SLUISDEUR ONTZET Het vaarwater van de Buitensingelgracht onder de brug tusschen Leidscheplein en Leidscheboechje wordt bij hoog water of wanneer dit noodig is voor de waterverversching der grachten, des nachts afgesloten door een sluisdeur. Zaterdagnacht nu was de sluis gesloten en zij is toen, naar eerst des middags geconstateerd werd, aangevaren door een tot nu toe onbekend gebleven schip, met het gevolg, dat een sluisdeur geheel ontzet is, zoodat een kostbare reparatie noodzakelijk zal zijn. --- UITSLAANDE BRAND IN EEN WINKELHUIS Bewoners waren afwezig. Zondagmorgen om vier minuten over half negen werd per telefoon een brand gemeld, welke uitgebroken was in perceel Utrechtschestraat 31, waarin gevestigd is een winkel in hygiënische artikelen, „Salutair" geheeten. De persoon die alarmeerde, sprak van een „brandje". Vlak daarop kwam een mededeeling van iemand die in de buurt een publieken melder had afgedrukt en toen de brandweer met twee motorspuiten en een motorladder voorreed, bleek zij met een feilen uitslaanden brand te doen te hebben- De winkelruit was beslagen door den rook en voelde heet aan, terwijl aan den achterkant het vuur met kracht naar buiten sloeg. De eerste straal van een der motorspuiten werd aan de straatzijde gebruikt. Toen water kon worden gegeven, werd de ruit van de deur verbrijzeld en kroop de aanvalsploeg van de brandweer naar binnen. Het uitleggen van den tweeden straal had wat meer voeten in de aarde. Op het bellen bij de naast gelegen winkels kreeg men geen gehoor, zoodat de slangen via de eerste verdieping van perceel 33 naar de achterzijde moesten worden gelegd. Het bleek dat door de vlammen de ruiten van de achterkamer van de eerste verdieping van het perceel waar de brand woedde, welke, evenals het overige gedeelte van het bovenhuis, onbewoond was, waren gebarsten en dat ook dit vertrek lustig brandde. Op een tweede alarm verschenen nog eenige andere brandweer-voertuigen onder bevel van hoofdbrandmeester J. M. Hartdorff. Aan het juiste optreden van de brandweer is het te danken, dat deze brand geen al te groote afmetingen aannam. Terwijl de blusschingswerkzaamheden in gang waren, kwam een bewoonster van een aangrenzend perceel vertellen, dat zich nog personen in het brandende huis moesten zijn, omdat zij geschreeuw had gehoord. Op de bovenverdiepingen kon dat niet het geval zijn, want terstond na aankomst van de eerste motorspuit hadden twee brandwachts, die tot taak hebben na te gaan of zich personen in nood bevinden, daar reeds een onderzoek ingesteld. De mogelijkheid bleef dus over, dat in de vertrekken achter den winkel die in brandstonden, menschen waren achtergebleven. Toen de felheid van het vuur ietwat verminderd was, drong men hier binnen. Een bed bleek beslapen geweest te zn'n, doch gelukkig waren nergens sporen van een drama te vinden. Later werd vernomen, dat de winkelierster, de weduwe H. F. Jacobs-Van der Kley, met haar kinderen de stad was uitgegaan, zoodat het hulpgeroep wel in de verbeelding van de buurvrouw zal hebben bestaan. De achterkamer brandde nagenoeg uit, een opkamertje geheel, de winkel gedeeltelijk, terwijl de leege achterkamer op de eerste étage zwaar beschadigd werd. Men is er niet in geslaagd de oorzaak te vinden. Verzekering dekt de schade. --- HOTELBEDIENDE AANGEHOUDEN. Zaterdagavond is hier ter stede een 34-jarige hotelbediende aangehouden, die verdacht wordt van oplichting door middel van schuldbekentenssen tot een bedrag van ƒ 1500. De man zal ter'beschikking van de justitie worden gesteld. --- GRATIS JENEVER. Op den Binnen-Amstel is Zaterdagmiddag van een kar een mand met flesschen jenever gestolen. De dief heeft dus voorloopig gratis borrels! --- BRANDEN. Sedert de vorige opgave bluschte de brandweer drie schoorsteenbranden: Avenhornstraat 16, v. d. Hoopstraat 26 en Begoniastraat 16 en een kleinen binnenbrand: Frederiksplein 51. --- BRAND IN EEN DIERENASYL Vijf hondjes, eenige kanaries en parkieten, en een aap omgekomen. In den nacht van Zaterdag op Zondag even na twaalf uur is brand ontdekt bij den dierenhandelaar H. de Bruin, die in het benedengedeelte van perceel Pieter Aertszstraat 101 bij de Van Woustraat een asyl heeft. Toen de brand' werd geconstateerd, zijn eenige buren het huis binnengegaan; deze slaagden erin eenige honden, die in de keuken waren ondergebracht, in vrijheid te stellen. Verdere reddingspogingen hadden tengevolge van den rook geen succes. Toen de brandweer kwam, was de brand al in beteekenis toegenomen. Het vuur bevond zich in de achterkamer, waar een aantal hokken langs de wanden waren getimmerd. Hierin waren eenige honden, apen en vogels ondergebracht. De brandweer maakte gebruik van een straal van een der motorspuiten en slaagde erin het vuur spoedig te bedwingen. Na de blussching bleek, dat een aantal dieren ten gevolge van den rook waren omgekomen. Dit waren een vijftal jonge hondjes, een aantal kanaries, eenige parkieten en een aap. De brand, die overigens van betrekkelijk geringen omvang was, schijnt ontstaan te zijn in de nabijheid van een kast. Het is niet iitgesloten, dat de dierenhandelaar hierin iets met open licht heeft gezocht, of dat hij gerookt heeft; in elk geval heeft dat brandje noodlottige gevolgen gehad voor een aantal van zijn dieren. Het voorgedeelte en de keuken liepen geen schade op. Het gebeurde bracht zeer veel publiek op de been. --- TWEEDE MOTORSCHIP, BESTEMD VOOR RUSLAND Het tweede, voor Rusland bij de Nederlandsche Scheepsbouw Mij. gebouwde motorschip „A. Andreeuw", 2850 br. reg. tons, is gistermiddag voor de eerste reis van hier naar Antwerpen vertrokken. Het derde schip, de „Kosarew", van hetzelfde type, zal vermoedelijk nog in deze maand den proeftocht op de Noordzee kunnen houden waarna dan de bestelling van de drie schepen bij de Nederlandsche Scheepsbouw Mij., is uitgevoerd. --- VERSCHEIDENE ONGEVALLEN Man op straat overleden. Zaterdagmiddag heeft een jongen die aan het spelen was op een terrein aan den Papaverweg een been gebroken. Hij is in het Binnengasthuis opgenomen. Op den Valkenweg is een man onwel geworden; ook hij is in het Binnengasthuis opgenomen. Zaterdagavond is in de Bestevaerstraat een jongen door een wielrijder aangereden. Met een gebroken been werd hij in het Binnengasthuis opgenomen. Daarheen is ook vervoerd het stoffelijk overschot van een man, die op de Weteringschans onwel was geworden en die kort daarop overleden bleek te zijn. --- INBREKERS IN DE P.C. Door het forceeren van een raam aan de aohterzijde zijn inbrekers een winkel in de P. C. Hooftstraat binnengedrongen. Zij hebben er alles doorzocht, maar, op enkele doeken na, niets van hun gading gevonden. --- JONGEN GEVALLEN. In de 2e Oosterparkstraat is Zondag een jongen bij het spelen op een terrein gevallen. Met een gebroken dijbeen is hij in het Onze Lieve Vrouwegasthuis opgenomen. --- MUSEA (17 MAART) Rijksmuseum, Stadhouderskade, 10—16 u. Stedelijk Museum, Paulus Putterstr. 13. 10—16 u. Mus Aziatische Kunst (Sted Mus). 10—16 u. Mus. Amstelkrlng, O. Z. Voorburgwal, 10—17 u. Rembrandthuis, judenbreestraat. 10—17 u. Wijnkoopersglldehuis. Kneslraat 10. 14—16 U. Mus. v d. Arbeid. Rozengi 224, 10—16 u. Velligheldsmuseum, Hobbemastr. .2, 10—16 uur. Mus Fodor Keizersgr 609 10—16 u. Amst. Hist. Mus.. Waas Nleuwmarkt. 10—17 u. Mus. Willet Holthuysen, Heerengr. 605, 10—16, Mus Koloniaal Instituut. L,innaeusstr.. 10—16 uur. Scheepvaart Mus.. De Lairessestraat. 10—16 uur. Bijbelsch Mus., Hemonylaan 19A, 10—12. 14—17 u. Ned. Schoolmuseum, Prinsengr. :51, 10—17 uur. --- AUTO TEGEN EEN BOOM Bestuurder spoorloos verdwenen. In Amersfoort is Zaterdagavond een auto, waarin vier Amsterdamsche jongelui zaten, tegen een boom gereden. De bestuurder sprong uit den wagen en la dadelijk spoorloos verdwenen. De poütie heeft drie andere inzittenden, die slechts lichte kwetsuren hebben opgeloopen, aangehouden. Zij zijn respectievelijk 18, 19 en 19 jaar oud, en weigeren te zeggen, wie de eigenaar van de auto is. Eerst bestond het vermoeden, dat deze wagen te Amsterdam zou zijn gestolen. Achteraf bleek echter, dat de auto gehuurd was. --- JONGEN DOOR EEN RUIT. In een perceel in de Blasiusstraat is Zaterdagmiddag om half vijf een jongen van tien jaar door een ruit gevallen. Hij kreeg daardoor een diepe snede over de wang en kwetsuren aan de kaak. Opname in het Onze Lieve Vrouwegasthuis bleek noodzakelijk. --- VOETBALONGEVAL. Op het Ajaxterrein heeft een 13-jarige voetballer per ongeluk een trap tegen het hoofd gekregen. Hn' moest in het Wilhelminagasthuis met een hersenschudding worden opgenomen. --- 's-GRAVENHAGE. B.V.L. MAAKT PROPAGANDA Tweede bijeenkomst. In aansluiting aan. den Vrijdag gehouden propaganda-avond, had Zaterdagmiddag in het Capitol-Theater een tweede bijeenkomst plaats voor leden van den Bijzonderen Vrjjwilligen Landstorm. Ook voor deze bijeenkomst, waarin weder de films van de Landdagen van den B.V.L. te Bameveld en Wassenaar en de K XVlllfilm vertoond werden, bestond zeer groote belangstelling. Onder de aanwezige autoriteiten werden opgemerkt de generaal-majoors De longh en Beltman, de gouverneur van Suriname, die met verlof hier te lande vertoeft, prof. Kielstra en jhr. Six, chef van het Kabinet van den burgemeester. De burgemeester, mr. De Monchy zeide, dat de films bij uitstek geschikt zijn c-m het saamhoorigheidsgevoel, dat de leden van den B.V.L. bindt, te versterken. De K XVIII-film zal u toonen, dat Holland Holland is. En aan onze zeevaarders, zoo vervolgde spr., hebben wij het te danken, dat Holland is geworden een rijk in drie werelddeelen. Mr. de Monchy haalde eenige persoonlijke herinneringen op, welke hij bij Hollandsche zeevaarders op hun reis naar West-Indië 25 jaar geleden heeft opgedaan en zeide dat de prestatie van de bemanning van de K XVIII evenzoo geldt voor onze handelsvloot. Het zijn de Hollandsche eigenschappen, die ons tot een zeevarend volk hebben gemaakt en het zijn ook die eigenschappen, die er toe hebben bijgedragen de vrijheid en de vrije meeningsuiting in ons land te handhaven. Nimmer wenschen wij de dictatuur, ook niet van het proletariaat, die de macht ontnemen wil aan het aloude Oranjehuis. In dezen moeilijken tijd vraagt men zich wellicht af of een andere staatsvorm niet beter is. Maar de reis van de K XVIII leert ons dat wü geen import noodig hebben. (Applaus.) --- Toespraak minister Oud. Na de vertooning van de films, die met groote belangstelling door de aanwezigen gevolgd werd, heeft minister Oud het woord gevoerd. Mr. Oud zeide, dat het een bijzonder gelukkige gedachte van den B.V.L. is geweest de film van de ~K XVIII" te vertoonen, omdat wij daardoor hebben kunnen zien het in alle opzichten groote stuk nationale werk, dat onze Marine gebracht heeft. Hij roemde de prestatie van de bemanning en zeide dat zij heeft kunnen slagen door het gevoel van saamhoorigheid, ook ondanks het verschil in godsdienstige richting. Zegt ons dat niet veel, aldus de minister? In dezen moeilijken tijd is in de eerste plaats noodig dat gevoel van saamhoorigheid. Maar naast de vrijheidsrechten van ons volk is noodig een krachtig gezag en dat gezag nu wenscht de B.V.L. te helpen handhaven. Wij zn'n er trotsch op te leven in een land, waar gezag en saamhoorigheid samengaan. Spr. gaf vervolgens een historisch overzicht van de ontwikkeling van den 8.V.L., en wees op de beteekenis van zijn bestaan. Hij verzocht tenslotte den aanwezigen een driewerf ~Leve de Koningin" uit te brengen, waaraan spontaan gevolg werd gegeven. De algemeen voorzitter, het Tweede Kamerlid Duymaer van Twist, heeft vervolgens uiting gegeven aan zijn dankbaarheid, nu zoo duidelijk is gebleken, dat de regeering belangstelt in den B.V.L. Hn' wekte allen op doel en streven van den B.V.L. te blijven steunen. Met een „Sluit de gelederen" sloot de voorzitter zijn toespraak. (Applaus). De voorzitter van de Haagsche afdeell ir. Bongaerts. sprak een slotwoord. Met zingen van het Wilhelmus werd de bije komst gesloten. --- ROODVONK-VERSCHIJNSELEN School gesloten. In verband met eenige verschijnselen j andere kinderen van deze school dan d reeds geconstateerde voorgedaan. --- ZEE- EN LANDMACHT DE „HYDROGRAAF”. Het opnemingsvaartuig „Hydograaf", wOT# 30 Maart te Willemsoord in dienst gestel* Met de leiding der opnemingswerkzaamhed*11 in de verschillende vaarwaters zal worden hr last, de luit. ter zee 2e kl. H. W. R. Kraus* terwijl mede aan boord van dit vaartuig word* gedetacheerd, de id. 3e kl. jhr. J. A. Feith. --- (Ingezonden Mededeeling.) I Bewegings- I voor Bruggen en Sluizen. I __. Volgens eigen (geoctrooieerde) constructiej-j^Bj --- (Ingezonden Mededeeling.) St^^Ts^! lil _____ntt%vvirho ■ m §7' W PRECISIE Draaibanken BUm ARMSTRONGDraaibeitels --- WÊ& P«B WsW 'y£i -•'T?Sjy^ - -——W—^'"'': >__\ ______*■ M \ËW^: WgFv&>- j___ Uw Gezin is nu goed verzorgd. Met een FAMILIE POLI van de VICTORIA zal d<* altijd zoo zijn. Een Familie Polis van de VICTOR^ waarborgt: Uw vrouw ruime finantieele verzo' ging na Uw overlijden s Uw kinderen de mogelijkheid hul geheele opvoeding op onbekromp*l wijze te voltooien; Uzelf, Indien gij op Uw 65e jaar U leven zijt, een verhoogde kapitaal*' L uitkeering. Vraagt Inlichtingen omtre»1 deze afdoende gezinsverzekt ring aan \ #N.V. VERZEKERINGSBANK Victoria Tel. 44960 — Keizersgracht 126-1$ AMSTERDAM-C- --- AMSTERDAM KOMT HET IJ-PAVILJOEN WEER IN GEBRUIK? Het zou een bestemming krijgen als volksgebouw. Wij vernemen dat met burgemeester en wethouders onderhandelingen worden gevoerd betreffende het verhuren van het IJ-paviljoen aan een combinatie van vereenigingen op cultureel gebied, gevestigd aan den overkant van het IJ. Deze organisaties, behoorende tot de moderne arbeidersbeweging, zouden voornemens zijn het Paviljoen als volksgebouw voor Amsterdam-Noord te exploiteeren. Naar ons ter oore kwam, bestaat er groote kans dat het dagelijksch gemeentebestuur op het aanbod ingaat. --- OP TWEE PLEKKEN BRAND Toevallige samenloop van omstandigheden. Zaterdagmiddag tegen drie uur bemerkte lemand van het personeel van de firma die vertegenwoordigster is van de 4711 eau de colognefabrieken te Keulen, dat in haar perceel aan het Frederiksplein bran' was uitgebroken, die kenbaar was aan ecu vrij scherpen rook. Bij het onderzoek dat de brandweer instelde, bleek dat in het souterrain op twee plaatsen brand was ontstaan, weshalve hiervan aan de politie werd kennis gegeven. De brandweer betrad het perceel aan de achterzijde, welke uitkomt in de Maarten Janszoon Kosterstraat. Het bleek dat in een langwerpige ruimte eenige emballage, waaronder een partijtje geribd carton. brand was. waardoor een zware rook ontwikkeld werd. Met eenige emmers water werd het vuur gebluscht. De langwerpige ruimte had aan het einde een deur die gesloten was met een knip. De brandweer drukte die open en kwam tot de ontdekking dat in het magazijn aan den kant van het plein een tweede vuurhaard was, die zich in een kist met afval bevond. Hierdoor was een aantal pakken, inhoudende flesschen met eau de cologne, welke op een paktafel lagen, mede in brand geraakt. Ook dit brandje werd met eenige emmers water gebluscht. Een en ander leek verdacht en de politie werd van dezen dubbelen brand in kennis gesteld. De commissaris van het bureau Stadhouderskade, de heer H. D. de Jong stelde een onderzoek in. Het bleek, dat om kwart over één des middags personeel, dat in beide vertrekken had gewerkt, het gebouw had verlaten. De deur was tevoren zeer vermoedelijk gesloten geweest. Er is een order dat in deze brandbare omgeving niet gerookt mag worden. De kans bestaat dat er toch gerookt is en misschien op beide plaatsen. Hierdoor zou de mogelijkheid geschapen zijn dat op deze plekken terzelfder tijd ongeveer smeuling en brand was ontstaan. Dat het vuur van de eene plek kon overslaan naar de andere is uitgesloten omdat er een deur tusschen was en er geen openingen waren. Hoogstens zou het mogelijk zijn dat lang tevoren iemand van het achtervertrek emballage naar de afvalkist aan de voorzijde had gebracht en dat deze emballage smeulmg vertoonde. , Men moet een dezer oorzaken wel aannemen, omdat noch de firma, noch het personeel belang bij schade hebben en de betrokkenen allen goed bekend staan. Aan kwaadwilligheid wordt dan ook niet gedacht. --- VAN HET ANDALUSISCHE PLATTELAND De wijn van het Condado heeft een klinkenden naam. Groote armoe van den landbouwer. Aleala de Guadaira, Febr. Er kwam gisteren een auto voorrijden met een jonggetrouwd paar er in. Het waren vrienden, die me kwamen halen om mee te gaan naar N i e b 1 a, dat ik kende en waarvan ik hen alles moest vertellen. Het weer was nog net goed genoeg en er woei een flinke bries, die de dreigende wolken voortjoeg zoodat ze geen tijd hadden tot regenen. Zelfs wierp de zon er hier en daar een straal tusschen door en dan was het een spel van zilver en goud over het land. We tuften dus door de bekoorlijke eucalyptenlaan, die van deze kleine plaats naar Sevilla leidt, en daar langs de aloude muren, rondom de stad, over de brug van den Guadalquivir en door een volksbuurt met veel menschen en met veel geduldige ezeltjes, die beladen waren met de vruchten van het veld, met brood, met zand of met steenen. Toen reden we over het terrein van de Darsena, waar een Nederlandsche firma een omvangrijk werk ten uitvoer brengt, namelijk een binnenhaven graaft, waarbij tevens een gevaarlijke bocht in de rivier door een kanaal vervangen wordt. Wanneer in Spanje waterbouwkundig werk te verrichten valt, ziet men dit bijna steeds door Nederlanders geschieden, en in alle Zuidelijke havens liggen Nederlandsche baggermolens met goed-vaderlandsche namen en met een bemanning, die elkander met Andries, Klaas of Jan aanroept. We tuften dus over de nieuwe iJzeTen brug, die we niet mooi konden vinden en weinig passende bij het stubtiele landschap, en kwamen weldra door Castillejos de la Cuesta. Daarop volgde een prachtige rit door het Condado, het Graafschap, een vruchtbare contrei, die in het Noorden begrensd wordt door het bergland van Rio Tinto, het rijke mijndistrict, dat geheel door Engelschen wordt geëxploiteerd. We reden nu over een uitstekenden weg, langs goed verzorgde akkers en wijnlanden. De wijn van het Condado heeft een klinkenden naam, en geen vreemdeling verlaat het bekoorlijke Sevilla zonder een glas man z ani 11 a gedronken te hebben. * » » We waren spoedig in de provincie Huelva en dachten er over in een der dorpen op onzen weg te lunchen. Villalba was heel schilderachtig met zijn oude huizen en zijn verchristelijkte mesquita en met zijn minaret met de statige palmen. Maar waar zouden we daar eten? Ik had er eens in het Casino gegeten, de Sociëteit, maar daar was het in mijn herinnering toch niet erg geschikt voor ten dame. We vroegen naar een fonda, maar de menschen zeiden, dat er geen fonda was, althans geen waar we eten konden. We reden dus door naar La Palma. Daar zou wel wat zijn. Het was een dorp met 4500 zielen. Ik had ook daar eens gegeten. Het was in den zomer en we hadden toen buiten gezeten. Nu in den winter ging dat niet. Maar de taveerne zelf bleek nu zwart en vuil, en vol slechtgekleede menschen. We moesten wel iets anders zoeken. Men wees ons de fonda. Aan den buitenkant was er geen spoor van aanwijzing, dat een moe of hongerig toerist er onderdak of verpleging zou kunnen vinden, maar de gevel zag er tenminste welverzorgd uit en ook was de straat zindelijk. We kwamen door een zwaar ijzeren hek in een donkere doorgang, waar het leek alles hoogst armzalig. De jaloezieën waren neergelaten, omdat een der glasruiten ontbrak. Ik zei dat het te donker was. Men draaide een ellendig lampje op, zoo een van zes kaarsen. Ik sloot toen zelf een der blinden, aan den kant van de gebroken ruit en vroeg aan een der vele menschen, die in groote bedrijvigheid om ons heen liepen en toch niets deden, de jaloezie op te trekker. Zoo kregen we ten minste daglicht, al was het ook door een half venster. Een overmatig dikke vrouw, twee dochters, waarvan de oudste, het moet gezegd, haar charmes had, een kind in lompen, een oude man, een mager soldaat, die later zonder groeten bij ons aan tafel kwam zitten, alles liep door elkaar, verlegen, en niemand wees ons zelfs een stoel om te zitten. Enfin, we hielpen ons zelf en vroegen wat we konden krijgen. De dikke vrouw haalde haar schouders op. „Een tortielja con papa s", meende ze en ze keek alsof ze ons een hemel voorspiegelde. Het was een ommelet met wat aardappelen er in verwerkt. We keken elkander eens aan en knikten toen toestemmend, waarop de waardin met moeite in de hooggelegen keuken verdween. Men bracht glazen, wijn en een schaaltje met zwarte olijven, die we met nieuwsgierigheid zouden hebben bekeken, als we die ellendige dingen al niet eens geproefd hadden. We wachtten geduldig. Na twintig minuten bleek dat er nog geen vuur was aangelegd. We glimlachten slechts. We kenden het land en wisten, dat dit hier slechts een brokstukje was van de slechte organisatie, die men overal in het land ontmoet. We wilden echter den dag niet verliezen in deze wanhopige comedor, we wilden Niebla zien. De vrouw vroeg thans wat we na de tortielje wilden hebben: visch... een bistec?... en ze stuurde nu eerst het lompenkind weg om de olie voor de tortielje te halen. Ik adviseerde eerst de tortieljes af te wachten, meenende dat deze op een boerendorp nog al groot kunnen uitvallen, en te zien of we het daarmee konden stellen. Want een volledig maal zou ons den heelen middag kosten, daar nu al bleek dat de menschen niets in huis hadden. De raad bleek goed, want toen de schoone ze binnenbracht kreeg elk een geweldig omvangrijke, glimmend van de olie. Het waren landelijke tortieljas, bereid met grof zout, zoodat sommige brokken veel te hartig waren en andere allen smaak ontbeerden; gezonde tortieljas dus, die we met brood verorberd hebben en met een glas van dien voortreffeluken vino del Condado. Toen bleek dat we niets meer wilden eten, zette de dikke vrouw een soepbord op tafel met een zwart brouwsel er in. Ze noemde het a r o p p e. Het was moeilijk te maken, zei ze, tot stroop ingedampte most, geslagen met suiker en eigeel en gekookt met stukken pompoen. Het was een ietwat prikkelend gerecnt, maar naar onzen smaak wel al te zoet. We gingen echter zoo gauw mogelijk uit dit huis weg, waar we, vermoedelijk omdat we te weinig hadden gegeten, te veel moesten betalen. Vreemdelingen, toeristen, zijn in dit achterlijke land dikwijls een object van uitbuiting en men heeft hier niet het geringste vermoeden hoe men het den reizigers aangenaam moet maken. Een besef daarvan 'ïeeft men enkel in de groote hotels in de steden, maar die zijn dan weer luxueus in plaats van comfortabel en voor velen te duur. De Spanjaard zelf, die gewoonlijk zonder dames reist, stelt geringe eischen. Hij gaat critiekloos in een donkere, tochtige en vochtige hall zitten, die comedor heet, en hij is tevreden als hij zijn eieren eet, zijn ryst met een mosselsohelpje er in, zijn gebakken stukje visch en zijn onsterfelijke bistec, een vleeschlapje, gewoonlijk zoo dun en zoo hard ais een stuk zwijnsleer, dat met wat pommes frites wordt opgediend, waarbij dan alles met veel omhaal van schoone borden, vorken en messen zijn loop heeft. De middenstand hier is arm en aan armoe gewend. Ze weten niet anders, en evenmin dat ze in hun prachtige land, onder bun heerlijke zon veel beter zouden kunnen leven. Wanneer onze auto ons verder brengt treft het ons schrijnend, dat in dit arcadische landschap, met de witbloeiende amandelbojmen ** de paarse prunellen, met de welverzorg" akkers, met de wegberm gestoffeerd door tor geiten ca hunne slanke herdertjes, dat in de* paraiijsachtige omgeving de woningen d« landlieden armzalige krotten zijn, hutten z°* der vensters, waarin te onzent geen vee z* worden ondergebracht, en dat de vrouwen d« landlieden en de halfnaakte kinderen schan"* en met vodden zijn gekleed. f Wjj vragen: Vanwaar deze verwording; terwijl het land zoover het oog reikt to<* vruchtbaar en uitstekend bewerkt is, en rfl* een landbevolking zou verwachten minste^ zoo welvarend als bü ons. We weten het a° woord. De grond bevindt zich in deze stre** in enkele handen. De oudadellijke eigena»^ hebben de beste deelen reeds verpacht, W* ik zeggen honderd jaar geleden, toen men n°» met realen rekende, een munt die nu gering waarde heeft. De pachters hebben dien zelfd*; grond opnieuw verpacht en de nieuwe pacht*»' weer aan derden. En zoo voorts. Soms zijn * acht, soms tien tusschenpachters. Totdat tej| slotte de landbouwer zelf komt, hjj die vftj1 ouder tot ouder op dezen grond gewoond hee»1* die er aan verkleefd is, en die, analfabeet *•. hij is, er geen voorstelling van heeft hoe ergens anders beter zou kunnen leven, moet de laatste, de hoogste pacht betalen, d* is tegen vast geen of slechts een gering I°°^ zijn producten als pachtsom afstaan. Hij taalt zijn pacht met zijn bloed, en als hij zir grond niet uitermate goed verzorgt, komt D' met zijn gezin eenvoudig om. Thans bij *& intens en ononderbroken werk van zeven dageö in de week, zwoegende van zons-óp- tot z°nK ondergang, derft hij het allernoodigste *f leeft hij in een ellendig krot, terwijl in de sta* in hun marmeren patios, zijn leven, voor * hij het werk verricht, de tusschenpachters, d' zelf niet werken en beweren — en zelfs £** looven — dat z. de 'grondbezitters zijn. We kwamen in Niebla, dat met zijn ot"3 muren al van verre zichtbaar 1». PALOMA* (Nadruk verboden.^ Waarop de waardin met moeite in de hooggelegen keuken verdween We kwamen in NIEBLA, dat met zijn oude muren al van verre zichtbaar was. --- NIGHT OF JAZZ Feestavond in het Concertgebouw. Twee factoren, die Zaterdagavond drommen naar het Concertgebouw hebben gelokt, een aantal zoo groot als tegenwoordig op de abonnementsconcerten slechts zelden wordt gezien... In het bijzonder was de jongere generatie tegenwoordig op het feest dat de Amsterdamsche Amusementsvereeniging i.The Cullinans" in de versierde groote zaal had georganiseerd. Jazz was troef. Zoowel voor hen, die het louter beschouwen als dansmuziek als voor degenen, die er een kunstzinnige muzikale uiting in meenen te mogen zien. Al dient erkend, dat de eersten verre in de meerderheid waren. Overigens een vreemd gezicht in de anders zoo strakke concertzaal, deze menigte, dansend op de klanken van twee uitstekende bands, „The Bonzonians" en „George Pickard and his boys". De danslustiigen weerden zich zoo, dat het moeite kostte stilte te verkrijgen voor het dilettanten Symphonie Orkest „Haendel", dat wel een zeer hooge greep had gedaan met de uitvoering van Gerstwins „Rhapsody in Blue". De dirigent Henry Schol kon met dit ietwat heterogeen ensemble niet veel meer bereiken dan een wel zeer krachtig klankvolume, waartegen de vaardige piano-solist Henk Bouman amper opgewassen bleek. De goede bedoeling nam men echter voor lief. Temeer daar na dit, korte, ernstige deel van dezen avond er op den dansvloer geen centimeter meer onbezet bleef — tot diep in den nacht. --- DE STILLE OMGANG Duizenden deelnemers. In den nacht van Zaterdag op Zondag is, traditie-getrouw, de jaarlijksche Stille omgang gehouden. Omstreeks één uur begon het trekken der hoogwaardigheidsbekleeders, priesters en leeken, die uit alle deelen van het land per trein (er waren 38 extra treinen), per bus, per fiets en te voet naar de „heilige stede" waren gekomen om, urenlang loopend door de donkere straten, te bidden voor den vrede en de rechtvaardigheid onder de volkeren, een intentie, welke in dezen tijd zeker niet zonder zin is. Volgens de voorschriften was het spreken of het zichtbaar dragen van eenig devotieteeken als rozenkransen enz. verboden. Op verschillende plaatsen werd voor een gezamenlijke intentie gebeden. Deze waren: op den Dam: voor Koningin en Vaderland; op de Nieuwe Brug: voor de zeevarenden en voor hen, die op zee zijn omgekomen; op de Lange Brug: voor de Kerk, den Paus en de eenheid der christenen. Bij het begin van den tocht bij de voormalige N.Z. Kapel, tusschen de Enge en Wijde Kapelsteeg, brachten de deelnemers door het hoofd te ontblooten een stillen groet. De getroffen regeling voldeed ook dit jaar goed, en zonder stoornis, hinder of wanklank konden de geloovigen hun bedeweg vervolgen. In tal van kerken en kapellen werd in alle vroegte een Mis opgedragen, welke de stille omgangers bijwoonden, en waar predikaties over het Mirakel werden gehouden. Om halfvier in den morgen openden vele café's in de binnenstad hun deur, om de hongerigen te spijzigen. ---