jongere zuster, altijd vroolijk en blij was! Mijn groote kinderen waren ook weer naar lmis gekomen en zoowel mijn man als mijn drietal hadden zich beijverd mijn verjaardag tot een feestdag te maken. Ik ontving van hen mooie cadeaux eh prachtige bloemen, van mijn goede huishoudster een mooie porseleinen jardinière met va__ns gevuld en varder van vrienden en kennissen de mooiste bloemstukken, die je je maar denken kunt. Eer het 12 uur was, was mijn ruime suite als in een bloementuin herschapen en mijn meisjes hadden de handen vol om voor elk bloemstuk een geschikte plaats te zoeken. Het was een lust van kleuren en geuren! Verder kwamen er tal van lieve gelukwenschen in den vorm van mooie kaarten, lieve brieven en telegrammen; kortom het was een blijde dag voor mij en de mijnen, waar ik met genoegen aan terugdenk. „Alpenroosje"! Geduld maar meisje, dan zal het lot ook jou wel eens gunstig zijn. Met genoegen vernam ik, dat je broertje eveneens met ons mee wil doen. „Klaverblaadjes". Weizoo hebben jullie nog sleed je gereden? Jammer maar, dat de pret van korten duur was. „Kleine Lord". Weet jij ook al wat zenuwen zijn, vriendje? Dan beklaag ik je van ganscher harte en raad je aan je met alle krachtdie in je is, daartegen te verzetten. Zenuwen kan men slechts door een sterken wil overwinnen. G. H. te Zuidlaren. Je trof het al heel slecht, dat je ziek werd, toen je voor enkele dagen bij je grootvader logeerde. „Twee Sterretjes". Ik kan me best voorstellen, hoe treurig het jullie te moede was, toen je daags na Kerstmis je beminde grootmoeder, door den dood moest verliezen. Het is dubbel naar als een sterfgeval op feestdagen plaats vindt „Den onbekenden «Schrijver" dank ik voor zijn goeden raad voor mijn kanarievogeltje. „Mijn oud RaadselVriemdinnetje van Usquert" Zeker herinner ik mij Anna nog en heel goed zelfs. Wat Hef van je, dat je je oude raadselvriendin op haar verjaardag nog eens herdacht hebt. Ik dank je 'hartelijk voor dat bewijs van trouwe vriendschap. Het doet me veel pleizier, dat je nog steeds belang stelt in ons Kinderblad en niet minder in de redactrice! Wat prettig, dat je het zoo goed maakt en binnenkort het handwerkexanien hoopt af te leggen. Dat zal een pak van je hart zijn, als je die acte vast hebt. Mijn meisjes maken het best. De oudste heeft nu een vaste betrekking in Rotterdam, in Den Haag was ze maar tijdelijk, want daar bestaat een lijstensysteem, zoodat men niet vrij kan sollieiteeren. Als ze in het voorjaar of liever in den als. zomer voor de hoofdacte slaagt, dan gaat ze reeds voor het einde van dit jaar naar Indië, doch bij niet silagen, wordt het nog een jaar uitgesteld. Mijn jongste meisje maakt het tegenwoordig veel beter, zoodat ik alle reden tot tevredenheid bob. Ik wensch je goed succes met h.. a.s.: examen en hoop van je to vernemen of je geslaagd bent, J. ML te Veendam. De oplossingen mogen ook per briefkaart worden ingezonden.; „NachtegaaltjW'. Het is voor ie zusje wel prettig dat jij naar bij het schoolwerk 'maken behulpzaam kunt zijn, Over je briefjes ben ik best tevreden.; „Kleine Ingenieur". Omtrent ingezonden raadsels kan ik geen inlichtingen geven, doch hoe meer je inzendt, des te meer kans heb je, dat er iets geschikts bij is om te plaatsen.; Janna S, te Roden, heet ik hartelijk .welkom. „Nicolina" te Veendam. Tegen je sdhuilnaam heb ik geen bezwaar^ Geert B. te Annerv. Kanaal. Als al je werk zoo netjes is, als de brieven üie je mij schrijft dan twijfel ik niet of je zult wel slagen voor het examen. Ik wensch jo goed succes vriend. „Boterbloempje" te Veendam. Gelukkig, dat het ongeval met die arreslede zonder ongel Ukken afliep. Dat had wel eens anders kunnen zijn.: Aaltje (Bn Aafke G. te Garmerwolde, Van mijn kinderen heb ik 'n heel mooi ontbijtservies gekregen en van mijn man een gouden ring miet brillanten . Twee dingen waar ik veeil van houd. T o os je B. Als jullie mocht koken, begrijp ik wel, dat je voel pleizier hadt, want daar zijn bijna alle meisjes bijzonder op jfesteld, „Kleine I _-ansch_n__i_'' Je broer vindt het zeker wel prettig om weer thuis te _jn is 't niet. Ik kan me niet voorstellen, dat ïulli. op hel platte dak van je huis moogt sleedjerijden, want het lijkt ma zeer gevaarlijk, Helena K. Neen meisje, daar vergis je je in. Ik verlangde volsti .kt niet, dat we ijfc kregen, want ik ban een veel te groote koudkleum om naar vorst te verlangen, Christina R, heet _k hartelijk welkom in onzen kring. Jeike B. Dien schuilnaam kan ik je niet toestaan, want ik heb reeds een „Alpenroosje. Jantje T. Je geregelde medewerking zal mij aangenaam zijn. Johanna B. Ik ben het volmaakt met je moeder eens, dat glijden goed is om beenen te breken en laarzen te verslijten, „Rozeblaadje". Dat was een heel mooi cadeau meisje. Was je moeder er nogal m..-. ingenomen? Ik feliciteer je met je lSdcn. verjaardag en wensch je een prettigen feestdag toe, L u i t en J a k o mi n a v. d. M. Hartelijk geluk gewenscht Luitje. Jij trof het ook bijzonoer aat je verjaardag op Zondag viel Is de jongensvisite naar wensch geslaagd en hebben jullie de boel niet afgebroken? Voor jongens visite heb ik respect, want ik herinner me nog. aat het niet bijzonder bedaard toeging als mijn zoon jongens bij zich had. „Hecderoosje". Je korte briefjes neem «k steeds gaarne voor lief', want ik begrijp h; cl goed, dat jo niet altijd stof hebt, om zulke linge epistels to schrijven. Het papier waarop je briefjes schrijft mag wèl aan beide zijnen beschreven warden. Klaas de H. Met genoegen: vernam ik, dat je in beterschap toeneemt en ik hoop, dat je binnenkort geheel hersteld zult zijn. Ik ben blij, dat het nieuwe feuilleton weaerom in den smaak valt. Ik kan je alvast zeggen, dat het tamelijk lang is,- Vriendelijk dank voor je gelukwenschen. „Vogelliefhebber" Vriendelijk dank voor je goeden raad. Ik denk er reeds over het vogeltje te laten broeden; ze heeft het vroeger al eens gedaan, doch meestal vecht ze. met het mannetje en eet de eitjes op, „Violette" te Lellens. Weizoo meisje, heb je zooveel pleizier gehad op het bal? En hoe laat is het wel geworden? „Kleine Architect" te Purmerend. Wat heerlijk, dat jullie bij het nieuwe huis, zoon mooi bloementuintje krijgen. Als het nu maar weer zoon mooie zomer wordt als het vorige jaar, dan kunnen jullie er veel pleizier van hebben. A. de J. teDelfzijl, heet ik hartelijk welkom in onzen kring, en verzoek hem mij spoedig eens een meer uitgebreid briefje te schrijven. „MadelAefjes" te Loppersum. Neen meisjes, ik heb geen bezwaar tegen dat gekleurde postpapier je kunt het dus gerust gebruiken, „Het Boerinnetje" te Smilde. Vriendelijk dank voor je lieve hartelijke wenschen. Ik hoop eveneens, dat het mij gegeven zal zijn jullie blaadje nog vele jaren samen te stallen, tot genoegen van den heer uitgever en mijn talrijke vrien _jes en vriendinnetjes. Den waren naam van „Rrnjnoogje" mag Jk je niet verklappen. Het doet me pleizier, dat de bewuste iplaat in je bezit kwam. Vriendelijke groetjes.; Aaltje M. te Roodeschool. Me dunkt, dat het een prettig vooruitzicht voor je is om met Maart naar de Industrieschool te Gronuvon te gaan. De meeste meisjes 'die ik ken bevalt het daar zeer goed.; Nella F. te K ©dichent Ja meisje, üe keel aandoeningen zijn op 't oogenblik talrijk en die geheel gezond is, mag zich gelukkig, prijzen.; > „Bruinoogje" te Smilde De regeling die je voorstelt, vind ik uitstekena meisje. Ik krijg 'nu de volgende week een briefkaart van je niet waar? „Drie broertjes" te Veenwouden. dank ik voor hun mooie prentkaart, „Bloemenmeisje" te Z'uidhorn Ja meisje m de wintermaanden moeten we onze gevederde vrienden behoorlijk verzorgen. Vooral als er sneeuw ligt. lijden de arme diertjes gebrek. Als j. slechts zevens op je rapport hadt, dan kan ak me wel voorstellen, dat je ouders er m_de ingenomieia waren.; Jonnia^P. Zeker beste kind, alle kinderen van abonné's mogen met ons meedoen en behoeven daar niet eens verlof voor te vragen. Ik heet je dus hartelijk welkom in onzen kring. „Vlaskopjes" _te Roodeschool. Neen meisjes het schaatsenrijden laat ik gaarne aan de jeugd over. Als jonge vrouw heb ik mij eens ernstig bezeerd met schaatsenrijden en dat was mij .en les voor altyd zoodat ik er . voorgoed genoeg van had,-„Zeester" te Musselkanaal. Ik moet zeggen dat je een flinke konijnen fokkerij hen t; Wat doe je met al die dieren? Daar ik mijn heele leven in 'n stad gewoond heb, hield ik er nimmer konijnen op na, ik kan dus niet zeggen, dat ik er op gesteld ben.; Hendr i k j e D. te V_endam Wat heerlijk Voor jullie, dat je Moeder nu weer thuis verpleegd kan worden Dat is al weer het voorrecht van een tuin t. hebben. Ligt het prieel waar ze daags in verteert nog al beschut tegen den Wind? „Twee zusjes" te den Andel. Neen kinderen, jullie moet het ijs maar nooit te gauw vertrouwen, want dat zou je je leven kunnen kosten. Ik heb jaren geleden eens eon dozijn jongens tegelijk zien verdrinken I Het was v___sei_}jk. Mar e h i e n R. te Envelgunne Je hebt groot gelijk, je bij ons aan te sluiten, want zonder dat is er weinig aardigheid aan om de raadsels op te lossen. C. J H. te Opeinde. Hartelijk welkom in onzen kring meisje. De brieven moeten steeds aan het bureau v. d courant geadresseerd Worden, dat hadt je dus goed gedaan. Ik kan me wel voorstellen, dat het vooral in den winter te Opeinde zeer stil is. „Kleine Smid". Neen vriend, ik merk er nog niet veel van, dat de dagen lengen, vooral niet toen het zoo triestig en mistig was. Maar de tijd Islchiet in ieder geval al op en het ergste hebben we alweer gehad! Ina C. Je moogt wel me-doen, doch zult een anderen schuilnaam moeten bedenken meisje, want de naam, dien je opgaf, is reeds gekozen. Ada R. Het zou wel aardig voor je zijn, als de vriendinnetjes ook mee Wilden doen. Vriendelijk dank voor je mooie kaartje. „Roodborstjes". Als jullie liefhebbers zijn van teekenen, dan moet je in de zomervacantie je kunst maar eens beproeven, dan schrijf ik altijd een teekenwedstrijd uit waarvoor door den heer uitgever wel een dozijn prachtige prijzen worden beschikbaar gesteld. Is dat niet mooi? „Twee Sterretjes". Liesje mag wel oppassen dat ze niet opnieuw kou vat, want dat zou wel eens slecht kunnen afloopen. Met luchtpijpaandoeningen valt heusch niet te lachen. Jantje S. te Schildwolde Ik betuig je mijn hartelijke deelneming met het onverwachte overlijden van je lieve grootmoeder, •ik kan me vborstelleri, dat het vooral voor je Moeder een treurig verlies is. „Héliotrope". Ja meisje, Ada had mij reeds geschreven, dat je er over dacht om met ons mee te gaan doen; ik heet je hartelijk welkom in onzen kring en kan me na je duidelijke persoonsbeschrijving wel eenigszins eene voorstelling van je maken. Ik kan me wel voorstellen, dat je Moeder je gaarne thuis zou hebben, doch als je de keus gelaten wordt, dan zou ik in jouw plaats nog maar een poosje doorleeren. „'t Wapen" te Marum. Met genoegen vernam ik uit je keurig geschreven briefje, dat je van l>lan bent met ons mee te doen, hetgeen mij zeer aangenaam is, omdat ik zoo bijzonder op net werk gesteld bsn. Ik hoop dat je ook eens wilt probeeren eenige nieuwe bijdragen in te zenden en reken op je geregelde medewerking. J. A. N., Lageland. Jammer dat Tini weer ongesteld is. Het is te hopen, dat ze weer spoedig zal opknappen. Zag aan Zwaantje, dat ik haar heel dapper vind. „De twee linden" te Adorp. Wat jammer, dat die enkele nachtvorst bij jullie reeds zooveel schade deed. „Jasmijn" te Hoogezand. Allo raadsels, die daarvoor geschikt ziin, worden successievelijk geplaatst, doch ik.kan er niet over correspondeeren. De inzenders moeten dat dus afwachten doel. mogen intusschen st_ed#s nieuwbijdragen inzenden. „Rozeknop" te Westeremden. Zeker, mag je ook nieuwe raadsels inzenden, heel gaarne zelfs. Vriendelijk dank voor de mooie prent-* kaart „Het Friezinnetje" te Dokkum1. Weizoo meisje, heb je zoo heerlijk geprofiteerd van de sneeuw? Ja______r maar, dat het zoo kort duurde, die pret Magdalenaß. — „Sparretjes". — „Boschviooltje". — „Gruno", — „Drie broertjes", en Catharina Koeneman, dank ik voor de beeldig mooie kaarten welke ik van hen ontving. MARIE VAN AMSTEL, --- Onderlinge Correspondentie. Ik heb eenige postzegels van Argentinië, Senegal, Funchal, Indochine, Nieuw-Zeeland Bosnië, 1 franc van Frankrijk, Roemenië, Boelgarije, Servië en Beieren (nieuw) Wlie wil deze ruilen voor. eenige van Curacao, Paraguay' Portugal (koning Manuel), Kreta, Mauritius, Madera, Honduras of Hawaï ? Ik ruil alleen met jongens uit Groningen. Mijn adres is . Jacob Harkema, Damsterdiep 18 N.z., Groningen. J. Dassel, Hofstr. 12 alhier, bezit nog een aantal winteri_laatj.s. Gaarne zou hij hiervoor Bonte Wei-plaatjes ontvangen. Wie is zoo goed en ruilt niet me ? N.B. Ik ruil alleen met kinderen uit Groningen. . Wae mij '1 bon voor een plaatje van het Kahrel's thee-album geelt krijgt 1 Bonte Weiof blonde Duinen-plaatje van het Verkadc's album terug. Adres W. L. O. Lindenburg, p. a. den heer W. Lindenburg, Heereweg 16a, Groningen. Wie van de raadsclvri.ndinnetjes mij Blonde Duinen-plaatjes stuurt, krijgt Honig Maizena's of een ansicht terug. Ada Rei-hart. Turftareostr. 33. Groninjjen --- Wat was meer waard? Hoe bet kattenmoedertje kwam tot de erkenning van een dure waarheid. — Wat is dat toch verschrikkelijk jammer 1 Nu is er vanavond zoon prachtig concert waarop Signorino Cattapoeto Longostaarto een solo zal voordragen, die ik zoo dol graag .gehoord had, maar nou durf ik weer niet gaan want die kinderen van mij zijn toch altijd zoo lastig! zuchte moeder Pimpernel, die dolgraag dezen avond eens wat muzikaal genot gesmaakt had, doch die zich door haar. drukke baby's daarin verhinderd zag Zij waren dan nu ook vanavond al bijzonder lasüg, of verbeeldde zijl zich dit maar. Moeder Pimpernel had steeds tikken uit de deelen: dan kreeg Zwartkop een tik om de ooren, dan Witbuik een vermaning op den rug: kortom het was niet om uit te houden. En Signorino zou het haar met recht kwalijk nemen, als zij ontbrak op den feestavond. Ze waren vroeger in haar meisjes-poesjaresï zulke goode vriendinnen geweest, maar hadden! elkaar later eenigen. tijd uit het oog verloren, omdat Cattapoeto haar studies in het buitenland maakte. Maar daar kwam uitkomst voor de ongeduldige, ontevreden moeder; de goede, inschikkekelijke Does bood aan, om dien avond een paar uren voor kindermeisje te spelen; hij! zou het drukke drietal wel aangenaam bezighouden. Nu, dit voorstel liet Moeder zich geen tweemaal' herhalen en \erheugd maakte zij toilet, strikte in der haast een rood zijden das om en trippelde toen weg. Nu, de poesen-kinderen hadden een pleizier voor-zes, bij Oom Does, die hen maar goedmoedig over zich heen liet kruipen en krioelen en ravotten, zooveel als ze maar Wilden, zonder ze een enkelen keer te verbieden of eetni tik te geven. Des avond. laat kwam Moeder thuis en sprak voldaan: — Nu, kindertjes, daar ben ik weer, zijn jullie nu niet blij? Morgenavond blijf ik bij jullie thuis. — O, u-moogt gerust gaan Moetje, sprak Dikpoot, want we hebben dol-veel pret gehad. Zoo kwaad meende ons Dikpootje het niet, maar Moeder was er toch erg door teleurgesteld. Alleen maar kwam ze nu wat gauwer tot de ontdekking, dat de plaats eener Moeder aan de zijde larer kinderen is; in het algemeen genomen, dan men toch da ware pret niat heeft, _1§ me_ zjjh plicht verzaak! ypojr. gemot --- Een avontuur om middernacht. — Nu is moede- vandaag al een week weg, begon Dirk soimer, en het is een saaie .week ook; wc _ijn niet eens eene keer ondeugend geweest. D« kinderen wiren n.l. met de vacantie een maand buitet op een boerderij gelogeerd en moeder was in het eerst ook bij hen geweest, maar die was nu meent om zaken teruggeroepe» naar de stad en volgens den brief, dien wü 'anochtend mog yan haar gekregen hebben, meldde ze ons, dat ze waarschijnlijk niet meer terug zou kunnen zijn voor het eind der vacantie. Zooals uit het begin van het gesprek al bleek, waren de kinderen bijzonder kalm: geweest en als Ted, Doris en Mien alleen waren, dan zou dit ook iets heel gewoons zijn geweest, maar zoodra Dirk er bij was, was het een onmogelijkheid! Zoo zat ons viertal dan nu bij elkaar en Mien was aan het woord: — Dirk zat op een hek op een der velden, waar wij ook allen in de bekoorlijkste houdingen lagen uitgestrekt, maar Dirk alleen had om zijn verheven standplaats een goed uitzicht op den molen van Jossels, die ons altijd bijzonder interesseerde. Nu had moeder ons ten strengste verboden, daar ooit alleen naar toe te gaan: ze zou ons zelve die nog eens laten zien, maar daar moeder nu zoo onverwacht weggeroepen was, zou van dit plannetje waarschijnlijk niet veel meer komen. Dirk zuchtte luid en sprong opeens van het hek af, met een zwaren plof, terwijl hij met een kleur van verontwaardiging riep: — Nou maar. ik bedank je wel: ik houd het toch niet langer uit! Als moeder het dan zelf niet kan doen, dan ga ik alleen den molen binnen! Gaan jullie mee? — Maar hoe zouden we dat nu kunnen? Denk je nou. dat de molenaar ons heusch toaar zoo vrij zou. binnen laten? vroeg Doris. — Welneen jongen, maar dat bedoel ik ook 'niet. Hoor maar: ik weet heel goed, waar oude Jossels zijn sleutel bewaart, en als we dien maar hebben, dan kunnen we er vanzelf in. Nou heb ik er dat op bedacht: om negen uur denken ze allemaal, dat wij al rustig en wel in bed zijn en dan klimmen we stilletjes door mijn kamerraam den tuin in, daar zal geen haan naar kraaien als we het maar slim aanleggen. — Ja. ja, dat is goed, riepen we allen. Doris en ik gingen precies om kwart voor negen naar boven. Vervolgens kwamen we weer op het afgesproken uur beneden, waar de jongens ons al aan het raam afwachtten. Dirk ging ons toen vooruit, met den sleutel in zijn hand, dien hij op een handige wijze uit de keuken had weten weg te nemen, waar de molenaar hem 's avonds altijd na achten aan een spükér aan den muur hing. H^t was nog een heel ouderwetsche molen waar je toegang in kreeg, doordat je met een trapladdertje naar de deur klom. Dirk stak nu een kaars aan en lichtte ons voor. Nu, om je de waarheid te zeggen, waren we in het eerst wel wat teleurgesteld, want er was niet veel anders te zien, dan een ruim vertrek, waar alleen een heele hoop zakken stonden. Voor het oogenblik wisten we althans niets beters le doen, dan een van die zakken maar eens open te maken en van den inhoud te proeven, maar je begrijpt, dat dat droge meel niet erg lekker was. En om toch iets aardigs te ontdekken stelde Dirk nu voor, dat wij tenminste de trap haar boven eens zouden opklimmen, om te zien hoe de wieken wel in beweging werden gezeL want hij had dit vooraf aï nauwkeurig bestudeerd. Net hoorden we iemand den heuvel opkomen. Dirk gluurde door het venster en zag, dat het oude Jos „was in hoogst eigen persoon. — Wat zullen we beginnen, vroegen we elkaar radeloos. — Stil. zei Dirk, houdt je maar heel bedaard. Misschien komt Jos wel niet eens hier binnen. Dien raad volgden wij en wat hoorden we nu? Wel — dat de molenaar eenvoudig den sleutel uit het slot trok, dien hij zeker gemist had op het gewone plekje, waarop hij kalm de ladder weer afging. — Daar zitten we nou. zuchtte ik. Nou dat is niets erg, zei Dirk, die altijd overal raad op wist, we gaan eenvoudig op een paar zakken meel liggen en dekken ons toe met onze i__en. dat is best uit te houden! Ik het» bovendien nog wat te eten voor ons allemaal, «ai dit zeggende haalde hij een vuil zakje ulevellen te voorschijn, dat ons toch heel welkom .was. als eenige verzoeting ,in ons leed. Ik kan nu ook niet zeggen, dat we heel aangenaam lagen; en het duurde ook zeker geruimen tijd, eer we allen in slaap waren. Eindelijk om een uur of twaalf werd ik met een schok wakker en hoorde buiten een paar ruwe mannenstemmen: — jongens, dat is leelijk; waar blijft Jan nou? Verbeeld je, dat die al eens gesnapt was, wat moesten W7e dan beginnen? — Heb je olie bij je? Wat zal dat aardig branden, hè? Ik zou Jos' gezicht wel eens willen zien. Ik verging van angst, want het was duidelijk, dat dit hier buiten een paar schurken waren die den molen in brand wEdeu steken. Ik wekte Dirk en die wist er weer wat op; geen oogenblik scheen die ooit zijn tegenwoordigheid van geest te verliezen en ook nu weer vloog hij de ladder op en zette de wieken in beweging. Dit maakte in de stilte van den nacht zoon lawaai, daf boer Jos gewaarschuwd werd, in allerijl aangeloopen kwam en ons den hemel zij dank, onze brutaliteit niet kwalijk nam. Dit avontuurtje tegen middernacht is ons allen echter ons levenlang in het geheugen gebleven! --- Een oogenblik van spanning. Lous en Wim kwamen uit school en hielden elkaar eerst stevig bij de hand, want zus voelde zich verantwoordelijk voor haar kleineren broer, die altijd geregeld onder haar hoede de eerste klasse der Nutsschool bezocht. Maar vanmiddag was het toch wel wat te warm, en met veel' wijsheid betuigde ons meisje: — Nou, Wim, laat me maar los! We worden toch ook langzamerhand wel wat t» groot, om elkaar zoo vast te houden! Wim vond het best en trippelde „op groote jon gensmanier" met zijn handen in zijn zakken naast zus-lief voort, een lustig deuntje fluitend. Aan de deur stond Moeder haar tweetal al op te Wachten en daar ze wel wist, dat haar kindertjes altijd hongerig waren na de wandeling om vier uur, gaf zij zo dadelijk een dik-gesmeerden krentenbol, waarna ze, tot etens toe, hun fortuin wat mochten gaan zoeken, aohter het huis. Hictr was een put, waar de kinderen voorzichtig mee moesten zijin; wat de rest betrof, mochten ze overal vrij rondloopen en maakten daar dan ook een dankbaar gebruik van! Eerst streelden ze nog eens even Mies, de groote kat, dio gezellig als een bal ineengerold zich in het eenig overgebleven straaltje dcc namiddagzon lag te koesteren. — Sjé "Miesje, wat ben je warm! Hoe houdt je het uit in je dikken pels? Wil ik je eens helpen ui-kleeden? riep Wim, die zelf dacht te stikken in zijn luchtig katoenen pakje, met zijn bloote beenen en lagen, blooten hals! — Kom eens hier, Wim! riep Zus en legd. tegelijkertijd vcelbeteekenend haar vinger op den mond. Maar zachtjes, hoor! fluisterde deze, want ik hoor zoon naar geluid in den put. Nu was de put heel diep, zoodat de kinderen nooit tot op den bodem konden zien. Bovendien had Moeder hen ook dikwijls in alle kalmte onder het 00% gebracht, hoe gevaarlijk het was, zich zoo diep voorover te buigen, over den Tand. Wim naderde dus voorzichtig en hoorde ook iets... Maar wat? Ja, dat kon liij al evenmin thuisbrengen, als zijn zusje, Wa* **_ een rat, of een.. »■., Neen, de kinderen begrepen er niets van en konden er zich ook niet veel langer in verdiepen, daar ze nu aan tafel werden geroepen. Vader was nu ook thuis gekomen en had zoon boel te vertellen, dat de kinderen al heel gauw het interessante geval inden put vergeten waren. Maar na het eten mochten ze nog even buiten spelen, en, nadat ze zich eerst zelf overtuigd hadden, dat het vreemd: geluid af ca toe nog te hooren was, hadden ze er nu ook hun buurtjes bij geroepen en verdiepte heel dit gezelschap zich in gissingen. De een sprak: — Het zal een rat zijn, die ander een steen is beklemd geraakt en die nu om hulp roept. — Als het eens een man was, zei een der oudste buurtjes, een dief, die zich daar verborgen had f — Och kom, die zou zich toch wel doodkalm houden! Dat begrijp je toch ook wel! — Hij kan cok wel "in slaap gevallen zijn en nu droomen. Miesje was er ook bijgekomen en ging nieuws gierig op den rand der put zitten. Er werd nu ernstig krijgsraad belegd en Lous kwam eindelijk op den schitterenden inval, om iets naar beneden te laten zakken, b.v. een mandje met een stukje brood en een schoteltje melk er in, hetzij dan ais verkwikking voor mensch of dier. Onmiddellijk vloog Wim nu naar de keuken en keerde terug met het benoodigde, terwijl Lous intusschen in de schuur een springtouw was gaan halen en héél voorzichtig het mandje nu daarin liet afdalen. Na een minuut of vijf wachtens, — terwijl ze den adem inhielden in de grootste spanning werd het mandje weer opgetrokken, maar voelde nu zwaarder aan, dan bij het ncei'latein. Lous had een kleur van inspanning en ziet..,-. naar boven kwam hetzelfde mandje, doch zonder brood en melk, maar, met drie snoezige, kleine katjes er in! Op die manier had Moeder Mies haar kleintjes voor officieel verdrinken gevrijwaard, waait ac put was 's zomers toch geheel uitgedroogd en anders werden Miesjes jongen altijd dadelijk van haar weggenomen en dezen laatstem keer was het liefdevolle Moedertje, den menschen tè vlug afgeweest, en had haar kindertjes daar verstopt, waar ze ze zeker dagelijks te goed was komen doen, daar ze niet op deze Wijze van helpen had mogen rekenen. Daarom Was ze er dan ook „als de kippen bif geweest" toen de kinderen zóo aan het hengelen waren en Miesje smaakte nu ook de voldoening, dat haar drie lievelingen in gratie werden aangenomen en ieder nog ean goed huis vonden! Deze dag bleef echter in dankbare herinneritng bij poesen- en kinderfamilie en Inog vele zomers daarna werd dit oogenblik vol spanning herdacht, steeds opgesierd door de' gloeiende verbeeldingskracht van den jeugdigen „baas" ein Üe jeugdige „vrouw" van Miesje! ---