Het sympathieke Nederlandsche A elftal won dezen spannenden wedstrijd wederom in de BEFAAMDE TWEKA-SHIRTS i TÏÏFK A IS ZONDER WEERGA! --- VOETBAL. NEDERLAND WINT VAN BELGIË MET 3—2. In het Heysel-Stadion te Brussel. — Adam op z'n best. — Van den Broek van Xerxes faalt. — Ruststand 2—l voor de onzen. VERDIENDE OVERWINNING. i *Sen België—Nederland-voetbalwedstrijd be- Jort in Antwerpen gespeeld te worden. Dat de Vlamingen; maar hun Waalse landgenooten zijn het daarmede oneens. *-H onrechte blijkbaar, want gisteren is al--er bewezen, dat de belangstelling voor een der Roode Duivels tegen Nederland ! Brussel minder groot is dan in Antwerpen. *t Heysel-Stadion was tenminste gisteren ongeveer vo_r de helft vol. Wat jammer was, omdat het aspect leed "der al die onbezette tribune-vakken. het gewone internationale gedoe. **-*t veel officials op een speciale tribune, ***a.r wij ook opmerkten onze gezant in België '•hidden van vele Belgische hoogwaardig**dsbekleeders. den interlandwedstrijd speelden de politie-agenten tegen hun Parij- collega's. De Brusselaren wonnen met •Daarna — het was op slag van drieën — •Sfon de internationale landenwedstrijd van 's nationaal elftal tegen België. --- DE WEDSTRIJD. /an der Meulen verliest den toss: markant *'t! En ten aanschouwe van het maar half J 6vUlde Stadion trappen de onzen af. Van aan golft het enthouSlasme door de JeHa. Ook voor de oranjemannen, want het ?**»tingent Hollandsche belangstellenden is dit?**-al zeer groot, 't zijn er bijkans tienduizend, legioen! i De Belgen zetten den strijd in met een hard, J 4-, lang schot van Capelle, waarbij Van der zijn vaardigheid van wegvangen toont. J*ar reeds is de bal weer weg: naar den ande*•*■• kant. Bonsema heeft hem, dan Hoydonkx. W_g. Bij Weber nu, die zijn blonde manen schudt ?• me teen nijdigen trap het „ding" doet ver,l,izen. Daar komen de Roode Duivels los: tik tik de bal heen en weer op den linkervleugel: Voorzet: Capelle schiet... over! Even is de weg, komt dan terug. Nieuw gevaar. Van *T Meulen redt t&an krijgt Adam den bal. Even een schitb ehd gegoochel, dan een verrassend-zuivere Jj ss. Recht vooruit! Bonsema rent naar voren: •J; Belgische doelman loopt uit, is even eerder J den bal, duikt, bespringt het leer, tolt dan .I een gek over den grond... Bonsema mist. «-et publiek fluit, fluit eiken keer als een speler, vermeend iuist, den doelman aanvalt, v net blijft er voor fluiten en sissen, grom*tt en grauwen den heelen tijd door. v Want dit publiek begrijpt het niet: in België -~ eft men e,en andere — verkeerde ■—■ opvatrtll? inzake het aanvallen van den doelverv v Stiel en vaardig wordt er gespeeld: Adam &,ral is prachtig, zijn passes zijn zuiver als tt*8. zijn trucjes vlot en aantrekkelijk. Wij gieten! •» ~an komt er een zeer snelle aanval van de P'-eele voorhoede. Van Nellen pikt den bal j ** de lijn op, rent naar voren en naar bint 1 geeft den bal dan naar voren. Als l-11 bruine streep is de gang van het leder oSs den grond, het doel voorbij... Nagels L toe, een doffe knal... Vandenberghe ijua*t het leder met een teleurgesteld gezicht 1 den hoek. Een der vele aanvallen van onze oranjemannen op het Belgische doel: Vandenberghe is uitgeloopen: vier Hollandsche spelers vóór het doel. --- Nederland leidt. Belgen reageeren voortreffelijk. Zij -kregen, dat het een aard heeft, rennen en Maar Van Run en Weber en niet het r-r'-st ook Van der Meulen weren zich geacht waar noodig helpt Puck van Heel een **dje. Er wordt uitnemend gespeeld. •*.. et spel onzer voorhoede is vol brio. En 'yer. En doordacht, i,. hebben onbetwistbaar overwicht. Dat fA'-Sedrukt wordt in een tweede doelpunt. ,7 aöt Nagels zet den bal prachtig voor, Van •3 Broek zet zijn hoofd er onder en de bal -g "*et met een vaartje langs den uitgeloopen 6%ischen doelverdediger in het net. Dit was ,1 -1 Werkelijk voortreffelijk doelpunt, waarvoor eö P.S.V.'er alle hulde toekomt! --- Het is 2—0 voor Nederland. i-Het in het eerste kwartier rijkelijk snelle fc.'n-Po worc*t nu langzaam-aan iets minder, jti beide elftallen. De Belgen missen hun fel- van handelen, hun ingrijpen. Kordaat J*"1 zü, dapper en volhardend, maar er gaat «een vuur van hen uit: zij lijken bijwijlen zelfs ets of wat laksch. Dan zijn onze spelers fermer, flinker, rapfer* Nagels is als een terriër, die zich steeds jTet nieuwe vreugde op den bal werpt en er ?ee speelt en rent en dartelt. Hij werkt goed, b Twent, maakt zich zijn plaats waard. En vol*sema ook. Die zet door en probeert elke hoe klein ook. v *-*n der Belgen doel is voortdurend in gewa Het is een periode van zeer beslist over- Totdat Capelle de zoo hoog noodige opu hting brengt.... gevaar vóór ons doel! Van Meulen in actie. En hoe! Sr* orhoof probeert het met een venijnig työot* Van der Meulen vangt den bal netjes Y®s- Van Beeck lost even later een schot: J? der Meulen is alweer ongenaakbaar. Scvan is de bal alweer aan den anderen kant, Van den Broek, na snellen aanval, heel yard op het Belgische doel. waar de doelman, blende, met moeite, het gevaar bezweert. s ""-ctiviteit, ingrijpen op het juiste moment, van handelen, dat is het, wat voet« als kijkspel zoo aantrekkelijk maakt. En Jf zijn altegaar eigenschappen, die bij ons '«al in deze eerste speelhelft te bewonderen waren. Keen en weer gaat het. Nu zien wij Nagels I met den bal naar voren rennen en een laag hard schot lossen, juist in de handen van den Belgischen doelman, even later krijgt Capelle een goeden voorzet van links en trapt den bal hoog over ons doel! Vlak daarop verknoeit Van Campenhout een mooie open kans door van heel dichtbij nog vèr naast te schieten. Onze voorhoede speelt thans staag in de W-formatie, de binnenspelers ietwat meer naar achteren, de buitenspelers en de middenvoor op den rand van buitenspel. Dit geeft eenige malen aanleiding tot zeer gevaarlijke situaties voor het Belgische doel; situaties waarbij Fortuna onzen tegenstanders heel wèl gezind blijkt. Zoo eenmaal bij een schot, een heel hard schot van Van den Broek juist tegen Hoydonckx' been! Versyp aan den anderen kant verknoeit jammerlijk een dot van een kans. Overigens nog steeds een overwicht van het oranje elftal: een sterker zijn, dat zich niet alleen demonstreet in het veld, maar voornamelijk voor doel, waar de Belgische doelman met zijn uiterst gevaarlijke uitloopen waarlijk niet over pech te klagen heeft. Vlak voor de rust komt --- een Belgisch doelpunt als hij een vluggen aanval Voorhoof door Weber of door Pellikaan of misschien door heiden, van de sokken geloopen wordt. Unfair volgens den scheidsrechter. Strafschop! Claessens neemt de penalty. Zonder fout. En zoo komt de rust met 2—l in ons voordeel. _ --- De tweede helft. De Belgen trappen af, maar de onzen bemachtigen ras den bal, zenden hem naar Van Nellen. Ren. Voorzet. Mis. Bal komt bij Van Nellen terug. Dan pikt Nouwens hem. Weg kans! Een aanval der Belgen volgt. Ook daar is het resultaat nihil. Een tam spel nog. Nu geen donderend, aanmoedigend ge- schreeuw, nu geen gefluit of gekrijsch. Het is stil. Totdat Adam de voorhoede weer in actie brengt. Dan gaan de honderden rood-witblauwvlaggetjes weer omhoog, dan klinkt weer het „Hop Holland". Dan ook begint van den weeromstuit, het Belgische publiek zich wederom te weren. Adam is weer de reuzenspeler van voor de rust. Maar toen had hij steeds hulp en steun, toen begrepen de anderen hem; nu is hij meer op zichzelf aangewezen. En alleen.... alleen kan zelfs een Adam het niet! Het Belgisch spel is thans aanmerkelijk beter dan vóór de rust. Het is rapper, juister. En daartegenover hebben de onzen iets van hun tempo ingeboet. Herhaaldelijk brengen de Belgische voorwaartsen een bezoek aan Van der Meulen, maar zij vinden den H.F.C.'er wakker en hij geeft telkens en telkens weer niet thuis. Het tempo versnelt. Bij de Belgen vooral. Wij hebben geluk bij een feilen aanval als Van der Meulen uit een scherpen voorzet van rechts den bal alleen door stompen weg kan krijgen. Het leder belandt juist voor de voeten van den watervluggen Voorhoof brr! Nog net op tijd trapt Van Heel den bal voor de voeten van den verbaasden Belg weg! Maar eenige tellen later is de gevaarlijke Belg alweer terug: Weber maakt nu zijn aanval onschadelijk! De aanvallen der onzen worden bemoeilijkt, doordat de Belgische verdediging de buitenspel-val openzet, waar onze voorhoedespelers met een naïeve gemoedelijkheid een paar malen intippelen. Jammer was, dat eenmaal van een bijzonder mooie pass van Nagels, na prachtig solospel van den Twent. Dan is de bal weer in de buurt van ons doel. Van Beeck ziet kans voor open doel over te koppen. Even later kruipen wij, na een dikke fout van Van Heel, door het oog van den beroemden naald: het kost ons een corner, maar het had ons, voor hetzelfde geld, een doelpunt kunnen kosten. „Gejus" was de redder! Onze spil, Van den Broek, kan nu hèelemaal niet meer meekomen. Hij is blijkbaar uitgespeeld, doodop; wordt hoe langer hoe langzamer Van Heel en hij wisselen van plaats. Ineens verandert dan de situatie te onzen gunste. Er gaat ineens meer van het spel uit. Van Heel brengt den bal naar Van Nellen; die rent er mee weg even naar binnen zal hij voorzetten? Neen, een schot; een hard, ietwat hoog schot: een kanjer met een klap, die bij ons op de tribune te hooren is, komt het leder tegen de bovenlat, springt dan terug in. het veld , een prachtkans ging voorbij! En talrijk als het zand der zee blijven de aanvallen ook van die Belgen. Capelle forceert een corner, maar bereikt er niets mee, Voorhoof doet een vergeefsche poging om door de verdediging te breken. Het publiek loeit. Het brult. Het vraagt, neen, het eischt een doelpunt! Dat niet komt. Van Nellen zet weer eens voor. Vandenbergihe en Nouwens loopen elkaar in den weg, maar ze hebben geluk, want daar waar de bal — zoo maar voor het inzetten — dood blijft liggen, daar is juist geen der onzen té bekennen. Maar ook wij hebben geluk, want eventjes later trapt Capelle hard den bal tegen van Run's been, dat toevallig in den weg stond en vlak daar kan Van der Meulen nog net een verkeerd door Weber gekopten bal onderscheppen. Maar dan komt toch eindelijk het zoo vurig door de Belgische kykers gewenschte doelpunt. Na 23 minuten. Een voorzet van rechts waarbij Capelle zn hoofd onder den bal zet en Van der Meulen het nakijken geeft. Onhoudbaar! --- De stand is gelijk 2—2. Nu gaat het er weer lustig op los. Zoo van boven af gezien krijg je een gevoel of die oranje-kereltjes na een koud stortbad zich even staan uit te schudden Dan komen ze weer in beweging. Snel, heel snel. Nagels, de rappe Enschede'er loopt bij een dezer aanvallen op den doelman in, wat een fluitconcert tot gevolg heeft. Weg is de bal weer! Naar den overkant, waar Versijp een lang schot lost, waar Capelle even later buitenspel staat ! Fel strijden beide voorhoeders voor het winnende punt. En in hun ijver staan de onzen nogal eens buitenspel: soms drie spelers tegelijk! ! Maar dan gebeurt het. Het is Adam die den bal inpikt, die er mee goochelt, zooals alleen h. dat kan, die het ding, in voortdurend schijnbeweeg opbrengt naar voren en het dan, bijna van de lijn af voorzet Van den Broek krijgt de kans: hij raakt het leer maar half, de bal huppelt weg zijwaarts Bonsema fel, schiet toe, zet zn voet er achter het Belgische net trilt ten derden male. --- De stand is 3—2 voor Nederland. Er is dan nog een kwartier te spelen. Wij zijn er nog niet. De Belgen, fanatieker dan ooit, komen met meer elan dan anders nog, opzetten. Voorhoof verricht het schijnbaar onmogelijke. Maar noch Van Run noch Weber, noch in laatste instantie onze van der Meulen geven kamp. De spanning stijgt! Adam tracht er door te komen: een paar malen constateert de scheidsrechter buitenspel. Adam, eenmaal in wanhoop, grijpt naar zn hoofd. Ja, jongen 't was inderdaad jammer, maar Lewingstone had gelijk! De spanning wordt haast ondragelijk. Er wordt nu en dan aardig — of liever onaardig —■ hard gespeeld. Niets helpt. De beide achterhoedes staan pal. Spanning. Spanning! Nog drie minuten. Weer een aanval der Belgen. Mis. Dan een van de onzen. Ook mis. Nog komen Bonsema en Adam schitterend samenspelend terug de Groninger knalt den bal naast het doel Dan komt. het einde! Nederlpnd heeft — verdiend — met 3—2 gewonnen! --- BESCHOUWINGEN. „Da hê-ge verdiend gewonnen," dat was het oordeel van een *bevrienden Belgischen confrater. „En dien Adam is dr een van superkla.sse". voedde hü er aan toe! Verdiend gewonnen! Een mooie, spannende wedstrijd! Dat was het. En daar mogen wij trotsch op zijn. En „dien Adam" daar zijn wü ook trotsch op. Want er is van den aanvang af niet veel goeds van ons elftal verwacht. Het aantal was ditmaal heel groot. Misschien is dit wel goed geweest; misschien hebben wü ook daaraan dat overwicht in het eerste kwartier te danken... De Belaren waren vrij zeker ditmaal te zullen winnen. Zij schreven dat en spraken het uit. Dat het niet p-elukt is te erger voor hen. Want dan hebben zij misschien bij alles ook nog het zelfverwijt, den tegenstander te hebben onderschat! De Keuze-Commissie van den K.N.V.B. is er in geslaafd ons te overtuigen, dat haar inzichten het ware zeer nabij komen. Het is heel moeilijk, bij de heerschende schaarschte aan goede, aan 'werkelijk büzondere spelers, een vertegenwoordigend elftal samen te stellen, dat de toets der critiek volkomen kan doorstaan. En volkomen is het ook thans nog niet. Dat zullen wij straks zien als wij aan de bespreking: van onze middenlinie toe zün. Als geheel heeft dit elftal gisteren een heel prettigen indruk gemaakt. Voor de rust zeker. Toen was er aanvalszin en veel saamhoorigheid. Begrepen de spelers elkaar onderling verwonderlijk goed. Het liep vlot en de tegenstander werd overspeeld. Maar toen er na de rust een gat viel in de formatie, en de snil het temno niet meer kon bijbeenen en zelfs op nonactief moest worden gezet om herstel mogelijk te maken, toen klopte het geval niet meer zooals daarvóór. Dat de nonïWnat*e np.riien niet uiteen vi°l, spreekt wel heel sterk ten voordeele van de andere spelers. En ook van den geest die in dit elftal heerscht. Daarom ook is dat derde en laatste doelpunt van meer en grooter waarde nog dan de beide andere! Men zegt wel eens, dat een elftal zoo goed speelt als de tegenstander het toestaat te spelen. Gemeenlijk gaat deze stelregel op, maar er waren in den wedstrijd van gisteren momenten, die er op wezen dat ons elftal zrin spel ontplooide en tot ontwikkeling bracht zonder zich te storen aan den tegenstander. Dat waren die oogenblikken dat ons elftal als geheel volkomen overheerschte: dat waren momenten van buitengewoon goed sluitend spel. Er was een integreerend verschil tusschen de twee speelhelften, waarvan de tweede sterk leed onder de vermoeidheid van enkele spelers. Het is inderdaad ook moeilijk om onder abnormaal hoogen druk tweemaal drie kwartier het voetbalspel in de perfectie te spelen. Maar wij zijn tevreden met hetgeen wij gezien hebben. En wij zijn blij in de overtuiging, dat wij toch nog wel elf —en meer ■— voetbalspelers hebben, die, op een bepaalde, verstandige manier tezaamgebracht, een combinatie kunnen vormen die met succes tegen de sterkste amateurcombinaties in het veld kan worden gebracht. --- De strijd in het veld was vrijwel gelijk, maar de aanvallen van het Neder landsche vijftal waren gemeenlijk gevaarlijker. Een der aardige spelmomenten. --- Onze voorhoede. En thans de bespreking der onderscheiden linies en spelers. In de eerste plaats onze voorhoede. Er is wat mee gescharreld en heen en weer gegooid. Er is angst geweest dat Nagels minder goed zou zijn dan Wels. Men heeft gedacht Van dèn Broek zou Lagendaal niet vermogen te vervangen. En Bonsema op de plaats van Mol, terwijl deze Groninger juist een andere binnen-plaats gewend is ?'. Enfin, 't Waren allemaal bezwaren op papier. Want de proef was nog nooit genomen: tenminste niet zooals gisteren. En wij moeten zeggen: de K. C. heeft volkomen gelijk gehad. Dit vijftal vormde een sluitend aanvalsquintet, dit was op beide vleugels prachtig van formatie en dan met een abielen, snellen, welberaden middenvoor. Adam was de beste van allen. Die is phenomenaal geweest en daarmee is feitelijk alles gezegd. Hij heeft zooveel snaren op zijn boog, dat hij in iederen wedstrijd weer ons op nieuwe trucjes vergast. Zijn spel is volkomen altruïstisch, het is berekend op het succes van het geheel en schakelt zichzelf uit. Dat is gisteren wel weer zonneklaar gebleken. Een speler zooals wij er maar weinige gehad hebben en zeker een, die met hoofd en schouders boven allen van dezen tijd uitsteekt. Nagels heeft ons laten zien hoe je je in een Nederlandsch elftal kunt spelen. Dat deed hij gisteren. Men zal dezen speler zeker herkiezen vanwege zijn uitmuntende spel in het Heysel- Stadion. Zoo gaat het ook met Bonsema, die op zeer loffelijke wijze op de hem toch niet eigen plaats heeft gedebuteerd. \ Van Nellen was de minste van 't stel, maar voor hem hebben wij toch heusch geen beteren speler. Van den Broek was prachtig op dreef. Snel en ferm, doortastend en met een goed oog op spelverdeeling, bovendien met een juist en goed schot: de P.S.V.'er was op zn allerbest. Een voorlinie die er zijn mag. Bl} BELGIË—NEDERLAND. — Bonsema wilde den wedstrijd eens van een ander standpunt bekijken. --- De verdediging, Van Run en Weber hebben hun taak op de gewone soliede wijrze opgevat. Beiden hebben niet uitgeblonken, doch allebei hebben zij gedaan wat wij van hen mochten verwachten. Hetgeen — vooral wat Van Run betreft — al heel wat is. # Weber grijpt nu en dan wat ruw in. Die strafischop schijnen wij aan hem te wijten te hebben, al leek ons de straf wat erg zwaar! Maar toen de referee eenmaal gefloten had voor de overtreding in het strafschopgebied, toen kon hij niets anders meer geven dan penalty. Waardoor de Belgen aan hun ■— overigens welverdiende — eerste doelpunt kwamen. Van der Meulen was Van der Meulen. Voila tout. --- De Belgen zijn ons in onderscheiden opzicht tegengevallen. In de eerste plaats om het ontbreken van het zoo gevreesde élan, dat Hoydonokx er zelfs niet in vermocht te brengen. Maar dan ook om hun weinig oordeelkundige spel. Het was bij tijden heel snel, soms gevaariyk-snel, maar nooit gevaarlijk-precies. En dat ontbreken van nauwkeurigheid was der Belgen grootste gemis. Hun middenlinie was perfect, met Hellemans weer als uitblinker; de backs waren safe en de voorhoede goed, met Voorhoof als de beste. Van Campenhout hadden ze beter in Mechelen gelaten. De keeper had veel geluk, liep overigens te veel en te ver uit. Wü hebben er bij de Belgen betere tusschen de palen gezien. --- Belgische persstemmen. De Belgische bladen spreken allen zonder uitzondering vn aeen onverwachte zegepraal der Nederlanders en geen enkel blad trekt den uitslag in twijfel, al zün er veel bladen die zeggen, dat het doelpunt van Nagels off-side was. Sportwereld ontleedt het spel der ploegen en meent dat de backs van België' en Van Brandt niet gespeeld hebben zooals het moest en vindt dat indien er meer via Versüp gespeeld zou zgn, er nog niets zou verloren geweest. Sportwereld zegt verder, dat de Nederlanders de Belgen geklopt hebben met hun eigen spel van vroeger, want de Belgen werden dikwijls overrompeld door het rappe en machtige spel der buitenlanders, waarvan Nagels de onthulling te noemen is. Als uitblinkers noemt het blad nog Adam, Bonsema, Van den Broek en Van Nellen. Van Heel was de beste man der middenlün en de achterhoede. De scheidsrechter voldeed niet. --- AJAX SLAAT BLAUW WIT MET 4—1 Een geflatteerde overwinning. — Blauw Wit leidt bij de rust met I—o na volkomen meerderheid. — Interessante wedstrijd. Deze wedstrijd, die op touw is gezet om jeugdige werkloozen financieel te steunen — een sympathiek doel, waarvoor de verschillende organisatoren den dank oogsten van door de depressie getroffenen — heeft het Amsterdamsche publiek doen zien, dat het met Blauw-Wit dit competitieseizoen wel los zal loopen. De ploeg, die steeds in het Olympisch Stadion speelt kan met gegrond optimisme de vele komende competitie-wedstrijden tegemoet zien, omdat in den kamp tegen Ajax bet bekende spreekwoord van den wil en den weg is gedemonstreerd. Ja, zeker: de Blauw Witters hebben den strijd met 4—l verloren en door beter gebruik maken van de kansen verdienen de roodwitten de zege wel. De ploeg van Dorenbos heeft evenwel, in het bijzonder voor de rust verrast door een spel te vertoonen, hoog van tempo en technisch uitstekend, zoodat de Ajacieden de eerste drie kwartier volkomen in de minderheid waren en de rust zagen ingaan met een I—o achterstand. In de tweede helft waren de verhoudingen anders. De rood-witten hadden Blom/vliet en Volkers van plaats laten verwisselen en begonnen onmiddellük met een hooger tempo, dat noodzakelijk moest komen om het tegen de enthousiast en gedecideerd spelende Blauw- Wit-ploeg uit te houden. Blauw Wit werd ook inderdaad teruggedrongen en de eerste blunder van Barend, die een doelpunt kostte luidde een periode in van Ajax-overwicht. Een meerderheid die de Stadionclub eenigen tüd niet wist te keeren en in welke periode zü dupe werd van een groote fout van arbiter H. S. Boekman, wiens broer, wethouder E. Boekman, zoo keurig — wel wat te hard voor de R o o d-witten — had afgetrapt. Het was „geheid buitenspel" om met een jongen „Blauwwitteling" te spreken. Zoo solied off side, dat het onmogelük geleek, dat de arbiter het niet kon zien. En wat later ontging den rechtspreker ook een handsgeval in het strafschopgebied van Ajax. Dat de nederlaag van Blauw Wit alleen aan die omstandigheden te wüten is willen we niet beweren, maar eenigen indruk maakte de buitenspelgoal in dezen bijzonder aardigen en vaak spanmenden wedstrijd in het zebra-kamp toch zeker. Lang bleef het fraaie spel van voor de, rust uit. Jurriaans maakte nog een schitterend doelpunt en Van Reenen deponeerde eenmaal den bal langs Barend, waarop Ajax met een 4—l voorsprong opnieuw gedecideerd werd teruggedrongen, zonder dat nochtans de Blauw Witters tengevolge van uitstekend doelverdedigen van Hoeboer en missen der kansen in den aanval gelegenheid kregen den plots verworven voorsprong der Ajacieden te verminderen. De wedstrijd had een resultaat gekregen, zooals men het by de rust in de verste verte niet had kunnen bevroeden. Blauw Wit heeft een uitstekenden wedstrijd gespeeld, maar ze zal hebben begrepen, dat zij er met goed speF in het veld alleen niet komt, dat zij de kansen,' die zij ontegenzeggelijk voor doel vele zal dienen te benutten om practisch resultaat; te bereiken. Dat laatste verstonden de roodwitten, die in korten tijd vier keeren het net van Barend wisten te vinden, zij het, dat ze een doelpunt niet verdienden en twee op zn minst voorkomen hadden kimnen worden, indien Barend klemvaster was geweest. Indien de weersomstandigheden iets gunstiger waren geweest in den morgen en België—■ Nederland in Brussel niet tegelijk_rüjd zou gespeeld zjjn had het Olympisch Stadion zeker voller gefeest. Naar schatting waren er nu 8000 bezoekers, die af en toe gedeelten hoorden van het radioverslag van den internationalen voetbalwedstrijd in de Belgische hoofdstad, en nu en dan op de hoogte werden gehouden van den stand. Juriaans maakte het mooiste doelpunt. --- VAN KOL BLIJFT AMATEUR. Komt hij weer voor Ajax uttfi Gelijk men weet heeft de K.N.V.B. beken*tj gemaakt, dat oud-spelers, die reeds eenigenj tijd als trainer ml dienst van clubs staan,! nog de gelegenheid! hebben den K.N.V.B.j mede te deelen of zij! op het eenmaal geno-1 men besluit wenschen] terug te komen, zoodati voor die spelers dal mogelijkheid open! staat weer in de ama-j teurgelederen terug te* keeren. j Naar wij vernemen: heeft de oud-interna-j tional en Ajax-bacte A. van Kol het besluit! genomen den K.N.V.8.1 te berichten, dat hij» amateur wenscht te blijven. Daardoor wordt' de mogelijkheid geopend, dat hij opnieuwi voor Ajax gaat uitkomen, hetgeen zeer waar*»! schijnlijk wel zal gebeuren ook. Van Kol. --- De middenlinie. Vóór de rust streng en goed, afgezien van eenige zwakke momenten van den spil. Na dien ontwricht door het totaal-ontbreken van eenigen drang van de zijde van den centrehalf, die niet tegen de hem opgedragen taak opgewassen was. Van den Broek was een mislukking! Een volkomen misgreep. Slap en langzaam, zonder fighting spirit, zonder eenig persoonlek eergevoel zich te willen onderscheiden. Mogelijk uit onmacht. Maar niet sterk genoeg om zulk een zwaren wedstrüd behoorlijk uit te spelen. Deze speler moet beslist vervangen worden. Van Heel wordt iets minder dan vroeger, maar blijft speler van klasse. Van groote klasse. Maakt niettemin nu en dan haast onvergeeflijke fouten. Wordt ook wel langzaam. Redde nochtans zoo goed als de geheele situatie toen hn nolens volens spil moest gaan spelen! Pellikaan wisselde goede met minder goede momenten vrijwel regelmatig af. Middelmatig speler. Zoo hebben wij ze bij ristjes. Was niettemin voor de rust in deze combinatie prachtig op zn plaats. --- De wedstrijd. Er werd om kwart over tweeën door wethouder Boekman afgetrapt en na zijn forschen kick waren het de Blauwwitters, die in snel tempo op het doel van Hoeboer afgingen.. Bergman had met zijn scherp diagonaal schot geen geluk, maar v. Reenen even later voor het zebra-doel evenmin. Na een minuut of tien had Gernibse succes langs de lün en zijn voorzet, die door eenige voorwaartsen gemist werd benutte Bergman tenslotte. Hij scoorde met een goed schot via den paal (1—0). Blükbaar door dit resultaat aangemoedigd gooide de Stadionclub er nog een schepje op en de roodwitten werden gedecideerd de minderen in het veld. Zoo goed was Blauw Wit nog in geen enkelen competitiewedstrüd geweest. Steeds waren de zebra's sneller en voortdurend lukte het samenspel op sublieme wijze. Dat het voor doel niet ging was de eenige, maar dan ook zeker belangrüke zwarte zijde. Bü Ajax —> inzonderheid bü Van Reenen — wilde het in de voorhoede ook niet vlotten. Het laatste kwartier voor rust was het overwicht van Blauw Wit zonderling groot. In de tweede helft kwamen de roodwitten met een gewijzigde opstelling in den aanval. Het ging van stonde af aan beter, mede doori het sneller tempo in de ploeg. Vijf minuten na de hervatting had Volkers succes, toen Barend een bal uit een diagonaal schot tusschen de vingers door liet glippen. Ten overvloede werd het leer nog verder in het doel gewerkt, maar noodig was het niet. Blauw Wit werd teruggedrongen. Blomvliet schoot eenmaal hard tegen den paal. Het tweede doelpunt der Ajacieden was de hierboven gememoreerde buitenspelgoal. Blomvliet stond welhaast op de lün (buitenspel), gaf naar binnen en Jurriaans kogelde in. Protesteerende Blauw Wit*» ters. Boekman wees naar het midden. Onmiddellük er op kwam een mooi doelpunt, het fraaiste uit den wedstrijd, van Jurriaans, die een bal uit een voorzet van links opving en linea recta in het doel plaatste. Het vierde liet ook niet lang op zich wachten toen Sitters een fout maakte en Van Reenen alleen op het doel van Barend afstormde, die den bal half hield, maar niet kon verhinderen, dat de Ajacied het leer verder in het doel werkte. Intusschen had Boekman Ajax een penalty onthouden nadat Volkers ten val was gebracht, maar aan den anderen kant kreeg Blauw Wit er ook geen, toen Diepenbeek het leer met den arm keerde na een voorzet van Gerritse. Zoo was het 4—l geworden. Blauw Wit werd het laatste kwartier weer veel sterker, doch voor het doel waren de heeren het hoofd kwijt en bovendien toonde Hoeboer zich een beter doelwachter dan zijn collega. Na den kamp heeft in het restaurant de prijsuitreiking plaats gehad. In dezen wedstrijd speelde bij Blauw Wit P. de Boer als spil, zoodat hij niet uit de club is getreden, zooals verluidde. ---