P.S. V. DOOR HERACLES MET 1—7 GEKLOPT Cijfers geven de verhouding niet juist weer. De kleine overwinning der Oostelijke kampioenen op de Zuidelijken te Almelo was voor vele Zuiderlingen aanleiding om een revanche te Eindhoven te verwachten. Daarom is deze groote nederlaag der Eindhovenaren wel een dubbele deceptie. P.S.V.'s voorhoede, maar vooral de achterhoede der Zuidelijke kampioenen heeft in dezen returnwedstrijd teleurgesteld. Voor het eerst sinds geruimen t_d was Lanegger in plaats van Wevers in de achterhoede der F.S.V.'ers opgesteld. Ofschoon deze speler lang niet meer zoo goed speelt als vroeger, bleek h_ met Van Run, die evenmin op dreef was, een zwakke achterhoede te vormen. Daaraan is grootendeels de nederlaag der thuisclub te wijten, ofschoon het zeer onproductieve spel der voorhoede daartoe eveneens veel heeft bijgedragen. Feit is n.1., dat P.S.V. ten minste evenveel kansen had om te scoren als de gasten, doch deze laatsten toonden er van te kunnen profiteeren. Het was een meer spannende dan mooie wedstrijd, waarbij de doelen beurtelings in gevaar werden gebracht. P.S.V.'s achterhoede had daarbn' de gewoonte zich te veel terug te trekken, zoodat de tegenpartrj vaak goede schietkansen kreeg. Dit begon al na een kwartier noodlottig te worden, toen De Jong op het P.S.V.-doel afstormde en Wallaert passeerde. In plaats van aan te vallen trok de achterhoede van P.S.V. zich terug, waarop De Jong een hard schot inzond, dat via de lat doel trof. Dit succes der gasten stimuleerde P.S.V. tot meer activiteit, en deze spreidde zij dan ook ten toon, doch Hunting had pech, toen zijn schot tegen de lat ketste. Nauwelijks was deze aanval afgeslagen, of de Almeloërs lieten zich gelden, doch Boumans wist de situatie prachtig te redden, toen de gasten zijn doel bedreigden. Na eenig heen en weer getrap met weinig systeem in den aanval, kwam na ongeveer een half uur opluchting, toen Van Kooijk uit een voorzet van Drouen prachtig doelpuntte en daarmede de partijen op gelijken voet bracht. Nu ontbrandde een felle strijd om de leiding en het was nog zeer onzeker, welke partij zou zegevieren, doch even voor rust wist Jaarsma uit een pass van Schlosser, die den bal even achteruit tikte, Boumans te verschalken en daarmede aan Heracles opnieuw de leiding te bezorgen. Zoo kwam de rust met een 2—l voorsprong der Oostelijke kampioenen. In de tweede helft namen de gasten onmiddellijk het initiatief tot den aanval en nu begon het te rammelen in de achterhoede der thuisclub. De Jong verzuimde niet te profiteeren van de misverstanden, die zich herhaaldelijk in de achterhoede der thuisclub voordeden en zoo kon hij reeds na t'en minuten den voorsprong op I—3 brengen. Weinige minuten later beging Boumans een fout, waarvan Jaarsma profiteerde door den hoogen voorzet van Entjes in het verlaten doe' te schieten Il—4). Dat PS.V. rVn moe-i n:et liet zinken, bleek uit vijf corners, die zij in een kort tijdsbestek kreeg te nemen. Zy was daarbij niet bijster gelukkig. Immers een kopbal van Van Kooijk kwam tegen den paal terecht,- terwijl een kopstoot van Hunting op verdienstelijke wyze door Knoef onschadelijk werd gemaakt. Heracles toonde meer productiviteit en was ook gelukkiger bij het schieten. De Jong bracht daarbij den voorsprong op I—6 en wel beide malen uit een voorzet van Jaarsma Allengs verstreek de tijd en P.S.V. kon maar niet doelpunten. De achterhoede der thuisclub bleef onzeker spelen, waarvan ook Schippers profiteerde door den stand op I—7 te brengen met een lagen schuiver. Met deze cijfers ra het voordeel der gasten eindigde deze wedstrijd, die voor de P.S.V.'ers wel gen geduchte tegenvaller is gebleken. "ucn.e FEIJENOORD HEEFT VAN D. W. S. GEWONNEN MET 2-1. _ Op het nippertje _ Hierboven een der Rotterdamsche aanvallen op het D.W.S.-doel. --- QUICK (N.) PROMOVEERT Feijenoord en Heracles moeten het in Almelo uitvechten. Hermes D. V.S. en Hoogezand beide nog niet veilig. Het gaat in de competitie om het kampioenschap van Nederland regelmatig naar een beslissing tusschen Feijenoord en Heracles. Beide hebben ook gisteren weer gewonnen, resp. met 2—l van D.W.S. en met 7—l van P.S.V. En de wedstrijd op 26 Mei (Hemelvaartsdag) te Almelo zal dus de beslissing brengen voor de gouden pak. De stand in de kampioenscompetitie is thans ais volgt: gesp. gew. gel. verl. pnt. doelp. Heracles 7 6 0 1 12 21—9 Feijenoord ... 7 5 2 0 12 IS—7 Be Quick 6 114 3 7—13 D.W.S 6 0 3 3 3 3—7 P.S.V 6 0 2 4 2 s—lB Hermes D.V.S. moest alleen maar gelijkspelen met Emma om behouden te blijven in de eerste klasse: het is haar niet gelukt. Emma heeft met 2—l gewonnen en we krijgen dus op onzijdig terrein een herhaling van dezen wedstrijd. De stand in de promotie-degradatie-competitie van afdeeling II is nu: gesp. gew. ge-1. verl. pnt. doelp. Hermes D.V.S. 4 2 115 11—8 Emma 4 2 115 7—5 Overmaas 4 10 3 2 6—ll Quick Nijmegen promoveert naar de eerste klasse. Na Rigtersbleek thans met 3—o te hebben verslagen en met 4 gewonnen wedstrijden en een doelgemiddelde van 15—1 (kan het mooier!) te zijn geëindigd. Onze gelukwenschen. In het jaar 1926 trof het noodlot de Nijmegenaren, toen de rood-zwarten na drie beslissingswedstrijden tegen Z. A. C. er toe werden veroordeeld degradatiewedstrijden te spelen tegen Robur et Velocitas en Tubantia. Vele jaren zijn noodig geweest het wederom tot een kampioenschap te brengen. Eerst in 1932 gelukte dit. wederom was Z. A. C. de tegenpartij in gezelschap van de Enschedesche Boys. Deze laatsten wisten te promoveeren en . Quick viel weder terug in de tweede klasse. Intusschen was de leiding begonnen mee uit de juniores een elftal te fokken en op te kweeken, dat reeds in 1935/36 aardige resultaten bereikte. Deze jeugdige spelers moesten toen evenwel wijken voor hun stadgenooten van N. E. C., dat kampioen werd en er ook in slaagde naar de eerste klasse .over te gaan. Met frisschen moed werd het seizoen 1936/ 1937 begonnen en nu slaagden de Quickers er in het kampioenschap te beha'en en brachten het. na een onfortuinlijk hegin zelfs tot een beslissingswedstrijd tegen Hengelo. Daar deed z'ch de onervarenheid kennen, toen in de tweede speelhelft. met een 2—o voorsprong in Apeldoorn toch werd verloren van de geroutineerde Twentsche club met 2—4. Door ervaring wijzer geworden, werd opnieuw alles er op gezet het kampioenschap van 1937/38 te behalen en ditmaal .werden de rood-zwarten dit ongeslagen. De eerste drie wedstrijden tegen P. E. C. en Rigtersbleek werden alle gewonnen en de hoop van geheel sportlievend Quickgezind Nijmegen was gevestigd op den laatsten thuiswedstrijd tegen de Twentenaren. Het jonge elftal, dat zich aangepast heeft aan de zware wedstrijden in de promotie en dat technisch uitstekend spel te zien geeft, waarbij de sportiviteit niet uit het oog verloren wordt, zal zeker geen slecht figuur maken in het komende seizoen togen de clubs uit de hoogste regionen, die Quick in vroeger jaren steeds als een graag geziene tegenstander begroetten. Na afloop van den wedstrijd werden de spelers op de schouders naar de kleedkamer gedragen, waarna zij werden toegesproken door den voorzitter, den heer J. Schippers, den eere-voorzitter, den heer Steenve'dt, den vicevoorzitter van den K. N. V. B. den heer Coldewey, den voorzitter van Rigtersbleek, terwijl tal van andere sprekers huidebetuigingen en kransen aanboden. De eindstand luidt: gesp gew. gel verl. pnt. doelp. Quick 4 4 0 0 8 15— 1 Rigtersbleek ... 4 2 0 2 4 6—5 p. E. C 4 0 0 4 0 2—17 In het zuiden is nog veel te doen: daar vechten er vier om de eerste k'assekluif. Bleyerheide blijft daarbij nog de beste kansen houden. Hero verloor gisteren met o—2 van de Valk, geen wonder, want Hero is beslist de zwakste van de vier. De stand is nu aldus: ' gesp gew. gel verl pnt. doelp. Bleyerheide ... 3 3 0 0 6 13— 5 De Valk 4 2 0 2 4 8— 8 Miranda 3 1113 9— 8 Hero 4 0 13 1 3—12 In het Noorden is het pleit nog niet beslecht. F. V. C. had wel de beste papieren... op papier! Maar in 't veld bleek het anders. Want de Huizumers werden met o—3 door Hoogezand geklopt, waarmee weer eens bewezen is dat men geen hei moet roepen aleer men over de brug is. Nu komt er een herhaling van den weistrijd F. V. C.—Hoogezand op onzijdig terrein en nu hebben de eerste klassers naar onze meening vèr-weg de beste troeven. De stand luidt: _,r „ &eRP Sew gel- verl pnt doelp. F- V. C. 4 2 1 i 5 9_ 5 Hoogezand ... 4 2 1 i 5 7-5 iU.K. C. , 4 0 2 2 2 4—lo --- SPORT EN WEDSTRIJDEN ONZE HOCKEYERS VERLIEZEN TE BERLIJN MET 3-1 De Duitschers behalen in het Olympisch hockey-stadion een verdiende zege, die veel grooter had kunnen zijn, indien alle kansen waren benut en Verhoeven minder op dreef was geweest. — De half speler Van der Veen blinkt uit. Nederland tegen het einde van den wedstrijd ingesloten. DE WAAL SCOORT Zijn zesde doelpunt na 53 internationale wedstrijden door een strafbully. MIDZOMERTEMPERATUUR EISCHTE GROOT UITHOUDINGSVERMOGEN (Van een onzer sportredacteuren.) B e r 1 ij n, 15 Mei. Duitschland heeft opnieuw een verdiende overwinning op het Nederlandsch elftal behaald en de hoop, dat na de s—l-zege te R.ssel op Frankrijk, met Schnitger als versterking in de voorhoede goede kansen zouden maken tegen de Duitschers is niet in vervulling gegaan. Grootere stickva^theid, meer eenheid in de ploeg en sneller aanvalsspel leidden tot een overwinning, die veel grooter ware geweest,, indien de tegenstanders alle kansen hadden benut en Verhoeven niet opnieuw van buitengewone doelverdedigerstalenten had blijk gegeven. Met het resultaat mogen we zeer tevreden zijn. b» groote strijd tusschen het Nederlandse en Duitsche elftal in Berlijn is betrekke- Uk een teleurstelling geworden. De spelers * de officials hebben in de meening verkeerd, 'kt het een kamp zou worden tusschen twee gelijksoortige elftallen, een ontmoeting *« beiden partijen dezelfde kansen op de zege geven. Maar reeds na een kwartier kwaden de Duitschers heel sterk naar voren en "^houdens een kleine onderbreking van het vÖandelijke overwicht na de rust zijn de Rttstjjeeren voortdurend sterker geweest en tegen ftet einde werd Nederland bepaald geheel ingesloten. Slechts door een groot ploegverband de oranjehemden in staat geweest een f°ed resultaat te behalen, een eenheid, welke 0 Rijssel tegen de Franschen zoo sterk tot uiting is gekomen en waardoor de hoop leven*L% werd dat we juist door de groote homoge-olt it in het elftal tot goede dingen tegen de l^stheeren van heden in staat zouden zijn. *°ch hebben we den indruk, dat vroegere elfden van Duitschland bepaald sterker zijn gefeest en dan denken we in de eerste plaats aan S* Productiviteit van den vijandelijken aanval. ;ren mannetje als Weisz (indien op schot) zou ?e nederlaag van Holland in de omstandigheden van vandaag bepaald tot een debacle ?ebben gemaakt. In het prille begin van den r^P viel niet te constateeren, dat Duitsch- J^d een flinke zege zou gaan boeken. De *^rtijen hielden elkaar betrekkelijk in even- Jjteht. Toch zagen we onmiddellijk, dat de niet stickvast waren. Een gefL% van het iets te droge gras? Misschien. 9* oranjehemden hebben er na afloop wel iets *an gezegd, maar deze bijkomstigheid doet J°ch niets af aan de zege van Duitschland, 5Je in elk opzicht onaanvechtbaar is. Naarste de tijd vorderde, werden de Hollanders ?Jil>der zeker van zich zelf en in de moordende r^rmte kwamen de Duitschers niet alleen op LZmPo, maar werden ze steeds vaster in het ®toPpen van den bal, joegen ze met toenemene snelheid door de verdediging. NNa de pauze scheen Nederland den vorm van asel te pakken te krijgen, doch de goede opging duurde slechts kort. Hand over hand n&rnen de Duitschers opnieuw het initiatief ?Ver om dat vrijwel niet meer af te staan. De "aatste tien minuten werden verbruikt aan een verdediging tegen de voortdurend ?aPstormende Duitschers. Neen, we mogen j£el_maai niet juichen over dezen kamp in ~^r^ _n. Een der weinige Hollandsche bezoekers ?.eP; „Denk aan Amsterdam" doelend op ,ei historischen strijd tien jaren geleden r? flet Olympische hockeytoernooi en meenend 1 et dit krijgsgeroep het elftal leven te kunnen 'fihUzen. De simpele poging faalde en e'ke L^ere poging had niets uitgericht in de om?ta-ndigheden, waaronder gespeeld werd. We °adden sterk den indruk, dat het Nederlandsch e|ftal leed onder de hitte. Caviët b.v. was een J^gespeeld man en kwam niet meer mee te- jUE. wanneer hij was gepasseerd. Andere sper}ers werden ook trager en juist toen kwam ~«el duidelijk aan het licht, dat de tegenstanders over veel meer uithoudingsvermogen beukten. Hun snelheid van handelen werd niet ronder, de stickvastheid groeide en ze hadden r 1 het veld natuurlijk veel meer succes na het Joenemend falen van Nederland. En daarom "'ogen de oranjehemden nog tevreden zijn met *en 3—l-nederlaag, dank zij fabelachtig doel•erdedigen van Verhoeven, al is het misschien •lust, dat hij het derde doelpunt had kunnen Hij miste namelijk met trappen "a een schot van Huffmann. Maar dit ferme heeft al menig doelpunt voorkoken en het is logisch, dat het riskante schop- Peft. waarvan Verhoeven overigens een gunstig J^onopolie schijnt te hebben, een enkele maal 'aalt. Het kwam thans zeer ongelegen en het *• mogelijk, dat het team door dit derde doelpunt wat ontmoedigd werd. Toch zou een ii.og kleinere nederlaag een ongunstig beeld van de krachtsverhouding hebben gegeven. Fouten in het elftal Neen, ditmaal is alle theorie inderdaad ~grau" geweest. De z.g. sterkere formatie met Schnitger (instede van Kanters, die in R.ssel zwakke oogenbükken had) heeft m.i. tenslotte geleid tot een zanderigen aanval, waarvan de vleugelspelers de dupe werden. Bovendien heb ik al meer betoogd, dat een opstelling met Henk de Looper als spil sterker formatie is dan met Caviët als middenhalfspeler. Deze wedstrijd heeft het opnieuw bewezen. Op papier is de voorhoede met Sparenberg—De Roos—Schnitger inderdaad heel sterk, krachtiger uitziend dan een met Kanters naast De Roos. Maar wat hebben we in dezen wedstrijd gezien. De Roos, die wel een doorzetter is en nu en dan een grooten vorm ontwikkelt, kon er niet inkomen door de vaste verdediging van Duitschland. Een machtig spelverdeeler is h. van huis uit niet. Schnitger gaf dezen keer heel weinig naar z.n vleugelspeler Gunning, die slechts voor de rust ietwat in actie kon komen. Wat kregen we dus te zien: Twee sterke spelers, die voortdurend alleen trachtten door te breken (en strandden!) en twee vleugelspelers, die vrijwel niet bedacht werden. Dat Esser voornamelijk voor rust veel in actie kon komen was louter en alleen het werk van den prima spelenden Van der Veen van Nijmegen. Gunning was voor rust en na de hervatting heel weinig in actie. Na de pauze had h_ het consigne meer op te halen, omdat er voor hem tcch weinig resultaat viel te behalen, maar beter had geweest, indien de Enschede'er meer had afgegeven. En nu wil ik maar beweren, dat een voorhoede met Esser—Kanters—De Roos—Sparen- —Gunning meer had uitgehaald dan met de versterking Schnitger. Waarmede niet gezegd is, dat deze Enschede'er niet moet worden opgesteld. Neen, hem moeten alleen andere Instructies worden gegeven. Als schakels hebben Kanters en Sparenberg uitmuntend werk verricht. En de taak van de binnenspelers behoort voornamelijk in die richting te loopen. Niet altijd. Maar dat geeft het spel zelf aan. We hebben hiermede al een der fouten geanalyseerd als gevolg waarvan de groote homogeniteit in de ploeg ontbrak. Een tweede fout was de opvatting der middenlinie. De Looper zou als rechtshalf voornamelijk verdedigend optreden, doch Caviët ging mee, werd nooit een voeder van den aanval en zoo zag men dus alleen een zwoegenden en succesvollen Van der Veen, die vaak op de spilplaats werd gezien, een v. d. Veen, die stickvast was en van goede hockeyinzichten blijk gaf, die Esser voorzag van afgemeten passes, maar die tenslotte het aanzien en de kracht van de geheele haJflinie niet alleen kon bewerkstelligen. Het gevolg van de zwakke taak der middenlinie was een voortdurend opdringend Duitschland, dat in het middenveld heer en meester was. Voeg daarbij, dat ook De Waal en Overing niet zoo safe waren als gewenscht was, dan heeft men een verklaring van de nederlaag, die gelukkig beperkt is tot 3—l. Dank zij Van der Hoeven. Deze Zuidelijke speler heeft weliswaar een fout gemaakt (hij werd verrast door een schot van Huffmann, dat h_ als center had aangezien) maar niet licht zullen we vergeten, wat hij gered heeft. We denken dan in de eerste plaats aan twee keiharde schoten van Messner. Eén leek onhoudbaar. Gloeiend hard in den hoek. Maar Verhoeven stak zijn hand uit en had den bal prachtig. Uitblinkers waren dus Van der Veen en Verhoeven, maar tevens moeten we in één adem Bisser noemen, die, wanneer hij zijn spel tot ontplooiing kon brengen, meesterlijk hockey demonstreerde, hockey, hetwelk het „fabelhaft" steeds op de lippen der Duitschers deed brengen. Inderdaad heeft Esser enorm goed en snel werk verricht, bewees hij te z_n een der beste linksbuitenspelers, die we tot dusverre bezeten hebben, v. d. Haar incluis, maar bovenal verraste hij door zrjn prachtige balbehandeling, die den meester verried. Een „Rembrandt" onder de linksbuitenspelers van Nederland! Het spel der Duitschers. We hebben al het een en ander van de Duitschers verteld. De tegenstanders van heden hebben verdiend gewonnen, maar voor de rust was hun spel toch niet van groote allure en een vergelijking met het hockey (ook na de ruat) van een vertegenwoordigende Engelsche ploeg moet hooguit in het voordeel der Engelschen uitvallen. We gelooven dan ook, dat Duitschland op het oogenblik een ferme nederlaag tegen Engeland zou lijden. Eerst na de hervatting werd het peil der Duitschers goed, maar dat was al weer een gevolg van de inzinkende qualiteit van het Hollandsche spel. In Huffmann en Messner (oude rotten) 'hadden de tegenstanders snelle vleugelspelers, die over een goed schot beschikken. Ook Lange kan een harden kogel lossen. Raak viel niet bijster op. De geheele middenlinie was sterk. De beide backs waren ook zeer vast, maar Griesinger moet zn voetbalachtige allures bij hockey toch afleeren. Dat leidde ook tot een strafbully in het tweede gedeelte van den kamp, waaruit het eenige tegenpunt van Nederland te voorschijn kwam. Dit werd gemaakt door de Waal. En nu maakten we gisteren in Berlijn de historische bizonderheid mede, dat deze man, deze sanvoerder bij uitnemendheid van het Nederlandsch hockey-elftal voor het eerst in 53 wedstrijden, naar hij ons zelf vertelde, want we zouden het nooit hebben onthouden, een doelpunt scoorde! Concludeerend mogen we dus zeggen: het is jammer, dat het in den aanvang niet heeft willen vlotten. Misschien had zich dan geheel ander spel ontwikkeld. Het eerste tegenpunt van den vijand tegen een Nederlandsen is altijd fnuikend en nu de Duitschers er met een kwamen na tien minuten kwam er direct een depressie, die de oranjehemden niet te boven zijn gekomen. Hoe de doelpunten kwamen. In de eerste helft speelden de Nederlanders, die den toss verloren met de zon in het gelaat. Aangevuurd door een vrij groot aantal bezoekers (na den voetbalwedstrijd Deutsche Auswahtmannschaft—Aston Villa kwamen er honderden „overloopen") togen de Duitschers ten aanval en even werden we in de verdediging gedrongen. B. een uitval kreeg De Roos gelegenheid een kogel te lossen, maar het schot was te zacht. De temperatuur speelt den hockeyers parten, hoewel de aanvang van den wedstrijd is bepaald op vijf uur (we begonnen intusschen twintig minuten te laat om wat meer menschen naar het hockeyveld te krijgen). Er komen gevaarlijke aanvallen. De Duitschers behouden voor tijd en wijle overwicht, doch de attaques zijn voorloopig niet heel verraderlijk, hoewel we na vijf minuten geluk hebben als Baum alleen voor doel komt en z_n schot rakelings naast gaat. Het spelpeil, zoowel van Duitschers als Nederlanders laat nog te wenschen. Groot verschil tusschen beide teams is er niet. De Duitschers blijven iets meer aanvallend en het gevolg is, dat er na tien minuten weer een strafcorner wordt genomen. Deze mislukt, maar de bal komt weer in het bezit van Lange, deze kogelt hard in en Verhoeven heeft het nakijken (1—0). Na dit doelpunt nemen de Duitschers het spel meer in handen. Bij ons gaat het onzeker en na een kwartier zijn we al heel weinig gevaarlijk geweest voor den Duitschen doelverdediger. Esser en Gunning hebben zich nog niet kunnen doen gelden. Nederland blijft een verdedigend spel spelen. Het geheel doet rommelig aan. De eenige, die uitblinkt, is v. d. Veen. Het aangeven der onzen laat te wenschen. Na twintig minuten is er nog geen behoorlijke aanval opgezet. De Duitschers hebben het ploegverband al te pakken. Dan komt plots ook Nederland er wat beter in, maar Duitschland behoudt het initiatief. De Roos krijgt een kans, een schot volgt en reeds juicht v. d. Veen door zijn stick in de hoogte te smijten, maar Droese stopt den bal. Esser komt meer in actie. Prachtig werk levert hij. Uit een strafcorner kogelt De Roos hard in, maar Droese stopt. Na 25 minuten is De Roos weer mooi doorgebroken. Nederland wordt beter, maar goed is nog heel anders. Na 25 minuten komt het tweede Duitsche doelpunt. Bij ons wordt geappelleerd voor buitenspel, doch o.i. is daarvan geen sprake. In plaats van te spelen wordt tempo verloren met verdedigen, Lange schiet, een keer stopt Verhoeven en dan moet hij zwichten voor het volgende schot van Lange (2—0). De Duitschers worden stickvaster. Nu en dan is er kans een tegenpunt te maken. Schnitger wordt getackled door Griesinger, maar de strafcorner levert niets on. Na de rust gaat het direct iets beter. Prachtig breekt Schnitger door, maar hij kogelt naast. Ook Sparenberg doet zich gelden, maar toch is er geen ploegverband Holland blijft meer aanvallend. Er valt van mooi spel van Esser te genieten, maar de fout blijft, dat er te weinig naar de vleugels wordt gegeven. Na zeven minuten redt Verhoeven. Allengs heroveren de Duitschers het initiatief en bij een snellen aanval maakt Huffmann er 3—o van als Verhoeven bij wegtrappen mist. De rest van den tijd blijven de Duitschers sterker. Alle oranje-pogingen falen en we zrjn vrijwel ingesteld op de verdediging. De strafbully (die eenige keeren mislukt, omdat Griesinger met het derde aantikken wacht) benut De Waal en het is 3—l. Griesinger deed nog een poging den bal te stoppen, maar de (neutrale) scheidsrechter Debue had doelpunt geconstateerd. Van de rest van den kamp behoeven we weinig meer te vertellen. Verhoeven weerde zich schitterend, stopte een paar harde kogels van Messner. Een enkele individueele poging der oranjehemden had geen succes meer en met een 3—l-nederlaag komt het einde van . den kamp. REIN DE WAAL UIT DEN HOCKEY-LANDENWEDSTRIJD DUITSCHLAND-NEDERLAND. - Een Duitsch verdediger tracht —, op ongeoorloofde wijze met de hand — een Nederlandschen aanval te onderbreken. HET EERSTE DER ZEVEN DOELPUNTEN, welke Heracles in den wedstrijd te Eindhoven tegen P.S.V. scoorde. --- VOETBAL Feijenoord won maar net D.W.S. bood verwoeden tegenstand, maar haar voorhoede was weer volkomen onmachtig. 2-1 OVERWINNING VOOR ROTTERDAM Er waren lang zooveel menschen niet in het Amsterdamsche stadion als den vorigen Zondag: de schattingen zullen wel uiteenloopen, maar meer dan 25 a, 30 duizend waren er niet. Wat ten slotte toch nog een behoorlijk kwantum is voor een wedstrijd als deze. De thuisblijvers hadden ditmaal ongelijk — gelijk zoo vaak — want er is een aardige en ook wel goede wedstrijd te zien geweest, zeker uit een oogpunt van spanning, maar toch ook wel uit hoofde van het vertoonde spel. In de eerste plaats van Feijenoord, dat vooral in de eerste helft zeker een heel stuk beter speelde dan de Amsterdammers, al kon de Rotterdamsche voorhoede dit ook niet voldoende tot uitdrukking brengen. Maar toch ook wel van D.W.S., maar dan na de rust, omdat de Amsterdammers in de o.i. verkeerde tactiek vervielen, zich op verdediging toe te leggen, terwijl dat toch in het geheel niet noodig was. De stand was weliswaar 2—l en er was mischien de kans dat D.W.S. gelijk zou maken maar daartegenover stond, dat de voorhoede van Feijenoord zeker twee maal zoo sterk was als die van de tegenstanders en derhalve van die Feijenoord-voorhoede toch zeker nog wel een goaltje te verwachten was. Te meer, omdat de verdediging van D.W.S. nu niet zoo bijster sterk speelde. Het was wel heelemaal geen bewijs van kracht en zeker niet van moreel overwicht, dat dit verdedigende systeem werd toegepast: het was eer angst. En het heeft waarlijk niet zoo heel veel gescheeld, of de Amsterdammers hadden inderdaad gelijk gemaakt. Zelfs als zij zouden hebben gewonnen, zou ons dat niet zeer verbaasd hebben. En dan had Feijenoord dat voorzeker alleen aan eigen kortzichtig spel te wflten gehad. Uitblinkers waren er bij de Rotterdammers niet ditmaal, bij de Amsterdammers bleek Melchers in de voorhoede als middenvoor wel een aanwinst van beteekenis. Het spel opende met een serie aanvallen, meestentijds op het Rotterdamsche doel, waarbij Van Male eenige malen aan den tand gevoeld werd. En hoe. Eenmaal kon hij nog maar net den bal voor Melchers Sr. wegwerken, nadat die hem op uitstekende wn'ze door van Stokken Jr. had toegespeeld gekregen. Bas Paauwe verdedigde uitstekend en was de eigenlijke Feijenoord-defensie tot grooten steun. Bij een mooien aanval der Rotterdammers zette Vrauwdeunt den bal netjes voor en kopte De Vroet dien laag en hard in den hoek (0—1). Toen er een half uur gespeeld was, kreeg D. W. S. eenig overwicht: een heele serie aanvallen volgde. Merkwaardig genoeg werd juist in die periode van tijdelijk sterker zijn der Amsterdammers het tweede Rotterdamsche doelpunt ter wereld gebracht: brj een algemeenen aanval, waardoor Heekelaar uit zijn doel werd gelokt plaatste Kantebeen — die overigens den verderen wedstrijd niet veel presteerde — den bal netjes over den doelman heen in het doel (0—2). Maar D. W. S. bleef aanvallen. Had eerst pech, dat een laag schot van Melchers tegen den zijpaal mislukte — Van Male had er al naast gegrepen en wij telden het doelpunt al — maar een moment later liep Melchers Sr. door op een behoorlijke maar wat snelle pass: Van Male liep uit, maar was te laat en Melchers plaatste den bal langs hem heen in het verlaten doel. Rust I—2. En na de rust werd eigenlijk de strijd ln het veld uitgevochten. Ook voor doel, maar daar was öf de verdediging te sterk öf het geluk was afwezig, zoodat er in die speelhelft niet meer gedoelpunt werd. Maar er werd van de zijde van D. W. S. — waar Caldenhove, om de voorhoede beter te kunnen steunen de spilplaats niet onverdienstelijk ging bezetten — een zeer behoorlijk spel te zien gegeven, alleen bleek weer zonneklaar hoe onmachtig de voorhoede van de Amsterdammers wel is: de menschen liepen elkaar in den weg of ze wachtten te lang, of ze hielden het spel te kort.... in een woord er deugde daar eigenlijk geen zier van. Zoo konden er geen doelpunten komen. Maar ook aan den anderen kant werden verschillende kansen op glorieuze wijze om zeep geholpen. Op het allerlaatst nog. toen Kantebeen met alleen doelman Heekelaar voor zich plots onbegrijpelijk genoeg den bal zijwaarts uit afgaf en natuurlijk de kans verkeken was. Maar het bleef tot het einde spannen, h*. was tot het slot een behoorlijk vurijr», maar zeer fair gespeelde wedstrijd, dl* een gang naar het stadion volop waard was geweest. Maar ais Feijenoord speelt zooals het gisteren in dat stadion deed, dan geven we geen stuiver voor haar kans tegen Heracles. —•— --- VIERBONDENTOERNOOI ZAANDAM Te Zaandam vond gisteren op de Z.F.C.-terreinen het jaarlijksche vierbondentoernooi plaats, waaraan werd deelgenomen door den Amsterdamschen, Haarlemschen, Leidschen en Noord-Hollandschen Voetbal Bond. Er bestond voor deze wedstrijden een flinke belangstelling. De Haarlemsche Voetbal Bond slaagde er in het toernooi te winnen en hiermede, evenals vorig jaar, beslag te leggen op den Oud's Wisselbeker. De volledige uitslagen luiden als volgt: A.V.8.—H.V.8. 2—3; N.H.V.B.— L.V.B. o—3; H.V.8.-J..V.8. 4—2; N.H.V.8.—A.V.8. 3—l>. --- „WATERGRAAFSMEER” PROMOVEERT Met groot enthousiasme zijn de spelers en officials der Voetbalvereniging WatLgraafs meer, welke na haar overwinning op B F C te Bussurn naar de tweede klasse der K. N V- B. promoveert, gisteravond het Ajaxstadion aan den Middenweg te Amsterdam-Oost ingehaald. „Watergraafsmeer" werd 1 October 1911 opgericht. Van de 3de klasse A.V.B, maakte de vereeniging telken pare promotie, tot de 2de klasse van den K.N.V.B. bereikt werd. Het seizoen daarna moest „Watergraafsmeer" echter weer in de derde klasse spelen en hoewel de club tot driemaal toe kampioen van haar afdeeling werd, duurde het nadien negentien jaar, voordat „Watergraafsmeer" in de tweede klasse kon terugkeeren. Geen wonder, dat er bij de talrijke leden en donateurs der vereeniging vreugde heerschte. De voorzitter der vereeniging, de heer E. H. Scheper, was de eerste, die deze vreugde onder woorden bracht. Spr. bracht hulde aan spelers en aan hun trainer. Henk Mulders van Ajax, alsmede aan het Watergraafsmeersche eerelid Joop Smit, die voor het financieele gedeelte der training zorg droeg. Tal van toespraken werden hierna gehouden. De heer M. J. Koolhaas voerde het woord namens Ajax. Toen spr. bij het 25-jarig bestaan van „Watergraafsmeer" een vlag aanbood en daarbij den wensch uitte, dat deze vlag spoedig voor eer tweede-klasser zou wapperen, had hrj er een voorgevoel van, dat deze wensch dra in vervulling zou gaan De heer J. Bergvelt bracht de gelukwenschen van den A.V.B, over Alle sprekers — de meesten deden hun toespraken van een bloemhulde vergezeld gaan — werden door voorzitter Scheper vlot beantwoord en bedankt. Na het officieele gedeelte duurde het feest voort. En dat de secretaris van „Watergraafsmeer", de heer J. M. Ouwehand meermalen het middelpunt der vreugde was, spreekt buna van zelf. „Watergraafsmeer" is niet voor niets de „club-van-Ouwehand"! | ---