FEUILLETON. DE VERDWENEN TEEKENINGEN. Roman van Erwin Hoeffner. (Nadruk verboden.^ 13) ■ Al to een bee,ld hacl Jul'ane Ebershaus tot _'1& geluist-rd. Nu veranderde baar houeto_en ze zeï' hüna plechtig haar woorden a"„end: Is dat alls, wat u me gezegd hebt. ?riesyF begrijp uw twijfel, mevrouw, want k • we' eerl boozo droom. Maar u zult 8 woord voor woord hooren. Zie „BA hier*iiu |yrnaun nam uit den binnenzak van SM -^s een klein zwart doosje, liet het dek**. n, sPr'"gen en mevrouw Ebershaus «. ojVeuwsgierig in het sierlüko kistje, dat r,.Zag als een kleine fonograaf» i^Oa» ï - Phonofix - do rieuwste Ame_e*ii_ tiie uitvinding. Daarin zit het, heele V*net toeval heeft me herinnerd aan rf6sChnfV'intli"" fk lleb mP Zoon dinSr aaD" jf't en daaraan heb ik het te dankeu. 2'ef i. rj" met zekerheid Hartenstein den rfditi 50emea Het is een werkelük won, t. „'*• Zonder clat cle teekenaar ook maar 'liebti a" gemerkt heeft, heeft het hat gein s ü e ,lee' vari ons sresprek opgenomen. B^at ,"u een fonograaf had. zou ik nu in 1 8 bii» n" om u ons «esprek tot in de kleinrfb. üZo»derheden te kunnen laten herhalen J!»ar dat kunden we later wel eens Ih ep?,aar- Freymann, clat klinkt immers f_,%vi sPf<'okje, — lk moet u echter wel »?,' Ik dadelijk een fonograaf l7lDei,»ale,a- Maar - wat kan ons dit alles ,£ot>en ik kan toch niet op straat gaan .i.S*met uw'kistje in de hand en tot de «» 'li.ca r°epen: Daarin zit het bewijs. •Vb «ch ,CUr 'on Hartenstein een dief en fti °or,i rk is. en clat mü» ma» onschuldig B?e na.öld is! Of wilt u probeeren, daar- Urf uu de rechtbank ,te gaan en zeggen: Oc Wn hewüs van Ebershaus' onschuld. C^e.}; v«u Hartenstein moeten ver-o*l IJ! in Plaats van hem. Heusch, nie■ '"ten i ons willen gelooven. leder zou ' d.at Wij samen het verhaaltje hadden verzonnen. Neen. neen. dat geeft niets.. — Mevrouw — zooiets wil ik ook heelemaal niet. TTw werk zal heel iets anders zyn — de mensehen op straat zouden ons met gelooven, daarin hebt u geluk, de rechtbank evenmin. Neen — u moet noch het eene, noch het andere doen. En toch — nu begint uw taak — de müne is voorloopig geëindigd. Uw taak, mevrouw. — En welke zal die zün! — U zult den directeur hier in uw woning in zün gezicht zeggen, dat hü de dief geweest is, nadat hü vooraf van het gesprek tusschen den teekenaar en mü heeft genoten .... — Ik — zou — hier — in mün woning — den directeur — Ja — ik geef toe, dat het u iets verschrikkelijks moet schijnen, zooiets van u te verlangen en toch — ik weet geen anderen uitweg. Ik zal duidelijk zij». U moet uw weg alleen gaan. heelemaal alleen, niemand kan u daarbü helpen. En toch, kan ik u nu al wel zeggen, dat u uw doel zult hereiken, veel sneller en veel gemakkelijker dan hot u nu in het eersto oogenblik schijnt. Eén ding is echter noodzakelijk, en clat is: haast, groote haast. — En uw plan! — Mevrouw Ebershaus. neemt a me niet i.-walük. dat ik mi een mint moet aanroeren. dat u pijnlijk zal ai.iti LT was, veertien dagen geleden, op bet Philharmoiiiseh concert, clat was do eerste keer dezen winter. U sprak er toen met mij over, dat u er zoo naar vei'- Inngde, Beethoven eeus weer te hooren. Pauer speelde dien avond enkele sonaten. Ik was er ook, ik zat op een hoekplaats. juist zoo, dat ik u kon zien zitten. Drio rüen achter u zat directeur von Hartenstein — hü had zijn plaats al ingenomen, toon u kwam. U zag hem niet, maar hü u des te beter. Van dat oogenblik af waren zün blikken aan u geboeid, wat een scherp opnierker, al; ik dien avond was. wel moest opvallen. Hartenstein had slechts oogen voor u. Hü luisterde niet naar Beethoven, cle kunstenaar aan den rnooien Blütlmervleugel interesseerde hem niet. Als gehypnotiseerd staarde hü naar u. ik merkte, dat een rilling hem overviel, toen de eerste pauzo kwam, de zaal weer licht werd en bü u niet langer kon aanstaren. Ik weet, mevrouw, clat de directeur ook nu nog. hartstochtelyk veel vau u houdt. En daarvan moeten wij gebruik maken. U moet comedie spelen — een wreede comedie. Al de kinsten van een mooie vrouw moet u te hulp roepen om dien man te hetooveren. zoodat hrj in nw bi.iz.in willoos wordt. En clan moet u hem ;n de val lokken, hier in uw huis: op het nuiste oogenblik begint dan. wat we morgen nog eerst zullen hooren. Dan Ls het zoo ver. dat u hem de woorden in het gezicht kunt, slingeren, die u mü voor eenige weken toeriep, toen u van uw laatste bezoek aan uw man in Leohberg terug was gekomen. — Wat verlangt u van m 1.1» Tets onmogelijks! Ik zou met den man de oorzaak van ons ongeluk, coquetteeren, hrm bier in mijn woning ontvangen? Neen — dat kan lk niet. Dat is me te veel. Verlang iets anders van mii. maar dat niet , , . , „ — Mevrouw Ebershaus - ls het niet alles voor uw man? Zei u me niet dat voor nw liefde Walter geen weg te ver en geen offer te zwaar is? Denk toch aan den ongelukkige, die eenzaam treurt op het sombere Leonberg. en denkt aan alles, wat hu achterliet! Denk aan hem en aan nw voornemens. Wees toch stprk. mevrouw! We moeten ons groote doel hereiken! Men zegt, dat cc* vrouw, die haar man oprecht liet heett, haar leven voor hem zou willen geven. Zon u daartoe niet in staat z.m zouden nw tegenwerpingen do overhand hebben? Neen, clat kan ik niet denken, daarvoor houdt u te vee! van Walter! ü moet dat offer brengen, u moet den verwoester van uw evensgeluk die val stellen, en ik wil wedden, hij zal gevangen worden, u zult hem vangen - en dan hebhen we ons doel bereikt! Met gebogen hoofd had mevrouw Ebershaus geluisterd. Langzaam richtte ze zich op en zwijgend zag ze den spreker een oogenblik aan. .... _ , .. , — Freymann, u hebt geluk. Goed, ik zal het doen. Eu als het zün moet. zoo spoedig raogelük. .... , .T — Dan komt alles stellig in orde. Nu zun alle moeilijkheden uit den weg geruimd. Maar dit moet ik nog zeggen: koelbloedig moet u zijn— maar. wat praat ik uog. u. als vrouw zult het beste weten, hoe u dit moet aanvangen. Haast u echter! — Ik zal den directeur dus uituoodigen? Freymann scheen deze vraag niet te hebben gehoord, zoodat mevrouw Ebershaus op het punt stond dio weer te herhalen. Hij voorkwam haar echter, door te zeggen: — Wat gaat er vanavond in don Schouwburg? Wacht eens even— bet zal me wel invallen. Aha — Alvary speelt in „Tannhaiiser". Juist, het is een weldadigheidsvoorstelling ten bate van het Roode Krui', dan is de élite natuurlijk aanwezig. Als ik me niet vergis, zal de directeur de uitvoering bijwonen. Gewoonlijk zit hü in de kleine middelste loge. de rechterplaats in de eerste rü — mag ik eveu uw telefoon gebruiken? — Natuurlijk. Frevmann verliet de kamer. Eenige minuten later kwam hu opgewekt terug. Alles was naar wensch gegaan. Van het schouwburghureau was hem meegedeeld clat inderdaad directeur von Harteistein zün plaats dien avond zou gebruiken. Verde,- had hü nog gehoord dat toevallig cle plaats naast de züne nog vrü was. dadelük bestelde bij die op zün naam voor een dame. die er gebruik van zou maken en de kaart zou halen vóór het begin van de voorstelling. ._.___ ~ u — We hebben geluk! Dat zult u toch moeten toegeven! Nu leg ik alles in uw hand. Vanavond begint uw werk. Als ik u een raad mag geven ga clan de loge binnen, als de voorstelling al begonnen is en alles donker zal zün. De directeur is er dan stellig a' hü houdt van muziek en zal de ouverture niet willen verzuimen. Nu laat ik u aHeen, mevrouw! ü hebt nog tijd genoeg om uw voorbereidingen te treffen. Een fonoaraaf kunt u ook nog heel goed bestellen Ln nu — tot weerziens — morgen! Freymann was opgestaan en reikte mevrouw Ebershaus de hand. Even zag hü haar in de oogen. Toen nam hü zün overjas, die hü over een stoelleuning had geworpen, en snelde do kamer uit. Juliane Ebershaus bleef alleen met haar gedachten. --- Het Stations-emplacement. L^-t nieuwe gedeelte-Van het empiaee|> ül van het Hoofdstation der Ned. Spoorden alhier is thans in gebruik genomen, icarinee is er voor het rangeeren der treij?l en voor berging van locomotieven en L(vulling der kolentenders een groote veriVa K ingetreden, welke zeer cle moeite x^fd is om er even bü stil te staan. ;tgïen weet, dat on.s station te weinig ruitn- L.b°o(l. Dit heeft aanleiding gegeven tot Bjj maken van allerlei plannen, tot veler(„ samensprekingen met belanghebbende L,vertegenwoorcligende lichamen en tot alkilil berekeningen en begroötingen, die *e_ aar hierin overeenkwamen, dat zü de ►e? na cle ander als te duur werden opzü ?e.f?d- De Directie der Ned. Spoorwegen W, *fezocht naar een minder kostbare iiL betering en in die lijn doorwerkende, in perste plaats het station ontlast van het 'ir erenvervoer, waarvoor, naar men weet tijgeer Zuid-Oostelüke richting een spe- D]Zl station is gebouwd: „Groningen-Los- Vt "' Daarna heeft men de wagenherstelfAsplaats overgebracht naar het reeds We£er aangelegde rangeerterrein te On- GJ''dat op zich zelf ook al moet dienen ohi H^l'ngen te ontlasten. Die wagenherstel'ife i 's' zooa's we hebben gemeld, voor frgJ;le weken in gebruik genomen. Alle wa"*_b •C'ie reDnrat'e noodig hebben of eens len moeten worden, gaan daarheen. '*0i>ef ee^ men °P ecu voor enkele jaren «tjg ekocht terrein ten zuiden van de bellinde machineloods thans eenige inrich- S^J1 Bebouwd, die tot moderniseering van liet bedrijf moeten dienen en voorts de gelegenheid bieden, dat de oude machineloods wordt weggeruimd, het kolenpark wordt verplaatst en er tal van nieuwe lynen kunnen worden aangelegd, waardoor er ruimte komt, welke productief kan worden gemaakt. We hebben een en ander bezichtigd en willen daarvan onzen lezers iets meedeeleu. Reeds in de verte ziet ieder thans de nieuwe kolenkraan, die in het midden van het terrein gemonteerd staat op een stellage, welke over rails kan worden voortbewogen en dientegenvolge een groot gedeelte van het nieuwe emplacement bestrijkt. Deze kraan dient hoofdzakelijk om de kolenvoorziening van de tenders der locomotieven te vergemakkelijken. Aan haar verlengstuk (spriet) hangt een grijper, waarmee telkens een ton — 1000 K.G. — wordt opgenomen uit den kolenhoop en gestort in een der drie nieuwe kolenbunkers. die in de nabijheid van het kolenpark zijn gebouwd. De grüper beschrüft een straal van 14 meter en cle rails waarop het gevaarte zich bewegen kan, zün plm. 80 meter lang. De bunkers — hoog in de lucht hangend — zün zoo groot, dat zü elk 24 ton kolen kunnen bevatten. De machinist behoeft zün tender er maar onder te rüden en cle bunker stort dan de kolen daarin; groote machines hebben 6 h 7000 kilo noodig. Op zeer vernuftige wijze wordt de bunker met inhoud voor en na de storting gewogen, zoodat de machinist steeds precies weet hoeveel kolen hü laadt. _____ Vroeger werd dat kolenladen alleen met menschenkracht gedaan per mandje van 40 kilo. Later vond men karretjes uit, die 400 kilo laden en opgeheseben werden om boven den tender te worden leeggestort. De nu gevolgde nieuwe wijze van kolen laden geeft dus wel veel besparing van arbeidskracht en tijd. Verder vindt men in net nieuwe gedeelte twee diepe kolken, waar de machinist boven kan rijden om zijn vuur schoon te maken en de slakken en asch te verwijderen, die dan in die kolk vol water vallen, waaruit de kraan ze later weer kan opgraven. Boven elke kolk kunnen twee machines gelijktijdig worden behandeld. Ook dit is een groote verbetering. Tot nu toe geschiedde deze schoonmaak ergens op een leeg spoor, waar de brandende sintels nog lang nagloeiden en later weer met schop en kruikar moesten worden weggehaald. Voortaan bëhooren dus die sintelhoopen op ons emplacement tot het verleden. Dan is er een nienwe groote machineloods gebouwd, dicht bij het Hoornsehe Diep. Die loods biedt ruimte voor 32 groote locomotieven, die daar kunnen worden nagezien en zoo noodig gerepareerd. Daartoe is aan de eene zijde een goed verlichte en ruime werkplaats gebouwd. Men vindt' er natuurlijk ook een administratie-afdeeling, 'n ketelhuis voor de centrale verwarming van de joods waaruit ook de vertrekkende treinen vóórverwarmd worden, voorts een bad- en waschgelegenheid voor het personeel, een automatische zanddrogerij, etc. etc. Een groot gedeelte van het nieuwe terrein wordt ingenomen door net nieuwe kolenpark, waarin 12000 ton kolen kunnen w-orden geborgen. De vloer is gemaakt van dwarsliggers en de ligging is zoodanig, dat de kraan overal de kolen kan bereiken. Dat cle kraan electrisch bediend wordt spreekt wel van zelf. Eén man kan dat doen. De electriciteit wordt betrokken van de Prov. Electrische Centrale. Het oude terrein wordt uu schoongemaakt Met de oude machineloods, de werkplaatsen etc. is men reeds tftgonnen af te breken. Ook het oude kolenpark wordt weggeruimd. Alleen het gebouw, van waaruit cle machines het water betrekken, blijft. Hier is intussehen ook een nieuwe installatie aangebracht, die automatisch het water uit het spoordok oppompt als dit noodig is. En op het vrijgekomen terrein komen dan als boven gezegd, sporen te liggen. Voorloopig rekent men met de nu aangebrachte wijzigingen ons stationsemplacement weer voor een 25 jaar behoorlük te hebben uitgerust. Misschien zal op den duur het spoordok ook nog moeten worden gedempt en natuurlijk is het ook mogelijk dat naar het zuiden verdere uitbreiding wordt gezocht, maar dat kan voorloopig nog toekomstmuziek geacht worden. Wat echter wel vaststaat is. clat ons station bluft waar het is en clat ook de viaduct wel zal moeten blüven. Dc spoor heeft door deze verbetering van haar emplacement in dit opzicht den ouden toestand in geen enkel opzicht doen veranderen. Als we de viaduct weg willen hebben clan zal de gemeente daarvoor zelf een plan moeten ontwerpen. De spogr heeft er voorloopig weinig belang meer bü. DE MACHINEI.OODS. De nieuwe machineloods. .Men ziet, dat pr acht sporen in loopen. Op elk dezer "unnen vier van de grootste machines met tenders geplaatst worden. De loods kan geheel verwarmd worden. Ook is er een inrichting om gemakkelijk een heet geloopen as (e verwijderen, zonder dat cle'machine, zooals vroeger geschiedde, eerst meet worden opgehesehen. DE ELECTRISCHE KRAAN. pc electrische kraan, die bezig om een hüsch kolen te laten vallen in een der bunkers. Men ziet het kolenpark. dat neig lang niet gevuld is. De kraan is Zaterdag in gebruik genomen. Door een fout iv het mechaniek moest de definitieve in gebruiksteiling echter nog enkele dagen worden verschoven. --- Twee weken in Finland. IV. Het Finsche landschap. Nauwelüks is de trein tusschen het bebouwde gedeelte van Helsingfors uitgereden of aan beide züden verrijzen de bosschen, waartusschen de breede plassen met grillige eilandjes zich slingeren en oneens heeft men het type van het Finsche landschap; zooals het zich in oneindige variaties herhaalt, tientallen kilometers lang. Voor afwisseling eenig bouwland, eenig weiland met steeds op den achtergrond hoo^e heuvelruggen met dichte bosschages- Finland is het land van de duizend meren en de einclelooze wouden. Inderdaad eindeloos is er het water en eindeloos is er het woud, maar altüd weer zijn er nieuwe groepeenngen, altüd weer gaat een nieuwe bekoring van dit landschap uit. Langzaam rndt cle trein langs water en bosch en cle heid om te genieten van de schoonheid, die al de dagen van onzen tocht praalde in de heerlijke zonneglans. is onverstoord rustig. Het water in cle meren glijdt snel en onafgebroken drijven de boomstammen in den stroom voorbii. Ver in het hooge Noorden vellen de arbeiders de slanke dennen en de woeste waterkracht voert sde stammen zuidwaarts tot ze hier of daar worden opgevangen en verdwünen in de muilen der machines. Het transportwezen is wel zeer simpel en.... goedkoop.... Finland's landschap geeft in den loop van het jaar twee uitersten. Gedurende drie a vier maanden schünt de zon fel. soms zelfs verschroeiend en gedurende acht a negen maanden ligt een meter-dikke laag sneeuw, over het gansche land. Eind April, begin Mei smelt cle sneeuw, cle stroomen wassen en in afgebroken vaart ijlt het overvloedige water uit het Noorden. Geen regen valt er in den zomer; onverstoord schuilt de zon en er is eigenlük geen nacht. Do heldere nachten hebben voor den vreemdeling iets sprookjesaehtigs. Keeds in Helsingfors ervaart men het even: tegen negenen is de schemer gekomen, maar de duisternis bluft uit. Een mystieke belichting hangt over cle stralen, waar geen lantaarns behoeven te branden, maar alieen in do huizen het kunstlicht ontstoken wordt. Êeeds om drie uur in den nacht, die geen nacht is. is de zon weer op volle sterkte. Hoe noordelijker men komt. hoe minder men van een schemering gewaar wordt en in het Noordelijkste punt. dat we bereikt hebben, in Uleabors:, was het om één uur 's nachts klaar-licht. Dat zachte diffuse licht op de dichte bosschen, qgg even weerkaatsend in de rustelooze, meren, maakt het land tot fèn geheimzinnig wonder, van onverzadigende schoonheid. Grillig stoken de dichte bosschen af tegen de lichte lucht en griezelig donker liggen de meren: langs de horizon licht een rosse gleed van de zon. die niet onder, maar slechts even schuil gaat, om snoedig te herrijzen, Punkaharju! Een herinnering van (liepontroerende schoonheid is ons hü grehleveu aan dit wondere landschap. Het Finsche hufireloof zeet dat de goede geesten van het land in Punkaharju wonen; waar! 1.1.1 zij hebben dan wel cle mooiste niek van "inland voor hun verbluf uitgekozen, 't Was Iwee uur in den nacht, toen wij door de (lichtbemoste bosschen wandelden. Doodsche stilte heerschte; roerloos stonden do boomen. roerloos lag het meer aan onze voeten en de roode zonnegloed tooverde een fantastisch licht over het landschap. Tusschen twee meren in ligt een smalle strook, nauwelijks drie meter breed en in grillige bochten slingert zich deze weg zes kilometer lang tusschen het eindelooze water in. Hier is Finland op zijn mooist, verheven, ontroerend. In ongeschonden gaafheid ligt het land, grillig zooals het toeval het schiep, opbloeiend in weorgalooze pracht: Het zijn slechts eenige uren die wü hier vertoefden, maar zü zullen ecu onuitwischbare herinnering laten. Niet ver van dat droom land ligt de beroemde Imatra-waterval. Hier bruist de natuurkracht in bezeten wildheid: hier davert het schuimend water in een breeden val, hier snellen de meegesleurde stammen in woeste vaart voorbü- Dwars over de hoogste punten ligt een slanke brug. Men zegt dat vele zwaarmoedige Finnen bier vrüwillig den dood zochten als het leven hun te zwaar werd En de nuchterlingen vertellen ons, dat deze waterval een kracht bezit van 350 duizend paardekracht. een macht, 'voldoende om geheel Finland van electrischen stroom te voorzien Reods zien wü de toebereidselen voor de exploitatie van deze kracht; over eenige jaren zal de waterval getemd zün en zal zijn onstuimige macht door de turbines worden opgenomen om de menschen te dienen. Dan zal dat monument van natuurkracht verdwenen zün, omdat de menschen het gesloopt hebben. i Kleinere watervallen zün er overal en zü zullen bliiven. al grüpt de industrie er reeds begeerig naar. Het fraaie landschap is zoo eindeloos, clat al gaat er veel van verloren, er toch nog zeer veel zal bliiven. En we denken dan aan Syvaranfa, een wee Hoplekje in de wouden aan het meer. het Journalisten-tehuis! Wü zijn jaloersch geweest op dit hezit onzer Finsche collega's, dat zii to danken hebben aan een collega O. V. Tuisku. die bij testamentaire beschikking een aanzienlijk bedrag voor cle stichting verstrekte: Tn dat Finsche tehuis ontwaakte bü do Nederlandsche journalisten plots een geestdrift voor het bereiken van het ideaal: een Nederlandsch Journalistenhuis en onder den indruk van het oogenblik openden drie collega's de rii der giften, zóó royaal als haast on-Hollandsch is. Het enthousiasme sloeg op de Finnen over en in minder dan geen tüd was ons al het hout, al het finier-hout. al het glas, al het Eapier voor het Huis door Finsche gastee ren toegezegd, waarbij één der damescollega's een Finsch tapüt en de teekenaar de caricaturen van cle Hollandsche journalisten de origineele teekpningen voegde. V Het Hollandsch Syvaranta zal er dus be , slist komen. Deze afdwaling van onze besclirüving van het landschap vergeve men ons. Aan den naam Syvüranta zat deze gebeurtenis nn eenmaal onvcrbrekelük vast. De tocht over de meren, dien wü maakten, gaf nog een ander beeld clan de treinreis. Eindeloos zün de bosschen langs de oever* en altüd weer staat men verbluft over de nieuwe schakeering in het zelM^ landschap. Bizondere attractie vormt cle tocht door cle stroomversnellingen, waarvoor bizondere lange smalle booten gebouwd zün. dio ovei de snelle stroomen kunnen varen. Aangezien het water al zeer verminderd was. wadeze tocht niet zóó emotievol meer als in den aanvang van dit seizoen het geval pleegt te zün. Wü hebben nog het voorrecht gehad e°:i paar uur te toeren door de Laplandscho streek. Een vrij goede weg van Vaalo naar Mnhos geeft ter rechterzijde een zeer inte ressantekiik op deze streek en stellig was dit wel één der aardigste tochten, die wii gemaakt hebben. Heel sterk deed ons het landschap aan clat in Vlaanderen denken: breede weiden, kanalen, heuvelachtige achtergrond en alles in een heerlük groene kleur. Het valt echter aanstonds on. hoc. uiterst sehnarsch het aantal hoeven i«. hoezeldzaam klein het aantal bewoners. Wiarliik voor overbevolking behoeft men hier niet te vreezen! Het zou een verkeerde indruk zijn. wanneer men mocht meenen. dat het landschap eentonig wordt omdat steeds dezelfde motieven geeft. Van eentonigheid is geen sprake: daarvoor zorgt, de n&tnnr zelf. 't Aantal variaties is juist pi*. cle motieven van water, bosschen en zoneffecten eindeloos. Voor den waren toerist, die. ile natuur nog echt ongesc' on 'r-n en gaaf wil aanschouwen, is een tocht door Finland een openbaring van natuurschoonheid. Het verlangen zal in hem opkomen, om eens dieper in die geheimzinnige wouden door te dringen om een« een dag lang te avonturen op de meren, dio overal tusschen sluipen en wie weet naar wHke on» gokend-mooie hoeki°s voeren. Er ligt een vreedzame rust over dit gansche land. dat nog zooveel geheimen in ziel verbergt. Het moge er 's winters onherbergzaam ziin — slechts sleden en ski's ziin dan het verkeersmiddel — ''-winter* 1« het biereen weelde van schoonheid, cel'""' wellicht nergens in Europa is te vinden. Wü voeren eens in do schemering over deze meren en het was een nur van onverge*"! üVe »<■'• roering. --- HOOFDSTUK VII. Alexander von Hartenstein leunt gemakkelyk in den stoel in ziin loge achteruit. De schouwburg vult zich zienderoogen. In de loges vau den eersten rang verschijnen dames en heeren in groot toilet, een voortdurend groeten eu buigen bewust, hoe levendig de belangstelling van het publiek voor de voorstelling is. Ook ln het parquet ziet men al dichtgevulde n.en. Men groet en wordt begroet; ook de directeur ziet bekenden, die hü toewuift. . Het duurt uiet lar._f, of een lichte gong- sla* \unuWat het bpgin vnn ■'■ ■ . ».r«telHng aan. Nog éénmaal staat een beweging door do zaal: een dichtklappen van de deuren der loges, een neerslaan van sti.elen. fluisteren — een enkel krachtig: ssst. Do lichten* aan de lessenaars der musici vlammen op De dirigent neemt zijn plaats in - een tikje — en dan klinken plechtiir de r^rste tonen van de lannhaüser ouverture^ Hartenstein kruist de armen en leunt opnieuw achteruit. Hü *lm. ,1» „ogen om' iederen toon van de muziek van den grooten Bayreuther kunstenaar volkomen l blüdschap stemt, dat naast den heer Colijn ook de heer Van Karnebeek, zün portefeuille behoudt.» „Zijn werk — en hier hebben we voois* het oog op de Belgische aangelegenheden — was nog niet af. En wisseling op het stu'. van de zeer delicate buitenlandsche betrekkingen kon geen aanbeveling zü"; eer het tegendeel. Wü zouden het verstaan hebben, als de heer Van Karnebeek na 7 jaren van moeilijken arbeid het voorbeeld zijner ambtgenooten gevolgd had en heengegaan ware. Maar daarom te meer spreken we er voldoening over nit. dat hü bereid was i<' blijven tot züno taak voltooid zal zün. Dat Onderwijs ditmaal aan een A. R. wer.l toegewezen, en clan aan een dio niet onze onclerwüsaangelegenheden zóó vertrouwd is als de heer Rutgers. is ons een tweede reden tot voldoening. Politiek gesproken lukt het nieuwe Kabi • net ons met oordeel saamgesteld. Niet alleen door de wijze, waarop de portefeuilles ver deeld zijn. maar ook door do personen, die in het Kabinet zullen worden opgenomen, De oplossing is geheel constitutioneel. Ze sluit zich aan bü den jongsten stemhusnitslag. Ze kwam binnen redelijken tüd fit stand. Ze is in de keuze der persenen gelukkig. En thans is het wachten op de eersto Troonrede, die ongetwüfeld in hoofdtrekken het regeeringsprogram zal mpedeelen. i Er zullen er zün, geluk er ook le voren v.aren, die met huu stempel en str-iupjlijes gereed sta.m. om het merkteeken reeds nu if te drnkkeya. Wij voelon daaraan geen behoefte. De drie fracties hebben op de basis van net werkprogram hun steun aan het nieuwe Kabinet toegezegd. Ze hebben hunne vertegenwoordigers in het Kabinet en waarlijk niet de minsten onder de broederen. Er is dus alleszins waarborg, dat er getrouwe nifTvoering zal zün van wat als voornemen Ave'rd aangekondigd. En daarop komt het aan. Toch ziern we niet over liet noofd. dat 'ie weg van het Kabinet niet over rozen zal, ".-aan. Nog afgezien van de reeds vooraf .-•HiV..ekondigcle scherpe oppositie, zün ook (ie tüdsomstandigheden geenszins moedet vend. WTel is met name de financieele toestand - cel beter dan twee jaar geleden, maar e-onomisch rommelt het nog door heel Europa. En den invloed daarvan ontgaan wij niet. Als lichtpunt zien we de mogelükheid. dat vraagstukken van meer geestelüken ;iard thans een kans krügen cm aan de orde le worden, gesteld En ook mogen we verwachten, dat scherp zal worden toegezien op handejingeu. die in onzen kring tot zooveel ontstemming aanleiding gaven. Zoo treden wü het nieuwe Kabinet met vertrouwen tegemoet. Tot jubelen is geen reden. Daarvoor zün de omstandigheden niet opwekkend genoeg. lof rustig, vertrouwend afwachten echter Wf,|." „De Nederlander" (ch.) ziet twee zwakke "punten: Landbouw en Marine De heer De Geer zal het ons niet ten kwade duiden, als wü de onderstelling.wagen, dat hü, wat den landbouw betreft, no? in züne studiejaren is. Het komen van bet iiieiwe Kabinet, juist op het oogenblik. dat *ie bekwame directeur van den Landbouw, •la, heer Van Hoek. 's Rüksdienst verlaat, had de hoop gewekt op zoodanige incleeling •-van de Departementale afdeelingen. dat de afdeeling Landbouw zou komen aan een Departement, waar zü onbepaald nummer eën zou zijn in naam en daad. Dat dit niet kon. zal eenige teleurstelling wekken. Het zij den Landbouw tot troost, clat voor den langewezen Min. van Binnenlandsche Zaken eu Landbouw, ten opzicht? der hem toevertrouwde belangen, geen verschillende nummers bestaan. Zij staan bij hem alle op nummer één. % De waarneming van het Departement van Marine door den Minièter van Oorlog duidt ■op een nieuwe poging Ie komen tot een Departement van Defensie, tot behsrlig'mg vam de verdedigingsmaatregelen voor Nederland te land en ter zee. Onze eigenlijke .Marine ?ou dan in hoofd%zaak onder leiding en p. en ook oorlog werd — niet voor cic eerste maal — aan een lid onzer partü toegewezen. Overigens zal 'deze laatste benoeming wel eenige verrassing wekken. Het is, meenen wij, nog slechts éénmaal voorgekomen, dat een actief dienend officier, met den rang van majoor, aan het hoofd van het militair departement werd geplaatst, n.l. bij de vorming van het rministerie-Kappeyne in den persoon van den heer de Hon van Alderwerelt. Een bezwaar bleek cüt echter niet ie zün. En van den nieuwen bewindsman verwachten wü. dat hü niet vaste hand, overeenkomstig het katholiek program, en den traditioneelen wensch onzer partü, sturen zal in cle richting van vermindering van lasten. Herbaaldelük is trouwens, naar wij meenen. door hem de mogelükheid en wenschelükheid van bezuiniging betoogd, en nu hü ad interim ook met de zorg voor marine zal worden belast, wordt hem de gelegenheid geboden, over het geheele terrein onzer defensie do noodige eu mogelüke versobering aan te brengen. Er valt op dit stuk zeker nog heel wat te doen. en zoo vertoont zich onder de gegeven omstandigheden het beheer onzer defensie-departementen als een zeer gewichtige en verantwoordelüke functie. Trouwens, het Kabinet staat in zün geheel voor een groote en belangrüke taak. Samenwerking en medewerking der drie rechtsche groepen is daarbü, riet minder dan in de vorige periode, geboden. Waar de oppositie zich reeds schrap zet, dient ook zooveel mogelijk tegen misverstand in den boezem der regeeringspartüen te worden gewaakt. Dat do heeren De Geer en Colün naast elkander in het Kabinet zitting nemen, is, reeds onder dit opzicht, als een goed teeken te beschouwen. En waar de bekwaamheid der ideuwe titularissen algemeen zal worden erkend en de rechtsche meerderheid in de Kamer voldoende mag heeten, is er alle reden om de toekomst met vertrouwen tegemoet te gaan. „Het Volk" (s.d. schrüft 0.m., dat het over liet algemeen», op de democraten in de kaiholieke partü een pünlüken indruk moet •.naken, dat de drie katholieke vertegenwoordigers in het Kabinet alle drie uit den rechtervleugel gekozen zün. Het blad besluit zün artikel aldus: Zoo is het een Kabinet van inderdaad konservatieve struktuur, waarmede de heer , Coüjn voor den dag komt. Een Kabinet, dat geheel bü zün persoonlükheid past. Een Kabinet, dat op den in demokratische richting wüzenden verkiezingsuitslag slaat als een tang op een varken. Een Kabinet, dat aan het kortstondige gerucht van het vooruitstrevend karakter der nieuwe regeering op ruwe wijze den bodem inslaat. Een Kabinet, dat ook aan de goedmoedigsten onder de demokratische elementen ter rechterzüde onmiskenbaar zal aanwyzeu welken koers liet in de komende regeerinjrsperi.He uitgaat. Een Kabinet, dat aan onze partü de /.ware taak oplegt, om_b_ar uiterste krachten in te spannen, len pinde alle re:'_fie te bestr'üden en zoo mogelijk te voorkomen, en daarnaast de eervolle taak ora alle werkelijk <' 'Tnokratisehe elementen in dien strüd om ■/,',■■ h hecu te verzamelen. „Voorwaarts" (s.d.) stelt vast. dat het ministerie-Colyn in zün personen de conservatieve signatuur draagt. Het is een ministerie, clat als het ware uitlokt tot bestrüding door allen, die werkelük democratische en sociale politiek willen, aldus het blad. En dit Ministerie zal op den derden Dinsdag in September komen met oen „zeer vooruitstrevend program'! Wij moeten het zien vóór wü het gelooveu. Maar wanueev het waar is, wat verluidt, hoe stevig blükt dan de slag van den eersten Juli te zün aangekomen. Hoe noodzakelük is het dan. dat de arbeidersbeweging paraat blijft, sterker aaneengesloten clan ooit, om uit de 1 Juli-overwimiing alles te halen wat er in zit. P.n om, wanneer ten slotte Colün toch Colün gebleven is, den felst niogelüken strüd ie voeren tegen de reactie, in welke gedaante deze zich voordoet. Nu wij de Ministers kennen roept het Ministerie-Colün ons harder nog dan te voren toe: weest op uw hoede! De „Tribune" (comm.) stelt vast. dat deze nieuwe regeering de scherpste reactie op elk gebied beteekent en de arbeidersklasse baar den scherpsten strüd meet aankondi gen en dien moet voeren op zoo breed mogelijke basis. ---