen gemiddeld per drie maanden in de jaren 1928, 1929 en 1930 van die goederen uit dat land is ingevoerd, naar de waarde berekend.
Contingenten van zestig tot negentig procent
---

Nadere omschrijving.
De minister van Arbeid, H. en N. heeft de hier bedoelde goederen nader als volgt omschreven.
Onder „Porselein" wordt verstaan witdoorschijnend aardewerk als dejeuners, ontbijtserviezen, eetserviezen, theeserviezen, potten, reliëfs, huishoudelijke artikelen en die voor café's van wit posselein, artikelen voor laboratoria, schalen, trechters, melkplaten (ter voorkoming van overkoken van de melk); en gekleurd, gedecoreerd, bedrukt of beschilderd, doorschijnend aardewerk als dejeuners, eetserviezen, ontbijtserviezen, potten, reiiefs, theeserviezen, huishoudelijke artikelen en ook die voor café's van gekleurd, gedecoreerd, bedrukt of beschilderd porselein, wandborden, keukenétagères (houten rekken met potten).
Onder „fijn aardewerk" wordt verstaan het witte aardewerk, dat wit op de breuk is als dejeuners, artikelen voor de waschtafel, eetserviezen, potten, reliëfs, huishoudelijk aardewerk en ook dat voor café's van wit aardewerk, artikelen voor laboratoria, trechters, schalen, melkplaten (ter voorkoming van overkoken van de melk); het gekleurde, gedecoreerde of bedrukte aardewerk, dat wit op de breuk is, en de huishoudelijke artikelen van vuurvast aardewerk, zooals schalen, enz., dejeuners, eetserviezen, potten,, reliëfs, huishoudelijk aardewerk en ook dat voor café's van gekleurd, gedecoreerd of bedrukt aardewerk, majolica, tegels voor theebladen, artikelen voor de waschtafel, keukenétagères (houten rekken met potten); het beschilderde aardewerk, faïence, kunstaardewerk (met uitzondering van Satsuma-vazen) Goudsch aardewerk, Delftsch idem, plateel. Onder „sanitair aardewerk" worden verstaan spoelbakken, ondersteken, badkuipen, closets, lijsten voor spiegels, sponzebakjes, al of niet gemonteerd, zeepbakjes, urinoirs, waschtafels, closetpapierhouders, wandfonteintjes, platen voor waschtafels, onderdeeien van aardewerk voor bovengenoemde artikelen, muur- of wandtegels, verglaasd of met gekristalliseerde glazuren, muurtegels, wandtegels, z.g. porselein tegels. * # * De invoer van porselein (sub a) bedroeg in de jaren 1928, '29 en '30 respect. ƒ 5.820.000, ƒ 5.444.000 en ƒ 5.659.000. Hiervan importeerde in '28 Duitschland ƒ 3.086.000 Tsjecho-Slowakije ƒ 1.414.000 en Japan ƒ 1.033.000. Deze cijfers waren voor 1929 en '30 voor Duitschland ƒ 2.885.000 en ƒ 2.661.000 voor Tsjecho-Slow. ƒ 1.094.000 en ƒ 1.198.000, voor Japan ƒ 1.096.000 en ƒ 1.418.000. De invoer over 1931 bedroeg ƒ 5.558.000, waarvan uit Duitschland ƒ 2.570.000, uit Tsjecho-Slowakije ƒ 1.076.000 en uit Japan ƒ 1.661.000. Aan fijn aardewerk werd geïmporteerd, in 1929 ƒ 3.049.000 en in 1930 ƒ 3.506.000, waarvan door Duitschland resp. voor ƒ 1.408.000 en ƒ 1.660.000 en door Groot- Britannië ƒ 831.000 en ƒ 1.105.000. De invoer over 1931 bedroeg ƒ 3.291.000, waarvan uit Duitschland ƒ 1.451.000 en uit Groot-Britannië ƒ 1.110.000. Aan sanitair aardewerk werd geïmporteerd in de jaren 1928, '29 en '30 resp. 1900 ton, 2252 ton en 2439 ton, waarvan Duitschland leverde resp. 967 ton, 1096 ton en 1405 ton en Groot-Britannië 739 ton, 1020 ton en 889 ton. Over 1931 bedroeg de invoer 1979 ton, waarvan uit Duitschland 1175 ton en. uit Groot-Britannië 692 ton. Voor muur- en wandtegels zijn de cijfers als volgt: Ingevoerd werd in 1928, '29 en '30, resp. voor ƒ 1.619.000, ƒ 1.688.000 en ƒ 1.850.000. Hiervan leverde Duitschland resp. voor ƒ 1.126.000, ƒ 1.347.000 en ƒ 1.418.000. De invoer over 1931 bedroeg ƒ 1.477.000, waarvan uit Duitschland alleen ƒ 1.181.000.
---

ARBEIDSVOORWAARDEN RIJNVAART. Werkgeverswenschen betreffende het Duitsche Rijnvaarcontract, dat een maand na het Nederlandsche verstrijkt.
(Van onzen Rotterdamschen correspondent). Behalve enkele ondernemingen in de Rijnvaart, die hun varend personeel een contract ter teekening hebben voorgelegd, waarbij dit ■laatste bewilligt in een loonsverlaging van 15 % met ingang van 1 April, zijn er ook bedrijven die geen overeenkomsten met het personeel aangaan. De loonen worden echter ook daar met een even groot percentage verlaagd. Een maand na het Nederlandsche verstrijkt het Duitsche Rijnvaartcontract. Ook daar wenschen de werkgevers verlaging, zooals zij al meermalen kenbaar hebben gemaakt. De Duitsche wetgeving op dit punt brengt mee dat de beslissing daaromtrent ligt bij de regeeringslichamen, die eerst werkgevers en werknemers hooren en wier uitspraak bindend is. Zooals vanzelf spreekt voeren de Duitsche werkgevers thans ook de aanstaande verlaging in Nederland als argument aan, hoewel zy voor dien ook reeds herhaaldelijk op verlaging der loonen hebben aangedrongen. Zoowel in de Duitsche als in de Nederlandsche Rijnvaart ligt het loonpeil aanmerkelijk boven dat hetwelk voor Fransche en Belgische Rijnsohopen en -sleepbooten geldt. De opzet van het Duitsche en het Nederlandsche contract verschilt echter in menig opzicht van elkaar. Met name wenschen de Duitsche werkgevers wijziging van de bepalingen van betaling voor overwerk voor de vaart na den gezetten tijd, welke bepalingen zij voor het bedrijf veel te bezwarend achten.
---

TEGEN DE MAARTENSDIJKSCHE TOLLEN.
Het comité ter bestrijding der Maartensdijksche tollen heeft een verzoekschrift tot den minister van Waterstaat gericht, waarin het verklaart, de afgebroken onderhandelingen tusschen het gemeentebestuur van Maartensdijk en Gedeputeerde Staten van Utrecht in zake overneming der tollen ten zeerste te betreuren en den minister verzoekt stappen te doen, die als uiteindelijk doel hebben, de Ged. Staten der prov. Utrecht en het gemeentebestuur van Maartensdijk deze onderhandelingen opnieuw te doen opnemen. Deze onderhandelingen, aldus het comité, zullen dan zeker het gewenschte resultaat geven, daar het comité unaniem van meening is, dat het gemeentebestuur van Maartensdijk volgens ingewonnen inlichtingen thans vermoedelijk billijker eischen zal stellen dan voorheen. Bij eventueele mislukking dezer onderhandelingen wordt de aanleg van den nieuwen rijksweg Laren—Utrecht met den meesten spoed verzocht. Aan het gemeentebestuur van Maartensdijk heeft het comité verzocht, de tolgelden thans reeds met 50 % te verlagen, in afwachting van de definitieve oplossing der tollen-quaestie. Het comité meent — naar het ons mededeelt — te weten, dat het ministerie van Waterstaat besloten heeft, de nieuw-geprojecteerde Gooi—Utrecht-verbinding reeds in aan te vangen, in plaats van in 1939. i
---

ROTTERDAM. DE LANDVERBINDINGEN VAN ROTTERDAM. Rede van den heer W.G.A.M. v.d. Lugt.
De reeks voordrachten, georganiseerd door het departement Rotterdam van de Nederlandsche Maatschappij voor Nijverheid en Handel, over het havenverkeer van Rotterdam is gisteravond besloten met een rede van 'den heer W. G. A. M. v. d. L u g t over „De landverbindingen van Rotterdam". In het eerste deel van zijn rede heeft spr. het spoorwegverkeer behandeld. Volgens de berekeningen van ir. J. C. Ramaer kan men aannemen, dat in Nederland het goederenvervoer over de waterwegen het viervoudige bedraagt van het spoorwegverkeer. Voor Rotterdam vooral zijn de waterwegen steeds geweest de bron van zijn vooruitgang en welvaart. Wij moeten dan ook eiken aanval op deze aderen, waardoor Rotterdam's welvaart bloeit, dringend afwijzen als een aanval op ons natuurlijk bezit. In den aanvang heeft de Rotterdamsche handel, bogend op zijn uitstekende Rijnscheepvaart, het belang van de spoorwegen niet ingezien, doch geheel anders was het bij onze nabuurhaven Antwerpen. Men schreef 1893, toen de spoorwegverbindingen naar vier richtingen met veel moeite waren tot stand gebracht. Rotterdam telde teen 220.000 inwoners, -en nu bijna 40 jaren later de stad is uitgegroeid tot een metropolis van bijna 600.000 inwoners, vinden wij den toestand der spoorwegen hier, behoudens het aanleggen van een cintuurbaan, onveranderd, terwijl concurreerende havens op dit gebied niet hebben stilgezeten. Spr. gaat dan de geschiedenis na van het werken der verschillende commissies, die over de spocrwegtoestanden rond Rotterdam gerapporteerd hebben, om daarna het bekende ontwerp-Thomas—Witteveen te bespreken. Spr. meent, dat het zaak zal zijn niet langer te talmen, doch dat het plan, althans wat de traceering van zijn hoofdlijnen betreft, zoo spoedig mogelijk worden vastgesteld. De stad en vooral de randgemeenten breiden zich snel uit en waar de uitvoering thans nog mogelijk is, zal, hetgeen vereischt wordt over eenige jaren misschien niet zonder groote bezwaren zijn tot stand te brengen. Deze oplossing van het Rotterdamsche spoorwegvraagstuk opent ruime perspectieven en is van ontegenzeggelijk groot belang. Doch, zoo vraagt de heer v. d. —dgt, is hiermede voor onze havenstad tegemoet gekomen aan alle eischen? Hij meent deze vraag ontkennend te moeten beantwoorden, omdat de spoorwegverbindingen buiten Rotterdam onvoldoende blijven voor het huidige verkeer. Zoowel personenals goederenvervoer gaat van Rotterdam uit over een en dezelfde dubbele spoorlijn, die op de brug bij Moerdijk en op die bij Sliedrecht zelfs overgaat in enkel spoor. Hij concludeert, dat er na de verbetering van de spoorwegen voor Rotterdam toch nog een groote achterstand blijft bestaan. Noodig zal zijn op de eerste plaats, dat de bruggen bij Moerdijk en bij Sliedrecht voorzien worden van dubbel spoor. Om Krimpener- en Alblasserwaard te ontsluiten en de mogelijkheid te schenken zich meer te orienteeren op Rotterdam, zal vagroot belang zijn de aanleg van een spoorlijn van Capelle a/d IJsel naar de Baanhoek bfö Sliedrecht. Hierdoor zou tevens Rotterdam een kortere en betere verbinding krijgen met de Betuwe en Duitschland. Door verdubbeling der bestaande spoorbaan kan hier de hoofdader van het goederenverkeer naar Keulen en het Roergebied geschapen worden, waardoor tevens het viaduct en de spoorwegbruggen in Rotterdam, Dordrecht en Sliedrecht zouden ontlast worden. Een derde belang voor Rotterdam is gelegen in een directe verbinding met het Westland via Scihedam, De Lier, Naaldwijk, Poeldijk en Loosduinen. De verbinding met deze belangrijke veilingstreken vindt thans plaats over de lijnen der Westlandsche Stoomtram, die in talrijke bochten door het Westland loopt. Ten slotte dient ervoor gezorgd te worden, dat de tramtreinen der R. T. M. een goede aansluiting krijgen op het spoorwegnet bij het station Zuid, waardoor de directe verbinding van de Eilanden met de havens kan worden tot stand gebracht. Na de pauze behandelde spr. de geschiedenis der landwegen in ons land. Voor een groot deel hebben wij aan de waterwegen onze eerste landwegen te danken. Het was ook hier weer de eerste havenstad des Rijks, die op het gebied der landwegen wel het meeste ten achter stond. Waarheen men zich ook wendde, als men per auto Rotterdam verliet, minstens 50 km had men af te leggen voordat men wegen bereiken kon, welke aan de meest elementaire eischen voldeden. Hoe dichter men bij Rotterdam was, hoe slechter de wegen waren en nog grootendeeis zjjn. Aan de hand van de statistiek bewijst spr., dat het grooter aantal ongelukken, dat hier op de wegen plaats vindt, vergeleken met omringende landen, te wijten is aan den slechten staat der wegen. Het sterk toenemend autoverkeer en de steeds verdere achteruitgang onzer wegen maakte destijds een spoedig ingrijpen van de overheid dringend noodzakelijk. Spr. gaat dan de geschiedenis na van de plan, en behandelt in hoofdzaak die wegen, wegenverbeteringen, opgenomen in het wegenwelke de hoofdverbindingen vormen met Rotterdam. Indien in 1933 de nieuwe weg Rotterdam— Den Haag zal zijn geopend, kan Rotterdam bogen op een groote verkeersverbetering, mits dan ook de gemeente Rotterdam gereed is, het toegenomen verkeer op te vangen. Wanneer de directe weg Rotterdam—Amster- over Bodegraven voor het gebruik gereed zal zijn ,is in het gehe.1 nite te voorspellen. Amsterdam, dat een goede verbinding verkrijgt met het zuiden over Utrecht en Den Bosch, heeft den weg naar het zuiden over Rotterdam niet zoo hard noodig. En wij weten helaas, zoo voegt spr. er aan toe, dat in Den Haag de belangen van Amsterdam hooger worden aangeslagen dan die van Rotterdam. Sprekende over de verbinding met Rotterdam en de Brabantsche industrieplaatsen, wijst spr. erop, dat het voor Rotterdam een levensquaestie is dat bij Moerdijk zoo spoedig mogelijk een brug wordt gebouwd. Een brug bij Willemstad wordt slechts ingegeven door plaatselijke belangetjes van een gering aantal bewoners van.het uiterste Westen. Dan behandelt spr. nog den nieuwen rnksweg welke de verbinding vormt met de Alblasserwaard en de Getuwe tot Nijmegen, om vervolgens den nieuwen rijksweg naar den Hoek: van Holland in herinnering te brengen, welke voor het Westland van zoo groote beteekenz_.l ziin Wij zullen zelf de handen uit de mouwen moeten steken, willen wij niet in de koude blijven zitten. Spr. vat dit op in dezen zin, dat men ste.ds de autoriteiten moet Wnven wijzen op den slechten toestand van onze sP°°™eSf hfer en de landwegen hier buiten. Onafgebroken meet men zijn stem laten hooren, dat hier iets meer gedaan dient te worden, wil nog meer verliezen aan concurreerende havens.
---


LOOP niet zonder noodzaak op den rijweg en bovenal, blijf er niet staan om een kennis tt begroeien of een praatje te maken. Beschouw den rijweg als het terrein van het rijdend verkeer, den kunt u met recht het trottoir als het uw* b+ tchoutven.
---