Waterschap HUNSINGO. /Vergadering op Vrijdag 27 November, des .ïamiddags 3 uur, in 't Watersdhapsbuis ïte Onderdendam. Alle leden waren tegenwoordig. Voorzitter de beer R, B. Dojes. . De voorzitter sprak staande de volgende Woorden: , „Het is met een gevoel van weetaoed» 3at ik deze vergadering van het hoofdbestuur open. Onze hooggeachte secretaris, de heer Schuit, is op 19 Oetober j.l. voor altijd van ons heengegaan. Als secretaris van het •waterschap „Hunsingo" was hij altijd trouw op zijn post, 43 jaar lang. Eigenlijk heeft de heer Schuit veel langer, reeds van af de joprichting van het waterschap, nul bijna 60 «jaar geleden, alle schrijfwerk verricht aan het secretariaat verbonden. Wij hebben hem •bij zijne uitvaart de laatste eer bewezen en namens het waterschap „Hunsingo" een krans gelegd op zijn graf. De nagedachte-iis Ivan onzen hooggeachtein overleden secretaris zal bij ons allen in do meest vereere_.de herinnering achterblijven. Op mijn verzoek heeft de heer Harkema ;Be werkzaamheden aan het secretariaat verbonden wel op zich willen nemen. Ik betuig hen. daarvoor -mijn dank! en heet hem als secretaris ad interim hier welkom." Na heropening van de geschorste vergadering werd allereerst de instructie voor den nieuwen secretaris vastgesteld, waarna tot de benoeming van; eem secretaris werd overgegaan. De fungeerende secretaris, de heer SI Harkema Pzn. .> te Warfhuizen, thans ontvanger van het Waterschap, werd met algemeene stemmen verkozen. Nadat de voorzitter den benoemde geluk had gewenscht met de hem ten deel gevallen onderscheiding, dankte de heer Harkema allen voor het in hem gestelde vertrouwen en beval zich én bij' den voorzitter én bij (den ingenieur aan, vertrouwen stellende _n hunne meerdere ervaring, terwijl hij zich in aller vriendschap aanbeval. (Applaus). Mededeelingen. Nopens het onderhoud der feanaalboorden en het kanaal Warfum-Onderöendam. De voorzitter zeide, dat vroeger 'door de prov. concessie moest worden gegeven wranneer schippers in een of ander kanaal _net stoomi wilden varen. In dat geval nami He provincie ook het onderhoud op zich yan de betrekkelijke kanaalboordcn. Dat ïwas van 1874—1880. In dat jaar is er een nieuwe wet tot stand gekomen, waarbij geen permissie meer noodig was. Men kon zonder concessie gaan varen, alleen dienöen Ged. Staten de vaartsnellheid te bepalen, waarvoor in 't algemeen een Politiereglement ln 't Heven "werd geroepen. Op bovengenoemd pand wülen de schippers vart Usquert motorbooten brengen, waarom zij zich tot Ged. Staten hebben gewend, om do snelheid te willen bepalen. Deze vraag is nu door G. B. aan 't hoofdbestuur van 't waterschap overgebracht. Wat hiervan te zeggen. Hoe zal 't gaan met het onderhoud van! dit pand? Ged. Staten zullen zeegen, dat voor de provincie het onderhoud is vervallen. Het waterschap — zegt de voorzitter — heeft thans ook fiet onderhoudt en aangezien dit tot heden niet veel bateekent. meenen gecommitteerden te moeten voorstellen het aan het billijkheidsgevoel van Gedeputeerden over te laten, hoe in dezen te handelen. Er zal —■ meent spr. —; toch niets aan te doen! zijn. Dit voorstel werd aangenomen nadat de heeren Schutter en Wibbens nog iets over He snelheid hadden gezegd, b.v. 100 M. per minuut. i I I Een adres van ingezetenen van Uithuizertneeden, strekkende om verbetering tö erlangen van dc zoogenaamde Hellingstocht aldaar, vooral waar deze loopt vanaf de Burgtslraat tot aan de behuizing van den heer K. Hekkema. Adressanten sommen1 verschillende abnormaliteiten van de tocht op en schilderen het meer als een riool dan stroomend water, terwijl de stank in sommige tijden van het jaar verpestend is voor de omwonenden. te meer hinderlijk — zeggen adressanten! — daar de tocht ligt in eem. volkrijke buurt. Tiet adres werd gesteld in handen van gecommitteerden ter afdoening. Rondvraag. De heer Wijk (3e out.) klaagde over de dammen in Westernieland over 2 stroomde het water en in de derde hadden •ingelanden van! den NoordpoMer een pomp gelegd. Wat daar tegen to doen ? De voorzitter merkte op. dat vele fngezetenen in den Noordpolder siedht te spreken waren over den waterafvoer, waarom hij wel eenige clementie wou betrachten, waartegen de heeren Hopma en Glevering opkwamen. ~Hunsingo!' zou zoo nog meer water krijgen. Men wilde procesverbaal tegen de overtreders doen opmaken. Wanfnieer deze overtreding wordt toegelaten, zuilen straks meerderen evenzoo handelen en 't zou de vraag zijn of zulks in 't beiang van „Hunsingo" was. Na deze opmerkingen werd besloten, dat de heer Wijk den overtreders zou aanzeggen, dat zij den toestand moesten terugbrengen, zooals hij vóór de overtreding was, en, hadden ze iets te verzoeken, zie hiermee bij 't hoofdbestuur bonden aankloppen. De heer Reinders (10e onderdeel) wilde een buitengewone schouwing van de in zijn onderdeel liggende dijken, daar deze op verschillende plaatsen te smal waren. Hij meende, dat de breedte der tochten minstens 2.65 M. moet zijn. Dat is niet het geval. Ook het Kardingermaar is niet in orde. Van zoogenaamd vilt heeft men daar veel last. Eene radicale verbetering zou z.i. gewenscht zijn, b.v. met het stoomgemaal. Voor 25 jaar is dit maar gegraven. Het dient nu voor goed verbeterd te worden. De heer Wind, ingenieur, zegt, dat de baggermadhine niet door de brug kan, of men moet haar eerst afbreken en dan weer opbouwen, wat veel zal koe-ten. En dan — zei spr., zal de machine het zeer zeker nog niet kunnen doen. Grond is er niet op te ruimen, 't is alleis vilt en dit blij__ hangen. Gecommitteerden zullen een en ander _n overweging nemen, aldus de voorzitter. Het is een belangrijk maar. ook ten opzichte van het bictenvervoer. Omtrent het 6de onderdeel had de heer Groeneveldl eenige opmerkingen ten opzichte van de Groninger tocht, het Blauwborgstermaar en de Paddepoelstertocht. Allen verdienden verbetering waarop de heer Wind antwoordde, dat — als er verbeterd werd, — dit grondig diende te geschieden. Komt de verbetering van het Kardingermaar niet op de begrooting, dan valt er misschien geld vrij voor de verbetering van deze tochten. De heer (.levering (4e onderdeel) had het over het Andelstcrmaar. Ook daarin te veel vilt. Spr. vond het goed dat bijtijds geruid werd. Hierna werd de openbare vergadering gesloten. i --- FEUILLETON. Onder betoovering. Roman door REINHOLD ORTMANN. (Nadruk verboden.) 32) — Je praat onzin, Lisette. Daar je het toch al weet, wil ik 't niet langer voor je stil houden, dat onze arme zieke gisteren is over-sden. Maar daarom behoef je niet bang te zijn; niemand verlangt toch van je in die kamer te gaan. — Dat zou nog mooier wezen. Daartoe zou u mij niet kunnen krijgen, al gaf u mij do homderddyizend. Straks liep ik 'voorbij1 de deur en Ik weet zeker, dat zich daar binnen iets bewoog. Zou ik misschien wachten, tot het naar buiten komt;. Hertha voelde haar Jmieën knikken, "'t Was erf men haar een emmer ijskoud water langs den rug goot — Je vrees heeft je parten gespeeld, Lïsette. 't Is niets anders dan inbeelding, want nïj is dood, geloof me. Ik zelf *heb hem de oogen toegedrukt _.. *y Kan zijn, maar 't zou toch niet de eerste keer wezen, dat men een schijndood© voor een doode aanzag. En de dokter was er niet / bij, toen hij stierf. — Dus je wilt werkelijk weg en rrüj hier alleen laten. En waarheen wil je gaan? — Ik heb een TOendin in de stad, bij wie ik wel een nacht kan blijven. En morgen is hij hier Immers niet Weer. — Hoe weet je dat? Wie heeft jo dat gezegd? Het meisje zag haar onbeschaamd aan. — Dat behoef ik de juffrouw niet te vertellen. En wees maar niet bangt dat ik het zal verklappen. Als ik mijn zin had gekregen, had Wöhlert zich daartoe niet geleend Maar ik heb niets over hém te zeggen en hij' moet zelf weten, wat hij doen of laten wil. Om dit pijnlijke en voor haar zoo vernederend gesprek niet voort te zetten, viel Hertha haar in de rode. — Ga dan maar, als je zoo bang bent Maar ik raad je aan, te zwijgen, t Zou, niet in je voordeel zijn, over dingen te praten, waarvan je' toch maar weinig weet. — Nou, wat dat aangaat — zei ze snibbig. Maar 'k heb immers al gezegd, dat ik "mijn mond zal houden. Als u doet, wat u Wöhlert hebt beloofd, behoeft u voor ons niet bar-g te zijn. Zij ging heen na' teen bijna hoogmoedig knikje en Hertha hoorde, hoe de huisdeur werd dichtgeslagen. *—* Die onbeschaamde, fluisterde zij, terwijl zij hare handen tot vuisten balde, dat men van zulk volk afhangt' Maar toen viel haar weer in, wat Lisettte van den doode li.ad gezegd. En in 't bewustzijn, dat zij nu alleen was, "kwam de vreeselijl-e angst terug, waaronder zij uren lang zoo had geleden. Als het eens werkelijk waar was, wal net meisje dacht i Als achter die deur eens met een lijk lag, maar een Tevend mensch, om wien zich sedert vier- en twintig uur niemand had bekommerd. Wat zij zich. daar voorstelde, was zoo albchuw-elijk, dat "haar __-_nha_ing stokte en een koud zweet haar voorhoofd bedekte. Haar verstand zei haar echter, dat het -..mogelijk "was. En toch kon zij dien verechrikkelijken twijfel niet kwijtraken. ■— Groote zwakte overkwam haar, zoadat zij tegen Idveu muur moest kranen, om niet om te vallen. Zij wilde naar hare kamer teruggaan en zich daar opsluiten, maar hare beenen weigerden haar letterlijk den dienst. En toen zij na eenige minuten weer in staat was zich ▼aai hare plaats te bewegen, trok een geheimzinnige cmweerstaanhate macht haar naar de sterfkamer, Ter__uwe_Tiood wist zij, hoe zij er gekomen wtas, maar p_ot_a____g stond zij voor de deur en legde haar oor voor het sleutelgat Een minuut lang hoorde „j niets dan een gedempt, regelmatig geluid, alsof iemand met de vuist tegen een steenen muur sloeg. Wteer deed de angst haar trillen. Maar na een poosje bemerkte zij plotseling, dat het niets anders dan het onstuimige kloppen van haar hart was, wat zij hooide. Die om-dekking zou haar weer moed hebben gegeven, als het daarbij was gebleven. Maar nu meende zij' nog allerléd andere, verdachte geluiden to hooren — een geschuifel en gekraak, dat ergens dicht bij haar vandaan moest kon-en. Si kwam; in de verzoek____ lui-ci om hulp te roepen en 't w-as niet de gedachte aan het onzinnige en gevaarlijke van zulk een optreden, als wel de onmogelijkheid van oen geluid voort te brengen, wat haar daarin verhinderde. Maar 't was haar, alsof de seconden, die zij daar doorbracht eeuwigheden werden. En ten laatste greep haar de moed der vertwijfeling aan. Zij tastte in haar zalc en stiet den sleutel in 't slot. "Een vlugge draai naar rechts en 't slot sprong "terug. "Bif het zwakke schemerlicht, dat door het onbedekte, open venster naar binnen drong, kon zij de voorwerpen in dc kamer slecKts in zwakke omlijningen waarnomen. Zij had slechts één schrede _>ver den drempel gedaan en nu bleef zij, luisterend in de kamer staan. Het geschuifel en gekraak was verstomd. Hoe zij zich ook inspande, zij kon niets verdachts meer hooren. — 't Is allemaal dwaasheid, zeide zij bij zichzelven, ik wist immers wel, dat hij dood is. Toch trilden hare handen nog hevig, toen zij naar de lucifers op de tafel zocht en er ging een geruimen tijd voorbij-, voordat i_j den blaker had gevonden en in staat was, de kaars aan te steken. Het verschrikkelijke gevoel van angst, met kracht bestrijdend, wendde zij haar gezicht naar het bed, waarop de doode rustte En daar lag hij werkelijk nog juist zoo, als zij zelve hem had neergelegd. Al haar dwaze vrees was dus onnoodig geweest En zij had, gerustgesteld als zij was, nu weer heen kunnen gaan, als niet een nieuwe aanval van zwakte haar gedwongen had te gaan zitten. Zij ging op een tabouret bij de deur zitten en leunde haar hoofd tegen den wand. Hoelang zij zoo zat, wist zij niet Misschien sliep zij'zelfs In; want toen de schrille klank der huisbel haar plotseling op deed springen, duurde het wel eene minuut, vóór zïj' zich alles weer goed kon herinneren, t Was haar "te moede, also"f 'zij uit een vreeselij ken droom was gewekt Maar 't kon toch niet alles een droom zijn geweest, want nu hoorde zif weer het belten. En nu wis. zij opeens weer arTes, ze begre->p, dat het Wöhlert was, die bmnenge'u*en wenschte te worden, en dat zij had vergeten de deur op een kier te laten, zooals zij had beloofd. Toch aarzelde zij nogj om op te staan. Al het afschuwelijke dat zij voornemens was te doen, drukte haar nu neer. Ergens in haar hart moest nog een restje van kinderlijk gevoel zijin, da,t zich nu verzette tegen dejd_a_.delij-ke Uefdeloosheid van een plan, 'dat zij had verzonnen, om haar (*j_Tuk te redden. — Als hij nu heengaat, zonder nog éénmaal te bellen, zal ik; het als een leeken beschouwen, dat ik hetf niet doen moet Geslingerd tusschen vrees en hoop, luisterde zij in rite stilte vtan den nacht 't Scheen werkelijk, alsof het noixllot haar het verwachte teeken wou gaven, wfcnt minutenlang bewoog zich niets meer. Toen: werd er echter nog eens gebeld, luider en langer dan eerst Nu wist Hertha, wat zij moest doen. En nu zij inzag, dat er van terugkeer geen sprake meer "kon zijn, was ook hare vastberadenheid terug gekomen Zij stond op, om de deur te openen. Maar zij was nog niet genoeg geschrokken. Toen zij den eersten sta".» in de gang doid, deinsde zij met oan gil achteruit, want zij haid aan 't einde -van 'de gang een witte gastalte gezien, die met een licht in de hand op haar afkwam. — Hertha — om. 's hemels wil wat heeft dit vreese-ijke bellen .3 befje-kenen? t Is toch de politie niet? De tr-Uende, -w-_be_renf(l3 Stem defed Htertha's angst bedaren. Dei verschijning, welke haar zoo hevig verschrikt had, was immers maar mevrouw Bergner. pn die arme stumperd, die vaa langst hevig; bee-fdej moest nu Hertha/.s woede ontgolden, daar zij haar ormoodig had doen schrikken. — •Neett, 't is (niet de politie, voegde zij haajr ruw toe. Den gel-oelen dag is u niet buiten uwe kamer geweest; was er nu ook maar geMïven. Ik verzoek u di-mgend naar bed te gaan en u niet te ___komT»eren, om wat hier gibeurt Ik sta er voor inj dat u geen kwaad geschiedt. Zij nam de oude dame den blaker uit de hand en ging -haar voorbij naar' de vestibule om den Wa-c Mende eindelijk binnen t* laten. Hij strompelde fcoo onhandig over dan drempel, dat hij haar bijna had omvergaloopen —• Wat (scheelt u toch, mopperde hij: Had ik geweten, _.„ u mij een kwartier buiten zoudt laten staan, «_an zou ik er voor bedankt hebben, u te helpen. Als de __-a__klucht het haar al niet had verraden, dan zou Hertha door zijn manier van spreken en 'de onzekerheid zijner bewegingen wel (bemerkt hebben, hoe 't m_t hem .stond. En zij had-ïrem toch zoo uitdrukkelijk gevraagd, zjen piet tejbedri__en. 't Was nu echter ni.t het goode oogenblik, hem dat te varwijten, integendeel: zij moest er voor zorgïn dezen man, op wien zij alle hoop had gebouwd, in een goed? luim te houden. — Ik was door oververmoeidheid in slaap gevaUen, zei zij kalmeerend. En niemand h-seft je toch gezien. Heb je alles meigenomen wat noodig is? — l)aar, hij wierp een opgerold bundeltja voor haar voeten op den grond. Dat is de grootste zak, dien ik machtig kon worden. Die zal wel passen. Hier in huis is wel een houweel en ook wel een schop. Maar komt u mij nu helpen, want alleen kan ik 't niet doen. En 't wordt -veel te vroeg dag, dan dat wij nog meer tijd zouden mogen ver-morsen. Hertha zag hem onthutst aan. — Moet ik je helpen? Neen, dat kan j* onmogelijk van mij verwachten. En toon ik je vroeg, zei je toch, dat jij sterk genoeg zou zijn om het alleen te doen. — Ook goed — 'k zal 't rxrobeeiran, bromde hij, maar u moet tenminste mee naar binnen gaan. En u moet ook iets te drinken meenemen. 't Zou onder deze omstandigheden gein doel hebben getroffen en zekïr zijn toorn opgewekt hebben, als Hert ha hem er op gewïzen had,-hoe ver van nuchter hij nu al was. In elk geval'i was It' 'het beste a lies te doen wat hij v_rlungd_. Daarom beval zij hem met haar mee te gaan en nam uit een-a kast in de provisiekamer een flesch ouden port, dien de dokter Randolpb Staunton had voorgeschreven. — Dat zal je moed voor je werk geven, ziide zij. Maar je zal -voorzichtig zijn — nietwaar?—' Zal je jezelf meester blijven? Als antwoord bromde hij iets onverstaanbaars en ging met onzekere «-hrede-n naast naar da kamer 'binnen, waarvan de deur nog half open slond. Hij bleef besluiteloos staan, nadat hij een blik op den d_>ode had geworpen. — Een lam stuk werk. fluisterde hij. Lisette heeft gelijk — ik had mij er niJl mee moeten inlaten. Maar 't is nu eenmaal zooveren 't hoofd kan 't mij niet kosten. En nadat hij de flesch die hij zoaxder veel; omslag iaan tien mond zette, voor de helft" had leeggcdronken, ging Wöhlert aan zijn af-> schuwelijken pybeid- - (Wordt vervolgd;. --- Groninger Maatschappij van Landbouw en Nijverheid. Afdeeling LEENS De afd. „Leens" van bovengenoemde Maatschappij vergaderde Vrijdagavond in 't hotel „Ceres". De voorzitter heette allen welkom en gaf het woord aan deu heer Heidema van s-Gravenhage, die zou spreken over twee onderwerpen, n.l. over de vooruitzichten van de Nederlandsche paardenfokkerij in verband met den huidigen oorlog in: „Is aaneensluiting der Ned. tuigpaardenstamboeken gewenscht.'' Spreker begon met op te merken, dat over de vooruitzichten van de paardenfokkerij geen positief antwoord is te geven. De stand van de fokkerij is grootendeels bekend. Het inlandsche ras is zoo goed als verdwenen, zoowel in 't Noorden als in het Zuiden van ons land. Op het gebied van paardenfokkerij is men tegenwoordig in volle kruising. Een bepaald ras bestaat niet. Men kweekt alleen in dc richting van het exterieur en niet op hunne eigenschappen. Dat is niet alleen de schuld van de fokkers maar ook van overheidswege. Zoo hebben we tal van richtingen, tuigpaard zoowel als trekpaard. Verschillende rassen treft men in ons land aan. Als tuigpaard b.v. 01--denburgers Haekney's Cleveland, enz. en als trekpaard b.v. Belgen. Ardenners en andere. Daarom is er groote verdeeldheid en weet men niet, in welke richting men gaan moet. Voor een 15 tal jaren voerde men steeds hengsten en merries in uit Oldenburg, omdat men meende, dat men hier niet zulke goede hengsten kon. fokken. Dat lag aan den bodem en het klimaat. Maar niet alleen die factoren hadden invloed ook de aanleg van het individu. Lange jaren gaan er mee heen, voor men hier paarden kan fokken, even goed als in Oldenburg. Men moet vooral ook niet vergeten dat het gebruikspaard nog geen fokpaard is. Daaraan moeten heel andere eischen worden gesteld. Daarna stond de spreker stil bij de kaart van Europa. Duitschland en Oostenrijk-Hongarije zijn als 't ware het hart van Europa en de andere oorlogvoerende landen liggen er omheen. Zulk een groot gebied vraagt veel paarden, niet alleen lichte paarden, maar ook zware paarden, cavalerie en artillerie. lerland leverde ze aan ons. Maar op 't oogenblik is de uitvoer verboden. Daarom moeten we ze in 't land zelf zien te verkrijgen. Engeland is het fokland bij uitnemendheid, niet alleen voor paarden, maar tevens voor vee, schapen en varkens. Voor ieder doeleinde heeft men ook een paard. Men vindt er de snelsten, de zwaarsten en de kleinsten; jachtpaarden, mooi type (hackney's). Duitschland kweekt ook voor elk werk een bijzonder type. Voor 40 a 50 jaar had men er geen enkel zwaar paard en tegenwoordig is het Belgische ras doorgedrongen tot in Oost- Pruisen, tot in het land der lichte, der cavaleriepaarden. Oostenrijk-Hongarije "heeft meest licht gebouwde paarden. Busland heeß verschillende soorten, waarvan voor ons nog van belang zijn de Lithauers waaraan wel spoedig gebrek zal komen. Turkije is voor ons van geen beteekenis eveneens de onzijdige landen. Denemarken kweekt zware paarden, die alle uitgevoerd worden naar Duitschland. Onze regeering ging er toe over den uitvoer van paarden begin Augustus te verbieden. In Zuid-Nederland worden in de maanden September Oetober en November veel paarden uitgevoerd, wat nu is stopgezet Daarom is opengesteld de uitvoer van l'/.-jarige ruinen, op 24 Oetober. Massa's paarden gingen weg. Men verwonderde er zich over, dat die handel zoo enorm groot was. Frankrijk was vroeger een goede afnemer, maar nu niet meer, doordat het rijk den invoer zeer bemoeilijkte door de hooge rechten. In Noord-Frankrijk zijn de paarden weg. wat het land zelf niet meenam, dat deden de Duitschers. In Frankrijk zal dus 't aantal paarden zeer verminderen België is voor ons van groote beteekenis. Daarvan krijgen we veel fokmateriaal. Duitschland koopt alles en is onze eenige afnemer, wat altijd eenigermate gevaarlijk is. Door zijn . systematisch onderzoek weet Duitschland, dat het nog een jaar vol kan houden. Daarna behandelde spreker de crisis voor eenige jaren in Amerika, toen hier zooveel paarden daarvandaan aankwamen. Argentinië is voor ons land, evenals overig Zuid-Amerika van geen beteekenis. Amerika voert geen paarden uit. Verder besprak de heer Heidema in welke richting men zou moeten gaan. Sleeperspaarden worden in de steden reeds vervangen door motorwagens, stoomploegen gebruikt men ook. Men moet paarden aankweeken, welke de meeste waarde hebben voor eigen bedrijf. Men doet te veel voor den koopman. Twee rassen staat men in ons land voor, het Belgische en Oldenburger. Het onderzoek, dat van staatswege moet geschieden, zal moeten uitmaken, wat het voordeeligst is. Spreker sprak daarna over de hengstenkeuringen en over het geven van premies. Toen volgde het tweede onderwerp: ~Is aaneensluiting der Ned. tuigpaardenstamboeken gewenscht*?" Algemeen wordt ér gezegd: waarom zullen we ons aansluiten bij andere provinciën? Wij worden er niet beter door. In ons land is een groote verdeeldheid. Voor de. tuigpaarden hebben Groningen, Friesland, Drenthe en Utrecht elk een apart stamboek. Overijsel, Noord- en Zuid-Holland. Gelderland en Noord- Brabant behooren bij elkaar, het Ned. Stamboek. Eerst behoorden daartoe zeven provinciën. Een bepaald soort paard had men niet. De organisatie deugde niet. Eén soort paard moest men hebben. Zeeland en Limburg vielen achtereenvolgens af, waar in beide provinciën het Belgische ras sterk vertegenwoordigd was. De reorganisatie had plaats in 1911. Men kreeg een andere vereeniging met 2 stamboeken, een voor tuigpaarden en een voor het zuiver Belgische ras en begon in 1912. Groote strijd heerseht er tusschen de voorstanders van het Belgische en het Oldenburger ras. Daarmee moet de practijk rekening bouden. Voor eenige jaren heeft men moeite gedaan om het Gron. Stamboek in Amerika erkend te krijgen. Maar het gelukte niet? Waarom? Omdat uit het Stamboek niet bleek, dat men met een Groningsch ras te doen had. Daarom dus geen vrijstelling van invoerrechten. Het Oldenburger Stamboek was wel erkend, zoo werd er door de Groningers gezegd, en dat was toch ook een kruising van vier rassen. Maar dat is al zoo lang geleden. Het Oldenburger ras is nu een constant ras. Het Groninger Stamboek zal wel nooit worden erkend, evenals dat het geval is met het Zeeuwsch-Belgischc ras. Men moet zich aaneensluiten en vasthouden aan een eensoortig type. De soorten moeten er uit. De eigenaars vergeten te vaak het algemeen belang. En het algemeen belang moet men voor oogen houden, om te komen van klein tot groot. Hetzelfde deed men in Engeland met de Hackney's. Men moet vasthouden aan één soort, aan één stamboek. Daarmee eindigde de heer Heidema zijn rede. De voorzitter dankte hem namens alle aanwezigen voor de rede. Vervolgens werd de gewone vergadering voortgezet. De ingekomen stukken werden alle voor kennisgeving aangenomen. Verder was aan de orde de verkiezing van een lid in de commissie voor coöp. aankoop. Aan de beurt van aftreding was de heer J. P. Dijkhuis, niet herkiesbaar. Na gehouden stemming werd benoemd dc heer D. Harkema van Warfhuizen. Daarna de verkiezing van een lid in de commissie der vakteekenschoól. Het aftredend lid, de heer J. Rietema werd herbenoemd Verslag pakhuis. De heer Addringa gaf een kort verslag, waarin gezegd werd, dat alles onderzocht en in de beste orde bevonden was. De winst bedroeg f 300.05. De heer Bergema wees er op, dat sommige leden, die van het materiaal van het Groene Kruis profiteeren, zulks niel op tijd weer bezorgen en dan nog vaak vervuild en stuk. De heer Stol bracht te berde, hoe- men op de beste manier zwavelzure ammoniak kon bewaren, waarover enkele heeren hunne meening te kennen gaven. Daarna werd na eenige discussie besloten de volgende vergadering in de Kerstweek te houden. Vervolgens sluiting der vergadering. --- Gemeentelijk Nieuws. GRONINGEN. HOOGEZAND, 30 Nov. Hedennacht is door inklimming door een dakraam inbraak gepleegd in het kantoor der gas.abrieik alhier. Een poging om de brandkast te forcecren, is mislukt. Een losse som gelds is uit een bureau ontvreemd LEEK, 29 Nov. Vergadering van 'den Raad dezer gemeente op Donderdag 3 Deoümber, des nam. 2 uur5 r» ZOUTKAMP, 29 Nov. Gisteren had ons detachement onder luitenant wl Kok weer een zeer genoeglijken avond. Hel in deze streken zeer bekende zanggezclsihap „Con Araore"', gevestigd te Wehe, gaf op de bovi.nzaal van Broekema eene uitvoering. Het weer was zeer slecht, zoodal er buiten de soldaten en «e Belgische vluclitelingen niel veel uuhliek aanwezig was. Jammer genoeg, want de verschillende zangnummers werden onberiispélijk voorgedragen, zooals we dat van „Con Amore" gewend zijn. Eenige voordrachten droegen veel bij tot de gezelligheid. PubLiek an het zaïugezelschap hebben beide genoten). DELFZIJL, 30 Nov. Gisternacht is te Weiwerd eene in de open lucht statunde hoeveelheid geperst stroo, toebehoorende .aan mej. wed. L. Atzema aldaar, een prooi der vlammen geworden T>e brandweer kon de belendende gebouwen behouden Men denkt aan _rwaa._.wil__gheid. WEHE-DEN HOOBN, 29 Nov. Eindelijk hebben wij dan ook hel zoo lang verwachte eleclrisch licht. Door verschille_.de omstandigheden zijn wij er tot nu toe van verstoken geweest, niettegenstaande omliggende dorpen reeds lang van het modernste op liet gebied van verlichting profiteeren. De straatverlichting is uitstekend, terwijl het groote gemak in de huizen allerwege wordt geroenjd. De deelname kan zeer goed genoemd wor-fllen. WEHE, 28 Nov. Heden verjgaderdc de Raad der gem. Leens. Verschillen-ie mededeelingen werden voor kennisgeving aa.igenomen. De heer J. Borgman te Lecjns heeft bedankt als lid van de commissie tot wering van schoolverzuim met* 1 Januari la s. In zijn plaats werd loenoemd de heer J. Sikkens te Leens. Van Ged. Staten is terug ontvangen het besluit tot regeling van de belc-oningen voor het teven van herhalingsonderwftjs, onder opmering, dat de d_stricts-schoc_lopziener een belooning van 80 en 70 et f>er lesuur te laag vind en deze op f 1.— per lesuur wenscht te zien bepaald. Burg. en Welh. kunnen zich hiermede niet vercemgen, Waarom werd voorgesteld het besluit onveranderd te handhaven Aldus werd met algemeene» stemmen besloten. Herbenoemd werd voor 1915 als keurmeester van vleesch enz, dr. R. Dergema, rijksveearts te Leéns. nen S-firijven van het aJjaemeen "Bestuur van de Tuchtunie, inzake overjast van vreemdeling en landgenoot, zal bij de jhoofden van scholen circuleercn. r.cslolen werrf pogingen aan le wenden tot verkoop van ijzeren laniaarnpalen en lantaarns, welke door dc electrische -straatverlichting overbodig zijn geworden. Do heer Kruisenga vestigde, de aandacht op dim weg Leens—Kruisweg, die hier en daar 'in niet al te besten siaat verkeert, vooral t.gen het land van dr. Noosten is zij altijd nat. Door het aanwezigstruikgewas is de afwatering onvoldoende. Ook het voetpad van af den Zuurdijkstcrweg naar Houwcrzljl is ln geen goeden toestand. De voorz. antwoordde, dal eerstgenoemde weg nenkort gedeeltelijk wordt bestort en gewalst. Een onderzoek zal worden ingesteld, tn de afwatering bij het land vanden heer Noopten verbeterd te krijgen, de buitenste rij .struiken zal vermoedelijk verwijderd moeien worden. Hel bedoelde voetpad is bij particuliere onderhoud, doch verkeer! in vrij goeden slaat. De heer STol klaagde over den kleiweg van Groot Maarslag naar Rollingeweer, welk begaanbaar j's. Geantwoord werd vat verbet zaï --komen, zoodra het bietenioof verwijderd is. Hierna sluiting. WINSCHOTEN. 30 Nov. Uit de landweermannen v. h. 7e dislr. 7e bat., heeft zich een commissie gevormd, waarvan de heer H. Elderman te Midwolda secretaris is. dió zich beschikbaar stelt voor het in ontvangst nemen en verdeden van versnaperingen en geschenken aan dc landweermannen vau het 7e. Dit met het oog op St. Nicolaas en het Kerstfeest. WOLTERSUM, 20 Nov. Gisieravond hield onze ijsvereen. „Ijsbaan Woliersum", haar jaarl. algem. vergadering in 'I café „Van Dijken" alhier. Een paar schaatsen en twee kistjes sigaren vielen respeci. len deel aan de heeren J Eissens, H. Venekamp en K. Homan. De heer H. Evenhuis werd tot penningm. herkozen. Als bestuursleden traden af de h.h. A. Aizema en J, Hofman, voor wie werden gekozen dc h.h. J. Eissens en M. Alkema. Als baanwa enters werden herkozen de aftr. leden G. Buitenkamp, I_ J. Dreise en H. Venekamp. Besloten werd eerst een mannenrijderij te* houden. De inkomsten waren f 409.15, de uitgaven (waarbij hel nadeelig saldo ad f 81.62), f 329 31; alzoo is er thans een voordeelig saldo van f 79.84. Hierbij komt nog de contributie a f I.— van meer dan 100 leden. --- FRIESLAND SCHIERMONNIKOOG, 28 Nov. In de spoedeischendc raadsvergadering, gisteren gehouden, deelde de voorzHler mede,"dat volgers contract, de aannemer van den straatweg, in zooverre de werkzaamheden thans gevorderd zijn, aanspraak heeft op 45 pet, der aanneemsom, be^ dragende f718G.50. Van het rijk w-as dc gedeeltelijke subsidie ontvangen, terwijl de bij-! dragc ider provincie kan verwacht worden na de oplevering van het geheele werk, dat bepaald is op 1 Jan. e.k. Door B. en Wi werd nu voorgesteld om gedurende de maand Dec. nog de ontbrekende helft der subsidie bij een bank testen 6',_ pet. te gaan leenen, hetgeen flB aan rente zal beloopen en die som te vinden, door de post straatverlichting met f 25 te verminderen. Met algemeene stemmen hechtte de raad hieraan zijne goedkeuring. --- DRENTE. VRIES, 29 Nov. Gisterenavond had ten* huize van den heer L. Lammers de jaarvergadering plaats van de leden der IJsclub „Vries". Uit het verslag van den penningmeester, A. Scheepstra, bleek, dat de ontvangsten hadden bedragen f 124.75. de uitgaven fB9, batig saldo f 35.75. Herkozen werd tot voorzitter de heer L. Lammers. Besloten werd, om zoo mogelijk eene hardlooperij te houden van vrouwen uit alle gemeenten. Bij loting viel een paar Friesche schaatsen ten deel aan Th. van Wijk Mz» De vereeniging telt nu ruim 80 leden, die nu ook een muziekkorps hebben opgericht,, onder leiding van den heer van Buuren te^ Assen. BEILEN, 29 Nov. De heer Di, G. van Ommen Hiolèn, rijksontvanger alhier, is mè't ingang van I Dec. a.s. tijdelijk aangesteld als hooTd' van het Centraal bureau der Dir. Set enz.; te Rotterdam. SCHOONOORD, 30 Nov. Zondagmorgen pl.m. 7 u., werden de menschen alh. wakker geschud door 't luiden van de brandklok. De behuizing, bewoond door K. Maris, stond in lichte laaie. Terwijl M. bezig geweest was. het paard te voeren en rossen, sloeg dit achteruit, waardoor de petroleumlantaarn' zijn inhoud uitstortte, zoodat er onmiddellijk een groote vlom ontstond. Het vuur verbreidde zich zoo snel dat aan blusschen niet meer te denken viel. De levende have en eenig huisraad werd gered. Huis eff inboedel was verzekerd bij Woudsend. ---